Bębas

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) reg. pozn. żart. malec


Źródła:

Wiktionary

Bęben

1. per­ku­syj­ny in­stru­ment mu­zycz­ny
2. cy­lin­drycz­na lub wie­lo­bocz­na pod­sta­wa ko­pu­ły
3. część skła­do­wa róż­nych ma­szyn i urzą­dzeń


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) muz. in­stru­ment mu­zycz­ny ude­rza­ny za po­mo­cą spe­cjal­nych pa­łe­czek;

 (1.2) ar­chit. wie­lo­bocz­na, elip­tycz­na lub cy­lin­drycz­na pod­bu­do­wa pod ko­pu­łą;

 (1.3) pot. grub. także gw-pl|War­sza­wa, Łódź. brzuch, zwła­szcza cię­żar­nej

 (1.4) część ja­kie­goś urzą­dze­nia o kształ­cie walca


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bębenek

1. część me­cha­niz­mu re­wol­we­ru;
2. mały bęben (in­stru­ment mu­zycz­ny), także za­baw­ka;
3. po­tocz­nie błona bę­ben­ko­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: bęben

 (1.2) muz. mały bęben, mem­bra­no­fon słu­żą­cy do gra­nia ryt­mów

 (1.3) anat. zob. błona bę­ben­ko­wa.

 (1.4) za­sob­nik na na­bo­je w kol­cie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bębeniarz

prze­sta­rza­le: osoba gra­ją­ca na bęb­nie; bęb­niarz, bę­be­ni­sta, bęb­ni­sta


Źródła:

SJP.pl

Bębenista

prze­sta­rza­le: osoba gra­ją­ca na bęb­nie; bęb­niarz, bę­be­niarz, bęb­ni­sta


Źródła:

SJP.pl

Bębenkowiec

krót­ka broń palna z bę­ben­kiem peł­nią­cym funk­cję ma­ga­zyn­ka; re­wol­wer


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. ręcz­na, krót­ka broń palna, w któ­rej funk­cję wie­lo­strza­ło­we­go ma­ga­zyn­ka pełni obro­to­wy walec


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bębenkowy

przy­miot­nik od: bę­be­nek


przy­miot­nik

 (1.1) anat. zwią­za­ny z bę­ben­kiem (czę­ścią ucha)

 (1.2) med. przy­po­mi­na­ją­cy od­głos bębna, sły­szal­ny nad ob­sza­ra­mi ciała bo­ga­ty­mi w po­wie­trze

 (1.3) techn. do­ty­czą­cy bę­ben­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bęblik

bę­blik stroj­ny, bę­blik dwu­pla­mek - ga­tun­ki chrzą­szczy z ro­dzi­ny bę­bli­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Bęblikowate

o ce­chach bę­bli­ko­wa­tych (ro­dzi­na chrzą­szczy)


Bę­bli­ko­wa­te (Ma­la­chii­dae) – ro­dzi­na owa­dów z po­drzę­du chrzą­szczy wie­lo­żer­nych. Na­le­żą do niej dra­pież­ne ga­tun­ki chrzą­szczy o me­ta­licz­nym za­bar­wie­niu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bęblikowaty

o ce­chach bę­bli­ko­wa­tych (ro­dzi­na chrzą­szczy)


Źródła:

SJP.pl

Bębniarka

→ bęb­niarz; bęb­nist­ka


Źródła:

SJP.pl

Bębniarski

→ bęb­niarz


Patrz:bębniarz

Źródła:

SJP.pl

Bębniarstwo

za­ję­cie bęb­nia­rza


Źródła:

SJP.pl

Bębniarz

prze­sta­rza­le: osoba gra­ją­ca na bęb­nie; bę­be­niarz, bę­be­ni­sta, bęb­ni­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba gra­ją­ca na bęb­nach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bębnica

pa­to­lo­gicz­ne zwięk­sze­nie ob­ję­to­ści po­wie­trza w żo­łąd­ku i je­li­tach, któ­re­mu to­wa­rzy­szy uczu­cie peł­no­ści; wzdę­cie brzu­cha


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. nad­mier­ne gro­ma­dze­nie się gazów w jamie brzusz­nej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bębnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|bęb­nić.


Źródła:

Wiktionary

Bębnista

prze­sta­rza­le: osoba gra­ją­ca na bęb­nie; bę­be­niarz, bęb­niarz, bę­be­ni­sta


Źródła:

SJP.pl

Bębnistka

→ bęb­ni­sta; bęb­niar­ka


Źródła:

SJP.pl

Bębnić

1. grać na bęb­nie;
2. ude­rzać w coś wie­lo­krot­nie wyt­wa­rza­jąc ni­skie dźwię­ki;
3. po­tocz­nie: roz­po­wia­dać coś, pow­ta­rzać wie­lo­krot­nie


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) grać na bęb­nie

 (1.2) wie­lo­krot­nie stu­kać, ude­rzać w coś po­wo­du­jąc od­głos

 (1.3) pot. wy­da­wać głu­che dźwię­ki

 (1.4) pot. roz­gła­szać coś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bębnowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) techn. oczy­szcza­nie drob­nych od­le­wów przez ich wza­jem­ne ocie­ra­nie się pod­czas ruchu w wolno obra­ca­ją­cym się bęb­nie


Źródła:

Wiktionary

Bębnować

pod­da­wać obrób­ce wi­bro­ścier­nej w mie­szar­ce bęb­no­wej


Źródła:

SJP.pl

Bębnowy

zwią­za­ny z bęb­nem


przy­miot­nik

 (1.1) techn. ma­ją­cy po­stać bębna, wy­ko­rzy­stu­ją­cy do dzia­ła­nia bęben

 (1.2) muz. do­ty­czą­cy bębna lub bęb­nów, zwią­za­ny z bęb­nem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bęc

pac; po­tocz­nie:
1. wy­krzy­knik na­zy­wa­ją­cy dźwięk spo­wo­do­wa­ny ude­rze­niem kogoś lub cze­goś w coś, np.: Bęc! - spa­da­ły jabł­ka z drze­wa.;
2. w uży­ciu cza­sow­ni­ko­wym: o ude­rze­niu kogoś lub cze­goś w coś, np.: Stra­cił rów­no­wa­gę i bęc na zie­mię.


wy­krzy­knik ono­ma­to­pe­icz­ny

 (1.1) …na­śla­du­ją­cy od­głos upad­ku, ude­rze­nia

 (1.2) …na­śla­du­ją­cy nagłe zda­rze­nie, nagłą czyn­ność

 (1.3) w uży­ciu cza­sow­ni­ko­wym: …o ude­rze­niu kogoś lub cze­goś w coś

 (1.4) w uży­ciu cza­sow­ni­ko­wym: …o na­głym zda­rze­niu, na­głej czyn­no­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bęcaty

przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. za­kal­co­wa­ty


Źródła:

Wiktionary

Bęcki

po­tocz­nie:
1. dot­kli­we po­bi­cie kogoś; wy­cisk;
2. dot­kli­wa lek­cja, na­ucz­ka


Źródła:

SJP.pl

Bęckować

po­tocz­nie: ude­rzać z nie­wiel­ką siłą


Źródła:

SJP.pl

Bęckowy

→ bęcki


Patrz:bęcki

Źródła:

SJP.pl

Bęcnięcie

po­tocz­nie:
1. prze­wró­cić się;
2. ude­rzyć się o coś


Źródła:

SJP.pl

Bęcnięty

po­tocz­nie: taki, który bęc­nął w coś (ude­rzył się o coś)


Źródła:

SJP.pl

Bęcnąć

po­tocz­nie:
1. prze­wró­cić się;
2. ude­rzyć się o coś


Źródła:

SJP.pl

Bęcwał

obraź­li­we okre­śle­nie kogoś bez­myśl­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy lub mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) po­gard. osoba bez­myśl­na (i czę­sto le­ni­wa)

 (1.2) osoba le­ni­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bęczeć

cza­sow­nik

 (1.1) stpol. brzę­czeć, bu­czeć


Źródła:

Wiktionary

Bęczkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Będargowo

1. nazwa kilku wsi w Pol­sce;
2. je­zio­ro w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Będkowice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Będkowo

wieś w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim


Będ­ko­wo (niem. "Bent­kau") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie trzeb­nic­kim, w gmi­nie Trzeb­ni­ca.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa wroc­ław­skie­go.

Obec­na nazwa zo­sta­ła zat­wier­dzo­na 12 li­sto­pa­da 1946.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Będkowski

przy­miot­nik od: Będ­ków, Będ­ko­wi­ce


Będ­kow­ski ("Stern­berg Od­mien­ny") – pol­ski herb szla­chec­ki, od­mia­na herbu Stern­berg.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Będków

nazwa kilku wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Będlewo

Będ­le­wo (dawn. niem. "Bend­lo­we") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie poz­nań­skim, w gmi­nie Stę­szew. Sta­cje ko­le­jo­we w po­bli­żu Będ­le­wa: Stę­szew, Mo­si­na.

Wieś Bend­le­wo po­ło­żo­na była w 1580 roku w po­wie­cie ko­ściań­skim wo­je­wództ­wa poz­nań­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Będomin

wieś w Pol­sce


Bę­do­min (kasz. "Bãdomino") – wieś ka­szub­ska w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie ko­ścier­skim, w gmi­nie Nowa Karcz­ma. Ma sta­tus so­łect­wa.

Wzmian­ko­wa­na po raz pier­wszy w 1284 roku w na­da­niu księ­cia po­mor­skie­go Mści­wo­ja II na rzecz stry­jecz­nej sio­stry Ger­tru­dy. Na pół­noc od Bę­do­mi­na znaj­du­je się Je­zio­ro Gra­bow­skie. W bę­do­miń­skim za­byt­ko­wym dwor­ku szla­chec­kim z XVIII w. znaj­du­je się Mu­ze­um Hymnu Na­ro­do­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Będomiński

przy­miot­nik od: Bę­do­min


Źródła:

SJP.pl

Będzelin

Bę­dze­lin – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie łódz­kim wschod­nim, w gmi­nie Ko­lusz­ki.

W miej­sco­wo­ści znaj­du­je się Szko­ła Pod­sta­wo­wa im. Jana Brze­chwy oraz Ochot­ni­cza Straż Po­żar­na.

Wieś bi­skup­stwa włoc­ław­skie­go w po­wie­cie brze­ziń­skim wo­je­wództ­wa łę­czyc­kie­go w końcu XVI wieku. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa piotr­kow­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Będzie

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) 3. os. lp. przysz. cza­sow­ni­ka być


Źródła:

Wiktionary

Będziechowo

wieś w wo­je­wództ­wie po­mor­skim


Bę­dzie­cho­wo (kaszb. "Bãzechòwò", "Bãzëchòwò" lub też "Bãdzëkòwò", Band­se­chow) – wieś ka­szub­ska w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie słup­skim, w gmi­nie Głów­czy­ce. Ma sta­tus so­łect­wa.

W cza­sie funk­cjo­no­wa­nia gro­mad wieś była sie­dzi­bą gro­ma­dy Bez­wo­la. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa słup­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Będziecie

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) 2. os. lm. przysz. cza­sow­ni­ka być


Źródła:

Wiktionary

Będziemy

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) 1. os. lm. przysz. cza­sow­ni­ka być


Źródła:

Wiktionary

Będzienica

wieś w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim


Bę­dzie­ni­ca – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie rop­czyc­ko-sę­dzi­szow­skim, w gmi­nie Iwie­rzy­ce. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa rze­szow­skie­go.

Wier­ni Ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii św. Mi­cha­ła Ar­cha­nio­ła w Noc­ko­wej, na­le­żą­cej do de­ka­na­tu Sę­dzi­szów Ma­ło­pol­ski, die­cez­ji rze­szow­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Będziesz

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) 2. os. lp. przysz. cza­sow­ni­ka być


Źródła:

Wiktionary

Będzin

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w wo­je­wództ­wie ślą­skim;

 (1.2) geogr. je­zio­ro na Po­je­zie­rzu My­śli­bor­skim


Bę­dzin – mia­sto w po­łud­nio­wej Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ślą­skim, sie­dzi­ba po­wia­tu bę­dziń­skie­go, w Za­głę­biu Dą­brow­skim, bę­dą­cym hi­sto­rycz­ną czę­ścią za­chod­niej Ma­ło­pol­ski, nad rzeką Czar­ną Przem­szą i Bry­ni­cą, na Wy­ży­nie Ślą­skiej, na te­re­nie Gór­no­ślą­sko-Za­głę­biow­skiej Me­tro­po­lii, Gór­no­ślą­skie­go Okrę­gu Prze­my­sło­we­go (GOP) i ko­nur­ba­cji ka­to­wic­kiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Będziniak

po­tocz­nie: bę­dzi­nia­nin (miesz­ka­niec Bę­dzi­na)


Źródła:

SJP.pl

Będzinianin

miesz­ka­niec Bę­dzi­na


Źródła:

SJP.pl

Będzinianka

miesz­kan­ka Bę­dzi­na


Źródła:

SJP.pl

Będzino

wieś w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim


Bę­dzi­no (do 1945 r. Alt Ban­zin) – wieś w pół­noc­no-za­chod­niej Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ko­sza­liń­skim, w gmi­nie Bę­dzi­no przy dro­dze kra­jo­wej nr 11 i tra­sie linii ko­le­jo­wej Ko­sza­lin-Ko­ło­brzeg (przy­sta­nek Bę­dzi­no). Miej­sco­wość jest sie­dzi­bą gminy Bę­dzi­no. We­dług da­nych z końca grud­nia 2008 r. wieś miała 544 miesz­kań­ców


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Będziński

przy­miot­nik od: Bę­dzin


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z Bę­dzi­nem, do­ty­czą­cy Bę­dzi­na; po­cho­dzą­cy z Bę­dzi­na albo znaj­du­ją­cy się w nim


Bę­dziń­ski ("Ben­dziń­ski") – pol­ski herb szla­chec­ki, od­mia­na herbu Be­li­na, z no­bi­li­ta­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Będzymin

Bę­dzy­min – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie żu­ro­miń­skim, w gmi­nie Żu­ro­min. Ma sta­tus so­łect­wa.

Wier­ni Ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii św. Flo­ria­na w Po­nia­to­wie.

Pry­wat­na wieś szla­chec­ka "Bę­dzie­mi­no" po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie sier­pec­kim wo­je­wództ­wa płoc­kie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa cie­cha­now­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Będów

wieś w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim


Będów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie zie­lo­no­gór­skim, w gmi­nie Czer­wieńsk.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa zie­lo­no­gór­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Będą

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) 3. os. lm. przysz. cza­sow­ni­ka być


Źródła:

Wiktionary

Będąc

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) imie­słów przy­słów­ko­wy współ­czes­ny cza­sow­ni­ka być


Źródła:

Wiktionary

Będąca

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy czyn­ny ro­dza­ju żeń­skie­go cza­sow­ni­ka być


Źródła:

Wiktionary

Będące

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy czyn­ny ro­dza­ju ni­ja­kie­go cza­sow­ni­ka być

 (1.2) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy czyn­ny ro­dza­ju nie­mę­sko­so­o­bo­we­go cza­sow­ni­ka być


Źródła:

Wiktionary

Będący

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy czyn­ny ro­dza­ju mę­skie­go cza­sow­ni­ka być

 (1.2) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy czyn­ny ro­dza­ju mę­sko­so­o­bo­we­go cza­sow­ni­ka być


Źródła:

Wiktionary

Będę

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) 1. os. lp. przysz. cza­sow­ni­ka być


Źródła:

Wiktionary

Bękarci

→ bę­kart


Patrz:bękart

Źródła:

SJP.pl

Bękarcica

daw­niej: bę­kart­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­gard. o dziew­czy­nie z nie­ślub­ne­go związ­ku („z nie­pra­we­go łoża”);


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bękarcieć

psuć się, mar­nieć, de­ge­ne­ro­wać się


Źródła:

SJP.pl

Bękarcik

zdrob­nie­nie od: bę­kart


Źródła:

SJP.pl

Bękarcki

→ bę­kart


Patrz:bękart

Źródła:

SJP.pl

Bękart

1. po­gard­li­wie: dziec­ko ze związ­ku po­za­mał­żeń­skie­go; ba­stard;
2. w DTP, po­tocz­nie: błąd ła­ma­nia tek­stu po­le­ga­ją­cy na po­zo­sta­wie­niu na po­cząt­ku łamu sa­mot­ne­go ostat­nie­go wier­sza aka­pi­tu (wiersz za­wie­szo­ny)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy lub mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) po­gard. po­to­mek z nie­ślub­ne­go związ­ku („z nie­pra­we­go łoża”);

 (1.2) obraź. z nies­ma­kiem o nie­grzecz­nym dziec­ku

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) środ. druk. błąd skła­du ty­po­gra­ficz­ne­go, po­le­ga­ją­cy na tym, że koń­co­wy wiersz aka­pi­tu wy­pa­da na po­cząt­ku ko­lum­ny lub łamu;

 (2.2) środ. druk. błąd skła­du ty­po­gra­ficz­ne­go, po­le­ga­ją­cy na tym, że pier­wszy wiersz aka­pi­tu wy­pa­da sa­mot­nie na końcu ko­lum­ny lub łamu

 (2.3) daw. gwara. górna część pieca ku­chen­ne­go


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bękartka

→ bę­kart


Patrz:bękart

Źródła:

SJP.pl

Bękać

daw­niej: bąkać


Źródła:

SJP.pl

Bęsica

bę­si­ca kwiet­niów­ka, bę­si­ca osi­nów­ka - ga­tun­ki ciem z ro­dzi­ny mier­ni­kow­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Bętkowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia