Bu

wyraz ma­ją­cy na­śla­do­wać płacz lub bu­cze­nie; buu


wy­krzy­knik

 (1.1) …na­śla­du­ją­cy niski mo­no­ton­ny dźwięk, np. płacz lub bu­cze­nie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bub

zgru­bie­nie od: bubek (po­tocz­nie o oso­bie za­ro­zu­mia­łej, nie­po­waż­nej; laluś; py­sza­łek)


Bub ( Буб) – wieś (sieło) w Rosji, w Kraju Perm­skim, w re­jo­nie si­wiń­skim. W 2010 li­czy­ła 987 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bubak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Bubek

po­tocz­nie o oso­bie za­ro­zu­mia­łej, nie­po­waż­nej; laluś, py­sza­łek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) lek­cew. po­gard. nie­po­waż­ny męż­czyz­na o wy­gó­ro­wa­nej opi­nii na swój temat

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) karc. walet


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bubel

towar wy­bra­ko­wa­ny, bez war­to­ści, zep­su­ty


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. towar złej ja­ko­ści, po­sia­da­ją­cy wady


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Buber

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Bubka

po­tocz­nie o oso­bie za­ro­zu­mia­łej, nie­po­waż­nej; laluś, py­sza­łek


Źródła:

SJP.pl

Bubkowaty

ma­ją­cy cechy bubka


Źródła:

SJP.pl

Bublewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Bubliczek

ob­wa­rza­nek


Źródła:

SJP.pl

Bubloróbstwo

pro­duk­cja bubli


Źródła:

SJP.pl

Bublowacieć

sta­wać się bu­blo­wa­tym


Źródła:

SJP.pl

Bublowaty

ma­ją­cy cechy bubla


przy­miot­nik

 (1.1) kiep­skiej ja­ko­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bublownia

po­tocz­nie:
1. sklep z odzie­żą uży­wa­ną; ciuch­land, ciu­cho­land, lum­peks, lum­pex, szma­teks, szmat­land;
2. sklep z ta­ni­mi to­wa­ra­mi ni­skiej ja­ko­ści; grajz­ler­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sklep z uży­wa­ną odzie­żą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bubnicki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Bubno

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) reg-pl|Bia­ły­stok. karc. karo


Źródła:

Wiktionary

Buc

py­sza­łek, za­ro­zu­mia­lec; bufon, na­dę­ciak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ktoś za­ro­zu­mia­ły, py­szał­ko­wa­ty, tępy, głupi

 (1.2) wulg. niez­wy­kle obraź­li­we okre­śle­nie męż­czyz­ny


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bucchero

ce­ra­mi­ka etru­ska


Źródła:

SJP.pl

Buccina

dęty in­stru­ment mu­zycz­ny w kształ­cie rogu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bucefał

na­ro­wi­sty, rączy koń, rumak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) jeźdz. żart. na­ro­wi­sty koń wierz­cho­wy


Bu­ce­fa­los (Bu­ce­fał) (gr. Βουκέφαλος "Bu­ke­fa­los" – „by­czo­gło­wy”; łac. "Bu­cep­ha­lus") – ulu­bio­ny ogier te­sal­ski Alek­san­dra Wiel­kie­go. W po­tocz­nym słow­nict­wie sy­no­nim na­ro­wi­ste­go wierz­chow­ca, ogni­ste­go ru­ma­ka.

Jeden z naj­słyn­niej­szych koni w dzie­jach był czar­nej maści wierz­chow­cem z bia­łym zna­mie­niem, po­cho­dzą­cym ze skrzy­żo­wa­nia ber­be­ryj­skie­go ogie­ra z te­sal­ską kla­czą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Buceria

po­tocz­nie: pycha, za­ro­zu­mia­łość, wy­nio­słość; na­dę­tość


Źródła:

SJP.pl

Buch

wyraz na­śla­du­ją­cy od­głos ude­rze­nia lub wy­bu­chu


wy­krzy­knik ono­ma­to­pe­icz­ny

 (1.1) dźwięk. od­głos moc­ne­go ude­rze­nia obiek­tów o sie­bie

 (1.2) dźwięk. od­głos wy­do­sta­ją­cej się skądś gwał­tow­nie pary lub dymu

wy­krzy­knik

 (2.1) pot. …opi­su­ją­cy czyn­ność wy­ma­ga­ją­cą szyb­kie­go i gwał­tow­ne­go wy­ko­ny­wa­nia ru­chów lub prze­mie­szcze­nia się

 (2.2) pot. …opi­su­ją­cy zja­wi­sko które stało się nagle, nie­spo­dzie­wa­nie i gwał­tow­nie

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (3.1) slang. głę­bo­kie za­cią­gnię­cie do płuc dymu pa­pie­ro­so­we­go lub opa­rów ja­kiejś sub­stan­cji psy­cho­ak­tyw­nej

 (3.2) slang. ilość dymu lub opa­rów jed­no­ra­zo­wo wdy­cha­na bu­chem (3.1)

 (3.3) slang. e-pa­pie­ros

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (4.1) żart. gruba książ­ka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Buchacz

prze­sta­rza­le: zło­dziej


Bu­chacz (niem. "Bu­chatz") – dziel­ni­ca Ra­dzion­ko­wa, dawna osada młyń­ska na grun­tach Ra­dzion­ko­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Buchalik

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Buchalski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Buchalter

prze­sta­rza­łe: księ­go­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. księ­go­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buchalteria

1. prze­sta­rza­łe: ra­chun­ko­wość, księ­go­wość;
2. po­gard­li­wie: nie­po­trzeb­ne, dro­biaz­go­we obli­cze­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. księ­go­wość

 (1.2) pejor. nad­mier­nie dro­biaz­go­we prze­li­cza­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buchalterka

pra­cow­ni­ca pro­wa­dzą­ca księ­gi ra­chun­ko­we; księ­go­wa


Źródła:

SJP.pl

Buchalterski

→ bu­chal­ter


Patrz:buchalter

Źródła:

SJP.pl

Buchalteryjny

→ bu­chal­te­ria


Patrz:buchalteria

Źródła:

SJP.pl

Buchanan

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Buchanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|bu­chać.


Źródła:

Wiktionary

Buchanka

po­tocz­nie: wie­lo­za­da­nio­wy i do­staw­czy po­jazd UAZ-452


Źródła:

SJP.pl

Buchara

nazwa ko­bier­ców tka­nych przez turk­meń­skie ple­mio­na re­gio­nu Bu­cha­ry


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto w Uzbe­ki­sta­nie nad rzeką Za­raf­szan, sto­li­ca wi­la­je­tu bu­char­skie­go;


Bu­cha­ra ( ) – mia­sto w Uzbe­ki­sta­nie, sto­li­ca wi­la­je­tu bu­char­skie­go, w do­li­nie rzeki Za­raf­szan.

Bu­cha­ra leży w re­jo­nie ek­splo­a­ta­cji bo­ga­tych złóż gazu ziem­ne­go (Gazli); prze­mysł m.in. fu­trzar­ski (ka­ra­ku­ły), jed­wab­ni­czy, spo­żyw­czy (w tym wi­niar­ski), oczy­szczal­nie ba­weł­ny; rze­mio­sło ar­ty­stycz­ne (słyn­ne bu­char­skie dy­wa­ny). Oś­ro­dek tu­ry­stycz­ny o mię­dzy­na­ro­do­wym zna­cze­niu i na­u­ko­wy (szko­ły wyż­sze). Węzeł ko­mu­ni­ka­cyj­ny (port lot­ni­czy).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bucharczyk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Bu­cha­ry; osoba z tego mia­sta


Źródła:

Wiktionary

Bucharin

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Bucharka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Bu­cha­ry; ko­bie­ta z tego mia­sta


Źródła:

Wiktionary

Bucharski

przy­miot­nik od: Bu­cha­ra (mia­sto w Uzbe­ki­sta­nie)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Bu­cha­rą, do­ty­czą­cy Bu­cha­ry

 (1.2) do­ty­czą­cy ję­zy­ka bu­char­skie­go

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język bu­char­ski;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buchać

1. roz­prze­strze­niać się w spo­sób gwał­tow­ny, zwra­ca­ją­cy uwagę, np. ogień bucha z pieca;
2. wy­dzie­lać coś z sie­bie w spo­sób gwał­tow­ny;
3. rzad­ko: rzu­cać się gdzieś, ucie­kać


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) gwał­tow­nie się roz­prze­strze­niać

 (1.2) wy­ko­nać nagły od­skok, ude­rze­nie, ruch

 (1.3) pot. kraść

 (1.4) daw. wy­strze­lić, ek­splo­do­wać

 (1.5) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. ude­rzać, ma­chać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buchcice

Buch­ci­ce (do 1965 "Mesz­na Szla­chec­ka") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie tar­now­skim, w gmi­nie Tu­chów.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa tar­now­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Buchnięcie

1. roz­prze­strze­nić się w spo­sób gwał­tow­ny, zwra­ca­ją­cy uwagę;
2. wy­dzie­lić coś z sie­bie w spo­sób gwał­tow­ny;
3. po­tocz­nie: wy­ko­nać nagły ruch, rzu­cić się, ude­rzyć;
4. po­tocz­nie: ukraść


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|buch­nąć.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buchnąć

1. roz­prze­strze­nić się w spo­sób gwał­tow­ny, zwra­ca­ją­cy uwagę;
2. wy­dzie­lić coś z sie­bie w spo­sób gwał­tow­ny;
3. po­tocz­nie: wy­ko­nać nagły ruch, rzu­cić się, ude­rzyć;
4. po­tocz­nie: ukraść


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. bu­chać)

 (1.1) roz­prze­strze­nić się w spo­sób gwał­tow­ny

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. brak)

 (2.1) rzu­cić się, ude­rzyć, wy­ko­nać nagły ruch

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. brak)

 (3.1) pot. ukraść


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bucholc

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Buchowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Buchowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Buchs

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) stpol. część in­sta­la­cji wod­nej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Buchta

1. miej­sce zryte przez dziki szu­ka­ją­ce żeru; buch­to­wi­sko
2. lina zwi­nię­ta w koło
3. gwa­ro­wo: ro­dzaj bułki droż­dżo­wej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) żegl. zwi­nię­ta lina;

 (1.2) łow. miej­sce roz­grze­ba­ne przez dziki po­szu­ku­ją­ce po­ży­wie­nia;

 (1.3) przest. mała za­to­ka

 (1.4) kulin. reg-pl|Kra­ków. gw-pl|Górny Śląsk.

 (1.6) gw-pl|Poz­nań. prze­gro­da dla świń

 (1.7) gw-pl|Łódź. środ. pie­kar­skie duża, pocz­wór­na bułka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Buchtowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) żegl. zwi­ja­nie liny w równy, łatwy do roz­wi­nię­cia kłę­bek

 (1.2) łow. o dzi­kach: two­rze­nie buch­to­wisk, rycie ziemi


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Buchtować

o dzi­kach: ryć ściół­kę leśną w po­szu­ki­wa­niu żo­łę­dzi


Źródła:

SJP.pl

Buchtowisko

miej­sce zryte przez dziki szu­ka­ją­ce żeru; buch­ta


Buch­to­wi­sko (także: "buch­ta") – miej­sce zryte przez dziki po­szu­ku­ją­ce po­ży­wie­nia, wy­stę­pu­ją­ce za­rów­no w la­sach, jak i na te­re­nach ot­war­tych. Za­cho­wa­nie pro­wa­dzą­ce do pow­sta­wa­nia buch­to­wisk jest w li­te­ra­tu­rze an­glo­ję­zycz­nej opi­sy­wa­ne jako "wild boar ro­o­ting".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Buchwald

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Buchwel

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) piłka do me­ta­lu


Źródła:

Wiktionary

Buciak

ek­spre­syw­nie: but; bu­cior


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ekspr. but


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buciar

daw­niej: bu­cior - duży but


Źródła:

SJP.pl

Buciczek

zdrob­nie­nie od: bucik


Źródła:

SJP.pl

Bucik

zdrob­nie­nie od: but; mały but; butek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od but

 (1.2) mały but

 (1.3) but o krót­kiej sznu­ro­wa­nej lub za­pi­na­nej cho­lew­ce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bucina

[czy­taj: buc-ina] bla­sza­ny in­stru­ment mu­zycz­ny, pro­to­typ pu­zo­nu


Źródła:

SJP.pl

Bucior

zgru­bie­nie od: but (okry­cie stopy); bu­ci­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zgrub. od but

 (1.2) pot. duży, cięż­ki but


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bucisko

zgru­bie­nie od: but (okry­cie stopy); bu­cior


Źródła:

SJP.pl

Bucki

1. przy­miot­nik od: Buk;
2. przy­miot­nik od: Bu­czek; bu­czec­ki, bucz­kow­ski


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Buckingham

[czy­taj: BAkinem]
1. mia­sto w An­glii;
2. pałac Buc­king­ham - pałac kró­lew­ski w Lon­dy­nie


Buc­king­ham – mia­sto i civil pa­rish w An­glii, w hrab­stwie Buc­king­hams­hi­re, w dy­stryk­cie ("uni­ta­ry aut­ho­ri­ty") Buc­king­hams­hi­re. Leży 81 km na pół­noc­ny za­chód od cen­trum Lon­dy­nu. W 2001 mia­sto li­czy­ło 11 572 miesz­kań­ców. W 2011 roku civil pa­rish li­czy­ła 12 043 miesz­kań­ców. Buc­king­ham zo­sta­ło wspom­nia­ne w Do­mes­day Book (1086) jako "Bo­ching­he­ham".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Buckle

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Buckskin

[czy­taj: bak­skin]
1. uma­szcze­nie konia o od­cie­niu pło­wym;
2. koń o takim uma­szcze­niu;
3. skóra wy­pra­wio­na w spe­cjal­ny spo­sób, uży­wa­na do wy­ro­bu butów, kur­tek itp.; skóra ko­zło­wa, skóra koźla


Buck­skin – dziel­ni­ca mia­sta Ba­sing­sto­ke w An­glii, w hrab­stwie Hamps­hi­re, w dy­stryk­cie Ba­sing­sto­ke and Deane. Leży 3 km od cen­trum mia­sta Ba­sing­sto­ke. W 2018 miej­sco­wość li­czy­ła 7203 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bucol

ina­czej: buc


Źródła:

SJP.pl

Bucowatość

→ bu­co­wa­ty


Patrz:bucowaty

Źródła:

SJP.pl

Bucowaty

po­tocz­nie: ma­ją­cy cechy czło­wie­ka za­ro­zu­mia­łe­go, aro­ganc­kie­go; py­szał­ko­wa­ty


Źródła:

SJP.pl

Bucz

1. wy­da­wać niski od­głos;
2. po­tocz­nie: gło­śno pła­kać; be­czeć, ry­czeć


Nie mylić z: Bucza.

Zo­bacz też: Bucz (gro­ma­da), Bucz (gmina).

Bucz – so­łect­wo, wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie wolsz­tyń­skim, w gmi­nie Prze­męt.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bucza

bucz ol­szy­no­wiec (bucz ol­cho­wiec), bucz wią­zo­wiec, bucz dę­bo­wiec - ga­tun­ki błon­ków­ki z ro­dzi­ny trzpien­ni­ko­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto na Ukra­i­nie, w ob­wo­dzie ki­jow­skim;


Bucza ( Буча) – mia­sto na Ukra­i­nie, w ob­wo­dzie ki­jow­skim, sie­dzi­ba re­jo­nu bu­czań­skie­go. W 2020 roku li­czy­ło ok. 36,3 tys. miesz­kań­ców. W 2024 roku li­czy­ło ok. 33,4 tys. miesz­kań­ców.

Bucza leży nad Buczą i Ro­ka­czem, nie­wiel­ki­mi do­pły­wa­mi Ir­pie­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Buczacki

przy­miot­nik od: Bu­czacz


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Buczacz

mia­sto na Ukra­i­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto na Ukra­i­nie, w ob­wo­dzie tar­no­pol­skim, nad rzeką Stry­pą, sie­dzi­ba re­jo­nu bu­czac­kie­go;


Ga­le­ria: zamek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Buczak

naz­wi­sko


Bu­czak – wzgó­rze w po­łud­nio­wo-za­chod­niej Pol­sce, we Wzgó­rzach Strze­liń­skich, na Przed­gó­rzu Su­dec­kim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Buczanin

miesz­ka­niec Buku (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Buczanka

miesz­kan­ka Buku (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Buczański

1. → Bucza (mia­sto na Ukra­i­nie);
2. → Buk (mia­sto w Pol­sce); bucki;
3. rejon bu­czań­ski - jed­nost­ka ad­mi­ni­stra­cyj­na ob­wo­du ki­jow­skie­go Ukra­i­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Buczy, zwią­za­ny z Buczą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buczecki

przy­miot­nik od: Bu­czek; bucki, bucz­kow­ski


Źródła:

SJP.pl

Buczek

1. sy­re­na, gwi­zdek fa­brycz­ny;
2. sy­gnał dźwię­ko­wy;
3. młody buk


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) dendr. zdrobn. mały buk

 (1.2) dendr. kij bu­ko­wy

 (1.4) techn. gwi­zdek fa­brycz­ny, sy­re­na

 (1.5) te­le­kom. silny sy­gnał dźwię­ko­wy w urzą­dze­niach te­le­fo­nii au­to­ma­tycz­nej, alar­mu­ją­cy abo­nen­ta, który po­mył­ko­wo nie odło­żył słu­chaw­ki


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Buczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wy­da­wa­nie dźwię­ków przez coś co buczy


Źródła:

Wiktionary

Buczeć

1. wy­da­wać niski od­głos;
2. po­tocz­nie: gło­śno pła­kać; be­czeć, ry­czeć


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. za­bu­czeć)

 (1.1) wy­da­wać niski, jed­no­staj­ny dźwięk

 (1.2) pot. gło­śno pła­kać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­bu­czeć)

 (2.1) pot. oka­zy­wać komuś de­za­pro­ba­tę po­przez wy­da­wa­nie ni­skich, prze­cią­głych dźwię­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buczkowice

wieś w Pol­sce


Bucz­ko­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie biel­skim, w gmi­nie Bucz­ko­wi­ce, któ­rej jest sie­dzi­bą od 1991 r. Po­przed­nio ob­szar gminy Bucz­ko­wi­ce, na­le­żał ad­mi­ni­stra­cyj­nie do gminy Szczyrk. Po­wierzch­nia so­łect­wa wy­no­si 653 ha, a licz­ba lud­no­ści 4102, co daje gę­stość za­lud­nie­nia równą 628,2 os./km².


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Buczkowicki

→ Bucz­ko­wi­ce (wieś w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Buczkowski

→ Bu­czek; bucki, bu­czec­ki


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Buczliwy

daw­niej: ję­kli­wy, ża­łos­ny


Źródła:

SJP.pl

Buczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bucz­ne; cecha tych, któ­rzy są bucz­ni


Źródła:

Wiktionary

Buczyna

po­tocz­nie:
1. las lub za­gaj­nik, w któ­rym li­czeb­nie prze­wa­ża­ją drze­wa bu­ko­we;
2. drew­no z drze­wa bu­ko­we­go; buk;
3. owoce drze­wa bu­ko­we­go; bu­kiew


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) las bu­ko­wy

 (1.2) owoce buku

 (1.3) drew­no bu­ko­we


Bu­czy­na ("Fa­gion syl­va­ti­cae") – syn­tak­son w ran­dze związ­ku na­le­żą­cy do klasy eu­ro­pej­skich mezo- i eu­tro­ficz­nych lasów li­ścia­stych – ("Qu­er­co-Fa­ge­tea"). Leśne zbio­ro­wi­sko ro­ślin­ne, zaz­wy­czaj z do­mi­na­cją buka w drze­wo­sta­nie. Dno tych lasów jest sil­nie za­cie­nio­ne, wy­stę­pu­ją w nim ro­śli­ny cie­nio­lub­ne i takie, które kwit­ną przed list­nie­niem drzew (ge­o­fi­ty). W pod­szy­cie i po­dro­ście zwy­kle nie­mal wy­łącz­nie młode buki. Czę­sto runa nie­mal brak – jest tylko gruba war­stwa ściół­ki (tzw. bu­czy­ny nagie).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Buczynka

zdrob­nie­nie od: bu­czy­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Buczynowy

zwią­za­ny z bu­czy­ną


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) rzad. zwią­za­ny z bu­czy­ną, do­ty­czą­cy bu­czy­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buczynówka

pot­wo­ra bu­czy­nów­ka - ga­tu­nek ćmy z ro­dzi­ny gar­bat­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Buczyński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bud.

skrót od: bu­dow­nict­wo, bu­dow­ni­czy (czy­ta­ny jako cały, od­mien­ny wyraz)


skrót

 (1.1) = bu­dy­nek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buda

1. nie­wiel­ki, skle­co­ny z byle czego bu­dy­nek, po­mie­szcze­nie dla zwie­rząt lub sprzę­tów;
2. po­tocz­nie: za­kład pracy lub szko­ła;
3. ru­cho­me na­kry­cie po­ja­zdu;
4. w cza­sie oku­pa­cji hit­le­row­skiej: kryty po­li­cyj­ny sa­mo­chód nie­miec­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­mie­szcze­nie na sprzęt, na­rzę­dzia

 (1.2) za­nied­ba­ny bu­dy­nek

 (1.3) sto­i­sko na jar­mar­ku

 (1.4) schro­nie­nie dla psa

 (1.5) środ. uczn. szko­ła

 (1.6) szo­fer­ka, ka­bi­na pa­sa­żer­ska w sa­mo­cho­dzie

 (1.7) środ. sa­mo­chód po­li­cyj­ny

 (1.8) sport. pot. bram­ka (słup­ki z siat­ką)

 (1.9) przest. miej­sce pracy

 (1.10) przest. pry­mi­tyw­ny za­kład prze­my­sło­wy przet­wa­rza­ją­cy pro­duk­ty leśne


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Budapeszt

sto­li­ca Wę­gier


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. urz. sto­li­ca Wę­gier;


Bu­da­peszt ( Bu­da­pest) – sto­li­ca i naj­więk­sze mia­sto Wę­gier, po­ło­żo­ne w pół­noc­nej czę­ści kraju, nad Du­na­jem. For­mal­nie stwo­rzo­ny zo­stał w la­tach 1872–1873 z trzech po­łą­czo­nych ze sobą miast: Budy i Óbudy na pra­wym brze­gu Du­na­ju (ge­o­gra­ficz­nie – Śred­nio­gó­rze Za­du­naj­skie) oraz Pesz­tu – na lewym (ge­o­gra­ficz­nie – Śred­nio­gó­rze Pół­noc­no­wę­gier­skie i Wiel­ka Ni­zi­na Wę­gier­ska).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Budapesztanka

miesz­kan­ka Bu­da­pesz­tu; Bu­da­pesz­ten­ka


Źródła:

SJP.pl

Budapesztańczyk

miesz­ka­niec Bu­da­pesz­tu; Bu­da­pesz­teń­czyk


Źródła:

SJP.pl

Budapesztański

do­ty­czą­cy Bu­da­pesz­tu, zwią­za­ny z Bu­da­pesz­tem; bu­da­pesz­teń­ski


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do Bu­da­pesz­tu (sto­li­cy Wę­gier)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Budapesztenka

miesz­kan­ka Bu­da­pesz­tu; Bu­da­pesz­tan­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Bu­da­pesz­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Budapeszteńczyk

miesz­ka­niec Bu­da­pesz­tu; Bu­da­pesz­tań­czyk


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Bu­da­pesz­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Budapeszteński

do­ty­czą­cy Bu­da­pesz­tu, zwią­za­ny z Bu­da­pesz­tem; bu­da­pesz­tań­ski


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Bu­da­pesz­tu (sto­li­cy Wę­gier)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Budański

→ Buda (część Bu­da­pesz­tu); bu­dziań­ski


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Budą, do­ty­czą­cy Budy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Budda

w bud­dyz­mie: osoba oś­wie­co­na, czło­wiek po­sia­da­ją­cy naj­wyż­szą mą­drość, wy­kra­cza­ją­cy poza cier­pie­nie ludz­kiej eg­zy­sten­cji, osią­ga­ją­cy po śmier­ci stan nir­wa­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rel. w bud­dyz­mie: czło­wiek oś­wie­co­ny;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) po­są­żek lub posąg buddy (1.1)


Budda (sanskr. Budd­ha „oś­wie­co­ny”, „prze­bu­dzo­ny”, „nie­uś­pio­ny”), właśc. Sidd­hart­ha Ga­u­ta­ma uro­dzo­ny jako ksią­żę około 560 p.n.e. we wsi Lum­bi­ni na te­re­nie współ­czes­ne­go Ne­pa­lu. Pier­wszą część swo­je­go życia spę­dził na doś­wiad­cza­niu przy­jem­no­ści, oto­czo­ny zbyt­kiem i luk­su­sem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Buddaistyczny

zwią­za­ny z bud­dyz­mem, Buddą; bud­dyj­ski


Źródła:

SJP.pl

Buddaizm

bud­dyzm


Źródła:

SJP.pl

Buddenbrookowie

Bud­den­bro­o­ko­wie. Dzie­je upad­ku ro­dzi­ny (niem. "Bud­den­bro­oks: Ver­fall einer Fa­mi­lie") – po­wieść Tho­ma­sa Manna, opu­bli­ko­wa­na w 1901 roku. Autor miał wtedy 26 lat. W 1903 roku uka­za­ło się dru­gie wy­da­nie po­wie­ści, które pot­wier­dzi­ło jej li­te­rac­ki suk­ces w Niem­czech.


Źródła:

Wikipedia

Buddyjka

wyz­naw­czy­ni bud­dyz­mu; bud­dyst­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rel. wyz­naw­czy­ni bud­dyz­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buddyjski

zwią­za­ny z bud­dyz­mem, Buddą; bud­da­i­stycz­ny


przy­miot­nik

 (1.1) filoz. rel. zwią­za­ny z bud­dyz­mem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buddyjskość

→ bud­dyj­ski


Patrz:buddyjski

Źródła:

SJP.pl

Buddysta

wyz­naw­ca bud­dyz­mu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rel. wyz­naw­ca bud­dyz­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buddystka

wyz­naw­czy­ni bud­dyz­mu; bud­dyj­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rel. ko­bie­ta, która wyz­na­je bud­dyzm


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buddyzm

jedna z wiel­kich re­li­gii, która roz­wi­nę­ła się z sy­ste­mu etycz­no-so­te­rio­lo­gicz­ne­go, stwo­rzo­ne­go przez Buddę w V w. p.n.e.


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rel. sy­stem fi­lo­zo­ficz­no-etycz­ny, któ­re­go za­ło­ży­cie­lem był Siddhārtha Ga­u­ta­ma;


Bud­dyzm (inna nazwa to: sanskr. "Budd­ha Dhar­ma"; pāli. "Budd­ha Dham­ma" lub "Budd­ha Sa­sa­na" – „Nauka Prze­bu­dzo­ne­go”) – non­te­i­stycz­ny sy­stem fi­lo­zo­ficz­ny i re­li­gij­ny, któ­re­go za­ło­ży­cie­lem i twór­cą jego pod­sta­wo­wych za­ło­żeń był ży­ją­cy od około 560 do 480 roku p.n.e. Siddhārtha Ga­u­ta­ma (pāli. "Sidd­hatt­ha Go­ta­ma"), syn księ­cia z rodu Śākyów, wład­cy jed­ne­go z miast-państw w pół­noc­nych In­diach. Bud­dyzm jest za­li­cza­ny do re­li­gii dhar­micz­nych oraz do re­li­gii nie­te­i­stycz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Budek

1. mała buda;
2. nie­du­że po­mie­szcze­nie lub część więk­sze­go, przez­na­czo­ne do spe­cjal­nych zadań;
3. dam­ski ka­pe­lusz po­pu­lar­ny w XIX w.;
4. kiosk ulicz­ny;
5. prze­sta­rza­łe: fu­trza­ny koł­nierz ko­bie­cy wy­so­ko za­cho­dzą­cy na szyję


Źródła:

SJP.pl

Buderski

→ Budry (wieś w Pol­sce); budr­ski


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z Bu­dra­mi, do­ty­czą­cy Budr


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Budimex

Bu­di­mex SA – pol­skie przed­się­bior­stwo bu­dow­la­ne, no­to­wa­ne od 1995 roku na Gieł­dzie Pa­pie­rów War­to­ścio­wych w War­sza­wie. Od 2024 roku spół­ka wcho­dzi w skład in­dek­su WIG20. Na rok 2023 była naj­więk­szą firmą bu­dow­la­ną w Pol­sce.


Źródła:

Wikipedia

Budionnowski

do­ty­czą­cy Sie­mio­na Bu­dion­ne­go, mar­szał­ka ZSRR od 1935 roku


Źródła:

SJP.pl

Budionny

naz­wi­sko, m. in.: Sie­mion Bu­dion­ny (1883-1973), współt­wór­ca ka­wa­le­rii bol­sze­wic­kiej, mar­sza­łek ZSRR


Źródła:

SJP.pl

Budionnówka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) odzież. hist. wojsk. spi­cza­sta czap­ka uży­wa­na w Armii Czer­wo­nej w okre­sie mię­dzy­wo­jen­nym;


Bu­dion­nów­ka (bu­dio­nów­ka, z ros. будёновка) – spi­cza­sta czap­ka uży­wa­na w Armii Czer­wo­nej w okre­sie mię­dzy­wo­jen­nym.

Re­gu­la­mi­no­we na­kry­cie głowy przy­po­mi­na­ją­ce wy­glą­dem śred­nio­wiecz­ne szy­sza­ki ru­skich wojów. Jako do­sto­so­wa­ne rów­nież na okres zi­mo­wy wy­po­sa­żo­ne było w znane z in­nych ro­syj­skich cza­pek od­wi­ja­ne na­usz­ni­ki. Czap­ka była wy­ko­ny­wa­na z ba­weł­nia­ne­go dre­li­chu w ko­lo­rze khaki, z płó­cien­ny­mi pod­szew­ka­mi.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Budka

1. mała buda;
2. nie­du­że po­mie­szcze­nie lub część więk­sze­go, przez­na­czo­ne do spe­cjal­nych zadań;
3. dam­ski ka­pe­lusz po­pu­lar­ny w XIX w.;
4. kiosk ulicz­ny;
5. prze­sta­rza­łe: fu­trza­ny koł­nierz ko­bie­cy wy­so­ko za­cho­dzą­cy na szyję


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: buda

 (1.2) mała, wol­no­sto­ją­ca bu­dow­la

 (1.3) skrzyn­ka lę­go­wa dla pta­ków;

 (1.4) kiosk hand­lo­wy

 (1.5) kraw. ro­dzaj dam­skie­go ka­pe­lu­sza zdo­bio­ne­go pas­man­te­rią, uży­wa­ne­go w XVIII-XIX wieku;


Budka, ka­pot­ka – od­mia­na dam­skie­go ka­pe­lu­sza uży­wa­ne­go od XVIII wieku do lat 60. XX wieku.

W XVIII stu­le­ciu był to ro­dzaj ka­pe­lu­sza no­szo­ne­go pod­czas jazdy ot­war­tym po­wo­zem kon­nym. Pod­czas po­dró­ży stwa­rzał pewne po­czu­cie pry­wat­no­ści, osła­niał przed wia­trem, a także chro­nił przed śro­do­wi­sko­wo nie­sto­sow­ną (ko­ja­rzo­ną ze wsią) opa­le­niz­ną.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Budkarz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) stpol. kra­marz, ku­piec, hand­larz miej­ski

 (1.2) ktoś, kto miesz­ka w bu­dzie, np. stróż przy lesie lub kolei


Źródła:

Wiktionary

Budkiewicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Budkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Budkowy

przy­miot­nik od: budka


Źródła:

SJP.pl

Budleja

ro­śli­na ziel­na, krzew lub ni­skie drze­wo o fio­le­to­wych kwia­tach; omżyn


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Budd­le­ja|L.|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny trę­dow­ni­ko­wa­tych;


Bud­le­ja ("Budd­le­ja" L.) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny trę­dow­ni­ko­wa­tych obej­mu­ją­cy ok. 140 ga­tun­ków (daw­niej za­li­cza­ny też do lo­ga­nio­wa­tych lub wy­o­dręb­nia­ny w mo­no­ty­po­wą ro­dzi­nę bud­le­jo­wa­tych). Bud­le­je wy­stę­pu­ją na obu kon­ty­nen­tach ame­ry­kań­skich, od Utah na pół­no­cy po po­łud­nio­we krań­ce Ame­ry­ki Po­łud­nio­wej, ale w więk­szo­ści w stre­fie kli­ma­tu tro­pi­kal­ne­go i sub­tro­pi­kal­ne­go w Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej i Środ­ko­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Budner

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Budniak

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Budnicki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Budniczy

→ bud­nik


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z bud­ni­kiem


Patrz:budnik

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Budnik

1. ptak z rzędu wró­blo­wych;
2. daw­niej: bu­dzik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) stpol. kra­marz, wła­ści­ciel „budy” kra­mar­skiej

 (1.2) daw. straż­nik ko­le­jo­wy miesz­ka­ją­cy w budce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Budnikowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Budno

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Budny

przy­miot­nik

 (1.1) daw., także. reg-pl|Kresy po­łud­nio­we, Kresy pół­noc­ne. gw-pl|Bu­ko­wi­na, Ty­ko­cin, Lu­bel­szczyz­na wschod­nia, Tu­li­gło­wy, Sejny,Pszczół­ki, Rę­bielcz. o dniu: po­wszed­ni, zwy­kły

 (1.2) gw-pl|Cie­cha­no­wiec. o ubra­niu: no­szo­ny na co dzień


Źródła:

Wiktionary

Budo

zbiór metod walk sto­so­wa­nych w okre­sie fe­u­da­liz­mu ja­poń­skie­go


Źródła:

SJP.pl

Budowa

1. bu­do­wa­nie, two­rze­nie cze­goś;
2. miej­sce, na któ­rym od­by­wa­ją się prace bu­dow­la­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wy­ko­ny­wa­nie obiek­tu bu­dow­la­ne­go w okre­ślo­nym miej­scu

 (1.2) miej­sce wy­ko­ny­wa­nia obiek­tu bu­dow­la­ne­go, plac bu­do­wy (1.1)

 (1.3) od­bu­do­wa, ro­zbu­do­wa i nad­bu­do­wa obiek­tu bu­dow­la­ne­go

 (1.4) wza­jem­ne po­wią­za­nia i roz­mie­szcze­nie czę­ści skła­do­wych peł­nej ca­ło­ści, struk­tu­ra, kształt, pro­por­cje przed­mio­tu, ciała, ana­to­mia

 (1.5) two­rze­nie i or­ga­ni­zo­wa­nie cze­goś


Bu­do­wa – wy­ko­ny­wa­nie obiek­tu bu­dow­la­ne­go w okre­ślo­nym miej­scu, a także jego od­bu­do­wa, ro­zbu­do­wa i nad­bu­do­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Budowalny

da­ją­cy się bu­do­wać


Źródła:

SJP.pl

Budowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|bu­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Budować

two­rzyć, wzno­sić bu­dyn­ki


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) two­rzyć, wzno­sić bu­dyn­ki albo inne kon­struk­cje

 (1.2) ogól­nie: two­rzyć, kre­o­wać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (2.1) skła­dać się na coś; być bu­dul­cem, skład­ni­kiem cze­goś

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny bu­do­wać się (dk. brak)

 (3.1) być bu­do­wa­nym (1.1)

 (3.2) pot. wzno­sić sobie dom


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Budowla

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bud. coś, co zo­sta­ło zbu­do­wa­ne

 (1.2) praw. obiekt bu­dow­la­ny nie­bę­dą­cy bu­dyn­kiem lub obiek­tem małej ar­chi­tek­tu­ry

 (1.3) łódź. bu­do­wa


Bu­dow­la – obiekt, który zo­stał wy­bu­do­wa­ny.

Pol­ska usta­wa do­ty­czą­ca prawa bu­dow­la­ne­go z za­kre­su obiek­tów zwa­nych bu­dow­la­mi wy­łą­cza bu­dyn­ki.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Budowlaniec

osoba pra­cu­ją­ca w bran­ży bu­dow­la­nej; bu­dow­la­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. pra­cow­nik bu­dow­la­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Budowlanka

po­tocz­nie o śred­niej szko­le za­wo­do­wej o pro­fi­lu bu­dow­la­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. bud. ogół prac bu­dow­la­nych

 (1.2) pot. eduk. szko­ła za­wo­do­wa kształ­cą­ca ro­bot­ni­ków bu­dow­la­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Budowlany

do­ty­czą­cy bu­dow­li lub bu­do­wy; słu­żą­cy do bu­do­wy


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy zwią­zek z bu­do­wa­niem

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) ro­bot­nik pra­cu­ją­cy w bu­dow­nict­wie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Budowlowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) rzad. zwią­za­ny z bu­dow­lą lub bu­do­wa­niem, do­ty­czą­cy bu­dow­li lub bu­do­wa­nia


Źródła:

Wiktionary

Budownictwo

1. dział go­spo­dar­ki zaj­mu­ją­cy się bu­do­wą domów i in­nych obiek­tów;
2. ar­chi­tek­tu­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) dział in­ży­nie­rii zaj­mu­ją­cy się wzno­sze­niem obiek­tów bu­dow­la­nych

 (1.2) ogół za­bu­do­wań we­dług usta­lo­ne­go pro­jek­tu, formy


Bu­dow­nict­wo – dzie­dzi­na dzia­łal­no­ści zwią­za­nej ze wzno­sze­niem obiek­tów bu­dow­la­nych. Jej pod­sta­wą jest wie­dza te­o­re­tycz­na z za­kre­su in­ży­nie­rii lą­do­wej. Jest to jed­nak rów­nież gałąź wie­dzy prak­tycz­nej, tech­ni­ki sto­so­wa­nej przy bu­do­wa­niu.

Głów­nym za­da­niem bu­dow­nict­wa jest wzno­sze­nie no­wych obiek­tów bu­dow­la­nych. Zaj­mu­je się ono rów­nież prze­bu­do­wą, od­bu­do­wą, mo­der­ni­za­cją i kon­ser­wa­cją obiek­tów już ist­nie­ją­cych. Ze wzglę­du na umiej­sco­wie­nie tych obiek­tów wy­róż­nia się:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Budowniczowski

→ bu­dow­ni­czy


Patrz:budowniczy

Źródła:

SJP.pl

Budowniczy

1. czło­wiek bu­du­ją­cy bu­dow­lę, twór­ca bu­dow­li;
2. tech­nik bu­dow­la­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba, która zaj­mu­je się bu­do­wa­niem, wzno­sze­niem bu­dyn­ków, bu­dow­li, in­fra­struk­tu­ry

 (1.2) osoba, która po­wo­du­je pow­sta­wa­nie cze­goś

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (2.1) zwią­za­ny z bu­dow­nict­wem, do­ty­czą­cy bu­dow­nict­wa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Budownik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) stpol. bu­dow­ni­czy


Źródła:

Wiktionary

Budowny

przy­miot­nik

 (1.1) stpol. do­brze bu­do­wa­ny

 (1.2) stpol. kształt­ny

 (1.3) stpol. ozdob­ny


Źródła:

Wiktionary

Budrewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Budrowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Budrski

→ Budry (wieś w Pol­sce); bu­der­ski


Źródła:

SJP.pl

Budry

wieś w Pol­sce


Budry (niem. "Bud­dern") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie wę­go­rzew­skim, w gmi­nie Budry.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Budryk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Budrys

żar­to­bli­wie o Lit­wi­nie


Źródła:

SJP.pl

Budrysówka

długa kurt­ka w stylu spor­to­wym, z kap­tu­rem na głowę


Bu­dry­sów­ka (ory­gi­nal­nie duf­fle coat) – krót­ki, męski płaszcz (naj­czę­ściej przed ko­la­na) uszy­ty z gru­bej, weł­nia­nej tka­ni­ny, po­sia­da­ją­cy kap­tur. Jest stro­jem pół­for­mal­nym. Zwy­kle wy­stę­pu­je w beżu i gra­na­cie. Swój ro­do­wód wy­wo­dzi z bry­tyj­skiej ma­ry­nar­ki wo­jen­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Budrzanin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Budr


Źródła:

Wiktionary

Budrzanka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Budr


Źródła:

Wiktionary

Buduar

daw­niej: wyk­wint­ny po­ko­ik pani domu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. wyt­wor­nie urzą­dzo­ny pokój ko­bie­cy;

 (1.2) kulin. po­dłuż­ny bisz­kopt po­kry­ty skry­sta­li­zo­wa­nym cu­krem


Bu­du­ar (fr. "bo­u­do­ir") – wyt­wor­nie ume­blo­wa­ny i wyk­wint­nie ozdo­bio­ny, nie­wiel­ki pokój zaj­mo­wa­ny przez panią domu.

Był to pokój nie­wiel­kich roz­mia­rów, któ­re­go ume­blo­wa­nie sta­no­wi­ły fo­te­le, sofy, sto­li­ki, biu­recz­ka.

Umie­szczo­ny był zaz­wy­czaj mię­dzy sa­lo­nem a sy­pial­nią. Peł­nił rolę go­to­wal­ni, miej­sca wy­po­czyn­ku pani domu, pry­wat­nych spot­kań, pi­sa­nia li­stów i in­nych zajęć. Był od­po­wied­ni­kiem ga­bi­ne­tu mę­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Buduarek

mały bu­du­ar


Źródła:

SJP.pl

Buduarowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bu­du­a­ro­we


Źródła:

Wiktionary

Buduarowy

zwią­za­ny z bu­du­a­rem


Źródła:

SJP.pl

Buduchyjski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Bu­du­cha­mi, do­ty­czą­cy Bu­du­chów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język bu­du­chyj­ski;


Źródła:

Wiktionary

Budująco

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób bu­du­ją­cy


Źródła:

Wiktionary

Budujący

wy­wo­łu­ją­cy u kogoś uczu­cie po­dzi­wu, wpły­wa­ją­cy do­dat­nio na kogoś; dobry, po­zy­tyw­ny


przy­miot­nik

 (1.1) bę­dą­cy skład­ni­kiem, czę­ścią cze­goś

 (1.2) po­zy­tyw­ny, cie­szą­cy

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy czyn­ny od: bu­do­wać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Budulcowy

przy­miot­nik od: bu­du­lec


przy­miot­nik

 (1.1) z uży­ciem któ­re­go coś się bu­du­je


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Budulec

1. ma­te­riał bu­dow­la­ny;
2. to, z czego coś pow­sta­je; two­rzy­wo


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bud. ma­te­riał bu­dow­la­ny (szcze­gól­nie drew­no)

 (1.2) książk. istot­ny ele­ment cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Budweiser

[czy­taj: bud­waj­zer lub BADłajzer] marka piwa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Budwig

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Budyneczek

zdrob­nie­nie od: bu­dy­nek


Źródła:

SJP.pl

Budynek

obiekt bu­dow­la­ny, który jest trwa­le zwią­za­ny z grun­tem, wy­dzie­lo­ny z prze­strze­ni za po­mo­cą prze­gród, po­sia­da­ją­cy fun­da­men­ty i dach


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ar­chit. bu­dow­la na­ziem­na o funk­cji miesz­kal­nej lub użyt­ko­wej


Bu­dy­nek (także gmach) – ro­dzaj bu­dow­li lub jej część, w za­kre­sie któ­rej wy­dzie­lo­no po­przez prze­gro­dy bu­dow­la­ne, takie jak ścia­ny zew­nętrz­ne i dach lub stro­po­dach, prze­strzeń użyt­ko­wa­ną przez czło­wie­ka w roz­ma­i­ty spo­sób (funk­cja miesz­kal­na, ma­ga­zy­no­wa, tech­nicz­na, pro­duk­cyj­na, prze­cho­wy­wa­nia zwie­rząt, prze­cho­wy­wa­nia dzieł sztu­ki itp.). Prze­strzeń ta może być wew­nętrz­nie dzie­lo­na po­przez ele­men­ty bu­dyn­ku takie jak ścia­ny stro­py.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Budyniowaty

po­dob­ny do bu­dy­niu


Źródła:

SJP.pl

Budyniowiec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kulin. cia­sto z bu­dy­niem


Źródła:

Wiktionary

Budyniowy

zwią­za­ny z bu­dy­niem


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) ma­ją­cy smak, za­pach, kolor lub kon­sy­sten­cję bu­dy­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Budyniówka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) czap­ka no­szo­na przez ku­cha­rzy

 (1.2) cia­sto bu­dy­nio­we


Źródła:

Wiktionary

Budynkowy

→ bu­dy­nek


Patrz:budynek

Źródła:

SJP.pl

Budyłów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w re­jo­nie ko­zow­skim ob­wo­du tar­no­pol­skie­go;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Budyń

ro­dzaj gę­ste­go de­se­ru ro­bio­ne­go na bazie mleka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kulin. ki­siel mlecz­ny, deser spo­rzą­dza­ny z mąki ziem­nia­cza­nej, cukru, mleka i in­nych do­dat­ków;

 (1.2) hand. spoż. go­to­wa mie­szan­ka skład­ni­ków słu­żą­cych do przy­go­to­wa­nia bu­dy­niu (1.1)

 (1.3) hand. gastr. por­cja bu­dy­niu (1.1) lub pacz­ka bu­dy­niu (1.2)

 (1.4) kulin. go­to­wa­na na parze lek­ko­straw­na po­tra­wa przy­rzą­dza­na na pod­sta­wie żół­tek jaj utar­tych z cu­krem lub ma­słem oraz piany ubi­tej z bia­łek;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Budzanów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś, a daw­niej mia­sto, w re­jo­nie trem­bo­wel­skim ob­wo­du tar­no­pol­skie­go Ukra­i­ny, po­ło­żo­na nad rzeką Seret;


Bu­dza­nów (ukr. Буданів, "Bu­da­niw", ros. Буданов, "Bu­da­now") – wieś na Ukra­i­nie, w re­jo­nie czort­kow­skim ob­wo­du tar­no­pol­skie­go, w hro­ma­dzie Bia­ło­boż­ni­ca, le­żą­ca nad rzeką Seret w czwo­ro­bo­ku po­mię­dzy Czort­ko­wem, Bu­cza­czem, Trem­bow­lą a Ko­py­czyń­ca­mi. Lud­ność: 1634 osoby (2005).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Budzenie

1. prze­ry­wać czyjś sen;
2. wy­wo­ły­wać ja­kieś uczu­cia, np. nies­mak, zaz­drość; wzbu­dzać;
3. prze­no­śnie: oży­wiać;
4. bu­dzić się:
a) prze­sta­wać spać;
b) o sta­nach uczu­cio­wych: pow­sta­wać;
c) prze­no­śnie: oży­wiać się


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) prze­ry­wa­nie komuś snu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Budziacki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Bu­dzia­kiem, do­ty­czą­cy Bu­dzia­ku


Źródła:

Wiktionary

Budziak

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) hist. geogr. kra­i­na hi­sto­rycz­na bę­dą­ca czę­ścią Be­sa­ra­bii, po­dzie­lo­na mię­dzy Ukra­i­nę a Moł­da­wię, roz­cią­ga­ją­ca się wzdłuż wy­brze­ża Morza Czar­ne­go mię­dzy Pru­tem, Dnie­strem i dol­nym Du­na­jem;


Bu­dziak ( Буджак, rum. "Bu­ge­ac", gag./tur. "Bucak", cyr. Буӂак) – kra­i­na hi­sto­rycz­na bę­dą­ca czę­ścią hi­sto­rycz­nej Moł­da­wii, obec­nie znaj­du­ją­ca się w gra­ni­cach ob­wo­du ode­skie­go Ukra­i­ny oraz po­łud­nio­wej Moł­da­wii.

Roz­cią­ga się wzdłuż wy­brze­ża Morza Czar­ne­go (na po­łud­nio­wym wscho­dzie), mię­dzy Pru­tem (na za­cho­dzie), Dnie­strem (na wscho­dzie) i dol­nym Du­na­jem (na po­łud­niu).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Budzianowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Budziaszek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Budziański

→ Buda (część Bu­da­pesz­tu); bu­dań­ski


Źródła:

SJP.pl

Budziciel

ten, który budzi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ten, który budzi (do­słow­nie i w prze­no­śni)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Budzicielka

ko­bie­ta, która budzi


Źródła:

SJP.pl

Budziejowice

wieś w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie pro­szo­wic­kim, w gmi­nie Ko­niu­sza;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Budziejowicki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z mia­stem Cze­skie Bu­dzie­jo­wi­ce, do­ty­czą­cy Cze­skich Bu­dzie­jo­wic

 (1.2) zwią­za­ny z mia­stem Mo­raw­skie Bu­dzie­jo­wi­ce, do­ty­czą­cy Mo­raw­skich Bu­dzie­jo­wic


Źródła:

Wiktionary

Budziejowiczanin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Bu­dzie­jo­wic

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z Bu­dzie­jo­wic, uro­dzo­na w Bu­dzie­jo­wi­cach


Źródła:

Wiktionary

Budziejowiczanka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Bu­dzie­jo­wic

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z Bu­dzie­jo­wic, uro­dzo­na w Bu­dzie­jo­wi­cach


Źródła:

Wiktionary

Budzigniew

imię mę­skie


Bu­dzi­gniew – imię mę­skie ut­wo­rzo­ne na wzór sta­ro­pol­skich, nie­no­to­wa­ne w daw­nych do­ku­men­tach.

Bu­dzi­gniew imie­ni­ny ob­cho­dzi 15 wrze­śnia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Budzik

a) zegar za­o­pa­trzo­ny w me­cha­nizm wyt­wa­rza­ją­cy sy­gnał dźwię­ko­wy o go­dzi­nie, na którą był wcze­śniej na­sta­wio­ny;
b) me­cha­nizm wyt­wa­rza­ją­cy taki sy­gnał


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zegar, który dzwon­kiem lub innym sy­gna­łem dźwię­ko­wym wska­zu­je na­dej­ście okre­ślo­nej go­dzi­ny, pory;


Zo­bacz też: mie­sięcz­nik lub pro­gram te­le­wi­zyj­ny o tej naz­wie.

Bu­dzik – zegar za­pro­jek­to­wa­ny tak, aby o okre­ślo­nej przez użyt­kow­ni­ka porze wy­da­wał dźwięk.

Po­mysł ze­ga­ra sy­gna­li­zu­ją­ce­go (zaz­wy­czaj aku­stycz­nie) żą­da­ną go­dzi­nę po­cho­dzi ze sta­ro­żyt­no­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Budzikowy

→ bu­dzik


Patrz:budzik

Źródła:

SJP.pl

Budzimir

imię mę­skie


Bu­dzi­mir – imię mę­skie ut­wo­rzo­ne na wzór sta­ro­pol­skich, nie­no­to­wa­ne w daw­nych do­ku­men­tach.

Bu­dzi­mir imie­ni­ny ob­cho­dzi 16 marca i 16 czerw­ca.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Budzinowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Budzisk

Bu­dzisk (nazwa obocz­na: Bu­dzi­ska, Straż) – mała osada leśna w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie bia­ło­stoc­kim, w gmi­nie Czar­na Bia­ło­stoc­ka.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa bia­ło­stoc­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Budzisko

wieś w Pol­sce w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie su­wal­skim


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Budzistowo

Bu­dzi­sto­wo (do 1948 Alt­stadt) – wieś w pół­noc­no-za­chod­niej Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ko­ło­brze­skim, w gmi­nie Ko­ło­brzeg, nad rzeką Par­sę­tą, 4 km od jej uj­ścia do morza.

Te­re­ny nad Par­sę­tą oraz przy­le­głe do pół­noc­nej czę­ści wsi zo­sta­ły ob­ję­te ob­sza­rem ochro­ny sied­lisk „Do­rze­cze Par­sę­ty”.


Źródła:

Wikipedia

Budzisz

1. prze­ry­wać czyjś sen;
2. wy­wo­ły­wać ja­kieś uczu­cia, np. nies­mak, zaz­drość; wzbu­dzać;
3. prze­no­śnie: oży­wiać;
4. bu­dzić się:
a) prze­sta­wać spać;
b) o sta­nach uczu­cio­wych: pow­sta­wać;
c) prze­no­śnie: oży­wiać się


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Budziszewice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Budziszewicki

→ Bu­dzi­sze­wi­ce


Źródła:

SJP.pl

Budziszewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Budziszyn

mia­sto w Niem­czech


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto we wschod­nich Niem­czech;


Bu­dzi­szyn ( Ba­ut­zen, Budyšin, Budyšyn) – mia­sto po­wia­to­we w Niem­czech, we wschod­niej czę­ści kraju związ­ko­we­go Sak­so­nia, w okrę­gu ad­mi­ni­stra­cyj­nym Drez­no, sie­dzi­ba po­wia­tu Bu­dzi­szyn, nad rzeką Spre­wą, liczy 38 690 miesz­kań­ców (2019). Nazwa mia­sta po­cho­dzi od imie­nia Bu­dzisz.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Budziszynianin

miesz­ka­niec Bu­dzi­szy­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Bu­dzi­szy­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Budziszynianka

miesz­kan­ka Bu­dzi­szy­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Bu­dzi­szy­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Budziszyński

zwią­za­ny z Bu­dzi­szy­nem, do­ty­czą­cy Bu­dzi­szy­na


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z Bu­dzi­szy­nem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Budzisław

imię żeń­skie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Budzisława

imię żeń­skie


Bu­dzi­sła­wa – sta­ro­pol­skie imię żeń­skie, zło­żo­ne z czło­nów "Budzi-" ("bu­dzić") i "-sława" ("sława"). Mogło oz­na­czać "ta, która zy­sku­je sławę". Sta­ro­pol­skie zdrob­nie­nie: Buch­na. W źró­dłach pol­skich poś­wiad­czo­ne w XIV wieku (1362 rok).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Budziwoj

imię mę­skie


Bu­dzi­woj, Budź­woj – sta­ro­pol­skie imię mę­skie, zło­żo­ne z czło­nów "Budzi-", "Budź-" ("bu­dzić") i "-woj" ("wo­jow­nik"). Oz­na­cza "tego, który budzi wo­jow­ni­ków, wzywa do walki".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Budziwojów

imię mę­skie


Bu­dzi­wo­jów (do 1945 niem. "Ba­ud­manns­dorf") – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie le­gnic­kim, w gmi­nie Choj­nów.

W la­tach 1975–1998 wieś ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa le­gnic­kie­go.

W miej­sco­wo­ści był przy­sta­nek ko­le­jo­wy Bu­dzi­wo­jów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Budziwój

Bu­dzi­wój – część Rze­szo­wa od 1.01.2010 r, dziel­ni­ca nie­sta­no­wią­ca jed­nost­ki po­moc­ni­czej gminy, wcho­dzi w skład osied­la Nr XXIX Bu­dzi­wój, bę­dą­ce­go jed­nost­ką po­moc­ni­czą gminy miej­skiej Rze­szów.


Źródła:

Wikipedia

Budzić

1. prze­ry­wać czyjś sen;
2. wy­wo­ły­wać ja­kieś uczu­cia, np. nies­mak, zaz­drość; wzbu­dzać;
3. prze­no­śnie: oży­wiać;
4. bu­dzić się:
a) prze­sta­wać spać;
b) o sta­nach uczu­cio­wych: pow­sta­wać;
c) prze­no­śnie: oży­wiać się


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. obu­dzić)

 (1.1) prze­ry­wać czyjś sen

 (1.2) wy­wo­ły­wać ja­kieś uczu­cia

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny bu­dzić się (dk. brak)

 (2.1) prze­sta­wać spać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Budziński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Budzki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Budą, do­ty­czą­cy Budy


Źródła:

Wiktionary

Budzowski

przy­miot­nik od: Bu­dzów


Źródła:

SJP.pl

Budzyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Budzynianin

miesz­ka­niec Bu­dzy­nia (mia­sta lub wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Budzynianka

miesz­kan­ka Bu­dzy­nia (mia­sta lub wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Budzyń

1. mia­sto w Pol­sce;
2. nazwa kilku wsi w Pol­sce


Bu­dzyń – mia­sto w Pol­sce po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie cho­dzie­skim, sie­dzi­ba miej­sko-wiej­skiej gminy Bu­dzyń.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Budzyński

→ Bu­dzyń


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Patrz:Budzyń

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Budzów

nazwa kilku wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Budzący

1. prze­ry­wać czyjś sen;
2. wy­wo­ły­wać ja­kieś uczu­cia, np. nies­mak, zaz­drość; wzbu­dzać;
3. prze­no­śnie: oży­wiać;
4. bu­dzić się:
a) prze­sta­wać spać;
b) o sta­nach uczu­cio­wych: pow­sta­wać;
c) prze­no­śnie: oży­wiać się


Źródła:

SJP.pl

Budżecik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. bu­dżet


Źródła:

Wiktionary

Budżet

[czy­taj: bud-żet] plan przy­cho­du i wy­dat­ków na jakiś okres, zwy­kle na na­stęp­ny rok


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ekon. plan do­cho­dów i wy­dat­ków na jakiś okres, zwy­kle na na­stęp­ny rok;


Bu­dżet (z bud­get, ze stfr. "bo­u­get­te") – ze­sta­wie­nie pla­no­wa­nych wpły­wów (cash flow in +) i wy­dat­ków (cash flow out -). Pojęć wpły­wy i wy­dat­ki, które są po­ję­cia­mi fi­nan­so­wy­mi nie na­le­ży mylić z po­ję­cia­mi przy­cho­dy i kosz­ty, które są po­ję­cia­mi księ­go­wy­mi, bo­wiem po­ję­cia fi­nan­so­we oz­na­cza­ją rze­czy­wi­ste prze­pły­wy pie­nięż­ne, które od­by­wa­ją się przez kasę i ra­chu­nek ban­ko­wy, a po­ję­cia księ­go­we oz­na­cza­ją tylko za­pi­sy na kon­tach księ­go­wych, które nie­ko­niecz­nie muszą się po­kry­wać z rze­czy­wi­sty­mi prze­pły­wa­mi pie­nięż­ny­mi np.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Budżetowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ekon. pla­no­wa­nie, two­rze­nie i zat­wier­dza­nie bu­dże­tu, a także jego póź­niej­sze mo­ni­to­ro­wa­nie i kon­tro­lo­wa­nie;


Bu­dże­to­wa­nie – jest jed­nym z in­stru­men­tów ra­chun­ko­wo­ści za­rząd­czej, wspo­ma­ga­ją­cym osią­ga­nie celów przed­się­biorstw. Jest to pro­ces obej­mu­ją­cy pro­jek­to­wa­nie, two­rze­nie i zat­wier­dza­nie bu­dże­tu, a także jego póź­niej­szą kon­tro­lę. Bu­dże­to­wa­nie jest wy­ni­kiem pla­no­wa­nia za­mie­rzeń roz­wo­jo­wych przed­się­bior­stwa, wska­zu­ją­ce­go cele i kie­run­ki jego dzia­ła­nia oraz spo­sób wy­ko­rzy­sta­nia za­so­bów.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Budżetowiec

[czy­taj: bud-że­to­wiec]
1. po­tocz­nie: osoba otrzy­mu­ją­ca wy­na­gro­dze­nie z bu­dże­tu pań­stwa;
2. śro­do­wi­sko­wo: spe­cja­li­sta od bu­dże­tu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. osoba za­trud­nio­na w bu­dże­tów­ce

 (1.2) środ. spe­cja­li­sta w spra­wach bu­dże­to­wych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Budżetowo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób bu­dże­to­wy


Źródła:

Wiktionary

Budżetowy

[czy­taj: bud-że­to­wy]
1. → bu­dżet;
2. tani, nie­dro­gi; ni­sko­kosz­to­wy, low­co­sto­wy


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z bu­dże­tem, do­ty­czą­cy bu­dże­tu

 (1.2) pot. tani


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Budżetówka

[czy­taj: bud-że­tów­ka] po­tocz­nie: jed­nost­ki fi­nan­so­wa­ne z kasy pań­stwo­wej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. za­kła­dy i firmy fi­nan­so­wa­ne z bu­dże­tu pań­stwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buerger

Leo Bu­er­ger, le­karz, który opi­sał za­krze­po­wo-zro­sto­we za­pa­le­nie na­czyń krwio­no­śnych, naz­wa­ne potem cho­ro­bą Bu­er­ge­ra


Źródła:

SJP.pl

Buergeryt

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miner. tur­ma­lin że­la­zo­wy, mi­ne­rał z gro­ma­dy krze­mia­nów;


Bu­er­ge­ryt (bur­ge­ryt) – tur­ma­lin że­la­zo­wy, mi­ne­rał z gro­ma­dy krze­mia­nów, za­li­cza­ny do grupy tur­ma­li­nów.

Nazwa po­cho­dzi od naz­wi­ska kry­sta­lo­gra­fa Mar­ti­na Ju­lia­na Bu­er­ge­ra (1903-1986). Jest mi­ne­ra­łem bar­dzo rzad­kim.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bufa

wy­pu­kłość ut­wo­rzo­na z pasa tka­ni­ny; bufka


Źródła:

SJP.pl

Bufeciarka

ko­bie­ta ob­słu­gu­ją­ca klien­tów przy bu­fe­cie; bu­fe­to­wa


Źródła:

SJP.pl

Bufeciarz

po­tocz­nie: osoba ob­słu­gu­ją­ca przy bu­fe­cie; bu­fe­to­wy


Źródła:

SJP.pl

Bufecik

zdrob­nie­nie od: bufet


Źródła:

SJP.pl

Bufet

1. miej­sce sprze­da­ży prze­ką­sek, na­po­jów itp. przy in­sty­tu­cjach lub przed­się­bior­stwach;
2. lada w re­sta­u­ra­cji, barze;
3. stół za­sta­wio­ny prze­ką­ska­mi i na­po­ja­mi na przy­ję­ciu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miej­sce sprze­da­ży go­to­wych prze­ką­sek, sło­dy­czy i na­po­jów, np. w te­a­trze, w bu­dyn­ku biu­ro­wym, na dwor­cu

 (1.2) lada w lo­ka­lu ga­stro­no­micz­nym, cza­sem też w skle­pie

 (1.3) na przy­ję­ciu: stół za­sta­wio­ny prze­ką­ska­mi i na­po­ja­mi; rów­nież po­mie­szcze­nie z takim sto­łem

 (1.4) niski, długi kre­dens; rów­nież szaf­ki ku­chen­ne ze wspól­nym bla­tem

 (1.5) pot. żart. duży biust


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bufetowa

ko­bie­ta ob­słu­gu­ją­ca bufet


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pra­cow­ni­ca bu­fe­tu

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) ż. od: bu­fe­to­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bufetowy

zwią­za­ny z bu­fe­tem


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z bu­fe­tem, do­ty­czą­cy bu­fe­tu

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) ktoś sprze­da­ją­cy w bu­fe­cie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buffalo

[czy­taj: ba­fe­loł] mia­sto w Sta­nach Zjed­no­czo­nych


Buf­fa­lo – mia­sto w Sta­nach Zjed­no­czo­nych, w za­chod­niej czę­ści stanu Nowy Jork, oś­ro­dek ad­mi­ni­stra­cyj­ny hrab­stwa Erie, po­ło­żo­ne nad wschod­nim krań­cem je­zio­ra Erie i wy­pły­wa­ją­cą z niego rzeką Nia­ga­ra, przy gra­ni­cy z Ka­na­dą. Jest to dru­gie pod wzglę­dem wiel­ko­ści mia­sto stanu, w 2020 roku za­miesz­ka­ne przez 278 349 osób; ob­szar me­tro­po­li­tal­ny Buf­fa­lo–Che­ek­to­wa­ga li­czył 1 166 902 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Buffet

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Buffeting

[czy­taj: ba­fe­ting] wy­mu­szo­ne drga­nia kon­struk­cji sa­mo­lo­tu lub jed­nej z jego czę­ści, spo­wo­do­wa­ne przez wiry pow­sta­ją­ce pod­czas odry­wa­nia się strug po­wie­trza od po­wierzch­ni skrzy­deł; trze­po­ta­nie


Buf­fe­ting ( buf­fe­ting ‘trze­po­ta­nie’) – zja­wi­sko ae­ro­e­la­stycz­ne zwią­za­ne z prze­kro­cze­niem pręd­ko­ści do­pu­szczal­nej, w wy­ni­ku któ­re­go do­cho­dzi do wy­mu­szo­nych drgań czę­ści stat­ku po­wietrz­ne­go, zwy­kle ste­rów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Buffett

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Buffi

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Buffo

1. okre­śle­nie mę­skich ról ko­micz­nych w te­a­trze ope­ro­wym (np. tenor buffo);
2. bła­zeń­ski, ko­micz­ny (np. scena buffo)


Źródła:

SJP.pl

Buffon

[czy­taj: biFĄ] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Buffowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|buf­fo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Buffować

cza­sow­nik

 (1.1) stpol. roz­śmie­szać


Źródła:

Wiktionary

Bufiastość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bu­fia­ste


Źródła:

Wiktionary

Bufiasty

ma­ją­cy bufę lub bufy; two­rzą­cy bufę


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy bufy lub kształt bufy, sze­ro­ki, ob­szer­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bufiaty

re­gio­nal­nie: bu­fia­sty - ma­ją­cy bufy


Źródła:

SJP.pl

Bufka

wy­pu­kłość ut­wo­rzo­na z pasa tka­ni­ny; bufa


Źródła:

SJP.pl

Bufon

py­sza­łek, za­ro­zu­mia­lec; buc, na­dę­ciak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek za­ro­zu­mia­ły, pysz­ny, pre­ten­sjo­nal­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bufonada

po­pi­sy­wa­nie się, efek­ciar­stwo


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zgry­wa­nie się, po­zo­wa­nie na kogoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bufoneria

daw­niej: bu­fo­na­da - po­pi­sy­wa­nie się, efek­ciar­stwo


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zgry­wa­nie się, po­zo­wa­nie na kogoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bufoniasty

za­cho­wu­ją­cy się jak bufon, na­dę­ty; bu­fo­no­wa­ty


Źródła:

SJP.pl

Bufonka

→ bufon


Patrz:bufon

Źródła:

SJP.pl

Bufonowaty

waż­nia­ko­wa­ty, py­szał­ko­wa­ty;
1. uwa­ża­ją­cy się za osobę waż­niej­szą i lep­szą od in­nych;
2. świad­czą­cy o ta­kich ce­chach, np. bu­fo­no­wa­ty wyraz twa­rzy


Źródła:

SJP.pl

Bufor

1. część pa­mię­ci kom­pu­te­ra lub urzą­dze­nia pe­ry­fe­ryj­ne­go słu­żą­ca do cza­so­we­go prze­cho­wy­wa­nia da­nych;
2. urzą­dze­nie osła­bia­ją­ce siły ude­rze­nia lub wstrzą­su przy zde­rze­niu po­ja­zdów szy­no­wych; zde­rzak;
3. che­mia: rozt­wór bu­fo­ro­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kolej. urzą­dze­nie słu­żą­ce do ła­go­dze­nia siły ude­rze­nia lub wza­jem­ne­go na­ci­sku po­ja­zdów szy­no­wych

 (1.2) chem. rozt­wór zdol­ny do utrzy­my­wa­nia względ­nie sta­łe­go pH in­ne­go rozt­wo­ru mie­sza­ne­go z nim

 (1.3) in­form. ob­szar pa­mię­ci, gdzie tym­cza­so­wo prze­cho­wu­je się dane prze­sy­ła­ne po­mię­dzy dwoma urzą­dze­nia­mi lub mię­dzy urzą­dze­niem a apli­ka­cją

 (1.4) przen. coś lub ktoś ła­go­dzą­cy kon­flikt


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Buforowanie

1. in­for­ma­ty­ka: sto­so­wać bu­fo­ry sprzę­to­we lub or­ga­ni­zo­wa­ne pro­gra­mo­wo;
2. ła­go­dzić, sta­bi­li­zo­wać;
3. che­mia: zmie­niać rozt­wór w bu­fo­ro­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zmniej­sza­nie im­pe­tu cze­goś, po­chła­nia­nie nad­mia­ru

 (1.2) in­form. wy­rów­ny­wa­nie róż­nic pręd­ko­ści prze­sy­ła­nia da­nych mię­dzy róż­ny­mi urzą­dze­nia­mi;


Bu­fo­ro­wa­nie – tech­no­lo­gia po­le­ga­ją­ca na sto­so­wa­niu bu­fo­rów pro­gra­mo­wych lub sprzę­to­wych, wy­ko­rzy­sty­wa­na naj­czę­ściej w celu wy­rów­na­nia róż­nic pręd­ko­ści prze­sy­ła­nia da­nych mię­dzy róż­ny­mi urzą­dze­nia­mi. Dzia­ła on zaz­wy­czaj wy­ko­rzy­stu­jąc za­sa­dę FIFO.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Buforować

1. in­for­ma­ty­ka: sto­so­wać bu­fo­ry sprzę­to­we lub or­ga­ni­zo­wa­ne pro­gra­mo­wo;
2. ła­go­dzić, sta­bi­li­zo­wać;
3. che­mia: zmie­niać rozt­wór w bu­fo­ro­wy


Źródła:

SJP.pl

Buforowość

zdol­ność gleby lub rozt­wo­ru do utrzy­my­wa­nia sta­łe­go po­zio­mu kwa­so­wo­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bu­fo­ro­we; cecha tych, któ­rzy są bu­fo­ro­wi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buforowy

przy­miot­nik od: bufor


Źródła:

SJP.pl

Bufory

żar­to­bli­wie: duży biust; me­lo­ny, ba­lo­ny


Źródła:

SJP.pl

Bufoński

→ bufon; pre­ten­sjo­nal­ny; afek­to­wa­ny


Źródła:

SJP.pl

Bug

[czy­taj: bag] błąd w pro­gra­mie kom­pu­te­ro­wym


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) in­form. błąd w pro­gra­mie;


Bug ( Заходні Буг, "Za­chod­ni Buh"; Західний Буг, "Za­chid­nyj Buh") – czwar­ta pod wzglę­dem dłu­go­ści rzeka w Pol­sce, bę­dą­ca do­pły­wem Narwi, prze­pły­wa­ją­ca przez za­chod­nią Ukra­i­nę, za­chod­nią Bia­ło­ruś i wschod­nią Pol­skę.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Buga

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w za­chod­niej Ko­lum­bii nad rzeką Cauca, które jest jed­nym z naj­waż­niej­szych kra­jo­wych oś­rod­ków piel­grzym­ko­wych


Buga – mia­sto w za­chod­niej Ko­lum­bii, w Kor­dy­lie­rze Za­chod­niej.

Licz­ba miesz­kań­ców w 2010 roku wy­no­si­ła ok. 99 tys.

W mie­ście roz­wi­nął się prze­mysł spo­żyw­czy. Oś­ro­dek tu­ry­stycz­ny i piel­grzym­ko­wy.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bugaj

1. babka pie­czo­na z utar­tych ziem­nia­ków z mąką, ce­bu­lą, us­ma­żo­ny­mi ka­wał­ka­mi bocz­ku i in­ny­mi do­dat­ka­mi; rej­bak, nagus;
2. daw­niej: sku­pi­sko krze­wów lub mło­dych drzew


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bugajczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Bugajewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Bugajski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Bugalski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bugatti

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) mot. sa­mo­chód marki Bu­gat­ti


Au­to­mo­bi­les Et­to­re Bu­gat­ti – były nie­miec­ki, a na­stęp­nie fran­cu­ski pro­du­cent sa­mo­cho­dów spor­to­wych i wy­ści­go­wych, z sie­dzi­bą w Mols­he­im, dzia­ła­ją­cy w la­tach 1909–1963.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bugała

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Bugenwilla

ro­śli­na z ro­dzi­ny dzi­wacz­ko­wa­tych; ką­ci­cierń


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Bo­u­ga­in­vil­lea|Comm. ex Juss.|ref=tak., ro­dzaj ob­fi­cie kwit­ną­cych ro­ślin z ro­dzi­ny noc­ni­co­wa­tych;


Bu­gen­wil­la, ką­ci­cierń ("Bo­u­ga­in­vil­lea" Comm. ex Juss.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny noc­ni­co­wa­tych. Na­le­ży do niego 16 ga­tun­ków. Ro­śli­ny te na­tu­ral­nie wy­stę­pu­ją w Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej, ale in­tro­du­ko­wa­ne zo­sta­ły w różne miej­sca w stre­fie mię­dzyz­wrot­ni­ko­wej. Ro­śli­ny upra­wia­ne są jako ozdob­ne zwła­szcza i gład­ka (także mie­szań­ce mię­dzy nimi), w cie­płym kli­ma­cie jako pną­cza ogro­do­we, w kli­ma­cie umiar­ko­wa­nym tylko w szklar­niach i do­nicz­kach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Buggy

[czy­taj: bagi] lekki, te­re­no­wy po­jazd o ot­war­tej kon­struk­cji


 "Zo­bacz też: Moon Buggy (James Bond)."

Buggy – typ lek­kie­go sa­mo­cho­du re­kre­a­cyj­ne­go wy­po­sa­żo­ne­go w duże koła z gru­by­mi opo­na­mi, wy­trzy­ma­łe za­wie­sze­nie, ot­war­te nad­wo­zie oraz od­sło­nię­ty sil­nik, umie­szczo­ny naj­czę­ściej z tyłu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Buggykiting

[czy­taj: ba­gi­kaj­ting] sport ek­stre­mal­ny po­le­ga­ją­cy na po­ru­sza­niu się po lą­dzie spe­cjal­nym wóz­kiem z do­łą­czo­nym la­taw­cem


Bug­gy­ki­ting (także ki­te­sa­i­ling lub bug­gy­ing) – sport ek­stre­mal­ny, od­mia­na że­glar­stwa lą­do­we­go po­le­ga­ją­ca na po­ru­sza­niu się po lą­dzie lub pia­sku przy po­mo­cy spe­cjal­ne­go wózka, do któ­re­go do­łą­czo­ny jest la­ta­wiec peł­nią­cy rolę na­pę­du wia­tro­we­go. We­dług kla­sy­fi­ka­cji In­ter­na­tio­nal Fe­de­ra­tion of Sand and Land Yach­ting bug­gy­ki­ting jest VIII klasą. Klasy I-VII sta­no­wią kla­sycz­ne jach­ty lą­do­we na­pę­dza­ne tra­dy­cyj­ny­mi ża­gla­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bugijski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Bu­gij­czy­ka­mi, do­ty­czą­cy Bu­gij­czy­ków

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język bu­gij­ski;


Źródła:

Wiktionary

Bugla

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Buglehorn

in­stru­ment dęty bla­sza­ny


Źródła:

SJP.pl

Bugować

[czy­taj: ba­go­wać] w in­for­ma­ty­ce: two­rzyć wiele błę­dów w pro­gra­mie kom­pu­te­ro­wym


Źródła:

SJP.pl

Bugulma

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w eu­ro­pej­skiej czę­ści Rosji, w Ta­tar­sta­nie;


Bu­gul­ma ( Бугульма) – mia­sto w eu­ro­pej­skiej czę­ści Rosji, w Ta­tar­sta­nie, po­ło­żo­ne 333 km od Ka­za­nia.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bugulmijski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Bu­gul­mą, do­ty­czą­cy Bu­gul­my


Źródła:

Wiktionary

Buhaj

sa­miec roz­pło­do­wy bydła do­mo­we­go; stad­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zo­o­techn. byk roz­pło­do­wy;

 (1.2) przen. pot. męż­czyz­na o dużej spraw­no­ści i po­trze­bach sek­su­al­nych


Buhaj (stad­nik lub po­tocz­nie byk) – przez­na­czo­ny do roz­pło­du sa­miec bydła do­mo­we­go oraz żubra, tura, ba­wo­łów i in­nych ga­tun­ków z ro­dzi­ny wo­ło­wa­tych. Wy­bie­ra­ny do roz­pło­du z linii, która wy­ka­zy­wa­ła naj­więk­szą przy­dat­ność użyt­ko­wą (mlecz­ność, dobre przy­ro­sty i wy­so­ki pro­cent tłu­szczu w mleku). W punk­tach ko­pu­la­cyj­nych oraz sta­cjach una­sie­nia­nia bu­ha­je użyt­ku­je się do ukoń­cze­nia przez nie 5 lat, choć za­cho­wu­ją płod­ność dłu­żej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Buhajek

zdrob­nie­nie od: buhaj


Źródła:

SJP.pl

Buhund

bu­hund nor­we­ski - rasa psów po­cho­dzą­ca z Nor­we­gii


Źródła:

SJP.pl

Buhurt

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hist. popis ka­wa­le­ryj­ski, ro­dzaj pa­ra­dy oraz tur­nie­ju ry­cer­skie­go;


Bu­hurt (łac. ba­gor­dia, fr. be­ho­urt) - za­czerp­nię­ta z ję­zy­ka nie­miec­kie­go nazwa oz­na­cza­ją­ca popis ka­wa­le­ryj­ski. Nie­kie­dy ogra­ni­czał się on wy­łącz­nie do kon­nej pa­ra­dy ry­ce­rzy, choć chęt­nie uzu­peł­nia­no go o star­cia na tępą broń. Za­wod­ni­cy wal­czy­li in­dy­wi­du­al­nie, pa­ra­mi lub w gru­pach, go­dzi­li w prze­ciw­ni­ków ko­pia­mi za­o­pa­trzo­ny­mi w tępe groty, za­da­wa­li ciosy stę­pio­ny­mi lub drew­nia­ny­mi mie­cza­mi lub ma­czu­ga­mi. Bu­hur­ty roz­gry­wa­no od XIII do XVI wieku.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Buick

[czy­taj: bjuik] marka sa­mo­cho­dów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) mot. sa­mo­chód marki Buick


Buick – ame­ry­kań­ski pro­du­cent sa­mo­cho­dów oso­bo­wych, z sie­dzi­bą w War­ren, dzia­ła­ją­cy od 1903 roku. Na­le­ży do ame­ry­kań­skie­go kon­cer­nu Ge­ne­ral Mo­tors.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bujacz

ktoś, kto zmy­śla, buja; bla­gier


Źródła:

SJP.pl

Bujaczek

bu­ja­ny fo­te­lik lub le­ża­czek dla dzie­ci; bu­jacz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od bujak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bujaczka

bu­ja­ny fo­te­lik lub le­ża­czek dla dzie­ci; bu­jacz­ka


Źródła:

SJP.pl

Bujak

bu­jaw­ka, kiwak;
1. fotel na bie­gu­nach;
2. sprę­ży­na z sie­dzi­skiem, na któ­rej można się huś­tać


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bujakiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Bujakowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bujalski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Bujanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|bujać.


Źródła:

Wiktionary

Bujanka

owad z ro­dzi­ny mu­chó­wek


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bujankowate

o ce­chach bu­jan­ko­wa­tych (ro­dzi­na mu­chó­wek)


Bu­jan­ko­wa­te (Bom­by­lii­dae) – ro­dzi­na owa­dów z rzędu mu­chó­wek li­czą­ca około 3000 ga­tun­ków. Owady z tej ro­dzi­ny mają od 1 do 25 mm dłu­go­ści, krępe, po­kry­te wło­ska­mi ciało. Ima­gi­nes żywią się nek­ta­rem po­bie­ra­nym za po­mo­cą ssaw­ki, larwy są pa­so­ży­ta­mi in­nych owa­dów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bujankowaty

o ce­chach bu­jan­ko­wa­tych (ro­dzi­na mu­chó­wek)


Źródła:

SJP.pl

Bujankowiec

fru­czak bu­jan­ko­wiec - motyl z ro­dzi­ny za­wi­sa­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Bujanowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Bujarski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Bujas

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Bujawka

bujak, kiwak;
1. wi­szą­cy fotel do bu­ja­nia;
2. sprę­ży­na z sie­dzi­skiem, na któ­rej można się huś­tać


Źródła:

SJP.pl

Bujać

1. ko­ły­sać, huś­tać (się)
2. o ro­śli­nach: ros­nąć
3. latać, uno­sić się w po­wie­trzu


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) ko­ły­sać, huś­tać

 (1.2) uno­sić się w po­wie­trzu

 (1.3) ko­rzy­stać ze swo­bo­dy, bie­gać swo­bod­nie

 (1.4) buj­nie wy­so­ko ros­nąć

 (1.5) slang. oszu­ki­wać, opo­wia­dać nie­stwo­rzo­ne hi­sto­rie

 (1.6) gwara. więz. oszu­ki­wać

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny bujać się

 (2.1) po­ru­szać się w tył i w przód

 (2.2) pot. pod­ko­chi­wać się

 (2.3) slang. iść, od­cho­dzić, pot. spa­dać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bujda

fałsz, prze­kręt, coś mało sen­sow­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) coś zmy­ślo­ne­go, nie­praw­dzi­we­go; bajka, kłam­stwo


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bujnicki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Bujnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób bujny


Źródła:

Wiktionary

Bujniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ków: buj­nie, bujno


Źródła:

SJP.pl

Bujniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: bujny


Źródła:

SJP.pl

Bujnięcie

roz­ko­ły­sać, roz­huś­tać


Źródła:

SJP.pl

Bujnogrzywy

ma­ją­cy bujną grzy­wę


Źródła:

SJP.pl

Bujnokłosy

ma­ją­cy bujne, do­rod­ne kłosy


Źródła:

SJP.pl

Bujnowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Bujnowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bujnowłosy

ma­ją­cy bujne włosy


Źródła:

SJP.pl

Bujność

→ bujny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bujne; cecha tych, któ­rzy są bujni


Patrz:bujny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bujny

1. taki, który ob­fi­cie się roz­ra­sta;
2. taki, który odz­na­cza się roz­ma­chem lub cha­rak­te­ry­zu­je się niez­wy­kły­mi wy­da­rze­nia­mi


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który się ob­fi­cie roz­ra­sta

 (1.2) z roz­ma­chem

 (1.3) stpol. zu­chwa­ły


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bujnąć

roz­ko­ły­sać, roz­huś­tać


Źródła:

SJP.pl

Bujok

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bujowisko

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wzbu­rzo­ne morze


Źródła:

Wiktionary

Bujrep

linka łą­czą­ca rzu­co­ną na dno kot­wi­cę z bojką wska­zu­ją­cą po­ło­że­nie rzu­co­nej kot­wi­cy; boj­rep


Źródła:

SJP.pl

Bujumbura

sto­li­ca Bu­run­di; Bu­żum­bu­ra


Źródła:

SJP.pl

Bujwid

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Buk

wy­so­kie drze­wo li­ścia­ste z ro­dzi­ny bu­ko­wa­tych, o gład­kiej, sre­brzy­stej korze i twar­dym drew­nie, ros­ną­ce w la­sach stre­fy umiar­ko­wa­nej pół­ku­li pół­noc­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) dendr. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Fagus|L.|ref=tak., drze­wo z ro­dzi­ny bu­ko­wa­tych;

 (1.2) drew­no bu­ko­we


Buk ("Fagus" L.) – ro­dzaj drzew z ro­dzi­ny bu­ko­wa­tych. Wy­róż­nia­nych jest w jego obrę­bie zwy­kle 10–11 ga­tun­ków. Wy­stę­pu­ją one głów­nie w stre­fie umiar­ko­wa­nej na pół­ku­li pół­noc­nej, naj­da­lej na po­łud­nie się­ga­jąc do Mek­sy­ku i Wiet­na­mu. W Ame­ry­ce Pół­noc­nej ro­śnie jeden ga­tu­nek – buk wiel­ko­list­ny, w Eu­ro­pie obec­ne są dwa – buk zwy­czaj­ny i wschod­ni (w Pol­sce wy­stę­pu­je w sta­nie na­tu­ral­nym tylko ten pier­wszy), po­zo­sta­łe ga­tun­ki rosną w Azji Wschod­niej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Buka

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) D. lp. od: buk


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bukaciarnia

bu­dy­nek przy­sto­so­wa­ny do ho­dow­li bu­ka­tów (typ bydła rzeź­ne­go)


Źródła:

SJP.pl

Bukal

dawny ro­dzaj pu­cha­ru


Źródła:

SJP.pl

Bukalski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Bukan

drze­wo lub krzew z ro­dzi­ny bu­ko­wa­tych; no­to­fa­gus


Bukan, buk po­łud­nio­wy, no­to­fa­gus ("Not­ho­fa­gus" Blume) – ro­dzaj ro­ślin z mo­no­ty­po­wej ro­dzi­ny bu­ka­no­wa­tych ("Not­ho­fa­ga­ce­ae" Ku­prian.). Obej­mu­je w za­leż­no­ści od uję­cia sy­ste­ma­tycz­ne­go 35, 36, 38 lub 43 ga­tun­ki. Do ro­dza­ju tego na­le­żą za­rów­no drze­wa zi­mo­zie­lo­ne, jak i zrzu­ca­ją­ce li­ście. Wy­stę­pu­ją one na pół­ku­li po­łud­nio­wej i są tam od­po­wied­ni­kiem buka z pół­ku­li pół­noc­nej. Drze­wa te są waż­nym źró­dłem su­row­ca drzew­ne­go – pod tym wzglę­dem tylko eu­ka­lip­tus ma więk­sze zna­cze­nie na pół­ku­li po­łud­nio­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bukanier

1. XVII-wiecz­ny pirat pły­wa­ją­cy na Morzu Ka­ra­ib­skim;
2. kor­sarz wy­na­ję­ty przez rządy An­glii, Fran­cji i Ho­lan­dii do walki z Hisz­pa­na­mi w XVII wieku


Zo­bacz też: bu­ka­nie­rzy.

Bu­ka­nier – czło­nek ka­ra­ib­skiej spo­łecz­no­ści pi­ra­tów, kor­sa­rzy i my­śli­wych, skła­da­ją­cej się ze zbie­gów po­cho­dze­nia an­giel­skie­go, fran­cu­skie­go i ho­len­der­skie­go, osied­la­ją­cych się od po­cząt­ku XVII wieku na hisz­pań­skich Wiel­kich An­ty­lach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bukareszt

sto­li­ca Ru­mu­nii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. sto­li­ca Ru­mu­nii;


Bu­ka­reszt ( București) (Mia­sto Bu­ka­reszt, Mu­ni­ci­piul București) – sto­li­ca i naj­więk­sze mia­sto Ru­mu­nii oraz cen­trum prze­my­sło­wo-usłu­go­we po­ło­żo­ne w po­łud­nio­wo-wschod­niej czę­ści kraju, nad rzeką Dym­bo­wi­cą.

Pier­wsze wzmian­ki o mie­ście po­cho­dzą z roku 1459, sta­tus sto­li­cy kraju Bu­ka­reszt uzy­skał w 1862 r.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bukaresztanka

miesz­kan­ka Bu­ka­resz­tu; Bu­ka­resz­ten­ka


Źródła:

SJP.pl

Bukaresztańczyk

miesz­ka­niec Bu­ka­resz­tu; Bu­ka­resz­teń­czyk


Źródła:

SJP.pl

Bukaresztański

do­ty­czą­cy Bu­ka­resz­tu, zwią­za­ny z Bu­ka­resz­tem; bu­ka­resz­teń­ski


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do mia­sta Bu­ka­reszt


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bukaresztenka

miesz­kan­ka Bu­ka­resz­tu; Bu­ka­resz­tan­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Bu­ka­resz­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bukareszteńczyk

miesz­ka­niec Bu­ka­resz­tu; Bu­ka­resz­tań­czyk


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Bu­ka­resz­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bukareszteński

do­ty­czą­cy Bu­ka­resz­tu, zwią­za­ny z Bu­ka­resz­tem; bu­ka­resz­tań­ski


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Bu­ka­resz­tu (sto­li­cy Ru­mu­nii)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bukat

sztu­ka bydła rzeź­ni­cze­go


Źródła:

SJP.pl

Bukatowy

zwią­za­ny z bu­ka­tem


Źródła:

SJP.pl

Bukała

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Buker

osoba zaj­mu­ją­ca się wyz­na­cza­niem ter­mi­nów sesji, wy­stę­pów dla pio­sen­ka­rzy, mo­de­lek itp.; bo­o­ker


Źródła:

SJP.pl

Bukieciarka

ko­bie­ta ukła­da­ją­ca bu­kie­ty, ozdo­by z kwia­tów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rzem. ogrod. ko­bie­ta ukła­da­ją­ca wią­zan­ki kwia­tów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bukieciarski

przy­miot­nik od: bu­kie­ciarz


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z bu­kie­ciar­stwem, do­ty­czą­cy bu­kie­ciar­stwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bukieciarsko

przy­słó­wek

 (1.1) na spo­sób bu­kie­ciar­ski


Źródła:

Wiktionary

Bukieciarstwo

sztu­ka ukła­da­nia bu­kie­tów; zawód bu­kie­cia­rza


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ogrod. sztu­ka ukła­da­nia kwia­tów w kom­po­zy­cje


Bu­kie­ciar­stwo, flo­ry­sty­ka – sztu­ka ukła­da­nia kwia­tów i in­nych ele­men­tów ro­ślin­nych w róż­no­rod­ne kom­po­zy­cje (bu­kie­ty, wią­zan­ki, wień­ce, gir­lan­dy, stro­i­ki itp.). Tra­dy­cyj­nie sztu­ka ta okre­śla­na była mia­nem bu­kie­ciar­stwa, a spe­cja­li­stę ukła­da­ją­cym kom­po­zy­cje ro­ślin­ne zwano bu­kie­cia­rzem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bukieciarz

osoba zaj­mu­ją­ca się ukła­da­niem bu­kie­tów, ozdób z kwia­tów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rzem. ogrod. osoba ukła­da­ją­ca kwia­ty w bu­kie­ty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bukiecik

zdrob­nie­nie od: bu­kiet


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: bu­kiet

 (1.2) mały bu­kiet


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bukiel

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Bukiet

1. wią­zan­ka kwia­tów;
2. aro­mat wina;
3. ogon sarny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wią­zan­ka, pęk kwia­tów;

 (1.2) cechy wina za­war­te w jego za­pa­chu i smaku;

 (1.3) łow. ogon sarny

 (1.4) gwara. więz. cho­ro­ba we­ne­rycz­na

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) uczn. ktoś głupi


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bukietnica

pa­so­żyt­ni­cza ro­śli­na z re­jo­nów tro­pi­kal­nych Azji; ra­flez­ja


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. bez­zie­le­nio­wa ro­śli­na ziel­na, wy­spe­cja­li­zo­wa­ny en­do­pa­so­żyt ro­ślin

 (1.2) daw. ko­bie­ta sprze­da­ją­ca bu­kie­ty


Bu­kiet­ni­ca ("Raf­fle­sia") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny bu­kiet­ni­co­wa­tych. Obej­mu­je 40 ga­tun­ków wy­stę­pu­ją­cych w po­łud­nio­wo-wschod­niej Azji – w Taj­lan­dii, Ma­lez­ji, Fi­li­pi­nach i In­do­nez­ji. Nazwa na­u­ko­wa ro­dza­ju upa­mięt­nia Sir Tho­ma­sa Stam­for­da Raf­fle­sa – fun­da­to­ra bry­tyj­skiej ko­lo­nii w Sin­ga­pu­rze. Bu­kiet­ni­ca Ar­nol­da ("Raf­fle­sia ar­nol­dii") znana jest jako ro­śli­na o naj­więk­szych kwia­tach na Ziemi, przez co sta­no­wi atrak­cję dla eko­tu­ry­stów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bukietnicowate

o ce­chach bu­kiet­ni­co­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Bu­kiet­ni­co­wa­te ("Raf­fle­sia­ce­ae" Du­mort.) – ro­dzi­na ro­ślin okry­to­na­sien­nych z rzędu mal­pi­giow­ców. Obej­mu­je trzy ro­dza­je li­czą­ce ok. 20 ga­tun­ków, z czego 15 na­le­ży do ro­dza­ju bu­kiet­ni­ca ("Raf­fle­sia"). Przed­sta­wi­cie­le ro­dzi­ny wy­stę­pu­ją w Azji po­łud­nio­wo-wschod­niej – na Pół­wy­spie In­do­chiń­skim, na wy­spach Su­ma­tra, Jawa i Bor­neo oraz na Fi­li­pi­nach. Są to bez­zie­le­nio­we ro­śli­ny ziel­ne bę­dą­ce wy­spe­cja­li­zo­wa­ny­mi en­do­pa­so­ży­ta­mi ro­ślin z ro­dza­ju "Te­tra­stig­ma" (ro­dzi­na wi­no­ro­ślo­wa­te "Vi­ta­ce­ae").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bukietnicowaty

o ce­chach bu­kiet­ni­co­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Bukietnicowce

rząd ro­ślin okry­to­na­sien­nych z pod­kla­sy pie­przo­wych; Raf­fle­sia­les


Źródła:

SJP.pl

Bukietnicowiec

przed­sta­wi­ciel rzędu ro­ślin okry­to­na­sien­nych z pod­kla­sy pie­przo­wych


Źródła:

SJP.pl

Bukietowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bu­kie­to­we


Źródła:

Wiktionary

Bukietowy

przy­miot­nik od: bu­kiet


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy bu­kie­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bukiew

w bo­ta­ni­ce: owoce buka; bu­czy­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. owoc/owoce buka;

 (1.2) bot. lud. buk po­spo­li­ty


Bu­kiew – owoc ro­ślin z ro­dza­ju buk ("Fagus"). Trój­gra­nia­sty, brą­zo­wy orze­szek, po­je­dyn­czy lub ze­bra­ny po 2–3 w zdrew­nia­łej okry­wie (ku­pu­li). Owoce wraz z okry­wą two­rzą owoc zbio­ro­wy ot­wie­ra­ją­cy się (pę­ka­ją­cy) po doj­rze­niu. Bu­do­wa i cechy owo­ców zbio­ro­wych (trzo­nek, dłu­gość okry­wy i bu­do­wa wy­rost­ków) mają istot­ne zna­cze­nie tak­so­no­micz­ne dla iden­ty­fi­ka­cji ga­tun­ków w obrę­bie ro­dza­ju.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bukiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Buking

bo­o­king;
1. dzia­łal­ność po­le­ga­ją­ca na re­zer­wo­wa­niu, za­ma­wia­niu usług lub to­wa­rów;
2. dział ho­te­lu, linii lot­ni­czej itp. zaj­mu­ją­cy się przyj­mo­wa­niem re­zer­wa­cji


Źródła:

SJP.pl

Bukingowy

w pra­wie: umowa bu­kin­go­wa - pi­sem­na umowa o prze­wóz ła­dun­ku stat­kiem mor­skim


Źródła:

SJP.pl

Bukinista

czło­wiek hand­lu­ją­cy sta­ry­mi książ­ka­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ulicz­ny sprze­daw­ca sta­rych ksią­żek, rycin i gazet, zwła­szcza we Fran­cji;


Bu­ki­ni­sta (z fr. "bo­u­qu­i­ni­ste" od "bo­u­qu­in" – pot. "książ­ka") – ulicz­ny an­tyk­wa­riusz, hand­lu­ją­cy sta­ry­mi i uży­wa­ny­mi książ­ka­mi. Nazwa po­cząt­ko­wo od­no­si­ła się głów­nie do pa­ry­skich an­tyk­wa­riu­szy hand­lu­ją­cych na sto­i­skach nad Sek­wa­ną.

Bu­ki­ni­sta­mi na­zy­wa­no też po­tocz­nie w Pol­sce sprze­daw­ców no­wych ksią­żek – rozk­wit tej formy hand­lu książ­ka­mi w Pol­sce na­stą­pił na prze­ło­mie lat 80.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bukinistka

→ bu­ki­ni­sta


Patrz:bukinista

Źródła:

SJP.pl

Bukinistyczny

→ bu­ki­ni­sta


Patrz:bukinista

Źródła:

SJP.pl

Bukkake

prak­ty­ka sek­su­al­na po­le­ga­ją­ca na eja­ku­la­cji grupy męż­czyzn na ciało innej osoby, zaz­wy­czaj na twarz


Buk­ka­ke (jap. ブッカケ) – prak­ty­ka sek­su­al­na po­le­ga­ją­ca na eja­ku­la­cji przez grupę męż­czyzn na le­żą­cą, sie­dzą­cą lub klę­czą­cą osobę, zaz­wy­czaj na twarz bądź do ust. Prak­ty­ka ta może za­wie­rać ele­men­ty sek­su­al­ne­go upo­ko­rze­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bukla

ro­dzaj tka­ni­ny z przę­dzy pę­tel­ko­wej; bouclé


Źródła:

SJP.pl

Buklowy

→ bukla


Patrz:bukla

Źródła:

SJP.pl

Bukmacher

osoba przyj­mu­ją­ca za­kła­dy; bo­ok­ma­cher, bo­ok­ma­ker (rzad­ko)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba lub in­sty­tu­cja, która przyj­mu­je za­kła­dy


Buk­ma­cher (ang. "Bo­ok­ma­ker", od "book" – za­kład i "make" – robić) – przed­się­bior­stwo, in­sty­tu­cja lub osoba zaj­mu­ją­ca się przyj­mo­wa­niem za­kła­dów pie­nięż­nych na wy­da­rze­nia spor­to­we lub po­za­spor­to­we. Za­kła­dy spor­to­we mogą do­ty­czyć róż­nych dy­scy­plin spor­tu, ta­kich jak, np.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bukmacherka

→ buk­ma­cher


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) za­kła­dy pie­nięż­ne


Patrz:bukmacher

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bukmacherski

→ buk­ma­cher; bo­ok­ma­cher­ski


Źródła:

SJP.pl

Bukmacherstwo

dzia­łal­ność buk­ma­che­ra


Źródła:

SJP.pl

Bukmanka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przy­cze­pa do prze­wo­zu koni


Źródła:

Wiktionary

Bukoliczny

ma­ją­cy cechy bu­ko­li­ki (sie­lan­ki); idyl­licz­ny, sie­lan­ko­wy, siel­ski, pa­ster­ski


Źródła:

SJP.pl

Bukolika

utwór po­e­tyc­ki, zwy­kle o cha­rak­te­rze li­rycz­nym przed­sta­wia­ją­cy w spo­sób wy­i­de­a­li­zo­wa­ny uroki życia wiej­skie­go; sie­lan­ka; idyl­la; pa­sto­rał­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) liter. nie­wiel­ki utwór li­rycz­no-epicz­ny na­wią­zu­ją­cy do życia pa­ste­rzy;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bukowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|bu­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Bukowate

ro­dzi­na drzew dwu­li­ścien­nych obej­mu­ją­ca ponad 400 ga­tun­ków, wy­stę­pu­ją­cych w stre­fie umiar­ko­wa­nej i tro­pi­kal­nej


Bu­ko­wa­te ("Fa­ga­ce­ae" Du­mort.) – ro­dzi­na ro­ślin z rzędu bu­kow­ców, obej­mu­ją­ca około 730–930 ga­tun­ków (w za­leż­no­ści od uję­cia sy­ste­ma­tycz­ne­go). Za­sięg tych ro­ślin obej­mu­je ob­sza­ry pod wpły­wem kli­ma­tu umiar­ko­wa­ne­go na pół­ku­li pół­noc­nej, ale też Ame­ry­kę Środ­ko­wą po pół­noc­no-za­chod­nie krań­ce Ame­ry­ki Po­łud­nio­wej oraz Azję Po­łud­nio­wo-Wschod­nią do Nową Gwi­neę.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bukowaty

o ce­chach bu­ko­wa­tych (ro­dzi­na drzew)


Źródła:

SJP.pl

Bukować

1. o ow­cach, ło­siach i je­le­niach: za­spo­ka­jać popęd płcio­wy;
2. re­zer­wo­wać miej­sce w po­cią­gu, sa­mo­lo­cie, ho­te­lu itp. lub pot­wier­dzać za­mó­wie­nie; bo­o­ko­wać


cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) pot. re­zer­wo­wać miej­sce w sa­mo­lo­cie, po­cią­gu, ho­te­lu itp.

 (1.2) środ. łow. o ło­siach, je­le­niach i ow­cach: od­by­wać okres godów, rui

 (1.3) o ow­cach: do­pro­wa­dzać im ba­ra­ny w ce­lach pro­kre­a­cyj­nych

 (1.4) roln. wy­ci­skać na­sio­na ko­ni­czy­ny z głó­wek lub od­dzie­lać na­sio­na jęcz­mie­nia od wąsów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bukowce

1. ko­zio­róg bu­ko­wiec - chrząszcz z ro­dzi­ny kóz­ko­wa­tych, ob­ję­ty ści­słą ochro­ną ga­tun­ko­wą;
2. przed­sta­wi­ciel rzędu ro­ślin drze­wia­stych i krze­wia­stych, pra­wie wy­łącz­nie wia­tro­pyl­nych i jed­no­pien­nych


Bu­kow­ce ("Fa­ga­les" Engl.) – grupa ro­ślin okry­to­na­sien­nych sta­no­wią­ca klad wy­róż­nia­ny w ran­dze rzędu w róż­nych sy­ste­mach kla­sy­fi­ka­cyj­nych. Rząd ro­ślin drze­wia­stych i krze­wia­stych, pra­wie wy­łącz­nie wia­tro­pyl­nych i jed­no­pien­nych. Do tego rzędu na­le­żą drze­wa li­ścia­ste czę­sto do­mi­nu­ją­ce w la­sach obu stref umiar­ko­wa­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bukowianin

miesz­ka­niec Bu­ko­wi­ny Ta­trzań­skiej


Źródła:

SJP.pl

Bukowianka

miesz­kan­ka Bu­ko­wi­ny Ta­trzań­skiej


Źródła:

SJP.pl

Bukowiański

przy­miot­nik od: Bu­ko­wi­na Ta­trzań­ska


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Bu­ko­wi­ny Ta­trzań­skiej, zwią­za­ny z Bu­ko­wi­ną Ta­trzań­ską, po­cho­dzą­cy z Bu­ko­wi­ny Ta­trzań­skiej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bukowice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Bukowiec

1. ko­zio­róg bu­ko­wiec - chrząszcz z ro­dzi­ny kóz­ko­wa­tych, ob­ję­ty ści­słą ochro­ną ga­tun­ko­wą;
2. przed­sta­wi­ciel rzędu ro­ślin drze­wia­stych i krze­wia­stych, pra­wie wy­łącz­nie wia­tro­pyl­nych i jed­no­pien­nych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bukowiecki

przy­miot­nik od: Bu­ko­wiec


Źródła:

SJP.pl

Bukowieński

przy­miot­nik od: Bu­kow­no; bu­ko­wiń­ski


Źródła:

SJP.pl

Bukowina

prze­sta­rza­le: las bu­ko­wy; bu­czy­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. przest. las bu­ko­wy (zło­żo­ny z buków), bu­czy­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bukowinianin

miesz­ka­niec Bu­ko­wi­ny (kra­i­ny); Bu­ko­wiń­czyk


Źródła:

SJP.pl

Bukowinianka

miesz­kan­ka Bu­ko­wi­ny (kra­i­ny); Bu­ko­win­ka


Źródła:

SJP.pl

Bukowinka

miesz­kan­ka Bu­ko­wi­ny (kra­i­ny); Bu­ko­wi­nian­ka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bukowisko

1. okres go­do­wy je­le­ni i łosi; bu­ko­wa­nie;
2. miej­sce, gdzie zbie­ra­ją się łosie w okre­sie go­do­wym


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) łow. okres go­do­wy łosi i je­le­ni;

 (1.2) łow. ob­szar, na któ­rym od­by­wa się bu­ko­wi­sko (1.1)


Bu­ko­wi­sko – okres go­do­wy łosi, a także ob­szar, na któ­rym prze­by­wa­ją łosie w tym okre­sie. Gody łosi roz­po­czy­na­ją się we wrze­śniu i trwa­ją do po­ło­wy paź­dzier­ni­ka. Byki prze­by­wa­ją kilka dni z jedną klępą, która wy­ka­zu­je ob­ja­wy rui, po jej po­kry­ciu od­cho­dzą w po­szu­ki­wa­niu ko­lej­nej sa­mi­cy. Byki nie sta­cza­ją za­cię­tych walk o sa­mi­ce zwane klę­pa­mi, nie two­rzą rów­nież ha­re­mów samic, jak ma to miej­sce u je­le­ni. W tym cza­sie łosie-byki wy­da­ją głos zwany stę­ka­niem, bu­cze­niem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bukowińczyk

miesz­ka­niec Bu­ko­wi­ny (kra­i­ny); Bu­ko­wi­nia­nin


Źródła:

SJP.pl

Bukowiński

1. przy­miot­nik od: Bu­ko­wi­na (kra­i­na);
2. przy­miot­nik od: Bu­kow­no; bu­ko­wień­ski


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Bu­ko­wi­ną, do­ty­czą­cy Bu­ko­wi­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bukownianin

miesz­ka­niec Bu­kow­na (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Bukownianka

miesz­kan­ka Bu­kow­na (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Bukownik

1. mło­car­nia do ko­ni­czy­ny;
2. baran; tryk


Bu­kow­nik – ma­szy­na rol­ni­cza przez­na­czo­na do wy­łu­ski­wa­nia zia­ren ko­ni­czy­ny, prosa i lu­cer­ny. Ma cy­lin­drycz­ny kształt. Kle­pi­sko wy­ko­na­ne jest ze sta­lo­wej siat­ki. Cepy mają kształt spi­ral­nej li­stwy.

Wrzu­co­ne do cy­lin­dra bu­kow­ni­ka głów­ki ko­ni­czy­ny cepy prze­cie­ra­ją przez sito kle­pi­ska. Na­stęp­nie na­le­ży wy­tar­te na­sio­na oczy­ścić.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bukowno

1. mia­sto w Pol­sce;
2. wieś w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Zo­bacz też: Bu­kow­no w in­nych zna­cze­niach tej nazwy.

Bu­kow­no (do 1962 "Bu­kow­no-Osied­le") – mia­sto i gmina miej­ska w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie ol­ku­skim.

Wieś bi­skup­stwa kra­kow­skie­go w po­wie­cie pro­szo­wic­kim w wo­je­wództ­wie kra­kow­skim w końcu XVI wieku. Do 1975 r. mia­sto ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ło do wo­je­wództ­wa kra­kow­skie­go, a w la­tach 1975–1998 do ka­to­wic­kie­go. W la­tach 1977–1991 miej­sco­wość była sie­dzi­bą gminy wiej­skiej Bu­kow­no[].


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bukowo

1. je­zio­ro w Pol­sce;
2. wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w woj. za­chod­nio­po­mor­skim


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bukowogórski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) dosł. zwią­za­ny z Gó­ra­mi Bu­ko­wy­mi, do­ty­czą­cy Gór Bu­ko­wych

 (1.2) ar­che­ol. zwią­za­ny z kul­tu­rą bu­ko­wo­gór­ską;


Źródła:

Wiktionary

Bukowski

przy­miot­nik od: Bu­ko­wo, Bu­kow­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bukowsko

przy­miot­nik od: Bu­ko­wo, Bu­kow­sko


Bu­kow­sko – wieś (w la­tach 1748–1934 mia­sto), sie­dzi­ba gminy Bu­kow­sko w po­wie­cie sa­noc­kim wo­je­wództ­wa pod­kar­pac­kie­go. Ma sta­tus so­łect­wa.

Wieś leży nad po­to­kiem Bu­ko­wiec oraz Sa­no­czek w do­rze­czu Sanu, 16 km na po­łud­nio­wy za­chód od Sa­no­ka, na Po­gó­rzu Bu­kow­skim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bukowy

zwią­za­ny z bu­kiem


przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się z buka

 (1.2) wy­ko­na­ny z drew­na lub innej czę­ści buka

 (1.3) bę­dą­cy czę­ścią buka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bukram

grube płót­no in­tro­li­ga­tor­skie


Bu­kram – płót­no in­tro­li­ga­tor­skie, ba­weł­nia­ne lub lnia­ne, na­są­czo­ne środ­kiem kle­ją­cym, takim jak pasta ze skro­bi pszen­nej, kle­jem (takim jak klej PVA) lub pi­rok­sy­li­ną, a na­stęp­nie su­szo­ne. Po zwil­że­niu lub ogrza­niu można je na nowo uksz­tał­to­wać, aby stwo­rzyć wy­trzy­ma­łą, twar­dą tka­ni­nę na okład­ki ksią­żek (do opraw na­kła­do­wych, a cza­sem także bi­blio­tecz­nych), ka­pe­lu­sze i ele­men­ty odzie­ży.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bukranion

ar­chi­tek­to­nicz­ny ele­ment de­ko­ra­cyj­ny w kształ­cie głowy lub czasz­ki byka, uży­wa­ny w sztu­ce an­tycz­nej na fry­zach, me­to­pach itp., spo­ty­ka­ny rów­nież w sztu­ce re­ne­san­so­wej i kla­sy­cy­stycz­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ar­chit. szt. motyw de­ko­ra­cyj­ny w for­mie głowy lub czasz­ki byka


Bu­kra­nion (βουκράνιον, dosł. „czasz­ka byka”, z gr. "boús" – byk, "kraníon" – czasz­ka) – re­lie­fo­wy motyw de­ko­ra­cyj­ny w po­sta­ci by­czej głowy lub czasz­ki, naj­czę­ściej do­dat­ko­wo zdo­bio­ny gir­lan­da­mi i wstę­ga­mi za­wie­szo­ny­mi na ro­gach zwie­rzę­cia.

Ze wzglę­du na sym­bo­li­kę byka jako zwie­rzę­cia ofiar­ne­go bu­kra­nio­ny wy­stę­po­wa­ły głów­nie w an­tycz­nej ar­chi­tek­tu­rze sa­kral­nej, umie­szcza­no je też na obiek­tach upa­mięt­nia­ją­cych i fu­ne­ral­nych (sar­ko­fa­gach, oł­ta­rzach, na­czy­niach).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Buks

prze­sta­rza­le: pa­new­ka, w któ­rej obra­ca się koło


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. cwa­niak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buksa

1. lina uży­wa­na do ho­lo­wa­nia stat­ku
2. prze­sta­rza­le: buks


Buksa – staw w Ry­kach (wo­je­wództ­wo lu­bel­skie), na Wy­so­czyz­nie Że­le­chow­skiej, w obrę­bie Sta­re­go Mia­sta.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Buksiak

ze­ga­rek z me­cha­niz­mem bez­ka­mie­nio­wym


Źródła:

SJP.pl

Buksiński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Buksowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|buk­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Buksować

1. o ko­łach po­ja­zdu lub ma­szyn: obra­cać się w miej­scu;
2. w że­glar­stwie: ho­lo­wać sta­tek


cza­sow­nik

 (1.1) mot. o ko­łach: krę­cić się w miej­scu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bukszpan

wiecz­nie zie­lo­ny krzew z ro­dzi­ny buksz­pa­no­wa­tych; ro­śnie w płd. i środk. Eu­ro­pie, płn. Afry­ce, Azji Mniej­szej, na Ka­u­ka­zie i w Hi­ma­la­jach


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. głów­nie ży­wo­pło­to­wy krzew ozdob­ny o drob­nych, od­por­nych na zimę li­ściach;


Buksz­pan ("Buxus" L.) – ro­dzaj zi­mo­zie­lo­nych drzew i krze­wów z ro­dzi­ny buksz­pa­no­wa­tych. W obrę­bie ro­dza­ju wy­róż­nia się od ok. 90 do 100 ga­tun­ków. Na róż­ni­ce wpły­wa m.in. włą­cza­nie tu lub wy­o­dręb­nia­nie kilku ga­tun­ków afry­kań­skich (ro­dzaj "No­to­bu­xus"). Ro­dzaj ma dwa cen­tra zróż­ni­co­wa­nia – An­ty­le (ok.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bukszpanolistny

przy­miot­nik

 (1.1) bot. ma­ją­cy li­ście jak buksz­pan


Źródła:

Wiktionary

Bukszpanowate

ro­dzi­na drzew i krze­wów dwu­li­ścien­nych o zim­notr­wa­lych li­ściach


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Bu­xa­ce­ae|Du­mort.|ref=tak., ro­dzi­na ro­ślin z mo­no­ty­po­we­go rzędu buksz­pa­now­ców;


Buksz­pa­no­wa­te ("Bu­xa­ce­ae") – ro­dzi­na ro­ślin z mo­no­ty­po­we­go rzędu buksz­pa­now­ców ("Bu­xa­les"). Obej­mu­je 6 ro­dza­jów z ok. 120 ga­tun­ka­mi, które wy­stę­pu­ją w dużym roz­pro­sze­niu na róż­nych kon­ty­nen­tach, z wy­jąt­kiem Au­stra­lii i An­tark­ty­dy. Cen­tra zróż­ni­co­wa­nia to wschod­nia Azja (ple­mię "Sar­co­coc­ce­ae") i Ame­ry­ka Środ­ko­wa (ro­śnie tam 50 ga­tun­ków z ro­dza­ju buksz­pan, z czego 30 to en­de­mi­ty Kuby).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bukszpanowaty

o ce­chach buksz­pa­no­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Bukszpanowce

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Bu­xa­les|ref=tak., rząd ro­ślin na­le­żą­cy do klasy okry­to­na­sien­nych;


Buksz­pa­now­ce ("Bu­xa­les" Takht. ex Re­ve­al) – grupa ro­ślin sta­no­wią­ca klad w obrę­bie ro­ślin okry­to­na­sien­nych, okre­śla­na po­moc­ni­czo rangą rzędu przez An­gio­sperm Phy­lo­ge­ny Web­si­te lub sta­no­wią­ca rząd w in­nych sy­ste­mach kla­sy­fi­ka­cyj­nych (np. Ja­me­sa Re­ve­a­la z 2008 r.).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bukszpanowy

przy­miot­nik od: buksz­pan


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) bot. do­ty­czą­cy buksz­pa­nu, buksz­pa­nów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bukszpir

prze­dłu­że­nie buksz­pry­tu, przed­nia na­sta­wa buksz­pry­tu; bom­sten­ga; kli­wer­bom; dzio­bak drugi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) żegl. zob. bom­sten­ga.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bukszpryt

drew­nia­na lub me­ta­lo­wa belka umo­co­wa­na do dziob­ni­cy ża­glow­ca, słu­żą­ca do roz­pi­na­nia lin i żagli; dzio­bak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) żegl. nie­mal po­zio­my maszt wy­sta­ją­cy na dzio­bie ża­glow­ca;


Buksz­pryt (dzio­bak) – drzew­ce wy­sta­ją­ce do przo­du z dzio­bu jed­nost­ki ża­glo­wej, wy­jąt­ko­wo me­cha­nicz­nej (pan­cer­nik Po­tiom­kin). Buksz­pryt zo­rien­to­wa­ny jest po­zio­mo lub lekko wzno­szą­co, naj­czę­ściej w linii wznio­su po­kła­du. Jego wy­na­le­zie­nie da­tu­je się na XV w., a od XVII w. za­czę­to go prze­dłu­żać sten­gą (na­zy­wa­ną bom­sten­gą lub buksz­pi­rem) oraz bram­sten­gą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Buksztel

1. ina­czej: krą­ży­na
2. wieża na ko­łach lub wal­cach uży­wa­na daw­niej pod­czas walk oblęż­ni­czych do ro­bie­nia wy­ło­mów w mu­rach obron­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kon­struk­cja wspie­ra­ją­ca łu­ko­we skle­pie­nie pod­czas bu­do­wy

 (1.2) daw. oblęż­ni­cza wieża na ko­łach lub wal­cach


Buksz­tel – dawna osada śród­le­śna obec­nie w obrę­bie Czar­nej Bia­ło­stoc­kiej (wo­je­wództ­wo pod­la­skie). Po­ło­żo­na przy dro­dze kra­jo­wej numer 19 (ulica Bia­ło­stoc­ka).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Buksztelunek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kon­struk­cja pow­sta­ła z po­łą­cze­nia kilku buksz­te­lów le­ga­rem i ła­ta­mi


Źródła:

Wiktionary

Buktyrmański

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Buk­tyr­mą, do­ty­czą­cy Buk­tyr­my


Źródła:

Wiktionary

Bukwa

ina­czej: li­te­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) li­te­ra cy­ry­li­cy

 (1.2) li­te­ra gła­go­li­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bukwałd

Buk­wałd ( Groß Bu­chwal­de) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie olsz­tyń­skim, w gmi­nie Dy­wi­ty.

W la­tach 1954–1959 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Buk­wałd, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Jon­ko­wo. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa olsz­tyń­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Bukwica

by­li­na z ro­dzi­ny war­go­wych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Be­to­ni­ca|L.|ref=tak., ro­dzaj by­li­ny z ro­dzi­ny jas­no­to­wa­tych (war­go­wych);


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bukówka

1. od­mia­na ja­bło­ni;
2. motyl z ro­dzi­ny sówek


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bukłaczek

zdrob­nie­nie od: bu­kłak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od bu­kłak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bukłak

na­czy­nie do prze­cho­wy­wa­nia pły­nów; ła­giew


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) po­jem­nik kształ­tu spła­szczo­ne­go worka, czę­sto ze sznur­kiem lub pa­skiem do za­wie­sze­nia, zwy­kle ze skóry, daw­niej z pę­che­rza zwie­rzę­ce­go, rza­dziej z tka­ni­ny, słu­żą­cy do prze­cho­wy­wa­nia i prze­no­sze­nia pły­nów, naj­czę­ściej wody lub al­ko­ho­lu


Bu­kłak (tat. "bo­klak") – po­jem­nik wy­ko­na­ny ze skóry w for­mie za­my­ka­ne­go worka, przez­na­czo­ny do prze­wo­że­nia pły­nów.

Bu­kła­ki były pier­wot­nie po­wszech­nie wy­ko­rzy­sty­wa­ne przez ludy ste­po­we. W for­mie nie­wiel­kie­go po­jem­ni­ka peł­ni­ły funk­cję ana­lo­gicz­ną do ma­nier­ki, za­pew­nia­jąc zapas na­po­ju dla po­dróż­ne­go. Na więk­szą skalę wy­ko­rzy­sty­wa­no je rów­nież w tran­spor­cie hand­lo­wym do prze­wo­że­nia ta­kich to­wa­rów jak np. wino czy mleko.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bukłakowaty

przy­miot­nik

 (1.1) przy­po­mi­na­ją­cy bu­kłak, w kształ­cie bu­kła­ka


Źródła:

Wiktionary

Bul

wyraz na­śla­du­ją­cy od­głos go­tu­ją­ce­go się płynu lub za­nu­rza­nia się kogoś, cze­goś w wo­dzie


wy­krzy­knik

 (1.1) zob. bul bul.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bula

1. me­ta­lo­wa kula do gry w pe­tan­kę;
2. wy­brzu­sze­nie ja­kiejś po­wierzch­ni;
3. w slan­gu mło­dzie­żo­wym: wa­ga­ry


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) geogr. forma uksz­tał­to­wa­nia te­re­nu;

 (1.2) sport. ele­ment skocz­ni nar­ciar­skiej

 (1.3) sport. kula do pe­tan­ki;


Bula ( la boule „kula”) – kula uży­wa­na do gry w pétanque i w dy­scy­pli­nach po­krew­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bulaj

okrą­głe okien­ko w ka­ju­cie stat­ku


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) żegl. okrą­głe okien­ko w bur­cie lub w ścia­nie nad­bu­dów­ki stat­ku;

 (1.2) gw-pl|Jeleń (po­wiat tczew­ski). bomb­ka

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) gw-pl|Poz­nań,Gniez­no. lek­cew. gru­bas


Zo­bacz też: Bulaj (wieś).

Bulaj (z ang. "bull’s eye" – "oko byka") – ro­dzaj ilu­mi­na­to­ra w for­mie ma­łe­go okrą­głe­go okien­ka sto­so­wa­ne­go w jed­nost­kach pły­wa­ją­cych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bulak

naz­wi­sko


Bulak (arab: "بولاق" = "Būlāq") – dziel­ni­ca Kairu w Egip­cie, po­ło­żo­na na pół­noc od cen­trum. Nazwa po­cho­dzi od kop­tyj­skie­go słowa oz­na­cza­ją­ce­go "bagna".

Zmie­nia­ją­ce się ko­ry­to Nilu ut­wo­rzy­ło pia­szczy­stą mie­liz­nę, która za­mie­ni­ła się w wyspę, a po za­mu­le­niu ka­na­łu po­łą­czy­ła się ze wschod­nim brze­giem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bulanda

naz­wi­sko


Bu­lan­da, właśc. To­masz Chli­pa­ła (ur. ok. 1830 w Szcza­wie, zm. 1912/1913 w Lu­bo­mie­rzu) – pol­ski góral, słyn­ny baca gor­czań­ski. Au­ten­tycz­na po­stać z dru­giej po­ło­wy XIX wieku, po­pu­lar­na w kul­tu­rze od­no­szą­cej się do Gor­ców oraz w fol­klo­rze za­gó­rzań­skim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bulanżeryt

mi­ne­rał, siar­czek oło­wiu i an­ty­mo­nu


Źródła:

SJP.pl

Bulasty

przy­miot­nik pow­sta­ły od okre­śle­nia: skała bu­la­sta, np. wa­pień bu­la­sty


Źródła:

SJP.pl

Bulba

re­gio­nal­nie: bulwa ziem­nia­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Lwów,Au­gu­stów,Biała Pod­la­ska,Lu­ba­czów,Kros­no,Litwa. reg-pl|Kresy po­łud­nio­we. ziem­niak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bulbkil

długa płet­wa jach­to­wa z ob­cią­że­niem na końcu


Bulb­kil – stała, smu­kła płet­wa ba­la­sto­wa wy­sta­ją­ca głę­bo­ko w głąb wody z dna jach­tu i ob­cią­żo­na na końcu dużym ba­la­stem o cha­rak­te­ry­stycz­nym kształ­cie.

Za­da­niem bulb­ki­lu jest zwięk­sze­nie sta­tecz­no­ści jed­nost­ki (po­przez ba­last), oraz ste­row­no­ści (po­przez zwięk­sze­nie oporu bocz­ne­go czę­ści pod­wod­nej).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bulbofylum

Bul­bo­fy­lum, bul­wo­list ("Bul­bop­hyl­lum") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny stor­czy­ko­wa­tych ("Or­chi­da­ce­ae"). Na­le­ży do niego co najm­niej 1884 ga­tun­ków o naz­wach zwe­ry­fi­ko­wa­nych i za­ak­cep­to­wa­nych. Są to epi­fi­ty wy­stę­pu­ją­ce w stre­fie rów­ni­ko­wej głów­nie Sta­re­go Świa­ta, w mniej­szej licz­bie ro­dza­jów w Nowym Świe­cie. Kwia­ty są sil­nie pach­ną­ce, cza­sem odra­ża­ją­co.


Źródła:

Wikipedia

Bulbulator

żar­to­bli­we okre­śle­nie nie­ist­nie­ją­ce­go urzą­dze­nia lub czę­ści, które rze­ko­mo ulega awa­rii w do­mo­wym sprzę­cie albo sa­mo­cho­dzie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) żart. pot. nie­ist­nie­ją­ce urzą­dze­nie wy­my­ślo­ne na po­trze­bę ab­sur­dal­nych dow­ci­pów, ma­ją­ce rze­ko­mo spra­wić, że woda bul­go­ce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bulczak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Buldeneż

ozdob­ny krzew par­ko­wy, od­mia­na ka­li­ny ko­ra­lo­wej (od­mia­na "bul­de­ne­żów" prze­sta­rza­ła)


Źródła:

SJP.pl

Bulder

kon­kret­ny pro­blem w od­mia­nie wspi­na­nia - bul­de­rin­gu; okre­ślo­na droga do przej­ścia (w ska­łach bądź na pa­ne­lu), cza­sem po wyz­na­czo­nych chwy­tach, czę­sto ek­stre­mal­nych trud­no­ści


Źródła:

SJP.pl

Buldering

wspi­nacz­ka bez liny po wolno sto­ją­cych, kil­ku­me­tro­wych blo­kach skal­nych; bo­ul­de­ring


Źródła:

SJP.pl

Bulderingowy

zwią­za­ny z bul­de­rin­giem


Źródła:

SJP.pl

Bulderowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) sport. upra­wia­nie bo­ul­de­rin­gu


Źródła:

Wiktionary

Bulderowiec

osoba wspi­na­ją­ca się bez liny po wolno sto­ją­cych, kil­ku­me­tro­wych blo­kach skal­nych; bo­ul­de­ro­wiec


Źródła:

SJP.pl

Bulderowy

przy­miot­nik od: bul­der


Źródła:

SJP.pl

Buldog

przed­sta­wi­ciel rasy psów do­mo­wych zna­nej już w śred­nio­wiecz­nej An­glii; zwie­rzę o bu­do­wie krę­pej, wys. do 40 cm, waga ok. 24 kg


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) kynol. typ psa moc­nej bu­do­wy, z krót­ką kufą pier­wot­nie wy­ko­rzy­sty­wa­ne­go do walk z by­ka­mi, obec­nie jako pies stró­żu­ją­cy lub do to­wa­rzy­stwa;


Bul­dog (ang. "bull­dog") – ogól­ne okre­śle­nie rasy psa, przez­na­czo­nej za cza­sów hi­sto­rycz­nych do walk z by­ka­mi (ang. "bull" – byk) lub in­ny­mi zwie­rzę­ta­mi, oraz do chwy­ta­nia i trzy­ma­nia zwie­rząt i ludzi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Buldogowaty

po­dob­ny z wy­glą­du do bul­do­ga


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) po­dob­ny do bul­do­ga, ma­ją­cy cechy bul­do­ga


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buldozer

daw­niej: ru­cho­my pług na pod­wo­ziu gą­sie­ni­co­wym, słu­żą­cy do zgar­nia­nia ziemi, pia­sku, gruzu itp.; bul­do­żer


Źródła:

SJP.pl

Buldożek

zdrob­nie­nie od: bul­dog


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zdrobn. od: bul­dog

 (1.2) kynol. mały bul­dog


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buldożer

spy­char­ka o bar­dzo dużej mocy, słu­żą­ca m.in. do ni­szcze­nia bu­dyn­ków


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bud. masz. po­jazd z le­mie­szem, uży­wa­ny do rów­na­nia te­re­nu oraz ni­szcze­nia bu­dyn­ków;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buldoży

na­le­żą­cy do bul­do­ga; cha­rak­te­ry­stycz­ny dla bul­do­ga


Źródła:

SJP.pl

Bule

1. gra to­wa­rzy­ska z ele­men­ta­mi zręcz­no­ścio­wy­mi, roz­gry­wa­na za po­mo­cą me­ta­lo­wych bul na pła­skim, nie­tra­wia­stym te­re­nie; pe­tan­ka, pe­tan­que, pétanque;
2. rada usta­wo­daw­cza w sta­ro­żyt­nej Gre­cji


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bulenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|bulić.


Źródła:

Wiktionary

Buleuterion

w sta­ro­żyt­nej Gre­cji: bu­dy­nek bę­dą­cy miej­scem zgro­ma­dzeń bule


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hist. ar­chit. bu­dow­la w sta­ro­żyt­nej Gre­cji, miej­sce ze­brań rady miej­skiej;


Bu­le­u­te­rion (gr. "βουλευτήριον") – bu­dow­la w sta­ro­żyt­nej Gre­cji (od VI wieku p.n.e.) opar­ta na pla­nie pro­sto­ką­ta, po­prze­dzo­na dzie­dziń­cem z ko­lum­no­wy­mi gan­ka­mi oraz por­ta­lem wej­ścio­wym, w któ­rej od­by­wa­ły się ze­bra­nia rady ("bule"). Miał on układ am­fi­te­a­tral­ny, a jego dach dwu­spa­do­wy opie­rał się (naj­czę­ściej na czte­rech) ko­lum­nach. Wew­nątrz pod trze­ma ścia­na­mi stały ławy dla obra­du­ją­cych, póź­niej spię­trzo­ne ka­mien­ne sie­dze­nia. Na środ­ku stał oł­tarz i za­pew­ne mów­ni­ca.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bulgański

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Bul­ga­nem, do­ty­czą­cy Bul­ga­nu


Źródła:

Wiktionary

Bulgogi

danie z kuch­ni ko­re­ań­skiej, sma­żo­na wo­ło­wi­na z wa­rzy­wa­mi


rze­czow­nik

 (1.1) kulin. spoż. ko­re­ań­skie danie skła­da­ją­ce się ze sma­żo­nej wo­ło­wi­ny z do­dat­ka­mi;


Bul­go­gi ( 불고기) – po­pu­lar­ne danie kuch­ni ko­re­ań­skiej.

Przy­rzą­dza­ne jest z cien­ko po­kro­jo­nej w paski wo­ło­wi­ny, ma­ry­no­wa­nej przez mi­ni­mum 2 go­dzi­ny w sosie so­jo­wym z do­dat­kiem czosn­ku, soli, cukru, oleju se­za­mo­we­go, ce­bu­li oraz se­za­mu. Op­cjo­nal­nie do­da­je się cza­sa­mi mirin oraz mar­chew. Tak przy­rzą­dzo­ne mięso pie­cze się na­stęp­nie na gril­lu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bulgot

1. od­głos, który wy­da­je le­ją­cy się bądź go­tu­ją­cy się płyn;
2. od­głos wy­da­wa­ny przez in­dy­ki;
3. w ło­wiect­wie: głos wy­da­wa­ny przez to­ku­ją­ce­go cie­trze­wia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) dźwięk bąbli po­wie­trza wy­do­sta­ją­cych się na po­wierzch­nię wody


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bulgotanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|bul­go­tać.


Źródła:

Wiktionary

Bulgotać

1. o pły­nach: wy­da­wać dźwię­ki to­wa­rzy­szą­ce prze­le­wa­niu się lub go­to­wa­niu;
2. po­tocz­nie: mówić coś niez­ro­zu­mia­le; beł­ko­tać;
3. o cie­trze­wiach: wy­da­wać cha­rak­te­ry­stycz­ny głos pod­czas toków


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. za­bul­go­tać)

 (1.1) o pły­nach: wy­da­wać dźwię­ki przy prze­le­wa­niu się lub go­to­wa­niu

 (1.2) pot. mówić coś niez­ro­zu­mia­le ni­skim gło­sem

 (1.3) łow. o cie­trze­wiach: wy­da­wać cha­rak­te­ry­stycz­ny głos w cza­sie toków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bulgotliwy

wy­da­ją­cy dźwięk po­dob­ny do bul­go­tu


Źródła:

SJP.pl

Bulgur

ro­dzaj kaszy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) spoż. pro­dukt spo­żyw­czy pro­du­ko­wa­ny z psze­ni­cy, ro­dzaj kaszy sto­so­wa­nej w kuch­ni tu­rec­kiej i bli­skows­chod­niej;

 (1.2) kulin. po­tra­wa z bul­gu­ru (1.1)


Bul­gur ( bul­gur; ‏برغل‎, "burg­hul") – ro­dzaj kaszy z zia­ren psze­ni­cy, naj­czę­ściej psze­ni­cy twar­dej, spo­rzą­dzo­ny z go­to­wa­nych i na­stęp­nie wy­su­szo­nych zia­ren zboża, czę­sto uży­wa­ny w kuch­ni tu­rec­kiej i bli­skows­chod­niej.

Z po­wo­dze­niem może za­stę­po­wać ku­skus lub ryż. Przez na­mo­cze­nie w mleku i po­kry­cie mąką uzy­sku­je się z niego tra­dy­cyj­ny tu­rec­ki ku­skus.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Buli

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) 3. os. lp. ter. od: bulić


Źródła:

Wiktionary

Bulier

daw­niej: boj­ler


Źródła:

SJP.pl

Bulik

punkt na lo­do­wi­sku, w któ­rym na­stę­pu­je wzno­wie­nie gry w meczu ho­ke­jo­wym


Źródła:

SJP.pl

Bulikowy

zwią­za­ny z bu­li­kiem


Źródła:

SJP.pl

Bulimia

cho­ro­ba, która ob­ja­wia się po­przez pow­ta­rza­ją­ce i nie­kon­tro­lo­wa­ne spo­ży­wa­nie du­żych ilo­ści po­kar­mu, aż do po­ja­wie­nia się nud­no­ści; wil­czy głód


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. za­bu­rze­nie odży­wia­nia ob­ja­wia­ją­ce się cho­ro­bli­wym uczu­ciem głodu;


Bu­li­mia (żar­łocz­ność psy­chicz­na; βουλῑμια, łac. "būlīmia ner­vo­sa") – za­bu­rze­nie odży­wia­nia cha­rak­te­ry­zu­ją­ce się na­pa­da­mi ob­ja­da­nia się, po któ­rych wy­stę­pu­ją za­cho­wa­nia kom­pen­sa­cyj­ne. Do naj­częst­szych za­cho­wań na­le­żą: wy­wo­ły­wa­nie wy­mio­tów, gło­dów­ki, uży­cie diu­re­ty­ków, środ­ków prze­czy­szcza­ją­cych, wy­ko­ny­wa­nie le­wa­tyw, nad­mier­ne ćwi­cze­nia fi­zycz­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bulimiczka

ko­bie­ta cier­pią­ca na bu­li­mię


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta cier­pią­ca na bu­li­mię


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bulimicznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób bu­li­micz­ny


Źródła:

Wiktionary

Bulimiczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bu­li­micz­ne; cecha tych, któ­rzy są bu­li­micz­ni


Źródła:

Wiktionary

Bulimiczny

→ bu­li­mia


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy bu­li­mii lub bu­li­mi­ków, wła­ści­wy bu­li­mii lub bu­li­mi­kom


Patrz:bulimia

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bulimik

osoba cier­pią­ca na bu­li­mię


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) męż­czyz­na cier­pią­cy na bu­li­mię


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bulimio

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) W. lp. od: bu­li­mia


Źródła:

Wiktionary

Bulina

ro­dzaj liny do na­pi­na­nia żagli; od­ciąg


Bu­li­na (ob­cią­gar­ka) – lina po­moc­ni­cza sto­so­wa­na w że­glar­stwie do do­dat­ko­we­go na­pi­na­nia żagli w sy­tu­a­cjach, gdy pod­sta­wo­we liny na­pi­na­ją­ce pra­cu­ją pod wy­raź­nie innym kątem niż po­win­ny w da­nych wa­run­kach wia­tro­wych, lub też nie można nimi nadać wy­ma­ga­ne­go kształ­tu ża­glom.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bulion

po­żyw­ny rosół z mięsa i ja­rzyn


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kulin. wywar z mięsa i ja­rzyn

 (1.2) spoż. kon­cen­trat żyw­no­ścio­wy, słu­żą­cy do przy­go­to­wa­nia ro­so­łu

 (1.3) przest. zwi­sa­ją­ca ozdo­ba, drob­ny frę­dzel, sznu­re­czek, na ogół złoty lub srebr­ny; czę­ste ob­szy­cie ofi­cer­skich epo­le­tów


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bulioner

in­we­stor w mo­ne­ty z me­ta­lu szla­chet­ne­go bite na cele in­we­sty­cyj­ne


Źródła:

SJP.pl

Bulionetka

zam­knię­ty bu­lion o że­lo­wej kon­sy­sten­cji, za­stę­pu­ją­cy kost­ki wa­rzyw­ne


Źródła:

SJP.pl

Bulionik

zdrob­nie­nie od: bu­lion


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od bu­lion


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bulionizm

wczes­ny mer­kan­ty­lizm; dok­try­na eko­no­micz­na do­strze­ga­ją­ca źró­dło bo­gact­wa pań­stwa w nad­wyż­ce za­so­bów krusz­ców szla­chet­nych w kraju, sku­pia­ją­ca się na jak naj­szyb­szych spo­so­bach aku­mu­la­cji ka­pi­ta­łu pie­nięż­ne­go


Bu­lio­nizm – po­cho­dzą­cy od fran­cu­skie­go słowa "bul­lion" (złoto lub sre­bro w szta­bach) ter­min okre­śla­ją­cy wczes­ny etap mer­kan­ty­liz­mu pow­sta­łe­go w Eu­ro­pie XV i XVI w., pro­pa­go­wa­ny w więk­szo­ści kra­jów eu­ro­pej­skich.

Jego głów­ną za­sa­dą było utoż­sa­mia­nie bo­gact­wa z gro­ma­dze­niem w kraju szla­chet­nych krusz­ców, prze­de wszyst­kim złota i sre­bra. Wie­rzo­no, że po­sia­da­nie tych krusz­ców ułat­wia roz­wój hand­lu i zwięk­sza do­cho­dy pie­nięż­ne pań­stwa, toteż za­ka­zy­wa­no ich wy­wo­zu poza gra­ni­ce kraju.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bulionowy

1. → bu­lion;
2. mo­ne­ta bu­lio­no­wa - mo­ne­ta z me­ta­lu szla­chet­ne­go bite na cele in­we­sty­cyj­ne; mo­ne­ta lo­ka­cyj­na, mo­ne­ta in­we­sty­cyj­na


przy­miot­nik

 (1.1) kulin. do­ty­czą­cy bu­lio­nu

 (1.2) nu­mizm. o mo­ne­tach: bite ze szla­chet­ne­go krusz­cu na cele in­we­sty­cyj­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bulionówka

fi­li­żan­ka z dwoma usz­ka­mi, uży­wa­na do bu­lio­nu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kulin. fi­li­żan­ka z dwoma usz­ka­mi przez­na­czo­na do ser­wo­wa­nia zup;


Bu­lio­nów­ka – fi­li­żan­ka z dwoma usz­ka­mi przez­na­czo­na do ser­wo­wa­nia zup.

Te­o­re­tycz­nie w bu­lio­nów­kach po­da­je się wy­łącz­nie zupy czy­ste i, a także niek­tó­re chłod­ni­ki. Zupy czy­ste i kremy sty­gną szyb­ciej niż inne zupy. Głę­bo­kie fi­li­żan­ki le­piej za­trzy­mu­ją cie­pło po­tra­wy w po­rów­na­niu do ta­le­rzy ale też le­piej utrzy­mu­ją tem­pe­ra­tu­rę zup zim­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bulić

dużo pła­cić za coś


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) pot. pła­cić dużą sumę pie­nię­dzy

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. pła­cić


Bulić – wieś w Chor­wa­cji, w żu­pa­nii za­dar­skiej, w mie­ście Ben­ko­vac. W 2011 roku li­czy­ła 147 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Buliński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Bulka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rzad. bańka płynu wy­dę­ta po­wie­trzem

 (1.2) rzad. kulka

 (1.3) reg-pl|Kresy. kro­pla wody


Źródła:

Wiktionary

Bulkowo

Bul­ko­wo – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie płoc­kim, w gmi­nie Bul­ko­wo.

W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Bul­ko­wo. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa płoc­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Bulkowski

→ Bul­ko­wo


Patrz:Bulkowo

Źródła:

SJP.pl

Bulla

1. urzę­do­we pismo pa­pie­skie po ła­ci­nie, do­ty­czą­ce spraw wiel­kiej wagi,
2. pier­wot­nie okrą­gła, me­ta­lo­wa pie­częć, do­łą­czo­na do waż­nych do­ku­men­tów, potem do­ku­ment opa­trzo­ny taką pie­czę­cią


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ofi­cjal­ny do­ku­ment pa­pie­ski;

 (1.2) hist. okrą­gła me­ta­lo­wa pie­częć przyt­wier­dza­na nieg­dyś do bulli (1.1)

 (1.3) hist. w sta­ro­żyt­nym Rzy­mie medal no­szo­ny na szyi przez dzie­ci i do­ra­sta­ją­cą mło­dzież, także przez trium­fa­to­rów, do­stoj­ne ko­bie­ty;


Bulla – list lub do­ku­ment pa­pie­ski.

Od XV wieku mia­nem tym okre­śla­no waż­niej­sze do­ku­men­ty pa­pie­skie, a więc np. de­cyz­je ka­no­ni­za­cyj­ne i dy­spen­sy. De­cyz­je o mniej­szej wadze za­mie­szcza­no w tak zwa­nym pa­pie­skim brewe. Po­stać bulli przy­bie­ra­ją na ogół kon­sty­tu­cje apo­stol­skie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bullarium

zbiór bulli lub in­nych po­dob­nych do­ku­men­tów


Źródła:

SJP.pl

Bullmastiff

[czy­taj: bul­ma­stif] bul­ma­stif, bul­ma­styf, bull ma­stiff;
1. rasa psów obron­nych z grupy dogów;
2. pies tej rasy


Źródła:

SJP.pl

Bullock

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Bullshit

[czy­taj: BULszit] bul­szit; po­tocz­nie:
1. kłam­stwo, nie­praw­da;
2. wy­po­wiedź po­zba­wio­na sensu; bzdu­ra


Źródła:

SJP.pl

Bullterier

pies obron­ny o krót­kiej sier­ści bia­łej lub prę­go­wa­nej, na­le­żą­cy do grupy te­rie­rów; bul­te­rier, bull­ter­rier, bull ter­rier


Źródła:

SJP.pl

Bullterierka

[czy­taj: bul­te­rier­ka] sa­mi­ca bull­te­rie­ra (bul­te­rie­ra); bul­te­rier­ka


Źródła:

SJP.pl

Bullterrier

pies obron­ny o krót­kiej sier­ści bia­łej lub prę­go­wa­nej, na­le­żą­cy do grupy te­rie­rów; bull­te­rier, bul­te­rier, bull ter­rier


Źródła:

SJP.pl

Bullying

[czy­taj: bu­ling] psy­chicz­ne i fi­zycz­ne znę­ca­nie się nad ucz­niem


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) psych. so­cjol. pow­ta­rzal­ne za­cho­wa­nia o cha­rak­te­rze agre­syw­nym jed­ne­go lub grupy spraw­ców wobec ofia­ry


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bulmastif

bull­ma­stiff, bull ma­stiff, bul­ma­styf;
1. rasa psów obron­nych z grupy dogów;
2. pies tej rasy


Bul­ma­stif (ory­gi­nal­na nazwa "bull­ma­stiff") – rasa psa za­li­cza­na do grupy mo­lo­sów w typie ma­sti­fa (typ do­go­wa­ty), wy­ho­do­wa­na w XIX wieku w An­glii jako pies stró­żu­ją­cy. Obec­nie pełni rów­nież funk­cję psa-to­wa­rzy­sza. Hi­sto­rycz­nie był wy­ko­rzy­sty­wa­ny do tro­pie­nia i obez­wład­nia­nia kłu­sow­ni­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bulmastyf

bull­ma­stiff, bull ma­stiff, bul­ma­stif;
1. rasa psów obron­nych z grupy dogów;
2. pies tej rasy


Źródła:

SJP.pl

Bulo

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) W. lp. od: bula


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bulodrom

plac lub bo­i­sko przez­na­czo­ne do gry w bule


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) sport. urb. pla­cyk albo ich kom­pleks do gry, w któ­rej wy­ko­rzy­stu­je się bule, np. w pe­tan­kę, bocce lub w grę pro­wan­sal­ską;


Bu­lo­drom (fr. "bo­u­lo­dro­me") – bo­i­sko lub ze­spół boisk do gry w pétanque, grę pro­wan­sal­ską lub w inne gry zwią­za­ne z bu­la­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bulowice

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w Pol­sce;


Bu­lo­wi­ce – wieś so­łec­ka o ukła­dzie łań­cu­cho­wym, po­ło­żo­na wzdłuż drogi kra­jo­wej nr 52

bie­gną­cej z Biel­ska-Bia­łej w kie­run­ku Kra­ko­wa, w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie oś­wię­cim­skim, w gmi­nie Kęty.

Znaj­du­je się na ob­sza­rze Po­gó­rza Ślą­skie­go, u pod­nó­ży Be­ski­du Ma­łe­go, w do­li­nie po­to­ku Bu­lów­ka. So­łect­wo Bu­lo­wi­ce zaj­mu­je 18,55 km² po­wierzch­ni.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Buloński

1. przy­miot­nik od: Las Bu­loń­ski (park w Pa­ry­żu);
2. koń bu­loń­ski - rasa zim­nokr­wi­stych koni z pół­noc­nej Fran­cji


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Bo­u­lo­gne (współcz. ofic. Bo­u­lo­gne-Bil­lan­co­urt) (miej­sco­wo­ścią we Fran­cji)

 (1.2) zwią­za­ny z Bo­u­lo­gne (współcz. ofic. Bo­u­lo­gne-sur-Mer) (miej­sco­wo­ścią we Fran­cji)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bulski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Bulszit

bulls­hit; po­tocz­nie:
1. kłam­stwo, nie­praw­da;
2. wy­po­wiedź po­zba­wio­na sensu; bzdu­ra


Źródła:

SJP.pl

Bulterier

pies obron­ny o krót­kiej sier­ści bia­łej lub prę­go­wa­nej, na­le­żą­cy do grupy te­rie­rów; bull­te­rier, bull­ter­rier, bull ter­rier


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) kynol. rasa mocno zbu­do­wa­nych i umię­śnio­nych psów z grupy te­rie­rów;


Bul­te­rier (ang. bull ter­rier) – rasa psa, na­le­żą­ca do grupy te­rie­rów, i psów wiel­ko­klum­po­wych (duży nos,klum­pa) za­kla­sy­fi­ko­wa­na do te­rie­rów w typie bull. Typ wil­ko­wa­ty. Nie pod­le­ga pró­bom pracy. Na­le­ży do grupy 3 FCI.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bulterierka

sa­mi­ca bul­te­rie­ra (bull­te­rie­ra); bull­te­rier­ka


Źródła:

SJP.pl

Bulwa

1. sil­nie zgru­bia­ła, mię­si­sta ło­dy­ga po­dziem­na niek­tó­rych ro­ślin
2. ro­śli­na wie­lo­let­nia z ro­dzi­ny astro­wa­tych; to­pi­nam­bur; sło­necz­nik bul­wia­sty


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. zgru­bia­ła część ko­rze­nia lub pędu;

 (1.2) bia­ły­stok. reg-pl|Kresy. ziem­niak

 (1.3) bot. pot. sło­necz­nik bul­wia­sty;

 (1.4) pot. zgru­bie­nie, wy­pu­kłość

wy­krzy­knik

 (2.1) uczn. eufem. kurwa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bulwar

pier­wot­nie por­to­we na­brze­że, rów­nież wyt­wor­na ulica nad brze­giem rzeki, je­zio­ra lub morza


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) książk. sze­ro­ka, za­drze­wio­na ulica miej­ska o cha­rak­te­rze spa­ce­ro­wym lub ko­mu­ni­ka­cyj­nym

 (1.2) ob­mu­ro­wa­nie za­bez­pie­cza­ją­ce brzeg rzeki lub morza lub ulica nad­brzeż­na koło tego ob­mu­ro­wa­nia

 (1.3) hist. ele­ment for­ty­fi­ka­cji sta­łej w po­sta­ci wy­su­nię­tej bu­dow­li ziem­nej o kształ­cie pię­cio­kąt­nym, wy­ko­rzy­sty­wa­nej jako sta­no­wi­sko ar­ty­le­rii


Bul­war – sze­ro­ka, za­drze­wio­na ulica nad brze­giem rzeki, je­zio­ra lub morza.

Ter­min uży­wa­ny rów­nież na okre­śle­nie wiel­kich ar­te­rii ko­mu­ni­ka­cyj­nych (bul­wa­ry pa­ry­skie); nazwę Bul­war Pe­ry­fe­ryj­ny Pa­ry­ża nosi ob­wod­ni­ca mia­sta.

Daw­niej słowo bul­war ( bo­u­le­vard, z bul­wer­ke „ba­stion”) oz­na­cza­ło for­ty­fi­ka­cje w Pa­ry­żu, na któ­rych po­bu­do­wa­no w XIX wieku w cza­sie wiel­kiej prze­bu­do­wy nowe drogi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bulwarowy

1. przy­miot­nik od: bul­war;
2. po­zba­wio­ny więk­szej war­to­ści, bru­ko­wy


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z bul­wa­rem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bulwarówka

po­tocz­nie:
1. sztu­ka w stylu lek­kiej ko­me­dii lub farsy;
2. bru­ko­wiec, szma­tła­wiec


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zob. bru­ko­wiec.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bulwers

po­tocz­nie: stan zło­ści, obu­rze­nia; bul­wer­sa­cja, oburz


Źródła:

SJP.pl

Bulwersacja

po­tocz­nie: stan zło­ści, obu­rze­nia; bul­wers, oburz


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. stan zło­ści, obu­rze­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bulwersowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|bul­wer­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Bulwersować

wzbu­dzać gwał­tow­ne, nie­przy­chyl­ne emo­cje; wzbu­rzać, gor­szyć


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) obu­rzać, po­ru­szać, wy­wo­ły­wać złość, nies­mak

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny bul­wer­so­wać się

 (2.1) obu­rzać się, od­czu­wać złość, nies­mak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bulwersujący

po­ru­sza­ją­cy, de­ner­wu­ją­cy, obu­rza­ją­cy


Źródła:

SJP.pl

Bulwiastość

→ bul­wia­sty


Patrz:bulwiasty

Źródła:

SJP.pl

Bulwiasty

1. przy­po­mi­na­ją­cy bulwę;
2. ma­ją­cy bulwy


przy­miot­nik

 (1.1) bot. po­sia­da­ją­cy bulwy, skła­da­ją­cy się z bulw


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bulwka

1. zdrob­nie­nie od: bulwa;
2. nie­wiel­ka na­rośl na ło­dy­dze, ko­rze­niu ro­ślin


Bulw­ka (łac. "bul­bil­lus", ang. "bul­bil") – u ro­ślin ce­bul­ko­wa­te rozm­nóż­ki słu­żą­ce do rozm­na­ża­nia we­ge­ta­tyw­ne­go. Pow­sta­ją z pąków. Zwy­kle mają po­stać nie­wiel­kich zgru­bień na ło­dy­dze, zaz­wy­czaj w kącie liści lub w obrę­bie roz­ga­łę­zień kwia­to­sta­nu. Po doj­rze­niu bulw­ki od­pa­da­ją od ro­śli­ny ma­cie­rzy­stej i mogą się w sprzy­ja­ją­cych wa­run­kach uko­rze­nić.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bulwkowaty

przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem małą bulwę


Źródła:

SJP.pl

Bulwkowy

→ bulw­ka


Patrz:bulwka

Źródła:

SJP.pl

Bulwocebula

Bul­wo­ce­bu­la (łac. "bul­bo­tu­ber", ang. "corm") – zmo­dy­fi­ko­wa­ny pęd po­dziem­ny, zew­nętrz­nie przy­po­mi­na­ją­cy ce­bu­lę, w któ­rym jed­nak or­ga­nem spi­chrzo­wym jest zgru­bia­ła, bul­wia­sta ło­dy­ga, oto­czo­na liść­mi ma­ją­cy­mi po­stać su­chych łusek. Funk­cję spi­chrzo­wą pełni roz­ro­śnię­ta środ­ko­wa mię­ki­szo­wa część ło­dy­gi, po­zba­wio­na wią­zek prze­wo­dzą­cych lub roz­ro­śnię­ty mię­kisz mię­dzy­wiąz­ko­wy ło­dy­gi (w odróż­nie­niu od ce­bu­li, gdzie funk­cję tę pełni me­zo­fil).


Źródła:

Wikipedia

Bulwowaty

przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem bulwę


Źródła:

SJP.pl

Bulwowy

przy­miot­nik od: bulwa


Źródła:

SJP.pl

Bulza

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rzad. śrpol. torba do po­dró­ży zro­bio­na ze skóry; Glo­ger.


Źródła:

Wiktionary

Bum

nagły wzrost ko­niunk­tu­ry, szyb­ki, ale nietr­wa­ły rozk­wit życia go­spo­dar­cze­go; boom


wy­krzy­knik ono­ma­to­pe­icz­ny

 (1.1) dźwięk. od­głos ude­rze­nia, upad­ku, wy­bu­chu


Bum – ro­syj­ski ze­spół mu­zycz­ny gra­ją­cy dance, disco i pop. Skła­da się z trój­ki wy­ko­naw­ców.

Wy­lan­so­wał utwór "Ka­ni­ku­ły" (ros. "Каникулы"), który zo­stał hitem lata 2007 w wielu kra­jach Eu­ro­py, w tym rów­nież i w Pol­sce. De­cyz­ją słu­cha­czy radia Eska pio­sen­ka za­ję­ła ósme miej­sce w ze­sta­wie­niu "Go­rą­ca 100 radia Eska". Utwór do­cze­kał się rów­nież licz­nych prze­ró­bek w wy­ko­na­niu m.in. Boys, Mega Dance, Code Red, Cli­ver oraz C-Bool.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bum-Cyk-Cyk

nie­o­kre­ślo­ny zna­cze­nio­wo wy­krzy­knik, wy­stę­pu­ją­cy naj­czę­ściej w dzie­cię­cych pio­sen­kach i wy­li­czan­kach


Źródła:

SJP.pl

Buma

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) slang. mot. BMW


Źródła:

Wiktionary

Bumaga

żar­to­bli­wie: pa­pier urzę­do­wy, do­ku­ment


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. żart. do­ku­ment, pismo urzę­do­we, pa­pier urzę­do­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bumar

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Bumażka

zdrob­nie­nie od: bu­ma­ga (pa­pier urzę­do­wy, do­ku­ment)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. żart. do­ku­ment, pismo urzę­do­we, pa­pier urzę­do­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bumblerka

po­tocz­nie: hu­la­szczy tryb życia; bom­bler­ka, hu­lan­ka, pi­ja­ty­ka


Źródła:

SJP.pl

Bumblowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|bum­blo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Bumblować

bom­blo­wać, bum­lo­wać; po­tocz­nie:
1. spę­dzać czas bez­czyn­nie;
2. spę­dzać czas na pi­ja­ty­kach i hu­lan­kach; hulać, lum­po­wać


cza­sow­nik

 (1.1) przest. hulać zob. bom­blo­wać.

 (1.2) pot. le­niu­cho­wać, próż­no­wać

 (1.3) daw. gw-pl|Ga­li­cja, Kresy. włó­czyć się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bumelancki

→ bu­me­lant


Patrz:bumelant

Źródła:

SJP.pl

Bumelanctwo

uni­ka­nie pracy; nie­rób­stwo


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wy­mi­gi­wa­nie się od pracy, opu­szcza­jąc ją bądź za­nied­bu­jąc po­przez mar­no­wa­nie na inne rze­czy czasu na nią przez­na­czo­ne­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bumelant

czło­wiek uni­ka­ją­cy pracy, obi­bok


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pra­cow­nik za­nied­bu­ją­cy pracę po­przez nie­przy­cho­dze­nie do niej lub mar­no­wa­nie czasu w pracy na po­za­pra­co­we czyn­no­ści


Zo­bacz też: Bu­me­lant (album).

Bu­me­lant – osoba re­gu­lar­nie uni­ka­ją­ca pracy, sta­łe­go za­trud­nie­nia lub efek­tyw­nej pracy w swoim miej­scu pracy. Tak mówi się o kimś, kto jest le­ni­wy i za­nied­bu­je swoje obo­wiąz­ki.

W PRL-u czę­sto po­słu­gi­wa­no się tym pe­jo­ra­tyw­nym epi­te­tem w pań­stwo­wej pro­pa­gan­dzie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bumelantka

→ bu­me­lant


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pra­cow­ni­ca za­nied­bu­ją­ca pracę po­przez nie­przy­cho­dze­nie do niej lub mar­no­wa­nie czasu w pracy na po­za­pra­co­we czyn­no­ści


Patrz:bumelant

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bumelka

wy­mi­gi­wa­nie się od pracy, lek­ce­wa­że­nie obo­wiąz­ków


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. wy­mi­gi­wa­nie się od pracy, opu­szcza­jąc ją bądź za­nied­bu­jąc po­przez mar­no­wa­nie na inne rze­czy czasu na nią przez­na­czo­ne­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bumelowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|bu­me­lo­wać.; wy­mi­gi­wa­nie się od pracy, opu­szcza­jąc ją bądź za­nied­bu­jąc po­przez mar­no­wa­nie na inne rze­czy czasu na nią przez­na­czo­ne­go


Źródła:

Wiktionary

Bumelować

po­tocz­nie: uni­kać pracy, pra­co­wać nied­ba­le


cza­sow­nik

 (1.1) pot. wy­ko­ny­wać obo­wiąz­ki nied­ba­le lub nie wy­ko­ny­wać ich wcale


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bumer

lek­ce­wa­żą­co: star­sza osoba, która nie na­dą­ża za tren­da­mi, tech­no­lo­gią lub zmia­na­mi spo­łecz­ny­mi; bo­o­mers, bo­o­mer


Źródła:

SJP.pl

Bumerang

za­krzy­wio­ny kij, który po rzu­ce­niu wraca do rzu­ca­ją­ce­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pła­ski, za­krzy­wio­ny przed­miot przez­na­czo­ny do rzu­ca­nia, czer­pią­cy siłę nośną z ruchu obro­to­we­go wokół osi pro­sto­pa­dłej do kie­run­ku rzutu, daw­niej uży­wa­ny jako broń, dziś już tylko spor­to­wo;


Bu­me­rang – ro­dzaj ręcz­nie mio­ta­ne­go po­ci­sku, sto­so­wa­ne­go do po­lo­wań lub do walki, obec­nie słu­żą­ce­go także do ry­wa­li­za­cji i spor­to­wej roz­ryw­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bumerangowy

przy­miot­nik od: bu­me­rang


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z bu­me­ran­giem, do­ty­czą­cy bu­me­ran­gu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bumlowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pot. spę­dza­nie czasu w spo­sób bez­czyn­ny


Źródła:

Wiktionary

Bumlować

bom­blo­wać, bum­blo­wać; po­tocz­nie:
1. spę­dzać czas bez­czyn­nie;
2. spę­dzać czas na pi­ja­ty­kach i hu­lan­kach; hulać, lum­po­wać


Źródła:

SJP.pl

Bums

wy­krzy­knik wy­ra­ża­ją­cy nagły ruch lub nagłą zmia­nę sy­tu­a­cji


Źródła:

SJP.pl

Bumsy

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) reg. pozn. cu­kier­ki


Źródła:

Wiktionary

Bumsztak

w że­glar­stwie: dług drąg do ma­ne­wro­wa­nia stat­kiem na płyt­kich wo­dach po­przez od­py­cha­nie się od dna


Na tę stro­nę wska­zu­je „Wspie­racz”. Zo­bacz też: wspie­racz – po­zy­cja za­wod­ni­ka w rugby union.

Bumsz­tak (wspie­racz) – długi, ok. pię­cio­me­tro­wy drąg o gru­bo­ści ok. 18 cm, z jed­nej stro­ny za­koń­czo­ny rącz­ką, słu­żą­cy do tzw. „bumsz­ta­ko­wa­nia”, czyli ma­ne­wro­wa­nia stat­kiem na płyt­kich wo­dach po­przez od­py­cha­nie się od dna. Wy­ko­rzy­stu­je się go rów­nież pod­czas po­sto­ju stat­ku, jeź­dzie w górę rzeki przy płyt­kiej wo­dzie i od­py­cha­nia się od brze­gu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Buna

ka­u­czuk syn­te­tycz­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. krót­ka rzeka w pół­noc­nej Al­ba­nii i w po­łud­nio­wej Czar­no­gó­rze, sta­no­wią­ca po­łą­cze­nie Je­zio­ra Szko­der­skie­go z Mo­rzem Adria­tyc­kim;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bunc

gwa­ro­wo: tra­dy­cyj­ny pod­ha­lań­ski ser z mleka ow­cze­go, o ła­god­nym smaku; bundz, ser kla­ga­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zob. bundz.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buncik

zdrob­nie­nie od: bunt


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: bunt


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bunclok

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ka­mion­ko­wy gar­nek do ki­sze­nia ka­pu­sty, żuru lub ogór­ków


Źródła:

Wiktionary

Bunczuczny

daw­niej: buń­czucz­ny;
1. zbyt­nio pewny sie­bie, zu­chwa­ły, pełen werwy; świad­czą­cy o takim uspo­so­bie­niu; czu­pur­ny, za­wa­diac­ki, za­czep­ny, ju­nac­ki;
2. daw­niej: zwią­za­ny z buń­czu­kiem


Źródła:

SJP.pl

Bund

wierzch­nie okry­cie mę­skie, ro­dzaj dłu­gie­go pła­szcza z gru­be­go sukna


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) hist. polit. skró­to­wa nazwa Po­wszech­ne­go Ży­dow­skie­go Związ­ku Ro­bot­ni­cze­go na Lit­wie, w Pol­sce i Rosji;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bunda

wierzch­nie okry­cie mę­skie, ro­dzaj dłu­gie­go pła­szcza z gru­be­go sukna


Bunda – mia­sto w pół­noc­nej Tan­za­nii w re­gio­nie Mara, w po­bli­żu Je­zio­ra Wik­to­rii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bundesliga

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Bundesrat

[czy­taj: BUNdesrat];
1. wyż­sza izba par­la­men­tu w RFN i w obec­nych Niem­czech;
2. izba wyż­sza par­la­men­tu Au­strii;
3. 1871-1918 organ Rze­szy Nie­miec­kiej re­pre­zen­tu­ją­cy rządy kra­jo­we;
4. rząd (Rada Związ­ko­wa) Szwaj­ca­rii


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) izba wyż­sza par­la­men­tu Nie­miec;

 (1.2) izba wyż­sza par­la­men­tu Au­strii;

 (1.3) naj­wyż­szy organ wy­ko­naw­czy w Szwaj­ca­rii


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bundestag

[czy­taj: BUNdestag] niż­sza izba par­la­men­tu w RFN i w obec­nych Niem­czech


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) polit. sejm fe­de­ral­ny, sejm związ­ko­wy, izba niż­sza par­la­men­tu Nie­miec;


Bun­de­stag (pełna nazwa De­uts­cher Bun­de­stag) – druga obok Bun­des­ra­tu ("Rady Fe­de­ral­nej") izba par­la­men­tu Nie­miec. Jest naj­wyż­szym or­ga­nem kon­sty­tu­cyj­nym Re­pu­bli­ki Fe­de­ral­nej Nie­miec i je­dy­nym or­ga­nem pań­stwo­wym wy­bie­ra­nym bez­poś­red­nio przez oby­wa­te­li. Na pła­szczyź­nie fe­de­ral­nej je­dy­nie on two­rzy prawo, które obo­wią­zu­je na ob­sza­rze ca­łe­go pań­stwa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bundeswehra

[czy­taj: bun­des­we­ra] siły zbroj­ne Nie­miec; bun­des­we­ra, Bun­des­weh­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) wojsk. ogól­nie nie­miec­kie siły zbroj­ne;


Bun­des­weh­ra (niem. "Bun­des­wehr"; wym. "MAF:",) – siły zbroj­ne Re­pu­bli­ki Fe­de­ral­nej Nie­miec. Za datę ut­wo­rze­nia Bun­des­weh­ry uz­na­je się 5 maja 1955 roku. Bun­des­weh­ra wcho­dzi w skład sił zbroj­nych NATO, uczest­ni­czy więc w NATO-wskich ak­cjach (np. IFOR, SFOR, potem EUFOR w Bośni i Her­ce­go­wi­nie, KFOR w Ko­so­wie i in.), a także w ak­cjach hu­ma­ni­tar­nych ONZ (np. UNOSOM w So­ma­lii).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bundeswehrowski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Bun­des­weh­rą, do­ty­czą­cy Bun­des­weh­ry


Źródła:

Wiktionary

Bundeswera

siły zbroj­ne Nie­miec; Bun­des­weh­ra, bun­des­weh­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zob. Bun­des­weh­ra.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bundeswerka

ro­dzaj kurt­ki, model ten po­cho­dzi z Niem­czech


Źródła:

SJP.pl

Bundowiec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. polit. czło­nek or­ga­ni­za­cji Bund


Źródła:

Wiktionary

Bundowski

→ Bund (par­tia)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) hist. polit. zwią­za­ny z le­wi­co­wym, an­ty­sy­jo­ni­stycz­nym stron­nict­wem ży­dow­skim Bund


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bundz

tra­dy­cyj­ny pod­ha­lań­ski ser z mleka ow­cze­go, o ła­god­nym smaku; bunc, ser kla­ga­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ro­dzaj sera z ow­cze­go mleka przy­po­mi­na­ją­cy twa­róg;


Bundz, bunc, ser kla­ga­ny – ser z mleka ow­cze­go, pro­du­ko­wa­ny głów­nie na Pod­ha­lu, w Gor­cach, Be­ski­dzie Są­dec­kim, Be­ski­dzie Ży­wiec­kim i Be­ski­dzie Ślą­skim.

Pro­ces pro­duk­cji bun­dzu w pier­wszej fazie wy­glą­da tak samo jak wyt­wa­rza­nie oscyp­ków. Zlane do „pu­cie­ry” mleko „kla­gu­je” się, czyli do­pro­wa­dza do ścię­cia biał­ka przez en­zy­my za­war­te w pod­puszcz­ce (klagu), wy­o­dręb­nio­nej z żo­łąd­ków cie­ląt.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bunga-Bunga

im­pre­za dla bo­ga­tych męż­czyzn z udzia­łem atrak­cyj­nych ko­biet świad­czą­cych usłu­gi sek­su­al­ne; bunga bunga


Źródła:

SJP.pl

Bungalow

par­te­ro­wy bu­dy­nek miesz­kal­ny z we­ran­da­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj męski lub ni­ja­ki

 (1.1) bud. jed­no­kon­dy­gna­cyj­ny, pod­miej­ski dom miesz­kal­ny, z we­ran­da­mi;


Bun­ga­low (hind. "ban­gla") – jed­no­kon­dy­gna­cyj­ny, pod­miej­ski dom miesz­kal­ny, z we­ran­da­mi.

Wy­ko­na­ny naj­czę­ściej z drew­na, o lek­kiej kon­struk­cji. Bu­dy­nek ty­po­wy dla bu­dow­nict­wa ko­lo­nial­ne­go, szcze­gól­nie w In­diach i In­do­nez­ji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bungee

[czy­taj: ban­dżi] ska­ka­nie z dużej wy­so­ko­ści na dłu­giej, ela­stycz­nej linie; lina uży­wa­na pod­czas ta­kich sko­ków; bun­gie; ban­dżi


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) skok na ela­stycz­nej linie;

 (1.2) ela­stycz­na lina do sko­ków


Nie mylić z: Bun­gie.

"Bun­gee jum­ping" (skok na "bun­gee") to ska­ka­nie z dużej wy­so­ko­ści na dłu­giej ela­stycz­nej linie wy­ko­na­nej zwy­kle z około ty­sią­ca gu­mo­wych włó­kien.

Pier­wszy­mi skocz­ka­mi byli rdzen­ni miesz­kań­cy wysp Pen­te­cost (Nowe He­bry­dy) na Pa­cy­fi­ku. Mło­dzi męż­czyź­ni ska­ka­li z bam­bu­so­wych wież, za­bez­pie­cze­ni lia­na­mi przy­wią­za­ny­mi do ko­stek, żeby udo­wod­nić swoją mę­skość oraz, we­dług wie­rzeń, za­pew­nić ple­mie­niu uro­dzaj.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bungie

[czy­taj: ban­dżi] ska­ka­nie z dużej wy­so­ko­ści na dłu­giej, ela­stycz­nej linie; lina uży­wa­na pod­czas ta­kich sko­ków; bun­gee; ban­dżi


Nie mylić z: Bun­gee.

Bun­gie – ame­ry­kań­ski pro­du­cent gier kom­pu­te­ro­wych. Firma zo­sta­ła za­ło­żo­na w maju 1991 roku przez Alexa Se­ro­pia­na, do któ­re­go póź­niej do­łą­czył Jason Jones. Firma, która pier­wot­nie miała sie­dzi­bę w Chi­ca­go w sta­nie Il­li­no­is, pier­wot­nie kon­cen­tro­wa­ła się na pro­du­ko­wa­niu gier na kom­pu­te­ry Ma­cin­tosh i stwo­rzy­ła dwie od­no­szą­ce suk­ce­sy serie gier wideo o naz­wie "Ma­rat­hon" i "Myth".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bunia

pie­szczot­li­wie o uko­cha­nej lub atrak­cyj­nej ko­bie­cie; bu­niecz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) slang. pieszcz. lu­bia­na i po­wa­ża­na osoba, zaz­wy­czaj młoda ko­bie­ta

 (1.2) slang. mot. BMW


Bunia – mia­sto w De­mo­kra­tycz­nej Re­pu­bli­ce Konga, sto­li­ca pro­win­cji Ituri, na pół­noc od góry Hoyo i na za­chód od Je­zio­ra Al­ber­ta.

Mia­sto stało się te­a­trem walk po­mię­dzy gru­pa­mi et­nicz­ny­mi Lendu i Hema. W celu za­pro­wa­dze­nia po­rząd­ku, do mia­sta skie­ro­wa­no siły mię­dzy­na­ro­do­we (Ope­ra­cja Ar­te­mi­da).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bunieczek

pie­szczot­li­wie o uko­cha­nej lub atrak­cyj­nej ko­bie­cie; bunia


Źródła:

SJP.pl

Bunieczka

pie­szczot­li­wie o uko­cha­nej lub atrak­cyj­nej ko­bie­cie; bunia


Źródła:

SJP.pl

Bunikowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Bunin

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Bunio

pie­szczot­li­wie o uko­cha­nym lub atrak­cyj­nym męż­czyź­nie; bu­nie­czek


Źródła:

SJP.pl

Bunker

ro­dzaj węgla opa­ło­we­go przez­na­czo­ne­go do opa­la­nia ko­tłów okrę­to­wych


Bun­ker – mia­sto w Sta­nach Zjed­no­czo­nych, w po­łud­nio­wo-wschod­niej czę­ści stanu Mis­so­u­ri.

Licz­ba miesz­kań­ców w 2000 roku wy­no­si­ła 427.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bunkier

1. schron bo­jo­wy;
2. wię­zien­na cela piw­nicz­na w hit­le­row­skich obo­zach kon­cen­tra­cyj­nych;
3. po­mie­szcze­nie na stat­ku na pa­li­wo stałe lub płyn­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wojsk. ar­chit. schron, zwy­kle żel­be­to­wy

 (1.2) hist. piw­nicz­na cela w hit­le­row­skich obo­zach kon­cen­tra­cyj­nych

 (1.3) hist. bu­dow­la z ziemi, drew­na i ka­mie­ni sta­no­wią­ca schro­nie­nie człon­ków UPA

 (1.4) mors. na stat­ku po­mie­szcze­nie na pa­li­wo;

 (1.5) mors. pa­li­wo stat­ku na włas­ny uży­tek (nie­bę­dą­ce tran­spor­to­wa­nym ła­dun­kiem)

 (1.6) sport. na polu gol­fo­wym: pia­szczy­sty ob­szar lub za­głę­bie­nie wy­peł­nio­ne pia­skiem

 (1.7) zbior­nik do krót­kie­go prze­cho­wy­wa­nia ma­te­ria­łów syp­kich lub kru­szy­wa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bunkierka

sta­tek wodny o nie­wiel­kim to­na­żu przy­sto­so­wa­ny do za­o­pa­try­wa­nia in­nych stat­ków w pa­li­wo; bun­kro­wiec


Bun­kier­ka – nie­wiel­ki zbior­ni­ko­wiec lub barka za­o­pa­tru­ją­ca stat­ki (okrę­ty) w pa­li­wo cie­kłe, rza­dziej wodę ko­tło­wą. Wy­po­sa­żo­ny jest w urzą­dze­nia do prze­ła­dun­ku cie­czy: pompy, węże o du­żych prze­kro­jach na spe­cjal­nych wy­się­gni­kach poz­wa­la­ją­ce na po­da­nie pa­li­wa na jed­nost­kę za­o­pa­try­wa­ną. Swoje za­da­nia re­a­li­zu­je na re­dzie w por­tach oraz na peł­nym morzu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bunkropodobny

po­dob­ny do bun­kra


Źródła:

SJP.pl

Bunkrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) mors. do­star­cza­nie na sta­tek pa­li­wa sta­łe­go lub płyn­ne­go


Źródła:

Wiktionary

Bunkrowaty

wy­glą­da­ją­cy jak bun­kier


Źródła:

SJP.pl

Bunkrować

przyj­mo­wać na sta­tek płyn­ne lub stałe pa­li­wo


Źródła:

SJP.pl

Bunkrowiec

sta­tek wodny o nie­wiel­kim to­na­żu przy­sto­so­wa­ny do za­o­pa­try­wa­nia in­nych stat­ków w pa­li­wo; bun­kier­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mar. sta­tek za­o­pa­try­wy­ją­cy w pa­li­wo inne stat­ki;


Bun­kro­wiec – por­to­wy sta­tek o nie­wiel­kiej po­jem­no­ści za­o­pa­tru­ją­cy pa­row­ce w pa­li­wo (wę­giel ka­mien­ny) i wodę ko­tło­wą. Za­da­nia swoje wy­ko­ny­wał zaz­wy­czaj na re­dzie lub w por­cie z dala od na­brze­ża. Wy­po­sa­żo­ny był w spe­cjal­ne urzą­dze­nia prze­ła­dun­ko­we dźwi­gi z chwy­ta­ka­mi, ta­śmo­cią­gi. Nazwą tą potem okre­śla­no i więk­sze jed­nost­ki speł­nia­ją­ce te same za­da­nia na peł­nym morzu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bunkrownia

po­mie­szcze­nie na za­sob­ni­ki z ma­te­ria­ła­mi syp­ki­mi


Źródła:

SJP.pl

Bunkrowy

→ bun­kier


Patrz:bunkier

Źródła:

SJP.pl

Bunkrzysko

zgru­bie­nie od: bun­kier


Źródła:

SJP.pl

Bunraku

ja­poń­skie wi­do­wi­ska ma­rio­net­ko­we


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) teatr lalek wy­wo­dzą­cy się z ja­poń­skie­go te­a­tru epic­kie­go;


Bun­ra­ku (jap. 文楽), uży­wa­na także pier­wot­na nazwa ningyō-jōruri (人形浄瑠璃) – ja­poń­ski teatr lal­ko­wy, w któ­rym nar­ra­cji i dia­lo­go­wi to­wa­rzy­szy akom­pa­nia­ment sha­mi­se­nu (oka­zyj­nie in­nych in­stru­men­tów, jak np. taiko). Nazwa "bun­ra­ku" po­ja­wi­ła się w XIX wieku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bunsch

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Bunsen

[czy­taj: bun­zen] naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Bunt

wy­stą­pie­nie prze­ciw­ko wła­dzy; sprze­ciw, pro­test, opór


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wy­stą­pie­nie prze­ciw­ko wła­dzy lub au­to­ry­te­to­wi np. pań­stwa, in­nych ludzi

 (1.2) sprze­ciw, opór, pro­test

 (1.3) daw. so­jusz


Bunt – za­cho­wa­nie de­wia­cyj­ne wobec kon­for­miz­mu.

W kon­cep­cji Ro­ber­ta Mer­to­na oz­na­cza spo­sób przy­sto­so­wa­nia jed­nost­ki po­przez odrzu­ce­nie za­rów­no celów spo­łecz­nych grupy (war­to­ści), jak i spo­łecz­nie uz­na­wa­nych środ­ków re­a­li­za­cji tych celów (norm) oraz za­stą­pie­nie ich włas­ny­mi war­to­ścia­mi i nor­ma­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Buntarski

bun­tow­ny; daw­niej: bun­tow­ni­czy;
1. skłon­ny do bun­to­wa­nia się;
2. bę­dą­cy wy­ra­zem buntu


Źródła:

SJP.pl

Buntowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|bun­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Buntować

sprze­ci­wiać się cze­muś, wal­czyć o swoje racje


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) za­chę­cać do buntu

 (1.2) gw-pl|Bu­ko­wi­na. krzy­czeć

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny bun­to­wać się

 (2.1) prze­ciw­sta­wiać się cze­muś

 (2.2) śrpol. sprzy­mie­rzać się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buntowniczka

ko­bie­ta wy­stę­pu­ją­ca prze­ciw­ko ja­kiejś wła­dzy, sprze­ci­wia­ją­ca się, sta­wia­ją­ca opór


Źródła:

SJP.pl

Buntowniczo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób bun­tow­ni­czy


Źródła:

Wiktionary

Buntowniczość

→ bun­tow­ni­czy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha lub po­sta­wa cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się opo­rem wobec au­to­ry­te­tów, norm spo­łecz­nych lub tra­dy­cji


Patrz:buntowniczy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buntowniczy

skory do buntu


przy­miot­nik

 (1.1) skłon­ny do buntu

 (1.2) bę­dą­cy wy­ra­zem buntu, sprze­ci­wu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buntownik

osoba wy­stę­pu­ją­ca prze­ciw­ko ja­kiejś wła­dzy, sprze­ci­wia­ją­ca się, sta­wia­ją­ca opór


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba bun­tu­ją­ca się, uczest­ni­czą­ca w bun­cie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buntowny

bun­tar­ski; daw­niej: bun­tow­ni­czy;
1. skłon­ny do bun­to­wa­nia się;
2. bę­dą­cy wy­ra­zem buntu


Źródła:

SJP.pl

Buonarroti

Mi­che­lan­ge­lo Bu­o­nar­ro­ti [czy­taj: mikelANdżelo bło­na­ro­ti]:
1. (1475-1564), wło­ski ar­ty­sta: rzeź­biarz, ma­larz, ar­chi­tekt, poeta; Mi­chał Anioł;
2. bra­ta­nek Mi­cha­ła Anio­ła, zwany Młod­szym (1568-1646), pi­sarz wło­ski


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bupirymat

nazwa zwy­cza­jo­wa fun­gi­cy­du z grupy pi­ry­mi­dyn


Źródła:

SJP.pl

Bupiwakaina

śro­dek znie­czu­le­nia miej­sco­we­go z grupy ami­dów


Bu­pi­wa­ka­i­na (łac. "Bu­pi­va­ca­i­num") – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, śro­dek znie­czu­le­nia miej­sco­we­go z grupy ami­dów.

Siła i czas dzia­ła­nia są 4x więk­sze niż w przy­pad­ku li­do­ka­i­ny. Do­da­nie adre­na­li­ny nie­wie­le wy­dłu­ża czas jego dzia­ła­nia. Bu­pi­wa­ka­i­na sto­so­wa­na jest we wszyst­kich ro­dza­jach znie­czu­leń miej­sco­wych. Mak­sy­mal­na bez­piecz­na dawka jed­no­ra­zo­wa bez do­dat­ku adre­na­li­ny wy­no­si 150 mg, a z adre­na­li­ną 300 mg.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bupropion

or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny sto­so­wa­ny jako lek an­ty­de­pre­syj­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) farm. lek z grupy in­hi­bi­to­rów wy­chwy­tu zwrot­ne­go no­ra­dre­na­li­ny i do­pa­mi­ny o wzo­rze su­ma­rycz­nym wzór che­micz­ny|C13H18ClNO., sto­so­wa­ny w le­cze­niu de­pre­sji i uza­leż­nie­nia od ni­ko­ty­ny;


Bu­pro­pion – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny z grupy ka­ty­no­nów. Lek po­wszech­nie sto­so­wa­ny jako aty­po­wy lek prze­ciw­de­pre­syj­ny za­rów­no osob­no, jak i w kom­bi­na­cji do wspo­ma­ga­nia leków z grup in­hi­bi­to­rów zwrot­ne­go wy­chwy­tu se­ro­to­ni­ny, jako je­dy­ny lek prze­ciw de­pre­sji se­zo­no­wej, a także do re­duk­cji głodu ni­ko­ty­no­we­go i ob­ja­wów ADHD, przy czym, jako nie­licz­ny, nie po­wo­du­je przy­ro­stu masy ciała ani dys­funk­cji sek­su­al­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Buqsha

[czy­taj: buk­sza] czter­dzie­sta część riala je­meń­skie­go; bugs­ha, bugs­hah


Źródła:

SJP.pl

Bur

po­tocz­nie: na­ga­na, na­pom­nie­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. bo­ga­ty go­spo­darz


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bura

po­tocz­nie: na­ga­na, na­pom­nie­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. ostra uwaga, na­pom­nie­nie, na­ga­na

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) M. ż. lp. od: bury


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buracki

po­tocz­nie: ma­ją­cy cechy czło­wie­ka nie­kul­tu­ral­ne­go, pry­mi­tyw­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Buracko

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób pro­stac­ki


Źródła:

Wiktionary

Buractwo

po­tocz­nie: bycie bu­ra­kiem (osobą nie­kul­tu­ral­ną, po­cho­dzą­cą ze wsi)


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) po­gard. osoby za­cho­wu­ją­ce się pro­stac­ko

 (1.2) po­gard. pro­stac­kie za­cho­wa­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buraczak

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kulin. cia­sto de­se­ro­we z bu­ra­ka cu­kro­we­go; spe­cjal­ność kuch­ni na Lu­bel­szczyź­nie


Źródła:

Wiktionary

Buraczanka

wódka pę­dzo­na z bu­ra­ków


Źródła:

SJP.pl

Buraczaność

→ bu­ra­cza­ny


Patrz:buraczany

Źródła:

SJP.pl

Buraczany

przy­miot­nik od: burak; bu­ra­ko­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z bu­ra­ka­mi, do­ty­czą­cy bu­ra­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buraczarnia

1. ma­ga­zyn bu­ra­ków;
2. dział w cu­krow­ni, gdzie od­by­wa się mycie i czy­szcze­nie bu­ra­ków


Źródła:

SJP.pl

Buraczarz

śro­do­wi­sko­wo:
1. ho­dow­ca bu­ra­ków;
2. spe­cja­li­sta w za­kre­sie przet­wór­stwa bu­ra­ków


Źródła:

SJP.pl

Buraczek

zdrob­nie­nie od: burak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od burak

 (1.2) mały burak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buraczewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Buraczka

zdrob­nie­nie od: burak


Źródła:

SJP.pl

Buraczki

po­tra­wa z bu­ra­ków ćwi­kło­wych; bu­ra­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) kulin. do­da­tek w po­sta­ci tar­tych bu­ra­ków ćwi­kło­wych

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: bu­ra­czek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buraczkowaty

w ko­lo­rze lub od­cie­niu bu­racz­ko­wym


Źródła:

SJP.pl

Buraczkowy

zwią­za­ny z bu­racz­kiem


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) ciem­ny czer­wo­ny z fio­le­to­wym od­cie­niem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buraczysko

pole za­sa­dzo­ne bu­ra­ka­mi; pole bu­ra­cza­ne


Źródła:

SJP.pl

Buraczyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Burak

1. ro­śli­na dwu­let­nia, ja­dal­na
2. ko­rzeń tej ro­śli­ny
3. ja­rzy­na z tej ro­śli­ny
4. po­tocz­nie o kimś bez taktu i kul­tu­ry


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Beta|L.|ref=Beta (Be­to­i­de­ae)., ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ko­mo­so­wa­tych;

 (1.2) bot. roln. ogrod. ro­śli­na z ro­dza­ju bu­ra­ków (1.1)

 (1.3) spoż. kulin. ja­rzy­na z upraw­nej od­mia­ny bu­ra­ka (1.2)

 (1.4) pot. enol. wino owo­co­we kiep­skiej marki

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) po­gard. obraź. czło­wiek nie­po­tra­fią­cy się od­po­wied­nio za­cho­wać, czę­sto kom­pro­mi­tu­ją­cy się, nie­o­by­ty, pry­mi­tyw­ny, czę­sto nie­do­u­czo­ny


Burak ("Beta" L.) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny szar­ła­to­wa­tych (daw­niej w wy­o­dręb­nia­nych osob­no ko­mo­so­wa­tych). Obej­mu­je 12 ga­tun­ków wy­stę­pu­ją­cych w ba­se­nie Morza Śró­dziem­ne­go – w po­łud­nio­wej Eu­ro­pie, pół­noc­nej Afry­ce i po­łud­nio­wo-za­chod­niej Azji, poza tym niek­tó­rzy przed­sta­wi­cie­le zo­sta­li sze­ro­ko roz­po­wszech­nie­ni na świe­cie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Buraki

1. ro­śli­na dwu­let­nia, ja­dal­na
2. ko­rzeń tej ro­śli­ny
3. ja­rzy­na z tej ro­śli­ny
4. po­tocz­nie o kimś bez taktu i kul­tu­ry


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) kulin. zob. bu­racz­ki.

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: burak


Zo­bacz też: zo­bacz też Bu­ra­ki (ujed­noz­nacz­nie­nie).

Bu­ra­ki (do­dat­ko­wa nazwa w j. li­tew­skim Bu­ro­kai) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie sej­neń­skim, w gmi­nie Puńsk. Leży nad gra­ni­cą z Litwą.

Wieś kró­lew­ska eko­no­mii gro­dzień­skiej po­ło­żo­na była w końcu XVIII wieku w po­wie­cie gro­dzień­skim wo­je­wództ­wa troc­kie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa su­wal­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Burakochwast

chwast wy­stę­pu­ją­cy w upra­wach bu­ra­ka


Źródła:

SJP.pl

Burakowato

→ bu­ra­ko­wa­ty


Patrz:burakowaty

Źródła:

SJP.pl

Burakowaty

1. przy­po­mi­na­ją­cy bulwę bu­ra­ka;
2. ma­ją­cy kolor ciem­no­czer­wo­ny; bu­ra­cza­ny;
3. po­tocz­nie: odz­na­cza­ją­cy się w pew­nym stop­niu pry­mi­tyw­no­ścią i bra­kiem kul­tu­ry


przy­miot­nik

 (1.1) bot. przy­po­mi­na­ją­cy burak

 (1.2) cham­ski, pro­stac­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Burakowiec

ry­josz bu­ra­ko­wiec - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny ryj­kow­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Burakowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Burakowy

przy­miot­nik od: burak; bu­ra­cza­ny


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy bu­ra­ka (ro­ślin i ja­dal­nych ko­rze­ni)

 (1.2) przy­rzą­dzo­ny z bu­ra­ka, z do­dat­kiem bu­ra­ka

 (1.3) ma­ją­cy kolor doj­rza­łe­go ko­rze­nia bu­ra­ka ćwi­kło­we­go; zob. bu­racz­ko­wy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buran

zimny wiatr sy­be­ryj­ski


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Buras

1. po­tocz­nie: coś bu­re­go lub ktoś bury
2. w gwa­rze śro­do­wi­sko­wej: ban­knot pięć­set­zło­to­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. pot. dawny ban­knot pięć­set­zło­to­wy


Buras – jed­nost­ka osad­ni­cza w Sta­nach Zjed­no­czo­nych, w sta­nie Lu­iz­ja­na, w pa­ra­fii Pla­qu­e­mi­nes, nad Za­to­ką Mek­sy­kań­ską.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Burasek

po­tocz­nie: bura kotka, zwła­szcza da­cho­wiec o sza­ro­brą­zo­wym, prę­go­wa­nym uma­szcze­niu


Źródła:

SJP.pl

Buraska

po­tocz­nie: bura kotka, zwła­szcza da­cho­wiec o sza­ro­brą­zo­wym, prę­go­wa­nym uma­szcze­niu


Źródła:

SJP.pl

Burawy

zbli­żo­ny do bu­re­go, nie do końca bury, pra­wie bury


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma bury od­cień

 (1.2) gw-pl|Spisz,Pod­ha­le. brą­zo­wa­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Burbank

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Burberry

[czy­taj: BERbery lub BARbery]
1. im­pre­gno­wa­na, nie­prze­ma­kal­na tka­ni­na weł­nia­na;
2. płaszcz z tej tka­ni­ny


Bur­ber­ry Group PLC – eks­klu­zyw­ny bry­tyj­ski dom mody, za­ło­żo­ny w 1856 roku przez Tho­ma­sa Bur­ber­ry’ego, zaj­mu­ją­cy się pro­duk­cją oraz sprze­da­żą odzie­ży, per­fum i ak­ce­so­riów mody mę­skiej oraz dam­skiej.

Cha­rak­te­ry­stycz­ny wzór Bur­ber­ry, jakim jest wie­lo­ko­lo­ro­wa krat­ka (tzw. ha­y­mar­ket check), jest naj­sze­rzej ko­pio­wa­nym zna­kiem to­wa­ro­wym na świe­cie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Burbon

ame­ry­kań­ska whi­skey wy­ra­bia­na z ku­ku­ry­dzy z do­dat­kiem słodu żyt­nie­go i jęcz­mie­nia; bo­ur­bon


Bur­bon (bo­ur­bon) – whi­skey ame­ry­kań­ska, pro­du­ko­wa­na z ku­ku­ry­dzy i in­nych zbóż (żyto, sło­do­wa­ny jęcz­mień). Za­war­tość ku­ku­ry­dzy wy­no­si min. 51% (naj­czę­ściej ok. 70%). Bur­bon jest le­ża­ko­wa­ny w świe­żych becz­kach dę­bo­wych, co na­da­je mu cha­rak­te­ry­stycz­ny smak. Pro­du­ko­wa­ny jest od XVIII wieku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Burbonia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hist. kra­i­na hi­sto­rycz­na po­ło­żo­na na te­re­nie obec­nych de­par­ta­men­tów Aller i Cher;


Bur­bo­nia (fr. "Bo­ur­bon­na­is", oks. "Borbonés" lub "Barbonés") – re­gion hi­sto­rycz­ny po­ło­żo­ny na te­re­nie obec­nych de­par­ta­men­tów Al­lier i Cher. Za sto­li­cę kra­i­ny uz­na­je się mia­sto Mo­u­lins.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Burbonowie

dy­na­stia fran­cu­ska


Bur­bo­no­wie ( Bo­ur­bon, Bor­bón) – dy­na­stia kró­lew­ska wy­wo­dzą­ca się z Fran­cji, bocz­na linia Ka­pe­tyn­gów.

Przed­sta­wi­cie­le rodu spra­wu­ją obec­nie wła­dzę w kró­le­stwie Hisz­pa­nii i wiel­kim księ­stwie Luk­sem­bur­ga, daw­niej rów­nież we Fran­cji i na te­re­nach dzi­siej­szych Włoch. Pa­no­wa­nie we Fran­cji przy­pa­da na lata 1589–1830, z przer­wą w okre­sie re­wo­lu­cji fran­cu­skiej i na­po­le­oń­skim. Głów­na fran­cu­ska linia Bur­bo­nów wy­ga­sła, a ist­nie­ją dalej młod­sze linie – hisz­pań­ska linia Bur­bo­nów i Bur­bo­nów-Or­le­ań­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Burboński

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Bur­bo­nią, do­ty­czą­cy Bur­bo­nii (kra­i­ny we Fran­cji)

 (1.2) zwią­za­ny z Bur­bo­na­mi (dy­na­stią)


Źródła:

Wiktionary

Burbułka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gwara. etn. ku­li­sta grze­chot­ka na trzon­ku wy­ra­bia­na daw­niej dla dzie­ci na po­gra­ni­czu pol­sko-bia­ło­ru­skim

 (1.2) gwara. bańka po­wie­trza wy­pły­wa­ją­ca na po­wierzch­nię wody


Źródła:

Wiktionary

Burchard

imię mę­skie


Bur­chard – imię mę­skie po­cho­dze­nia ger­mań­skie­go. Wy­wo­dzi się od słów "burg" zna­czą­ce­go "ochro­nę" i "hard" oz­na­cza­ją­ce­go "dziel­ny".

Bur­chard imie­ni­ny ob­cho­dzi 11 paź­dzier­ni­ka i 14 paź­dzier­ni­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Burchel

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bia­ły­stok. pę­cherz


Źródła:

Wiktionary

Burczak

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Burczało

pluj­ka bur­cza­ło - mu­chów­ka z ro­dzi­ny pluj­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Burczeć

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. bur­knąć)

 (1.1) nie­do­ko­na­ny od|bur­knąć.

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (2.1) ma­ru­dzić, zrzę­dzić

 (2.2) o brzu­chu, je­li­tach: wy­da­wać spe­cy­ficz­ny dźwięk

 (2.3) wy­da­wać jed­no­staj­ny, ter­ko­czą­cy od­głos


Źródła:

Wiktionary

Burczybas

lu­do­wy in­stru­ment mu­zycz­ny z Ka­szub, ro­dzaj bębna z grupy mem­bra­no­fo­nów po­cie­ra­nych


Bur­czy­bas – lu­do­wy in­stru­ment mu­zycz­ny z Ka­szub; ro­dzaj bębna z grupy mem­bra­no­fo­nów po­cie­ra­nych. Zaz­wy­czaj ma formę drew­nia­nej becz­ki, w któ­rej jedno z den za­stą­pio­ne jest skó­rza­ną mem­bra­ną; poś­rod­ku mem­bra­ny za­mo­co­wa­ny jest kos­myk wło­sia z koń­skie­go ogona. Daw­niej wy­ko­rzy­sty­wa­ny do celów obrzę­do­wych (np. do wy­pę­dza­nia złych mocy), pod­czas ad­wen­tu, no­wo­rocz­ne­go ko­lę­do­wa­nia, świąt Bo­że­go Na­ro­dze­nia,


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Burczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Burczymucha

żar­to­bli­wie: gder­li­wy, zrzęd­li­wy męż­czyz­na; zrzę­da, ma­ru­da


Źródła:

SJP.pl

Burczyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Burda

1. kłót­nia, awan­tu­ra, bi­ja­ty­ka;
2. daw­niej: tur­niej ry­cer­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gło­śna, wul­gar­na awan­tu­ra, czę­sto z bi­ja­ty­ką


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Burdalon

daw­niej: złote obra­mo­wa­nie, galon


Źródła:

SJP.pl

Burdegalski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) daw. zwią­za­ny z Bur­de­ga­lą, do­ty­czą­cy Bur­de­ga­li (współcz. Bor­de­a­ux)


Źródła:

Wiktionary

Burdel

1. wul­gar­nie: dom pu­blicz­ny;
2. po­tocz­nie: miej­sce, w któ­rym pa­nu­je ba­ła­gan, nie­po­rzą­dek;
3. prze­no­śnie: ba­ła­gan, nie­po­rzą­dek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) posp. dom pu­blicz­ny

 (1.2) posp. grub. brak po­rząd­ku


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Burdelchata

po­tocz­nie: dom pu­blicz­ny; bur­del, bur­de­ló­wa, bur­de­lów­ka, baj­zel


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wulg. dom pu­blicz­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Burdelik

zdrob­nie­nie od: bur­del


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od bur­del


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Burdelmama

ko­bie­ta pro­wa­dzą­ca dom pu­blicz­ny; baj­zel­ma­ma


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) posp. wła­ści­ciel­ka lub sze­fo­wa bur­de­lu, domu pu­blicz­ne­go

 (1.2) grub. uczn. wy­cho­waw­czy­nifakt.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Burdelowy

→ bur­del (dom pu­blicz­ny)


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy bur­de­lu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Burdeltata

baj­zel­ta­ta;
1. al­fons, su­te­ner, strę­czy­ciel;
2. wła­ści­ciel domu pu­blicz­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Burdelówa

zgru­bie­nie od: bur­de­lów­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wulg. pro­sty­tut­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Burdelówka

śro­do­wi­sko­wo:
1. pro­sty­tut­ka z domu pu­blicz­ne­go;
2. dom pu­blicz­ny; bur­del, bur­de­ló­wa, bur­del­cha­ta, baj­zel;
3. duża, sztyw­na czap­ka o cha­rak­te­ry­stycz­nym fa­so­nie z dasz­kiem;
4. dam­skie poń­czo­chy czar­ne­go ko­lo­ru;
5. lampa lub ża­rów­ka da­ją­ca czer­wo­ne świa­tło


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) żart. lampa lub ża­rów­ka da­ją­ca czer­wo­ne świa­tło

 (1.2) wulg. pro­sty­tut­ka

 (1.3) ro­dzaj na­kry­cia głowy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Burderz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) stpol. szty­let


Źródła:

Wiktionary

Burdesz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) stpol. szty­let


Źródła:

Wiktionary

Burdon

bor­dun;
1. niski, długo brzmią­cy dźwięk, to­wa­rzy­szą­cy głów­nej me­lo­dii;
2. stru­na in­stru­men­tu z gry­fem lub pi­szczał­ka or­ga­no­wa, na któ­rej można uzy­skać taki dźwięk


Zo­bacz też: Bur­don (An­glia) – miej­sco­wość w hrab­stwie Tyne and Wear (An­glia).

Bur­don (fr. "bo­ur­don", wł. "bor­do­ne") – stały, naj­czę­ściej ba­so­wy dźwięk, peł­nią­cy rolę pry­mi­tyw­ne­go akom­pa­nia­men­tu. Może wy­stę­po­wać rów­nież jako dwudź­więk.

Bur­don oz­na­cza także część in­stru­men­tu mu­zycz­ne­go, która wy­da­je stały, zaz­wy­czaj niski dźwięk, np.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Burdonowy

→ bur­don


Patrz:burdon

Źródła:

SJP.pl

Burdynek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) stpol. po­je­dy­nek


Źródła:

Wiktionary

Burdziarz

osoba wszczy­na­ją­ca burdy; awan­tur­nik, pro­wo­ka­tor, zło­śnik


Źródła:

SJP.pl

Burdziuk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) śrpol. skó­rza­ne na­czy­nie śred­nie­go roz­mia­ru, w któ­rym no­szo­no wino lub wodę


Źródła:

Wiktionary

Burdziński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Burdzy

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Bureja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka w az­ja­tyc­kiej czę­ści Rosji, do­pływ Amuru;


Bu­re­ja (ros. Бурея) – rzeka w az­ja­tyc­kiej czę­ści Rosji, do­pływ Amuru. Jest szó­stym pod wzglę­dem dłu­go­ści do­pły­wem Amuru.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Burejski

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy Burei (rzeki w az­ja­tyc­kiej czę­ści Rosji)


Źródła:

Wiktionary

Burek

po­tocz­nie: kun­del, nie­ra­so­wy pies pod­wó­rzo­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pot. nie­ra­so­wy pies pod­wó­rzo­wy

 (1.2) po­gard. przen. czło­wiek ze wsi

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) kulin. ro­dzaj na­dzie­wa­ne­go pla­ce­kac­ka po­pu­lar­ny w kra­jach śró­dziem­no­mor­skich i arab­skich jako fast food


Burek (także jako: "byrek", "börek", "bo­e­reg", "piroq") – ro­dzaj na­dzie­wa­ne­go plac­ka wy­ko­na­ne­go z cia­sta filo bądź yufka, rza­dziej z cia­sta fran­cu­skie­go po­pu­lar­ny w kra­jach śró­dziem­no­mor­skich i arab­skich. Nazwa po­cho­dzi od tu­rec­kie­go cza­sow­ni­ka bur-, oz­na­cza­ją­ce­go: "za­wi­jać", "za­krę­cać". Spo­sób wy­ra­bia­nia burka na­wią­zu­je do zna­nej w sta­ro­żyt­nym Rzy­mie pla­cen­ty.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Burel

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) włók. cięż­ka tka­ni­na z por­tu­gal­skiej wełny tka­nej ręcz­nie z runa owiec lo­kal­nej rasy ho­do­wa­nej w Serra da Estrel


Źródła:

Wiktionary

Bureta

nie­re­gu­lar­na przę­dza jed­wab­na


Bu­re­ta – gmina w Hisz­pa­nii, w pro­win­cji Sa­ra­gos­sa, w Ara­go­nii, o po­wierzch­ni 11,91 km². W 2011 roku gmina li­czy­ła 268 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Buretowy

zwią­za­ny z bu­re­tą


Źródła:

SJP.pl

Burewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Burg

daw­niej:
1. zamek wa­row­ny;
2. mia­sto, mia­stecz­ko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Burgas

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Buł­ga­rii nad Mo­rzem Czar­nym;


Bur­gas ( Бургас) – mia­sto w po­łud­nio­wo-wschod­niej Buł­ga­rii, nad Za­to­ką Bur­ga­ską Morza Czar­ne­go. Jest oś­rod­kiem ad­mi­ni­stra­cyj­nym ob­wo­du Bur­gas i gminy Bur­gas.

We­dług da­nych sza­cun­ko­wych Ujed­no­li­co­ne­go Sy­ste­mu Ewi­den­cji Lud­no­ści oraz Usług Ad­mi­ni­stra­cyj­nych dla Lud­no­ści, 15 wrze­śnia 2023 roku miej­sco­wość li­czy­ła 210 027 miesz­kań­ców.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Burgaski

przy­miot­nik od: Bur­gas (mia­sto w Buł­ga­rii)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Bur­gas, zwią­za­ny z Bur­gas


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Burgasyjczyk

miesz­ka­niec Bur­ga­su


Źródła:

SJP.pl

Burgasyjka

miesz­kan­ka Bur­ga­su


Źródła:

SJP.pl

Burgać

cza­sow­nik

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. gru­chać (o go­łę­biach)


Źródła:

Wiktionary

Burgenland

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. naj­bar­dziej wy­su­nię­ty na wschód kraj związ­ko­wy Au­strii;


Bur­gen­land (węg. "Őrvidék", burg.-chorw. "Gradišće") – naj­bar­dziej wy­su­nię­ty na wschód i naj­młod­szy kraj związ­ko­wy Au­strii.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Burgenlandzki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Bur­gen­lan­dem, do­ty­czą­cy Bur­gen­lan­du


Źródła:

Wiktionary

Burger

1. pła­ski kot­let mięs­ny (rza­dziej wa­rzyw­ny lub z mie­lo­nej ryby) sma­żo­ny lub gril­lo­wa­ny, po­da­wa­ny w bułce;
2. skró­to­wo: ham­bur­ger


Źródła:

SJP.pl

Burgerek

zdrob­nie­nie od: bur­ger


Źródła:

SJP.pl

Burgerować

po­tocz­nie:
1. przy­go­to­wy­wać lub po­da­wać bur­ge­ry;
2. jeść bur­ge­ry


Źródła:

SJP.pl

Burgerownia

punkt ga­stro­no­micz­ny, w któ­rym sprze­da­je się bur­ge­ry


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. lokal ga­stro­no­micz­ny, w któ­rym ser­wu­je się głów­nie ham­bur­ge­ry


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Burgerowy

→ bur­ger


Patrz:burger

Źródła:

SJP.pl

Burgess

[czy­taj: berDŻYS] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Burgos

czcion­ka dru­kar­ska dzie­wię­cio­punk­to­wa; bor­gis


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) po­ligr. ro­dzaj czcion­ki dru­kar­skiej


Bur­gos – mia­sto w pół­noc­nej Hisz­pa­nii, po­ło­żo­ne na skra­ju Me­se­ty Ibe­ryj­skiej nad rzeką Ar­lan­zón, w re­gio­nie Ka­sty­lia i León, oś­ro­dek ad­mi­ni­stra­cyj­ny pro­win­cji Bur­gos. Z licz­bą 178 966 miesz­kań­ców jest 37. mia­stem Hisz­pa­nii i dru­gim (po Val­la­do­lid) mia­stem re­gio­nu Ka­sty­lia i León pod wzglę­dem lud­no­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Burgoński

przy­miot­nik

 (1.1) daw. bur­gundz­ki


Źródła:

Wiktionary

Burgrabia

1. śred­nio­wiecz­ny urzęd­nik nie­miec­ki spra­wu­ją­cy funk­cje woj­sko­we i są­dow­ni­cze;
2. w Pol­sce w XIV w.: za­stęp­ca sta­ro­sty lub kasz­te­la­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. urzęd­nik woj­sko­wy lub są­do­wy śred­nio­wiecz­nych Nie­miec

 (1.2) hist. za­rząd­ca zamku lub za­stęp­ca sta­ro­sty w Pol­sce;

 (1.3) hist. na­miest­nik króla w Pru­sach Kró­lew­skich


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Burgrabice

Bur­gra­bi­ce (daw. "Bor­ko­wi­ce", Bor­ken­dorf) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie ny­skim, w gmi­nie Głu­cho­ła­zy. Hi­sto­rycz­nie leży na Dol­nym Ślą­sku, na ziemi ny­skiej. Po­ło­żo­na jest na te­re­nie Przed­gó­rza Pacz­kow­skie­go, bę­dą­ce­go czę­ścią Przed­gó­rza Su­dec­kie­go. Prze­pły­wa przez nią rzeka Mora.


Źródła:

Wikipedia

Burgrabina

żona bur­gra­bie­go


Źródła:

SJP.pl

Burgrabiowski

→ bur­gra­bia; bur­grab­ski


Źródła:

SJP.pl

Burgrabski

→ bur­gra­bia; bur­gra­biow­ski


Źródła:

SJP.pl

Burgraf

inna nazwa bur­gra­bie­go (ale od­no­szą­ca się tylko do urzę­du nie­miec­kie­go)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. bur­gra­bia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Burgtheater

teatr w Wied­niu


Burgt­he­a­ter (tłum. Teatr Zam­ko­wy; po­cząt­ko­wo "k.k. The­a­ter nächst der Burg", póź­niej do 1920 "k.u.k. Hof­burgt­he­a­ter") – bu­dy­nek te­a­tru w Wied­niu usy­tu­o­wa­ny przy Ringu. Zo­stał ofi­cjal­nie ot­war­ty 14 marca 1741 roku.

Pier­wot­ny gmach, wznie­sio­ny za pa­no­wa­nia Marii Te­re­sy, za­stą­pio­no pod ko­niec XIX wieku ist­nie­ją­cym do dziś bu­dyn­kiem, w stylu wło­skie­go re­ne­san­su we­dług pro­jek­tu Karla von Ha­se­na­u­e­ra i Gott­frie­da Sem­pe­ra.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Burgund

ga­tu­nek fran­cu­skie­go wina


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kulin. ga­tu­nek czer­wo­ne­go albo bia­łe­go wina sto­ło­we­go;

 (1.2) kulin. por­cja, kie­li­szek tego wina

 (1.3) ma­ją­cy kolor czer­wo­ne­go wina


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Burgundczyk

miesz­ka­niec Bur­gun­dii; Bur­gund (rza­dziej)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Bur­gun­dii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Burgundia

re­gion i kra­i­na hi­sto­rycz­na we Fran­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) hist. geogr. kra­i­na hi­sto­rycz­na i re­gion ad­mi­ni­stra­cyj­ny po­ło­żo­ny w cen­tral­nej Fran­cji;


Bur­gun­dia ( Bo­ur­go­gne,) – kra­i­na hi­sto­rycz­na w cen­tral­nej Fran­cji. W przesz­ło­ści pro­win­cja i re­gion ad­mi­ni­stra­cyj­ny.

W sy­ste­mie ad­mi­ni­stra­cyj­nym z lat 1972–2015 re­gion Bur­gun­dia gra­ni­czył z sze­ścio­ma re­gio­na­mi: Cen­tre-Val de Loire – od za­cho­du, Île-de-Fran­ce i Szam­pa­nia-Ar­de­ny – od pół­no­cy, Fran­che-Comté – od wscho­du, a od po­łud­nia z Rodan-Alpy i Ower­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Burgundia-Franche-Comté

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. re­gion ad­mi­ni­stra­cyj­ny Fran­cji w środ­ko­wo-wschod­niej czę­ści kraju, gra­ni­czą­cy ze Szwaj­ca­rią;


Bur­gun­dia-Fran­che-Comté ( Bo­ur­go­gne-Fran­che-Comté,) – re­gion ad­mi­ni­stra­cyj­ny Fran­cji. Sto­li­cą ad­mi­ni­stra­cyj­ną jest Dijon, sie­dzi­ba rady re­gio­nal­nej mie­ści się w Besançon.

Re­gion zo­stał po­wo­ła­ny z dniem 1 stycz­nia 2016 w ra­mach re­for­my ad­mi­ni­stra­cyj­nej z po­łą­cze­nia re­gio­nów: Bur­gun­dia i Fran­che-Comté.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Burgundka

miesz­kan­ka Bur­gun­dii


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. człon­ki­ni ger­mań­skie­go ple­mię­e­mie­nia Bur­gun­dów;

 (1.2) miesz­kan­ka Bur­gun­dii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Burgundowy

→ bur­gund


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy kolor czer­wo­ne­go wina, wiśni lub ba­kła­ża­na


Patrz:burgund

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Burgundzki

przy­miot­nik od: Bur­gun­dia


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Bur­gun­dią lub Bur­gund­czy­ka­mi, do­ty­czą­cy Bur­gun­dii

 (1.2) hist. zwią­za­ny z Księ­stwem Bur­gun­dii i jego dy­na­stią pa­nu­ją­cą

 (1.3) hist. w XV wieku, we Fran­cji: zwią­za­ny ze stron­nict­wem Bur­gund­czy­ków

 (1.4) hist. zwią­za­ny z ger­mań­skim ple­mię­e­mie­niem Bur­gun­dów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buriacja

te­ry­to­rium au­to­no­micz­ne w Rosji


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. au­to­no­micz­na re­pu­bli­ka, wcho­dzą­ca w skład Fe­de­ra­cji Ro­syj­skiej;


Bu­ria­cja (ofic. Re­pu­bli­ka Bu­ria­cji, Буряад Улас, Республика Бурятия) – re­pu­bli­ka au­to­no­micz­na wcho­dzą­ca w skład Fe­de­ra­cji Ro­syj­skiej.

Bu­ria­cja wcho­dzi w skład Da­le­kows­chod­nie­go Okrę­gu Fe­de­ral­ne­go, znaj­du­je się w Sy­be­rii Wschod­niej (Za­baj­ka­le). Od po­łud­nia gra­ni­czy z Mon­go­lią, od za­cho­du z ob­wo­dem ir­kuc­kim, a od wscho­du z Kra­jem Za­baj­kal­skim.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Buriacki

przy­miot­nik od: Bu­riat (przed­sta­wi­ciel ludu mon­gol­skie­go)


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z Bu­ria­cją albo Bu­ria­ta­mi

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język bu­riac­ki;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buriat

miesz­ka­niec Bu­ria­cji (te­ry­to­rium au­to­no­micz­ne­go w Rosji)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Bu­ria­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buriatka

miesz­kan­ka Bu­ria­cji (te­ry­to­rium au­to­no­micz­ne­go w Rosji)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Bu­ria­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buriewiestnik

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) zwia­stun burzy (zbli­ża­ją­cej się re­wo­lu­cji)


Źródła:

Wiktionary

Burito

pi­kant­ny na­le­śnik mek­sy­kań­ski; bur­ri­to


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) kulin. po­tra­wa mek­sy­kań­ska, pszen­na tor­til­la z far­szem na bazie fa­so­li


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Burka

dłu­gie, ob­szer­ne okry­cie wierzch­nie w for­mie pe­le­ry­ny z kap­tu­rem


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) odzież. etn. rel. wy­wo­dzą­cy się z Af­ga­ni­sta­nu ele­ment stro­ju no­szo­ne­go przez niek­tó­re mu­zuł­man­ki, za­sła­nia­ją­cy całą głowę oprócz nie­wiel­kie­go ob­sza­ru wokół oczu (cza­sem z siat­ką w tym miej­scu) lub całe ciało;

 (1.2) odzież. hist. dłu­gie okry­cie wierzch­nie z gru­be­go, ciem­ne­go sukna lub filcu, ma­ją­ce po­stać pe­le­ry­ny z kap­tu­rem, uży­wa­ne pod­czas po­dró­ży;

 (1.3) odzież. etn. tra­dy­cyj­na zi­mo­wa pli­so­wa­ny­i­so­wa­na spód­ni­ca wy­ko­na­na z wełny z do­miesz­ką lnu


Burka (arab. برقع, "burquʿ") – ro­dzaj nie­przez­ro­czy­ste­go przy­kry­cia głowy, no­szo­ne­go do­dat­ko­wo oprócz chu­sty przez mu­zuł­man­ki prze­strze­ga­ją­ce pur­dah oraz niek­tó­re ży­dów­ki. Po­dob­nie do ni­ka­bu, burka za­sła­nia całą głowę oprócz ma­łe­go ob­sza­ru wokół oczu. Tak zwana pełna burka lub burka af­gań­ska to strój za­kry­wa­ją­cy całe ciało, w tym rów­nież oczy, które są za­kry­te siat­ką umoż­li­wia­ją­cą wi­dze­nie. W cza­sie rzą­dów ta­li­bów w Af­ga­ni­sta­nie, burka jest obo­wiąz­ko­wym stro­jem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Burkatela

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. bro­kat


Źródła:

Wiktionary

Burkatów

Bur­ka­tów ( "Bur­kers­dorf") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie świd­nic­kim, w gmi­nie Świd­ni­ca nad By­strzy­cą.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa wał­brzy­skie­go. Wieś po­ło­żo­na na pół­noc­nym krań­cu Gór So­wich.


Źródła:

Wikipedia

Burke

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Burkiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Burkini

strój ką­pie­lo­wy okry­wa­ją­cy więk­szość ciała, no­szo­ny przez mu­zuł­man­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) strój ką­pie­lo­wy dla ko­biet, które nie chcą lub ze wzglę­dów re­li­gij­nych nie mogą nad­mier­nie od­sła­niać ciała;


Bur­ki­ni (rów­nież Bur­qi­ni) – ko­stium ką­pie­lo­wy przez­na­czo­ny dla mu­zuł­ma­nek oraz ko­biet z kul­tur, któ­rych re­li­gia za­bra­nia od­sła­nia­nia wielu czę­ści ciała. Kon­ta­mi­na­cja rze­czow­ni­ków burka i bi­ki­ni.

W 2004 r. Aheda Za­net­ti, Li­ban­ka miesz­ka­ją­ca w Au­stra­lii, pod marką Ahii­da opra­co­wa­ła strój ką­pie­lo­wy dla is­lam­skich pły­wa­czek.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Burkinka

oby­wa­tel­ka Bur­ki­na Faso


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) oby­wa­tel­ka Bur­ki­ny Faso


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Burkińczyk

oby­wa­tel Bur­ki­na Faso


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) oby­wa­tel Bur­ki­ny Faso


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Burkiński

przy­miot­nik od: Bur­ki­na Faso


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Bur­ki­ny Faso, pań­stwa w Afry­ce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Burkliwość

→ bur­kli­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bur­kli­we; cecha tych, któ­rzy są bur­kli­wi


Patrz:burkliwy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Burkliwy

odzy­wa­ją­cy się lub wy­po­wia­da­ny oprys­kli­wie, nie­zbyt chęt­nie


Źródła:

SJP.pl

Burknąć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. bur­czeć)

 (1.1) po­wie­dzieć coś oprys­kli­wie


Źródła:

Wiktionary

Burkot

w ło­wiect­wie: od­głos wy­da­wa­ny lot­ka­mi przez niek­tó­re ptaki


Źródła:

SJP.pl

Burkowy

przy­miot­nik

 (1.1) stpol. bru­ko­wy

 (1.2) stpol. miej­ski


Źródła:

Wiktionary

Burla

rzad­ko o bur­le­sce (1. ut­wo­rze ko­micz­nym, w któ­rym ule­ga­ją zde­rze­niu wznio­słość z wul­gar­no­ścią, wy­ko­rzy­stu­ją­cym środ­ki ka­ry­ka­tu­ry, gro­te­ski, pa­ro­dii, tra­we­sta­cji;
2. ga­tun­ku fil­mo­wym o ce­chach z punk­tu
1.;
3. krót­kim ut­wo­rze in­stru­men­tal­nym o żar­to­bli­wym cha­rak­te­rze)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Burleska

1. utwór o żar­to­bli­wym i sa­ty­rycz­nym cha­rak­te­rze, zwy­kle ope­ru­ją­cy mało wy­ra­fi­no­wa­nym hu­mo­rem;
2. bur­le­ska fil­mo­wa - ga­tu­nek fil­mo­wy o ko­micz­nym i sa­ty­rycz­nym cha­rak­te­rze, po­słu­gu­ją­cy się slap­stic­kiem, ka­ry­ka­tu­rą, pa­ro­dią i tra­we­sta­cją; film slap­stic­ko­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) teatr. wi­do­wi­sko­wa forma sztu­ki sce­nicz­nej, która łączy w sobie teatr, ta­niec, ka­ba­ret i ero­ty­kę

 (1.2) liter. muz. teatr. forma sa­ty­rycz­na wy­śmie­wa­ją­ca po­waż­ne te­ma­ty przez prze­sa­dę, pa­ro­dię, kon­trast sty­lów, łą­cząc styl wy­so­ki z ni­skim


Bur­le­ska ( bur­les­que) – forma te­a­tral­na uży­wa­ją­ca w ogra­ni­czo­nym za­kre­sie mu­zy­ki – głów­nie re­ci­ta­ti­vo i pie­śni, obec­nie rów­nież mu­zy­ki no­wo­czes­nej. Pow­sta­ła w XVIII wieku jako pa­ro­dia po­waż­nych te­ma­tów, czę­sto dzieł ope­ro­wych lub ope­ret­ko­wych. Słowo bur­le­ska wy­wo­dzi się od wło­skie­go "bur­le­sco", które z kolei wy­wo­dzi się od wło­skie­go "burla" – żart, kpina lub kro­to­chwi­la.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Burleskowy

→ bur­le­ska


Patrz:burleska

Źródła:

SJP.pl

Burlikowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Burma

daw­niej: Birma (pań­stwo w Azji)


Źródła:

SJP.pl

Burmański

kot bur­mań­ski - rasa kota po­cho­dzą­ca z klasz­to­rów i pa­ła­ców sta­ro­żyt­nej Burmy; kot burm­ski


Źródła:

SJP.pl

Burmilla

rasa kota; kot az­ja­tyc­ki sre­brzy­sty


Bur­mil­la – rasa kota z grupy az­ja­tyc­kiej ("ang. Asian Group"). Na­zy­wa­ny jest rów­nież "kotem az­ja­tyc­kim cie­nio­wa­nym (sre­brzy­stym)" ("ang. Asian Sha­ded"). Koń­ców­ki wło­sów kotów tej rasy, ok. 1/8 dłu­go­ści włosa, mają ciem­niej­sze za­bar­wie­nie, po­wo­du­jąc złu­dze­nie au­re­o­li do­o­ko­ła syl­wet­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Burmistrz

naj­wyż­szy urzęd­nik sa­mo­rzą­du miej­skie­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) adm. urzęd­nik na czele sa­mo­rzą­du gminy miej­skiej lub miej­sko-wiej­skiej;

 (1.2) hist. urzęd­nik, który prze­wod­ni­czył ra­dzie miej­skiej i był przez nią wy­bie­ra­ny


Bur­mistrz ( burc-me­i­ster lub bur­ger-me­i­ster „zwierzch­nik gminy miej­skiej lub wiej­skiej”) – w wielu kra­jach naj­wyż­szy rangą urzęd­nik władz lo­kal­nych, np. mia­sta lub gminy.

Na całym świe­cie ist­nie­je duża ro­zbież­ność lo­kal­nych prze­pi­sów i zwy­cza­jów do­ty­czą­cych upraw­nień i obo­wiąz­ków bur­mi­strza, a także pro­ce­dur, zgod­nie z któ­ry­mi jest wy­bie­ra­ny bądź no­mi­no­wa­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Burmistrzanka

daw­niej: córka bur­mi­strza; bur­mi­strzów­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) córka bur­mi­strza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Burmistrzostwo

urząd, god­ność bur­mi­strza


Źródła:

SJP.pl

Burmistrzowa

żona bur­mi­strza


Źródła:

SJP.pl

Burmistrzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) peł­nie­nie urzę­du bur­mi­strza


Źródła:

Wiktionary

Burmistrzować

peł­nić obo­wiąz­ki bur­mi­strza


Źródła:

SJP.pl

Burmistrzowski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z osobą lub urzę­dem bur­mi­strza, do­ty­czą­cy bur­mi­strza

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (2.1) na­le­żą­cy do bur­mi­strza


Źródła:

Wiktionary

Burmistrzowy

→ bur­mistrz (daw­niej); bur­mi­strzow­ski


Źródła:

SJP.pl

Burmistrzyni

ko­bie­ta sto­ją­ca na czele władz mia­sta lub gminy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) urzęd­nicz­ka sto­ją­ca na czele sa­mo­rzą­du gminy miej­skiej lub miej­sko-wiej­skiej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Burmistrzówna

córka bur­mi­strza; bur­mi­strzan­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) córka bur­mi­strza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Burmski

kot burm­ski - rasa kota po­cho­dzą­ca z klasz­to­rów i pa­ła­ców sta­ro­żyt­nej Burmy; kot bur­mań­ski


Źródła:

SJP.pl

Burmuszyć

po­tocz­nie: bur­mu­szyć się - wy­ra­żać swoje nie­za­do­wo­le­nie, zły na­strój


Źródła:

SJP.pl

Burnat

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Burnetko

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Burnett

[czy­taj: BERnet] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Burniak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Burniszki

Bur­nisz­ki – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie su­wal­skim, w gmi­nie Wi­żaj­ny, nad je­zio­rem Wi­żaj­ny.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa su­wal­skie­go.

W okre­sie mię­dzy­wo­jen­nym sta­cjo­no­wa­ła tu straż­ni­ca Kor­pu­su Ochro­ny Po­gra­ni­cza.


Źródła:

Wikipedia

Burnonit

mi­ne­rał, siar­czek oło­wiu, mie­dzi i an­ty­mo­nu; bo­ur­no­nit


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miner. zob. bo­ur­no­nit.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Burnout

[czy­taj: ber­nałt] okre­śle­nie czło­wie­ka, któ­re­mu nie za­le­ży na osią­gnię­ciu suk­ce­su, wy­czer­pa­ne­go i zo­bo­jęt­nia­łe­go emo­cjo­nal­nie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Burns

[czy­taj: bernz] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Burnus

dłu­gie, ob­szer­ne okry­cie z kap­tu­rem, bez rę­ka­wów, zwy­kle z gru­bej bia­łej wełny, no­szo­ne przez Ara­bów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ro­dzaj dłu­gie­go, wierzch­nie­go arab­skie­go okry­cia weł­nia­ne­go, ro­dzaj roz­sze­rzo­nej pe­le­ry­ny z kap­tu­rem

 (1.2) książk. płaszcz o kroju przy­po­mi­na­ją­cym bur­nus (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Burnuska

kurt­ka z kap­tu­rem na wzór bur­nu­sa


Źródła:

SJP.pl

Burnusowy

przy­miot­nik od: bur­nus


Źródła:

SJP.pl

Burobrązowy

brą­zo­wy o od­cie­niu burym


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) ko­lo­ru brą­zo­we­go o burym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Burofioletowy

fio­le­to­wy o od­cie­niu burym


Źródła:

SJP.pl

Burogranatowy

gra­na­to­wy o od­cie­niu burym


Źródła:

SJP.pl

Buroniebieski

nie­bie­ski o od­cie­niu burym


Źródła:

SJP.pl

Buroszary

szary o burym od­cie­niu; brud­no­sza­ry


Źródła:

SJP.pl

Burow

1. Karl Au­gust von Burow (1809-1874), le­karz nie­miec­ki;
2. woda (albo płyn) Bu­ro­wa - rozt­wór za­sa­do­we­go oc­ta­nu glinu, sub­stan­cja wy­ko­rzy­sty­wa­na jako lek, m.in. przy ro­bie­niu okła­dów na rany


Burow – gmina w Niem­czech, w kraju związ­ko­wym Me­klem­bur­gia-Po­mo­rze Przed­nie, w po­wie­cie Mec­klen­bur­gis­che Se­en­plat­te, wcho­dzą­ca w skład Związ­ku Gmin Trep­to­wer Tol­len­se­win­kel.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Burowie

naz­wi­sko


Za­su­ge­ro­wa­no, aby z tego ar­ty­ku­łu in­for­ma­cje nt. współ­czes­nych Afry­ka­ne­rów do ar­ty­ku­łu Afry­ka­ne­rzy.

Bu­ro­wie (także "Bo­e­ro­wie"; w ję­zy­ku ni­der­landz­kim "boer", wym. [], oz­na­cza chło­pa, rol­ni­ka, far­me­ra) – po­tom­ko­wie głów­nie ho­len­der­skich, fla­mandz­kich i fry­zyj­skich kal­wi­ni­stów, nie­miec­kich lu­te­ran i fran­cu­skich hu­ge­no­tów, któ­rzy osied­la­li się w Afry­ce Po­łud­nio­wej w XVII i XVIII wieku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Burozielonobrązowy

zie­lo­no­brą­zo­wy o burym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl

Burozielony

zie­lo­ny o od­cie­niu burym


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) ko­lo­ru zie­lo­ne­go o od­cie­niu burym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buroziem

mało żyzny, ste­po­wy ro­dzaj gleby


Źródła:

SJP.pl

Burość

cecha, wła­ści­wość przed­mio­tów ma­ją­cych barwę ciem­no­sza­rą z od­cie­niem bru­nat­nym


Źródła:

SJP.pl

Burpee

[czy­taj: BERpi lub BARpi] ćwi­cze­nie po­le­ga­ją­ce na wy­ko­na­niu bez przer­wy przy­sia­du, deski, pomp­ki i wy­sko­ku


Źródła:

SJP.pl

Burrata

wło­ski ser z mleka kro­wie­go, wyt­wa­rza­ny z moz­za­rel­li i śmie­ta­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) spoż. tra­dy­cyj­ny wło­ski ser z mleka kro­wie­go lub ba­wo­le­go, wyt­wa­rza­ny z moz­za­rel­li i śmie­ta­ny;


Bur­ra­ta (wym. burˈrata) – wło­ski ser z mleka kro­wie­go (cza­sem z mleka ba­wo­le­go) wyt­wa­rza­ny z moz­za­rel­li i śmie­ta­ny, pro­dukt ty­po­wy dla re­gio­nu Apu­lii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Burrito

pi­kant­ny na­le­śnik mek­sy­kań­ski; bu­ri­to


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) kulin. po­tra­wa mek­sy­kań­ska, pszen­na tor­til­la z far­szem na bazie fa­so­li;


Bur­ri­to lub taco de ha­ri­na – po­tra­wa po­cho­dzą­ca z Mek­sy­ku i kuch­ni Tex-Mex. Skła­da się z pszen­nej tor­til­li (w odróż­nie­niu od tor­til­li do tacos ro­bio­nych z mąki ku­ku­ry­dzia­nej), w którą za­wi­nię­ty jest farsz. Tor­til­la zwy­kle jest lekko zgril­lo­wa­na lub pod­grza­na na parze w celu zmięk­cze­nia i ue­la­stycz­nie­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bursa

1. daw­niej: in­ter­nat (za­kład za­pew­nia­ją­cy miesz­ka­nie i wy­ży­wie­nie mło­dzie­ży uczą­cej się poza miej­scem za­miesz­ka­nia);
2. w li­tur­gii ka­to­lic­kiej: pła­ska to­reb­ka na kor­po­rał (chu­stę pod na­czy­nia mszal­ne);
3. daw­niej: gieł­da;
4. daw­niej: wo­re­czek, sa­kiew­ka;
5. po­tocz­nie: miej­sce in­ter­no­wa­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) in­ter­nat;

 (1.2) przest. gieł­da

 (1.3) daw. sa­kiew­ka;

 (1.5) daw. gwara. skład­ko­wa za­ba­wa za­pust­na;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bursalny

przy­miot­nik od: bursa


Źródła:

SJP.pl

Bursarz

po­tocz­nie: miesz­ka­niec bursy; bur­siarz, bur­siak, bur­si­sta


Źródła:

SJP.pl

Bursche

Burs­che – ro­dzi­na ewan­ge­li­ków pol­skich, po­tom­ko­wie tka­cza Jo­a­chi­ma Gott­hel­fa Burs­che z Op­pach w Sak­so­nii, za­miesz­ka­łe­go w Turku.


Źródła:

Wikipedia

Bursiak

po­tocz­nie: miesz­ka­niec bursy; bur­sarz, bur­siarz, bur­si­sta


Źródła:

SJP.pl

Bursianin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gwara. uczest­nik bursy, za­ba­wy za­pust­nej


Źródła:

Wiktionary

Bursiarz

po­tocz­nie: miesz­ka­niec bursy; bur­sarz, bur­siak, bur­si­sta


Źródła:

SJP.pl

Bursista

po­tocz­nie: miesz­ka­niec bursy; bur­sarz, bur­siarz, bur­siak


Źródła:

SJP.pl

Bursistka

→ bur­si­sta


Patrz:bursista

Źródła:

SJP.pl

Burski

przy­miot­nik od: Bur


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy Burów, zwią­za­ny z Bu­ra­mi


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bursowy

→ bursa


Patrz:bursa

Źródła:

SJP.pl

Burst

krót­kotr­wa­ła, ale niez­wy­kle in­ten­syw­na kam­pa­nia re­kla­mo­wa, ma­ją­ca bar­dzo sze­ro­ki za­sięg; kam­pa­nia ude­rze­nio­wa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Burstein

[czy­taj: bursz­tajn] naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Bursz

stu­dent uni­wer­sy­te­tu nie­miec­kie­go na­le­żą­cy do kor­po­ra­cji stu­denc­kiej


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) daw. nie­miec­ki stu­dent

 (1.2) daw. gw-pl|Poz­nań. słu­żą­cy ofi­cer­ski


Bursz (niem. "Bursch") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie dział­dow­skim, w gmi­nie Dział­do­wo.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa cie­cha­now­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Burszenszaft

kor­po­ra­cja stu­den­tów nie­miec­kich o cha­rak­te­rze po­li­tycz­nym


Źródła:

SJP.pl

Burszostwo

1. ogół bur­szów, stu­den­tów uni­wer­sy­te­tów nie­miec­kich na­le­żą­cych do kor­po­ra­cji stu­denc­kiej;
2. za­wa­diac­ki, bez­tro­ski, ło­bu­zer­ski spo­sób bycia wła­ści­wy bur­szom


Źródła:

SJP.pl

Burszowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) przest. pro­wa­dze­nie hu­la­szcze­go życia


Źródła:

Wiktionary

Burszowski

cha­rak­te­ry­stycz­ny dla bur­sza; bez­tro­ski, za­wa­diac­ki, ło­bu­zer­ski


Źródła:

SJP.pl

Bursztyn

ko­pal­na ży­wi­ca drzew igla­stych z trze­cio­rzę­du; jan­tar, suk­cy­nit


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miner. ka­mień półsz­la­chet­ny, ko­pal­na ży­wi­ca drzew;

 (1.2) kolor żół­to­po­ma­rań­czo­wy, naj­czę­ściej spo­ty­ka­na barwa wśród bursz­ty­nów (1.1);


Ga­le­ria


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bursztynek

drob­ny śli­mak płu­co­dysz­ny, szkod­nik ro­ślin mo­tyl­ko­wych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: bursz­tyn

 (1.2) nie­wiel­ki bursz­tyn


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bursztynian

zjo­ni­zo­wa­na forma kwasu bursz­ty­no­we­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. sól lub ester kwasu bursz­ty­no­we­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bursztynianowy

→ bursz­ty­nian


Patrz:bursztynian

Źródła:

SJP.pl

Bursztyniarka

po­tocz­nie: ko­bie­ta trud­nią­ca się za­wo­do­wo po­szu­ki­wa­niem i zbie­ra­niem bursz­ty­nu


Źródła:

SJP.pl

Bursztyniarnia

1. za­kład pro­du­ku­ją­cy przed­mio­ty z bursz­ty­nu;
2. miej­sce wy­do­by­cia bursz­ty­nu; ko­pal­nia bursz­ty­nu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miej­sce wy­do­by­cia bursz­ty­nu

 (1.2) warsz­tat obrób­ki bursz­ty­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bursztyniarski

przy­miot­nik od: bursz­ty­niarz


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z bursz­ty­niar­stwem albo bursz­ty­nia­rzem, do­ty­czą­cy bursz­ty­niar­stwa lub bursz­ty­nia­rza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bursztyniarstwo

wy­ra­bia­nie ozdób i przed­mio­tów z bursz­ty­nu; bursz­tyn­nict­wo


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rzem. rze­mio­sło zwią­za­ne z obrób­ką bursz­ty­nu


Bursz­ty­niar­stwo (albo "bursz­tyn­nict­wo") – dział rze­mio­sła obej­mu­ją­cy wy­ra­bia­nie ozdób z bursz­ty­nu.

Rze­mieśl­nik zaj­mu­ją­cy się bursz­ty­niar­stwem to bursz­tyn­nik.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bursztyniarz

1. osoba zaj­mu­ją­ca się wy­ra­bia­niem ozdób z bursz­ty­nu; bursz­tyn­nik;
2. po­tocz­nie: osoba trud­nią­ca się za­wo­do­wo po­szu­ki­wa­niem i zbie­ra­niem bursz­ty­nu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ktoś, kto zaj­mu­je się po­szu­ki­wa­niem i wy­ko­py­wa­niem bursz­ty­nów z ziemi

 (1.2) zob. bursz­tyn­nik.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bursztynka

drob­ny śli­mak płu­co­dysz­ny, szkod­nik ro­ślin mo­tyl­ko­wych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bursztynkowate

ro­dzi­na śli­ma­ków z rzędu trzon­ko­ocz­nych


Bursz­tyn­ko­wa­te (Suc­ci­ne­i­dae) – ro­dzi­na wszyst­ko­żer­nych śli­ma­ków płu­co­dysz­nych z rzędu trzon­ko­ocz­nych (Sty­lom­ma­top­ho­ra), o nie­mal kos­mo­po­li­tycz­nym za­się­gu wy­stę­po­wa­nia. Cha­rak­te­ry­zu­ją się dość dużym cia­łem, któ­re­go nie mogą w ca­ło­ści ukryć w musz­li, oraz obec­no­ścią 2 par czuł­ków. Ich musz­la ma naj­czę­ściej barwę bursz­ty­nu, a ciało jest żół­ta­wo-szare lub pra­wie czar­ne. Wy­stę­pu­ją w śro­do­wi­skach bar­dzo wil­got­nych, rzad­ko w su­chych. Wśród przed­sta­wi­cie­li tej ro­dzi­ny znane są przy­pad­ki ka­ni­ba­liz­mu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bursztynnictwo

wy­ra­bia­nie ozdób i przed­mio­tów z bursz­ty­nu; bursz­ty­niar­stwo


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rzem. rze­mio­sło zwią­za­ne z obrób­ką bursz­ty­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bursztynniczka

→ bursz­tyn­nik


Patrz:bursztynnik

Źródła:

SJP.pl

Bursztynniczy

zwią­za­ny z bursz­ty­nem lub jego obrób­ką


Źródła:

SJP.pl

Bursztynnik

osoba zaj­mu­ją­ca się wy­ra­bia­niem ozdób z bursz­ty­nu; bursz­ty­niarz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rze­mieśl­nik, który obra­bia bursz­ty­ny;


Bursz­tyn­nik – rze­mieśl­nik zaj­mu­ją­cy się bursz­ty­niar­stwem, czyli wy­ro­bem przed­mio­tów z bursz­ty­nu. Zawód ten nie wy­stę­pu­je w ofi­cjal­nym wy­ka­zie rze­miosł. Upra­wia­ny był na po­łud­nio­wym wy­brze­żu Bał­ty­ku już od po­cząt­ków ludz­kie­go osad­nict­wa. Osoby zaj­mu­ją­ce się obrób­ką bursz­ty­nu po­wo­ła­ły Mię­dzy­na­ro­do­we Sto­wa­rzy­sze­nie Bursz­tyn­ni­ków, które przyz­na­je ty­tu­ły "Bursz­tyn­ni­ka Roku".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bursztynny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) daw. zwią­za­ny z bursz­ty­nem, do­ty­czą­cy bursz­ty­nu

 (1.2) daw. za­wie­ra­ją­cy bursz­tyn albo wy­ko­na­ny z bursz­ty­nu


Źródła:

Wiktionary

Bursztynodajny

do­star­cza­ją­cy bursz­ty­nu


przy­miot­nik

 (1.1) sta­no­wią­cy bo­ga­te źró­dło bursz­ty­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bursztynonośny

ob­fi­tu­ją­cy w bursz­tyn, do­star­cza­ją­cy bursz­ty­nu


Źródła:

SJP.pl

Bursztynowicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bursztynowiec

drze­wo z ro­dzi­ny ocza­ro­wa­tych o won­nej ży­wi­cy uży­wa­nej do wy­ro­bu per­fum i ka­dzi­deł; am­bro­wiec


Źródła:

SJP.pl

Bursztynowo

zwią­za­ny z bursz­ty­nem


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bursztynowożółty

żółty o bursz­ty­no­wym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl

Bursztynowy

zwią­za­ny z bursz­ty­nem


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) jubil. miner. do­ty­czą­cy bursz­ty­nu, zwią­za­ny z bursz­ty­nem, wy­ko­na­ny z bursz­ty­nu, za­wie­ra­ją­cy do­miesz­kę bursz­ty­nu

 (1.2) chem. farm. do­ty­czą­cy kwasu bursz­ty­no­we­go lub jego po­chod­nych

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) ma­ją­cy kolor zło­ci­sto­żół­ty, taki jak kolor bursz­ty­nu lub przy­po­mi­na­ją­cy kolor bursz­ty­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Burt

1. w że­glar­stwie: bocz­na ścia­na ka­dłu­ba stat­ku; burt;
2. w lot­nict­wie: bok sa­mo­lo­tu;
3. duży, pro­sto­pa­dło­ścien­ny ka­mień okła­dzi­no­wy, który sta­no­wi brzeg chod­ni­ków i ście­żek; przy­bru­cze;
4. kra­wędź rowu, ka­na­łu, na­sy­pu itp.;
5. dolna war­stwa soli w ko­pal­ni;
6. ro­dzaj dźwi­gu na sa­mo­cho­dzie do­staw­czym;
7. buda na­kry­wa­ją­ca koło wodne; burt­ni­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przest. żegl. bok stat­ku

 (1.2) daw. kraw. ob­szyw­ka

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=żeń­ski.

 (2.1) D. lm. od: burta


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Burta

1. w że­glar­stwie: bocz­na ścia­na ka­dłu­ba stat­ku; burt;
2. w lot­nict­wie: bok sa­mo­lo­tu;
3. duży, pro­sto­pa­dło­ścien­ny ka­mień okła­dzi­no­wy, który sta­no­wi brzeg chod­ni­ków i ście­żek; przy­bru­cze;
4. kra­wędź rowu, ka­na­łu, na­sy­pu itp.;
5. dolna war­stwa soli w ko­pal­ni;
6. ro­dzaj dźwi­gu na sa­mo­cho­dzie do­staw­czym;
7. buda na­kry­wa­ją­ca koło wodne; burt­ni­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) żegl. bok stat­ku;

 (1.2) lotn. bok sa­mo­lo­tu

 (1.3) mot. bok skrzy­ni cię­ża­rów­ki

 (1.4) daw. pio­no­wy brzeg ka­na­łu wod­ne­go

 (1.5) daw. wy­koń­czo­ny la­mów­ką brzeg ma­te­ria­łu

 (1.6) daw. czary


Burta – jedna z po­łó­wek stat­ku wod­ne­go, a także stat­ku po­wietrz­ne­go, po­sia­da­ją­ce­go sy­me­trię ka­dłu­ba (np. sa­mo­lot lub ste­ro­wiec, ale już nie balon). Po­ję­ciem tym, w za­leż­no­ści od po­trzeb, okre­śla się bądź całą po­ło­wę ka­dłu­ba, bądź też tylko jego po­szy­cie. Ter­min sto­so­wa­ny także w sze­re­gu in­nych okre­śleń, np. jako stro­na skrzy­ni ła­dun­ko­wej w lą­do­wym po­jeź­dzie tran­spor­to­wym, pio­no­wy brzeg ka­na­łu wod­ne­go, po­ło­wa śluzy wod­nej itd.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Burtnica

1. w że­glar­stwie: pio­no­wa lub pół­pio­no­wa deska, którą za­koń­czo­ne są wew­nętrz­ne brze­gi po­kła­du i pół­po­kła­du jach­tu, chro­nią­ca czę­ścio­wo łódź przed za­la­niem przez fale; fu­trów­ka;
2. w że­glar­stwie: ławka przez­na­czo­na dla wio­śla­rzy;
3. buda na­kry­wa­ją­ca koło wodne; burta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. ława okrę­to­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Burton

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Burtowy

przy­miot­nik od: burta


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z burtą, do­ty­czą­cy burty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Burundi

pań­stwo w Afry­ce ze sto­li­cą w Bu­żum­bu­rze; Re­pu­bli­ka Bu­run­di


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. polit. pań­stwo w Afry­ce;


Bu­run­di (wym. []), ofi­cjal­nie Re­pu­bli­ka Bu­run­di ( Re­pu­bli­ka y’Ubu­run­di; République du Bu­run­di) – pań­stwo śród­lą­do­we po­ło­żo­ne w Afry­ce Wschod­niej. Gra­ni­czy z Rwan­dą od pół­no­cy, Tan­za­nią od wscho­du i po­łud­nia, oraz z De­mo­kra­tycz­ną Re­pu­bli­ką Konga od za­cho­du.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Burunduk

gry­zoń z ro­dzi­ny wie­wió­rek


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ta­mias si­bi­ri­cus|ref=tak., ga­tu­nek wie­wiór­ki, wy­stę­pu­ją­cy w sy­be­ryj­skiej taj­dze;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Burundyjczyk

oby­wa­tel Bu­run­di


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) oby­wa­tel Bu­run­di


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Burundyjka

oby­wa­tel­ka Bu­run­di


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) oby­wa­tel­ka Bu­run­di


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Burundyjski

zwią­za­ny z Bu­run­di


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do pań­stwa Bu­run­di


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Burusz

czło­nek ludu za­miesz­ku­ją­ce­go gór­skie re­gio­ny pół­noc­no-za­chod­nie­go Pa­ki­sta­nu oraz przy­le­głe te­re­ny Indii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) etn. czło­nek grupy et­nicz­nej za­miesz­ku­ją­cej do­li­nę rzeki Hunza;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buruszaski

język bu­ru­sza­ski - język na­le­żą­cy do grupy ję­zy­ków izo­lo­wa­nych, uży­wa­ny w do­li­nach pół­noc­no-za­chod­nich Indii


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ję­zy­kiem uży­wa­nym w pół­noc­nym Pa­ki­sta­nie, nie­wy­ka­zu­ją­cym bez­spor­ne­go po­kre­wień­stwa z ja­kim­kol­wiek innym ję­zy­kiem świa­ta

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język bu­ru­sza­ski (1.1);


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buruszowie

czło­nek ludu za­miesz­ku­ją­ce­go gór­skie re­gio­ny pół­noc­no-za­chod­nie­go Pa­ki­sta­nu oraz przy­le­głe te­re­ny Indii


Bu­ru­szo­wie – grupa et­nicz­na, któ­rej ję­zy­kiem jest bu­ru­sza­ski, za­miesz­ku­ją­ca głów­nie środ­ko­wą część do­li­ny rzeki Hunzy, do­li­nę Yasin i do­li­nę rzeki Nagir (do­pły­wu rzeki Hunzy), w au­to­no­micz­nym re­jo­nie ad­mi­ni­stra­cyj­nym Gil­git-Bal­ti­stan (do 2009 r. Ob­sza­ry Pół­noc­ne) w pół­noc­nym Pa­ki­sta­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bury

ciem­no­sza­ry o brą­zo­wym i brud­nym od­cie­niu


przy­miot­nik

 (1.1) ciem­no­sza­ry, ma­ją­cy bru­nat­ny od­cień

 (1.2) ciem­no­sza­ry z pla­ma­mi

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) daw. gwara. więz. stój­ko­wy, po­li­cjant

forma rze­czow­ni­ka.

 (3.1) D. lp. oraz M., B. i W. lm. od: bura


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Burylszczyk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Mo­ści­ska. wiert­ni­czy


Źródła:

Wiktionary

Burza

in­ten­syw­ne opady de­szczu lub de­szczu i gradu, któ­re­mu to­wa­rzy­szą wy­ła­do­wa­nia elek­trycz­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) me­te­o­rol. in­ten­syw­ne opady de­szczu lub de­szczu i gradu, któ­re­mu to­wa­rzy­szą wy­ła­do­wa­nia elek­trycz­ne w at­mos­fe­rze (bły­ska­wi­ce i grzmo­ty);

 (1.2) przen. czyn­ność, zja­wi­sko o dużej in­ten­syw­no­ści lub o gwał­tow­nym prze­bie­gu (np. wy­da­rze­nie hi­sto­rycz­ne, wojna, re­wo­lu­cja, bunt, także gwał­tow­na re­ak­cja na coś, awan­tu­ra)

 (1.3) przen. na­mięt­ność, nie­po­kój

 (1.4) be­zład, chaos


Burza – zja­wi­sko me­te­o­ro­lo­gicz­ne zwią­za­ne z in­ten­syw­nym roz­wo­jem chmur o struk­tu­rze pio­no­wej Cu­mu­lo­nim­bus. Cha­rak­te­ry­stycz­ny dla burz jest in­ten­syw­ny opad de­szczu, śnie­gu lub gradu, któ­rym to­wa­rzy­szą wy­ła­do­wa­nia elek­trycz­ne w at­mos­fe­rze – naj­czę­ściej pio­ru­ny, da­ją­ce cha­rak­te­ry­stycz­ne efek­ty świetl­ne (bły­ska­wi­ce) i dźwię­ko­we (grzmo­ty). Wy­róż­nia się bły­ska­wi­ce pła­skie, li­nio­we, wstę­go­we, pa­cior­ko­we.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Burzan

chwast ste­po­wy two­rzą­cy bujną gę­stwi­nę za­ro­śli


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zwar­te zbio­ro­wi­sko wy­so­kiej ro­ślin­no­ści ste­po­wej, naj­czę­ściej ło­pia­nów i ostów;

 (1.2) przen. za­ro­śla, gą­szcze


Bu­rzan (ukr. "Бур'ян" – burján) – wy­so­kie, bujne za­ro­śla ro­ślin ziel­nych, zło­żo­ne prze­de wszyst­kim z chwa­stów: ostów i ło­pia­nów, wy­stę­pu­ją­ce daw­niej na ste­pach ukra­iń­skich.

Bu­rza­ny opi­sy­wa­ne są w li­te­ra­tu­rze. O bu­rza­nie pisał Adam Mic­kie­wicz w so­ne­cie „Stepy Aker­mań­skie”:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Burzanka

ro­śli­na z ro­dzi­ny dy­nio­wa­tych, upra­wia­na w stre­fie śró­dziem­no­mor­skiej dla owo­ców ma­ją­cych za­sto­so­wa­nie w lecz­nict­wie jako śro­dek prze­czy­szcza­ją­cy; ko­lok­win­ta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. bot. arbuz ko­lok­win­ta, nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ci­trul­lus co­lo­cynt­his|ref=tak.


Bu­rzan­ka – stru­ga, na Żu­ła­wach Wi­śla­nych w gmi­nach Mi­le­je­wo i El­bląg.

Dłu­gość Bu­rzan­ki wy­no­si 13,8 km. Stru­ga wy­pły­wa w oko­li­cy Wil­ko­wa na wy­so­ko­ści 150 m n.p.m. Dalej pły­nie na po­łud­nie przez Sier­pin, Przez­mark, Cze­cho­wo i na po­łud­nie od Gro­no­wa Gór­ne­go ucho­dzi do je­zio­ra Druz­no


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Burzawa

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Burzec

naz­wi­sko


Bu­rzec – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie łu­kow­skim, w gmi­nie Woj­ciesz­ków.

Wieś szla­chec­ka po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w ziemi stę­życ­kiej.

W la­tach 1954–1961 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Bu­rzec, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Woj­ciesz­ków. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do ów­czes­ne­go wo­je­wództ­wa sied­lec­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Burzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|bu­rzyć.


Źródła:

Wiktionary

Burzenin

wieś w Pol­sce


Bu­rze­nin – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie sie­radz­kim, w gmi­nie Bu­rze­nin.

Sie­dzi­ba gminy Bu­rze­nin. Daw­niej mia­sto – uzy­skał lo­ka­cję miej­ską przed 1378 ro­kiem, zde­gra­do­wa­ny w 1870 roku. Pry­wat­ne mia­sto szla­chec­kie po­ło­żo­ne było w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie sie­radz­kim wo­je­wództ­wa sie­radz­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Burzeninianin

miesz­ka­niec Bu­rze­ni­na (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Burzeninianka

miesz­kan­ka Bu­rze­ni­na (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Burzeniński

przy­miot­nik od: Bu­rze­nin, wieś gmin­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim


Źródła:

SJP.pl

Burzeć

tra­cić swój kolor, sta­wać się burym; pło­wieć, bla­knąć


Źródła:

SJP.pl

Burzliwie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób burz­li­wy


Źródła:

Wiktionary

Burzliwiec

prze­sta­rza­łe: czlo­wiek o burz­li­wym cha­rak­te­rze albo pro­wa­dzą­cy burz­li­wy, nie­spo­koj­ny, awan­tur­ni­czy tryb życia; awan­tur­nik


Źródła:

SJP.pl

Burzliwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: burz­li­wie


Źródła:

SJP.pl

Burzliwość

→ burz­li­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest burz­li­we; cecha tego, kto jest burz­li­wy


Patrz:burzliwy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Burzliwszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: burz­li­wy


Źródła:

SJP.pl

Burzliwy

1. cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się bu­rza­mi at­mos­fe­rycz­ny­mi;
2. pełen nie­po­ko­ju i niez­wy­kłych wy­da­rzeń;
3. wzbu­rzo­ny, zdol­ny do gwał­tow­nych re­ak­cji;
4. o gwał­tow­nym prze­bie­gu


przy­miot­nik

 (1.1) cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się bu­rza­mi at­mos­fe­rycz­ny­mi

 (1.2) przen. pełen nie­po­ko­ju i niez­wy­kłych wy­da­rzeń

 (1.3) wzbu­rzo­ny, zdol­ny do gwał­tow­nych re­ak­cji

 (1.4) o gwał­tow­nym prze­bie­gu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Burzowiec

kanał od­pro­wa­dza­ją­cy z sieci ka­na­li­za­cyj­nej nad­miar wód opa­do­wych; kanał bu­rzo­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) środ. bud. kanał bu­rzo­wy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Burzowiny

rze­czow­nik

 (1.1) gw-pl|Poz­nań. piana, coś bu­rzą­ce­go się


Źródła:

Wiktionary

Burzowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bu­rzo­we


Źródła:

Wiktionary

Burzowy

zwią­za­ny z burzą


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy burzy, zwią­za­ny z burzą, zwia­stu­ją­cy burzę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Burzyciel

ten, który burzy coś, ni­szczy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba, która burzy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Burzycielka

ko­bie­ta wpro­wa­dza­ją­ca zni­szcze­nie, zamęt, na­ru­sza­ją­ca ja­kieś za­sa­dy


Źródła:

SJP.pl

Burzycielski

→ bu­rzy­ciel


Patrz:burzyciel

Źródła:

SJP.pl

Burzycielstwo

skłon­ność do bu­rze­nia, ni­szcze­nia cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Burzyk

ptak z ro­dzi­ny bu­rzy­ków, po­dob­ny do mewy; na­wał­nik


Źródła:

SJP.pl

Burzykowate

ro­dzi­na pta­ków z rzędu rur­ko­no­sych; pe­tre­lo­wa­te


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Pro­cel­la­rii­dae|Leach|ref=tak., ro­dzi­na pta­ków z rzędu rur­ko­no­sych;


Bu­rzy­ko­wa­te, pe­tre­lo­wa­te (Pro­cel­la­rii­dae) – ro­dzi­na pta­ków z rzędu rur­ko­no­sych (Pro­cel­la­rii­for­mes).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Burzykowaty

o ce­chach bu­rzy­ko­wa­tych (ro­dzi­na pta­ków)


Źródła:

SJP.pl

Burzyn

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Burzyć

1. po­wo­do­wać zni­szcze­nie, roz­pa­da­nie się cze­goś; ni­szczyć;
2. prze­no­śnie: ni­szczyć jakiś ład;
3. po­wo­do­wać mie­sza­nie się, mą­ce­nie;
4. bu­rzyć się:
a) prze­no­śnie: de­ner­wo­wać się;
b) bun­to­wać się;
c) mu­so­wać;
d) wi­chrzyć się


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zbu­rzyć)

 (1.1) po­wo­do­wać roz­pad cze­goś bu­do­wa­ne­go

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wzbu­rzyć)

 (2.1) po­wo­do­wać, że coś kłębi się, pieni się

 (2.2) wpro­wa­dzać nie­po­kój; tra­cić spo­kój

 (2.3) gw-pl|Górny Śląsk. do­bi­jać się, stu­kać, ude­rzać

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny (dk. zbu­rzyć się)

 (3.1) ule­gać ni­szcze­niu

 (3.2) biol. chem. kulin. ule­gać fer­men­ta­cji, in­ten­syw­nie wy­dzie­la­jąc pianę

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny (dk. wzbu­rzyć się)

 (4.1) pie­nić się, kłę­bić się gwał­tow­nie

 (4.2) tra­cić rów­no­wa­gę, go­to­wać się w zde­ner­wo­wa­niu

 (4.3) nie zga­dzać się na co


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Burzyński

naz­wi­sko


Bu­rzyń­ski (forma żeń­ska: Bu­rzyń­ska; licz­ba mnoga: Bu­rzyń­scy) – pol­skie naz­wi­sko. Pod ko­niec XX wieku w Pol­sce no­si­ło je 9583 osób.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Burzówka

ka­na­li­za­cja słu­żą­ca do od­pro­wa­dza­nia wód opa­do­wych i roz­to­po­wych; ka­na­li­za­cja bu­rzo­wa, bu­rzo­wiec


Źródła:

SJP.pl

Burłacki

→ bur­łak


Patrz:burłak

Źródła:

SJP.pl

Burłaczyć

prze­no­sić sprzęt pły­wa­ją­cy w miej­scach, gdzie prze­pły­nię­cie jest nie­moż­li­we


Źródła:

SJP.pl

Burłak

ro­bot­nik rzecz­ny w daw­nej Rosji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zaw. ro­bot­nik tran­spor­tu rzecz­ne­go, zaj­mu­ją­cy się ho­lo­wa­niem na linie stat­ków w górę rzeki;

 (1.2) przen. bie­dak, włó­czę­ga


Bur­łak (ros. бурлак) – ro­bot­nik tran­spor­tu rzecz­ne­go w Rosji, pra­cu­ją­cy przy wio­słach lub ho­lo­wa­niu stat­ków na linie. Bur­ła­cy, znani od XVI wieku, utrzy­ma­li się w swej dzia­łal­no­ści do po­cząt­ku XX stu­le­cia. Re­kru­to­wa­li się z wiej­skiej bie­do­ty, włó­czę­gów i pol­skich ze­słań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Burżua

bo­ur­ge­o­is; bur­żuj:
1. przed­sta­wi­ciel bur­żu­az­ji; ka­pi­ta­li­sta;
2. po­tocz­nie: z nie­chę­cią lub po­dzi­wem o bo­ga­tym czło­wie­ku


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rzad. czło­nek bur­żu­az­ji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Burżuazja

górna, naj­za­moż­niej­sza war­stwa mie­szczań­stwa, skła­da­ją­ca się z wła­ści­cie­li przed­się­biorstw hand­lo­wych lub pro­duk­cyj­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ogół przed­się­bior­ców i osób za­moż­nych od XV wieku;

 (1.2) pot. rzecz luk­su­so­wa


Bur­żu­az­ja (z bo­ur­ge­o­i­sie – „mie­szczań­stwo”) – klasa spo­łecz­na lub war­stwa spo­łecz­na ludzi za­moż­nych w spo­łe­czeń­stwie no­wo­czes­nym, na ogół z wy­łą­cze­niem zie­miań­stwa i in­te­li­gen­cji. Bur­żu­az­ja to na­stęp­czy­ni miej­skie­go pa­try­cja­tu lub plu­to­kra­cji. Obej­mu­je górną war­stwę ludzi utrzy­mu­ją­cych się z hand­lu, prze­my­słu, niek­tó­rych wol­nych za­wo­dów, a także z dy­wi­dend od ka­pi­ta­łów i nie­ru­cho­mo­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Burżuazyjność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bur­żu­a­zyj­ne; cecha tych, któ­rzy są bur­żu­a­zyj­ni


Źródła:

Wiktionary

Burżuazyjny

do­ty­czą­cy bur­żu­az­ji, zwią­za­ny z bur­żu­az­ją


przy­miot­nik

 (1.1) hist. zwią­za­ny z bur­żu­az­ją, do­ty­czą­cy bur­żu­az­ji

 (1.2) w ko­mu­ni­stycz­nej no­wo­mo­wie zwią­za­ny z pa­no­wa­niem bur­żu­az­ji, z ka­pi­ta­liz­mem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Burżui

→ bur­żuj (rzad­ko); bur­żuj­ski


Źródła:

SJP.pl

Burżuj

bo­ur­ge­o­is; bur­żua:
1. przed­sta­wi­ciel bur­żu­az­ji; ka­pi­ta­li­sta;
2. po­tocz­nie: z nie­chę­cią lub po­dzi­wem o bo­ga­tym czło­wie­ku


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) po­gard. czło­wiek na­le­żą­cy do bur­żu­az­ji

 (1.2) przen. po­gard. bo­gacz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Burżujka

po­gard­li­wie o czło­wie­ku bar­dzo bo­ga­tym


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­gard. ko­bie­ta na­le­żą­ca do bur­żu­az­ji

 (1.2) przen. po­gard. bo­gacz­ka

 (1.3) pot. mały, że­laz­ny pie­cyk opa­la­ny drew­nem lub wę­glem, koza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Burżujski

→ bur­żuj; bur­żui


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) po­gard. zwią­za­ny z bur­żu­jem, do­ty­czą­cy bur­żu­ja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Burżujstwo

1. ogół bur­żu­jów;
2. styl życia wła­ści­wy bur­żu­jom


Źródła:

SJP.pl

Bus

po­tocz­nie: au­to­bus


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mot. sa­mo­chód pół­cię­ża­ro­wy do prze­wo­zu osób, mały au­to­bus


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Busak

naz­wi­sko


Busak (cyr. Бусак) – wieś w Czar­no­gó­rze, w gmi­nie Nikšić. W 2011 roku li­czy­ła 11 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Buscopan

[czy­taj: bu­sko­pan] nazwa hand­lo­wa leku roz­kur­czo­we­go za­wie­ra­ją­ce­go hio­scy­nę


Źródła:

SJP.pl

Busczanin

miesz­ka­niec Buska Zdro­ju; Bu­szcza­nin, Bu­sko­wia­nin


Źródła:

SJP.pl

Busczanka

miesz­kan­ka Buska Zdro­ju; Bu­szczan­ka, Bu­sko­wian­ka


Źródła:

SJP.pl

Bush

[czy­taj: busz] naz­wi­sko obce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bushcraft

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) tech­ni­ka ak­tyw­ne­go wy­po­czyn­ku po­le­ga­ją­ce­go na by­to­wa­niu w na­tu­ral­nych wa­run­kach, z dala od cy­wi­li­za­cji


Źródła:

Wiktionary

Bushi

w fe­u­dal­nej Ja­po­nii: czło­nek szla­chec­kiej war­stwy ry­cer­skiej; sa­mu­raj


Bushi (jap. 武士) – w Ja­po­nii z okre­su przed re­sta­u­ra­cją Meiji ter­min ten oz­na­czał wszyst­kich ludzi zaj­mu­ją­cych się wo­jacz­ką. Od okre­śle­nia "bushi" po­cho­dzi nazwa ko­dek­su mo­ral­ne­go ja­poń­skich wo­jow­ni­ków – "Bushidō".

Czę­sto myl­nie używa się okre­śle­nia "bushi" jako sy­no­ni­mu "sa­mu­ra­ja". Tym­cza­sem "bushi" było ter­mi­nem szer­szym.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bushido

[czy­taj: bu­si­do lub bu­szi­do] w daw­nej Ja­po­nii: ko­deks ho­no­ro­wy sa­mu­ra­jów; bu­si­do


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Busia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Wiel­ko­pol­ska,USA. bab­cia


Zo­bacz też: Busia (Ugan­da).

Busia – mia­sto w Kenii, sto­li­ca hrab­stwa Busia. We­dług da­nych na rok 2019 liczy 71,9 tys. miesz­kań­ców.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Busiarka

→ bu­siarz


Patrz:busiarz

Źródła:

SJP.pl

Busiarz

po­tocz­nie: kie­row­ca busa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. kie­row­ca busa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Busido

w daw­nej Ja­po­nii: ko­deks ho­no­ro­wy sa­mu­ra­jów; bus­hi­do


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) hist. ko­deks ho­no­ro­wy sa­mu­ra­jów w fe­u­dal­nej Ja­po­nii;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Busiek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) gwara. bo­cian, bo­cian biały


Źródła:

Wiktionary

Busik

zdrob­nie­nie od: bus


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: bus

 (1.2) mały bus lub au­to­bus


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Business

[czy­taj: biz­nes] in­te­res, przed­sięw­zię­cie, han­del; biz­nes


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bank. ekon. in­te­res, przed­sięw­zię­cie przy­no­szą­ce zysk


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Businessman

[czy­taj: BIznesmen lub bizNEsmen] biz­nes­men;
1. czło­wiek pro­wa­dzą­cy in­te­re­sy; przed­się­bior­ca, hand­lo­wiec, prze­my­sło­wiec;
2. wła­ści­ciel firmy pro­duk­cyj­nej, hand­lo­wej lub usłu­go­wej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba pro­wa­dzą­ca in­te­re­sy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Businessmanka

[czy­taj: biz­nes­men­ka] ko­bie­ta pro­wa­dzą­ca in­te­re­sy; przed­się­bior­czy­ni, bu­si­ness­wo­man, biz­nes­men­ka


Źródła:

SJP.pl

Businessowy

przy­miot­nik od: bu­si­ness; biz­ne­so­wy


Źródła:

SJP.pl

Businesswoman

[czy­taj: biz­ne­sło­men] ko­bie­ta pro­wa­dzą­ca in­te­re­sy; przed­się­bior­czy­ni, biz­nes­men­ka, bu­si­ness­man­ka


Źródła:

SJP.pl

Busing

[czy­taj: bas-ing] prze­wo­że­nie dzie­ci do i ze szkół, po­ło­żo­nych da­le­ko od miej­sca za­miesz­ka­nia ucz­niów, spe­cjal­ny­mi au­to­bu­sa­mi (zwła­szcza w USA)


Bu­sing – de­se­gre­ga­cyj­na prak­ty­ka, po­le­ga­ją­ca na do­wo­że­niu do szkół mło­dzie­ży ze śro­do­wisk afro­a­me­ry­kań­skich, bia­łych i la­ty­no­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Busion

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) gwara. bo­cian, bo­cian biały


Źródła:

Wiktionary

Busk

mia­sto na Ukra­i­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w za­chod­niej czę­ści Ukra­i­ny;


Busk (ukr. Буськ, "Buśk") – mia­sto na Ukra­i­nie, w ob­wo­dzie lwow­skim, re­jo­nie zło­czow­skim, nad Bu­giem, do 17 lipca 2020 r. sie­dzi­ba ad­mi­ni­stra­cyj­na re­jo­nu bu­skie­go i hro­ma­dy Busk. 8,3 tys. miesz­kań­ców (2006). W Busku rzeka Bug łączy się z rzeką Pełt­wią, ze wzglę­du na dużą licz­bę odnóg Bugu i mo­stów mia­sto było na­zy­wa­ne "ga­li­cyj­ską We­ne­cją".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Busker

ktoś, kto za­ba­wia prze­chod­niów, zbie­ra­jąc pie­nią­dze do ka­pe­lu­sza; ku­glarz; mim; muzyk; clown


Źródła:

SJP.pl

Buski

1. → Busko-Zdrój;
2. → Busk


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) przym. od: Busko-Zdrój


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Patrz:Busko-Zdrój;
2. → Busk

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Busko

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. dawna nazwa Buska-Zdro­ju


Źródła:

Wiktionary

Busko-Zdrój

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim;


Busko-Zdrój – mia­sto uz­dro­wi­sko­we w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, sto­li­ca po­wia­tu bu­skie­go, sie­dzi­ba gminy Busko-Zdrój. Znane już w XII w. jako "Bużsk", w XIII w. "Busk". Pod wzglę­dem licz­by miesz­kań­ców 7. w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim. W la­tach 1975–1998 w wo­je­wództ­wie kie­lec­kim.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Buskowianin

miesz­ka­niec Buska Zdro­ju; Bus­cza­nin, Bu­szcza­nin


Źródła:

SJP.pl

Buskowianka

miesz­kan­ka Buska Zdro­ju; Bus­czan­ka, Bu­szczan­ka


Bu­sko­wian­ka – uz­dro­wi­sko­wa woda mi­ne­ral­na wyt­wa­rza­na w Busku-Zdro­ju od 1960 r. w dwóch ro­dza­jach: Bu­sko­wian­ka Zdrój i Bu­sko­wian­ka. W 2002 r. Bu­sko­wian­ka zo­sta­ła wy­bra­na w dro­dze prze­tar­gu i jest do­star­cza­na na po­sie­dze­nia Rady Mi­ni­strów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Busola

1. przy­rząd do wyz­na­cza­nia kursu sa­mo­lo­tu lub stat­ku;
2. prze­sta­rza­le: kom­pas


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kom­pas słu­żą­cy do wska­zy­wa­nia stron świa­ta


Bu­so­la ma­gne­tycz­na – urzą­dze­nie na­wi­ga­cyj­ne słu­żą­ce do wyz­na­cza­nia kie­run­ku bie­gu­na ma­gne­tycz­ne­go. Bu­so­la, po­dob­nie jak kom­pas, jest wy­po­sa­żo­na w igłę ma­gne­tycz­ną.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Busolka

zdrob­nie­nie od: bu­so­la


Źródła:

SJP.pl

Busolowy

zwią­za­ny z bu­so­lą


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z bu­so­lą, do­ty­czą­cy bu­so­li


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Busowy

→ bus


Patrz:bus

Źródła:

SJP.pl

Buspas

pas ruchu dla au­to­bu­sów, rza­dziej dla pry­wat­nych busów i tak­só­wek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pas ruchu dla au­to­bu­sów


Bu­spas – pas ruchu dla au­to­bu­sów wy­ty­czo­ny w celu uspraw­nie­nia tran­spor­tu miej­skie­go, który spo­wal­nia­ją za­to­ry dro­go­we. Zgod­nie z usta­wą o elek­tro­mo­bil­no­ści, od 22 lu­te­go 2018 roku z bu­spa­sów mogą ko­rzy­stać sa­mo­cho­dy elek­trycz­ne; cza­sem ko­rzy­sta­nie z bu­spa­sów przy­słu­gu­je także w ra­mach "car­po­o­lin­gu" (w niek­tó­rych pol­skich mia­stach kie­row­com prze­wo­żą­cym co najm­niej dwóch pa­sa­że­rów) oraz oso­bom pro­wa­dzą­cym tak­sów­ki, mo­to­cy­kle i ro­we­ry, jed­nak w tym ostat­nim przy­pad­ku takie roz­wią­za­nie wy­wo­łu­je licz­ne kon­tro­wer­sje, gdyż ogra­ni­cza prze­pu­sto­wość bu­spa­sów, przez co nie służy ich pier­wot­nej funk­cji (rower – z uwagi na nie­wiel­ką szyb­kość – spo­wal­nia jazdę au­to­bu­su).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Buspiron

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) farm. lek o dzia­ła­niu prze­ciw­lę­ko­wym


Bu­spi­ron (łac. "Bu­spi­ro­num") – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, lek psy­cho­tro­po­wy o dzia­ła­niu ank­sjo­li­tycz­nym (prze­ciw­lę­ko­wym) z grupy aza­pi­ro­nów. Jest ago­ni­stą re­cep­to­ra 5-HT1a, nie ma po­wi­no­wact­wa do re­cep­to­rów GABA, jest an­ta­go­ni­stą re­cep­to­rów do­pa­mi­no­wych D3 i D4. Bu­spi­ron wy­ka­zu­je dzia­ła­nie prze­ciw­lę­ko­we po około 2 ty­god­niach, przez co nie jest wy­ko­rzy­sty­wa­ny w le­cze­niu ata­ków pa­ni­ki. Nie wy­ka­zu­je wła­ści­wo­ści prze­ciwdr­gaw­ko­wych, se­da­cji ani uza­leż­nie­nia. Nie na­si­la dzia­ła­nia al­ko­ho­lu.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bust

[czy­taj: bast]
1. w grze w oczko: zdo­by­cie licz­by punk­tów więk­szej niż 21; fura;
2. śro­do­wi­sko­wo: kry­zys fi­nan­so­wy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Buster

urzą­dze­nie zwięk­sza­ją­ce efekt dzia­ła­nia ma­szy­ny, zwła­szcza w mo­men­cie wzro­stu ob­cią­że­nia; bo­o­ster


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bustrofedon

pi­sa­nie ko­lej­nych li­ni­jek tek­stu na prze­mian od lewej ku pra­wej i od pra­wej ku lewej stro­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) spo­sób pi­sa­nia w ko­lej­nych wier­szach tek­stu na prze­mian: raz od pra­wej do lewej, raz od lewej do pra­wej przy od­wra­ca­niu rów­nież sa­mych liter;


Bu­stro­fe­don (gr. βουστροφηδόν, "bo­u­strop­he­don", „bru­zdy, jakie zna­czy płu­giem wół” – "bous" „wół", "strop­he" „bru­zda") – spo­sób pi­sa­nia w ko­lej­nych wier­szach tek­stu na prze­mian od pra­wej do lewej, i od lewej do pra­wej.

Sto­so­wa­ny w pi­śmie grec­kim przez dłuż­szy czas w okre­sie róż­ni­co­wa­nia się tego pisma od jego pier­wow­zo­ru, czyli pisma fe­nic­kie­go, w któ­rym li­te­ry sta­wia­no od pra­wej do lewej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Busz

za­ro­śla cha­rak­te­ry­stycz­ne dla su­chych podz­wrot­ni­ko­wych ob­sza­rów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gęste za­ro­śla, cha­rak­te­ry­stycz­ne dla su­chych ob­sza­rów podz­wrot­ni­ko­wych, głów­nie po­łud­nio­wej Afry­ki, Au­stra­lii, w mniej­szej skali wschod­niej Afry­ki i Ame­ry­ki Po­łud­nio­wej, skła­da­ją­ce się z kol­cza­stych krze­wów;


Busz – for­ma­cja ro­ślin­na, cha­rak­te­ry­stycz­na dla su­chych ob­sza­rów po­drów­ni­ko­wych, głów­nie Afry­ki po­łud­nio­wej, Au­stra­lii (lo­kal­ne okre­śle­nie skrub), w mniej­szej skali Afry­ki wschod­niej i Ame­ry­ki Po­łud­nio­wej. Prze­wa­ża­ją w nim krze­wy, czę­sto kol­cza­ste, zrzu­ca­ją­ce li­ście na okres suszy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Busza

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś na Ukra­i­nie w re­jo­nie jam­pol­skim, ob­wo­du win­nic­kie­go, przy uj­ściu rzeki Buszy do Mo­ra­chwy;


Busza (ukr. Буша́́) – wieś na Ukra­i­nie w re­jo­nie jam­pol­skim, ob­wo­du win­nic­kie­go, przy uj­ściu rzeki Buszy do Mo­ra­chwy, na Po­do­lu.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Buszbok

an­ty­lo­pa afry­kań­ska za­miesz­ku­ją­ca lasy na po­łud­nie od Sa­ha­ry


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) grupa ga­tun­ków i pod­ga­tun­ków ssa­ków z ro­dzi­ny krę­to­ro­gich


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buszczanin

miesz­ka­niec Buska Zdro­ju; Bus­cza­nin, Bu­sko­wia­nin


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Buska-Zdro­ju


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buszczanka

miesz­kan­ka Buska Zdro­ju; Bus­czan­ka, Bu­sko­wian­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Buska-Zdro­ju


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buszehr

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto w po­łud­nio­wo-za­chod­nim Ira­nie, nad Za­to­ką Per­ską;


Bu­szehr ( ‏بوشهر‎, daw­niej rów­nież Abu Szahr ابو شهر) – mia­sto w po­łud­nio­wo-za­chod­nim Ira­nie, nad Za­to­ką Per­ską. Jest sto­li­cą osta­nu Bu­szehr.

Mia­sto za­ło­żo­no w 1736. W mie­ście znaj­du­je się port lot­ni­czy Bu­szehr; roz­wi­nął się prze­mysł włó­kien­ni­czy oraz spo­żyw­czy.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Buszek

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) slang. zdrobn. od: buch


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Buszel

jed­nost­ka ob­ję­to­ści ciał syp­kich w kra­jach an­glo­sa­skich


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miar. jed­nost­ka ob­ję­to­ści, a także masy ma­te­ria­łów syp­kich, sto­so­wa­na zwła­szcza w kra­jach an­glo­sa­skich;


Bu­szel ( bus­hel; skrót bu) – jed­nost­ka ob­ję­to­ści ma­te­ria­łów syp­kich sto­so­wa­na w kra­jach an­glo­sa­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Buszewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Buszewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Buszka

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Buszkiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Buszkowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Buszman

czło­nek ludu afry­kań­skie­go, za­miesz­ku­ją­ce­go pu­sty­nię Namib i kot­li­nę Ka­la­ha­ri; Busz­men


Źródła:

SJP.pl

Buszmanka

człon­ki­ni ludu afry­kań­skie­go, za­miesz­ku­ją­ce­go pu­sty­nię Namib i kot­li­nę Ka­la­ha­ri; Busz­men­ka


Źródła:

SJP.pl

Buszmański

→ Busz­man


Patrz:Buszman

Źródła:

SJP.pl

Buszmen

czło­nek ludu afry­kań­skie­go, za­miesz­ku­ją­ce­go pu­sty­nię Namib i kot­li­nę Ka­la­ha­ri; Busz­man


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) an­trop. czło­nek ludu afry­kań­skie­go za­miesz­ku­ją­ce­go kot­li­nę Ka­la­ha­ri i pu­sty­nię Namib;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Buszmeni

lud afry­kań­ski


Busz­me­ni, zwani też San – grupa ludów ło­wiec­ko-zbie­rac­kich za­miesz­ku­ją­cych po­łud­nio­wą Afry­kę. Ucho­dzą za jeden z naj­star­szych ludów świa­ta.

Obec­nie liczą około 82 tys. osób, za­miesz­ku­jąc te­re­ny Ka­la­ha­ri i re­gio­ny są­sied­nie w Na­mi­bii, An­go­li, Zim­bab­we i Bots­wa­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Buszmenka

człon­ki­ni ludu afry­kań­skie­go, za­miesz­ku­ją­ce­go pu­sty­nię Namib i kot­li­nę Ka­la­ha­ri; Busz­man­ka


Źródła:

SJP.pl

Buszmeński

1. → Busz­men, → Busz­me­ni;
2. język busz­meń­ski - język uży­wa­ny przez Busz­me­nów, na­le­żą­cy do ję­zy­ków kho­i­san


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Busz­me­na­mi, do­ty­czą­cy Busz­me­nów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buszowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|bu­szo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Buszować

gra­so­wać, plą­dro­wać, ro­zbi­jać się, szpe­rać


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) prze­bie­rać w ja­kichś rze­czach, po­ru­szać się, prze­szu­ku­jąc coś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buszowiec

ro­dzaj słod­ko­wod­nych ryb z ro­dzi­ny błęd­ni­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Buszta

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Buszyzm

1. dok­try­na Ge­or­ge'a Busha;
2. nies­kład­ne wy­po­wie­dzi Ge­or­ge'a Busha


Bu­szyzm ( bus­hism) – okre­śle­nie po­wie­dzo­nek lub słow­nych lap­su­sów by­łe­go pre­zy­den­ta Sta­nów Zjed­no­czo­nych, Ge­or­ge’a W. Busha.

Pre­zy­dent Bush znany jest ze sto­sun­ko­wo czę­ste­go uży­wa­nia nie­gra­ma­tycz­nych sfor­mu­ło­wań, two­rze­nia ne­o­lo­giz­mów oraz błęd­ne­go uży­wa­nia me­ta­for.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Buszówka

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny bu­szów­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Buszówkowate

o ce­chach bu­szów­ko­wa­tych (ro­dzi­na pta­ków)


Bu­szów­ko­wa­te (Acant­hi­zi­dae) – ro­dzi­na pta­ków z po­drzę­du śpie­wa­ją­cych (Osci­nes) w obrę­bie rzędu wró­blo­wych (Pas­se­ri­for­mes).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Buszówkowaty

o ce­chach bu­szów­ko­wa­tych (ro­dzi­na pta­ków)


Źródła:

SJP.pl

But

1. okry­cie stopy lub dol­nej czę­ści nogi z mocną czę­ścią spod­nią
2. ele­ment pod­po­ry pod­trzy­mu­ją­cej sta­tek w cza­sie bu­do­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) część ubra­nia, no­szo­na na sto­pie, chro­nią­ca stopy czło­wie­ka, rzad­ko zwie­rzę­cia;

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=żeń­ski.

 (2.1) D. lm. od buta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

But.

skrót

 (1.1) = bu­tel­ka


Źródła:

Wiktionary

Buta

zbyt­nia śmia­łość, pew­ność sie­bie; aro­gan­cja, zu­chwal­stwo, tupet, wy­nio­słość, pycha, bez­czel­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. zbyt­nia pew­ność sie­bie, pycha

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lp. od but


Buta – mia­sto w De­mo­kra­tycz­nej Re­pu­bli­ce Konga, sto­li­ca pro­win­cji Dolne Uele. Przez mia­sto prze­pły­wa rzeka Itim­bi­ri. W mie­ście znaj­du­je się także lo­kal­ne lot­ni­sko oraz prze­bie­ga linia ko­le­jo­wa łą­czą­ca Bumba z Isiro. Mia­sto jest za­miesz­ki­wa­ne przez 125 428 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Butada

ek­stra­wa­ganc­ki żart, fi­glar­ny pa­ra­doks


Źródła:

SJP.pl

Butadien

zwią­zek che­micz­ny, po­chod­na bu­ta­nu o dwóch wią­za­niach pod­wój­nych w czą­stecz­ce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Butadienowy

przy­miot­nik od: bu­ta­dien


Źródła:

SJP.pl

Butaforia

rek­wi­zy­ty uży­wa­ne w przed­sta­wie­niach te­a­tral­nych, bę­dą­ce imi­ta­cją przed­mio­tów


Źródła:

SJP.pl

Butaforyjny

→ bu­ta­fo­ria


Patrz:butaforia

Źródła:

SJP.pl

Butan

czwar­ty w kolei zwią­zek che­micz­ny w sze­re­gu ho­mo­lo­gicz­nym al­ka­nów, gaz uży­wa­ny np. w za­pal­nicz­kach


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. zwią­zek or­ga­nicz­ny z grupy al­ka­nów, be­zbarw­ny i bez­won­ny gaz, jego mie­sza­ni­na z pro­pa­nem znana jest jako LPG;


Butan, – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny z grupy wę­glo­wo­do­rów na­sy­co­nych, czwar­ty ho­mo­log w sze­re­gu ho­mo­lo­gicz­nym al­ka­nów. Jego izo­me­rem jest izo­bu­tan.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Butanol

al­ko­hol bu­ty­lo­wy (C4H9OH)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. al­ko­hol ali­fa­tycz­ny o wzo­rze su­ma­rycz­nym wzór che­micz­ny|C4H9OH., uży­wa­ny głów­nie jako roz­pu­szczal­nik oraz jako su­ro­wiec che­micz­ny;


Bu­ta­nol, al­ko­hol bu­ty­lo­wy, – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny z grupy al­ko­ho­li. Jest uży­wa­ny głów­nie jako roz­pu­szczal­nik oraz pro­dukt przej­ścio­wy w re­ak­cjach che­micz­nych, roz­wa­ża się jego sto­so­wa­nie jako pa­li­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Butanowy

zwią­za­ny z bu­ta­nem


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) chem. zwią­za­ny z bu­ta­nem, do­ty­czą­cy bu­ta­nu; za­wie­ra­ją­cy butan


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Butapirazol

nazwa hand­lo­wa leku prze­ciw­za­pal­ne­go i prze­ciw­bó­lo­we­go, za­wie­ra­ją­ce­go fe­ny­lo­bu­ta­zon


Źródła:

SJP.pl

Butapren

ro­dzaj moc­ne­go kleju syn­te­tycz­ne­go


Bu­ta­pren – nazwa hand­lo­wa kleju roz­pu­szczal­ni­ko­we­go, któ­re­go głów­nym skład­ni­kiem skle­ja­ją­cym jest ka­u­czuk chlo­ro­pre­no­wy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Butaprenowy

przy­miot­nik od: bu­ta­pren


Źródła:

SJP.pl

Butch

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) środ. LGBT ho­mo­sek­su­al­na ko­bie­ta o mę­skiej ek­spre­sji


Źródła:

Wiktionary

Butek

mały but; bucik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: but

 (1.2) mały but


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Butel

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) stpol. pa­cho­łek

 (1.2) stpol. opraw­ca


Źródła:

Wiktionary

Butelczyna

po­tocz­nie, żar­to­bli­wie o bu­tel­ce, głów­nie w kon­tek­ście spo­ży­wa­nia na­po­jów al­ko­ho­lo­wych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. żart. lub po­gard. bu­tel­ka (zwy­kle z trun­kiem)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buteleczka

zdrob­nie­nie od: bu­tel­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pieszcz. zdrobn. od bu­tel­ka

 (1.2) mała bu­tel­ka

 (1.3) pieszcz. za­war­tość bu­te­lecz­ki (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buteleczkowaty

po­dob­ny do małej bu­tel­ki


Źródła:

SJP.pl

Butelka

a) na­czy­nie z wąską szyj­ką i małym ot­wo­rem do prze­cho­wy­wa­nia pły­nów;
b) za­war­tość tego na­czy­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) szkla­ny, pla­sti­ko­wy, ce­ra­micz­ny lub me­ta­lo­wy po­jem­nik na wodę i inne płyny w kształ­cie walca o zwę­ża­ją­cym się jed­nym z koń­ców


Bu­tel­ka – ro­dzaj na­czy­nia, szkla­ne­go lub z two­rzy­wa sztucz­ne­go, rza­dziej me­ta­lo­we­go czy ce­ra­micz­ne­go. Ma kształt walca zam­knię­te­go u dołu, a u góry stoż­ko­wa­to zwę­ża­ją­ce­go się tak, że ot­war­ty wylot bu­tel­ki - szyj­ka - ma znacz­nie mniej­szą śred­ni­cę, niż śred­ni­ca walca.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Butelkomat

au­to­mat do skupu zu­ży­tych bu­te­lek lub pu­szek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) au­to­mat do re­cy­klin­gu bu­te­lek i pu­szek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Butelkonosy

1. del­fin bu­tel­ko­no­sy - ssak z rzędu wa­le­ni, z ro­dzi­ny del­fi­no­wa­tych, o wy­dłu­żo­nym pysku przy­po­mi­na­ją­cym kształ­tem bu­tel­kę, za­miesz­ku­ją­cy wody przy­brzeż­ne wszyst­kich oce­a­nów; but­lo­nos;
2. wal bu­tel­ko­no­sy - ssak za­li­cza­ny do po­drzę­du zę­bow­ców, ma­ją­cy szczę­ki wy­cią­gnię­te w cha­rak­te­ry­stycz­ny dziób, za­miesz­ku­ją­cy Morze Ark­tycz­ne i pół­noc­ną część Oce­a­nu At­lan­tyc­kie­go; wal bu­tel­ko­no­sy pół­noc­ny, do­gling


Źródła:

SJP.pl

Butelkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) na­le­wa­nie płynu do bu­te­lek, naj­czę­ściej prze­my­sło­wo


Źródła:

Wiktionary

Butelkowaty

przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem bu­tel­kę


przy­miot­nik

 (1.1) przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem bu­tel­kę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Butelkować

roz­le­wać płyn do bu­te­lek


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. za­bu­tel­ko­wać)

 (1.1) roz­le­wać płyn z więk­sze­go na­czy­nia do bu­te­lek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Butelkowe

zwią­za­ny z bu­tel­ką


Źródła:

SJP.pl

Butelkowiec

śro­do­wi­sko­wo: pow­sta­niec rzu­ca­ją­cy bu­tel­ki z ben­zy­ną na czoł­gi nie­miec­kie w okre­sie pow­sta­nia war­szaw­skie­go


Źródła:

SJP.pl

Butelkownia

miej­sce za­kła­du pro­duk­cyj­ne­go, w któ­rym bu­tel­ki są na­peł­nia­ne pły­nem


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miej­sce prze­cho­wy­wa­nia bu­te­lek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Butelkowozielony

ciem­no­zie­lo­ny


Źródła:

SJP.pl

Butelkowy

zwią­za­ny z bu­tel­ką


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy bu­tel­ki, zwią­za­ny z bu­tel­ką

 (1.2) ma­ją­cy kolor ciem­no­zie­lo­ny, taki jak kolor szkla­nej bu­tel­ki

 (1.3) przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem bu­tel­kę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buten

alken ma­ją­cy 4 atomy węgla w czą­stecz­ce; bu­ty­len


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. czte­ro­wę­glo­wy alken z pod­wój­nym wią­za­niem; wzór che­micz­ny|C4H8.;


Buten, bu­ty­len – wę­glo­wo­dór nie­na­sy­co­ny z grupy al­ke­nów (z jed­nym wią­za­niem pod­wój­nym) o wzo­rze su­ma­rycz­nym #PATRZ. Wy­stę­pu­je na­tu­ral­nie w ga­zach otrzy­my­wa­nych z prze­rób­ki ropy naf­to­wej. Jest sto­so­wa­ny do otrzy­my­wa­nia bu­ta­die­nu oraz two­rzyw sztucz­nych. Naj­waż­niej­sze za­sto­so­wa­nie w prze­my­śle ma me­ty­lo­pro­pen (do pro­duk­cji po­li­me­rów i ko­po­li­me­rów po­lii­zo­bu­ty­le­nu).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Butenko

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Buterbluma

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. bot. ka­cze­niec


Źródła:

Wiktionary

Butersznit

daw­niej: ka­nap­ka z ma­słem i pla­ster­kiem mięsa lub sera; bu­tersz­nyt


Źródła:

SJP.pl

Butersznyt

daw­niej: ka­nap­ka z ma­słem i pla­ster­kiem mięsa lub sera; bu­tersz­nit


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przest. obło­żo­na serem lub węd­li­ną krom­ka lub bułka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Butik

mały sklep de­ta­licz­ny, prze­waż­nie z odzie­żą oraz ga­lan­te­rią; bo­u­ti­que


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hand. mały sklep z odzie­żą, ga­lan­te­rią, także z kos­me­ty­ka­mi


Butik (z bo­u­ti­que) – nie­wiel­ki sklep ofe­ru­ją­cy odzież i do­dat­ki do ubio­ru, zwy­kle w krót­kich se­riach lub po­je­dyn­czych eg­zem­pla­rzach, od­po­wia­da­ją­cych ak­tu­al­nym tren­dom mody.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Butikowy

przy­miot­nik od: butik


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) geogr. zwią­za­ny z bu­ti­kiem, do­ty­czą­cy bu­ti­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Butkiewicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Butla

1. duża bu­tel­ka, gą­sior;
2. na­czy­nie ze stali słu­żą­ce do prze­cho­wy­wa­nia oraz tran­spor­tu gazów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) duża bu­tel­ka

 (1.2) me­ta­lo­wy po­jem­nik z gazem

 (1.3) za­war­tość butli (1.1-2)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Butleg

nie­le­gal­nie na­gra­na płyta mu­zycz­na; bo­ot­leg


Źródła:

SJP.pl

Butleger

bo­ot­leg­ger, bo­ot­le­ger;
1. nie­le­gal­ny pro­du­cent lub prze­myt­nik al­ko­ho­lu w Ame­ry­ce Pół­noc­nej w cza­sach pro­hi­bi­cji;
2. po­tocz­nie: szmu­gler, prze­myt­nik, kon­tra­ban­dzi­sta


Źródła:

SJP.pl

Butler

ka­mer­dy­ner; lokaj; słu­żą­cy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Butliwy

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) śrpol. butny, pysz­ny


Źródła:

Wiktionary

Butlogłów

ro­dzaj wa­le­nia z ro­dzi­ny zy­fio­wa­tych


But­lo­głów ("Hy­pe­ro­o­don") – ro­dzaj ssa­ków mor­skich z ro­dzi­ny zy­fio­wa­tych (Zip­hii­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Butlonos

ssak z rzędu wa­le­ni, z ro­dzi­ny del­fi­no­wa­tych, o wy­dłu­żo­nym pysku przy­po­mi­na­ją­cym kształ­tem bu­tel­kę, za­miesz­ku­ją­cy wody przy­brzeż­ne wszyst­kich oce­a­nów; del­fin bu­tel­ko­no­sy


But­lo­nos ("Tur­siops") – ro­dzaj wod­nych ssa­ków z po­dro­dzi­ny Delp­hi­ni­nae w obrę­bie ro­dzi­ny del­fi­no­wa­tych (Delp­hi­ni­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Butlowy

→ butla


Patrz:butla

Źródła:

SJP.pl

Butniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: but­nie


Źródła:

SJP.pl

Butniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: butny


Źródła:

SJP.pl

Butno

daw­niej: but­nie


Źródła:

SJP.pl

Butność

zbyt­nia pew­ność sie­bie, har­dość, pycha, buta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest butne; cecha tych, któ­rzy są butni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Butny

hardy, bez­czel­nie sta­wia­ją­cy na swoim


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) książk. hardy, bez­czel­nie sta­wia­ją­cy na swoim


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Butoh

ro­dzaj prak­ty­ki ar­ty­stycz­nej i przed­sta­wień łą­czą­cych ja­poń­skie tra­dy­cje po­wią­za­ne z du­cho­wo­ścią bud­dyz­mu zen oraz ek­spre­sjo­ni­stycz­ny ta­niec za­chod­nio­e­u­ro­pej­ski


Źródła:

SJP.pl

Butoholiczka

ko­bie­ta na­ło­go­wo ku­pu­ją­ca buty


Źródła:

SJP.pl

Butoholik

osoba uza­leż­nio­na od ku­po­wa­nia butów


Źródła:

SJP.pl

Butoholizm

uza­leż­nie­nie od ku­po­wa­nia butów


Źródła:

SJP.pl

Buton

daw­niej: duży kol­czyk z bry­lan­tem lub ozdob­ny guzik


Buton, także: Bu­tung, Bu­tu­ni – wyspa w In­do­nez­ji na morzu Banda u po­łud­nio­wo-wschod­nie­go wy­brze­ża Ce­le­bes; po­wierzch­nia 4408 km², ok. 448 tys. miesz­kań­ców (2010).

Na za­chód od Buton leży wyspa Muna, na po­łud­nio­wy wschód wyspy Tu­kang­be­si, na pół­noc wyspa Wo­wo­ni.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Butonierka

1. mały fla­ko­nik na kwiat­ki przy­pi­na­ny do sukni ba­lo­wej w XVIII i XIX w.;
2. dziu­ra od gu­zi­ka w kla­pie ma­ry­nar­ki, ża­kie­tu, bę­dą­ca miej­scem wkła­da­nia kwia­tu, mi­nia­tur­ki or­de­ru itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kraw. nie­wiel­ki otwór na guzik w lewej kla­pie ma­ry­nar­ki lub ża­kie­tu na wy­so­ko­ści oboj­czy­ka;

 (1.2) kraw. nie­wiel­ka, płyt­ka kie­szeń, umie­szczo­na na wy­so­ko­ści pier­si w ma­ry­nar­ce lub ża­kie­cie

 (1.3) daw. nie­wiel­ki fla­ko­nik na kwia­ty, który przy­pi­na­no do sukni ba­lo­wej


Bu­to­nier­ka ( boutonnière) – nie­wiel­ki otwór na guzik w lewej kla­pie ma­ry­nar­ki lub ża­kie­tu na wy­so­ko­ści oboj­czy­ka.

Daw­niej zwany bu­to­nie­rą, słu­żył do za­pi­na­nia naj­wyż­sze­go gu­zi­ka. Słu­żył on za­pi­na­niu pod szyję klap ma­ry­nar­ki.

Do bu­to­nier­ki wkła­da się nie­wiel­ki żywy kwiat, a jego ło­dy­gę mo­cu­je po dru­giej stro­nie klapy do spe­cjal­nie wszy­tej szluf­ki. W niek­tó­rych ję­zy­kach (np. an­giel­skim) sło­wem "boutonnière" okre­śla się wła­śnie, a nie samą bu­to­nier­kę, co może po­wo­do­wać nie­po­ro­zu­mie­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Butonierkowy

1. → bu­to­nier­ka;
2. unie­moż­li­wia­ją­cy cał­ko­wi­te wy­pro­sto­wa­nie palca


Źródła:

SJP.pl

Butor

Butor ( Бутор) – wieś w Moł­da­wii (Nadd­nie­strzu), w re­jo­nie Gri­go­rio­pol, sie­dzi­ba gminy o tej samej naz­wie. W 2004 roku li­czy­ła 3042 miesz­kań­ców.


Źródła:

Wikipedia

Butorolka

but z kół­ka­mi wbu­do­wa­ny­mi w po­desz­wę


Źródła:

SJP.pl

Butować

1. żar­go­no­wo: uru­cha­miać kom­pu­ter lub sy­stem ope­ra­cyj­ny;
2. w gwa­rze ucz­niow­skiej: kopać no­ga­mi


Źródła:

SJP.pl

Butowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Butowy

→ but, np. za­ku­py bu­to­we


Źródła:

SJP.pl

Butros

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Butrymowicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Butryn

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Butsudan

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rel. oł­ta­rzyk do­mo­wy lub świą­tyn­ny poś­wię­co­ny Bud­dzie, przy któ­rym pa­lo­ne są ka­dzi­dła i lamp­ki, a także od­ma­wia­ne co­dzien­ne mod­lit­wy


But­su­dan (jap. 仏壇) – ja­poń­ski, świą­tyn­ny lub do­mo­wy, bud­dyj­ski oł­tarz-re­lik­wiarz. Zwy­kle umie­szcza się w nim mi­nia­tu­rę re­lik­wia­rza świą­tyn­ne­go (zushi) (w bo­ga­tych do­mach mogą być po­zła­ca­ne lub in­kru­sto­wa­ne masą per­ło­wą) i ta­bli­czek z imio­na­mi przod­ków (ihai). Do wy­po­sa­że­nia but­su­da­nu na­le­żą świe­ce i świecz­ni­ki, pu­zder­ko i na­czy­nie do spa­la­nia tro­ci­czek, gong i pałka do ude­rza­nia. Oł­tarz zdobi się kwia­ta­mi, ryżem, wa­rzy­wa­mi, czę­sto ulu­bio­ny­mi po­tra­wa­mi przod­ków.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Buttler

1. [czy­taj: but­ler] pol­ski herb hra­biow­ski;
2. [czy­taj: bat­ler] naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Button

[czy­taj: baTN] ro­dzaj ban­ne­ra za­mie­szcza­ne­go na stro­nach in­ter­ne­to­wym, po kli­knię­ciu w ob­szar któ­re­go użyt­kow­nik zo­sta­je prze­nie­sio­ny na stro­nę re­kla­mo­daw­cy


Źródła:

SJP.pl

Butut

jed­nost­ka mo­ne­tar­na Gam­bii; 100 bu­tu­tów = 1 da­la­si


Źródła:

SJP.pl

Butwiak

but­wiak owło­sio­ny - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny ryj­kow­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Butwiel

1. rzad­ko: roz­kład, zgni­liz­na;
2. daw­niej: ro­dzaj grzyb­ka


Źródła:

SJP.pl

Butwienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) roz­kła­da­nie się pod wpły­wem wil­go­ci i mi­kro­or­ga­niz­mów


But­wie­nie – pro­ces roz­kła­du w gle­bie ma­te­rii or­ga­nicz­nej po­cho­dzą­cej ze szcząt­ków ro­ślin­nych i zwie­rzę­cych. W jego efek­cie ok. 50–70% tych szcząt­ków może ulec mi­ne­ra­li­za­cji. Za­cho­dzi w wa­run­kach tle­no­wych (ae­ro­bo­wych) – w prze­ci­wień­stwie do gni­cia na­stę­pu­ją­ce­go w wa­run­kach bezt­le­no­wych (ana­e­ro­bo­wych).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Butwieć

o sub­stan­cjach or­ga­nicz­nych: ule­gać roz­kła­do­wi pod wpły­wem bak­te­rii i grzy­bów; gnić, mur­szeć


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zbut­wieć)

 (1.1) pod­le­gać roz­kła­do­wi pod wpły­wem wil­go­ci i mi­kro­or­ga­niz­mów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Butwina

gni­ją­ca, roz­kła­da­ją­ca się ma­te­ria or­ga­nicz­na (li­ście, drew­no, reszt­ki ro­ślin­ne); próch­ni­ca


Źródła:

SJP.pl

Butwinowy

→ but­wi­na


Patrz:butwina

Źródła:

SJP.pl

Butyl

1. jed­no­war­to­ścio­wy rod­nik al­ki­lo­wy wy­wo­dzą­cy się od bu­ta­nu;
2. bar­dzo od­por­ny i wy­trzy­ma­ły ro­dzaj ka­u­czu­ku syn­te­tycz­ne­go do wy­ro­bu kabli, izo­la­cji i dętek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. jed­no­war­to­ścio­wy rod­nik al­ki­lo­wy po­cho­dzą­cy od bu­ta­nu, wzór che­micz­ny|–CH2CH2CH2CH3., wzór che­micz­ny|-C4H9.;

 (1.2) chem. ka­u­czuk bu­ty­lo­wy, bar­dzo od­por­ny ka­u­czuk syn­te­tycz­ny, wyt­wa­rza­ny przez po­li­me­ry­za­cję izo­bu­ty­le­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Butylen

alken ma­ją­cy 4 atomy węgla w czą­stecz­ce; buten


Źródła:

SJP.pl

Butylenowy

→ bu­ty­len


Patrz:butylen

Źródła:

SJP.pl

Butylowy

zwią­za­ny z bu­ty­lem


Źródła:

SJP.pl

Butyn

alkin ma­ją­cy 4 atomy węgla w czą­stecz­ce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Butyr

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) stpol. pa­cho­łek

 (1.2) stpol. opraw­ca


Źródła:

Wiktionary

Butyrometr

przy­rząd do oz­na­cza­nia za­war­to­ści tłu­szczu w mleku i pro­duk­tach mlecz­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przy­rząd słu­żą­cy do po­mia­ru za­war­to­ści tłu­szczu w pro­duk­tach mlecz­nych;


Bu­ty­ro­metr (tłu­szczo­mierz) – przy­rząd słu­żą­cy do po­mia­ru za­war­to­ści tłu­szczu w mleku oraz mię­sie oraz w przet­wo­rach mlecz­nych i mięs­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Butyrski

pułk bu­tyr­ski - pułk pie­cho­ty okre­su Im­pe­rium Ro­syj­skie­go


Źródła:

SJP.pl

Buu

wyraz ma­ją­cy na­śla­do­wać płacz lub bu­cze­nie; bu


wy­krzy­knik

 (1.1) …na­śla­du­ją­cy niski mo­no­ton­ny dźwięk, np. płacz lub bu­cze­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buw

Bi­blio­te­ka Uni­wer­sy­te­tu War­szaw­skie­go


skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) = eduk. Bi­blio­te­ka Uni­wer­sy­tec­ka w War­sza­wie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buw-Owski

→ BUW (Bi­blio­te­ka Uni­wer­sy­te­tu War­szaw­skie­go); bu­wow­ski


Źródła:

SJP.pl

Buwowski

przy­miot­nik od: BUW (Bi­blio­te­ka Uni­wer­sy­te­tu War­szaw­skie­go); BUW-owski


Źródła:

SJP.pl

Buxtehude

Bux­te­hu­de – mia­sto w Niem­czech w kraju związ­ko­wym Dolna Sak­so­nia w po­wie­cie Stade. Liczy około 39,5 tys. miesz­kań­ców. Na­zy­wa­ne "mia­stem bajek". Tutaj roz­gry­wa się akcja baśni "Jeż i zając" (niem. "Der Hase und der Igel"), zna­nej także w wer­sji Braci Grimm, cho­ciaż ory­gi­nal­na baśń do­ty­czy­ła jed­nak miej­sco­wo­ści Bexhövede.


Źródła:

Wikipedia

Buza

napój orzeź­wia­ją­cy spo­rzą­dza­ny z mąki ow­sia­nej lub prosa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kulin. napój z lekko sfer­men­to­wa­nej kaszy ja­gla­nej z do­dat­kiem ro­dzy­nek, cy­try­ny i cukru; spe­cjał re­gio­nal­ny Pod­la­sia;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Buzała

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) środ. uży­wa­na naj­czę­ściej w wa­run­kach po­lo­wych im­pro­wi­zo­wa­na grzał­ka zło­żo­na z me­ta­lo­wych ele­men­tów, zwy­kle ży­le­tek, po­dłą­czo­nych do źró­dła prądu;


Bu­za­ła (od "bu­zo­wać", gdyż jej dzia­ła­nie ob­ja­wia się na­tych­mia­sto­wym bul­go­ta­niem wody) – im­pro­wi­zo­wa­na grzał­ka, wy­ko­na­na naj­czę­ściej z dwóch ży­le­tek, od­dzie­lo­nych za­pał­ka­mi i po­dłą­czo­nych prze­wo­da­mi do źró­dła na­pię­cia. Jest ona uży­wa­na głów­nie w wię­zie­niach, woj­sku lub w wa­run­kach po­lo­wych, gdy nie ma in­ne­go na­rzę­dzia do za­go­to­wa­nia wody.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Buzdygan

1. broń obu­cho­wa, w Pol­sce uży­wa­na do celów re­pre­zen­ta­cyj­nych
2. oz­na­ka stop­nia puł­kow­ni­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hist. wojsk. wschod­nia broń obu­cho­wa o sta­lo­wej gło­wi­cy; w Pol­sce od XV wieku także jako oz­na­ka rangi ofi­cer­skiej;


Bu­zdy­gan (węg. "bo­zdo­gan" – pałka, tur. – ma­czu­ga) – jed­no­ręcz­na broń obu­cho­wa po­cho­dze­nia wschod­nie­go, skła­da­ją­ca się ze sty­li­ska za­koń­czo­ne­go gło­wi­cą wy­po­sa­żo­ną w sze­reg wy­pu­stek - tzw. piór.

Me­ta­lo­wa gło­wi­ca bu­zdy­ga­nu osa­dzo­na była na trzon­ku (sty­li­sku) o dłu­go­ści ok.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Buzdyganek

ro­śli­na ziel­na ros­ną­ca w Afry­ce, Azji i Eu­ro­pie po­łud­nio­wej; wrzę­cio­łek


Bu­zdy­ga­nek ("Tri­bu­lus" L.) – ro­dzaj ro­śli­ny z ro­dzi­ny pa­ro­li­sto­wa­tych. Obej­mu­je 30 ga­tun­ków. Ro­śli­ny te wy­stę­pu­ją na­tu­ral­nie nie­mal w całym Sta­rym Świe­cie oraz w Au­stra­lii (brak ich w pół­noc­nej Eu­ro­pie i Azji). Naj­bar­dziej zróż­ni­co­wa­ne ga­tun­ko­wo są na su­chych ob­sza­rach w Afry­ce.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Buzek

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Buzer

śro­do­wi­sko­wo, po­gard­li­wie: ho­mo­sek­su­a­li­sta; homoś, pedał, pe­dzio, cieć, pe­da­larz, pe­da­li­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy lub mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pot. środ. pijak

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) środ. ude­rze­nie bili kijem trzy­ma­nym za ple­cy­e­ca­mi

wy­krzy­knik

 (3.1) …wy­ra­ża­ją­cy po­dziw


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buzerant

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Puń­ców. nie­rób

 (1.2) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. ho­mo­sek­su­a­li­sta


Źródła:

Wiktionary

Buzerowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) daw. upra­wia­nie seksu ho­mo­sek­su­al­ne­go


Źródła:

Wiktionary

Buzerować

śro­do­wi­sko­wo: od­by­wać sto­su­nek ho­mo­sek­su­al­ny; cwe­lić


Źródła:

SJP.pl

Buzi

zdrob­nia­le o twa­rzy lub ustach


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pot. po­ca­łu­nek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buzia

zdrob­nia­le o twa­rzy lub ustach


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. usta

 (1.2) pot. twarz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buziaczek

zdrob­nie­nie od: bu­ziak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zdrobn. od bu­ziak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buziak

1. po­ca­łu­nek, cmo­knię­cie;
2. twarz dzie­cię­ca lub dziew­czę­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pot. po­ca­łu­nek, całus


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buzieczka

pie­szczot­li­wie o buzi; bu­ziul­ka, bu­ziu­nia, bu­ziuch­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: buźka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buziol

po­tocz­nie: po­ca­łu­nek; bu­ziak, całus, cmok, dziu­bas, dzió­bas


Źródła:

SJP.pl

Buziuchna

pie­szczot­li­wie o buzi; bu­ziul­ka, bu­ziu­nia, bu­ziecz­ka


Źródła:

SJP.pl

Buziulka

pie­szczot­li­wie o buzi; bu­ziu­nia, bu­ziuch­na, bu­ziecz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) buzia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buziunia

pie­szczot­li­wie o buzi; bu­ziul­ka, bu­ziuch­na, bu­ziecz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pieszcz. buzia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) gwał­tow­ne pa­le­nie się


Źródła:

Wiktionary

Buzować

po­tocz­nie: palić się dużym pło­mie­niem


Źródła:

SJP.pl

Buzuki

grec­ki in­stru­ment mu­zycz­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) muz. grec­ki in­stru­ment stru­no­wy szar­pa­ny

 (1.2) muz. ir­landz­ki in­stru­ment stru­no­wy szar­pa­ny

 (1.3) cho­re­ogr. grec­ki ta­niec


Bu­zu­ki, bo­u­zo­u­ki – in­stru­ment mu­zycz­ny z grupy stru­no­wych szar­pa­nych wy­wo­dzą­cy się z Azji Środ­ko­wej, po­pu­lar­ny rów­nież w mu­zy­ce cel­tyc­kiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Buzułucki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Bu­zu­łu­kiem, do­ty­czą­cy Bu­zu­łu­ka


Źródła:

Wiktionary

Buzułuk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. rzeka w ob­wo­dzie woł­go­gradz­kim Rosji, lewy do­pływ Cho­pra

 (1.2) geogr. hy­dron. rzeka w ob­wo­dzie oren­bur­skim Rosji, lewy do­pływ Sa­ma­ry

 (1.3) geogr. adm. mia­sto w eu­ro­pej­skiej czę­ści Rosji, w ob­wo­dzie oren­bur­skim, po­ło­żo­ne nad rzeką Sa­ma­rą;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bućko

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Buła

1. zgru­bie­nie od: bułka;
2. po­tocz­nie: bi­ceps; bicek


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zgrub. od: bułka

 (1.2) geol. ku­li­sta lub bo­chen­ko­wa­ta forma wy­stę­po­wa­nia niek­tó­rych skał w po­sta­ci okrą­gła­wych brył;

 (1.3) gw-pl|Górny Śląsk. guz lub opuch­liz­na

 (1.4) pot. pejor. epi­tet wobec czło­wie­ka niez­grab­ne­go, oty­łe­go, ga­pio­wa­te­go

 (1.5) pot. ku­li­sta bryła cze­goś albo zgru­bie­nie

 (1.6) slang. wspi­nacz­ko­wy mię­sień, siła mię­śni

 (1.7) stpol. bulla

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) gw-pl|Ma­zu­ry. 3. os. lp. cz. przesz­łe­go, r. żeń­ski od być


Zo­bacz też: buła (duża bułka).

Buła – nazwa ku­li­stych lub bo­chen­ko­wa­tych kon­kre­cji, zaz­wy­czaj du­żych, tkwią­cych w ska­łach osa­do­wych.

W po­sta­ci buł spo­ty­ka się po­spo­li­cie krze­mie­nie i fos­fo­ry­ty. Znane są też pa­ru­cen­ty­me­tro­we buły man­ga­no­we na dnie Oce­a­nu Spo­koj­ne­go, two­rzą­ce znacz­ne na­gro­ma­dze­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bułaków

Bu­ła­ków – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie go­styń­skim, w gmi­nie Po­go­rze­la.

W okre­sie Wiel­kie­go Księ­stwa Poz­nań­skie­go (1815-1848) miej­sco­wość na­le­ża­ła do wsi więk­szych w ów­czes­nym pru­skim po­wie­cie Kro­to­szyn w re­jen­cji poz­nań­skiej.


Źródła:

Wikipedia

Bułan

koń maści bu­ła­nej; bu­ła­nek, bu­ła­ny


Źródła:

SJP.pl

Bułana

o koniu: ma­ją­cy maść płową, żół­to­brą­zo­wą, czar­ną grzy­wę i czar­ny ogon


Źródła:

SJP.pl

Bułanek

po­tocz­nie koń bu­ła­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. koń maści bu­ła­nej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bułanka

bu­ła­na klacz


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zool. klacz maści bu­ła­nej

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D., B. lp. od: bu­ła­nek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bułany

o koniu: ma­ją­cy maść płową, żół­to­brą­zo­wą, czar­ną grzy­wę i czar­ny ogon


przy­miot­nik

 (1.1) o koniu płowy, żół­ta­wo­brą­zo­wy, z czar­ną grzy­wą i ogo­nem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bułat

1. miecz per­ski albo sza­bla tu­rec­ka z sze­ro­ką głow­nią;
2. zna­ko­mi­ta stal po­le­ro­wa­na, z któ­rej na Wscho­dzie wy­ra­bia­no sza­ble


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) stal da­ma­sceń­ska

 (1.2) ro­dzaj sza­bli orien­tal­nej ze stali da­ma­sceń­skiej, o krót­kiej, krzy­wej głow­ni z sze­ro­kim pió­rem roz­sze­rza­ją­cym się ku koń­co­wi;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) icht. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Lu­cio­bar­bus ca­pi­to|ref=tak., ga­tu­nek ryby z ro­dzi­ny kar­pio­wa­tych

 (2.2) icht. ryba z ga­tun­ku bu­ła­tów (2.1)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bułatowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Bułatowy

→ bułat


Patrz:bułat

Źródła:

SJP.pl

Buława

oz­na­ka wła­dzy het­ma­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. krót­ka laska za­koń­czo­na ozdob­ną gło­wi­cą, bę­dą­ca daw­niej sym­bo­lem wła­dzy het­mań­skiej, póź­niej oz­na­ką wła­dzy mar­szał­kow­skiej

 (1.2) przen. urząd, god­ność, wła­dza, któ­rych zew­nętrz­ną oz­na­ką jest bu­ła­wa (1.1);


Bu­ła­wa (od st.rus. "bu­la­va", ‘pałka z gło­wi­cą’) – jed­no­ręcz­na broń obu­cho­wa, skła­da­ją­ca się ze sty­li­ska za­koń­czo­ne­go ku­li­stą lub grusz­ko­wa­tą gło­wi­cą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Buławik

ro­dzaj ryb z rzędu dor­szoksz­tałt­nych


Źródła:

SJP.pl

Buławinka

bu­ła­win­ka czer­wo­na - grzyb z klasy wor­kow­ców


Źródła:

SJP.pl

Buławinkowate

o ce­chach bu­ła­win­ko­wa­tych (ro­dzi­na grzy­bów)


Bu­ła­win­ko­wa­te ("Cla­vi­ci­pi­ta­ce­ae" Ro­ger­son) – ro­dzi­na grzy­bów z rzędu ro­zet­kow­ców ("Hy­po­cre­a­les").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Buławinkowaty

o ce­chach bu­ła­win­ko­wa­tych (ro­dzi­na grzy­bów)


Źródła:

SJP.pl

Buławinkowiec

przed­sta­wi­ciel rzędu wor­kow­ców z pod­kla­sy ją­drza­ków


Źródła:

SJP.pl

Buławka

1. zdrob­nie­nie od: bu­ła­wa;
2. mała bu­ła­wa; coś ma­łe­go w kształ­cie bu­ła­wy;
3. grzyb z ro­dzi­ny bu­ław­ko­wa­tych, o ma­czu­go­wa­tym kształ­cie i zie­lon­ka­wym miąż­szu;
4. bu­ław­ka włosa - mie­szek wło­so­wy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Buławkowate

1. po­dob­ny do małej bu­ła­wy;
2. mułek bu­ław­ko­wa­ty - ga­tu­nek owada z ro­dzi­ny sza­rań­czo­wa­tych;
3. o ce­chach bu­ław­ko­wa­tych (ro­dzi­na grzy­bów)


Bu­ław­ko­wa­te ("Cla­va­ria­delp­ha­ce­ae" Cor­ner) – ro­dzi­na grzy­bów na­le­żą­ca do rzędu siat­ko­blasz­kow­ców ("Gomp­ha­les").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Buławkowaty

1. po­dob­ny do małej bu­ła­wy;
2. mułek bu­ław­ko­wa­ty - ga­tu­nek owada z ro­dzi­ny sza­rań­czo­wa­tych;
3. o ce­chach bu­ław­ko­wa­tych (ro­dzi­na grzy­bów)


Źródła:

SJP.pl

Buławnik

ro­śli­na z ro­dzi­ny stor­czy­ko­wa­tych


Bu­ław­nik ("Cep­ha­lant­he­ra" Rich.) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny stor­czy­ko­wa­tych ("Or­chi­da­ce­ae"). Obej­mu­je 19 ga­tun­ków. Za­sięg ro­dza­ju obej­mu­je Eu­raz­ję, pół­noc­no-za­chod­nią Afry­kę i za­chod­nią Ame­ry­kę Pół­noc­ną. W Pol­sce wy­stę­pu­ją trzy ga­tun­ki. Ro­śli­ny te za­sied­la­ją zwy­kle żyzne lasy li­ścia­ste, rza­dziej rosną na łą­kach, pre­fe­ru­ją gleby wa­pien­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Buławowy

→ bu­ła­wa


Patrz:buława

Źródła:

SJP.pl

Bułczak

ga­tu­nek huby o drze­wia­stym ka­pe­lu­szu, pa­so­ży­tu­ją­cy prze­waż­nie na drze­wach


Źródła:

SJP.pl

Bułczanka

tra­dy­cyj­na węd­li­na z miąż­szu bułki, krwi oraz po­dro­bów w osłon­ce z je­li­ta, przy­po­mi­na­ją­ca wy­glą­dem kieł­ba­sę, a kon­sy­sten­cją ka­szan­kę; żym­lok


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kulin. spoż. ro­dzaj węd­li­ny; od­po­wied­nik ka­szan­ki, w któ­rej za­miast kaszy, jako na­dzie­nie za­sto­so­wa­no bułkę;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bułczany

→ bułka; buł­cza­sty, buł­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Bułczarka

1. urzą­dze­nie dzie­lą­ce i za­o­krą­gla­ją­ce cia­sta na bułki;
2. re­gio­nal­nie: sprze­daw­czy­ni bułek


Źródła:

SJP.pl

Bułczasty

1. → bułka; buł­ko­wy, buł­cza­ny;
2. ma­ją­cy kształt bułki


Źródła:

SJP.pl

Bułczyna

ek­spre­syw­nie: bułka


Źródła:

SJP.pl

Bułeczka

zdrob­nie­nie od: bułka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: bułka

 (1.2) mała bułka

 (1.3) pot. eufem. srom


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bułeczkowaty

1. przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem lub sma­kiem bu­łecz­kę;
2. o sier­ści konia lub krowy: żół­ta­wo-jas­no­brą­zo­wy


Źródła:

SJP.pl

Bułeczkowy

1. → bu­łecz­ka;
2. ścieg bu­łecz­ko­wy - ozdob­ny ścieg zwięk­sza­ją­cy wy­trzy­ma­łość szwów


Źródła:

SJP.pl

Bułg.

skrót od: buł­gar­ski


skrót

 (1.1) = buł­gar­ski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bułgakow

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bułgar

oby­wa­tel Buł­ga­rii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek na­ro­do­wo­ści buł­gar­skiej, oby­wa­tel Buł­ga­rii, miesz­ka­niec Buł­ga­rii

 (1.2) hist. czło­nek ple­mię­e­mie­nia po­cho­dze­nia huń­skie­go znad Morza Czar­ne­go

 (1.3) geogr. zob. Buł­gar Wiel­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bułgaria

pań­stwo w Eu­ro­pie ze sto­li­cą w Sofii; Re­pu­bli­ka Buł­ga­rii


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. polit. pań­stwo w po­łud­nio­wej Eu­ro­pie ze sto­li­cą w Sofii;


Buł­ga­ria, Re­pu­bli­ka Buł­ga­rii ( България, Република България) – pań­stwo po­ło­żo­ne w po­łud­nio­wo-wschod­niej Eu­ro­pie, na Bał­ka­nach. Gra­ni­czy z Ser­bią oraz Ma­ce­do­nią Pół­noc­ną od za­cho­du, Gre­cją i Tur­cją od po­łud­nia, Mo­rzem Czar­nym od wscho­du i Ru­mu­nią od pół­no­cy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bułgarka

oby­wa­tel­ka Buł­ga­rii


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta lub dziew­czy­na na­ro­do­wo­ści buł­gar­skiej, oby­wa­tel­ka Buł­ga­rii, miesz­kan­ka Buł­ga­rii


Buł­gar­ka – opo­wia­da­nie Iwana Wa­zo­wa, wy­da­ne pier­wot­nie na ła­mach cza­so­pis­ma "Był­gar­ska sbir­ka" w li­sto­pa­dzie 1899 r. pod ty­tu­łem "Cze­ło­pesz­ka­ta gora" i za­mie­szczo­ne na­stęp­nie, już pod nowym ty­tu­łem, w tomie opo­wia­dań "Py­styr swjat" (1902).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bułgarski

zwią­za­ny z Buł­ga­rią


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z Buł­ga­rią lub Buł­ga­ra­mi

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język urzę­do­wy Buł­ga­rii;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bułgarskojęzyczny

przy­miot­nik

 (1.1) po­słu­gu­ją­cy się ję­zy­kiem buł­gar­skim

 (1.2) taki, któ­re­go miesz­kań­cy po­słu­gu­ją się ję­zy­kiem buł­gar­skim

 (1.3) spi­sa­ny, stwo­rzo­ny w ję­zy­ku buł­gar­skim


Źródła:

Wiktionary

Bułgarskość

→ buł­gar­ski


Patrz:bułgarski

Źródła:

SJP.pl

Bułgarszczyzna

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) jęz. język buł­gar­ski

 (1.2) przest. zbiór cech ty­po­wych dla kul­tu­ry i oby­cza­jów buł­gar­skich


Źródła:

Wiktionary

Bułgarysta

znaw­ca ję­zy­ka, kul­tu­ry i li­te­ra­tu­ry buł­gar­skiej


Źródła:

SJP.pl

Bułgarystka

→ buł­ga­ry­sta


Patrz:bułgarysta

Źródła:

SJP.pl

Bułgarystyczny

→ buł­ga­ry­sty­ka


Patrz:bułgarystyka

Źródła:

SJP.pl

Bułgarystyka

1. nauka zaj­mu­ją­ca się ba­da­niem ję­zy­ków, li­te­ra­tur, kul­tur i hi­sto­rii na­ro­dów buł­gar­skich;
2. wy­dział na uni­wer­sy­te­cie obej­mu­ją­cy tego typu stu­dia


Buł­ga­ry­sty­ka – dział sla­wi­sty­ki zaj­mu­ją­cy się ba­da­niem li­te­ra­tu­ry, ję­zy­ka i kul­tu­ry buł­gar­skiej. Z uwagi na bli­skie po­kre­wień­stwo obu ję­zy­ków ba­da­cze buł­gar­skie­go zaj­mu­ją się naj­czę­ściej rów­nież ma­ce­doń­skim.

Buł­ga­ry­sty­ką w Pol­sce zaj­mo­wa­li się bądź zaj­mu­ją się nadal mię­dzy in­ny­mi Jerzy Rusek, Te­re­sa Dąbek-Wir­go­wa, Alek­san­der Na­u­mow, Wanda Stęp­niak-Min­cze­wa, Elż­bie­ta Solak, Ce­li­na Juda, Woj­ciech Ga­łąz­ka, Mar­cin Rzep­ka, Jan Stra­dom­ski, Gra­ży­na Szwat-Gy­ły­bo­wa, Mag­da­le­na Pyt­lak, Ilija Pa­czew, Ivan Pe­trov i Ro­bert Sen­dek.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bułgaryzacja

pod­da­wa­nie wpły­wom buł­gar­skim, na­da­wa­nie cze­muś cech ty­po­wo buł­gar­skich


Buł­ga­ry­za­cja ( побългаряване) – ter­min oz­na­cza­ją­cy pro­ces przys­wa­ja­nia ję­zy­ka buł­gar­skie­go oraz kul­tu­ry buł­gar­skiej przez jed­nost­ki lub grupy spo­łecz­ne funk­cjo­nu­ją­ce wcze­śniej w ra­mach in­nych kul­tur. Buł­ga­ry­za­cja może od­by­wać się za­rów­no do­bro­wol­nie jak i pod przy­mu­sem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bułgaryzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) na­rzu­ca­nie komuś ję­zy­ka, kul­tu­ry i oby­cza­jów buł­gar­skich

 (1.2) na­da­wa­nie cze­muś buł­gar­skie­go cha­rak­te­ru


Źródła:

Wiktionary

Bułgaryzować

pod­da­wać wpły­wom buł­gar­skim, roz­sze­rzać wpły­wy buł­gar­skie, na­da­wać cze­muś cechy ty­po­wo buł­gar­skie


Źródła:

SJP.pl

Bułhak

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bułhakow

naz­wi­sko, np. Mi­cha­ił Afa­na­sje­wicz Buł­ha­kow (1891-1940), ro­syj­ski dra­ma­to­pi­sarz i pro­za­ik, z za­wo­du le­karz


Źródła:

SJP.pl

Bułhakowski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) liter. zwią­za­ny z twór­czo­ścią Mi­cha­i­ła Buł­ha­ko­wa


Źródła:

Wiktionary

Bułka

białe pie­czy­wo pszen­ne, okrą­głe lub po­dłuż­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wy­piek o nie­wiel­kich roz­mia­rach;

 (1.2) pot. daw. białe pie­czy­wo pszen­ne, cia­sto

 (1.3) pot. fałda skóry wy­sta­ją­ca spod biu­sto­no­sza pod pachą

 (1.4) slang. wspi­nacz­ko­wy mię­sień, siła mię­śni


Bułka – drob­ne, wy­ro­śnię­te pie­czy­wo: po­tocz­ne i hand­lo­we okre­śle­nie ma­łe­go, por­cjo­we­go wy­pie­ku pie­kar­skie­go. Choć słowo "bułka" za­ko­rze­ni­ło się w po­wszech­nym ję­zy­ku, w li­te­ra­tu­rze spe­cja­li­stycz­nej oraz po­dręcz­ni­kach ga­stro­no­micz­nych rzad­ko sta­no­wi ono sa­mo­dziel­ną de­fi­ni­cję.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bułkowaty

przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem lub sma­kiem bułkę


Źródła:

SJP.pl

Bułkować

po­tocz­nie:
1. ob­ta­czać w pa­nier­ce pro­dukt przez­na­czo­ny do sma­że­nia;
2. o biu­ście: wy­py­chać się poza nie­do­bra­ny biu­sto­nosz; buł­ko­wać się


Źródła:

SJP.pl

Bułkowy

→ bułka; buł­cza­sty, buł­cza­ny


Źródła:

SJP.pl

Bułowaty

przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem lub sma­kiem dużą bułkę


Źródła:

SJP.pl

Bułować

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) środ. skrót|wspin.|wspi­nacz­ka, wspi­nacz­ko­wy|w:Wspi­nacz­ka. wspi­nać się si­ło­wo, wy­ko­rzy­stu­jąc do po­ru­sza­nia się w górę głów­nie siłę mię­śni rąk

 (1.2) środ. skrót|wspin.|wspi­nacz­ka, wspi­nacz­ko­wy|w:Wspi­nacz­ka. po­wo­do­wać zmę­cze­nie i spi­na­nie się mię­śni, zwła­szcza rąk czy prze­dra­mion, w wy­ni­ku wy­sił­ku

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny bu­ło­wać się

 (2.1) środ. skrót|wspin.|wspi­nacz­ka, wspi­nacz­ko­wy|w:Wspi­nacz­ka. doz­na­wać zmę­cze­nia i spi­na­nia się mię­śni, zwła­szcza rąk czy prze­dra­mion, w wy­ni­ku wy­sił­ku


Źródła:

Wiktionary

Buńczuczniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: buń­czucz­nie


Źródła:

SJP.pl

Buńczuczniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: buń­czucz­ny


Źródła:

SJP.pl

Buńczuczność

pew­ność sie­bie, har­dość, zu­chwa­łość


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest buń­czucz­ne; cecha tych, któ­rzy są buń­czucz­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Buńczuczny

1. zbyt­nio pewny sie­bie, zu­chwa­ły, pełen werwy; świad­czą­cy o takim uspo­so­bie­niu; czu­pur­ny, za­wa­diac­ki, za­czep­ny, ju­nac­ki;
2. daw­niej: zwią­za­ny z buń­czu­kiem


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) wy­zy­wa­ją­cy, za­czep­ny, czu­pur­ny, za­wa­diac­ki, nad­mier­nie pewny sie­bie

 (1.2) daw. wojsk. epi­tet do­stoj­ni­ka lub do­wód­cy ma­ją­ce­go prawo uży­wa­nia buń­czu­ka jako oz­na­ki god­no­ści i wła­dzy


Buń­czucz­ny – cho­rą­ży, który niósł przed het­ma­nem buń­czuk jako oz­na­kę wła­dzy. W armii pol­skiej uży­wa­no buń­czu­ków naj­czę­ściej pod­czas wy­praw prze­ciw­ko Ta­ta­rom i Tur­kom. Przed het­ma­nem wiel­kim nie­sio­no buń­czuk dwu­o­go­no­wy, a przed het­ma­nem pol­nym – jed­no­o­go­no­wy. Szcze­gól­nie upo­do­bał sobie buń­czu­ki Jan III So­bie­ski, który bez nich nie ru­szał w pole. Buń­czucz­ny był też cho­rą­żym het­ma­na Ko­za­ków za­po­ro­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Buńczuczyć

buń­czu­czyć się - za­cho­wy­wać się buń­czucz­nie; pysz­nić się, sro­żyć się


Źródła:

SJP.pl

Buńczuk

1. daw­niej: drzew­ce za­koń­czo­ne koń­skim wło­siem bę­dą­ce sym­bo­lem wła­dzy woj­sko­wej na te­re­nach ukra­iń­skich;
2. pęk wło­sia do­cze­pia­ny do zbroi ry­cer­skiej lub koń­skiej;
3. ro­dzaj in­stru­men­tu per­ku­syj­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hist. wojsk. drzew­ce za­koń­czo­ne kulą lub gro­tem, ozdo­bio­ne koń­skim wło­siem, bę­dą­ce sym­bo­lem wła­dzy woj­sko­wej u Tur­ków i na daw­nych kre­sach wschod­nich;

 (1.2) hist. pęk wło­sia przyt­wier­dza­ny do ry­cer­skie­go szy­sza­ka bądź do uszu lub pier­si konia

 (1.3) hist. ozdo­ba rzędu koń­skie­go mo­co­wa­na do rze­mie­nia uzdy


Buń­czuk – wy­wo­dzą­cy się z cza­sów sta­ro­żyt­nych znak roz­poz­naw­czy po­cho­dze­nia az­ja­tyc­kie­go, skła­da­ją­cy się z drzew­ca za­koń­czo­ne­go kulą lub gro­tem, ozdo­bio­ne­go koń­skim wło­siem po­cho­dzą­cym z ogona.

Buń­czuk sta­no­wił sym­bol wła­dzy w armii mon­gol­skiej i tu­rec­kiej, oraz woj­skach ta­tar­skich i ko­zac­kich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Buńdziuczny

re­gio­nal­nie: buń­czucz­ny


Źródła:

SJP.pl

Buś

daw­niej: młody byk


Źródła:

SJP.pl

Buśka

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Buśkiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Buśko

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) gw-pl|Bu­ko­wi­na,Po­le­sie,Tu­li­gło­wy, Kró­lin, Su­cho­wo­la, Nowe Brus­no,Stu­bien­ko, Obsza, Je­zier­na, Zie­lin. reg-pl|Kresy po­łud­nio­we. bo­cian, bo­cian biały


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Buźka

pie­szczot­li­wie o twa­rzy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: buzia

wy­krzy­knik

 (2.1) uży­wa­ne jako poz­dro­wie­nie lub po­że­gna­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bużanin

czło­nek ple­mie­nia sło­wiań­skie­go za­miesz­ku­ją­ce­go Wołyń i zie­mię nad Bu­giem


Źródła:

SJP.pl

Bużański

przy­miot­nik od: Bug


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Bu­giem, do­ty­czą­cy rzeki Bug


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bużka

Bużka – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie ło­sic­kim, w gmi­nie Sar­na­ki.

Wieś jest po­ło­żo­na na te­re­nie Parku Kra­jo­bra­zo­we­go Pod­la­ski Prze­łom Bugu, w od­le­gło­ści 1 km od Bugu przy uj­ściu Sa­ren­ki. Leży w po­bli­żu drogi kra­jo­wej nr 19, w od­le­gło­ści 2 km na wschód od wsi Kózki. Za­miesz­ku­je ją ok. 50 osób zaj­mu­ją­cych się rol­nict­wem. W okre­sie let­nim wieś jest od­wie­dza­na przez tu­ry­stów ze wzglę­du na ma­low­ni­cze kra­jo­bra­zy.


Źródła:

Wikipedia

Bużumbura

sto­li­ca Bu­run­di; Bu­jum­bu­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. naj­więk­sze mia­sto Bu­run­di, daw­niej sto­li­ca tego pań­stwa;


Bu­żum­bu­ra ( Bu­jum­bu­ra) – mia­sto w Bu­run­di, do 23 grud­nia 2018 rów­nież jego sto­li­ca (obec­nie sie­dzi­ba władz), głów­ny port po­ło­żo­ny na pół­noc­no-wschod­nim rogu je­zio­ra Tan­ga­ni­ka. We­dług da­nych sza­cun­ko­wych z 2020 roku liczy ponad 1 mln miesz­kań­ców i jest naj­więk­szą aglo­me­ra­cją, cen­trum ad­mi­ni­stra­cyj­nym, ko­mu­ni­ka­cyj­nym i eko­no­micz­nym Bu­run­di.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bużumburczyk

miesz­ka­niec Bu­żum­bu­ry


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Bu­żum­bu­ry


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bużumburka

miesz­kan­ka Bu­żum­bu­ry


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Bu­żum­bu­ry


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bużumburski

przy­miot­nik od: Bu­żum­bu­ra (sto­li­ca Bu­run­di)


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do mia­sta Bu­żum­bu­ra


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bużysko

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) sta­ro­rze­cze, dawne ko­ry­to Bugu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia