Be

1. nazwa li­te­ry B;
2. wyraz na­śla­du­ją­cy zwie­rzę­ce be­cze­nie, głów­nie owcy; bee;
3. w zwro­tach (do) dzie­ci: brzyd­ki, zły itp. lub coś brzyd­kie­go, złego itp.


wy­krzy­knik

 (1.1) dźwięk. wyraz na­śla­du­ją­cy dźwięk wy­da­wa­ny przez owcę lub ba­ra­na

w funk­cji przy­miot­ni­ka

 (2.1) w mowie skie­ro­wa­nej do dzie­ci: brzyd­ki, zły, brud­ny

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (3.1) jęz. nazwa li­te­ry b


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bea

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż., forma imie­nia Beata


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Beaciny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Beaty lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Beagle

[czy­taj: bigl] rasa psa goń­cze­go


Be­a­gle – rasa psa na­le­żą­ca do grupy psów goń­czych, po­so­kow­ców i psów ras po­krew­nych, typu wyż­ło­wa­te­go. Za­kla­sy­fi­ko­wa­na do sek­cji psów goń­czych, w pod­sek­cji psy goń­cze małe. Pod­le­ga pró­bom pracy. Na­le­ży do grupy 6 FCI.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bean

be­a­nus; daw­niej:
1. nowo przy­ję­ty na uczel­nię stu­dent; żak
2. głu­piec, gamoń


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. no­wi­cjusz na uczel­ni, roz­po­czy­na­ją­cy stu­dia, żak, fryc


Bean – wieś w An­glii, w hrab­stwie Kent, w dy­stryk­cie Dart­ford. Leży 25 km na pół­noc­ny za­chód od mia­sta Ma­id­sto­ne i 31 km na wschód od cen­trum Lon­dy­nu. W 2001 miej­sco­wość li­czy­ła 1557 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beania

daw­niej:
1. okres, w któ­rym nowo przy­ję­ty żak pod­da­wa­ny był pró­bom cier­pli­wo­ści, wy­trzy­ma­ło­ści itp.;
2. przy­ję­cie żaka do grona stu­den­tów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) okres pod­da­wa­nia żaków (be­a­nów) pró­bom cier­pli­wo­ści, czy wy­trzy­ma­ło­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beanie

be­a­nus; daw­niej:
1. nowo przy­ję­ty na uczel­nię stu­dent; żak
2. głu­piec, gamoń


Źródła:

SJP.pl

Beanus

bean; daw­niej:
1. nowo przy­ję­ty na uczel­nię stu­dent; żak
2. gamoń; głu­piec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. eduk. bean


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beat

[czy­taj: bit]
1. roc­ko­wa mu­zy­ka roz­ryw­ko­wa po­pu­lar­na w la­tach 60. XX wieku, cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się sil­nie zaz­na­czo­nym ryt­mem; bit, big­bit, big-beat, mocne ude­rze­nie;
2. w mu­zy­ce: rów­no­mier­ne ude­rze­nie od­mie­rza­ją­ce ko­lej­ne takty ut­wo­ru; bit


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beata

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;


Beata – żeń­ski od­po­wied­nik imie­nia Beat, po­cho­dzi od be­a­tus oz­na­cza­ją­ce­go "bło­go­sła­wio­na, przy­no­szą­ca szczę­ście, szczę­śli­wa".

W Pol­sce imię jest po­pu­lar­ne w XXI wieku. W stycz­niu 2025 r. w re­je­strze PESEL, wśród pu­blicz­nie do­stęp­nych da­nych do­ty­czą­cych osób ży­ją­cych, wy­ka­za­no 279 226 ko­biet o imie­niu Beata na­da­nym jako imię pier­wsze (21. miej­sce wśród imion żeń­skich).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beatbox

[czy­taj: bit­boks] ryt­micz­ne two­rze­nie roz­ma­i­tych dźwię­ków przy po­mo­cy na­rzą­dów mowy, po­wią­za­ne z kul­tu­rą hip­ho­po­wą; be­at­bo­xing


Be­at­box – tech­ni­ka wo­kal­na po­le­ga­ją­ca na na­śla­do­wa­niu dźwię­ków in­stru­men­tów per­ku­syj­nych, scrat­chu oraz in­nych in­stru­men­tów za po­mo­cą apa­ra­tu mowy (usta, język, krtań, gar­dło i prze­po­na). Współ­cze­śnie be­at­box jest ko­ja­rzo­ny głów­nie z kul­tu­rą hip-ho­po­wą, choć znaj­du­je za­sto­so­wa­nie rów­nież w in­nych ga­tun­kach mu­zycz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beatboxer

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) muz. muzyk two­rzą­cy be­at­box


Źródła:

Wiktionary

Beatboxing

[czy­taj: bit­bok­sing] ryt­micz­ne two­rze­nie roz­ma­i­tych dźwię­ków przy po­mo­cy na­rzą­dów mowy, po­wią­za­ne z kul­tu­rą hip­ho­po­wą; be­at­box


Źródła:

SJP.pl

Beatboxowy

→ be­at­box [czy­taj: bit­bok­so­wy]


Źródła:

SJP.pl

Beatka

zdrob­nie­nie od: Beata (imię żeń­skie)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż. zdrobn. od: Beata


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beatlemania

[czy­taj: bi­tel­ma­nia] fa­na­tycz­ne uwiel­bie­nie ze­spo­łu mu­zycz­ne­go The Be­at­les


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zja­wi­sko ogrom­nej po­pu­lar­no­ści w la­tach 60. XX w. ze­spo­łu The Be­at­les;


Be­at­le­ma­nia – ter­min pow­sta­ły w la­tach 60. XX wieku do opi­sa­nia ogrom­nej po­pu­lar­no­ści ze­spo­łu The Be­at­les, szcze­gól­nie cha­rak­te­ry­zu­ją­cej się hi­ste­rycz­ny­mi re­ak­cja­mi na­sto­la­tek.

Be­at­le­ma­nia miała swój po­czą­tek w Eu­ro­pie, do USA do­tar­ła je­szcze przed ze­spo­łem, a to za spra­wą pio­sen­ki „I Want to Hold Your Hand”.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beatles

[czy­taj: bi­tels] bi­tels, bit­les (rza­dziej);
1. czło­nek ze­spo­łu The Be­at­les;
2. po­tocz­nie: chło­pak o dłu­gich wło­sach


Źródła:

SJP.pl

Beatlesi

[czy­taj: bi­tels] bi­tels, bit­les (rza­dziej);
1. czło­nek ze­spo­łu The Be­at­les;
2. po­tocz­nie: chło­pak o dłu­gich wło­sach


Źródła:

SJP.pl

Beatlesowski

[czy­taj: bit­le­sow­ski lub bi­tel­sow­ski] bi­tel­sow­ski, bit­le­sow­ski;
1. na­wią­zu­ją­cy do twór­czo­ści ze­spo­łu The Be­at­les, taki jak w mu­zy­ce tego ze­spo­łu;
2. zwią­za­ny z sub­kul­tu­rą mło­dzie­żo­wą lat sześć­dzie­sią­tych XX wieku, na­śla­du­ją­cą styl lan­so­wa­ny przez ten ze­spół


Źródła:

SJP.pl

Beatlesówka

[czy­taj: bi­tel­sów­ka] bi­tel­sów­ka, bit­le­sów­ka;
1. pła­ska, owal­na czap­ka z dasz­kiem, po­pu­lar­na w la­tach 60. XX wieku; bi­tel­só­wa;
2. ro­dzaj gi­ta­ry aku­stycz­nej uży­wa­nej m.in. przez człon­ków grupy The Be­at­les;
3. skó­rza­ny but z pła­skim ob­ca­sem i cho­lew­ką ponad kost­kę, uży­wa­ny w jeź­dziect­wie; rol­ling­ston­ka, szty­blet


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) odzież. owal­na i pła­ska czap­ka z dasz­kiem z lat 60. XX wieku

 (1.2) muz. gi­ta­ra aku­stycz­na ty­po­wa dla człon­ków The Be­at­les

 (1.3) skó­rza­ny but jeź­dziec­ki z cho­lew­ką ponad kost­kę i pła­skim ob­ca­sem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beatlesówki

[czy­taj: bi­tel­sów­ka] bi­tel­sów­ka, bit­le­sów­ka;
1. pła­ska, owal­na czap­ka z dasz­kiem, po­pu­lar­na w la­tach 60. XX wieku; bi­tel­só­wa;
2. ro­dzaj gi­ta­ry aku­stycz­nej uży­wa­nej m.in. przez człon­ków grupy The Be­at­les;
3. skó­rza­ny but z pła­skim ob­ca­sem i cho­lew­ką ponad kost­kę, uży­wa­ny w jeź­dziect­wie; rol­ling­ston­ka, szty­blet


Źródła:

SJP.pl

Beatmaker

[czy­taj: bit­mej­ker] osoba two­rzą­ca pod­kła­dy mu­zycz­ne, zwane be­a­ta­mi


Źródła:

SJP.pl

Beatmakerka

[czy­taj: bit­mej­ker­ka] ko­bie­ta two­rzą­ca pod­kła­dy mu­zycz­ne, zwane be­a­ta­mi


Źródła:

SJP.pl

Beatniczka

→ be­at­nik [czy­taj: bit­nicz­ka]; bit­nicz­ka


Źródła:

SJP.pl

Beatnik

[czy­taj: bit­nik] przed­sta­wi­ciel grupy mło­dzie­ży zbun­to­wa­nej prze­ciw­ko nor­mom spo­łecz­nym i wy­ra­ża­ją­cy ten bunt w róż­nych ek­sce­sach; bit­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. liter. czło­nek ame­ry­kań­skie­go ruchu li­te­rac­ko-kul­tu­ro­we­go lat pięć­dzie­sią­tych XX wieku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beatnikowski

→ be­at­nik; bit­ni­kow­ski


Źródła:

SJP.pl

Beatniks

[czy­taj: bit­niks] grupa mło­dzie­ży zbun­to­wa­nej prze­ciw­ko nor­mom spo­łecz­nym i wy­ra­ża­ją­cej ten bunt w róż­nych ek­sce­sach; bit­ni­cy, be­at­ni­cy, the beat


Źródła:

SJP.pl

Beatowy

→ beat [czy­taj: bi­to­wy]


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) muz. zwią­za­ny z be­a­tem, do­ty­czą­cy beatu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beatrice

[czy­taj: be­a­tris]
1. obce imię żeń­skie;
2. mia­sto w USA, w sta­nie Ne­bra­ska


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beatriks

obce imię żeń­skie


Źródła:

SJP.pl

Beatrycze

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;


Be­a­try­cze – imię żeń­skie po­cho­dze­nia wło­skie­go. Wy­wo­dzi się od słowa oz­na­cza­ją­ce­go „przy­no­szą­ca szczę­ście”. Użyte w "Bo­skiej ko­me­dii" Dan­te­go.

Be­a­try­cze imie­ni­ny ob­cho­dzi 18 stycz­nia, 13 lu­te­go, 10 maja, 29 lipca, 29 sierp­nia, 1 wrze­śnia i 25 li­sto­pa­da.

Be­a­try­cze jest jed­nym z nie­licz­nych żeń­skich imion w ję­zy­ku pol­skim, które nie koń­czy się na li­te­rę „a” i które się nie od­mie­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beatty

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Beatyfikacja

uz­na­nie przez Ko­ściół ka­to­lic­ki osoby zmar­łej za bło­go­sła­wio­ną


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rel. ofi­cjal­ne uz­na­nie przez Ko­ściół ka­to­lic­ki lub Cer­kiew zmar­łej osoby za bło­go­sła­wio­ną i zez­wo­le­nie na jej lo­kal­ny kult;


Be­a­ty­fi­ka­cja ( be­a­ti­fi­ca­re „wy­róż­niać”) – akt ko­ściel­ny wy­da­wa­ny przez Ko­ściół ka­to­lic­ki, uz­na­ją­cy osobę zmar­łą za bło­go­sła­wio­ną, zez­wa­la­ją­cy na pu­blicz­ny kult, ale o cha­rak­te­rze lo­kal­nym (np. w die­cez­ji). Akt taki wy­da­je się po po­zy­tyw­nym roz­pa­trze­niu pro­ce­su be­a­ty­fi­ka­cyj­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beatyfikacyjny

przy­miot­nik od: be­a­ty­fi­ka­cja


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy be­a­ty­fi­ka­cji, zwią­za­ny z be­a­ty­fi­ka­cją


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beatyfikowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rel. do­ko­ny­wa­nie be­a­ty­fi­ka­cji


Źródła:

Wiktionary

Beatyfikować

w Ko­ście­le ka­to­lic­kim: za­li­czyć, za­li­czać w po­czet bło­go­sła­wio­nych


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) rel. ofi­cjal­nie ogła­szać kogoś bło­go­sła­wio­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beauce

[czy­taj: bos]
1. re­gion w pół­noc­nej Fran­cji;
2. re­gion w Qu­e­be­cu (pro­win­cji Ka­na­dy)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beauceron

[czy­taj: bo­se­ran] rasa psów pa­ster­skich; ow­cza­rek z Be­a­u­ce, ow­cza­rek fran­cu­ski be­a­u­ce­ron


Źródła:

SJP.pl

Beaufort

[czy­taj: bo­fort]1. François Be­a­u­fort de Vendôme, ksią­żę (1616-69), jeden z gł. przy­wód­ców fron­dy, ad­mi­rał fran­cu­ski;
2. Fran­cis Be­a­u­fort (1774-1856), ir­landz­ki fizyk i ma­te­ma­tyk


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beaujolais

[czy­taj: bożoLE] czer­wo­ne wino bur­gundz­kie, cha­rak­te­ry­zu­ją­ce się krót­kim okre­sem doj­rze­wa­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) enol. wino bur­gundz­kie o lek­kim, owo­co­wym cha­rak­te­rze pro­du­ko­wa­ne w oko­li­cach fran­cu­skie­go re­gio­nu Be­a­u­jo­la­is;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beaumarchais

[czy­taj: bomarSZE] naz­wi­sko, m.in. Pier­re Au­gu­stin Caron de Be­a­u­mar­cha­is (1732-1799) - pi­sarz fran­cu­ski


Źródła:

SJP.pl

Beaumont

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Beauty

bran­ża be­a­u­ty - sek­tor usług i pro­duk­tów zwią­za­nych z urodą


Źródła:

SJP.pl

Beauvoir

[czy­taj: bowuAR] naz­wi­sko, m.in. Si­mo­ne de Be­a­u­vo­ir (1908-1986) - pi­sar­ka fran­cu­ska


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bebe

mały koł­nie­rzyk o za­o­krą­glo­nych ro­gach


Bebe, właśc. María Nie­ves Re­bol­le­do Vila (ur. 9 maja 1978 w Va­len­cia de Alcántara) – hisz­pań­ska pio­sen­kar­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bebech

po­tocz­nie: brzuch; ban­dzioch, bań­dzioch, brzu­cho, wan­cioch, wan­cioł


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) posp. brzuch

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. żo­łą­dek

 (1.3) gwara. więz. brzuch, żo­łą­dek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bebechowaty

przed­sta­wia­ją­cy roz­ter­ki duszy, ale w spo­sób zbyt po­wierz­chow­ny


przy­miot­nik

 (1.1) posp. przed­sta­wia­ją­cy roz­ter­ki duszy ze zbyt pry­mi­tyw­ną ek­spre­sją


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bebechowy

→ be­bech, → be­be­chy


Patrz:bebech, → bebechy

Źródła:

SJP.pl

Bebechy

po­spo­li­cie:
1. wnętrz­no­ści;
2. wew­nętrz­ne czę­ści cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) pot. wnętrz­no­ści, je­li­ta, flaki

 (1.2) pot. wew­nętrz­ne czę­ści cze­goś, np. sa­mo­cho­du lub urzą­dze­nia

 (1.3) daw. pot. przez­wi­sko osoby o wiel­kim brzu­chu, w lp. wiel­ki brzuch


Be­be­chy ( Бебехи) – wieś na Ukra­i­nie, w ob­wo­dzie lwow­skim, w re­jo­nie szep­tyc­kim.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bebel

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bebeszyć

po­tocz­nie:
1. usu­wać or­ga­ny wew­nętrz­ne z za­bi­te­go zwie­rzę­cia; pa­tro­szyć;
2. nie­po­rząd­nie wyj­mo­wać coś z ja­kie­goś wnę­trza, roz­rzu­cać wokół; roz­grze­by­wać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­be­be­szyć)

 (1.1) pot. wyj­mo­wać wnętrz­no­ści z mart­we­go zwie­rzę­cia lub czło­wie­ka

 (1.2) pot. be­zład­nie opróż­niać coś, zwy­kle szu­ka­jąc cze­goś

 (1.3) pot. usi­ło­wać do­kład­nie poz­nać treść cze­goś, np. do­ku­men­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bebewuerowiec

osoba na­le­żą­ca do BBWR (Bez­par­tyj­ne­go Bloku Współ­pra­cy z Rzą­dem lub Bez­par­tyj­ne­go Bloku Wspie­ra­nia Re­form); BBWR-owiec


Źródła:

SJP.pl

Bebewuerowski

zwią­za­ny z BBWR (Bez­par­tyj­nym Blo­kiem Współ­pra­cy z Rzą­dem lub z Bez­par­tyj­nym Blo­kiem Wspie­ra­nia Re­form); BBWR-owski


Źródła:

SJP.pl

Bebizacja

sol­mi­za­cja albo czy­ta­nie nut gło­sem z wy­ma­wia­niem zgło­sek: la, be, ce, de, me, fe, ge (dzi­siaj: do, re, mi, fa, sol, la, si); bo­bi­za­cja


Źródła:

SJP.pl

Beblanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|be­blać.


Źródła:

Wiktionary

Beblać

cza­sow­nik

 (1.1) pot. łódź. gw-pl|Górny Śląsk. mówić niez­ro­zu­mia­le

 (1.2) gw-pl|Poz­nań. mówić bzdu­ry


Źródła:

Wiktionary

Bebok

po­stać z pol­skich le­gend (m.in. ślą­skich), isto­ta nad­przy­ro­dzo­na, zjawa, stra­szy­dło zwią­za­ne z ciem­no­ścią; babok, bobok


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. stra­szy­dło


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bebop

[czy­taj: bibop] bibop;
1. styl jaz­zo­wy cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się krót­ki­mi fra­za­mi me­lo­dycz­ny­mi, dużą im­pro­wi­za­cją oraz ek­spre­sją gry;
2. mu­zy­ka w tym stylu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) muz. styl jaz­zo­wy z po­cząt­ków lat 40. XX wieku;


Bebop (rów­nież rebop, lub po pro­stu bop) – styl jaz­zo­wy z po­cząt­ków lat 40. XX wieku. Pow­stał na wschod­nim wy­brze­żu USA. Głów­ni twór­cy: Char­lie Par­ker (ps. Bird), Dizzy Gil­le­spie, The­lo­nio­us Monk, Fats Na­var­ro, Bud Po­well. W po­rów­na­niu z wcze­śniej­szy­mi sty­la­mi mu­zy­ki jaz­zo­wej, np. swin­giem, cha­rak­te­ry­zo­wał się dużą swo­bo­dą in­ter­pre­ta­cyj­ną, im­pro­wi­za­cją, bo­ga­tą ryt­mi­ką, sko­ko­wo roz­wi­ja­ną me­lo­dią i przy­spie­sze­niem frazy. Dał po­czą­tek jaz­zo­wi no­wo­czes­ne­mu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bebopowy

→ bebop; bi­bo­po­wy, bo­po­wy


Źródła:

SJP.pl

Bebzol

po­tocz­nie: duży brzuch; beb­zon, be­er­ceps, kał­dun, bęben, boj­ler, ma­ciek


Źródła:

SJP.pl

Bebzon

po­tocz­nie: duży brzuch; beb­zol, be­er­ceps, kał­dun, bęben, boj­ler, ma­ciek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. żart. brzuch, a zwła­szcza gruby czyli tzw. mię­sień piwny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bebzun

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. bia­ły­stok. ku­ja­wy. duży brzuch


Źródła:

Wiktionary

Bebłek

be­błek błot­ny - ro­śli­na rocz­na z ro­dzi­ny krwaw­ni­co­wa­tych, wy­stę­pu­ją­ca na miej­scach wil­got­nych


Źródła:

SJP.pl

Bebły

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) reg. pozn. po­my­je


Źródła:

Wiktionary

Becelować

po­tocz­nie: pła­cić za coś, po­kry­wać kosz­ty


Źródła:

SJP.pl

Bechatka

woj­sko­wa kurt­ka po­lo­wa no­szo­na w zimie przez pol­skich żoł­nie­rzy


Be­chat­ka (także "Pan­ter­ka") – po­tocz­na nazwa zi­mo­wych kur­tek po­lo­wych Woj­ska Pol­skie­go i daw­ne­go Lu­do­we­go Woj­ska Pol­skie­go, oraz funk­cjo­na­riu­szy in­nych pol­skich służb mun­du­ro­wych. Współ­cze­śnie za­stę­po­wa­nych przez kom­ple­ty go­re­te­xo­we.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Becherovka

cze­ski li­kier zio­ło­wy; Be­che­row­ka


Be­che­rov­ka – zio­ło­wy li­kier z Czech. Za­wie­ra wodę, wy­so­ko­ja­ko­ścio­wy al­ko­hol, na­tu­ral­ny cu­kier i spe­cy­ficz­ną gorz­ką mie­szan­kę około 32 ziół i przy­praw. Zo­sta­ła wpro­wa­dzo­na do sprze­da­ży w 1807. Na­zy­wa­na jest 13. źró­dłem kar­lo­war­skie­go uz­dro­wi­ska. Wła­ści­cie­lem marki do końca II wojny świa­to­wej była ro­dzi­na Be­cher, a od 2023 jest nim pol­ski kon­cern Ma­spex.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Becherowka

cze­ski li­kier zio­ło­wy; Be­che­rov­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cze­ski li­kier zio­ło­wy;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bechnyć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. ude­rzyć, runąć


Źródła:

Wiktionary

Bechowiec

po­tocz­nie: czło­nek BCh (Ba­ta­lio­nów Chłop­skich); BCh-owiec


Źródła:

SJP.pl

Bechowski

przy­miot­nik od: BCh (Ba­ta­lio­ny Chłop­skie); BCh-owski


Źródła:

SJP.pl

Bechstein

[czy­taj: bechsz­tajn] marka for­te­pia­nów i firma


Źródła:

SJP.pl

Bechtanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) na­ma­wia­nie do złego, wro­gie uspo­sa­bia­nie


Źródła:

Wiktionary

Bechtać

prze­sta­rza­le: wrogo uspo­sa­biać; ją­trzyć, pod­pu­szczać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) pod­ju­dzać, ją­trzyć, bun­to­wać, wrogo uspo­sa­biać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bechter

pan­cerz wschod­ni uży­wa­ny w Pol­sce w XVI i XVII wieku za­miast kol­czu­gi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hist. wojsk. ro­dzaj pan­ce­rza po­cho­dzą­ce­go ze wscho­du, wy­ko­na­ne­go z pro­sto­kąt­nych że­laz­nych pły­tek po­łą­czo­nych ze sobą kol­czu­gą;


Bech­ter – ro­dzaj pan­ce­rza po­cho­dze­nia wschod­nie­go, wy­ko­na­ne­go z pro­sto­kąt­nych że­laz­nych pły­tek po­łą­czo­nych ze sobą że­laz­ny­mi kół­ka­mi (ple­cion­ką kol­czą). Płyt­ki w pio­nie były po­łą­czo­ne za­cho­dząc na sie­bie, two­rząc zwar­te, pio­no­we rzędy, na­to­miast w po­zio­mie po­łą­czo­ne były z od­stę­pa­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beciak

śro­do­wi­sko­wo: sa­miec beta


Źródła:

SJP.pl

Becik

zdrob­nie­nie od: bet


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) po­dłuż­na pie­rzyn­ka dla nie­mow­ląt, zgi­na­na w po­ło­wie;

 (1.2) zdrobn. od bet


Becik – ro­dzaj okry­cia wy­peł­nio­ne­go pu­chem, ocie­pli­ną lub cien­ką gąbką, któ­rym przy­kry­wa i otula się nie­mow­lę. Kla­sycz­ny, uży­wa­ny nieg­dyś becik miał kształt dłu­gie­go pro­sto­ką­ta. Dziec­ko kła­dło się na jed­nej po­łów­ce, druga słu­ży­ła za przy­kry­cie. Ca­łość zwią­zy­wa­ło się trocz­ka­mi przy­szy­ty­mi do boków. Część przy głów­ce nie­mow­lę­cia czę­sto była ob­szy­ta fal­ban­ką.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Becikowe

jed­no­ra­zo­we świad­cze­nie pie­nięż­ne wy­pła­ca­ne ro­dzi­com za uro­dze­nie dziec­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) świad­cze­nie fi­nan­so­we wy­pła­ca­ne ro­dzi­com nowo na­ro­dzo­ne­go dziec­ka


Patrz:becik, → becikowe

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Becikowy

→ becik, → be­ci­ko­we


Patrz:becik, → becikowe

Źródła:

SJP.pl

Beck

[czy­taj: bek] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beckenbauer

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Becker

[czy­taj: beker] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beckermann

[czy­taj: BEkerman] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beckers

[czy­taj: be­kers] naz­wi­sko


Bec­kers – szwedz­ka firma za­ło­żo­na w 1865 roku, bę­dą­ca jed­nym z naj­więk­szych pro­du­cen­tów środ­ków che­micz­nych. W Pol­sce w roku 2002 firma Bec­kers wraz z Po­li­far­bem i Tik­ku­ri­lą wesz­ła w skład spół­ki TBD SA (od 2007 „Tik­ku­ri­la Pol­ska SA”).

18 grud­nia 2020 roku ogło­szo­no prze­ję­cie nor­dyc­kie­go kon­cer­nu Tik­ku­ri­la, wła­ści­cie­la marki Bec­kers, przez PPG In­du­stries.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beckett

[czy­taj: beket] naz­wi­sko, np. Sa­mu­el Bec­kett (1906-89), pi­sarz ir­landz­ki


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beckham

[czy­taj: bek­ham] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beckmannia

[czy­taj: bekMAnia] ro­dzaj wie­lo­let­niej ro­śli­ny z ro­dzi­ny traw; bek­ma­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. po­spo­li­ta trawa pa­stew­na pod­mo­kłych łąk eu­raz­ja­tyc­kich;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Becquerel

[czy­taj: bekeREL] naz­wi­sko, m.in. An­to­i­ne Henri Bec­qu­e­rel (1852-1908) - fran­cu­ski fizyk i che­mik; w 1896 r. od­krył pro­mie­niot­wór­czość uranu, za co w 1903 r. otrzy­mał Na­gro­dę Nobla


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Becyrk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. gw-pl|Kresy. ko­mi­sa­riat


Źródła:

Wiktionary

Beczek

1. duże na­czy­nie w kształ­cie walca o wy­pu­kłych ścian­kach, wy­ko­ny­wa­ne czę­sto z drew­nia­nych kle­pek uję­tych bla­sza­ny­mi obrę­cza­mi;
2. fi­gu­ra akro­ba­tycz­na w lot­nict­wie;
3. becz­ka pro­chu - miej­sce, gdzie może dojść do wojny lub gwał­tow­ne­go kon­flik­tu;
4. becz­ka śmie­chu - sy­tu­a­cja wy­wo­łu­ją­ca śmiech


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. ktoś skłon­ny do pła­czu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|be­czeć.


Źródła:

Wiktionary

Beczeć

po­tocz­nie, lek­ce­wa­żą­co: brzyd­ko, fał­szy­wie śpie­wać


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) o owcy lub kozie: wy­da­wać cha­rak­te­ry­stycz­ny prze­cią­gły głos

 (1.2) pot. pła­kać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beczka

1. duże na­czy­nie w kształ­cie walca o wy­pu­kłych ścian­kach, wy­ko­ny­wa­ne czę­sto z drew­nia­nych kle­pek uję­tych bla­sza­ny­mi obrę­cza­mi;
2. fi­gu­ra akro­ba­tycz­na w lot­nict­wie;
3. becz­ka pro­chu - miej­sce, gdzie może dojść do wojny lub gwał­tow­ne­go kon­flik­tu;
4. becz­ka śmie­chu - sy­tu­a­cja wy­wo­łu­ją­ca śmiech


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cy­lin­drycz­ne na­czy­nie, tra­dy­cyj­nie wy­ko­ny­wa­ne z kle­pek drew­nia­nych, spię­tych me­ta­lo­wy­mi obrę­cza­mi, współ­cze­śnie rów­nież z in­nych ma­te­ria­łów;

 (1.2) lotn. ro­dzaj akro­ba­cji po­wietrz­nej;

 (1.3) środ. mot. sa­mo­chód mer­ce­des model W123

 (1.4) mat. bryła obro­to­wa o kształ­cie przy­po­mi­na­ją­cym becz­kę (1.1);

 (1.5) gw-pl|Bu­ko­wi­na. kwiat wierz­by

 (1.6) daw. środ. polit. człon­ki­ni bo­jów­ki


Becz­ka – cy­lin­drycz­ne, wy­o­blo­ne poś­rod­ku na­czy­nie, tra­dy­cyj­nie wy­ko­ny­wa­ne z kle­pek drew­nia­nych, naj­czę­ściej dę­bo­wych, spię­tych me­ta­lo­wy­mi obrę­cza­mi z taśmy zwa­nej "bed­nar­ką".

Rze­mieśl­nik wyt­wa­rza­ją­cy becz­ki na­zy­wa­ny jest bed­na­rzem. Prze­my­sło­wa wyt­wór­nia be­czek to becz­kar­nia. Kształt becz­ki poz­wa­la sto­sun­ko­wo łatwo prze­ta­czać i ma­ni­pu­lo­wać nią przy prze­ła­dun­ku. Tra­dy­cyj­ne drew­nia­ne becz­ki po­wszech­nie sto­su­je się przy fer­men­ta­cji i doj­rze­wa­niu piwa, wina, bran­dy, sher­ry czy whi­sky.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beczkarnia

1. warsz­tat, w któ­rym pro­du­ku­je się becz­ki;
2. po­mie­szcze­nie, w któ­rym prze­cho­wu­je się becz­ki


Źródła:

SJP.pl

Beczkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pa­ko­wa­nie cze­goś do becz­ki


Źródła:

Wiktionary

Beczkowato

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) po­dob­nie jak becz­ka; mając kształt przy­po­mi­na­ją­cy becz­kę


Źródła:

Wiktionary

Beczkowatość

→ becz­ko­wa­ty


Patrz:beczkowaty

Źródła:

SJP.pl

Beczkowaty

przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem becz­kę


przy­miot­nik

 (1.1) kształ­tem przy­po­mi­na­ją­cy becz­kę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beczkować

umie­szczać coś w becz­kach


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­prze­chod­ni (dk. za­becz­ko­wać)

 (1.1) umie­szczać w becz­kach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beczkowy

zwią­za­ny z becz­ką


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do becz­ki, ma­ją­cy zwią­zek z becz­ką, po­cho­dzą­cy z becz­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beczkowóz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) sa­mo­chód lub przy­cze­pa z cy­ster­ną (becz­ką) do prze­wo­zu wody lub in­nych pły­nów


Becz­ko­wóz – wóz konny z przy­mo­co­wa­ną becz­ką na wodę. Peł­nił rolę wozu stra­żac­kie­go oraz zbior­ni­ka na wodę dla lud­no­ści.

Po­wszech­ność becz­ko­wo­zów je­szcze po II woj­nie świa­to­wej była spo­wo­do­wa­na trud­no­ścia­mi w za­o­pa­trze­niu w wodę lud­no­ści w ma­łych mia­stach, które nie miały wo­do­cią­gów, a stud­ni nie­wy­star­cza­ją­cą ilość.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Beczuana

bry­tyj­ski pro­tek­to­rat w po­łud­nio­wej Afry­ce, w la­tach 1885-1966, obec­nie nie­pod­le­głe pań­stwo Bots­wa­na


Be­czu­a­na ( Be­chu­a­na­land, od głów­ne­go ple­mie­nia Tsu­a­nów) – bry­tyj­ski pro­tek­to­rat w po­łud­nio­wej Afry­ce, ist­nie­ją­cy w la­tach 1885–1966, na te­re­nie obec­nie nie­pod­le­głej Bots­wa­ny. W la­tach 1909–1966 pro­tek­to­rat za­rzą­dza­ny był przez Wy­so­kie­go Ko­mi­sa­rza. W la­tach 1885–1965 rolę sto­li­cy peł­nił Ma­hi­keng – mia­sto, które znaj­do­wa­ło się poza gra­ni­ca­mi Be­czu­a­ny, a na te­ry­to­rium Związ­ku Po­łud­nio­wej Afry­ki (póź­niej Re­pu­bli­ki Po­łud­nio­wej Afry­ki). W 1965 roku sto­li­cę prze­nie­sio­no do Ga­bo­ro­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beczunia

zdrob­nia­le: beka


Źródła:

SJP.pl

Beczuszka

zdrob­nie­nie od: becz­ka; be­czuł­ka


Źródła:

SJP.pl

Beczułeczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: be­czuł­ka


Źródła:

Wiktionary

Beczułka

zdrob­nie­nie od: becz­ka; be­czusz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: becz­ka

 (1.2) mała becz­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beczułkowate

o kształ­cie przy­po­mi­na­ją­cym becz­kę


Be­czuł­ko­wa­te (Or­cu­li­dae) – ro­dzi­na lą­do­wych śli­ma­ków trzon­ko­ocz­nych (Sty­lom­ma­top­ho­ra), cha­rak­te­ry­zu­ją­cych się cy­lin­drycz­ną musz­lą o wielu ni­skich skrę­tach, wy­so­ko­ści 3–10 mm i że­ber­ko­wa­nej po­wierzch­ni.

Wy­stę­pu­ją w Eu­ro­pie i na Bli­skim Wscho­dzie. W za­pi­sie ko­pal­nym znane są z pa­le­o­ce­nu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beczułkowaty

o kształ­cie przy­po­mi­na­ją­cym becz­kę


przy­miot­nik

 (1.1) w kształ­cie be­czuł­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beczułkowy

→ be­czuł­ka


Patrz:beczułka

Źródła:

SJP.pl

Beczwa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka na Mo­ra­wach w Cze­chach, naj­więk­szy lewy do­pływ Mo­ra­wy;


Becz­wa (cz. "Bečva"; niem. "Bets­chwa", "Betsch") – rzeka na Mo­ra­wach w Cze­chach, naj­więk­szy lewy do­pływ Mo­ra­wy. Dłu­gość – 61,5 km, po­wierzch­nia do­rze­cza – 1625,7 km². Na­le­ży do zle­wi­ska Morza Czar­ne­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Beda

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


Beda – imię mę­skie łą­czo­ne z ger­mań­skim "beadu", "beado" — "wojna, walka". Ist­nie­je trzech świę­tych o tym imie­niu, wśród nich naj­bar­dziej zna­nym jest Beda Czci­god­ny, an­giel­ski hi­sto­ryk, uczo­ny i dok­tor Ko­ścio­ła z VIII wieku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bedeker

prze­wod­nik dla tu­ry­stów; ba­e­de­ker


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) dru­ko­wa­ny prze­wod­nik tu­ry­stycz­ny


Be­de­ker – po­pu­lar­ny prze­wod­nik tu­ry­stycz­ny wy­da­wa­ny przez nie­miec­kie wy­daw­nict­wo Karla Ba­e­de­ke­ra. Wła­ści­wie "ba­e­de­ker" od naz­wi­ska wy­daw­cy, ale przy­ję­ła się spol­szczo­na nazwa "be­de­ker".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bedekerowy

→ be­de­ker


Patrz:bedeker

Źródła:

SJP.pl

Bedel

daw­niej: woźny w za­kła­dzie na­u­ko­wym; pedel; ter­cjan


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. woźny (w szko­le)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bedestan

tu­rec­ka hala hand­lo­wa, w któ­rej sprze­da­je się kosz­tow­ne przed­mio­ty; od­po­wied­nik eu­ro­pej­skich su­kien­nic


Be­de­stan (be­zi­stan, be­zi­sten) (z pers. " bazzāzestān") – kryty targ przez­na­czo­ny do sprze­da­ży to­wa­rów war­to­ścio­wych.

Licz­nie bu­do­wa­ny w Im­pe­rium Os­mań­skim ro­dzaj hali hand­lo­wej przez­na­czo­nej na cenne i dro­gie ar­ty­ku­ły, np. tka­ni­ny, bi­żu­te­rię, na­czy­nia i inne wy­ro­by krusz­co­we.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bedford

naz­wi­sko


Bed­ford – mia­sto w Wiel­kiej Bry­ta­nii, w An­glii, oś­ro­dek ad­mi­ni­stra­cyj­ny hrab­stwa Bed­fords­hi­re, w dy­stryk­cie (uni­ta­ry aut­ho­ri­ty) Bed­ford, nad rzeką Great Ouse. W 2001 roku li­czy­ło 82 448 miesz­kań­ców, na­to­miast razem z mia­stem Kemp­ston two­rzy aglo­me­ra­cję li­czą­cą 101 928 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bedki

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) kulin. reg. pozn. grzy­by


Źródła:

Wiktionary

Bedleński

przy­miot­nik od: Bedl­no


Źródła:

SJP.pl

Bedlington

po­tocz­nie: pies rasy bed­ling­ton ter­rier


Bed­ling­ton – mia­sto w Wiel­kiej Bry­ta­nii, w An­glii, w re­gio­nie North East En­gland, w hrab­stwie Nort­hum­ber­land. W 2001 r. mia­sto to za­miesz­ki­wa­ło 15400 osób.

W Bed­ling­ton zo­stał wy­ho­do­wa­ny pies rasy Bed­ling­ton ter­rier.

W tym mie­ście ma swą sie­dzi­bę klub pił­kar­ski - Bed­ling­ton Ter­riers F.C.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bedliszka

drob­na mu­chów­ka z ro­dzi­ny bed­li­szek; grzy­bo­lub­ka


Źródła:

SJP.pl

Bedliszki

ro­dzi­na owa­dów z rzędu mu­chó­wek; grzy­biar­ko­wa­te


Źródła:

SJP.pl

Bedliszkowate

ro­dzi­na mu­chó­wek obej­mu­ją­ca ponad 1500 ga­tun­ków


Źródła:

SJP.pl

Bedliszkowaty

o ce­chach bed­lisz­ko­wa­tych (ro­dzi­na mu­chó­wek)


Źródła:

SJP.pl

Bedlno

nazwa kilku wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bednarczuk

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bednarczyk

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) uczeń (ter­mi­na­tor) u bed­na­rza; cze­lad­nik bed­nar­ski

 (1.2) syn bed­na­rza


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bednarek

1. po­tocz­nie: zawód bed­na­rza;
2. taśma sta­lo­wa wal­co­wa­na na go­rą­co


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bednarka

1. po­tocz­nie: zawód bed­na­rza;
2. taśma sta­lo­wa wal­co­wa­na na go­rą­co


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ina­czej bed­nar­stwo

 (1.2) ina­czej bed­na­rzo­wa

 (1.3) ko­bie­ta bed­narz

 (1.4) bud. taśma sta­lo­wa o prze­kro­ju spła­szczo­ne­go pro­sto­ką­ta, zwi­ja­na w kręgi; uży­wa­na m.in. w in­sta­la­cjach od­gro­mo­wych lub jako zbro­je­nie w stro­pach Kle­i­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bednarkiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Bednarnia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miej­sce pracy bed­na­rza, gdzie wyt­wa­rza się lub na­pra­wia becz­ki ewen­tu­al­nie inne na­czy­nia z kle­pek


Źródła:

Wiktionary

Bednarowicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bednarski

do­ty­czą­cy bed­na­rza lub bed­nar­stwa


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy bed­na­rza lub bed­nar­stwa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bednarstwo

rze­mio­sło bed­na­rza


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) gałąź rze­mio­sła bądź prze­my­słu drzew­ne­go zwią­za­na z wyt­wa­rza­niem i na­pra­wą drew­nia­nych na­czyń z kle­pek (be­czek, balii, ma­sel­nic)


Bed­nar­stwo (sta­ro­pol. "Ła­giew­nik") – dział rze­mio­sła zaj­mu­ją­cy się wyt­wa­rza­niem na­czyń drew­nia­nych tech­ni­ką klep­ko­wą: be­czek, kadzi, balii, fas, ma­sel­nic, dzie­ży i łopat do chle­ba, ko­ne­wek, wia­der, ce­brzy­ków, wa­nie­nek, kufli. Bed­narz wy­ra­bia na­czy­nia z drew­na sos­no­we­go, świer­ko­we­go, ol­cho­we­go, li­po­we­go, dę­bo­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bednaruk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Bednarz

rze­mieśl­nik wy­ra­bia­ją­cy na­czy­nia z kle­pek lub z drew­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rzem. rze­mieśl­nik wy­ko­nu­ją­cy i na­pra­wia­ją­cy drew­nia­ne na­czy­nia z kle­pek, trud­nią­cy się bed­nar­stwem


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bednarzowa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) żona bed­na­rza


Źródła:

Wiktionary

Bednarzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zaj­mo­wa­nie się bed­nar­stwem, wy­ko­ny­wa­nie za­wo­du bed­na­rza


Źródła:

Wiktionary

Bednarzować

śro­do­wi­sko­wo: wy­ko­ny­wać zawód bed­na­rza


Źródła:

SJP.pl

Bednarzowy

→ bed­narz (daw­niej); bed­nar­ski


Źródła:

SJP.pl

Bednarów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w re­jo­nie ka­łu­skim ob­wo­du iwa­no­fran­kiw­skie­go;


Bed­na­rów – wieś w re­jo­nie ka­łu­skim ob­wo­du iwa­no­fran­kiw­skie­go, za­ło­żo­na w 1442 r. W II Rze­czy­po­spo­li­tej miej­sco­wość była sie­dzi­bą gminy wiej­skiej Bed­na­rów w po­wie­cie sta­ni­sła­wow­skim wo­je­wództ­wa sta­ni­sła­wow­skie­go. Wieś liczy 2431 miesz­kań­ców.

Znaj­du­je tu się sta­cja ko­le­jo­wa Bed­na­rów, po­ło­żo­na na linii Stryj – Iwano-Fran­kiwsk (od­ci­nek daw­nej Ga­li­cyj­skiej Kolei Trans­wer­sal­nej).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bednia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. kubeł


Źródła:

Wiktionary

Bednorz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bedocja

ga­tu­nek słod­ko­wod­nej ryby z rzędu ate­ry­noksz­tałt­nych; ate­ryn­ka


Źródła:

SJP.pl

Bedrykowce

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś na Ukra­i­nie w re­jo­nie za­le­szczyc­kim ob­wo­du tar­no­pol­skie­go, po­ło­żo­na nad rzeką Tupą;


Zo­bacz też: Be­dry­kiw­ci – wieś w ob­wo­dzie chmiel­nic­kim.

Be­dry­kow­ce (ukr. Бедриківці) – wieś na Ukra­i­nie w re­jo­nie czort­kow­skim na­le­żą­cym do ob­wo­du tar­no­pol­skie­go.

Za­chod­nią część wsi sta­no­wi daw­niej odręb­na wieś Że­raw­ka (lub "Ży­raw­ka").


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Beduin

1. ko­czow­nik arab­ski;
2. po­tocz­nie, żar­to­bli­wie: Żyd


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przed­sta­wi­ciel pa­ster­skiej lud­no­ści ko­czow­ni­czej, za­miesz­ku­ją­cej pu­sty­nie Bli­skie­go Wscho­du oraz pół­noc­nej Afry­ki

 (1.2) gw-pl|War­sza­wa. pot. żart. Żyd, żyd

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: be­du­i­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beduina

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kraw. dam­ski płaszcz z kap­tu­rem


Źródła:

Wiktionary

Beduini

1. ko­czow­nik arab­ski;
2. po­tocz­nie, żar­to­bli­wie: Żyd


Be­du­i­ni ( ‏بدو‎ "badū") – ko­czow­ni­cze lub pół­ko­czow­ni­cze ple­mio­na kra­jów arab­skich, Afry­ki Pół­noc­nej i Bli­skie­go Wscho­du. Nazwa wy­wo­dzi się od arab­skie­go okre­śle­nia pu­sty­ni i za­miesz­ku­ją­cych ją ko­czow­ni­ków.

Do XX wieku głów­nym za­ję­ciem Be­du­i­nów była ho­dow­la (wiel­błą­dów, owiec i kóz). Niek­tó­re klany Be­du­i­nów miesz­ka­ją w na­mio­tach i od­by­wa­ją da­le­kie wę­drów­ki ze swo­i­mi sta­da­mi w po­szu­ki­wa­niu pa­stwisk. Chów zwie­rząt jed­nak nie za­pew­nia im wy­star­cza­ją­cych środ­ków do życia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beduinka

ko­czow­nicz­ka arab­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) arab­ska ko­czow­nicz­ka

 (1.2) kraw. dam­skie okry­cie z kap­tu­rem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beduiński

→ Be­du­i­ni


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z Be­du­i­nem; do­ty­czą­cy Be­du­i­nów


Patrz:Beduini

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beduińsko

przy­słó­wek

 (1.1) na spo­sób be­du­iń­ski, po be­du­iń­sku


Źródła:

Wiktionary

Beduińskość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest be­du­iń­skie; cecha tych, któ­rzy są be­du­iń­scy


Źródła:

Wiktionary

Bedłka

1. grzyb z ro­dzi­ny bedł­ko­wa­tych
2. w po­tocz­nym wy­ra­że­niu: to dla mnie bedł­ka - ba­ga­te­la, głup­stwo


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) biol. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Aga­ri­cus|ref=tak., grzyb z ro­dzi­ny bedł­ko­wa­tych, z blasz­ka­mi na dol­nej stro­nie ka­pe­lu­sza, wy­stę­pu­ją­cy w ga­tun­kach ja­dal­nych (pie­czar­ka, bocz­niak) i tru­ją­cych (mu­cho­mor sro­mot­ni­ko­wy)

 (1.2) reg. grzyb w ogóle, w szcze­gól­no­ści lichy, niesz­la­chet­ny

 (1.3) reg. kro­sta na war­gach dzie­cię­cych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bedłkowate

ro­dzi­na grzy­bów blasz­ko­wa­tych; bedł­ki


Źródła:

SJP.pl

Bedłkowaty

o ce­chach bedł­ko­wa­tych (ro­dzi­na grzy­bów)


Źródła:

SJP.pl

Bedłkowce

dawna nazwa rzędu grzy­bów pod­staw­ko­wych w kla­sie pie­czar­nia­ków; blasz­kow­ce, pie­czar­kow­ce, bedł­ko­we


Źródła:

SJP.pl

Bedłkowe

dawna nazwa rzędu grzy­bów pod­staw­ko­wych w kla­sie pie­czar­nia­ków; blasz­kow­ce, pie­czar­kow­ce, bedł­kow­ce


Źródła:

SJP.pl

Bedłkowiec

grzyb z rzędu pod­staw­ko­wych, o blasz­ko­wym lub blasz­ko­po­dob­nym hy­me­no­fo­rze; blasz­ko­wiec, pie­czar­ko­wiec


Źródła:

SJP.pl

Bee

wyraz na­śla­du­ją­cy zwie­rzę­ce be­cze­nie, głów­nie owcy; be


Bee – miej­sco­wość i gmina we Wło­szech, w re­gio­nie Pie­mont, w pro­win­cji Cusio Os­so­la.

We­dług da­nych na rok 2004 gminę za­miesz­ki­wa­ły 623 osoby, 207,7 os./km².


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beecher

[czy­taj: BIczer] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beef

[czy­taj: bif] śro­do­wi­sko­wo: kon­flikt słow­ny ra­pe­rów po­le­ga­ją­cy na wy­ty­ka­niu ne­ga­tyw­nych cech prze­ciw­ni­ka w pio­sen­kach hip­ho­po­wych


Beef (ang. „kłót­nia, sprzecz­ka”) – ro­dzaj kon­flik­tu na tle ar­ty­stycz­nym zwią­za­ny z sze­ro­ko po­ję­tą kul­tu­rą hip-hop, do­ty­czy on za­rów­no DJ-ów, MC, jak i wyt­wór­ni pły­to­wych. Beef skła­da się z co najm­niej 2 dis­sów (wyz­wisk). Swo­i­mi ko­rze­nia­mi sięga wczes­nych lat 70.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beefmaster

[czy­taj: bif­ma­ster] ame­ry­kań­ska rasa bydła mięs­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Beema

po­tocz­nie: sa­mo­chód lub mo­to­cykl marki BMW; Bejca, Be­em­ka, Be­em­wi­ca


Beema (znany także jako: "Bumer", "Bum­mer", "Bim­mer", "Bu­mier", ros. "Бумер") – ro­syj­ski dra­mat kry­mi­nal­ny z 2003 roku.

Film jest fa­bu­lar­nym de­biu­tem re­ży­ser­skim Pio­tra Bu­sło­wa – ab­sol­wen­ta mo­skiew­skiej szko­ły fil­mo­wej. W 2006 roku re­ży­ser na­krę­cił drugą część ("Beema 2"), któ­rej akcja roz­gry­wa kilka lat póź­niej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beemka

po­tocz­nie:
1. sa­mo­chód lub mo­to­cykl marki BMW; Bejca, Beema, Be­em­wi­ca;
2. mała, lekka ża­glów­ka klasy BM


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) środ. mot. sa­mo­chód marki BMW (1.1)

 (1.2) środ. mot. mo­to­cykl marki BMW (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beemwica

po­tocz­nie: sa­mo­chód lub mo­to­cykl marki BMW; Bejca, Beema, Be­em­ka


Źródła:

SJP.pl

Beenhakker

[czy­taj: ben­ha­ker] naz­wi­sko obce


Źródła:

SJP.pl

Beenowski

przy­miot­nik od: BN (Bi­blio­te­ka Na­ro­do­wa); BN-owski


Źródła:

SJP.pl

Beeper

[czy­taj: biper] ro­dzaj urzą­dze­nia elek­tro­nicz­ne­go do prze­ka­zy­wa­nia wia­do­mo­ści; biper; pager


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) elek­tron. brzę­czyk

 (1.2) te­le­kom. pager


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beerceps

[czy­taj: bir­ceps] po­tocz­nie: bar­dzo duży brzuch; mię­sień piwny, boj­ler, ma­ciek


Źródła:

SJP.pl

Beerpong

[czy­taj: bir­pong] za­ba­wa, w któ­rej gra­cze tra­fia­ją pi­łecz­ką ping­pon­go­wą do kub­ków z piwem po dru­giej stro­nie stołu; beer pong


Źródła:

SJP.pl

Beethoven

[czy­taj: be­to­wen] naz­wi­sko, np. Lud­wig van Be­et­ho­ven (1770-1827), kom­po­zy­tor nie­miec­ki


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beethovenowski

[czy­taj: be­to­we­now­ski] do­ty­czą­cy twór­czo­ści Be­et­ho­ve­na, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla Be­et­ho­ve­na, ma­ją­cy cechy ut­wo­rów Be­et­ho­ve­na


przy­miot­nik

 (1.1) muz. do­ty­czą­cy życia i mu­zy­ki Lud­wi­ga van Be­et­ho­ve­na, cha­rak­te­ry­stycz­ny, ty­po­wy dla Be­et­ho­ve­na lub jego mu­zy­ki, taki jak u Be­et­ho­ve­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Befana

wróż­ka o wy­glą­dzie wiedź­my, zgod­nie z wło­ską tra­dy­cją przy­no­szą­ca dzie­ciom pre­zen­ty na świę­to Trzech Króli


Be­fa­na – wróż­ka o wy­glą­dzie wiedź­my, dosyć zło­śli­wa, która w tra­dy­cji wło­skiej przy­no­si dzie­ciom pre­zen­ty w związ­ku z Bożym Na­ro­dze­niem. Pełni tę samą rolę, co świę­ty Mi­ko­łaj. Dzie­ci ocze­ku­ją pre­zen­tów od Be­fa­ny w noc z 5 na 6 stycz­nia w Świę­to Trzech Króli. Po­cho­dze­nie jej imie­nia ma przy­pu­szczal­nie zwią­zek z "epi­fa­nią", czyli aktem ob­ja­wie­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Befka

kra­wat sta­no­wią­cy część szaty li­tur­gicz­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ro­dzaj kra­wa­ta w for­mie dwóch luźno zwi­sa­ją­cych su­kien­nych pa­sków, zwy­kle bia­łych; atry­but du­chow­nych chrze­ści­jań­skich, współ­cze­śnie głów­nie lu­te­rań­skich, kal­wiń­skich, an­gli­kań­skich i me­to­dy­stycz­nych;


Befka – kra­wat bę­dą­cy czę­ścią szat li­tur­gicz­nych uży­wa­nych przez du­chow­nych wielu Ko­ścio­łów chrze­ści­jań­skich, współ­cze­śnie głów­nie lu­te­rań­skich, kal­wiń­skich, an­gli­kań­skich i me­to­dy­stycz­nych. Daw­niej uży­wa­na także przez du­cho­wień­stwo ka­to­lic­kie. Nie na­le­ży jej mylić z ko­lo­rat­ką, która jest ele­men­tem ubio­ru nie­li­tur­gicz­ne­go du­chow­nych i czę­sto jest no­szo­na pod stro­jem li­tur­gicz­nym, a więc i pod befką.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beforek

[czy­taj: bi­fo­rek] po­tocz­nie: spot­ka­nie w gro­nie zna­jo­mych, po­prze­dza­ją­ce głów­ną im­pre­zę to­wa­rzy­ską; be­for­ka, bi­fo­rek, bi­for­ka, bifor


Źródła:

SJP.pl

Beforka

[czy­taj: bi­fo­rek] po­tocz­nie: spot­ka­nie w gro­nie zna­jo­mych, po­prze­dza­ją­ce głów­ną im­pre­zę to­wa­rzy­ską; be­for­ka, bi­fo­rek, bi­for­ka, bifor


Źródła:

SJP.pl

Befsztyczek

zdrob­nie­nie od: befsz­tyk


Źródła:

SJP.pl

Befsztyk

ka­wa­łek sma­żo­ne­go mięsa, naj­czę­ściej z po­lęd­wi­cy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kulin. gruby pla­ster mięsa wo­ło­we­go, zwy­kle z po­lęd­wi­cy lub rost­be­fu, sma­żo­ny lub gril­lo­wa­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Befsztykowy

przy­miot­nik od: befsz­tyk


przy­miot­nik

 (1.1) kulin. zwią­za­ny z befsz­ty­kiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beg

tytuł urzęd­ni­ka tu­rec­kie­go; bej


Beg (zapis sty­li­zo­wa­ny wiel­ki­mi li­te­ra­mi: BEG) – sin­gel iz­ra­el­skie­go pio­sen­ka­rza i pio­sen­kar­ki – Omera Adama oraz Netty.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bega

tytuł urzęd­ni­ka tu­rec­kie­go; bej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Begam

tytuł ko­biet z ksią­żę­cych rodów mu­zuł­mań­skich w In­diach


Źródła:

SJP.pl

Begard

czło­nek re­li­gij­no-spo­łecz­ne­go sto­wa­rzy­sze­nia mę­skie­go za­ło­żo­ne­go około 1220 r. na wzór be­gi­nek, dzia­ła­ją­ce­go w Niem­czech, we Fran­cji i we Wło­szech, w Pol­sce od XVI w.; zlik­wi­do­wa­ne­go przez ink­wi­zy­cję


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. rel. czło­nek śred­nio­wiecz­ne­go he­re­tyc­kie­go bract­wa pro­pa­gu­ją­ce­go ideał pro­ste­go życia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Begardzi

re­li­gij­no-spo­łecz­ne sto­wa­rzy­sze­nie mę­skie za­ło­żo­ne około 1220 roku na wzór be­gi­nek


Źródła:

SJP.pl

Beger

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Begiel

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) stpol. cia­sto przy­rzą­dza­ne na oleju


Źródła:

Wiktionary

Begin

an­tyl­ski ta­niec po­dob­ny do rumby; bi­gu­i­ne, be­gu­i­ne, béguine


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Begina

an­tyl­ski ta­niec po­dob­ny do rumby; bi­gu­i­ne, be­gu­i­ne, béguine


Źródła:

SJP.pl

Beginaż

ze­spół bu­dyn­ków wraz z pod­wó­rzem i ogro­dem, za­miesz­ki­wa­ny przez be­gin­ki (nie­za­męż­ne ko­bie­ty two­rzą­ce la­ic­ką wspól­no­tę re­li­gij­ną)


Be­gi­naż ( be­gijn­hof, béguinage) – miej­sce, gdzie miesz­ka­ły be­gin­ki. Be­gi­na­że pow­sta­wa­ły głów­nie w śred­nio­wie­czu. Naj­czę­ściej spo­ty­ka się be­gi­na­że na te­re­nie pół­noc­nej i pół­noc­no-wschod­niej Fran­cji, Bel­gii, Ho­lan­dii oraz za­chod­nich i pół­noc­no-za­chod­nich Nie­miec.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beginka

człon­ki­ni la­ic­kie­go żeń­skie­go zgro­ma­dze­nia re­li­gij­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Beginki

człon­ki­ni la­ic­kie­go żeń­skie­go zgro­ma­dze­nia re­li­gij­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Beglerbeg

tytuł na­miest­ni­ka za­rzą­dza­ją­ce­go pro­win­cją w Tur­cji os­mań­skiej; bej­ler­bej; be­gler­bej


Źródła:

SJP.pl

Beglerbej

tytuł na­miest­ni­ka za­rzą­dza­ją­ce­go pro­win­cją w Tur­cji os­mań­skiej; be­gler­beg; bej­ler­bej


Źródła:

SJP.pl

Begonia

ro­śli­na ozdob­na, do­nicz­ko­wa i kwiet­ni­ko­wa; uko­śni­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Be­go­nia|ref=tak., ro­śli­na po­cho­dze­nia tro­pi­kal­ne­go, ho­do­wa­na jako ro­śli­na do­nicz­ko­wa lub kwiet­ni­ko­wa ze wzglę­du na ozdob­ne li­ście i róż­no­barw­ne kwia­ty;


Be­go­nia, uko­śni­ca ("Be­go­nia" L.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny be­go­nio­wa­tych obej­mu­ją­cy we­dług róż­nych au­to­rów 1200–1500 ga­tun­ków. Wy­stę­pu­ją na wszyst­kich, z wy­jąt­kiem Au­stra­lii ob­sza­rach tro­pi­kal­nych i sub­tro­pi­kal­nych kuli ziem­skiej, naj­licz­niej­sza grupa ga­tun­ków wy­stę­pu­je w Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Begonie

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) plu­ral|be­go­nia.


Źródła:

Wiktionary

Begonijka

zdrob­nie­nie od: be­go­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrob­nie­nie od|be­go­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Begoniowate

ro­dzi­na ro­ślin z rzędu dy­niow­ców; uko­śni­co­wa­te


Be­go­nio­wa­te "(Be­go­nia­ce­ae" C. Agardh) – ro­dzi­na ro­ślin z rzędu dy­niow­ców. Obej­mu­je dwa ro­dza­je z bli­sko 1,9 ty­sią­cem ga­tun­ków. Jeden z ro­dza­jów to tak­son mo­no­ty­po­wy z jed­nym ga­tun­kiem – "Hil­le­bran­dia sand­wi­cen­sis", wy­stę­pu­ją­cym na Ha­wa­jach. Drugi ro­dzaj to sze­ro­ko roz­prze­strze­nio­na be­go­nia ("Be­go­nia"), któ­rej ga­tun­ki wy­stę­pu­ją w ob­sza­rach tro­pi­kal­nych i sub­tro­pi­kal­nych Azji, Afry­ki, Ame­ry­ki Po­łud­nio­wej i Środ­ko­wej oraz wysp Oce­a­nii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Begoniowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z be­go­nią, do­ty­czą­cy be­go­nii


Źródła:

Wiktionary

Beguine

[czy­taj: beGIN] an­tyl­ski ta­niec w tak­cie 2/4, w tem­pie umiar­ko­wa­nym, po­dob­ny do rumby; bi­gu­i­ne, béguine


Be­gu­i­ne – po­wol­ny ta­niec lu­do­wy z Mar­ty­ni­ki, w me­trum 4/4, obec­nie na­le­żą­cy do ka­no­nu tańca to­wa­rzy­skie­go.

W la­tach trzy­dzie­stych XX wieku był lan­so­wa­ny, lecz bez po­wo­dze­nia, w Pa­ry­żu. Swą po­pu­lar­ność zdo­był do­pie­ro dzię­ki Cole Por­te­ro­wi i jego pio­sen­ce "Begin the Be­gu­i­ne" zaś­pie­wa­nej w mu­si­ca­lu "Ju­bi­lee" (1935) a wy­sta­wio­nym na no­wo­jor­skim Bro­ad­wa­yu. W żar­go­nie pol­skich mu­zy­ków ta­niec ten zwany jest po­wszech­nie be­gin­ką.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Behapowiec

po­tocz­nie: pra­cow­nik od­po­wie­dzial­ny za bez­pie­czeń­stwo i hi­gie­nę pracy w danym za­kła­dzie pracy


Źródła:

SJP.pl

Behapowski

przy­miot­nik od: BHP, bhp (bez­pie­czeń­stwo i hi­gie­na pracy)


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zwią­za­ny z BHP, albo z be­ha­pow­cem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Behawior

[czy­taj: be­ha­wior albo bi­he­wior] w bio­lo­gii: za­cho­wa­nie się;
1. ogół re­ak­cji lub każda uzew­nętrz­nia­ją­ca się re­ak­cja zwie­rzę­cia;
2. spo­sób od­po­wia­da­nia czło­wie­ka na bodź­ce zew­nętrz­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) an­trop. biol. za­cho­wa­nie się, od­po­wia­da­nie na bodź­ce śro­do­wi­ska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Behawioralnie

→ be­ha­wio­ral­ny


Patrz:behawioralny

Źródła:

SJP.pl

Behawioralność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest be­ha­wio­ral­ne


Źródła:

Wiktionary

Behawioralny

zwią­za­ny z za­cho­wa­niem


przy­miot­nik

 (1.1) psych. zwią­za­ny z za­cho­wa­niem (be­ha­wio­rem)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Behawiorysta

[czy­taj: be­ha­wio­ry­sta albo bi­he­wio­ry­sta] zwo­len­nik be­ha­wio­ryz­mu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przed­sta­wi­ciel lub zwo­len­nik be­ha­wio­ryz­mu

 (1.2) spe­cja­li­sta zaj­mu­ją­cy się te­ra­pią za­cho­wa­nia zwie­rząt to­wa­rzy­szą­cych czło­wie­ko­wi, głów­nie psów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Behawiorystka

ko­bie­ta zaj­mu­ją­ca się be­ha­wio­ry­sty­ką, czyli nauką o spo­so­bach i mo­ty­wach za­cho­wa­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) spe­cja­list­ka zaj­mu­ją­ca się te­ra­pią za­cho­wa­nia zwie­rząt to­wa­rzy­szą­cych czło­wie­ko­wi, głów­nie psów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Behawiorystyczny

→ be­ha­wio­ryzm


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) psych. zwią­za­ny z be­ha­wio­ry­sta­mi, be­ha­wio­ryz­mem


Patrz:behawioryzm

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Behawiorystyka

be­ha­wio­ry­sty­ka zwie­rząt - psy­cho­lo­gia zaj­mu­ją­ca się ba­da­niem i ana­li­zą za­cho­wań zwie­rząt


Źródła:

SJP.pl

Behawioryzm

[czy­taj: be­ha­wio­ryzm albo bi­he­wio­ryzm] uksz­tał­to­wa­ny w Ame­ry­ce kie­ru­nek psy­cho­lo­gicz­ny XX wieku, za­kła­da­ją­cy, że przed­mio­tem badań psy­cho­lo­gicz­nych może być tylko za­cho­wa­nie się ludzi lub zwie­rząt, a nie nie­moż­li­we do poz­na­nia pro­ce­sy psy­chicz­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) psych. po­dej­ście do psy­cho­lo­gii sku­pia­ją­ce się na ob­ser­wo­wal­nym za­cho­wa­niu, ne­gu­ją­ce poz­na­wal­ność umy­słu i prze­waż­nie za­kła­da­ją­ce, że za­cho­wa­nie jest okre­śla­ne przez śro­do­wi­sko;


Be­ha­wio­ryzm (ang. "be­ha­vior" lub "be­ha­vio­ur" – za­cho­wa­nie) – fi­lo­zo­fia nauki o za­cho­wa­niu ludzi oraz zwie­rząt. W po­dej­ściu tym uz­na­je się istot­ną rolę:

W ba­da­niach w tym nur­cie głów­ne zna­cze­nia przy­pi­su­je się pro­ce­som wa­run­ko­wa­nia spraw­cze­go (bo­dziec róż­ni­cu­ją­cy – za­cho­wa­nie – kon­sek­wen­cje), za­stęp­cze­go (po­przez mo­de­la), ale rów­nież kla­sycz­ne­go (bo­dziec – re­ak­cja) wraz z czyn­ni­ka­mi wpły­wa­ją­cy­mi na ich sku­tecz­ność (ope­ra­cje mo­ty­wu­ją­ce, ope­ra­cje zno­szą­ce itp.).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Behem

Behem ("Behem I", "Behm", "Bem") – pol­ski herb szla­chec­ki, z no­bi­li­ta­cji.


Źródła:

Wikipedia

Behemot

bi­blij­ny pot­wór, nie­po­ko­na­na be­stia


Be­he­mot (hebr. בהמות "Bəhēmôth", "Be­he­mot", "B'hemot" „be­stie; zwie­rzę­ta”; arab, بهيموث albo بهموت Bahīmūth) – nie­prze­tłu­ma­czo­ne imię zwie­rzę­cia wspom­nia­ne­go w Księ­dze Hioba, 40,15. Wraz z Le­wia­ta­nem jest on przed­sta­wio­ny jako stwo­rze­nie do­wo­dzą­ce wiel­ko­ści i mocy stwór­czej Jahwe w opo­zy­cji do Hioba. Przed­sta­wio­ny jako po­stać po­dob­na do hi­po­po­ta­ma lub sło­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Behenowy

kwas be­he­no­wy - or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, wy­stę­pu­ją­cy w orzesz­kach ziem­nych


Źródła:

SJP.pl

Beira

kra­i­na hi­sto­rycz­na w środ­ko­wej Por­tu­ga­lii


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beisa

ga­tu­nek ssaka z po­dro­dzi­ny an­ty­lo­pow­ców; oryks prę­go­bo­ki


Źródła:

SJP.pl

Bej

tytuł urzęd­ni­ka tu­rec­kie­go; beg


Bej (pier­wot­nie beg; tur. "bey") – tu­rec­kie słowo oz­na­cza­ją­ce wodza (np. jan­cza­rów, Ta­ta­rów krym­skich).

Tytuł uży­wa­ny na te­ry­to­rium państw tu­rec­kich, w tym Im­pe­rium Os­mań­skie­go i Uzbe­ki­sta­nu oraz Per­sji i pań­stwa mo­gol­skie­go, do­da­wa­ny do imion przed­sta­wi­cie­li moż­no­władzt­wa, szcze­gól­nie w od­nie­sie­niu do osób po­cho­dze­nia tur­kij­skie­go. Nie­kie­dy skra­ca­ny był do formy Be.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bejbe

pie­szczot­li­wie o uko­cha­nej lub atrak­cyj­nej oso­bie; bejbi


Źródła:

SJP.pl

Bejbi

pie­szczot­li­wie o uko­cha­nej lub atrak­cyj­nej oso­bie; bejbe


Źródła:

SJP.pl

Bejbusia

pie­szczot­li­wie o uko­cha­nym lub atrak­cyj­nym męż­czyź­nie; bejbe, bejbi


Źródła:

SJP.pl

Bejbuś

pie­szczot­li­wie o uko­cha­nym lub atrak­cyj­nym męż­czyź­nie; bejbe, bejbi


Źródła:

SJP.pl

Bejc

bar­dzo rzad­ko: farba do drew­na; bajca, bejca


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gwara wię­zien­na pijak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bejca

1. farba do drew­na; bajca;
2. za­pra­wa do na­sion po­sia­da­ją­ca wła­ści­wo­ści grzy­bo­bój­cze;
3. za­pra­wa far­biar­ska;
4. za­pra­wa z octu i ko­rze­ni do ma­ry­no­wa­nia mięs


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) chem. rozt­wór do bar­wie­nia drew­na;

 (1.2) chem. włók. sub­stan­cja uży­wa­na do bar­wie­nia w prze­my­śle włó­kien­ni­czym i gar­bar­skim

 (1.3) chem. roln. śro­dek grzy­bo­bój­czy do de­zyn­fek­cji na­sion i zia­ren

 (1.4) spoż. za­pra­wa do ma­ry­no­wa­nia mięs

 (1.5) slang. sa­mo­chód marki BMW


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bejcowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) techn. po­kry­wa­nie po­wierzch­ni drew­na bejcą

 (1.2) rzem. w gar­bar­stwie: oczy­szcza­nie skóry przed jej gar­bo­wa­niem

 (1.3) roln. za­pra­wia­nie na­sion środ­ka­mi grzy­bo­bój­czy­mi


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bejcowany

po­kry­ty bejcą


Źródła:

SJP.pl

Bejcować

po­kry­wać po­wierzch­nię, naj­czę­ściej drew­nia­ną, bejcą


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) ma­lo­wać drew­no bejcą

 (1.2) kulin. ma­ry­no­wać w bejcy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bejdewind

wiatr wie­ją­cy od dzio­bu pod kątem ostrym do linii sy­me­trii stat­ku; baj­de­wind


Źródła:

SJP.pl

Bejdok

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) reg. głu­piec


Źródła:

Wiktionary

Beje

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. 3. os. lp. oz­najm. przysz. od: być → bę­dzie


Źródła:

Wiktionary

Bejel

cho­ro­ba za­kaź­na skóry za­li­cza­na do kręt­ko­wic nie­we­ne­rycz­nych, wy­wo­ła­na przez tre­po­ne­my


Bejel – jedna z kręt­ko­wic nie­we­ne­rycz­nych. Przew­le­kła cho­ro­ba okre­su dzie­cię­ce­go, cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się wy­stę­po­wa­niem zmian skór­nych i błon ślu­zo­wych wy­wo­ła­ną przez "Tre­po­ne­ma en­de­mi­cum", czyli bak­te­rię, która nie po­wo­du­je zmian do­ty­czą­cych zębów, oka i ukła­du ner­wo­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bejlerbej

tytuł na­miest­ni­ka za­rzą­dza­ją­ce­go pro­win­cją w Tur­cji os­mań­skiej; be­gler­beg; be­gler­bej


Bej­ler­bej, (także be­gler­beg, be­gler­bej, be­y­ler­be­yi, bej bejów, pan panów) – na­da­wa­ny przez suł­ta­na tytuł oraz sta­no­wi­sko na­miest­ni­ka prow­ni­cji Im­pe­rium Os­mań­skie­go od­po­wie­dzial­ne­go za utrzy­ma­nie po­rząd­ku, wy­mie­rza­nie spra­wied­li­wo­ści oraz roz­dzie­la­nie lenn w danej pro­win­cji. W trak­cie wojny od­po­wie­dzial­ny był za ze­bra­nie i do­wo­dze­nie od­dzia­łu na bazie len­ni­ków, któ­rzy słu­ży­li w armii suł­ta­na. Sta­no­wi­sko bej­ler­be­ja było naj­bar­dziej pre­sti­żo­wym i do­cho­do­wym wśród pro­win­cjo­nal­nych urzę­dów Im­pe­rium.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bejlis

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. gw-pl|War­sza­wa. żyd


Źródła:

Wiktionary

Bejm

w gwa­rze poz­nań­skiej: pie­niądz, zwy­kle pol­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) reg-pl|Poz­nań. pie­niądz


Bejm – lu­do­wa nazwa nie­miec­kiej mo­ne­ty 10-fe­ni­go­wej sto­so­wa­na do 1939 r. przez lud­ność nie­miec­ką i pol­ską na te­re­nie by­łe­go za­bo­ru pru­skie­go.

Stąd po­cho­dzi gwa­ro­we okre­śle­nie poz­nań­skie na pie­nią­dze - "bejmy".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bejnarowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Bejowski

→ bej; be­jo­wy


Źródła:

SJP.pl

Bejowy

→ bej; be­jow­ski


Źródła:

SJP.pl

Bejra

ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny an­ty­lop, wy­stę­pu­ją­cy w Etio­pii i So­ma­lii


Źródła:

SJP.pl

Bejrucki

→ Bej­rut


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Bej­ru­tu (sto­li­cy Li­ba­nu)


Patrz:Bejrut

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bejrut

sto­li­ca Li­ba­nu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Azji, na Bli­skim Wscho­dzie, sto­li­ca Li­ba­nu;

 (1.2) geogr. adm. mu­ha­fa­za w za­chod­nim Li­ba­nie;


Bej­rut ( ‏بيروت‎, "Bayrūt", Βηρυτός) – sto­li­ca i naj­więk­sze mia­sto Li­ba­nu, le­żą­ce w środ­ko­wej czę­ści kraju. Liczy 2 060 363 miesz­kań­ców (2012), więk­szość po­cho­dze­nia arab­skie­go. Daw­niej mia­sto było na­zy­wa­ne: "Bi­ru­tu", "Be­ry­tos". Znaj­du­je się w nim wiele za­byt­ków i do­byt­ku hi­sto­rycz­ne­go kraju.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bejrutczyk

miesz­ka­niec Bej­ru­tu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Bej­ru­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bejrutka

miesz­kan­ka Bej­ru­tu (sto­li­cy Li­ba­nu)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Bej­ru­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bejsagoła

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­stecz­ko w Lit­wie, w okrę­gu sza­wel­skim.


Bej­sa­go­ła (lit. "Ba­i­so­ga­la") – mia­stecz­ko na Lit­wie, po­ło­żo­ne w okrę­gu sza­wel­skim, w re­jo­nie ra­dzi­wi­li­skim, 31 km na pół­noc od Kiej­dan. Mia­stecz­ko liczy 2 548 miesz­kań­ców (2001). Sie­dzi­ba sta­ro­stwa Bej­sa­go­ła.

Miej­sco­wość była włas­no­ścią pry­wat­ną Jana Mi­cha­ła Soł­ło­hu­ba.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bejsbol

ba­se­ball, bej­zbol;
1. dy­scy­pli­na spor­to­wa wy­wo­dzą­ca się z Ame­ry­ki Pół­noc­nej, po­dob­na do pa­lan­ta;
2. kij do tej dy­scy­pli­ny spor­to­wej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) sport. ba­se­ball (w spol­szczo­nej pi­sow­ni)

 (1.2) slang. kij bejs­bo­lo­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bejsbolista

za­wod­nik upra­wia­ją­cy bejs­bol; ba­se­bal­li­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) sport. ktoś, kto gra w bejs­bol, za­wo­do­wo lub re­kre­a­cyj­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bejsbolistka

→ bejs­bo­li­sta; ba­se­bal­list­ka


Źródła:

SJP.pl

Bejsbolowy

→ bejs­bol; ba­se­bal­lo­wy, bej­zbo­lo­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ba­se­bal­lem, do­ty­czą­cy ba­se­bal­lu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bejsbolówka

ba­se­bal­lów­ka; po­tocz­nie:
1. czap­ka z za­o­krą­glo­nym dasz­kiem;
2. kurt­ka ma­ją­ca przy pasie oraz na za­koń­cze­niach rę­ka­wów ścią­ga­cze o tym samym wzo­rze;
3. kij do gry w ba­se­ball


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sport. spor­to­we na­kry­cie głowy, wy­ko­na­ne z mięk­kie­go ma­te­ria­łu, z twar­dym dasz­kiem, zaz­wy­czaj z tyłu po­sia­da re­gu­lo­wal­ne za­pię­cie

 (1.2) lek­kie okry­cie wierzch­nie wzo­ro­wa­ne na blu­zach ame­ry­kań­skich klu­bów spor­to­wych


Bejs­bo­lów­ka (także: ba­se­bal­lów­ka od ang. "ba­se­ball cap") – spor­to­wa czap­ka, wy­ko­na­na z mięk­kie­go ma­te­ria­łu, z twar­dym dasz­kiem chro­nią­cym oczy przed słoń­cem. Czę­sto po­sia­da z tyłu pasek umoż­li­wia­ją­cy re­gu­la­cję roz­mia­ru. Pier­wot­nie no­szo­na przez spor­tow­ców upra­wia­ją­cych ba­se­ball.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bejsce

wieś w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim


Bej­sce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie ka­zi­mier­skim, sie­dzi­ba gminy Bej­sce. Ma sta­tus so­łect­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bejsceński

→ Bej­sce (wieś w Pol­sce); bej­ski


Źródła:

SJP.pl

Bejski

→ Bej­sce (wieś w Pol­sce); bej­sceń­ski


Źródła:

SJP.pl

Bejszczanin

miesz­ka­niec Bej­sca


Źródła:

SJP.pl

Bejszczanka

miesz­kan­ka Bej­sca


Źródła:

SJP.pl

Bejt

po­pu­lar­na w ga­tun­kach li­rycz­nych Bli­skie­go Wscho­du stro­fa dwu­wer­so­wa


Źródła:

SJP.pl

Bejzbol

ba­se­ball, bejs­bol;
1. dy­scy­pli­na spor­to­wa wy­wo­dzą­ca się z Ame­ry­ki Pół­noc­nej, po­dob­na do pa­lan­ta;
2. kij do tej dy­scy­pli­ny spor­to­wej


Źródła:

SJP.pl

Bejzbolowy

→ bej­zbol; ba­se­bal­lo­wy, bejs­bo­lo­wy


Źródła:

SJP.pl

Bek

po­tocz­nie:
1. głos owcy lub kozy;
2. głos niek­tó­rych in­nych zwie­rząt, po­dob­ny do głosu owcy lub kozy;
3. brzyd­ki, fał­szy­wy śpiew;
4. gło­śny płacz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) od­głos be­cze­nia zwie­rząt

 (1.2) gło­śny płacz

 (1.3) pot. od­cza­sow­ni­ko­wy od|bekać.

 (1.4) gw-pl|Bu­ko­wi­na. ża­rów­ka

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) przest. obroń­ca w dru­ży­nie spor­to­wej

 (2.2) daw. środ. polit. czło­nek bo­jów­ki

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=żeń­ski.

 (3.1) D. lm. od: beka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beka

1. zgru­bie­nie od: becz­ka;
2. to, co znaj­du­je się w dużej becz­ce;
3. prze­no­śnie: otyły, gruby czło­wiek; tłu­ścioch, ba­ry­ła, pul­pet, spa­ślak;
4. po­tocz­nie: ubaw, coś śmiesz­ne­go; heca, bre­cha, po­lew­ka, zlewa, zlew, zwała


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zgrub. od: becz­ka

 (1.2) duża becz­ka

 (1.3) pot. środ. coś śmiesz­ne­go

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (2.1) hist. me­te­o­rol. jed­nost­ka wagi sto­so­wa­na na te­re­nie sta­ro­żyt­ne­go Bli­skie­go Wscho­du, równa 10 ger lub pół sykla, czyli ok. 5,7 grama;

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=mę­sko­o­so­bo­wy.

 (3.1) D. i B. lp. od: bek

forma cza­sow­ni­ka.

 (4.1) 3. os. lp. ter. od: bekać


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bekaa

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. żyzna do­li­na w Li­ba­nie, 30 km na wschód od Bej­ru­tu;

 (1.2) geogr. adm. mu­ha­fa­za we wschod­nim Li­ba­nie obej­mu­ją­ca do­li­nę Bekaa (1.1);


Źródła:

Wiktionary

Bekadło

dawna tuba stra­żac­ka do ogła­sza­nia alar­mu


Źródła:

SJP.pl

Bekanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|bekać.

 (1.2) łow. akt płcio­wy u je­le­ni i da­nie­li


Źródła:

Wiktionary

Bekarda

ptak z rzędu wró­blo­wych


Źródła:

SJP.pl

Bekardowate

o ce­chach be­kar­do­wa­tych (ro­dzi­na pta­ków)


Be­kar­do­wa­te (Ti­ty­ri­dae) – ro­dzi­na pta­ków z rzędu wró­blo­wych (Pas­se­ri­for­mes), po­drzę­du ty­ran­kow­ców (Ty­ran­ni). Za­sied­la­ją Ame­ry­kę Po­łud­nio­wą i Pół­noc­ną. Są to małej lub śred­niej wiel­ko­ści ptaki, więk­szość ma sto­sun­ko­wo krót­ki ogon i duże głowy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bekardowaty

o ce­chach be­kar­do­wa­tych (ro­dzi­na pta­ków)


Źródła:

SJP.pl

Bekardzik

ro­dzaj pta­ków z po­dro­dzi­ny be­kar­dów


Źródła:

SJP.pl

Bekas

ptak łowny z ro­dzi­ny be­ka­so­wa­tych, o upie­rze­niu bru­nat­nym z czar­ny­mi, pło­wy­mi lub rdza­wy­mi wzo­ra­mi, za­miesz­ku­ją­cy pod­mo­kłe oko­li­ce Eu­raz­ji, Afry­ki i Ame­ry­ki Pół­noc­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. ptak za­miesz­ku­ją­cy te­re­ny pod­mo­kłe;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bekasi

ty­czą­cy się be­ka­sa, np. be­ka­sie pióro


przy­miot­nik

 (1.1) cha­rak­te­ry­stycz­ny dla be­ka­sa; do­ty­czą­cy, od­no­szą­cy się do be­ka­sa


Be­ka­si ( Kota Be­ka­si) – mia­sto w In­do­nez­ji na wy­spie Jawa w pro­win­cji Jawa Za­chod­nia w ze­spo­le miej­skim Dża­kar­ty.

We­dług da­nych sza­cun­ko­wych z 2013 roku mia­sto li­czy­ło 2 543 676 miesz­kań­ców oraz zaj­mu­je po­wierzch­nie ponad 210 km². Przez mia­sto prze­pły­wa­ją trzy głów­ne rzeki: Ca­kung, Be­ka­si, Sun­ter.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bekasik

śred­niej wiel­ko­ści ptak łowny na­le­żą­cy do ro­dzi­ny be­ka­so­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Lym­no­cryp­tes mi­ni­mus|ref=tak., ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny be­ka­so­wa­tych;


Be­ka­sik, bekas mały ("Lym­no­cryp­tes mi­ni­mus") – ga­tu­nek ma­łe­go ptaka wę­drow­ne­go z ro­dzi­ny be­ka­so­wa­tych (Sco­lo­pa­ci­dae). Je­dy­ny przed­sta­wi­ciel ro­dza­ju Lym­no­cryp­tes. Nie wy­róż­nia się pod­ga­tun­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bekasowate

ro­dzi­na obej­mu­ją­ca ponad 80 ga­tun­ków pta­ków z rzędu siew­ko­wych, o cha­rak­te­ry­stycz­nych pro­stych i dłu­gich dzio­bach, któ­rych mięk­ki czu­bek ułat­wia od­naj­dy­wa­nie po­ży­wie­nia w mięk­kim grun­cie; wy­stę­pu­ją na wszyst­kich kon­ty­nen­tach (oprócz An­tark­ty­dy)


Be­ka­so­wa­te, słon­ko­wa­te (Sco­lo­pa­ci­dae) – ro­dzi­na pta­ków z rzędu siew­ko­wych (Cha­ra­drii­for­mes).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bekasowaty

o ce­chach be­ka­so­wa­tych (ro­dzi­na pta­ków)


Źródła:

SJP.pl

Bekać

1. czkać, od­bi­jać się
2. bekać się - u je­le­ni i da­nie­li: do­ko­ny­wać aktu płcio­we­go


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (ndk. be­knąć)

 (1.1) od­bi­jać się

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny bekać się

 (2.1) łow. daw. o je­le­niu: za­spo­ka­jać popęd sek­su­al­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bekaśnica

ga­tu­nek ptaka z rzędu żu­ra­wio­wych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ara­mus gu­a­ra­u­na|ref=tak., ga­tu­nek ptaka z rzędu żu­ra­wio­wych;


Be­ka­śni­ca ("Ara­mus gu­a­ra­u­na") – ga­tu­nek du­że­go ptaka, bę­dą­ce­go je­dy­nym przed­sta­wi­cie­lem ro­dzi­ny be­ka­śnic (Ara­mi­dae) z rzędu żu­ra­wio­wych (Gru­i­for­mes). Za­miesz­ku­je stre­fę mię­dzyz­wrot­ni­ko­wą Ame­ry­ki – od Mek­sy­ku i Flo­ry­dy (Stany Zjed­no­czo­ne) przez Ka­ra­i­by po Ar­gen­ty­nę. Nie jest za­gro­żo­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bekerel

jed­nost­ka miary ra­dio­ak­tyw­no­ści w ukła­dzie SI


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fiz. jed­nost­ka miary ak­tyw­no­ści pro­mie­niot­wór­czej w ukła­dzie SI;


\right]

| Wiel­kosc = ak­tyw­no­ści pro­mie­niot­wór­czej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bekhend

back­hand; w te­ni­sie, ping-pongu itp.: ude­rze­nie z lewej stro­ny ra­kie­tą trzy­ma­ną w pra­wej ręce bądź ze stro­ny pra­wej - trzy­ma­ną w lewej; w ho­ke­ju: przy ude­rze­niu z lewej stro­ny kijem trzy­ma­nym niżej prawą ręką i na od­wrót


Bek­hend (od ang. "back­hand", grzbiet ręki) – ter­min spor­to­wy oz­na­cza­ją­cy ude­rze­nie ra­kie­tą lub kijem w taki spo­sób, że w kie­run­ku ude­rze­nia skie­ro­wa­ny jest grzbiet ręki. Za­gra­nia takie spo­ty­ka­ne są m.in. w te­ni­sie, te­ni­sie sto­ło­wym, speed-ballu, bad­min­to­nie i ho­ke­ju. W te­ni­sie jest to ude­rze­nie z lewej stro­ny zew­nętrz­ną stro­ną ra­kie­ty przez za­wod­ni­ków pra­wo­ręcz­nych; u osób le­wo­ręcz­nych ude­rze­nie z pra­wej stro­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bekhendowy

→ bek­hend; back­han­do­wy


Źródła:

SJP.pl

Beki

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) sport. pod­wór­ko­wa gra w piłkę jeden na jed­ne­go po­le­ga­ją­ca na obro­nie swo­je­go ob­sza­ru i prze­bi­ja­niu piłki na ob­szar prze­ciw­ni­ka

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=żeń­ski.

 (2.1) plu­ral|beka.


Źródła:

Wiktionary

Bekier

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Bekiesza

dawne mę­skie okry­cie wierzch­nie, pod­szy­te fu­trem


Be­kie­sza – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie łę­czyń­skim, w gmi­nie Cyców.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa chełm­skie­go.

Wieś sta­no­wi so­łect­wo gminy Cyców. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go z roku 2011 wieś li­czy­ła 372 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bekieszka

zdrob­nie­nie od: be­kie­sza


Źródła:

SJP.pl

Bekliwy

po­tocz­nie:
1. po­dob­ny do beku, be­cze­nia;
2. skłon­ny do pła­czu; maz­ga­jo­wa­ty, płak­si­wy


Źródła:

SJP.pl

Bekmania

ro­dzaj wie­lo­let­niej ro­śli­ny z ro­dzi­ny traw; beck­man­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. zob. beck­man­nia.


Bek­ma­nia ("Beck­man­nia" Host) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cych do ro­dzi­ny wiech­li­no­wa­tych. Obej­mu­je dwa ga­tun­ki wy­stę­pu­ją­ce w stre­fie umiar­ko­wa­nej Eu­ro­py (w za­chod­niej tylko jako in­tro­du­ko­wa­ne), Azji i Ame­ry­ki Pół­noc­nej. W Pol­sce ro­śnie jako za­do­mo­wio­ny an­tro­po­fit bek­ma­nia ro­bacz­ko­wa­ta ("B. eru­ci­for­mis").


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beknięcie

rzad­ko: brzyd­ko, fał­szy­wie zaś­pie­wać


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|be­knąć.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beknąć

rzad­ko: brzyd­ko, fał­szy­wie zaś­pie­wać


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. bekać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|bekać.

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. brak)

 (2.1) pot. po­nieść karę

 (2.2) gwara. wię­zien­na po­nieść karę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bekon

wyrób węd­li­niar­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) spoż. od­po­wied­nio przy­go­to­wa­na pół­tu­sza z mło­de­go tucz­ni­ka (lub jej część)

 (1.2) kulin. wę­dzon­ka z be­ko­nu (1.1)

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) zo­o­techn. tucz­nik przez­na­czo­ny na pół­tu­sze i wę­dzon­kę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bekoniak

po­tocz­nie: tucz­nik przez­na­czo­ny na be­ko­ny


Źródła:

SJP.pl

Bekoniarnia

za­kład zaj­mu­ją­cy się wy­ro­bem be­ko­nów


Źródła:

SJP.pl

Bekoniarstwo

pro­duk­cja be­ko­nów


Źródła:

SJP.pl

Bekonik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od bekon


Źródła:

Wiktionary

Bekonowy

→ bekon


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z be­ko­nem

przy­miot­nik

 (2.1) za­wie­ra­ją­cy bekon lub przy­po­mi­na­ją­cy bekon sma­kiem, za­pa­chem itp.


Patrz:bekon

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bekowisko

1. go­do­wy okres u niek­tó­rych zwie­rząt le­śnych (da­nie­li i je­le­ni);
2. miej­sce, gdzie zbie­ra­ją się niek­tó­re zwie­rzę­ta leśne (da­nie­le i je­le­nie) w okre­sie go­do­wym


Be­ko­wi­sko – okres go­do­wy i miej­sce godów da­nie­li ("Dama dama"). Be­ko­wi­sko od­by­wa się zwy­kle od po­ło­wy paź­dzier­ni­ka do po­ło­wy li­sto­pa­da. W tym cza­sie, po­dob­nie jak byki je­le­nia, byk da­nie­la wy­da­je cha­rak­te­ry­stycz­ne od­gło­sy i gro­ma­dzi wokół sie­bie kilka łań - „chma­rę”. Be­ko­wi­sko to okres po­lo­wań na da­nie­le-byki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bekowy

po­tocz­nie: śmiesz­ny, za­baw­ny, ko­micz­ny


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) slang. młodz. za­baw­ny, śmiesz­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beksa

po­tocz­nie o ko­bie­cie (dziew­czyn­ce), cią­gle pła­czą­cej bez istot­ne­go po­wo­du; także o męż­czyź­nie (chłop­cu) z sil­niej­szym za­bar­wie­niem ek­spre­syw­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy lub żeń­ski

 (1.1) pot. ktoś skłon­ny do pła­czu


Beksa – ame­ry­kań­ska ko­me­dia mu­zycz­na z 1990 roku, wy­śmie­wa­ją­cy tam­tej­sze stro­je, za­cho­wa­nia, mu­zy­kę film sa­ty­rycz­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beksa-Lala

(r. żeń­ski) po­tocz­nie o dziew­czyn­ce łatwo wpa­da­ją­cej w płacz; także o chłop­cu, z sil­niej­szym za­bar­wie­niem ek­spre­syw­nym


zwią­zek fra­ze­o­lo­gicz­ny

 (1.1) pot. ktoś (naj­czę­ściej dziec­ko), kto czę­sto pła­cze


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beksiak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Beksiwy

daw­niej: skłon­ny do beku (pła­czu); płacz­li­wy


Źródła:

SJP.pl

Beksiński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bektaszycki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z bek­ta­szyz­mem, do­ty­czą­cy bek­ta­szyz­mu


Źródła:

Wiktionary

Bektaszyta

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rel. czło­nek wspól­no­ty re­li­gij­nej bek­ta­szij­ja, pow­sta­łej w XIII w., bę­dą­cej syn­kre­tycz­ną od­mia­ną is­la­mu łą­czą­cej w sobie ele­men­ty chrze­ści­jań­skie, za­ra­tusz­triań­skie, sza­mań­skie i ezo­te­rycz­ne


Źródła:

Wiktionary

Bekwarek

śpie­wa­ją­cy ptak wę­drow­ny z ro­dzi­ny dro­zdów; sło­wik szary


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) ornit. sło­wik szary


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bel

jed­nost­ka lo­ga­ryt­micz­nej miary sto­sun­ku ener­gii lub mocy dwu sy­gna­łów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fiz. bez­wy­mia­ro­wa jed­nost­ka wy­ra­ża­ją­ca po­rów­na­nie dwu wiel­ko­ści równe lo­ga­ryt­mo­wi dzie­sięt­ne­mu ich sto­sun­ku, zwy­kle sto­so­wa­na do okre­śla­nia gło­śno­ści, mocy aku­stycz­nej źró­dła dźwię­ku, stop­nia wzmoc­nie­nia sy­gna­łu itp.;

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=żeń­ski.

 (2.1) D. lm. od bela


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bel-Étage

[czy­taj: beleTAŻ] pier­wsze pię­tro pa­ła­cu lub domu o cha­rak­te­rze re­pre­zen­ta­cyj­nym, wy­róż­nia­ją­ce się więk­szą wy­so­ko­ścią po­mie­szczeń i bo­gat­szą de­ko­ra­cją; piano no­bi­le


Źródła:

SJP.pl

Bela

1. gruba belka
2. zwój cze­goś, naj­czę­ściej ban­kno­tów, ma­te­ria­łu lub pa­pie­ru
3. ilość pa­pie­ru równa 10 ryzom


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zwój np. pa­pie­ru, tka­ni­ny

 (1.2) opa­ko­wa­ny pro­sto­pa­dło­ścian róż­nych spra­so­wa­nych ma­te­ria­łów np. wełny, liści ty­to­niu itp.

 (1.3) włók. od­mien­na w róż­nych kra­jach jed­nost­ka masy

 (1.4) druk. ar­ku­sze pa­pie­ru w okre­ślo­nej licz­bie

 (1.5) duża belka

 (1.6) gw-pl|Górny Śląsk. becz­ko­wóz


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beladona

ro­śli­na o tru­ją­cych na­sio­nach wy­ko­rzy­sty­wa­na w lecz­nict­wie, w Pol­sce chro­nio­na; bel­la­don­na, be­la­don­na, bel­la­do­na, wil­cza ja­go­da


Źródła:

SJP.pl

Beladonna

ro­śli­na o tru­ją­cych na­sio­nach wy­ko­rzy­sty­wa­na w lecz­nict­wie, w Pol­sce chro­nio­na; bel­la­don­na, bel­la­do­na, be­la­do­na, wil­cza ja­go­da


Źródła:

SJP.pl

Belafonte

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Belau

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Belbas

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Stary Sącz,Sła­wa­ty­cze,Dro­ho­bycz. reg-pl|Kresy po­łud­nio­we. ekspr. osoba przy tuszy, gruba (naj­czę­ściej mały chło­piec)

 (1.2) gw-pl|Przę­dzel. osoba nie­zdar­na

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) gw-pl|Ra­cha­nie,Po­sa­dów. od­mia­na gro­chu


Źródła:

Wiktionary

Belcanto

[czy­taj: bel­kan­to] styl mu­zy­ki wo­kal­nej, a także tech­ni­ka wo­kal­na w ope­rze wło­skiej XVII-XIX w.


Źródła:

SJP.pl

Belcantowy

→ bel­can­to [czy­taj: bel­kan­to­wy]


Źródła:

SJP.pl

Belebej

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto re­jo­no­we w Re­pu­bli­ce Basz­kor­to­sta­nu, w az­ja­tyc­kiej czę­ści Rosji;


Be­le­bej (ros. Белебей, "Bie­le­biej"; baszk. Бәләбәй, "Bäläbäj") – mia­sto w Re­pu­bli­ce Basz­ki­rii, w Rosji, oś­ro­dek ad­mi­ni­stra­cyj­ny re­jo­nu bie­le­bie­jew­skie­go. Miej­sco­wość za­ło­żo­no w 1715 roku, a prawa miej­skie na­da­no w 1781.

W Be­le­be­ju uro­dzi­li się: Borys Ni­ko­ła­jew­ski, Wła­di­mir Bu­kow­ski, Inna Czu­ri­ko­wa.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Belebejski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Be­le­be­jem, do­ty­czą­cy Be­le­be­ju


Źródła:

Wiktionary

Beleczka

zdrob­nie­nie od: belka; mały, krót­ki od­ci­nek od­po­wied­nio obro­bio­ne­go pnia drze­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: belka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beleczkowy

→ be­lecz­ka


Patrz:beleczka

Źródła:

SJP.pl

Belek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. belka

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: belka


Belek – miej­sco­wość tu­ry­stycz­na w dy­stryk­cie Serik, pro­win­cji An­ta­lya, po­łud­nio­wo-za­chod­niej Tur­cji nad Mo­rzem Śró­dziem­nym.

Mia­sto leży około 30 km od lot­ni­ska w An­ta­lyi na rów­ni­nie rzeki Kopru Cayi, u pod­nó­ża gór Ta­u­rus.

Atrak­cją tu­ry­stycz­ną oko­li­cy jest park kra­jo­bra­zo­wy z ponad 100 ga­tun­ka­mi za­miesz­ku­ją­cych go pta­ków oraz usy­tu­o­wa­ny w sos­no­wym lesie wo­do­spad Kur­sun­lu z ukry­tą pod nim ja­ski­nią, do któ­rej można się do­stać tylko przez lu­stro wody.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Belemnit

wy­mar­ły mię­czak ko­pal­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pa­le­ont. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Be­lem­ni­ti­da|ref=tak. wy­mar­ły mor­ski gło­wo­nóg;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Belenus

w mi­to­lo­gii cel­tyc­kiej: bóg płod­no­ści i słoń­ca


Źródła:

SJP.pl

Belerofon

ko­pal­ny śli­mak mor­ski, ma­ją­cy sy­me­trycz­ną musz­lę zwi­nię­tą w jed­nej pła­szczyź­nie


Źródła:

SJP.pl

Beletrysta

autor ksią­żek be­le­try­stycz­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) liter. twór­ca dzieł be­le­try­stycz­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beletrystka

→ be­le­try­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta pi­szą­ca be­le­try­sty­kę


Patrz:beletrysta

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beletrystyczność

→ be­le­try­stycz­ny


Patrz:beletrystyczny

Źródła:

SJP.pl

Beletrystyczny

przy­miot­nik od: be­le­try­sty­ka


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) liter. zwią­za­ny z be­le­try­sty­ką


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beletrystyka

1. ogół ut­wo­rów za­li­cza­nych do li­te­ra­tu­ry pię­knej;
2. ut­wo­ry nar­ra­cyj­no-fa­bu­lar­ne pi­sa­ne prozą


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) liter. twór­czość pro­za­tor­ska za­li­cza­na do li­te­ra­tu­ry pię­knej, obej­mu­ją­ca po­wieść, opo­wia­da­nie, no­we­lę, re­por­taż li­te­rac­ki


Be­le­try­sty­ka ( bel­les-let­tres – li­te­ra­tu­ra pię­kna) – proza fa­bu­lar­na, bar­dzo sze­ro­ki ga­tu­nek li­te­rac­ki wcho­dzą­cy w skład li­te­ra­tu­ry pię­knej. W jej za­so­bie znaj­du­ją się ut­wo­ry li­te­rac­kie, głów­nie po­wie­ści, opo­wia­da­nia i no­we­le, o róż­no­rod­nej te­ma­ty­ce, które pi­sa­ne są prozą lub wier­szem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beletryzacja

na­da­wa­nie tek­sto­wi cha­rak­te­ru po­wie­ści, no­we­li, opo­wia­da­nia itp.


Źródła:

SJP.pl

Beletryzacyjny

przy­miot­nik od: be­le­try­za­cja


Źródła:

SJP.pl

Beletryzator

osoba zaj­mu­ją­ca się be­le­try­zo­wa­niem ży­cio­ry­sów, wspom­nień itp., na­da­ją­ca im formę be­le­try­stycz­ną


Źródła:

SJP.pl

Beletryzatorka

ko­bie­ta zaj­mu­ją­ca się be­le­try­zo­wa­niem ży­cio­ry­sów, wspom­nień itp., na­da­ją­ca im formę be­le­try­stycz­ną


Źródła:

SJP.pl

Beletryzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) liter. wpla­ta­nie ele­men­tów fik­cji li­te­rac­kiej w nar­ra­cję o zda­rze­niach rze­czy­wi­stych


Źródła:

Wiktionary

Beletryzować

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zbe­le­try­zo­wać)

 (1.1) na­da­wać tek­sto­wi cha­rak­ter be­le­try­stycz­ny, do­da­wać do niego ele­men­ty be­le­try­stycz­ne


Źródła:

Wiktionary

Belfast

naj­więk­sze mia­sto w Ir­lan­dii Pół­noc­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. sto­li­ca Ir­lan­dii Pół­noc­nej,


Bel­fast (wy­mo­wa ang.: []; Béal Fe­ir­ste) – sto­li­ca, dy­strykt i naj­więk­sze mia­sto Ir­lan­dii Pół­noc­nej, po­ło­żo­ne na te­re­nie hrabstw An­trim i Down, nad uj­ściem rzeki Lagan do za­to­ki Bel­fast Lough. Zaj­mu­je po­wierzch­nię 133 km², a liczy 352 390 miesz­kań­ców (szac. 2024).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Belfastczyk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Bel­fa­stu


Źródła:

Wiktionary

Belfer

1. po­tocz­nie: na­u­czy­ciel;
2. po­moc­nik na­u­czy­cie­la w ży­dow­skiej szko­le ele­men­tar­nej o cha­rak­te­rze re­li­gij­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. lek­cew. lub żart. na­u­czy­ciel

 (1.2) gwara. więz. mądry, doś­wiad­czo­ny wię­zień

 (1.3) gw-pl|Górny Śląsk. na­u­czy­ciel w szko­le śred­niej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Belferia

grupa bel­frów, na­u­czy­cie­li


Źródła:

SJP.pl

Belferka

1. po­gard­li­wie: zawód, praca na­u­czy­cie­la;
2. po­gard­li­wie: na­u­czy­ciel­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. na­u­czy­ciel­ka

 (1.2) pot. wy­ko­ny­wa­nie za­wo­du na­u­czy­cie­la


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Belferski

przy­miot­nik od: bel­fer


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z bel­frem, do­ty­czą­cy bel­fra


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Belferstwo

zawód na­u­czy­cie­la; bel­fer­ka


Źródła:

SJP.pl

Belfie

[czy­taj: belfi] po­tocz­nie: sel­fie dam­skich po­ślad­ków


Źródła:

SJP.pl

Belforcki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Bel­for­tem, do­ty­czą­cy Bel­for­tu


Źródła:

Wiktionary

Belfort

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto we wschod­niej Fran­cji, w re­gio­nie Bur­gun­dia-Fran­che-Comté;


Bel­fort (niem. "Bef­fert", "Bef­fort", "Be­fort") – miej­sco­wość i gmina we Fran­cji, w re­gio­nie Bur­gun­dia-Fran­che-Comté, w de­par­ta­men­cie Ter­ri­to­i­re de Bel­fort, po­ło­żo­ne nad rzeką, w Bra­mie Bur­gundz­kiej – ob­ni­że­niu po­mię­dzy dwoma pas­ma­mi gór­ski­mi – Wo­ge­za­mi na pół­no­cy a Jurą na po­łud­niu. W 2017 roku po­pu­la­cja gminy wy­no­si­ła 48 423 miesz­kań­ców.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Belfrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) lek­cew. lub żart. wy­ko­ny­wa­nie za­wo­du na­u­czy­cie­la (bel­fra)


Źródła:

Wiktionary

Belfrować

iro­nicz­nie: pra­co­wać jako bel­fer (na­u­czy­ciel) w szko­le


Źródła:

SJP.pl

Belg

1. koń cięż­kiej, zim­nokr­wi­stej rasy; bra­ban­son
2. frank bel­gij­ski; belga


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pot. zo­o­techn. kró­lik rasy ol­brzym bel­gij­ski;

 (1.2) pot. kynol. ow­cza­rek bel­gij­ski;

 (1.3) hipol. jeźdz. koń rasy bel­gij­skiej;


Belg – miej­sco­wość i gmina w Niem­czech, w kraju związ­ko­wym Na­dre­nia-Pa­la­ty­nat, w po­wie­cie Rhein-Hunsrück, wcho­dzi w skład gminy związ­ko­wej Kirch­berg (Hunsrück).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Belg.

skrót od: bel­gij­ski


skrót

 (1.1) = bel­gij­ski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Belga

frank bel­gij­ski; belg


Belga – bel­gij­ska agen­cja pra­so­wa, z sie­dzi­bą w Scha­er­be­ek (Bruk­se­la).

Za­ło­żo­na w sierp­niu 1920 roku przez Pier­re-Marie Oli­vie­ra i Ma­u­ri­ce Tra­va­il­le­u­ra.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Belgia

pań­stwo w Eu­ro­pie ze sto­li­cą w Bruk­se­li; Kró­le­stwo Bel­gii


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. polit. pań­stwo w Eu­ro­pie Za­chod­niej ze sto­li­cą w Bruk­se­li;

 (1.2) hist. geogr. do po­cząt­ku XIX wieku: Ni­der­lan­dy, zie­mie po­ło­żo­ne nad Mo­rzem Pół­noc­nym mię­dzy Fran­cją a Niem­ca­mi


Bel­gia, Kró­le­stwo Bel­gii ( Ko­nin­krijk België, Ro­y­a­u­me de Bel­gi­que, Königreich Bel­gien) – pań­stwo fe­de­ra­cyj­ne w Eu­ro­pie Za­chod­niej, w po­łud­nio­wych Ni­der­lan­dach. Bel­gia jest człon­kiem Unii Eu­ro­pej­skiej, ONZ oraz NATO.

Gra­ni­czy od po­łud­nia z Fran­cją (620 km) i z Luk­sem­bur­giem (148 km), od wscho­du z Niem­ca­mi (167 km) i od pół­no­cy z Ho­lan­dią (450 km).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Belgijczyk

daw­niej: Belg (oby­wa­tel Bel­gii)


Źródła:

SJP.pl

Belgijka

1. in­spekt o oknach dwu­spa­do­wych, zwró­co­nych na wschód i za­chód;
2. ro­dzaj po­rów­naw­czej, spor­to­wej gry scrab­ble


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ta­niec to­wa­rzy­ski, od­mia­na cha­pel­lo­i­se;

 (1.2) in­spekt dwu­spa­do­wy

 (1.3) rzad. ro­dzaj cien­kiej bluzy, z przy­pi­na­nym kap­tu­rem

 (1.4) środ. od­mia­na gry w scrab­ble au­tor­stwa Hi­po­li­ta Wo­u­ter­sa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Belgijski

→ Bel­gia


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do Bel­gii lub Bel­gów


Patrz:Belgia

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Belgijskość

→ bel­gij­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bel­gij­skie; cecha tych, któ­rzy są bel­gij­scy


Patrz:belgijski

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Belgrad

sto­li­ca Ser­bii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. sto­li­ca Ser­bii;


Bel­grad ( Београд, Be­o­grad, sta­ro­żyt­ne "Sin­gi­du­num", daw. "Bia­ło­gród", Nándorfehérvár) – sto­li­ca i naj­więk­sze mia­sto Ser­bii po­ło­żo­ne na pół­no­cy kraju przy uj­ściu Sawy do Du­na­ju; ju­go­sło­wiań­skie mia­sto-bo­ha­ter.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Belgradczyk

miesz­ka­niec Bel­gra­du


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Bel­gra­du


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Belgradka

miesz­kan­ka Bel­gra­du


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Bel­gra­du


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Belgradzki

→ Bel­grad (sto­li­ca i naj­więk­sze mia­sto Ser­bii)


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z Bel­gra­dem (sto­li­cą Ser­bii)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Belial

jeden z upa­dłych anio­łów i czte­rech pie­kiel­nych ksią­żąt


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) bibl. jeden z upa­dłych anio­łów w ju­da­iz­mie i chrze­ści­jań­stwie;


Be­lial, także: Be­liar, Be­rial, Mrocz­ny Sta­rzec, Al­ba­tros (od ‏בְּלִיַּ֫עַל‎ "be­lij­ja'al", czyli po­łą­cze­nie 'blj' – ne­ga­cja i 'ja'al' – "uży­tek") – jeden z upa­dłych anio­łów (w nie­bie na­le­żał do chó­rów Cnót i Anio­łów) i czte­rech pie­kiel­nych ksią­żąt (po­zo­sta­li to Sza­tan, Lu­cy­fer i Le­wia­tan), sym­bo­li­zu­je płod­ność ziemi, nie­za­leż­ność oraz kie­ru­nek ge­o­gra­ficz­ny pół­noc. Czę­sto jest utoż­sa­mia­ny z Sza­ta­nem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Belieber

[czy­taj: bi­li­ber] po­tocz­nie: fan Ju­sti­na Bie­be­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) środ. neol. fan Ju­sti­na Bie­be­ra


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Belin

pol­ski herb szla­chec­ki


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Belina

pol­ski herb szla­chec­ki


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Belinda

imię żeń­skie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beliniak

żoł­nierz Pier­wsze­go Pułku Uła­nów Le­gio­nów Pol­skich, ut­wo­rzo­ne­go w cza­sie I wojny świa­to­wej przez Wła­dy­sła­wa Zyg­mun­ta Be­li­nę-Praż­mow­skie­go


Źródła:

SJP.pl

Belizariusz

Be­li­za­riusz, Fla­vius Be­li­sa­rius, Βελισάριος (ur. ok. 505, zm. w marcu 565) – wódz armii bi­zan­tyń­skiej, który pro­wa­dził zwy­cię­skie kam­pa­nie wo­jen­ne w cza­sach pa­no­wa­nia Ju­sty­nia­na I Wiel­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Belize

[czy­taj: beliz]
1. pań­stwo w Ame­ry­ce Środ­ko­wej;
2. mia­sto w Be­li­ze


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. polit. pań­stwo w Ame­ry­ce Środ­ko­wej ze sto­li­cą w Bel­mo­pa­nie;

 (1.2) geogr. mia­sto w An­go­li


Be­li­ze (w la­tach 1863–1981 Hon­du­ras Bry­tyj­ski) – pań­stwo w Ame­ry­ce Środ­ko­wej le­żą­ce na pół­wy­spie Ju­ka­tan, nad Mo­rzem Ka­ra­ib­skim, od pół­no­cy gra­ni­czą­ce z Mek­sy­kiem (dłu­gość gra­ni­cy 250 km), a na za­cho­dzie z Gwa­te­ma­lą (266 km). Jego sto­li­cą jest Bel­mo­pan.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Belizenka

miesz­kan­ka Be­li­ze (mia­sta)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) oby­wa­tel­ka Be­li­ze


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Belizeńczyk

oby­wa­tel pań­stwa Be­li­ze


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) oby­wa­tel Be­li­ze


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Belizeński

→ Be­li­ze


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Be­li­ze, do­ty­czą­cy Be­li­ze lub jego miesz­kań­ców


Patrz:Belize

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Belka

1. od­ci­nek od­po­wied­nio obro­bio­ne­go pnia drze­wa;
2. ele­ment kon­struk­cyj­ny bu­dow­li lub ma­szyn;
3. na­szyw­ka na na­ra­mien­ni­ku lub na rę­ka­wie mun­du­ru, bę­dą­ca oz­na­ką rangi woj­sko­wej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) długi, obro­bio­ny pień drze­wa

 (1.2) techn. zwy­kle po­zio­my ele­ment kon­struk­cyj­ny prze­no­szą­cy ob­cią­że­nie

 (1.3) wojsk. pot. na­szyw­ka oz­na­cza­ją­ca rangę w służ­bach mun­du­ro­wych

 (1.4) techn. w wa­gach ele­ment łą­czą­cy szal­ki i osa­dzo­ny lub za­wie­szo­ny punk­to­wo


Zo­bacz też: Marek Belka.

Belka – po­zio­my lub uko­śny ele­ment kon­struk­cyj­ny sto­so­wa­ny w bu­dow­nict­wie, przyj­mu­ją­cy ob­cią­że­nia pio­no­we naj­czę­ściej po­cho­dzą­ce od po­zio­mych żeber i płyt stro­po­wych i prze­no­szą­cy je na pod­po­ry (ścia­ny, słupy, fi­la­ry, ko­lum­ny). Belka pra­cu­je głów­nie na zgi­na­nie i ści­na­nie; do­dat­ko­wo może też wy­stę­po­wać jej ści­ska­nie lub roz­cią­ga­nie. Może być wy­ko­na­na z drew­na, stali, be­to­nu, żel­be­tu, cza­sem rów­nież z ka­mie­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Belkowanie

układ belek pod­trzy­mu­ją­cych strop


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|bel­ko­wać.

 (1.2) ar­chit. hist. naj­wyż­szy, po­zio­my, trój­dziel­ny człon sta­ro­żyt­nych bu­dow­li spo­czy­wa­ją­cy na ko­lum­nach lub ścia­nach;

 (1.3) ar­chit. bud. ze­spół belek two­rzą­cych kon­struk­cję bu­dow­li;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Belkowany

o su­fi­cie, mo­ście: ma­ją­cy wi­docz­ne belki, sta­no­wią­ce ele­ment kon­struk­cyj­ny


Źródła:

SJP.pl

Belkować

ukła­dać belki pod wią­za­nia stro­pu, mostu


Źródła:

SJP.pl

Belkowe

przy­miot­nik od: belka


Źródła:

SJP.pl

Belkowy

przy­miot­nik od: belka


Źródła:

SJP.pl

Bell

marka śmi­głow­ców


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Belladona

ro­śli­na o tru­ją­cych na­sio­nach wy­ko­rzy­sty­wa­na w lecz­nict­wie, w Pol­sce chro­nio­na; bel­la­don­na, be­la­don­na, be­la­do­na, wil­cza ja­go­da


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Atro­pa bel­la­don­na|L.|ref=tak., ga­tu­nek tru­ją­cej by­li­ny z ro­dzi­ny psian­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Belladonna

ro­śli­na o tru­ją­cych na­sio­nach wy­ko­rzy­sty­wa­na w lecz­nict­wie, w Pol­sce chro­nio­na; bel­la­do­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Atro­pa bel­la­don­na|L.|ref=tak., po­krzyk wil­cza ja­go­da

 (1.2) bot. rzad. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ama­ryl­lis bel­la­don­na|L.|ref=tak., ama­ry­lis

 (1.3) tru­ciz­na z po­krzy­ku wil­czej ja­go­dy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bellamy

Bel­la­my – jed­nost­ka osad­ni­cza w Sta­nach Zjed­no­czo­nych, w sta­nie Ala­ba­ma, w hrab­stwie Sum­ter.


Źródła:

Wikipedia

Bellerofont

w mi­to­lo­gii grec­kiej:heros, bo­ha­ter "Ilia­dy" Ho­me­ra


Bel­le­ro­font (także Bel­le­ro­fon, Bel­le­ro­fon­tes, gr. Βελλεροφόντης Bellerophóntēs, łac. Bel­le­rop­hon) – w mi­to­lo­gii grec­kiej heros, kró­le­wicz ko­rync­ki; bo­ha­ter "Ilia­dy" Ho­me­ra.

Ucho­dził za syna Po­sej­do­na i Eu­ry­no­me (Eu­ry­me­da). Jego „ludz­kim” ojcem był król Gla­u­kos, syn Sy­zy­fa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bellingshausen

Bel­lings­ha­u­sen ( Беллинсгаузен) – ro­syj­ska (daw­niej ra­dziec­ka) sta­cja an­tark­tycz­na znaj­du­ją­ca się w Za­to­ce Col­lins na Wy­spie Króla Je­rze­go w ar­chi­pe­la­gu Szet­lan­dów Po­łud­nio­wych. Była to jedna z pier­wszych za­ło­żo­nych sta­cji pod­czas ra­dziec­kiej wy­pra­wy w 1968 roku. Na te­re­nie sta­cji znaj­du­je się cer­kiew Trój­cy Świę­tej.


Źródła:

Wikipedia

Bellini

Gio­van­ni Bel­li­ni (1427 lub 1430-1516); wł. ma­larz epoki re­ne­san­su


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bellona

1. w mi­to­lo­gii rzym­skiej: bo­gi­ni wojny;
2. miej­sco­wość i gmina we Wło­szech;
3. wyspa w ar­chi­pe­la­gu Wysp Sa­lo­mo­na;
4. pol­skie wy­daw­nict­wo


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) mi­trzym. bo­gi­ni wojny, utoż­sa­mia­na z grec­ką Enyo;

 (1.2) astr. pla­ne­to­i­da o nu­me­rze ka­ta­lo­go­wym 28;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bellotto

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Bellucci

[czy­taj: be­lucz­czi] naz­wi­sko obce


Źródła:

SJP.pl

Belmondo

[czy­taj: belmąDO] naz­wi­sko; m.in. Jean-Paul Bel­mon­do - fran­cu­ski aktor


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Belmopan

sto­li­ca Be­li­ze


rze­czow­nik, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. sto­li­ca Be­li­ze;


Bel­mo­pan – sto­li­ca Be­li­ze, po­ło­żo­na w środ­ko­wej czę­ści kraju, około 80 km od wy­brze­ża Morza Ka­ra­ib­skie­go, w do­li­nie rzeki Be­li­ze na wy­so­ko­ści 76 m n.p.m. w 2007 roku lud­ność mia­sta wy­no­si­ła 16 435 miesz­kań­ców[] – trze­cie co do wiel­ko­ści mia­sto w kraju.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Belmopanin

miesz­ka­niec Bel­mo­pa­nu; Bel­mo­pań­czyk


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Bel­mo­pa­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Belmopanka

miesz­kan­ka Bel­mo­pa­nu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Bel­mo­pa­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Belmopańczyk

miesz­ka­niec Bel­mo­pa­nu; Bel­mo­pa­nin


Źródła:

SJP.pl

Belmopański

→ Bel­mo­pan (sto­li­ca Be­li­ze)


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do mia­sta Bel­mo­pan


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Belniak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Belno

nazwa kilku wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Belona

ryba z rzędu ate­ry­noksz­tałt­nych o bar­dzo smacz­nym mię­sie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) icht. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Be­lo­ne be­lo­ne|ref=tak., ga­tu­nek ryby mor­skiej o dłu­gim ciele;


Be­lo­na, be­lo­na po­spo­li­ta ("Be­lo­ne be­lo­ne") – dra­pież­ny ga­tu­nek mor­skiej ryby be­lo­noksz­tałt­nej z ro­dzi­ny be­lo­no­wa­tych (Be­lo­ni­dae). Po­ła­wia­na dla smacz­ne­go mięsa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Belonofobia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. psych. cho­ro­bli­wy lęk przed ostry­mi rze­cza­mi (np. no­ża­mi, ży­let­ka­mi)


Źródła:

Wiktionary

Belonokształtne

rząd ryb pro­mie­nio­płet­wych


Be­lo­noksz­tałt­ne (Be­lo­ni­for­mes) – rząd ryb pro­mie­nio­płet­wych (Ac­ti­nop­te­ry­gii).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Belonokształtny

o ce­chach be­lo­noksz­tałt­nych (rząd ryb)


Źródła:

SJP.pl

Belonowate

ro­dzi­na ryb (około 25 ga­tun­ków) z gro­ma­dy pro­mie­nio­płet­wych, wy­stę­pu­ją­cych za­rów­no w mo­rzach, jak i wo­dach słod­kich głów­nie w stre­fach kli­ma­tu rów­ni­ko­we­go i podz­wrot­ni­ko­we­go


Be­lo­no­wa­te (Be­lo­ni­dae) – ro­dzi­na dra­pież­nych ryb be­lo­noksz­tałt­nych (Be­lo­ni­for­mes) cha­rak­te­ry­zu­ją­cych się sil­nie wy­dłu­żo­nym cia­łem i dłu­gi­mi szczę­ka­mi two­rzą­cy­mi pro­sty dziób. Są po­ła­wia­ne go­spo­dar­czo.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Belonowaty

o ce­chach be­lo­no­wa­tych (ro­dzi­na ryb)


Źródła:

SJP.pl

Belontanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|be­lon­tać.


Źródła:

Wiktionary

Belontać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. mie­szać

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. maj­dać, dyn­dać


Źródła:

Wiktionary

Belotka

kar­cia­na gra ha­zar­do­wa


Be­lot­ka ("Ne­mo­os­sis bel­lo­ci") – ga­tu­nek mor­skiej ryby z po­dro­dzi­ny be­lot­ko­wa­tych (Pte­roth­ris­si­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny al­bu­lo­wa­tych (Al­bu­li­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Belowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wzdę­cie


Źródła:

Wiktionary

Belować

zwi­jać, for­mo­wać coś w bele


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zbe­lo­wać)

 (1.1) pra­so­wać i wią­zać coś w bele


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Belowy

→ bela


Patrz:bela

Źródła:

SJP.pl

Belski

→ Belsk Duży, → Belsk Mały


Patrz:Belsk Duży, → Belsk Mały

Źródła:

SJP.pl

Beluarda

1. ba­stion;
2. ro­dzaj ma­chi­ny oblęż­ni­czej


Be­lu­ar­da lub be­lu­ard ("z wł. ba­lu­ar­do) –" po­cząt­ko­wo ob­szer­na basz­ta w for­ty­fi­ka­cji, w po­sta­ci ta­ra­su, po­dob­na do ba­stei. Użyta pier­wot­nie we Wło­szech w XV w. W Pol­sce uży­wa­na od XVI wieku do obro­ny naj­bar­dziej na­ra­żo­nych czę­ści for­ty­fi­ka­cji zam­ko­wych, np. w Ogro­dzień­cu i Ten­czyn­ku. Przyj­mo­wa­ła cza­sem formę basz­ty o dwóch kon­dy­gna­cjach, albo wy­po­sa­żo­nej czę­ścio­wo lub ca­ło­ścio­wo w ka­za­ma­ty. To także frag­ment for­ty­fi­ka­cji sta­łej


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beludża

miesz­ka­niec Be­lu­dży­sta­nu (kra­i­ny w po­łud­nio­wo-wschod­niej Azji)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) etn. miesz­ka­niec Be­lu­dży­sta­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beludżi

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) jęz. język Be­lu­dżów;


Źródła:

Wiktionary

Beludżyjka

miesz­kan­ka Be­lu­dży­sta­nu (kra­i­ny w po­łud­nio­wo-wschod­niej Azji)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) etn. miesz­kan­ka Be­lu­dży­sta­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beludżyjski

→ Be­lu­dża


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Be­lu­dża­mi, do­ty­czą­cy Be­lu­dżów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język be­lu­dżyj­ski;


Patrz:Beludża

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beludżystan

1. kra­i­na hi­sto­rycz­na na Bli­skim Wscho­dzie;
2. za­chod­nia pro­win­cja Pa­ki­sta­nu;
3. Si­stan i Be­lu­dży­stan - ostan (pro­win­cja) w po­łud­nio­wo-wschod­nim Ira­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hist. kra­i­na hi­sto­rycz­na w po­łud­nio­wo-za­chod­niej Azji;

 (1.2) geogr. adm. pro­win­cja w po­łud­nio­wo-za­chod­nim Pa­ki­sta­nie;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beludżystański

→ Be­lu­dży­stan; be­lu­dżyj­ski


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Be­lu­dży­sta­nem, do­ty­czą­cy Be­lu­dży­sta­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beluria

sztucz­na ele­gan­cja stylu


Źródła:

SJP.pl

Beluwa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. becz­ko­wóz (do wy­wo­zu nie­czy­sto­ści z szam­ba)


Źródła:

Wiktionary

Belweder

1. bu­dow­la ogro­do­wa (np. pa­ła­cyk, pa­wi­lon, al­ta­na) na wznie­sie­niu, z ta­ra­sem, z któ­re­go roz­ta­cza się roz­le­gły widok;
2. część bu­dow­li wy­su­nię­ta ponad dach, zwy­kle z ta­ra­sem


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ar­chit. wi­do­ko­wy bu­dy­nek ogro­do­wy po­ło­żo­ny na wznie­sie­niu;

 (1.2) ar­chit. pałac usy­tu­o­wa­ny jak bel­we­der (1.1), zwy­kle z roz­le­głym wi­do­kiem na ogród

 (1.3) ar­chit. nad­bu­dów­ka lub do­dat­ko­we pię­tro nad naj­wyż­szym po­zio­mem bu­dyn­ku, czę­sto z ta­ra­sem

 (1.4) gw. wię­zien­na areszt śled­czy w War­sza­wie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Belwederczyk

uczest­nik ataku na Bel­we­der w War­sza­wie, roz­po­czy­na­ją­ce­go pow­sta­nie li­sto­pa­do­we


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. uczest­nik ataku na Bel­we­der w War­sza­wie roz­po­czy­na­ją­ce­go pow­sta­nie li­sto­pa­do­we;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Belwederski

1. zwią­za­ny z bel­we­de­rem, pa­ła­cy­kiem ogro­do­wym;
2. zwią­za­ny z Bel­we­de­rem, pa­ła­cem w War­sza­wie, w Parku Ła­zien­kow­skim;
3. zwią­za­ny z urzę­dem Pre­zy­den­ta RP, np. pro­fe­sor bel­we­der­ski - pro­fe­sor mia­no­wa­ny przez Pre­zy­den­ta RP


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z bel­we­de­rem, do­ty­czą­cy bel­we­de­ru

 (1.2) zwią­za­ny z war­szaw­skim pa­ła­cem Bel­we­der


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Belzebub

po­tocz­nie:
1. ktoś zły, ro­dzaj wyz­wi­ska;
2. dia­beł, sza­tan, czart, bies


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) rel. w chrze­ści­jań­stwie: demon, wład­ca pie­kieł i złych du­chów;

 (1.2) rel. dia­beł


Bel­ze­bub (hebr. בעל זבוב *"ba‘al zəvûv", arab. بعل الذباب, gr. Βεελζεβούλ – dosł.: "pan much i ko­ma­rów", po­pu­lar­nie: "wład­ca much") – se­mic­kie imię de­mo­na, wodza de­mo­nów. Po­ja­wia się ono w Ewan­ge­lii Łu­ka­sza, w opi­sie sy­tu­a­cji, gdy Żydzi (fa­ry­ze­u­sze i ucze­ni) oskar­ża­ją Je­zu­sa, że "mocą Bel­ze­bu­ba, wład­cy złych du­chów, wy­rzu­ca złe duchy" (Łk 11, 15).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Belzebubi

przy­miot­nik od: bel­ze­bub


Źródła:

SJP.pl

Belęcin

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Bem

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bema

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ar­chit. po­dium, try­bu­na, w ko­ście­le – pod­wyż­szo­na prze­strzeń wokół oł­ta­rza

 (1.2) hist. pod­wyż­sze­nie dla mów­ców na ago­rze


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bemar

wanna pod­grzew­cza do prze­cho­wy­wa­nia cie­płych po­traw, sto­so­wa­na głów­nie w za­kła­dach ga­stro­no­micz­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pod­grze­wa­ny sze­ro­ki po­jem­nik na żyw­ność słu­żą­cy do utrzy­my­wa­nia tem­pe­ra­tu­ry po­traw;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bemarowy

→ bemar


Patrz:bemar

Źródła:

SJP.pl

Bembenek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Bembizm

nurt w re­ne­san­so­wej li­te­ra­tu­rze wło­skiej okre­śla­ny jako ary­sto­kra­tycz­ny hu­ma­nizm, opie­ra­ją­cy się na dzie­łach P. Bembo, pro­pa­ga­to­ra czy­sto­ści formy li­te­rac­kiej i kon­ty­nu­o­wa­nia tra­dy­cji Cy­ce­ro­na i Pe­trar­ki


Źródła:

SJP.pl

Bemit

mi­ne­rał, wo­do­rot­le­nek glinu; bo­eh­mit


Bemit (także Bo­eh­mit) – mi­ne­rał z gro­ma­dy wo­do­rot­len­ków. Głów­ny skład­nik bok­sy­tów. Na­le­ży do mi­ne­ra­łów roz­po­wszech­nio­nych tylko w niek­tó­rych re­gio­nach Ziemi.

Nazwa po­cho­dzi od naz­wi­ska nie­miec­ko-cze­skie­go che­mi­ka Jo­han­na Böhma (1895-1952), a nie od nie­miec­kie­go ge­o­lo­ga i pa­le­on­to­lo­ga Jo­han­ne­sa Böhma (1857-1938).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bemol

znak w no­ta­cji mu­zycz­nej ob­ni­ża­ją­cy dźwię­ki o pół tonu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) muz. znak gra­ficz­ny ob­ni­ża­ją­cy nutę o pół­ton;


♭

Bemol (♭) – znak chro­ma­tycz­ny, ob­ni­ża­ją­cy wy­so­kość dźwię­ku o pół tonu.

Bemol może być użyty jako znak przy­klu­czo­wy (umie­szczo­ny bez­poś­red­nio po klu­czu). Ob­ni­ża wów­czas wszyst­kie dźwię­ki, na wy­so­ko­ści któ­rych jest za­pi­sa­ny na pię­cio­li­nii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bemolowy

przy­miot­nik od: bemol


Źródła:

SJP.pl

Bemowianin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Be­mo­wa


Źródła:

Wiktionary

Bemowianka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Be­mo­wa


Źródła:

Wiktionary

Bemowo

dziel­ni­ca War­sza­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. dziel­ni­ca War­sza­wy;

 (1.2) geogr. część wsi Ści­naw­ka Górna, w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie kłodz­kim, w gmi­nie Rad­ków


Zo­bacz też: Be­mo­wo w in­nych zna­cze­niach tej nazwy.

Be­mo­wo – dziel­ni­ca War­sza­wy, po­ło­żo­na w le­wo­brzeż­nej czę­ści mia­sta. Jest jedną z 18 jed­no­stek po­moc­ni­czych m.st. War­sza­wy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bemowski

→ Be­mo­wo (dziel­ni­ca War­sza­wy)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Be­mo­wa, zwią­za­ny z Be­mo­wem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ben

1. syn (w imio­nach arab­skich); bin, ibn;
2. syn (w imio­nach he­braj­skich)


przy­i­mek

 (1.1) syn (w imio­nach arab­skich)

 (1.2) syn (w imio­nach he­braj­skich)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Benami

ro­dzaj tran­sak­cji w Azji Wschod­niej


Źródła:

SJP.pl

Benares

Wa­ra­na­si; mia­sto w In­diach


Źródła:

SJP.pl

Benchmark

[czy­taj: bencz­mark]
1. w biz­ne­sie: punkt od­nie­sie­nia do po­rów­na­nia wy­ni­ków lub ja­ko­ści;
2. w fi­nan­sach: wzo­rzec ryn­ko­wy, wzglę­dem któ­re­go mie­rzy się wy­ni­ki in­we­sty­cji;
3. w in­for­ma­ty­ce: test wy­daj­no­ści sprzę­tu lub opro­gra­mo­wa­nia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Benchmarking

1. w za­rzą­dza­niu: sy­ste­ma­tycz­ne po­rów­ny­wa­nie włas­nych pro­ce­sów, pro­duk­tów, usług lub wy­ni­ków z naj­lep­szy­mi w bran­ży;
2. w in­for­ma­ty­ce: prze­pro­wa­dza­nie te­stów po­rów­naw­czych


Bench­mar­king (ba­da­nia po­rów­naw­cze lub ana­li­za po­rów­naw­cza) – prak­ty­ka sto­so­wa­na w za­rzą­dza­niu, po­le­ga­ją­ca na po­rów­ny­wa­niu pro­ce­sów i prak­tyk sto­so­wa­nych przez włas­ne przed­się­bior­stwo, ze sto­so­wa­ny­mi w przed­się­bior­stwach uwa­ża­nych za naj­lep­sze w ana­li­zo­wa­nej dzie­dzi­nie. Wynik ta­kiej ana­li­zy służy jako pod­sta­wa do­sko­na­le­nia. Jest to prak­tycz­na re­a­li­za­cja przy­sło­wia: „trze­ba się uczyć na błę­dach, ale le­piej uczyć się na błę­dach cu­dzych, niż na swo­ich”.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Benchmarkować

1. w za­rzą­dza­niu: sy­ste­ma­tycz­nie po­rów­ny­wać włas­ne pro­ce­sy, pro­duk­ty, usłu­gi lub wy­ni­ki z naj­lep­szy­mi w bran­ży;
2. w in­for­ma­ty­ce: prze­pro­wa­dzać testy po­rów­naw­cze


Źródła:

SJP.pl

Benchmarkowy

→ bench­mark


Patrz:benchmark

Źródła:

SJP.pl

Bencz

dno zbior­ni­ka wod­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) pier­wot­ne dno stre­fy przy­brzeż­nej zbior­ni­ka wod­ne­go;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bender

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Benderski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ben­de­ra­mi, do­ty­czą­cy Ben­der


Źródła:

Wiktionary

Bendery

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Nadd­nie­strzu, se­pa­ra­ty­stycz­nej czę­ści Moł­da­wii, port nad Dnie­strem;


Ben­de­ry (rum. "Ben­der", daw­niej "Tig­hi­na" (do 1538 i 1918–1940); ros. Бендеры, "Bien­die­ry"; ukr. Бендери, "Ben­de­ry", daw­niej pol. "Tia­hiń" albo "Te­hi­nia") – mia­sto we wschod­niej Moł­da­wii, po­zo­sta­ją­ce pod kon­tro­lą se­pa­ra­ty­stycz­nej Nadd­nie­strzań­skiej Re­pu­bli­ki Moł­daw­skiej, sie­dzi­ba ad­mi­ni­stra­cyj­na re­jo­nu miej­skie­go, port nad Dnie­strem.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bendiks

część roz­rusz­ni­ka sil­ni­ka spa­li­no­we­go


Ben­diks – sto­so­wa­ny w roz­rusz­ni­kach sa­mo­cho­do­wych me­cha­nizm, ma­ją­cy na celu po­łą­cze­nie roz­rusz­ni­ka z sil­ni­kiem oraz ro­złą­cze­nie ich po za­pło­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bendir

in­stru­ment per­ku­syj­ny, bęben o głę­bo­kim brzmie­niu po­cho­dzą­cy z Afry­ki Pół­noc­nej


Ben­dir (arab. بندر) – in­stru­ment per­ku­syj­ny po­cho­dzą­cy z Afry­ki Pół­noc­nej, naj­czę­ściej spo­ty­ka­ny w Ma­ro­ku. Jest to bęben obrę­czo­wy o głę­bo­kim brzmie­niu cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się po­łą­cze­niem re­zo­nu­ją­ce­go brzę­cze­nia (dzię­ki je­li­to­wym sznur­kom na­cią­gnię­tym pod wew­nętrz­ną pła­szczyz­ną mem­bra­ny) i moż­li­wo­ścią zmian ko­lo­ry­tu po­wo­do­wa­nym ru­cha­mi ca­ło­ścią in­stru­men­tu. Ben­dir tra­dy­cyj­nie grany pal­ca­mi lub całą dło­nią, trzy­ma­ny jest jedną ręką, dla ułat­wie­nia chwy­tu po­sia­da w obrę­czy otwór na kciuk.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bendkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Bendyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Benedek

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Benedetti

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Benedict

[czy­taj: BEnidikt] naz­wi­sko, m.in. Ruth Ful­ton Be­ne­dict (1887-1948) - ame­ry­kań­ski an­tro­po­log kul­tu­ro­wy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Benedictus

Be­ne­dic­tus – kan­tyk o tek­ście wy­ję­tym z Ewan­ge­lii Łu­ka­sza (1, 68-79).

Nazwa kan­ty­ku po­cho­dzi od pier­wszych słów: "„Be­ne­dic­tus Do­mi­nus Deus Is­ra­el”" (łac. "Bło­go­sła­wio­ny Pan, Bóg Iz­ra­e­la"). Jest to ra­dos­na pieśń dzięk­czyn­na, którą we­dług ewan­ge­licz­ne­go opisu wy­po­wie­dział Za­cha­riasz po na­ro­dzi­nach swo­je­go syna, Jana Chrzci­cie­la. Używa się też nazwy Pieśń Za­cha­ria­sza.


Źródła:

Wikipedia

Benedykciny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Be­ne­dyk­ty lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Benedykcja

daw­niej: bło­go­sła­wień­stwo


Źródła:

SJP.pl

Benedykt

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: Be­ne­dyk­ta


Be­ne­dykt – imię mę­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go. Wy­wo­dzi się od słowa "be­ne­dic­tus", oz­na­cza­ją­ce­go „tego, o któ­rym się do­brze mówi”; „tego, któ­re­mu się do­brze życzy”. Zna­nym imien­ni­kiem był Be­ne­dykt z Nur­sji, za­ło­ży­ciel opact­wa be­ne­dyk­tyń­skie­go na Monte Cas­si­no, i Spi­no­za.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Benedykta

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. i B. lp. od: Be­ne­dykt


Be­ne­dyk­ta – żeń­ska forma imie­nia Be­ne­dykt. Może też wy­stę­po­wać w for­mie Be­ni­ta.

Be­ne­dyk­ta imie­ni­ny ob­cho­dzi 4 stycz­nia, 21 marca, 6 maja, 29 czerw­ca i 2 lipca.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Benedyktostwo

Be­ne­dykt z mał­żon­ką; Be­ne­dyk­to­wie


Źródła:

SJP.pl

Benedyktowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Benedyktowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Be­ne­dyk­ta lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Benedyktyn

mnich, czło­nek Za­ko­nu św. Be­ne­dyk­ta


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rel. czło­nek za­ko­nu za­ło­żo­ne­go przez świę­te­go Be­ne­dyk­ta z Nur­sji

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) spoż. li­kier ko­rzen­no-zio­ło­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Benedyktyni

męski zakon ka­to­lic­ki


Na tę stro­nę wska­zu­je „be­ne­dyk­tyn”. Zo­bacz też: be­ne­dyk­tyn (li­kier).

Be­ne­dyk­ty­ni, Zakon Świę­te­go Be­ne­dyk­ta (łac. "Ordo Sanc­ti Be­ne­dic­ti", uży­wa­ny skrót: OSB) − ka­to­lic­ki zakon mni­szy za­ło­żo­ny w 529 roku przez św. Be­ne­dyk­ta z Nur­sji. Jest to naj­star­szy zakon w Ko­ście­le za­chod­nim i dzie­li się na trzy ga­łę­zie:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Benedyktynka

1. li­kier ko­rzen­no-zio­ło­wy wy­ra­bia­ny daw­niej przez be­ne­dyk­ty­nów; be­ne­dyk­tyn;
2. człon­ki­ni ka­to­lic­kie­go kon­tem­pla­cyj­ne­go za­ko­nu żeń­skie­go: Mnisz­ki Za­ko­nu św. Be­ne­dyk­ta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) za­kon­ni­ca z za­ko­nu św. Be­ne­dyk­ta

 (1.2) li­kier o smaku zio­ło­wo-ko­rzen­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Benedyktynki

1. li­kier ko­rzen­no-zio­ło­wy wy­ra­bia­ny daw­niej przez be­ne­dyk­ty­nów; be­ne­dyk­tyn;
2. człon­ki­ni ka­to­lic­kie­go kon­tem­pla­cyj­ne­go za­ko­nu żeń­skie­go: Mnisz­ki Za­ko­nu św. Be­ne­dyk­ta


Be­ne­dyk­tyn­ki, Mnisz­ki Za­ko­nu św. Be­ne­dyk­ta (łac. "Mo­nia­les Or­di­nis Sanc­ti Be­ne­dic­ti", O.S.B.) – żeń­ski zakon kla­u­zu­ro­wy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Benedyktyński

1. od­no­szą­cy się do za­ko­nu be­ne­dyk­ty­nów;
2. prze­no­śnie: wy­ma­ga­ją­cy pre­cyz­ji i cier­pli­wo­ści, np. praca be­ne­dyk­tyń­ska, cier­pli­wość be­ne­dyk­tyń­ska; żmud­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z be­ne­dyk­ty­na­mi, do­ty­czą­cy be­ne­dyk­ty­nów

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) taki, który wy­ma­ga wy­jąt­ko­wej do­kład­no­ści i poś­wię­ce­nia dużej ilo­ści czasu

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (3.1) na­le­żą­cy do be­ne­dyk­ty­nów, bę­dą­cy ich włas­no­ścią


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Benefaktor

daw­niej: osoba świad­czą­ca innym dobro; do­bro­czyń­ca, fi­lan­trop, do­bro­dziej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. do­bro­czyń­ca, fun­da­tor


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Benefaktorka

→ be­ne­fak­tor


Patrz:benefaktor

Źródła:

SJP.pl

Benefaktorski

daw­niej: do­ty­czą­cy be­ne­fak­to­ra, zwią­za­ny z be­ne­fak­to­rem - do­bro­czyń­cą, fi­lan­tro­pem, np. por­tret be­ne­fak­tor­ski


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) daw. zwią­za­ny z be­ne­fak­to­rem, do­ty­czą­cy be­ne­fak­to­ra


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beneficencja

daw­niej: udzie­la­nie po­mo­cy po­trze­bu­ją­cym; do­bro­czyn­ność, fi­lan­tro­pia


Źródła:

SJP.pl

Beneficjalny

1. we wczes­nym śred­nio­wie­czu, zwła­szcza w za­chod­niej Eu­ro­pie: taki, który do­ty­czył be­ne­fi­cjum - wa­run­ko­we­go na­da­nia ziemi, urzę­du itp. wa­sa­lo­wi przez se­nio­ra jako wy­na­gro­dze­nia za wy­ko­ny­wa­nie okre­ślo­nych z góry obo­wiąz­ków;
2. w Ko­ście­le ka­to­lic­kim: taki, który do­ty­czył be­ne­fi­cjum - urzę­du zwią­za­ne­go z do­cho­da­mi


Źródła:

SJP.pl

Beneficjant

osoba czer­pią­ca zyski z be­ne­fi­cjum, czyli z na­da­nych dóbr, ziemi lub urzę­du; be­ne­fi­cjent


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ten, kto od­no­si ko­rzy­ści z cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beneficjantka

→ be­ne­fi­cjant


Patrz:beneficjant

Źródła:

SJP.pl

Beneficjent

1. osoba czer­pią­ca zyski z be­ne­fi­cjum, czyli z na­da­nych dóbr, ziemi lub urzę­du; be­ne­fi­cjant;
2. w eko­no­mii: stro­na umowy fran­czy­zy bę­dą­ca dawcą, or­ga­ni­za­to­rem sieci fran­czy­zo­wej; fran­czy­zo­daw­ca, fran­chi­se­daw­ca, fran­chi­so­daw­ca, fran­chi­sin­go­daw­ca, fran­czy­zer


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) praw. osoba czer­pią­ca zyski, pro­fi­ty z cze­goś

 (1.2) hist. rel. osoba ko­rzy­sta­ją­ca z be­ne­fi­cjum


Be­ne­fi­cjent – osoba otrzy­mu­ją­ca pie­nią­dze lub inne ko­rzy­ści. Na przy­kład osoba, któ­rej udzie­lo­no kre­dy­tu albo na rzecz któ­rej zo­sta­ła ot­war­ta akre­dy­ty­wa, udzie­lo­na gwa­ran­cja lub po­rę­cze­nie. W przy­pad­ku prze­le­wów pie­nięż­nych (za­rów­no lo­kal­nych, jak i za­gra­nicz­nych) – osoba, na rzecz któ­rej zo­sta­je do­ko­na­ny prze­lew.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beneficjentka

→ be­ne­fi­cjent


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) praw. ko­bie­ta czer­pią­ca zyski, pro­fi­ty z cze­goś


Patrz:beneficjent

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beneficjum

1. we wczes­nym śred­nio­wie­czu, zwła­szcza w za­chod­niej Eu­ro­pie: wa­run­ko­we na­da­nie ziemi, urzę­du itp. wa­sa­lo­wi przez se­nio­ra jako wy­na­gro­dze­nie za wy­ko­ny­wa­nie okre­ślo­nych z góry obo­wiąz­ków;
2. w Ko­ście­le ka­to­lic­kim: urząd, z któ­rym zwią­za­ne są do­cho­dy;
3. prze­no­śnie: do­chód, ko­rzyść z cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) hist. akt na­da­nia przez ce­sa­rza rzym­skie­go szcze­gól­nych przy­wi­le­jów oso­bom za­słu­żo­nym

 (1.2) hist. w śred­nio­wie­czu: na­da­nie na okre­ślo­nych wa­run­kach ziemi lub urzę­du wa­sa­lo­wi przez se­nio­ra

 (1.3) hist. do­cho­do­wy urząd w Ko­ście­le ka­to­lic­kim

 (1.4) przen. ko­rzy­ści pły­ną­ce z cze­goś


Be­ne­fi­cjum (łac. "be­ne­fi­cium", „do­bro­dziej­stwo, upo­sa­że­nie”) – pier­wot­nie okre­śle­nie do­ty­czy­ło dóbr ziem­skich przy­dzie­lo­nych oso­bie za wy­ko­ny­wa­nie po­wie­rzo­nych obo­wiąz­ków. W na­stęp­stwie za­czę­to tak na­zy­wać na­da­nie grun­tu wa­sa­lo­wi przez se­nio­ra, cza­so­we albo do­ży­wot­nie, jako ho­no­ro­we wy­na­gro­dze­nie albo w za­mian za służ­bę wa­sal­ną, póź­niej dzie­dzicz­ne. Z cza­sem ter­min za­czął me­to­ni­micz­nie oz­na­czać spra­wo­wa­ny urząd i do­cho­dy z nim zwią­za­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Benefis

1. przed­sta­wie­nie te­a­tral­ne lub kon­cert or­ga­ni­zo­wa­ne dla ucz­cze­nia dłu­go­let­niej pracy jed­ne­go z ar­ty­stów;
2. daw­niej: im­pre­za ma­ją­ca na celu zdo­by­cie do­dat­ko­wych do­cho­dów dla ar­ty­sty lub ze­spo­łu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) teatr. przed­sta­wie­nie or­ga­ni­zo­wa­ne na cześć ar­ty­sty ob­cho­dzą­ce­go zna­czą­cy ju­bi­le­usz pracy ar­ty­stycz­nej;

 (1.2) daw. im­pre­za, któ­rej celem jest do­dat­ko­we wy­na­gro­dze­nie ak­to­rów


Be­ne­fis – spek­takl, kon­cert lub po­dob­ne wy­da­rze­nie zor­ga­ni­zo­wa­ne dla ucz­cze­nia kon­kret­nej osoby lub ze­spo­łu osób. Uro­czy­stość ma cha­rak­ter re­tro­spek­tyw­ny i naj­czę­ściej od­by­wa się z okaz­ji ju­bi­le­u­szu. W be­ne­fi­sie uczest­ni­czy uho­no­ro­wy­wa­ny, czyli be­ne­fi­sant (formy nie­po­praw­ne: be­ne­fi­cjant, be­ne­fi­cjent) oraz za­pro­sze­ni przez niego go­ście.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Benefisant

ar­ty­sta, na cześć któ­re­go od­by­wa się przed­sta­wie­nie lub kon­cert


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ar­ty­sta, dla któ­re­go urzą­dza się be­ne­fis


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Benefisantka

ar­tyst­ka, na cześć któ­rej od­by­wa się przed­sta­wie­nie lub kon­cert


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) forma żeń­ska od: be­ne­fi­sant


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Benefisowy

zwią­za­ny z be­ne­fi­sem - przed­sta­wie­niem te­a­tral­nym lub kon­cer­tem or­ga­ni­zo­wa­nym dla ucz­cze­nia dłu­go­let­niej pracy jed­ne­go z ar­ty­stów


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z be­ne­fi­sem, do­ty­czą­cy be­ne­fi­su


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Benefit

do­dat­ko­wa ko­rzyść w pracy


Be­ne­fit – trze­ci album grupy Jeth­ro Tull, wy­da­ny w kwiet­niu 1970 roku. Po raz pier­wszy w na­gra­niach wziął udział John Evan jako pia­ni­sta i or­ga­ni­sta, cho­ciaż nie był on je­szcze sta­łym człon­kiem grupy, jak rów­nież ostat­nim, w któ­re­go na­gra­niu brał udział ba­si­sta Glenn Cor­nick. Album osią­gnął trze­cie miej­sce w ran­kin­gach sprze­da­ży w Wiel­kiej Bry­ta­nii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Benefitowy

→ be­ne­fit


Patrz:benefit

Źródła:

SJP.pl

Benek

zdrob­nie­nie od: Be­ne­dykt, Benon (imio­na mę­skie); Benuś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zdrobn. od: Be­nia­min


Benek – pol­sko-au­striac­ki ko­me­dio­dra­mat z 2007 roku w re­ży­se­rii Ro­ber­ta Gliń­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beneluks

unia go­spo­dar­cza obej­mu­ją­ca Bel­gię, Ho­lan­dię i Luk­sem­burg; Be­ne­lux, BENELUX


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. re­gion w Eu­ro­pie Za­chod­niej, skła­da­ją­cy się z trzech są­sia­du­ją­cych ze sobą mo­nar­chii: Bel­gii, Ho­lan­dii i Luk­sem­bur­ga;


Be­ne­luks, Be­ne­lux – re­gion w Eu­ro­pie Za­chod­niej skła­da­ją­cy się z trzech są­sia­du­ją­cych ze sobą mo­nar­chii: Bel­gii, Ho­lan­dii i Luk­sem­bur­ga. Słowo "Be­ne­lux" to skrót pow­sta­ły z po­łą­cze­nia pier­wszych sylab nazw tych państw (fran­cu­ska/ni­der­landz­ka, w na­wia­sach pol­ska nazwa): Bel­gi­que/België (Bel­gia), Ne­der­land (Ho­lan­dia), Lu­xem­bo­urg/Lu­xem­burg (Luk­sem­burg).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Benelux

unia go­spo­dar­cza obej­mu­ją­ca Bel­gię, Ho­lan­dię i Luk­sem­burg; Be­ne­luks, BENELUX


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. zob. Be­ne­luks.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Benesz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Benetton

[czy­taj: be­netn] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Benetyt

ro­śli­na na­go­na­sien­na z epoki ju­raj­skiej; ben­ne­tyt


Źródła:

SJP.pl

Benewencki

→ Be­ne­went


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Be­ne­wen­tem, do­ty­czą­cy Be­ne­wen­tu


Patrz:Benewent

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Benewent

mia­sto i gmina we Wło­szech


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto i gmina we Wło­szech, w re­gio­nie Kam­pa­nia, w pro­win­cji Be­ne­went (1.2);

 (1.2) geogr. pro­win­cja we Wło­szech, w re­gio­nie Kam­pa­nia;


(wł.) – mia­sto i gmina we Wło­szech, w re­gio­nie Kam­pa­nia, w pro­win­cji Be­ne­went. Po­ło­żo­ne na pół­noc­ny wschód od Ne­a­po­lu, w Ape­ni­nie Ne­a­po­li­tań­skim, nad rzeką Ca­lo­re.

We­dług da­nych na 1 stycz­nia 2022 roku gminę za­miesz­ki­wa­ło 56 939 osób (27 165 męż­czyzn i 29 774 ko­bie­ty).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Benewentański

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zob. be­ne­wenc­ki.


Źródła:

Wiktionary

Benewolencja

daw­niej: przy­chyl­ność, ła­ska­wość, życz­li­wość


Źródła:

SJP.pl

Benfica

[czy­taj: ben­fi­ka] por­tu­gal­ski klub pił­kar­ski z Li­zbo­ny


Ben­fi­ca – mia­sto w An­go­li, w pro­win­cji Lu­an­da.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bengal

lekka, cien­ka tka­ni­na o luź­nym splo­cie, naj­czę­ściej jed­wab­na; mu­ślin, musz­lin


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hist. kra­i­na hi­sto­rycz­na w Azji Po­łud­nio­wej, w In­diach i Ban­gla­de­szu, we wschod­niej czę­ści Ni­zi­ny Hin­du­stań­skiej, nad Za­to­ką Ben­gal­ską;

 (1.2) geogr. to­po­nim, nazwa kilku miej­sco­wo­ści i gmin w USA


Ben­gal – kra­i­na hi­sto­rycz­na w Azji Po­łud­nio­wej, we wschod­niej czę­ści Ni­zi­ny Hin­du­stań­skiej, nad Za­to­ką Ben­gal­ską. Za­chod­nia część Ben­ga­lu leży w In­diach (stan Ben­gal Za­chod­ni), a wschod­nią sta­no­wi Ban­gla­desz.

Po­wierzch­nia wy­no­si około 215,5 ty­sią­ca km², a za­miesz­ku­je ją około 235 mi­lio­nów ludzi (2003), głów­nie Ben­gal­czy­cy. Naj­więk­sze mia­sto tego re­gio­nu to Kol­ka­ta w In­diach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bengalczyk

czło­nek lud­no­ści za­miesz­ku­ją­cej Ben­gal, kra­i­nę w Azji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) etn. czło­nek az­ja­tyc­kie­go na­ro­du po­słu­gu­ją­ce­go się ję­zy­kiem ben­gal­skim i za­miesz­ku­ją­ce­go kra­i­nę hi­sto­rycz­ną Ben­gal


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bengali

język ben­gal­ski bę­dą­cy ję­zy­kiem urzę­do­wym w In­diach i Ban­gla­de­szu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jęz. język ben­gal­ski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bengalia

kra­i­na w Azji; Ben­gal


Źródła:

SJP.pl

Bengalik

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny astryl­do­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Bengalina

ro­dzaj tka­ni­ny o płó­cien­nym splo­cie, w któ­rej os­no­wa jest jed­wab­na, wątek zaś ba­weł­nia­ny (rza­dziej z wełny cze­san­ko­wej)


Źródła:

SJP.pl

Bengalka

człon­ki­ni ludu za­miesz­ku­ją­ce­go Ben­gal (kra­i­nę w Azji)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) etn. człon­ki­ni az­ja­tyc­kie­go na­ro­du po­słu­gu­ją­ce­go się ję­zy­kiem ben­gal­skim i za­miesz­ku­ją­ce­go kra­i­nę hi­sto­rycz­ną Ben­gal


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bengalski

przy­miot­nik od: Ben­gal


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ben­ga­lem, do­ty­czą­cy Ben­ga­lu

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język ben­gal­ski (1.1);


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bengalskojęzyczny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który po­słu­gu­je się ję­zy­kiem ben­gal­skim

 (1.2) taki, któ­re­go miesz­kań­cy po­słu­gu­ją się ję­zy­kiem ben­gal­skim

 (1.3) spi­sa­ny, stwo­rzo­ny w ję­zy­ku ben­gal­skim


Źródła:

Wiktionary

Bengtsson

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beniamin

ulu­bie­niec, pu­pi­lek, be­nia­mi­nek;
1. ulu­bio­ne, zwy­kle naj­młod­sze, naj­bar­dziej roz­pie­szcza­ne dziec­ko;
2. osoba do­ro­sła, naj­młod­sza w danym gro­nie, która jest fa­wo­ry­zo­wa­na;
3. prze­no­śnie: osoba, którą ota­cza się szcze­gól­ną opie­ką


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) książk. ulu­bio­ne dziec­ko w ro­dzi­nie


Be­nia­min – imię mę­skie po­cho­dze­nia bi­blij­ne­go, oz­na­cza­ją­ce do­słow­nie „syn po­łud­nia” lub „syn pra­wi­cy” (w ję­zy­ku he­braj­skim pół­noc jest utoż­sa­mia­na z lewą, a po­łud­nie z prawą stro­ną). Be­nia­min imie­ni­ny ob­cho­dzi 31 marca i 19 grud­nia.

Wśród imion na­da­wa­nych nowo na­ro­dzo­nym dzie­ciom w Pol­sce, Be­nia­min w 2017 roku zaj­mo­wał 123. miej­sce wśród imion mę­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beniamina

ulu­bie­niec, pu­pi­lek, be­nia­mi­nek;
1. ulu­bio­ne, zwy­kle naj­młod­sze, naj­bar­dziej roz­pie­szcza­ne dziec­ko;
2. osoba do­ro­sła, naj­młod­sza w danym gro­nie, która jest fa­wo­ry­zo­wa­na;
3. prze­no­śnie: osoba, którą ota­cza się szcze­gól­ną opie­ką


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D., B. lp. od: Be­nia­min


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beniaminek

ulu­bie­niec, pupil, be­nia­min;
1. ulu­bio­ne, zwy­kle naj­młod­sze, naj­bar­dziej roz­pie­szcza­ne dziec­ko;
2. osoba do­ro­sła, naj­młod­sza w danym gro­nie, która jest fa­wo­ry­zo­wa­na;
3. prze­no­śnie: osoba, którą ota­cza się szcze­gól­ną opie­ką


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) książk. ulu­bio­ne dziec­ko w ro­dzi­nie, zwy­kle naj­młod­sze, naj­bar­dziej roz­pie­szcza­ne

 (1.2) książk. osoba naj­młod­sza w gru­pie i przez to fa­wo­ry­zo­wa­na przez spo­łecz­ność

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) sport. dru­ży­na spor­to­wa roz­gry­wa­ją­ca swój pier­wszy sezon w lidze, po awan­sie z niż­szej klasy roz­gryw­ko­wej


Be­nia­mi­nek – ze­spół klubu spor­to­we­go, który awan­so­wał do danej ligi z niż­sze­go szcze­bla roz­gry­wek i gra w niej pier­wszy sezon po takim awan­sie.

Do przy­wi­le­jów be­nia­min­ka na ogół (choć nie za­wsze) na­le­ży roz­gry­wa­nie pier­wsze­go w se­zo­nie meczu we włas­nym obiek­cie[].


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beniamininy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Be­nia­mi­ny lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Beniaminostwo

Be­nia­min z mał­żon­ką; Be­nia­mi­no­wie


Źródła:

SJP.pl

Beniaminowie

ulu­bie­niec, pu­pi­lek, be­nia­mi­nek;
1. ulu­bio­ne, zwy­kle naj­młod­sze, naj­bar­dziej roz­pie­szcza­ne dziec­ko;
2. osoba do­ro­sła, naj­młod­sza w danym gro­nie, która jest fa­wo­ry­zo­wa­na;
3. prze­no­śnie: osoba, którą ota­cza się szcze­gól­ną opie­ką


Źródła:

SJP.pl

Beniaminowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Be­nia­mi­na lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Benice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Beniciny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Be­ni­ty lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Benicjusz

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


Be­ni­cjusz – imię mę­skie po­cho­dzą­ce od wło­skie­go ser­wi­ty, św. Fi­li­pa Be­ni­cju­sza (wł. "Be­ni­zi"). Imie­ni­ny ob­cho­dzi 23 sierp­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Benigna

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.


Be­ni­gna – imię żeń­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go, od­po­wied­nik mę­skie­go imie­nia Be­ni­gnus, Be­ni­gny. Po­cho­dzi od przy­miot­ni­ka "be­ni­gna", oz­na­cza­ją­ce­go „do­bro­dusz­na, uprzej­ma, przy­jaz­na, życz­li­wa”, który na­stęp­nie stał się przy­dom­kiem, a póź­niej imie­niem. W Pol­sce po raz pier­wszy za­no­to­wa­ne w XIV wieku, jed­nak w od­nie­sie­niu do osoby ży­ją­cej w wieku XI.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Benigniny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Be­ni­gny lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Benigny

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


Be­ni­gny, Be­ni­gnus – imię mę­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go. Wy­wo­dzi się od słowa „uprzej­my”, „przy­jaz­ny”. Pa­tro­nem imie­nia jest m.in. św. Be­ni­gny z Dijon, mę­czen­nik z II wieku.

Be­ni­gny imie­ni­ny ob­cho­dzi 13 lu­te­go, 6 czerw­ca, 1 li­sto­pa­da i 9 li­sto­pa­da.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Benin

1. pań­stwo w Afry­ce ze sto­li­cą w Porto Novo; Re­pu­bli­ka Be­ni­nu;
2. mia­sto w Ni­ge­rii;
3. za­to­ka Oce­a­nu At­lan­tyc­kie­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. polit. pań­stwo w Afry­ce;


Benin (do 1975 pod nazwą Da­ho­mej), ofi­cjal­nie Re­pu­bli­ka Be­ni­nu – pań­stwo w Afry­ce nad Za­to­ką Gwi­nej­ską. Gra­ni­czy z Bur­ki­na Faso, Ni­grem, Ni­ge­rią i Togo, czło­nek Unii Afry­kań­skiej i ECOWAS.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beninka

oby­wa­tel­ka Be­ni­nu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) oby­wa­tel­ka Be­ni­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Benio

zdrob­nie­nie od: Be­ne­dykt, Benon (imio­na mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Beniowski

naz­wi­sko


Be­niow­ski – po­e­mat dy­gre­syj­ny Ju­liu­sza Sło­wac­kie­go, któ­re­go pięć pier­wszych pie­śni pow­sta­ło w la­tach 1840–1841 i zo­sta­ło opu­bli­ko­wa­nych w 1841 roku. Po­zo­sta­łe czę­ści po­e­ma­tu nie uka­za­ły się za życia poety – wydał je An­to­ni Ma­łec­ki w zbio­rze "Pism po­śmiert­nych" Sło­wac­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Benis

żar­to­bli­wie: penis


Źródła:

SJP.pl

Benisz

naz­wi­sko


Be­nisz ("Beh­nisch, Bo­e­nisch") – pol­ski herb szla­chec­ki z no­bi­li­ta­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Benita

imię żeń­skie


Źródła:

SJP.pl

Benitez

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Benito

imię żeń­skie


Źródła:

SJP.pl

Benitoit

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miner. mi­ne­rał z grupy krze­mia­nów pier­ście­nio­wych;


Be­ni­to­it – mi­ne­rał z grupy krze­mia­nów pier­ście­nio­wych. Na­le­ży do grupy mi­ne­ra­łów wy­jąt­ko­wo rzad­kich.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Benińczyk

oby­wa­tel Be­ni­nu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) oby­wa­tel Be­ni­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beniński

przy­miot­nik od: Benin


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do Be­ni­nu, pań­stwa w Afry­ce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Benjamin

[czy­taj: ben­dża­min]
1. imię mę­skie;
2. naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Benkowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Benn

Benn, właśc. Ben­cjon Ra­bi­no­wicz (ur. 19 kwiet­nia 1905 w Bia­łym­sto­ku, zm. 1989 we Fran­cji) – fran­cu­ski ar­ty­sta ma­larz po­cho­dze­nia ży­dow­skie­go, zwią­za­ny z École de Paris. Więk­sza część jego twór­czo­ści jest in­spi­ro­wa­na te­ma­ty­ką bi­blij­ną, a zwła­szcza Księ­gą Psal­mów.


Źródła:

Wikipedia

Bennett

[czy­taj: benet] naz­wi­sko, m.in. James Gor­don Ben­nett (1841-1918) - ame­ry­kań­ski dzien­ni­karz i wy­daw­ca pra­so­wy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bennetyt

ro­śli­na na­go­na­sien­na z epoki ju­raj­skiej; be­ne­tyt


Źródła:

SJP.pl

Benni

[czy­taj: BEni] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Benny

[czy­taj: BEni] obce imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Benoit

Be­no­it – mia­sto w Sta­nach Zjed­no­czo­nych, w sta­nie Mis­si­si­pi, w hrab­stwie Bo­li­var.


Źródła:

Wikipedia

Benon

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Benonici

czło­nek za­ko­nu be­no­ni­tów, bę­dą­ce­go czę­ścią za­ko­nu re­demp­to­ry­stów, która osied­li­ła się w XVIII w. przy ko­ście­le św. Be­no­na w War­sza­wie


Źródła:

SJP.pl

Benonita

czło­nek za­ko­nu be­no­ni­tów, bę­dą­ce­go czę­ścią za­ko­nu re­demp­to­ry­stów, która osied­li­ła się w XVIII w. przy ko­ście­le św. Be­no­na w War­sza­wie


Źródła:

SJP.pl

Benonostwo

Benon z mał­żon­ką; Be­no­no­wie


Źródła:

SJP.pl

Benonowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Benonowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Be­no­na lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Benowo

wieś w wo­je­wództ­wie po­mor­skim


Be­no­wo ( Ben­hoff) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie kwi­dzyń­skim, w gmi­nie Ry­je­wo. Leży przy skrzy­żo­wa­niu drogi wo­je­wódz­kiej nr 602 z drogą wo­je­wódz­ką nr 606 w od­le­gło­ści 8 ki­lo­me­trów od Sztu­mu. Be­no­wo znaj­du­je się ok. 4,5 km na po­łud­nio­wy wschód od roz­ga­łę­zie­nia Wisły na Nogat i Le­niw­kę.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bental

w hy­dro­bio­lo­gii: dno zbior­ni­ka wod­ne­go jako swo­i­ste śro­do­wi­sko życia


Ben­tal, stre­fa ben­to­nicz­na (gr. "bénthos" 'głę­bi­na') – stre­fa denna zbior­ni­ka wod­ne­go. Cechy cha­rak­te­ry­stycz­ne tej stre­fy to bar­dzo mała ilość świa­tła lub jego brak, mała ilość tlenu, niska tem­pe­ra­tu­ra oraz więk­sze ci­śnie­nie. Or­ga­niz­my za­sied­la­ją­ce stre­fę ben­to­nicz­ną na­zy­wa­ne są ben­to­sem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bentazon

nazwa zwy­cza­jo­wa her­bi­cy­du z grupy po­chod­nych azyny


Źródła:

SJP.pl

Bentewi

ben­te­wi wiel­ki, ben­te­wi ciem­ny - ga­tun­ki pta­ków z ro­dzi­ny ty­ran­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Bentkowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bentley

[czy­taj: bent­lej] marka sa­mo­cho­dów i firma


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) sa­mo­chód marki Bent­ley


Bent­ley Mo­tors Li­mi­ted – bry­tyj­ski pro­du­cent luk­su­so­wych sa­mo­cho­dów oso­bo­wych, z sie­dzi­bą w Crewe, dzia­ła­ją­cy od 1919 roku. Na­le­ży do nie­miec­kie­go kon­cer­nu Volks­wa­gen Group.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bento

ozdo­bio­ne je­dze­nie na wynos za­pa­ko­wa­ne w cha­rak­te­ry­stycz­ne pu­deł­ko


Źródła:

SJP.pl

Bentoniczny

by­tu­ją­cy w dnie zbior­ni­ków wod­nych lub przyt­wier­dza­ją­cy się do jego po­wierzch­ni (np. glony ben­to­nicz­ne); ben­to­so­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) ekol. zwią­za­ny z ben­to­sem, do­ty­czą­cy ben­to­su


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bentonit

skała osa­do­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geol. skała ila­sta pow­sta­ła w wy­ni­ku prze­o­bra­że­nia szkli­wa wul­ka­nicz­ne­go lub ut­wo­rów pi­ro­kla­stycz­nych;


Ben­to­nit – osa­do­wa skała ila­sta skła­da­ją­ca się głów­nie z mont­mo­ry­lo­ni­tu. Przy­bie­ra barwę białą, żółtą lub inną. Pow­sta­je w wy­ni­ku prze­o­bra­że­nia szkli­wa wul­ka­nicz­ne­go z po­pio­łów i tufów wul­ka­nicz­nych za­cho­dzą­ce­go w wo­dzie mor­skiej.

Ma silne wła­ści­wo­ści ad­sorp­cyj­ne. Znaj­du­je za­sto­so­wa­nie jako śro­dek oczy­szcza­ją­cy i od­bar­wia­ją­cy oraz w płucz­kach wiert­ni­czych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bentonitowy

przy­miot­nik od ben­to­nit, np. złoża ben­to­ni­to­we


przy­miot­nik

 (1.1) wy­ko­na­ny z ben­to­ni­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bentonityzacja

pro­ces prze­o­bra­ża­nia szkli­wa za­war­te­go w tu­fach i po­pio­łach wul­ka­nicz­nych, w wy­ni­ku któ­re­go pow­sta­je ben­to­nit


Źródła:

SJP.pl

Bentos

or­ga­niz­my (ro­śli­ny, zwie­rzę­ta, bak­te­rie) za­miesz­ku­ją­ce dno zbior­ni­ków wod­nych i cie­ków; śro­do­wi­sko denne


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ekol. ze­spół or­ga­niz­mów za­sied­la­ją­cych dno zbior­ni­ków wod­nych, pe­ne­tru­ją­cych osady denne lub ży­ją­cych na ich po­wierzch­ni;


Ben­tos (gr. βένθος "bénthos" – „głę­bi­na”) – ze­spół or­ga­niz­mów zwie­rzę­cych zwią­za­nych z dnem śro­do­wisk wod­nych (sło­nych i słod­kich, sto­ją­cych i pły­ną­cych), w tym także zwią­za­nych z roz­ma­i­ty­mi struk­tu­ra­mi obec­ny­mi na dnie, a więc ro­śli­na­mi (fauna na­ro­ślin­na), glo­na­mi, ka­mie­nia­mi (fauna na­ka­mien­na), szcząt­ka­mi an­tro­po­ge­nicz­ny­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bentosowy

by­tu­ją­cy w dnie zbior­ni­ków wod­nych lub przyt­wier­dza­ją­cy się do jego po­wierzch­ni (np. glony ben­to­so­we); ben­to­nicz­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) ekol. zwią­za­ny z ben­to­sem, do­ty­czą­cy ben­to­su


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Benuś

zdrob­nie­nie od: Be­ne­dykt, Benon (imio­na mę­skie); Benek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zdrobn. od: Be­nia­min


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Benwenuciny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ben­we­nu­ty lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Benwenut

imię mę­skie


Ben­we­nut – imię mę­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go oz­na­cza­ją­ce "do­brze, że przy­sze­dłeś".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Benwenuta

imię żeń­skie


Ben­we­nu­ta – imię żeń­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go oz­na­cza­ją­ce "do­brze, że przysz­łaś", forma żeń­ska imie­nia Ben­we­nut.

Ben­we­nu­ta imie­ni­ny ob­cho­dzi 30 paź­dzier­ni­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Benwenutostwo

Ben­we­nut z mał­żon­ką; Ben­we­nu­to­wie


Źródła:

SJP.pl

Benwenutowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Benwenutowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ben­we­nu­ta lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Benxi

mia­sto w Chi­nach; Pensi


Benxi (chiń. 本溪; pi­ny­in "Běnxī") – mia­sto o sta­tu­sie pre­fek­tu­ry miej­skiej w pół­noc­no-wschod­nich Chi­nach, w pro­win­cji Lia­o­ning, na po­łud­nio­wy wschód od mia­sta She­ny­ang. W 2010 roku licz­ba miesz­kań­ców mia­sta wy­no­si­ła 1 083 983. Pre­fek­tu­ra miej­ska w 1999 roku li­czy­ła 1 566 855 miesz­kań­ców. Oś­ro­dek wy­do­by­cia węgla ka­mien­ne­go i rud że­la­za oraz hut­nict­wa że­la­za i prze­my­słu kok­sow­ni­cze­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Benz

[czy­taj: benc] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Benzaldehyd

naj­prost­szy al­de­hyd aro­ma­tycz­ny, ciecz o za­pa­chu gorz­kich mig­da­łów


Źródła:

SJP.pl

Benzantron

keton kar­bo­cy­klicz­ny, pół­pro­dukt do wy­ro­bu wielu cen­nych barw­ni­ków ka­dzio­wych, otrzy­my­wa­ny zwy­kle przez kon­den­sa­cję an­tra­chi­no­nu i gli­ce­ry­ny w śro­do­wi­sku kwasu siar­ko­we­go i w obec­no­ści opił­ków że­la­za


Źródła:

SJP.pl

Benzedryna

nazwa hand­lo­wa pier­wsze­go pre­pa­ra­tu far­ma­ce­u­tycz­ne­go za­wie­ra­ją­ce­go am­fe­ta­mi­nę


Źródła:

SJP.pl

Benzen

cie­kły, naj­prost­szy (6 ato­mów węgla) wę­glo­wo­dór aro­ma­tycz­ny; wy­ko­rzy­sty­wa­ny m.in. w prze­my­śle che­micz­nym oraz far­ma­ce­u­tycz­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny z grupy are­nów, naj­prost­szy obo­jęt­ny wę­glo­wo­dór aro­ma­tycz­ny;


Ben­zen – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny z grupy are­nów. Jest to naj­prost­szy kar­bo­cy­klicz­ny, obo­jęt­ny wę­glo­wo­dór aro­ma­tycz­ny. Jego nie­or­ga­nicz­nym ana­lo­giem jest bo­ra­zy­na.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Benzenowy

zwią­za­ny z ben­ze­nem


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) chem. zwią­za­ny z ben­ze­nem, do­ty­czą­cy ben­ze­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Benzo

po­tocz­nie: ben­zo­dia­ze­pi­ny


Źródła:

SJP.pl

Benzochinon

or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny z grupy chi­no­nów uży­wa­ny m. in. do pro­duk­cji barw­ni­ków; chi­non


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Benzodiazepin

or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny wcho­dzą­cy w skład leków uspo­ka­ja­ją­cych i na­sen­nych


Źródła:

SJP.pl

Benzodiazepina

lek o dzia­ła­niu uspo­ka­ja­ją­cym, na­sen­nym, prze­ciw­lę­ko­wym i prze­ciwdr­gaw­ko­wym


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) farm. lek ma­ją­cy dzia­ła­nie uspo­ka­ja­ją­ce, na­sen­ne i za­po­bie­ga­ją­ce drgaw­kom;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Benzoes

ży­wi­ca bal­sa­micz­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bio­chem. na­tu­ral­na ży­wi­ca aro­ma­tycz­na po­zy­ski­wa­na z drzew z ro­dza­ju Sty­rax

 (1.2) chem. kwas ben­zo­e­so­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Benzoesan

sól albo ester kwasu ben­zo­e­so­we­go, sub­stan­cja sto­so­wa­na m.in. jako śro­dek kon­ser­wu­ją­cy pro­duk­ty żyw­no­ścio­we


Źródła:

SJP.pl

Benzoesowy

kwas ben­zo­e­so­wy, wy­stę­pu­je w przy­ro­dzie w wielu ży­wi­cach


Źródła:

SJP.pl

Benzofenon

naj­prost­szy keton aro­ma­tycz­ny


Ben­zo­fe­non ("di­fe­ny­lo­ke­ton", "keton di­fe­ny­lo­wy") – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, naj­prost­szy keton aro­ma­tycz­ny. W ma­łych ilo­ściach pow­sta­je w or­ga­niz­mie pod­czas me­ta­bo­liz­mu niek­tó­rych ben­zo­dia­ze­pin. Prak­tycz­nie nie roz­pu­szcza się w wo­dzie, do­brze roz­pu­szczal­ny w roz­pu­szczal­ni­kach or­ga­nicz­nych. Sto­so­wa­ny do wy­ro­bu leków, kos­me­ty­ków i środ­ków owa­do­bój­czych. Po­chod­ne by­wa­ją sto­so­wa­ne w fil­trach prze­ciw­sło­necz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Benzofuran

zwią­zek he­te­ro­cy­klicz­ny, ole­i­sta, be­zbarw­na ciecz uży­wa­na do pro­duk­cji żywic ku­ma­ro­no­wych; ku­ma­ron


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) chem. or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny; be­zbarw­na, ole­i­sta ciecz uży­wa­na do pro­duk­cji żywic ku­ma­ro­no­wych;


Ben­zo­fu­ran ("ku­ma­ron") – he­te­ro­cy­klicz­ny or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny zbu­do­wa­ny ze skon­den­so­wa­nych pier­ście­ni ben­ze­nu i fu­ra­nu. Jest to be­zbarw­na, ole­i­sta ciecz uży­wa­na do pro­duk­cji żywic ku­ma­ro­no­wych. Wy­stę­pu­je w ole­jach lek­kich otrzy­my­wa­nych w pro­ce­sie de­sty­la­cji smoły wę­glo­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Benzohol

pa­li­wo sil­ni­ko­we, ben­zy­na z do­miesz­ką bio­e­ta­no­lu


Źródła:

SJP.pl

Benzoil

rod­nik or­ga­nicz­ny, resz­ta kwa­so­wa kwasu ben­zo­e­so­we­go


Źródła:

SJP.pl

Benzoilowy

→ ben­zo­il


Patrz:benzoil

Źródła:

SJP.pl

Benzoina

or­ga­nicz­ny zwią­zek or­ga­nicz­ny sto­so­wa­ny w środ­kach per­fu­me­ryj­nych i za­pa­cho­wych


Ben­zo­i­na – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny z grupy aro­ma­tycz­nych α-ke­to­al­ko­ho­li, tj. ta­kich ke­to­al­ko­ho­li, w któ­rych grupa ke­to­no­wa i hy­drok­sy­lo­wa są­sia­du­ją ze sobą. Sto­so­wa­ny w środ­kach per­fu­me­ryj­nych i za­pa­cho­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Benzoinowy

→ ben­zo­i­na


Patrz:benzoina

Źródła:

SJP.pl

Benzokaina

syn­te­tycz­ny śro­dek znie­czu­la­ją­cy o dzia­ła­niu miej­sco­wym, sto­so­wa­ny tylko zew­nętrz­nie w for­mie maści, olej­ków; ane­ste­zy­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) śro­dek miej­sco­wo znie­czu­la­ją­cy, słabo roz­pu­szczal­ny w wo­dzie;


Ben­zo­ka­i­na, ane­ste­zy­na (łac. "Ben­zo­ca­i­num, Ana­est­he­si­num") – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, ester kwasu "p"-ami­no­ben­zo­e­so­we­go (PABA) i eta­no­lu, sto­so­wa­ny jako śro­dek znie­czu­la­ją­cy o dzia­ła­niu miej­sco­wym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Benzol

ciecz bę­dą­ca ubocz­nym pro­duk­tem od­ga­zo­wa­nia węgla, za­wie­ra­ją­ca głów­nie ben­zen, to­lu­en i ksy­len


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ubocz­ny pro­dukt od­ga­zo­wa­nia węgla ka­mien­ne­go, mie­sza­ni­na ben­ze­nu, to­lu­e­nu i ksy­le­nu, oraz ma­łych ilo­ści tio­fe­nu, pi­ry­dy­ny i fe­no­lu;


Ben­zol (ben­zol su­ro­wy) – mie­sza­ni­na za­wie­ra­ją­ca głów­nie ben­zen, to­lu­en i ksy­len oraz – w mniej­szych ilo­ściach – tio­fen, pi­ry­dy­nę i fenol.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Benzolownia

od­dział kok­sow­ni, w któ­rym z gazu kok­sow­ni­cze­go uzy­sku­je się ben­zol


Źródła:

SJP.pl

Benzolowy

zwią­za­ny z ben­zo­lem


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) chem. zwią­za­ny z ben­zo­lem, do­ty­czą­cy ben­zo­lu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Benzonitryl

ni­tryl kwasu ben­zo­e­so­we­go


Ben­zo­ni­tryl, ni­tryl kwasu ben­zo­e­so­we­go, – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny z grupy ni­try­li (naj­prost­szy ni­tryl aro­ma­tycz­ny), po­chod­na ben­ze­nu. Jest be­zbarw­ną cie­czą o cha­rak­te­ry­stycz­nym za­pa­chu.

Sto­so­wa­ny jest jako roz­pu­szczal­nik. Jego tem­pe­ra­tu­ra top­nie­nia wy­no­si ok. −13 °C, a wrze­nia ok. 191 °C. Otrzy­mu­je się z niego po­li­ben­zo­ni­tryl.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Benzopiren

wę­glo­wo­dór aro­ma­tycz­ny, żółta, kry­sta­licz­na sub­stan­cja


Źródła:

SJP.pl

Benzopirol

dwu­pier­ście­nio­wy zwią­zek he­te­ro­cy­klicz­ny; indol


Źródła:

SJP.pl

Benzydyna

pół­pro­dukt w pro­duk­cji barw­ni­ków


Ben­zy­dy­na ("4,4'-bia­ni­li­na, 4,4'-dia­mi­no­bi­fe­nyl"), H2N−C6H4−C6H4−NH2 – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny z grupy dia­min aro­ma­tycz­nych zbu­do­wa­na z dwóch reszt ani­li­ny po­łą­czo­nych w po­zy­cji "para"; po­chod­na bi­fe­ny­lu za­wie­ra­ją­ca 2 grupy ami­no­we w po­zy­cji "para" każ­de­go pier­ście­nia ben­ze­no­we­go. Two­rzy be­zbarw­ne płyt­ki, roz­pu­szczal­ne w eta­no­lu lub ete­rze. Ben­zy­dy­nę wiąże się z wy­stę­po­wa­niem raka pę­che­rza mo­czo­we­go i trzust­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Benzyl

po­chod­na ben­ze­nu, rod­nik ben­zy­lo­wy - me­ty­le­no­ben­zen


Źródła:

SJP.pl

Benzylopiperazyna

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) farm. po­chod­na pi­pe­ra­zy­ny o wzo­rze su­ma­rycz­nym wzór che­micz­ny|C11H16N2., ma­ją­ca dzia­ła­nie sty­mu­lu­ją­ce;


Ben­zy­lo­pi­pe­ra­zy­na (BZP) – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, sub­stan­cja psy­cho­ak­tyw­na o dzia­ła­niu sty­mu­lu­ją­cym, po­chod­na pi­pe­ra­zy­ny. Me­cha­nizm dzia­ła­nia ben­zy­lo­pi­pe­ra­zy­ny jest zbli­żo­ny do MDMA, a efek­ty dzia­ła­nia po­rów­ny­wal­ne do am­fe­ta­mi­ny.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Benzylowy

przy­miot­nik od: ben­zyl


Źródła:

SJP.pl

Benzyna

mie­sza­ni­na cie­kłych wę­glo­wo­do­rów za­wie­ra­ją­cych w czą­stecz­ce od 5 do 10 ato­mów węgla uży­wa­na jako pa­li­wo do sil­ni­ków spa­li­no­wych i jako roz­pu­szczal­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pa­li­wo sto­so­wa­ne do na­pę­du sa­mo­cho­dów, sa­mo­lo­tów i niek­tó­rych in­nych urzą­dzeń po­sia­da­ją­cych sil­nik spa­li­no­wy;


Ben­zy­na (od ben­zoe → nazwa ży­wi­cy jed­ne­go z drzew eg­zo­tycz­nych) – mie­sza­ni­na cie­kłych wę­glo­wo­do­rów, jeden z głów­nych ro­dza­jów pa­li­wa sto­so­wa­ne­go do na­pę­du sa­mo­cho­dów, sa­mo­lo­tów i niek­tó­rych in­nych urzą­dzeń po­sia­da­ją­cych sil­nik spa­li­no­wy. Sto­so­wa­na także jako roz­pu­szczal­nik.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Benzyniak

po­tocz­nie: sa­mo­chód o na­pę­dzie ben­zy­no­wym; ben­zy­no­wiec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pot. sa­mo­chód o na­pę­dzie ben­zy­no­wym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Benzyniarz

pra­cow­nik sta­cji ben­zy­no­wej na­le­wa­ją­cy ben­zy­nę


Źródła:

SJP.pl

Benzynomierz

1. mier­nik po­zio­mu ben­zy­ny w zbior­ni­ku;
2. mier­nik pręd­ko­ści prze­pły­wu ben­zy­ny;
3. mier­nik ilo­ści prze­pły­wa­ją­cej w ukła­dzie spa­la­nia ben­zy­ny


Źródła:

SJP.pl

Benzynowiec

po­tocz­nie: sa­mo­chód o na­pę­dzie ben­zy­no­wym; ben­zy­niak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pot. sa­mo­chód o na­pę­dzie ben­zy­no­wym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Benzynowy

zwią­za­ny z ben­zy­ną


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy ben­zy­ny, na­pę­dza­ny ben­zy­ną


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Benzynożerny

po­tocz­nie: zu­ży­wa­ją­cy duże ilo­ści ben­zy­ny


Źródła:

SJP.pl

Benzynówka

po­tocz­nie:
1. sta­cja ben­zy­no­wa;
2. sil­nik wy­ko­rzy­stu­ją­cy ben­zy­nę;
3. ko­ra­lik mie­nią­cy się wie­lo­ma bar­wa­mi jak ben­zy­na


Źródła:

SJP.pl

Beocja

kra­i­na hi­sto­rycz­na w środ­ko­wej sta­ro­żyt­nej Gre­cji, któ­rej głów­nym mia­stem były Teby


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) geogr. hist. kra­i­na hi­sto­rycz­na w środ­ko­wej Gre­cji;

 (1.2) geogr. nomos w środ­ko­wej Gre­cji


Be­o­cja (gr. "Βοιωτία", "Bo­io­tia", łac. "Be­o­tia") – kra­i­na hi­sto­rycz­na w środ­ko­wej sta­ro­żyt­nej Gre­cji mię­dzy Za­to­ką Ko­rync­ką a Za­to­ką Eu­bej­ską Pół­noc­ną i Po­łud­nio­wą oraz Cie­śni­ną Ewri­pos.

Od 2011 roku Be­o­cja ("Vio­tia") jest jed­nost­ką re­gio­nal­ną w Re­pu­bli­ce Grec­kiej w re­gio­nie ad­mi­ni­stra­cyj­nym Gre­cja Środ­ko­wa, ze sto­li­cą w Li­wa­dii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beocki

przy­miot­nik od: Be­o­cja


przy­miot­nik

 (1.1) od Be­o­cja

 (1.2) przen. nie­roz­gar­nię­ty, ogra­ni­czo­ny, po­zba­wio­ny fan­taz­ji twór­czej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beota

miesz­ka­niec Be­o­cji (kra­i­ny hi­sto­rycz­nej)


Źródła:

SJP.pl

Beotka

miesz­kan­ka Be­o­cji (kra­i­ny hi­sto­rycz­nej)


Źródła:

SJP.pl

Ber

jed­no­rocz­na ro­śli­na zbo­żo­wa i pa­stew­na z ro­dzi­ny wiech­li­no­wa­tych upra­wia­na głów­nie na Da­le­kim Wscho­dzie; wło­śni­ca; czu­mi­za


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. środ. polit. skr. Ber­lin

 (1.2) bot. wło­śni­ca ber


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bera

od­mia­na gru­szy; rów­nież owoc tej gru­szy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. aneg­do­ta, dow­cip

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. baśń, opo­wieść

 (1.3) gw-pl|Górny Śląsk. bujda


Bera – gmina w Hisz­pa­nii, w Na­wa­rze, o po­wierzch­ni 35,33 km². W 2011 roku gmina li­czy­ła 3798 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Berajter

prze­sta­rza­łe: na­u­czy­ciel jazdy kon­nej; be­rej­ter


Źródła:

SJP.pl

Berajterka

→ be­raj­ter


Patrz:berajter

Źródła:

SJP.pl

Berać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. opo­wia­dać, ga­wę­dzić


Źródła:

Wiktionary

Berbela

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Poz­nań, Gniez­no. wódka

 (1.2) środ. prze­stęp­cze bim­ber


Źródła:

Wiktionary

Berbelucha

1. po­tocz­nie: napój al­ko­ho­lo­wy złej ja­ko­ści, tanie wino, wódka lub sa­mo­gon;
2. w gwa­rze wię­zien­nej lub łódz­kiej: cien­ka, marna zupa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) tania, nies­macz­na wódka, czę­sto z nie­pew­ne­go źró­dła

 (1.2) gw-pl|Poz­nań. bim­ber, spi­ry­tus, wódka, de­na­tu­rat

 (1.3) bia­ły­stok. tanie wino

 (1.4) łódź. rzad­kie, nies­macz­ne je­dze­nie, zwła­szcza zupa

 (1.5) gw. wię­zien­na zupa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Berbenica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) reg. ro­dzaj na­czy­nia, be­czuł­ka z drze­wa świer­ko­we­go na bryn­dzę, mleko lub wódkę


Źródła:

Wiktionary

Berber

koń ber­be­ryj­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) etn. rdzen­ny miesz­ka­niec pół­noc­nej Afry­ki i Sa­ha­ry po­cho­dze­nia cha­mi­to-se­mic­kie­go;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Berberia

od XVI do XIX wieku: środ­ko­we i za­chod­nie re­gio­ny Afry­ki Pół­noc­nej (dzi­siej­sze Ma­ro­ko, Al­gie­ria, Tu­nez­ja i Libia)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hist. kraje Magh­re­bu, za­miesz­ki­wa­ne przez lud­ność ber­be­ryj­ską;


Ber­be­ria lub Bar­ba­ria – ter­min uży­wa­ny przez Eu­ro­pej­czy­ków od XVI do XIX wieku w od­nie­sie­niu do kra­jów Magh­re­bu, czyli środ­ko­wych i za­chod­nich nad­mor­skich re­gio­nów Afry­ki Pół­noc­nej — dzi­siej­sze Ma­ro­ko, Al­gie­ria, Tu­nez­ja i Libia. Nazwa po­cho­dzi od tam­tej­szych ko­czow­ni­czych ludów – Ber­be­rów, pier­wot­nych go­spo­da­rzy tych ziem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Berberowie

et­nicz­nie rdzen­na lud­ność Afry­ki Pół­noc­nej i Sa­ha­ry; Ber­be­rzy


Ber­be­ro­wie (Ber­be­rzy, Ama­zy­go­wie) – rdzen­na lud­ność Ber­be­rii, która przed pod­bo­ja­mi is­lam­ski­mi w VIII wieku n.e. byli do­mi­nu­ją­cą grupą et­nicz­ną w pół­noc­nej Afry­ce. Po­słu­gu­ją się róż­ny­mi ję­zy­ka­mi ber­be­ryj­ski­mi (ama­zigh), na­le­żą­cy­mi do ro­dzi­ny afro­az­ja­tyc­kiej i spo­krew­nio­ny­mi z ję­zy­kiem sta­ro­e­gip­skim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berberski

→ Ber­ber; ber­be­ryj­ski (czę­ściej)


przy­miot­nik

 (1.1) zob. ber­be­ryj­ski.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Berberyjka

miesz­kan­ka Ber­be­rii


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) etn. człon­ki­ni ludu Ber­be­rów


Ber­be­ryj­ka ("At­lan­to­xe­rus") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny afro­wió­rek (Xe­ri­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny wie­wiór­ko­wa­tych (Sciu­ri­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Berberyjski

→ Ber­ber; ber­ber­ski


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ber­be­ra­mi, do­ty­czą­cy Ber­be­rów i te­re­nów przez nich za­sied­lo­nych

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język z po­dro­dzi­ny ję­zy­ków afro­az­ja­tyc­kich, uży­wa­nych głów­nie w Ma­ro­ku, Al­gie­rii, Libii i Ni­grze;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Berberyna

al­ka­lo­id wy­stę­pu­ją­cy w ko­rze­niu ber­be­ry­su


Ber­be­ry­na – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, izo­chi­no­li­no­wy al­ka­lo­id po­cho­dze­nia ro­ślin­ne­go, na­le­żą­cy do klasy pro­to­ber­be­ryn. Wy­stę­pu­je m.in. w ber­be­ry­sie, gorz­kni­ku, "Cop­tis chi­nen­sis", "Ar­can­ge­li­sia flava", "B. aqu­i­fo­lium" czy "B. ari­sta­ta". Za­war­tość tego związ­ku w ko­rze­niach i ło­dy­gach ber­be­ry­su wy­no­si ok. 1,24%, w kłą­czu gorz­kni­ka do 3%.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berberys

krzew z ro­dzi­ny ber­be­ry­so­wa­tych wy­stę­pu­ją­cy w kli­ma­cie cie­płym i umiar­ko­wa­nym; kwa­śni­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. ro­dzaj krze­wów z ro­dzi­ny ber­be­ry­so­wa­tych


Ber­be­rys, kwa­śni­ca ("Ber­be­ris" L.) – ro­dzaj krze­wów z ro­dzi­ny ber­be­ry­so­wa­tych ("Ber­be­ri­da­ce­ae" Juss.). Na­le­ży do niego ok. 450–500 ga­tun­ków, przy czym ich kla­sy­fi­ka­cja i re­la­cja wzglę­dem ro­dza­ju ma­ho­nia "Ma­ho­nia" po­zo­sta­je od dawna przed­mio­tem de­ba­ty na­u­ko­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Berberysik

zdrob­nie­nie od: ber­be­rys


Źródła:

SJP.pl

Berberysowate

o ce­chach ber­be­ry­so­wa­tych


Ber­be­ry­so­wa­te ("Ber­be­ri­da­ce­ae") – ro­dzi­na ro­ślin okry­to­na­sien­nych. W sze­ro­kim uję­ciu (APG IV z 2016, APweb) za­li­cza­nych jest tu 14 ro­dza­jów z 701 ga­tun­ka­mi. Są to ro­śli­ny ziel­ne i krze­wy wy­róż­nia­ją­ce się zwy­kle żół­tym za­bar­wie­niem tka­nek wtór­nych (zwła­szcza w ko­rze­niach). Kwia­ty są naj­czę­ściej trzy­krot­ne. Pod wzglę­dem fi­lo­ge­ne­tycz­nym są sio­strza­ne ja­skro­wa­tym. Wy­stę­pu­ją na pół­ku­li pół­noc­nej w stre­fie kli­ma­tu umiar­ko­wa­ne­go i na ob­sza­rach gór­skich w stre­fie sub­tro­pi­kal­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berberysowaty

o ce­chach ber­be­ry­so­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Berberysowy

zwią­za­ny z ber­be­ry­sem


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z ber­be­ry­sem, do­ty­czą­cy ber­be­ry­su

 (1.2) przy­rzą­dzo­ny z owo­ców ber­be­ry­su


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Berberzy

et­nicz­nie rdzen­na lud­ność Afry­ki Pół­noc­nej i Sa­ha­ry; Ber­be­ro­wie


Źródła:

SJP.pl

Berbeć

po­tocz­nie: małe dziec­ko; brzdąc, bobas, ma­luch, bąk


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pot. małe dziec­ko


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Berbla

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. imię|pol­ski|ż. Bar­ba­ra


Źródła:

Wiktionary

Berceuse

[czy­taj: berSEZ] ko­ły­san­ka, utwór li­rycz­ny o płyn­nej me­lo­dy­ce i ko­ły­szą­cym ryt­mie


Źródła:

SJP.pl

Bercik

zdrob­nie­nie od wielu imion mę­skich za­koń­czo­nych na -bert (np. Nor­bert, Al­bert, Ro­bert)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. po­u­fa­ła forma mę­skie­go imie­nia Ro­bert

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. po­u­fa­ła forma mę­skie­go imie­nia Nor­bert

 (1.3) gw-pl|Górny Śląsk. po­u­fa­ła forma mę­skie­go imie­nia Al­bert

 (1.4) gw-pl|Górny Śląsk. po­u­fa­ła forma mę­skie­go imie­nia Hu­bert

 (1.5) gw-pl|Górny Śląsk. po­u­fa­ła forma mę­skie­go imie­nia Her­bert

 (1.6) gw-pl|Górny Śląsk. po­u­fa­ła forma mę­skie­go imie­nia En­gel­bert


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Berciny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Berty lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Berda

in­stru­ment mu­zycz­ny stru­no­wy, szar­pa­ny, uży­wa­ny w or­kie­strach man­do­li­no­wych do wy­ko­ny­wa­nia par­tii ba­so­wych


Berda ( Берда, dawne nazwy Hi­pa­ki­ris, Agara) – rzeka na po­łud­niu ob­wo­du za­po­ro­skie­go Ukra­i­ny.

Źró­dła rzeki znaj­du­ją się na Wy­ży­nie Azow­skiej, dłu­gość rzeki wy­no­si 125 km, a po­wierzch­nia do­rze­cza 1760 km². Ucho­dzi do Morza Azow­skie­go koło mia­sta Ber­diańsk.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berdak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Berdanka

dawny typ ka­ra­bi­nu jed­no­strza­ło­we­go


Źródła:

SJP.pl

Berdiańsk

mia­sto i port na Ukra­i­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto i port nad Mo­rzem Azow­skim, po­ło­żo­ny na Ukra­i­nie w ob­wo­dzie za­po­ro­skim;


Ber­diańsk ( Бердянськ) – mia­sto i port nad Mo­rzem Azow­skim, po­ło­żo­ne na Ukra­i­nie w ob­wo­dzie za­po­ro­skim, od marca 2022 pod oku­pa­cją ro­syj­ską.

Oś­ro­dek prze­my­sło­wy; ra­fi­ne­ria ropy naf­to­wej. W mie­ście znaj­du­je się pań­stwo­wy uni­wer­sy­tet pe­da­go­gicz­ny. W mie­ście znaj­du­je się sta­cja ko­le­jo­wa Ber­diańsk.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Berdychowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Berdyczowianin

miesz­ka­niec Ber­dy­czo­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Ber­dy­czo­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Berdyczowianka

miesz­kan­ka Ber­dy­czo­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Ber­dy­czo­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Berdyczowski

przy­miot­nik od: Ber­dy­czów


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ber­dy­czo­wem, do­ty­czą­cy Ber­dy­czo­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Berdyczów

mia­sto na Ukra­i­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto na Ukra­i­nie, w ob­wo­dzie ży­to­mier­skim;


Ber­dy­czów ( Бердичів, "Ber­dy­cziw"; ‏באַרדיטשעװ‎, "Bar­di­czew") – mia­sto w ob­wo­dzie ży­to­mier­skim Ukra­i­ny, sie­dzi­ba władz re­jo­nu ber­dy­czow­skie­go, po­ło­żo­ne 44 km na po­łud­nie od Ży­to­mie­rza, nad rzeką Hny­ło­piat, pra­wym do­pły­wem Te­te­re­wu.

W Ber­dy­czo­wie roz­wi­nął się prze­mysł ma­szy­no­wy, spo­żyw­czy, obuw­ni­czy oraz me­blar­ski. W mie­ście znaj­du­je się sta­cja ko­le­jo­wa Ber­dy­czów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Berdysz

sze­ro­ki topór o sil­nie za­krzy­wio­nym ostrzu i dłu­gim drzew­cu, ro­dzaj ha­la­bar­dy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hist. wojsk. ro­dzaj broni drzew­co­wej, cięż­ki, sze­ro­ki topór o sil­nie za­krzy­wio­nym ostrzu i dłu­gim drzew­cu;


Ber­dysz, bar­dysz ( bar­du­cium – sie­kier­ka) – broń drzew­co­wa pie­cho­ty bę­dą­ca cięż­kim, sze­ro­kim to­po­rem o za­krzy­wio­nym ostrzu i dłu­gim drzew­cu mie­rzą­cym około 1,8 metra.

Ber­dysz znany był już w sta­ro­żyt­no­ści, ale roz­po­wszech­niać za­czął się w śred­nio­wie­czu, także w XIV wieku w Eu­ro­pie Wschod­niej, gdzie był uży­wa­ny przez pie­cho­tę do walki z jazdą. W XVI i XVII wieku, szcze­gól­nie ty­po­wy dla pie­cho­ty mo­skiew­skiej, mię­dzy in­ny­mi od­dzia­łów strzel­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Berdyszak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Berdysznik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. wojsk. męż­czyz­na uz­bro­jo­ny w ber­dysz


Źródła:

Wiktionary

Berdyszowy

przy­miot­nik od: ber­dysz


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ber­dy­szem, do­ty­czą­cy ber­dy­sza, wy­po­sa­żo­ny w ber­dysz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Berdzik

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Berea

bi­blij­ne mia­sto w Tra­cji


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berecik

zdrob­nie­nie od: beret


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od beret


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Berecz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Bereda

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Berehowo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto re­jo­no­we w ob­wo­dzie za­kar­pac­kim Ukra­i­ny;


Be­re­ho­wo ( "hist." Bereg Saski, "Берегове" – Be­re­ho­we, rus. "Берегово" – "Be­re­ho­wo", "Берегово" – Bie­rie­go­wo, Beregszász, Bergsaß, i Be­re­ho­vo) – mia­sto re­jo­no­we w ob­wo­dzie za­kar­pac­kim Ukra­i­ny (na Za­kar­pa­ciu), sie­dzi­ba władz hro­ma­dy Be­re­ho­wo.

26,1 tys. miesz­kań­ców w 2004 r., z czego 48% Wę­grów, 38% Ukra­iń­ców, 6% Romów, 5% Ro­sjan.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Berehowski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Be­re­ho­wem, do­ty­czą­cy Be­re­ho­wa


Źródła:

Wiktionary

Berek

za­ba­wa dzie­cię­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) dzie­cię­ca gra ru­cho­wa, w któ­rej jedna osoba musi do­go­nić i dot­knąć do­wol­ną z po­zo­sta­łych osób;

 (1.2) osoba, która w danym mo­men­cie goni inne pod­czas za­ba­wy w berka (1.1)

 (1.3) dial. niski, krępy, wy­trzy­ma­ły koń

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: be­re­ka

wy­krzy­knik

 (3.1) okrzyk uży­wa­ny po dot­knię­ciu pod­czas za­ba­wy w berka (1.1)


Berek lub ga­nia­ny, go­nia­ny – dzie­cię­ca gra ru­cho­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bereka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) dendr. ja­rząb bre­ki­nia


Be­re­ka ( Берека) – rzeka w ob­wo­dzie char­kow­skim Ukra­i­ny, prawy do­pływ Dońca.

Dłu­gość rzeki wy­no­si 102 km, a po­wierzch­nia do­rze­cza 2680 km².


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Berendowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Berenika

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;

 (1.2) geogr. hist. daw­niej Ejlat


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Berenike

obce imię żeń­skie


Źródła:

SJP.pl

Berenson

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Berensztajn

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Berent

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bereski

przy­miot­nik od: Be­re­za (mia­sto na Bia­ło­ru­si, daw­niej: Be­re­za Kar­tu­ska); be­re­sko­kar­tu­ski (daw­niej)


Źródła:

SJP.pl

Bereskokartuski

→ Be­re­za Kar­tu­ska (dawna nazwa Be­re­zy, mia­sta na Bia­ło­ru­si); be­re­ski (przy­miot­nik od obec­nej nazwy)


Źródła:

SJP.pl

Berest

płaty kory brzo­zo­wej wy­ko­rzy­sty­wa­ne w pszcze­lar­stwie do wy­kła­da­nia dna barci


Be­rest (j. łem­kow­ski Берест) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie no­wo­są­dec­kim, w gmi­nie Kry­ni­ca-Zdrój.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berestecki

przy­miot­nik od: Be­re­stecz­ko


Źródła:

SJP.pl

Beresteczko

mia­sto na Ukra­i­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto na Ukra­i­nie, w ob­wo­dzie wo­łyń­skim, w re­jo­nie łuc­kim, nad Sty­rem;


Be­re­stecz­ko ( Берестечко) – mia­sto na Ukra­i­nie, w ob­wo­dzie wo­łyń­skim, w re­jo­nie łuc­kim, sie­dzi­ba władz hro­ma­dy Be­re­stecz­ko, leży nad Sty­rem.

W XVI wieku było pry­wat­nym mia­stem szla­chec­kim w wo­je­wództ­wie wo­łyń­skim.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bereszyński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beret

1. ro­dzaj okrą­głe­go i pła­skie­go na­kry­cia głowy;
2. po­tocz­nie: głowa; dyńka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kraw. pła­skie, okrą­głe na­kry­cie głowy, bez dasz­ka, wy­ko­na­ne zaz­wy­czaj z pil­śni lub wełny;


Beret (z béret) – mięk­kie, pła­skie, okrą­głe na­kry­cie głowy bez dasz­ka czy otoku, wy­ko­ny­wa­ne z filcu, mo­he­ru, ak­sa­mi­tu lub dzia­ni­ny; bywa wy­koń­czo­ny małym ogon­kiem na górze, tzw. "an­ten­ką".

Na po­cząt­ku beret był głów­nie mę­skim na­kry­ciem głowy. W XV wieku upo­wszech­nił się jako na­kry­cie głowy warstw wyksz­tał­co­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beretka

ro­dzaj na­kry­cia głowy zbli­żo­ny kształ­tem do be­re­tu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Łódź, Poz­nań, Kra­ków. zdrobn. beret

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. beret


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beretta

marka broni pal­nej i firma


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wojsk. ro­dzaj wło­skie­go pi­sto­le­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bereza

naz­wi­sko


Be­re­za, Be­re­za Kar­tu­ska ( Бяроза, "Bia­ro­za"; Берёза, "Bie­rio­za") – mia­sto na Bia­ło­ru­si, w ob­wo­dzie brze­skim, sie­dzi­ba re­jo­nu be­re­skie­go. Miej­sco­wość leży nad rzeką Ja­sioł­dą, przy linii ko­le­jo­wej Brześć – Ba­ra­no­wi­cze. W 2010 roku li­czy­ła ok. 29,4 tys. miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bereziak

wię­zień po­li­tycz­ny sa­na­cyj­ne­go obozu w Be­re­zie Kar­tu­skiej


Źródła:

SJP.pl

Berezka

wieś w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berezowski

naz­wi­sko


Be­re­zow­ski (forma żeń­ska: Be­re­zow­ska; licz­ba mnoga: Be­re­zow­scy) – pol­skie, ro­syj­skie i ukra­iń­skie (ukr. Березовський, "Be­re­zowś­kyj") naz­wi­sko. Na po­cząt­ku lat 90. XX wieku w Pol­sce no­si­ły je 1802 osoby. Naz­wi­sko po­cho­dzi od ukra­iń­skie­go słowa "береза" (be­re­za) lub ro­syj­skie­go słowa "берёза" (bje­rio­za) dla brzo­zy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berezyna

1. mia­sto na Bia­ło­ru­si;
2. rzeka na Bia­ło­ru­si


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka na Bia­ło­ru­si, prawy do­pływ Dnie­pru;

 (1.2) geogr. rzeka w środ­ko­wej Bia­ło­ru­si, prawy do­pływ Niem­na;

 (1.3) geogr. mia­sto na Bia­ło­ru­si w ob­wo­dzie miń­skim;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Berezyński

przy­miot­nik od: Be­re­zy­na


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Be­re­zy­ną, do­ty­czą­cy Be­re­zy­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Berezów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w re­jo­nie ro­kit­now­skim ob­wo­du ró­wień­skie­go na Wo­ły­niu, na Ukra­i­nie;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Berezówka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w ob­wo­dzie ode­skim Ukra­i­ny, sie­dzi­ba władz re­jo­nu be­re­zow­skie­go;

 (1.2) geogr. wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie bial­skim, w gmi­nie Za­le­sie;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bereś

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bereściany

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś na Ukra­i­nie w re­jo­nie ki­we­rec­kim ob­wo­du wo­łyń­skie­go;


Be­re­ścia­ny ( Берестяне, "Be­re­stia­ne") – wieś na Ukra­i­nie w re­jo­nie łuc­kim ob­wo­du wo­łyń­skie­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bereście

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. osied­le typu miej­skie­go na Ukra­i­nie, w re­jo­nie dą­bro­wic­kim ob­wo­du ró­wień­skie­go


Be­re­ście (869 m) – cał­ko­wi­cie po­ro­śnię­ty lasem szczyt w pół­noc­no-wschod­niej czę­ści Gór Le­lu­chow­skich, które w pol­skiej re­gio­na­li­za­cji fi­zycz­no­ge­o­gra­ficz­nej we­dług Je­rze­go Kon­drac­kie­go za­li­czo­ne zo­sta­ły do Be­ski­du Są­dec­kie­go, w no­wszej re­gio­na­li­za­cji z 2018 r.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bereźne

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto na Ukra­i­nie, w ob­wo­dzie ró­wień­skim, sie­dzi­ba re­jo­nu be­re­zień­skie­go, po­ło­żo­ne nad rzeką Słu­czą;


Be­reź­ne ( Березне, "Be­rez­ne") – mia­sto na Ukra­i­nie, w ob­wo­dzie ró­wień­skim, re­jo­nie ró­wień­skim, do re­for­my te­ry­to­rial­nej w 2020 roku sie­dzi­ba re­jo­nu be­re­zień­skie­go, obec­nie cen­trum ad­mi­ni­stra­cyj­ne hro­ma­dy Be­reź­ne.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bereźnica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka na za­chod­niej Ukra­i­nie, prze­pły­wa­ją­ca przez obwód iwa­no­fran­kiw­ski i lwow­ski, prawy do­pływ Dnie­stru


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bereźnicki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Bereźwica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. rzeka na Bia­ło­ru­si, prawy do­pływ Dzis­ny;


Be­reź­wi­ca, Be­re­zów­ka ( Бярэжвіца, "Bia­reż­wi­ca"; Бярозаўка, "Bia­ro­za­u­ka") – rzeka na Bia­ło­ru­si, prawy do­pływ Dzis­ny. Ma dłu­gość 53 km.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bereżce

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś na Ukra­i­nie, w ob­wo­dzie tar­no­pol­skim, w re­jo­nie krze­mie­niec­kim;

 (1.2) geogr. wieś na Ukra­i­nie, w re­jo­nie lu­bo­mel­skim ob­wo­du wo­łyń­skie­go ;


Źródła:

Wiktionary

Bereżki

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś na Ukra­i­nie w re­jo­nie dą­brow­skim ob­wo­du ró­wień­skie­go


Be­reż­ki (daw­niej Be­re­ska, w la­tach 1977–1981 Brzeż­ki) – bie­szczadz­ka wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie bie­szczadz­kim, w gmi­nie Lu­to­wi­ska. Leży przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 896, a do­kład­niej w miej­scu, gdzie potok By­stry ucho­dzi do Wo­ło­sa­te­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Berg

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berga

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ka­mień, bryła

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. hałda


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bergama

de­ko­ra­cyj­ny go­be­lin z pro­stym wzo­rem, pro­du­ko­wa­ny od XVII w. we Wło­szech


Ber­ga­ma – mia­sto w za­chod­niej Tur­cji, w pro­win­cji Izmir, hi­sto­rycz­na nazwa: Per­ga­mon. We­dług da­nych na rok 2000 mia­sto za­miesz­ki­wa­ło 52 173 osób.

W mie­ście roz­wi­nął się prze­mysł ba­weł­nia­ny oraz skó­rza­ny.

Kom­pleks ar­che­o­lo­gicz­ny ruin sta­ro­żyt­ne­go Per­ga­mo­nu znaj­du­je się na gó­ru­ją­cym nad współ­czes­nym mia­stem akro­po­lu. Na obrze­żach Ber­ga­my znaj­du­je się także inne sta­no­wi­sko ar­che­o­lo­gicz­ne – ruiny daw­ne­go As­kle­pie­jo­nu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bergamasca

[czy­taj: ber­ga­ma­ska] dawny lu­do­wy ta­niec wło­ski, o żywym tem­pie i pa­rzy­stym me­trum, wy­ko­rzy­sty­wa­ny w mu­zy­ce kla­sycz­nej; ber­ga­ma­ska, per­ga­me­ska


Źródła:

SJP.pl

Bergamasco

[czy­taj: ber­ga­ma­ska] dawny lu­do­wy ta­niec wło­ski, o żywym tem­pie i pa­rzy­stym me­trum, wy­ko­rzy­sty­wa­ny w mu­zy­ce kla­sycz­nej; ber­ga­ma­ska, per­ga­me­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) kynol. rasa psa o dłu­giej sier­ści;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bergamaska

dawny ta­niec wło­ski o żywym tem­pie, roz­po­wszech­nio­ny w Eu­ro­pie w okre­sie odro­dze­nia; per­ga­me­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) muz. cho­re­ogr. wło­ska pieśń do tańca lub ta­niec;


Ber­ga­ma­ska (wł. ber­ga­ma­sca, od mia­sta Ber­ga­mo) – dawny lu­do­wy ta­niec wło­ski, o żywym tem­pie i pa­rzy­stym me­trum, roz­po­wszech­nio­ny w Eu­ro­pie w XVI – XVII wieku. Opra­co­wa­nia mu­zycz­ne tego tańca po­zo­sta­wi­li Gi­ro­la­mo Fre­sco­bal­di, Gio­van­ni Sal­va­to­re, Sa­mu­el Sche­idt i inni kom­po­zy­to­rzy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bergamczyk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Ber­ga­mo


Źródła:

Wiktionary

Bergamo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto i gmina we Wło­szech, w Lom­bar­dii;

 (1.2) geogr. adm. pro­win­cja we Wło­szech, w re­gio­nie Lom­bar­dia ze sto­li­cą w Ber­ga­mo (1.1);


Ber­ga­mo – mia­sto i gmina we Wło­szech, w re­gio­nie Lom­bar­dia, w pro­win­cji Ber­ga­mo, po­ło­żo­ne u po­łud­nio­wych pod­nó­ży Alp Ber­gam­skich. Dawna nazwa miej­sco­wo­ści to "Ber­go­mum".

W Ber­ga­mo w 1826 uro­dził się Fran­ce­sco Nullo, puł­kow­nik, przy­ja­ciel i po­wier­nik Giu­sep­pe Ga­ri­bal­die­go, do­wód­ca ochot­ni­ków wło­skich, tzw. ga­ri­bald­czy­ków, któ­rzy wzię­li udział w pol­skim pow­sta­niu stycz­nio­wym 1863. Ber­ga­mo po­sia­da rów­nież swój klub pił­kar­ski – Ata­lan­ta BC, w któ­rej grał mię­dzy in­ny­mi Chri­stian Vieri.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bergamota

1. drze­wo cy­tru­so­we z ro­dzi­ny ru­to­wa­tych, po­krew­ne po­ma­rań­czy, upra­wia­ne głów­nie na eu­ro­pej­skim wy­brze­żu śró­dziem­no­mor­skim i na Ka­u­ka­zie; po­ma­rań­cza ber­ga­mo­ta;
2. od­mia­na gru­szy o owo­cach ku­li­stych, uży­wa­nych naj­czę­ściej na przet­wo­ry; też: owoc tej gru­szy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zob. po­ma­rań­cza ber­ga­mo­ta.

 (1.2) zob. pysz­no­głów­ka szkar­łat­na.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bergamotka

1. od­mia­na gru­szy o spła­szczo­nych owo­cach, uży­wa­nych do przet­wo­rów i de­se­rów; ber­ga­mo­ta;
2. owoc tej od­mia­ny gru­szy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. zob. ber­ga­mo­ta.

 (1.2) kos­met. spoż. ole­jek ete­rycz­ny z ber­ga­mot­ki (1.1); za­pach ber­ga­mot­ki (1.1); sto­so­wa­ny m.in. do pro­duk­cji her­ba­ty Earl Grey i w prze­my­śle kos­me­tycz­nym

 (1.3) bot. zob. pysz­no­głów­ka.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bergamotowy

przy­miot­nik od: ber­ga­mo­ta


Źródła:

SJP.pl

Bergamończyk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Ber­ga­mo


Źródła:

Wiktionary

Bergamoński

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ber­ga­mo, do­ty­czą­cy Ber­ga­mo


Źródła:

Wiktionary

Bergamski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ber­ga­mo, do­ty­czą­cy Ber­ga­mo


Źródła:

Wiktionary

Bergamuty

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) uto­pij­ny, fan­ta­stycz­ny ar­chi­pe­lag z dzie­cię­ce­go wier­sza Jana Brze­chwy


Źródła:

Wiktionary

Bergen

mia­sto w Nor­we­gii


Ber­gen – nor­we­skie mia­sto i gmina le­żą­ca w okrę­gu Vest­land, na styku mórz Pół­noc­ne­go i Nor­we­skie­go.

Ber­gen jest dru­gim co do wiel­ko­ści mia­stem kraju, liczy 289 330 miesz­kań­ców (2023). Na­zy­wa­ne jest bramą do fior­dów i znaj­du­je się na li­ście świa­to­we­go dzie­dzict­wa UNESCO.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bergen-Belsen

nie­miec­ki obóz kon­cen­tra­cyj­ny


Kon­zen­tra­tions­la­ger Ber­gen-Bel­sen – nie­miec­ki na­zi­stow­ski obóz kon­cen­tra­cyj­ny ist­nie­ją­cy w la­tach 1940–1945 w III Rze­szy w po­bli­żu mia­sta Ber­gen.

Obiekt ten, za­ło­żo­ny po­cząt­ko­wo jako obóz je­niec­ki, w 1943 roku czę­ścio­wo przeksz­tał­co­no w obóz kon­cen­tra­cyj­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bergenia

ro­dzaj po­cho­dzą­cych z Azji bylin z ro­dzi­ny skal­ni­co­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. az­ja­tyc­ka ro­śli­na ozdob­na;


Ber­ge­nia ("Ber­ge­nia" Mo­ench) – ro­dzaj bylin z ro­dzi­ny skal­ni­co­wa­tych. Obej­mu­je 9–10 ga­tun­ków po­cho­dzą­cych z Azji, od Af­ga­ni­sta­nu na za­cho­dzie po chiń­skie pro­win­cje Jun­nan i Sy­czu­an na wscho­dzie, od Hi­ma­la­jów na po­łud­niu, po Sy­be­rię na pół­no­cy. W na­tu­rze rosną w wil­got­nych miej­scach na te­re­nach ska­li­stych i na ur­wi­skach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bergenka

miesz­kan­ka Ber­gen (mia­sta w Nor­we­gii)


Źródła:

SJP.pl

Berger

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bergerac

naz­wi­sko


Ber­ge­rac (, Bra­ge­i­rac) – mia­sto i gmina we Fran­cji, w re­gio­nie Nowa Ak­wi­ta­nia, w de­par­ta­men­cie Dor­do­gne, wokół któ­re­go roz­po­ście­ra się re­gion wi­niar­ski Ber­ge­rac. W 2022 r. mia­sto za­miesz­ki­wa­ło 26 852 osób. Ber­ge­rac jest pod­pre­fek­tu­rą de­par­ta­men­tu Dor­do­gne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bergeńczyk

miesz­ka­niec Ber­gen (mia­sta w Nor­we­gii)


Źródła:

SJP.pl

Bergeński

→ Ber­gen (mia­sto w Nor­we­gii)


Źródła:

SJP.pl

Bergkapela

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. muz. or­kie­stra gór­ni­cza


Źródła:

Wiktionary

Bergmagister

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) stpol. górn. kie­row­nik żupy


Źródła:

Wiktionary

Bergman

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bergmann

marka broni pal­nej i firma


Tw 245 "Berg­mann" – po­wo­jen­ne oz­na­cze­nie tram­wa­ju elek­trycz­ne­go serii 245, wyt­wa­rza­ne­go w 1927 roku w Gdań­skiej Fa­bry­ce Wa­go­nów (niem. "Dan­zi­ger Wag­gon Fa­brik") i ek­splo­a­to­wa­ne­go w Gdań­sku. Przed wojną zwany był po­tocz­nie z nie­miec­kie­go "He­u­bu­der", ze wzglę­du na ek­splo­a­to­wa­nie tych po­ja­zdów dla nowo ot­war­tej linii nr 4 z Cen­trum na ką­pie­li­sko Stogi ("He­u­bu­de").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bergmistrz

w daw­nej Pol­sce: urzęd­nik gór­ni­czy w żu­pach kra­kow­skich; bach­mistrz


Źródła:

SJP.pl

Bergoglio

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Bergowa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ka­mień, bryła


Źródła:

Wiktionary

Bergowka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ka­mień, bryła


Źródła:

Wiktionary

Bergson

naz­wi­sko, np. Henri Berg­son [czy­taj: ąri bergSĄ] (1859 - 1941) - fran­cu­ski pi­sarz i fi­lo­zof, la­u­re­at Na­gro­dy Nobla w dzie­dzi­nie li­te­ra­tu­ry za rok 1927, twór­ca in­tu­i­cjo­niz­mu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bergsonista

→ berg­so­nizm


Patrz:bergsonizm

Źródła:

SJP.pl

Bergsonistka

→ berg­so­nizm


Patrz:bergsonizm

Źródła:

SJP.pl

Bergsonizm

kon­cep­cja fi­lo­zo­ficz­na kry­ty­ku­ją­ca war­tość poz­na­nia in­te­lek­tu­al­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) filoz. prąd fi­lo­zo­ficz­ny i li­te­rac­ki kry­ty­ku­ją­cy war­tość poz­na­nia in­te­lek­tu­al­ne­go i pod­no­szą­cy rangę in­tu­i­cji;


Berg­so­nizm – prąd li­te­rac­ki, uksz­tał­to­wa­ny na prze­ło­mie XIX i XX wieku pod wpły­wem fi­lo­zo­fii Hen­rie­go Berg­so­na (ir­ra­cjo­na­lizm, pod­nie­sie­nie rangi in­tu­i­cji, wpro­wa­dze­nie po­ję­cia pędu ży­cio­we­go – "élan vital", roz­wa­ża­nia na temat sche­ma­tyz­mu ję­zy­ka, który ha­mu­je poz­na­nie zmie­nia­ją­cej się dy­na­micz­nie rze­czy­wi­sto­ści).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bergsonowski

na­wią­zu­ją­cy do kon­cep­cji Henri Berg­so­na, fran­cu­skie­go fi­lo­zo­fa i pi­sa­rza


Źródła:

SJP.pl

Berhomet

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. osied­le typu miej­skie­go na Ukra­i­nie w re­jo­nie wyż­nic­kim ob­wo­du czer­nio­wiec­kie­go;


Ber­ho­met ( Берегомет) – osied­le typu miej­skie­go na Ukra­i­nie w re­jo­nie wyż­nic­kim ob­wo­du czer­nio­wiec­kie­go, sie­dzi­ba hro­ma­dy Ber­ho­met.

Osied­le leży na lewym brze­gu rzeki Seret. Dłu­gość 12 km.

Znaj­du­je tu się sta­cja ko­le­jo­wa Ber­ho­met.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Beri-Beri

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) med. awi­ta­mi­no­za, cho­ro­ba wy­wo­ły­wa­na ostrym nie­do­bo­rem wi­ta­mi­ny B1;


Beri-beri – cho­ro­ba ukła­du ner­wo­we­go, któ­rej przy­czy­ną jest nie­do­bór wi­ta­mi­ny B1.

Wi­ta­mi­na B1 (tia­mi­na) od­gry­wa istot­ną rolę w prze­mia­nie wę­glo­wo­da­nów – umoż­li­wia pra­wi­dło­we spa­la­nie glu­ko­zy. Przy jej nie­do­bo­rze w ustro­ju gro­ma­dzą się mle­cza­ny i kwas pi­ro­gro­no­wy, co po­wo­du­je kwa­si­cę mle­cza­no­wą.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Beria

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Berimbau

[czy­taj: be­rim­bał] bra­zy­lij­ski jed­no­strun­ny in­stru­ment mu­zycz­ny


Be­rim­bau – jed­no­stru­no­wy in­stru­ment mu­zycz­ny po­cho­dze­nia afry­kań­skie­go cha­rak­te­ry­stycz­ny dla bra­zy­lij­skiej sztu­ki walki – ca­po­e­i­ra, ro­dzaj łuku mu­zycz­ne­go. Jest naj­waż­niej­szym in­stru­men­tem w tzw. "ba­te­ria" i wyz­na­cza rytm gra­ją­cych ("ca­po­e­i­ri­stas") w "roda" (wy­mo­wa "hoda").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beringia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geol. pas lądu łą­czą­cy Azję i Ame­ry­kę w okre­sie zlo­do­wa­ceń;


Be­rin­gia – ist­nie­ją­cy w okre­sie zlo­do­wa­ceń pas lądu łą­czą­cy dzi­siej­szą Sy­be­rię w Azji z te­re­na­mi pół­noc­nej Ka­na­dy i Ala­ski w Ame­ry­ce Pół­noc­nej. Lu­dzie za­miesz­ku­ją­cy w przesz­ło­ści Be­rin­gię naj­praw­do­po­dob­niej byli przod­ka­mi dzi­siej­szych In­dian. Be­rin­gia po­kry­ta była ro­ślin­no­ścią.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Beriowszczyzna

okres ter­ro­ru w Związ­ku Ra­dziec­kim w la­tach 1938 - 1953, kiedy so­wiec­kim apa­ra­tem re­pre­sji kie­ro­wał Ła­wren­tij Beria


Źródła:

SJP.pl

Beriszon

fran­cu­ska rasa owcy do­mo­wej; ber­ri­chon


Źródła:

SJP.pl

Berkel

pro­mie­niot­wór­czy pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu Bk i licz­bie ato­mo­wej 97, pier­wia­stek na­le­żą­cy do ak­ty­now­ców, nie­wy­stę­pu­ją­cy w przy­ro­dzie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu Bk i licz­bie ato­mo­wej 97;


Ber­kel (Bk, łac. "ber­ke­lium") – sztucz­ny pier­wia­stek che­micz­ny, ak­ty­no­wiec. Nazwa po­cho­dzi od nazwy mia­sta Ber­ke­ley w Ka­li­for­nii, bę­dą­ce­go sie­dzi­bą Uni­wer­sy­te­tu Ka­li­for­nij­skie­go oraz jed­ne­go z naj­waż­niej­szych oś­rod­ków badań ją­dro­wych na świe­cie. Od­kry­li go tamże w 1949 r.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Berkeleizm

kon­cep­cja fi­lo­zo­ficz­na gło­szą­ca, że przed­mio­tem poz­na­nia mogą być je­dy­nie su­biek­tyw­ne idee po­cho­dzą­ce od wra­żeń zmy­sło­wych


Źródła:

SJP.pl

Berkeley

Ge­or­ge Ber­ke­ley (1685-1753), ir­landz­ki fi­lo­zof, bi­skup an­gli­kań­ski


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berkelowy

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy ber­ke­lu


Źródła:

Wiktionary

Berkowicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berkowiec

dawna ro­syj­ska jed­nost­ka cię­ża­ru równa dzie­się­ciu pudom (ok. 164 kg); bier­ko­wiec


Ber­ko­wiec – ro­syj­ska jed­nost­ka masy.

1 ber­ko­wiec = 163,81 kg = 10 pudów = 400 fun­tów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berkowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berkshire

[czy­taj: bak­sze] bry­tyj­ska rasa świń; berk­szyr


Berks­hi­re – hrab­stwo ce­re­mo­nial­ne i hi­sto­rycz­ne w po­łud­nio­wej An­glii, w re­gio­nie South East En­gland, po­ło­żo­ne na za­chód od Lon­dy­nu, w do­li­nie Ta­mi­zy i rzeki Ken­net, uz­na­wa­ne za jedno z tzw. Home Co­un­ties. Do 1998 roku Berks­hi­re peł­ni­ło funk­cję ad­mi­ni­stra­cyj­ną jako hrab­stwo nie­me­tro­po­li­tal­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berkszyr

świ­nia rasy na­le­żą­cej do typu tłu­szczo­wo-mięs­ne­go; berks­hi­re


Źródła:

SJP.pl

Berkszyry

świ­nia rasy na­le­żą­cej do typu tłu­szczo­wo-mięs­ne­go; berks­hi­re


Źródła:

SJP.pl

Berkut

duży ptak dra­pież­ny z ro­dzi­ny ja­strzę­bio­wa­tych, o upie­rze­niu ciem­no­brą­zo­wym, na gło­wie i ogo­nie - bia­łym; bir­kut; bie­lik


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berkutowiec

funk­cjo­na­riusz Ber­ku­tu, wy­spe­cja­li­zo­wa­nej jed­nost­ki ukra­iń­skiej mi­li­cji


Źródła:

SJP.pl

Berlacz

daw­niej:
1. fu­trza­na lub woj­ło­ko­wa na­kład­ka na but, uży­wa­na w cza­sie mro­zów;
2. ro­dzaj zi­mo­we­go buta


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) daw. obuw. zi­mo­wy but z futra lub woj­ło­ku na­kła­da­ny na zwy­kłe obu­wie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Berlacze

daw­niej: ro­dzaj zi­mo­we­go obu­wia z fu­trem na zew­nątrz


Źródła:

SJP.pl

Berlaczek

zdrob­nie­nie od: ber­lacz


Źródła:

SJP.pl

Berliet

dawna marka po­ja­zdów i firma


Ber­liet – były fran­cu­ski pro­du­cent sa­mo­cho­dów oso­bo­wych, cię­ża­ro­wych i in­nych po­ja­zdów użyt­ko­wych z Vénissieux.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berlin

dawny czte­ro­ko­ło­wy po­jazd konny, ro­dzaj ka­re­ty; ber­lin­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto, sto­li­ca Nie­miec;

 (1.2) geogr. to­po­nim, nazwa kilku miej­sco­wo­ści i gmin w Sta­nach Zjed­no­czo­nych

 (1.3) geogr. wieś na Ukra­i­nie w re­jo­nie brodz­kim ob­wo­du lwow­skie­go;


Ber­lin – sto­li­ca, naj­więk­sze mia­sto Nie­miec i za­ra­zem kraj związ­ko­wy. Zaj­mu­je po­wierzch­nię ok. 891,70 km² i za­miesz­ku­je go 3 878 100 osób (31 grud­nia 2023). Jest naj­więk­szym mia­stem w Unii Eu­ro­pej­skiej pod wzglę­dem licz­by miesz­kań­ców w gra­ni­cach ad­mi­ni­stra­cyj­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Berlina

dawny czte­ro­ko­ło­wy po­jazd konny, ro­dzaj ka­re­ty; ber­lin­ka


Ber­li­na to ro­dzaj ka­re­ty kon­struk­cji roz­wo­ro­wej, tzn. ta­kiej, gdzie pudło za­wie­szo­ne było po­mię­dzy dwoma drą­ga­mi. W XIX wieku znana już jako ka­re­ta czte­ro­o­so­bo­wa, za­wie­szo­na.

Okre­śle­nie "ber­li­na" sto­so­wa­ne było w od­nie­sie­niu do trój­bry­ło­wych nad­wo­zi sa­mo­cho­dów (sedan), np. Fiat 125, Opel Re­kord, szcze­gól­nie pro­du­ko­wa­nych lub przez­na­czo­nych na rynki: wło­ski, por­tu­gal­ski, hisz­pań­ski i ru­muń­ski.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berling

naz­wi­sko, m.in. Zyg­munt Ber­ling (1896-1980) - pol­ski ge­ne­rał


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berlinger

mały sta­tek ża­glo­wy uży­wa­ny w XIII–XV wieku; ba­lin­ger


Źródła:

SJP.pl

Berlingo

model sa­mo­cho­du marki Citroën


Ber­lin­go – miej­sco­wość i gmina we Wło­szech, w re­gio­nie Lom­bar­dia, w pro­win­cji Bre­scia.

We­dług da­nych na rok 2004 gminę za­miesz­ki­wa­ły 1864 osoby, 466 os./km².


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berlingowiec

żoł­nierz Armii Woj­ska Pol­skie­go do­wo­dzo­nej przez ge­ne­ra­ła Zyg­mun­ta Ber­lin­ga


Źródła:

SJP.pl

Berlinguer

[czy­taj: ber­lin­głer] naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Berlinianka

miesz­kan­ka Ber­li­na; Ber­lin­ka (rza­dziej)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Ber­li­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Berlinka

1. po­tocz­nie: od­ci­nek drogi z Ber­li­na do Kró­lew­ca, prze­bie­ga­ją­cy przez Pol­skę;
2. dawny pła­sko­den­ny sta­tek rzecz­ny, ro­dzaj barki;
3. dawny czte­ro­ko­ło­wy po­jazd konny, ro­dzaj ka­re­ty; ber­li­na;
4. dawna srebr­na mo­ne­ta pru­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Ber­li­na

 (1.2) żegl. nie­du­ży, kryty, ża­glo­wy sta­tek rzecz­ny, uży­wa­ny do prze­wo­że­nia to­wa­rów; tran­spor­to­wa duża łódź ża­glo­wa;

 (1.3) hist. po­dróż­ny re­so­ro­wa­ny po­jazd konny z kry­tym, osz­klo­nym nad­wo­ziem i czte­re­ma lub dwoma miej­sca­mi sie­dzą­cy­mi

 (1.4) hist. ro­dzaj tram­wa­ju z końca XIX wieku

 (1.5) nu­mizm. pru­ska mo­ne­ta srebr­na, wy­bi­ja­na także z pol­skim stem­plem

 (1.6) spoż. ro­dzaj węd­li­ny w po­sta­ci cien­kiej kieł­ba­ski, od­mia­na pa­rów­ki


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Berlioz

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Berlińczyk

miesz­ka­niec Ber­li­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Ber­li­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Berliński

przy­miot­nik od: Ber­lin (sto­li­ca Nie­miec)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do mia­sta Ber­lin


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Berlusconi

[czy­taj: berlusKOni] naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Berman

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bermudczyk

miesz­ka­niec Ber­mu­dów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Ber­mu­dów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bermudka

cien­ki ska­fan­der pian­ko­wy do nur­ko­wa­nia, z krót­ki­mi no­gaw­ka­mi i rę­ka­wa­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Ber­mu­dów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bermudy

let­nie spo­den­ki się­ga­ją­ce nie­mal do kolan


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) odzież. mę­skie krót­kie spod­nie pod ko­la­na, luźne, z lek­kiej tka­ni­ny, zwy­kle wzo­rzy­ste, no­szo­ne na pla­ża­a­ży


Ber­mu­dy ( Ber­mu­da) – bry­tyj­skie te­ry­to­rium za­mor­skie obej­mu­ją­ce ar­chi­pe­lag o tej samej naz­wie po­ło­żo­ny w pół­noc­no-za­chod­niej czę­ści Oce­a­nu At­lan­tyc­kie­go, od­da­lo­ny o około 1000 km od wy­brze­ża Ame­ry­ki Pół­noc­nej. W skład ar­chi­pe­la­gu wcho­dzi około 180 ni­zin­nych wysp ko­ra­lo­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bermudzki

zwią­za­ny z Ber­mu­da­mi


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Ber­mu­dów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bermyca

wy­so­ka czap­ka fu­trza­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wy­so­ka fu­trza­na czap­ka;


Ber­my­ca (od niem. "Bärenmütze" – niedź­wie­dzia czap­ka) – woj­sko­we na­kry­cie głowy w kształ­cie wy­so­kiej czap­ki, naj­czę­ściej wy­ko­na­ne lub przy­najm­niej po­kry­te niedź­wie­dzią skórą w ory­gi­nal­nym ko­lo­rze.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bernaciak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Bernacki

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bernadeciny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ber­na­de­ty lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Bernadeta

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) ofic. urz. imię|pol­ski|ż.;


Ber­na­de­ta, Ber­na­det­ta – imię żeń­skie, pol­ski od­po­wied­nik fran­cu­skie­go imie­nia "Ber­na­det­te", które jest zdrob­nie­niem imie­nia "Ber­na­det" ut­wo­rzo­ne­go od imie­nia Ber­nard.

Zdrob­nie­nia: Ber­nad­ka, Ber­nat­ka, Ber­na­dzia, Ber­na­det­ka, Becia, Benia, Berni.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bernadetka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. po­u­fa­ła forma żeń­skie­go imie­nia Ber­na­de­ta


Źródła:

Wiktionary

Bernadetta

imię żeń­skie


Źródła:

SJP.pl

Bernadotte

[czy­taj: bernaDOT] dy­na­stia pa­nu­ją­ca w Szwe­cji od 1818 roku i w Nor­we­gii w la­tach 1818-1905


Ber­na­dot­te – dy­na­stia pa­nu­ją­ca w Szwe­cji (od 5 lu­te­go 1818) i Nor­we­gii (od 5 lu­te­go 1818 do 18 li­sto­pa­da 1905).

Jean Bap­ti­ste Ber­na­dot­te (mar­sza­łek na­po­le­oń­ski) zo­stał adop­to­wa­ny przez króla Ka­ro­la XIII i wyz­na­czo­ny na na­stęp­cę tronu 21 sierp­nia 1810 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bernadowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Bernanke

[czy­taj: ber­nan­ki] naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Bernanos

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Bernard

duży, silny pies o dłu­giej sier­ści; ber­nar­dyn; rasa tych psów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bernarda

duży, silny pies o dłu­giej sier­ści; ber­nar­dyn; rasa tych psów


Ber­nar­da – imię żeń­skie po­cho­dze­nia ger­mań­skie­go, żeń­ski od­po­wied­nik imie­nia Ber­nard


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bernardek

zdrob­nie­nie od: Ber­nard (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Bernardetta

imię żeń­skie


Źródła:

SJP.pl

Bernardostwo

Ber­nard z mał­żon­ką; Ber­nar­do­wie


Źródła:

SJP.pl

Bernardowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Bernardowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ber­nar­da lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Bernardyn

czło­nek za­ko­nu za­ło­żo­ne­go przez św. Fran­cisz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rel. hist. czło­nek odła­mu fran­cisz­ka­nów w Pol­sce, na Ukra­i­nie i na Lit­wie;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) zool. rasa psa;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bernardyna

duży, silny pies z rasy dogów; ber­nard


Ber­nar­dy­na – żeń­ski od­po­wied­nik imie­nia Ber­nar­dyn. Pa­tron­ką tego imie­nia jest św. Ber­nar­dy­na z Fo­li­gno.

Ber­nar­dy­na imie­ni­ny ob­cho­dzi 21 wrze­śnia i 23 wrze­śnia (druga data na pa­miąt­kę bł. Ber­nar­dy­ny Marii Ja­błoń­skiej).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bernardynek

ro­śli­na lecz­ni­cza; dra­pacz le­kar­ski


Źródła:

SJP.pl

Bernardyni

czło­nek za­ko­nu za­ło­żo­ne­go przez św. Fran­cisz­ka


Ber­nar­dy­ni – zwy­cza­jo­wa nazwa "Pro­win­cji Nie­po­ka­la­ne­go Po­czę­cia Najś­więt­szej Maryi Panny Za­ko­nu Braci Mniej­szych w Pol­sce". Źró­dłem tej nazwy zwy­cza­jo­wej jest wez­wa­nie pier­wsze­go klasz­to­ru: św. Ber­nar­dy­na ze Sieny w Kra­ko­wie. W tym zna­cze­niu jest ona ro­zu­mia­na na te­re­nach Pol­ski wcho­dzą­cych w la­tach 1454–1795 w skład I Rze­czy­po­spo­li­tej, czyli w Pol­sce, na Lit­wie, Ukra­i­nie, Łot­wie i Bia­ło­ru­si.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bernardynka

1. człon­ki­ni ka­to­lic­kie­go za­ko­nu żeń­skie­go: Mnisz­ki Trze­cie­go Za­ko­nu Re­gu­lar­ne­go św. Fran­cisz­ka z Asyżu;
2. li­kier zio­ło­wy


Źródła:

SJP.pl

Bernardynki

1. człon­ki­ni ka­to­lic­kie­go za­ko­nu żeń­skie­go: Mnisz­ki Trze­cie­go Za­ko­nu Re­gu­lar­ne­go św. Fran­cisz­ka z Asyżu;
2. li­kier zio­ło­wy


Ber­nar­dyn­ki, Mnisz­ki Trze­cie­go Za­ko­nu Re­gu­lar­ne­go św. Fran­cisz­ka z Asyżu – żeń­ski zakon z ro­dzi­ny za­ko­nów fran­cisz­kań­skich, ist­nie­ją­cy wy­łącz­nie w Pol­sce.

Ber­nar­dyn­ki pie­lę­gnu­ją tra­dy­cję ado­ra­cji Najś­więt­sze­go Sa­kra­men­tu w swo­ich świą­ty­niach. Zakon ma cha­rak­ter kon­tem­pla­cyj­no-kla­u­zu­ro­wy. W cza­sie wol­nym od mod­lit­wy ber­nar­dyn­ki zaj­mu­ją się szy­ciem szat li­tur­gicz­nych, wy­pie­kiem ho­stii i ko­mu­ni­kan­tów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bernardyński

1. zwią­za­ny z za­ko­nem ber­nar­dy­nów;
2. pies ber­nar­dyń­ski - duży, silny pies z rasy dogów; ber­nar­dyn, ber­nard


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z za­ko­nem ber­nar­dy­nów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bernardziny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ber­nar­dy lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Bernat

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Bernatek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Bernatowicz

naz­wi­sko


Ber­na­to­wicz – pol­ski herb szla­chec­ki, od­mia­na herbu Su­che­kom­na­ty, z no­bi­li­ta­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bernaś

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Bernenka

suka psa ber­neń­czy­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Berna


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Berners

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Bernesco

[czy­taj: ber­ne­sko] w li­te­ra­tu­rze: ga­tu­nek ut­wo­rów sa­ty­rycz­no-ko­me­dio­wych, cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się kon­tra­stem mię­dzy wy­szu­ka­nym sty­lem a błahą lub wul­gar­ną te­ma­ty­ką, po­pu­lar­ny we Wło­szech w XVI wieku


Źródła:

SJP.pl

Berneńczyk

rasa psa; ber­neń­ski pies pa­ster­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Berna

 (1.2) kynol. rasa psów, na­le­żą­ca do sek­cji szwaj­car­skich psów pa­ster­skich;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Berneński

przy­miot­nik od: Berno


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do mia­sta Berno


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bernhard

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bernhardt

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bernikla

gęś ży­ją­ca na wy­brze­żach mórz pół­ku­li pół­noc­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ornit. za­miesz­ku­ją­ca pół­ku­lę pół­noc­ną gęś o czar­nym dzio­bie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bernina

masyw gór­ski w Al­pach Re­tyc­kich


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bernini

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berno

1. sto­li­ca Szwaj­ca­rii
2. kan­ton w Szwaj­ca­rii


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. sto­li­ca Szwaj­ca­rii;

 (1.2) geogr. kan­ton w Szwaj­ca­rii;

 (1.3) geogr. daw. Brno


Berno ( Bern, Berne, Berna, Berna, gsw. Bärn) – "de facto" sto­li­ca oraz czwar­te co do wiel­ko­ści i lud­no­ści mia­sto oraz gmina (niem. Ein­woh­ner­ge­me­in­de) w Szwaj­ca­rii, sie­dzi­ba rządu (niem. Bun­des­stadt) i sto­li­ca kan­to­nu Berno. Znaj­du­je się w re­gio­nie ad­mi­ni­stra­cyj­nym Bern-Mit­tel­land, oraz okrę­gu Bern-Mit­tel­land.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bernolakowski

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny ze sło­wac­kim ję­zy­koz­naw­cą An­to­nem Bernolákiem i opra­co­wa­nym przez niego stan­dar­dem ję­zy­ka sło­wac­kie­go


Źródła:

Wiktionary

Bernoulli

naz­wi­sko


Ber­no­ul­li to naz­wi­sko słyn­nej ro­dzi­ny szwaj­car­skich ma­te­ma­ty­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bernstein

[czy­taj: bernsz­tajn, bern­stajn] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bernsztajn

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. miner. bursz­tyn


Źródła:

Wiktionary

Berrichon

[czy­taj: beriSZĄ] fran­cu­ska rasa owcy do­mo­wej; be­ri­szon


Źródła:

SJP.pl

Berry

[czy­taj: bery] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bersalier

1. w armii wło­skiej: żoł­nierz od­dzia­łu pie­cho­ty zmo­to­ry­zo­wa­nej jed­no­stek szyb­kich;
2. od po­ło­wy XIX wieku do II wojny świa­to­wej: żoł­nierz do­bo­ro­wych od­dzia­łów pie­cho­ty wło­skiej i sar­dyń­skiej;
3. w XVIII wieku: strze­lec w Ty­ro­lu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) wojsk. żoł­nierz wło­skiej lek­kiej pie­cho­ty zme­cha­ni­zo­wa­nej;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bersalierski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) hist. wojsk. zwią­za­ny z ber­sa­lie­rem, ber­sa­lie­ra­mi, do­ty­czą­cy ber­sa­lie­ra


Źródła:

Wiktionary

Berserk

w sa­gach nor­dyc­kich: wo­jow­nik ma­ją­cy opi­nię niez­wy­cię­żo­ne­go, wal­czą­cy z siłą i dzi­ko­ścią niedź­wie­dzia


Ber­serk (ber­ser­ker) – we­dług podań hi­sto­rycz­nych był niez­na­ją­cym stra­chu wo­jow­ni­kiem nor­dyc­kim. Wi­kin­ga bę­dą­ce­go ber­ser­kiem ogar­niał szał walki, który do­da­wał mu nad­ludz­kiej siły.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Berso

kryta aleja w ogro­dach XVI-XVII wieku; bin­daż, ko­leb­ka


Źródła:

SJP.pl

Bert

1. żar­to­bli­wie: nie­miec­kie dzia­ło oblęż­ni­cze; gruba berta;
2. daw­niej: przy­bra­nie sukni w po­sta­ci du­że­go koł­nie­rza lub fal­ba­ny spa­da­ją­cej od szyi na de­kolt i ra­mio­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berta

1. żar­to­bli­wie: nie­miec­kie dzia­ło oblęż­ni­cze; gruba berta;
2. daw­niej: przy­bra­nie sukni w po­sta­ci du­że­go koł­nie­rza lub fal­ba­ny spa­da­ją­cej od szyi na de­kolt i ra­mio­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nie­miec­ki cięż­ki moź­dzierz oblęż­ni­czy uży­wa­ny pod­czas I wojny świa­to­wej;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bertelsmann

naz­wi­sko


Ber­tels­mann SE & Co. KGaA – mię­dzy­na­ro­do­wy kon­cern me­dio­wy za­ło­żo­ny w 1835 z sie­dzi­bą w Gütersloh, w Niem­czech. Spół­ka dzia­ła w 63 kra­jach i za­trud­nia ponad 100 tys. pra­cow­ni­ków (stan na 30 czerw­ca 2007). W 2006 roku kon­cern od­no­to­wał przy­cho­dy w wy­so­ko­ści 19,3 mi­liar­da euro, zysk ope­ra­cyj­ny (EBIT) wy­niósł 1,87 mi­liar­da euro, a do­chód netto 2,4 mi­liar­da euro. Od 1 stycz­nia 2008 do końca 2011 dy­rek­to­rem ge­ne­ral­nym Ber­tels­mann AG był.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berthier

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Bertold

imię mę­skie


Ber­told – imię mę­skie po­cho­dze­nia ger­mań­skie­go. Wy­wo­dzi się od sta­ro­ger­mań­skich słów "be­rath" „świa­tły” i "wald" – „wład­ca” i oz­na­cza­ją­ce­go „świa­tły wład­ca”.

Ber­told imie­ni­ny ob­cho­dzi 29 marca, 27 lipca i 14 grud­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bertoldostwo

Ber­told z mał­żon­ką; Ber­tol­do­wie


Źródła:

SJP.pl

Bertoldowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Bertoldowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ber­tol­da lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Bertolecja

gęsto ulist­nio­ne drze­wo dziko ros­ną­ce, obec­nie wy­stę­pu­je w Bra­zy­lii, Bo­li­wii, Peru, Ko­lum­bii, Gu­ja­nie i We­ne­zu­e­li; orzech bra­zy­lij­ski


Źródła:

SJP.pl

Bertolid

kry­sta­licz­ny zwią­zek che­micz­ny nie­speł­nia­ją­cy prawa sta­ło­ści skła­du; zwią­zek nie­ste­chio­me­trycz­ny, adal­to­nid


Źródła:

SJP.pl

Bertolt

obce imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Bertone

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) mot. sa­mo­chód za­pro­jek­to­wa­ny i/lub pro­du­ko­wa­ny przez wło­skie przed­się­bior­stwo Ber­to­ne


Ber­to­ne – byłe wło­skie przed­się­bior­stwo pro­jek­tu­ją­ce sa­mo­cho­dy se­ryj­ne, jak i sa­mo­cho­dy kon­cep­cyj­ne. Sie­dzi­ba przed­się­bior­stwa mie­ści­ła się w Tu­ry­nie, we Wło­szech. Styl Ber­to­ne jest bar­dzo cha­rak­te­ry­stycz­ny i roz­poz­na­wal­ny nawet, jeśli są to sa­mo­cho­dy pro­du­ko­wa­ne dla róż­nych kon­cer­nów. 18 grud­nia 2014 roku firma ogło­si­ła ban­kruct­wo.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bertonka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. mot. sa­mo­chód za­pro­jek­to­wa­ny lub pro­du­ko­wa­ny przez wło­skie przed­się­bior­stwo Ber­to­ne


Źródła:

Wiktionary

Bertram

ro­śli­na ziel­na z ro­dzi­ny astro­wa­tych; ma­ru­na sza­ro­list­na, pi­re­trum, zło­cień dal­ma­tyń­ski, zę­bow­nik


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bertramostwo

Ber­tram z mał­żon­ką; Ber­tra­mo­wie


Źródła:

SJP.pl

Bertramowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Bertramowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ber­tra­ma lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Bertrand

obce imię mę­skie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berwianka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. rzeka na Bia­ło­ru­si, na Gro­dzień­szczyź­nie, prawy do­pływ Py­ran­ki


Ber­wian­ka ( Бярвенка "Biar­wien­ka")— rzeka w re­jo­nie gro­dzień­skim ob­wo­du gro­dzień­skie­go, lewy do­pływ rzeki Py­ran­ki w do­rze­czu Niem­na. Dłu­gość 25 km. Po­wierzch­nia zlew­ni 110 km². Śred­ni spa­dek 0,7‰. Wy­pły­wa z Je­zio­ra Dłu­gie­go, ucho­dzi do Py­ran­ki ok. 700 m na po­łud­nio­wy za­chód od wsi Prudy. Ska­na­li­zo­wa­na na całym swoim biegu.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Berwiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Beryks

ro­dzaj mor­skich ryb pro­mie­nio­płet­wych, po­ła­wia­nych w ce­lach spo­żyw­czych


Źródła:

SJP.pl

Beryl

pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu Be i licz­bie ato­mo­wej 4


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu Be i licz­bie ato­mo­wej 4;

 (1.2) miner. mi­ne­rał na­le­żą­cy do grupy krze­mia­nów pier­ście­nio­wych;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) wojsk. ka­ra­bi­nek au­to­ma­tycz­ny wy­pro­du­ko­wa­ny przez Fa­bry­kę Broni „Łucz­nik”;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beryllonit

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miner. mi­ne­rał;


Be­ryl­lo­nit – mi­ne­rał, jego nazwa zwią­za­na jest z obec­no­ścią be­ry­lu w mi­ne­ra­le. Od­kry­ty w 1888 roku przez Ja­me­sa Dwigh­ta.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Berylokrzemian

rzad­ki mi­ne­rał z ro­dzi­ny krze­mia­nów pier­ście­nio­wych, ro­dzaj so­da­li­tu


Źródła:

SJP.pl

Berylowce

grupa pier­wiast­ków che­micz­nych sta­no­wią­ca II grupę głów­ną ukła­du okre­so­we­go: beryl, ma­gnez, wapń, stront, bar i rad; wap­niow­ce


Be­ry­low­ce


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berylowiec

każdy pier­wia­stek z dru­giej grupy ukła­du okre­so­we­go Men­de­le­je­wa: beryl, ma­gnez, wapń, stront, bar lub rad; wap­nio­wiec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. pier­wia­stek na­le­żą­cy do dru­giej grupy ukła­du okre­so­we­go;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Berylowy

przy­miot­nik od beryl (pier­wia­stek, rza­dziej mi­ne­rał)


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy be­ry­lu, zwią­za­ny z be­ry­lem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beryloza

przew­le­kła cho­ro­ba płuc, pow­sta­ła w wy­ni­ku wdy­cha­nia pyłów me­ta­licz­ne­go be­ry­lu i jego związ­ków; przew­le­kła cho­ro­ba be­ry­lo­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. przew­le­kła cho­ro­ba ukła­du od­de­cho­we­go po­wo­do­wa­na kon­tak­tem z pyłem be­ry­lo­wym;


Nie mylić z: Bo­re­lio­za.

Be­ry­lo­za (przew­le­kła cho­ro­ba be­ry­lo­wa, be­ry­lio­za, ang. be­ryl­lio­sis, chro­nic be­ryl­lium di­sor­der, CBD) – przew­le­kła cho­ro­ba za­wo­do­wa wy­ni­ka­ją­ca z za­tru­cia be­ry­lem, prze­de wszyst­kim spo­wo­do­wa­na kon­tak­tem z pyłem be­ry­lo­wym. Do­ty­czy usz­ko­dzeń ukła­du od­de­cho­we­go, prze­de wszyst­kim płuc, ale mogą wy­stę­po­wać także obra­że­nia skóry. Kli­nicz­nie bar­dzo przy­po­mi­na sar­ko­i­do­zę.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Berzelia

ro­śli­na z rzędu Bru­nia­les


Źródła:

SJP.pl

Berzelianit

mi­ne­rał se­le­no­wy


Be­rze­lia­nit – mi­ne­rał za­wie­ra­ją­cy selen, na­le­ży do gro­ma­dy siarcz­ków i po­krew­nych krusz­ców. Wy­stę­pu­je rzad­ko.

Mi­ne­rał znany od 1832 r. Nazwa po­cho­dzi od naz­wi­ska szwedz­kie­go che­mi­ka Jönsa Ja­co­ba Be­rze­liu­sa (1779–1848), który był jego od­kryw­cą.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berzelius

[czy­taj: berSELjus] naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Beręsewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Berło

ozdob­na laska bę­dą­ca sym­bo­lem naj­wyż­szej wła­dzy, głów­nie mo­nar­szej, także niek­tó­rych god­no­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ozdob­na pałka bę­dą­ca in­sy­gnium kró­lew­skim;

 (1.2) eduk. (w szko­łach wyż­szych) in­sy­gnium rek­tor­skie

 (1.3) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Pe­di­cu­la­ris scep­trum-ca­ro­li­num|L.|ref=tak., gni­dosz kró­lew­ski, ga­tu­nek pół­pa­so­żyt­ni­czych ro­ślin ziel­nych z ro­dza­ju gni­dosz;

 (1.4) ro­dzaj drąż­ka z po­przecz­ką, na któ­rej umie­szcza się so­ko­ła

 (1.5) gwara. wię­zien­na szczot­ka do czy­szcze­nia to­a­let


Berło (gr. sképtron, scep­trum – "kij") – ozdob­na pałka bę­dą­ca jed­nym z trzech naj­czę­ściej spo­ty­ka­nych sym­bo­li wła­dzy kró­lew­skiej, obok ko­ro­ny i jabł­ka.

Berło to godło i sym­bol naj­wyż­szej wła­dzy króla lub ce­sa­rza. Znane było w sta­ro­żyt­no­ści jako laski osób star­szych i pa­ste­rzy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Berłóweczka

ro­dzaj grzy­bów z ro­dzi­ny pie­czar­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Berżera

niski, sze­ro­ki fotel z nieco cof­nię­tym opar­ciem pod plecy; ber­żer­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mebl. sze­ro­ki, głę­bo­ki wy­ście­ła­ny fotel w stylu ro­ko­ko;


Ber­że­ra (od bergère – pa­ster­ka) – ro­dzaj głę­bo­kie­go fo­te­la ro­ko­ko­we­go, ty­po­we­go dla me­blar­stwa w stylu Lud­wi­ka XV i Lud­wi­ka XVI.

Jego ce­cha­mi cha­rak­te­ry­stycz­ny­mi było pełne, za­o­krą­glo­ne, nieco cof­nię­te opar­cie (za­ple­cek), rów­nież nieco cof­nię­te i lekko roz­chy­lo­ne ra­mio­na oraz ni­skie sie­dzi­sko z na­rzu­co­ną luźno po­dusz­ką.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Berżeretka

1. utwór li­rycz­ny w po­ez­ji fran­cu­skiej XVIII w., o te­ma­ty­ce pa­sto­ral­nej, mi­łos­nej,
2. skocz­ny ta­niec w szyb­kim tem­pie, modny w XVI w.


Źródła:

SJP.pl

Berżerka

niski, sze­ro­ki fotel z nieco cof­nię­tym opar­ciem pod plecy; ber­że­ra


Źródła:

SJP.pl

Bes

w sta­ro­żyt­nym Egip­cie: bó­stwo przed­sta­wia­ne jako bro­da­ty ka­rzeł, opie­ku­ją­ce się ro­dzą­cy­mi mat­ka­mi


rze­czow­nik

 (1.1) gw-pl|księ­stwo ło­wic­kie. kwiat i krzak bzu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Besaminka

na­czyn­ko na wonne zioła, uży­wa­ne przez Żydów w domu i bóż­ni­cy, naj­czę­ściej w for­mie wie­życz­ki; bal­sa­min­ka


Źródła:

SJP.pl

Besan

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) spoż. mąka z cie­cie­rzy­cy, czę­sty skład­nik re­gio­nal­nych kuch­ni na sub­kon­ty­nen­cie in­dyj­skim;


Besan, cza­sem mniej pre­cy­zyj­nie ćana ( बेसन, "besan", ಕಡಲೆ ಹಿಟ್ಟು, "ka­da­le hittu") – ro­dzaj mąki otrzy­my­wa­nej z jed­nej z in­dyj­skich od­mian cie­cie­rzy­cy ("Cicer arien­ti­num"). Uży­wa­na jest w wielu kra­jach, a zwła­szcza w In­diach, gdzie sta­no­wi istot­ny skład­nik wielu po­traw lo­kal­nej kuch­ni, m.in. pa­ko­ry.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Besarabczyk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Be­sa­ra­bii; osoba z tej kra­i­ny


Źródła:

Wiktionary

Besarabia

kra­i­na mię­dzy Dnie­strem a Pru­tem


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. kra­i­na po­ło­żo­na mię­dzy Dnie­strem a Pru­tem, obec­nie po­dzie­lo­na mię­dzy Moł­da­wię i Ukra­i­nę;


Be­sa­ra­bia ( Ba­sa­ra­bia, Be­sa­ra­bya, "Бессарабія") – kra­i­na hi­sto­rycz­no-ge­o­gra­ficz­na po­ło­żo­na we Wschod­niej Eu­ro­pie mię­dzy dol­ny­mi bie­ga­mi Dnie­stru i Prutu. Obec­nie jest czę­ścią Moł­da­wii i Ukra­i­ny. Współ­cze­śnie nazwy Be­sa­ra­bia używa się w zna­cze­niu hi­sto­rycz­nym, ge­o­gra­ficz­nym i kul­tu­ro­wym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Besarabka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Be­sa­ra­bii; ko­bie­ta z tej kra­i­ny


Źródła:

Wiktionary

Besarabski

przy­miot­nik od: Be­sa­ra­bia


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Be­sa­ra­bią, do­ty­czą­cy Be­sa­ra­bii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Besemerowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) hutn. wy­ta­pia­nie stali o bar­dzo ni­skiej za­war­to­ści siar­ki i fos­fo­ru w kon­wer­to­rze Bes­se­me­ra

 (1.2) hutn. odzy­ski­wa­nie mie­dzi z ka­mie­nia hut­ni­cze­go


Źródła:

Wiktionary

Besemerować

1. otrzy­my­wać stal w kon­wer­to­rze Bes­se­me­ra;
2. otrzy­my­wać miedź z ka­mie­nia hut­ni­cze­go


Źródła:

SJP.pl

Besemerownia

dział sta­low­ni z pie­ca­mi sy­ste­mu Bes­se­me­ra; kon­wer­to­row­nia


Źródła:

SJP.pl

Besemerowski

1. hut­ni­czy piec kon­wer­to­ro­wy sy­ste­mu Bes­se­me­ra;
2. stal be­se­me­row­ska - stal otrzy­my­wa­na z ta­kie­go pieca


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z pro­ce­sem uzy­ski­wa­nia stali wy­na­le­zio­nym przez Henry'ego Bes­se­me­ra


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beskar

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) sf. niez­wy­kle cenny i bar­dzo od­por­ny ma­te­riał opie­ra­ją­cy się nawet strza­łom z bla­ste­rów i ude­rze­niom mie­czy świetl­nych


Źródła:

Wiktionary

Beski

→ Besko (wieś w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Beskid

szczyt w Ta­trach Za­chod­nich


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. szczyt w Ta­trach Za­chod­nich

 (1.2) geogr. szczyt w Be­ski­dzie Ni­skim

 (1.3) geogr. szczyt w Be­ski­dzie Ślą­skim

 (1.4) geogr. potok, do­pływ Biel­czy

 (1.5) geogr. potok, do­pływ Kseni

 (1.6) geogr. potok, do­pływ Wilsz­ni

 (1.7) geogr. wieś na Ukra­i­nie, w ob­wo­dzie lwow­skim


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beskidek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. góra w Pol­sce, w Be­ski­dzie Ślą­skim, w pa­śmie Ba­ra­niej Góry;

 (1.2) geogr. jeden z wierz­choł­ków Czer­nia­wy Su­chej w Be­ski­dzie Ma­kow­skim

 (1.3) geogr. góra w Be­ski­dzie Ni­skim;

 (1.4) geogr. potok w Pol­sce, w Be­ski­dzie Ślą­skim

 (1.5) geogr. część mia­sta Szczyrk w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie biel­skim

 (1.6) geogr. część mia­sta Ustroń, w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie cie­szyń­skim

 (1.7) geogr. przy­sió­łek wsi Ko­sza­ra­wa, w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie ży­wiec­kim


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Beskidnik

daw­niej, re­gio­nal­nie: zbój­nik be­skidz­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) reg. zbój­nik ope­ru­ją­cy w Be­ski­dach


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beskidy

pasmo gór­skie w Kar­pa­tach


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. pasmo gór­skie w Kar­pa­tach zew­nętrz­nych;


Be­ski­dy (cz., słow. "Be­sky­dy", ukr. "Бескиди", ang. "Be­skids", niem. "Be­ski­den") – grupa pasm gór­skich w łań­cu­chu Kar­pat, roz­cią­ga­ją­ca się od rzeki Becz­wy na za­cho­dzie (Cze­chy) po rzekę Cze­re­mosz (Ukra­i­na) na wscho­dzie. Sze­ro­kość Be­ski­dów wy­no­si 50–70 km, a ich dłu­gość ok. 600 km.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beskidzki

przy­miot­nik od: Be­skid, Be­ski­dy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Be­ski­dów, zwią­za­ny z Be­ski­da­mi, po­cho­dzą­cy z Be­ski­dów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beskidzko

przy­słó­wek

 (1.1) na spo­sób be­skidz­ki, po be­skidz­ku


Źródła:

Wiktionary

Beskidzkość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest be­skidz­kie


Źródła:

Wiktionary

Besko

→ Besko (wieś w Pol­sce)


Besko ( Босько) – wieś nad Wi­sło­kiem po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie sa­noc­kim, w gmi­nie Besko; sie­dzi­ba gminy Besko.

Na te­re­nie wsi ut­wo­rzo­no dwa so­łect­wa "Besko" i "Po­rę­by".

W 2021 roku miej­sco­wość za­miesz­ki­wa­ły 4050 osoby.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beskuryja

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. hul­taj, cwa­niak


Źródła:

Wiktionary

Beskuryjo

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. hul­taj, cwa­niak


Źródła:

Wiktionary

Besowy

przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|księ­stwo ło­wic­kie. li­lio­wy, w ko­lo­rze bzu


Źródła:

Wiktionary

Bessa

1. dłu­gotr­wa­ły spa­dek cen to­wa­rów lub kursu pa­pie­rów war­to­ścio­wych na gieł­dzie
2. prze­no­śnie o złym okre­sie w czy­imś życiu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ekon. ob­ni­że­nie kursu pa­pie­rów war­to­ścio­wych, cen to­wa­rów lub in­nych ak­ty­wów no­to­wa­nych na gieł­dach;


Bessa (fr. "ba­is­se", pot. "rynek niedź­wie­dzia", ang. "bear mar­ket") – dłu­gotr­wa­ły trend spad­ko­wy cen pa­pie­rów war­to­ścio­wych lub to­wa­rów no­to­wa­nych na gieł­dzie pa­pie­rów war­to­ścio­wych.

Po­tocz­na nazwa na­wią­zu­je do me­to­dy ataku niedź­wie­dzia – ude­rza łapą z góry na dół. Prze­ci­wień­stwem bessy jest hossa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bessemer

1. naz­wi­sko, np. Henry Bes­se­mer (1813 - 1898), an­giel­ski in­ży­nier, wy­na­laz­ca hut­ni­cze­go pieca kon­wer­to­ro­we­go;
2. nazwa jed­ne­go z kilku miast w Sta­nach Zjed­no­czo­nych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bessemerowski

przy­miot­nik

 (1.1) zob. be­se­me­row­ski.


Źródła:

Wiktionary

Besserwisser

[czy­taj: be­ser­wi­ser] książ­ko­wo: ktoś, kto uważa się za naj­lep­sze­go znaw­cę wszyst­kie­go, za osobę wsze­chwie­dzą­cą; prze­mą­drza­lec, waż­niak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) książk. ktoś bez­kry­tycz­nie prze­ko­na­ny o swo­jej wie­dzy, o tym że zna się na czymś naj­le­piej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Besserwisserka

→ bes­ser­wis­ser [czy­taj: be­ser­wi­ser­ka]


Źródła:

SJP.pl

Besserwisserski

→ bes­ser­wis­ser


przy­miot­nik

 (1.1) taki jak bes­ser­wis­ser, prze­mą­drza­ły, za­ro­zu­mia­ły


Patrz:besserwisser

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Besserwisserstwo

prze­mą­drza­łość, cecha typu: "ja wiem le­piej"


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) po­sta­wa po­le­ga­ją­ca na za­ro­zu­mia­łym prze­ko­na­niu o włas­nej wie­dzy i racji, po­łą­czo­na z ten­den­cją do po­u­cza­nia in­nych, czę­sto w spo­sób na­tar­czy­wy lub pro­tek­cjo­nal­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Besson

1. naz­wi­sko nie­miec­kie, m.in. Benno Bes­son (1922-2006) - szwaj­car­ski re­ży­ser i aktor;
2. [czy­taj: beSĄ albo beSON] naz­wi­sko fran­cu­skie, m.in. Luc Bes­son (ur. 1959) - fran­cu­ski re­ży­ser, pro­du­cent i sce­na­rzy­sta


Bes­son – miej­sco­wość i gmina we Fran­cji, w re­gio­nie Ower­nia-Rodan-Alpy, w de­par­ta­men­cie Al­lier.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Best

naz­wi­sko, m.in. Char­les Her­bert Best (1899-1978) - ka­na­dyj­ski fiz­jo­log i le­karz, wspó­łod­kryw­ca in­su­li­ny


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bestia

1. dzi­kie, groź­ne zwie­rzę;
2. zły czło­wiek


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) dzi­kie, dra­pież­ne zwie­rzę

 (1.2) przen. zły czło­wiek, ka­na­lia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bestializm

1. zez­wie­rzę­ce­nie, dzi­kość;
2. upra­wia­nie sto­sun­ków płcio­wych ze zwie­rzę­ta­mi, ma­ją­ce cha­rak­ter sek­su­al­ny lub ry­tu­al­ny


Źródła:

SJP.pl

Bestialski

wła­ści­wy be­stii; bezwz­ględ­ny, okrut­ny, dziki


przy­miot­nik

 (1.1) pejor. okrut­ny, niez­wy­kle bru­tal­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bestialsko

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób be­stial­ski


Źródła:

Wiktionary

Bestialskość

→ be­stial­ski


Patrz:bestialski

Źródła:

SJP.pl

Bestialstwo

1. okrut­ne po­stę­po­wa­nie, krwio­żer­czość, zez­wie­rzę­ce­nie;
2. wy­jąt­ko­wo okrut­ny czyn


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wy­jąt­ko­we okru­cień­stwo; bru­tal­ny, nie­ludz­ki czyn


Be­stial­stwo (gr. θηριότης, the­rio­tes) – w etyce Ary­sto­te­le­sa, trwa­ła dy­spo­zy­cja upo­dab­nia­ją­ca czło­wie­ka do zwie­rzę­cia sta­no­wią­ca prze­ci­wień­stwo nie­moż­li­wej do peł­ne­go okre­śle­nia „cnoty nad­ludz­kej” upo­dab­nia­ją­cej czło­wie­ka do bó­stwa.

W pier­wszym roz­dzia­le VII księ­gi "Etyki ni­ko­ma­chej­skiej" (1145 b) Ary­sto­te­les okre­śla ją jako obel­ży­we miano na­da­wa­ne lu­dziom, któ­rzy prze­kra­cza­ją miarę w nik­czem­no­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bestiarium

zbiór ut­wo­rów śred­nio­wiecz­nych os­nu­tych na mo­ty­wach zwie­rzę­cych


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ga­tu­nek li­te­rac­ki, utwór, w któ­rym używa się mo­ty­wów zwie­rzę­cych w celu uka­za­nia zasad re­li­gij­nych i etycz­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bestiariusz

ro­dzaj opo­wie­ści, po­pu­lar­nej w śred­nio­wie­czu, tłu­ma­czą­cej za­sa­dy etyki chrze­ści­jań­skiej na przy­kła­dzie życia zwie­rząt


Be­stia­riusz (śred­niow.-łac. "be­stia­rium") – śred­nio­wiecz­ny ga­tu­nek li­te­rac­ki, na­le­żą­cy do tzw. li­te­ra­tu­ry dy­dak­tycz­nej, pi­sa­ny wier­szem lub prozą. Eg­zem­pla­rze tek­stu be­stia­riu­szy były pra­wie za­wsze ilu­mi­no­wa­ne. Pier­wow­zo­rem ga­tun­ku był po­cho­dzą­cy z V w. ła­ciń­ski prze­kład grec­kie­go dzie­ła z II w. "Phy­sio­lo­gos". Za­sad­ni­czą czę­ścią be­stia­riu­szy był opis zwie­rząt – re­al­nych i ba­śnio­wych – do któ­rych ko­men­tarz ob­ja­śniał pod­sta­wo­we dog­ma­ty wiary i za­sa­dy etyki chrze­ści­jań­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bestie

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=żeń­ski.

 (1.1) lm. od be­stia


Be­stie (han­gul: 베스티, zapis sty­li­zo­wa­ny: "BESTie") – po­łud­nio­wo­ko­re­ań­ski girls­band k-po­po­wy stwo­rzo­ny przez wyt­wór­nię YNB En­ter­ta­in­ment. Ze­spół za­de­biu­to­wał w skła­dzie: Uji, Dahye, Hy­e­y­e­on oraz Ha­e­ry­ung. Nazwa ze­spo­łu po­cho­dzi od an­giel­skie­go słowa "be­stie" oz­na­cza­ją­ce­go naj­lep­sze­go przy­ja­cie­la, au­tor­ką nazwy jest Ha­e­ry­ung. Ze­spół za­de­biu­to­wał 11 lipca 2013 roku z sin­glem "Pi­ta­pat". Pier­wszy mi­nial­bum, "Hot Baby", zo­stał na­to­miast wy­da­ny nieco ponad rok póź­niej, 28 lipca 2014 roku.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bestry

naz­wi­sko


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) rzad. reg-pl|Poz­nań. pstry


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bestseler

pro­dukt (prze­de wszyst­kim książ­ka, ale także np. płyta, ko­miks), który w danym okre­sie od­no­si suk­ces na rynku, jest ma­so­wo wy­ku­py­wa­ny, bar­dzo po­pu­lar­ny; best­sel­ler


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) do­brze sprze­da­ją­ca się książ­ka, utwór mu­zycz­ny (płyta), fil­mo­wy czy inny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bestselerowy

przy­miot­nik od: best­se­ler (best­sel­ler), np. best­se­le­ro­wa po­wieść; best­sel­le­ro­wy


Źródła:

SJP.pl

Bestseller

pro­dukt (prze­de wszyst­kim książ­ka, ale także np. płyta, ko­miks), który w danym okre­sie od­no­si suk­ces na rynku, jest ma­so­wo wy­ku­py­wa­ny, bar­dzo po­pu­lar­ny; best­se­ler


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) do­brze sprze­da­ją­ca się książ­ka, utwór mu­zycz­ny (płyta), fil­mo­wy czy inny;


Zo­bacz też: Best­sel­ler (album).

Best­sel­ler („best” i „sell”, z ang. „naj­le­piej sprze­da­ją­cy się”) – książ­ka, film, gra kom­pu­te­ro­wa lub sze­rzej – każdy pro­dukt, który uzy­skał naj­wyż­szą sprze­daż w swo­jej kla­sie.

Po­ję­cie best­sel­le­ru i kry­te­rium wzro­stu sprze­da­ży jako miary od­dzia­ły­wa­nia dzie­ła wiąże się ze spo­rzą­dza­niem roz­ma­i­tych ran­kin­gów, jak ra­dio­we listy prze­bo­jów, listy pu­bli­ko­wa­ne w roz­ma­i­tych cza­so­pis­mach bran­żo­wych, głów­nie mu­zycz­nych, listy sprze­da­ży pu­bli­ka­to­rów itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bestsellerowiec

pi­sarz czę­sto two­rzą­cy best­sel­le­ry


Źródła:

SJP.pl

Bestsellerowy

przy­miot­nik od: best­sel­ler (best­se­ler), np. best­sel­le­ro­wa po­wieść; best­se­le­ro­wy


przy­miot­nik

 (1.1) hand. naj­le­piej sprze­da­ją­cy się; od­no­szą­cy się do best­sel­le­ra


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bestwin

wieś w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie kro­to­szyń­skim


Be­stwin – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie kro­to­szyń­skim, w gmi­nie Zduny.

Wieś po­ło­żo­na jest 2 km na po­łud­nie od Basz­ko­wa, przy dro­dze do Rudy. W Be­stwi­nie znaj­du­ją się 52 go­spo­dar­stwa, miesz­ka­ją tam 263 osoby. Cha­rak­te­ry­stycz­nym bu­dyn­kiem jest Dom Stra­ża­ka, w któ­rym znaj­du­je się re­mi­za, świet­li­ca wiej­ska, przedsz­ko­le oraz bar. Do so­łect­wa na­le­ży przy­sió­łek Rochy, le­żą­cy mię­dzy Be­stwi­nem a Zdu­na­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bestwina

wieś w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie kro­to­szyń­skim


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w Pol­sce w po­bli­żu Biel­ska-Bia­łej;


Be­stwi­na – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na na ob­sza­rze hi­sto­rycz­nej Ma­ło­pol­ski, w obec­nym wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie biel­skim, sie­dzi­ba gminy Be­stwi­na. Po­wierzch­nia so­łect­wa wy­no­si 1353,6 ha, a licz­ba lud­no­ści 4999, co daje gę­stość za­lud­nie­nia równą 341,2 os./km².


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bestwić

1. do­pro­wa­dzać do wście­kło­ści; pod­ju­dzać, szczuć;
2. be­stwić się - znę­cać się nad kimś; pa­stwić się;
3. o zwie­rzę­tach: od­czu­wać po­ciąg płcio­wy; grzać się


Źródła:

SJP.pl

Bestwiński

→ Be­stwi­na, → Be­stwin


Patrz:Bestwina, → Bestwin

Źródła:

SJP.pl

Bestyjka

zdrob­nie­nie od: be­stia


Źródła:

SJP.pl

Bestyjo

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. be­stia


Źródła:

Wiktionary

Beszamel

de­li­kat­ny, cie­pły sos z masła, mąki i mleka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kulin. gęsty sos przy­rzą­dza­ny z masła, mąki, jajek i mleka lub śmie­ta­ny;


Be­sza­mel (sos be­sza­me­lo­wy) – ro­dzaj sosu, przy­rzą­dza­ne­go jako zas­maż­ka z mąki na maśle, roz­pro­wa­dzo­na mle­kiem. Przy­pra­wia­ny solą ku­chen­ną, bia­łym pie­przem, świe­żo star­tą gałką musz­ka­to­ło­wą i ewen­tu­al­nie so­kiem z cy­try­ny. Na­le­ży do pię­ciu sosów ba­zo­wych w ga­stro­no­mii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beszamelowo-Cebulowy

zro­bio­ny z be­sza­me­lu i ce­bu­li (np. sos be­sza­me­lo­wo-ce­bu­lo­wy)


Źródła:

SJP.pl

Beszamelowy

zwią­za­ny z be­sza­me­lem


Źródła:

SJP.pl

Beszczyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Beszong

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kolej. nasyp ko­le­jo­wy


Źródła:

Wiktionary

Beszperactwi

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. gał­gań­stwo, nie­wła­ści­we po­stę­po­wa­nie


Źródła:

Wiktionary

Beszperactwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. gał­gań­stwo, nie­wła­ści­we po­stę­po­wa­nie


Źródła:

Wiktionary

Besztanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|besz­tać.


Źródła:

Wiktionary

Besztać

cza­sow­nik

 (1.1) ostro stro­fo­wać


Źródła:

Wiktionary

Beszung

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kolej. nasyp ko­le­jo­wy


Źródła:

Wiktionary

Bet

koł­der­ka dla nie­mow­ląt; becik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zgrub. od: becik

 (1.2) pot. po­ściel

 (1.3) druga li­te­ra al­fa­be­tów se­mic­kich: m.in. fe­nic­kie­go, ara­mej­skie­go, arab­skie­go (ب), he­braj­skie­go (ב), sy­ryj­skie­go (ܒ);


Bet (ב, ب‍, ܒ) – druga li­te­ra al­fa­be­tów se­mic­kich, m.in. al­fa­be­tu fe­nic­kie­go, he­braj­skie­go i sy­ryj­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bet-Choron

Bet-Cho­ron (lub Be­to­ron, Bejt-Cho­ron, Bet­ho­ra, Beith Horon) („dom Ho­ro­na”) – sta­ro­żyt­ne mia­sto z cza­sów bi­blij­nych, po­ło­żo­ne przy waż­nej dro­dze z Je­ro­zo­li­my w górę do­li­ny Aja­lon. Mia­sto miało dwie czę­ści, od­da­lo­ne o około 2 km, zwane Bet-Cho­ron Górne (obec­nie Beit ‘Ur al-Fauqa) oraz Bet-Cho­ron Dolne (obec­nie Beit ‘Ur al-Tahta). Stra­te­gicz­ne zna­cze­nie miała prze­łęcz mię­dzy obie­ma czę­ścia­mi.


Źródła:

Wikipedia

Bet-Sur

sta­ro­żyt­ne mia­sto w Pa­le­sty­nie, na po­łud­nie od Je­ro­zo­li­my


Źródła:

SJP.pl

Bet-Szean

mia­sto w Iz­ra­e­lu


Źródła:

SJP.pl

Bet-Szemesz

mia­sto w Iz­ra­e­lu


Źródła:

SJP.pl

Beta

druga li­te­ra al­fa­be­tu grec­kie­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) jęz. nazwa dru­giej li­te­ry al­fa­be­tu grec­kie­go, β;


Na tę stro­nę wska­zu­je „Wita”. Zo­bacz też: Wita (po­wieść Ta­de­u­sza Mi­ciń­skie­go).

Beta (wita, βῆτα, nw.gr. βήτα, pi­sa­na Ββ lub ϐ) – druga li­te­ra al­fa­be­tu grec­kie­go. W grec­kim sy­ste­mie licz­bo­wym oz­na­cza­ła licz­bę 2.

Beta po­cho­dzi od li­te­ry al­fa­be­tu fe­nic­kie­go bet. Od bety po­cho­dzą ła­ciń­skie B i cy­ry­lic­kie Б i В.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beta-Bloker

lek blo­ku­ją­cy re­cep­to­ry beta w or­ga­niz­mie, co po­wo­du­je osła­bie­nie od­dzia­ły­wa­nia adre­na­li­ny, uspo­ko­je­nie i zwol­nie­nie akcji serca; be­ta­blo­ker


Źródła:

SJP.pl

Beta-Karoten

or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny sto­so­wa­ny w cho­ro­bach wzro­ku i skóry; be­ta­ka­ro­ten, pro­wi­ta­mi­na A


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bio­chem. pro­wi­ta­mi­na wi­ta­mi­ny A, barw­nik ro­ślin­ny na­da­ją­cy niek­tó­rym owo­com i wa­rzy­wom po­ma­rań­czo­wy kolor;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beta-Metyloguanidynooctowy

kwas beta-me­ty­lo­gu­a­ni­dy­no­oc­to­wy - or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny wy­stę­pu­ją­cy głów­nie w mię­śniach i ścię­gnach; kre­a­ty­na


Źródła:

SJP.pl

Beta-Test

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) neol. jeden z koń­co­wych eta­pów two­rze­nia pro­duk­tu, na ogół opro­gra­mo­wa­nia, gry kom­pu­te­ro­wej, po­le­ga­ją­cy na udo­stęp­nie­niu jego nie­do­koń­czo­nej wer­sji wy­bra­nej gru­pie użyt­kow­ni­ków celem zna­le­zie­nia błę­dów


Źródła:

Wiktionary

Beta-Tester

osoba te­stu­ją­ca ja­kość opro­gra­mo­wa­nia kom­pu­te­ro­we­go przed jego wy­da­niem; be­ta­te­ster, beta te­ster


Beta-te­ster – osoba, która te­stu­je ja­kość opro­gra­mo­wa­nia lub jego zgod­ność z wy­ma­ga­nia­mi wer­sji beta, czyli je­szcze przed ofi­cjal­nym wy­da­niem pro­duk­tu. Po­ma­ga pro­du­cen­tom opro­gra­mo­wa­nia po­przez skła­da­nie ra­por­tów z te­sto­wa­nia oraz ra­por­to­wa­nie błę­dów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Betaaktywny

emi­tu­ją­cy pro­mie­nie beta; be­ta­pro­mie­niot­wór­czy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) fiz. wyt­wa­rza­ją­cy pro­mie­nio­wa­nie beta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Betabion

nazwa hand­lo­wa leku sto­so­wa­ne­go w le­cze­niu ja­skry i nad­ci­śnie­nia wew­nątrz­gał­ko­we­go, za­wie­ra­ją­ce­go be­tak­so­lol


Źródła:

SJP.pl

Betabloker

lek blo­ku­ją­cy re­cep­to­ry beta w or­ga­niz­mie, co po­wo­du­je osła­bie­nie od­dzia­ły­wa­nia adre­na­li­ny, uspo­ko­je­nie i zwol­nie­nie akcji serca; beta-blo­ker


Źródła:

SJP.pl

Betaina

zwią­zek or­ga­nicz­ny, me­ty­lo­wa po­chod­na ami­nok­wa­su, wy­stę­pu­ją­ca w ma­łych ilo­ściach w tkan­kach zwie­rzę­cych, w znacz­nie więk­szych - w ro­ślin­nych, ma­ją­ca za­sto­so­wa­nie w me­dy­cy­nie i me­ta­lur­gii


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) chem. zwią­zek or­ga­nicz­ny bę­dą­cy po­chod­ną gli­cy­ny, wy­stę­pu­je m.in. w bu­ra­kach cu­kro­wych, szpi­na­ku czy psze­ni­cy i sta­no­wi pro­dukt ubocz­ny prze­my­słu cu­krow­ni­cze­go;

 (1.2) chem. zwią­zek or­ga­nicz­ny bę­dą­cy jonem oboj­na­czym, w któ­rym ła­du­nek do­dat­ni nie są­sia­du­je z ła­dun­kiem ujem­nym i zlo­ka­li­zo­wa­ny jest na ato­mie onio­wym nie­po­łą­czo­nym z żad­nym ato­mem wo­do­ru;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Betainowy

→ be­ta­i­na


Patrz:betaina

Źródła:

SJP.pl

Betakaroten

or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny sto­so­wa­ny w cho­ro­bach wzro­ku i skóry; beta-ka­ro­ten, pro­wi­ta­mi­na A


Źródła:

SJP.pl

Betania

mia­sto w Ko­lum­bii


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Betanina

gli­ko­zyd, na­tu­ral­ny czer­wo­ny barw­nik (E162); czer­wień bu­ra­cza­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bio­chem. spoż. na­tu­ral­ny barw­nik spo­żyw­czy ko­lo­ru ciem­no­czer­wo­ne­go do fio­le­to­we­go, otrzy­my­wa­ny z bu­ra­ka ćwi­kło­we­go;


Nie mylić z: be­ta­i­ną.

Be­ta­ni­na, czer­wień bu­ra­cza­na, E162 – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny z grupy gli­ko­zy­dów. Na­tu­ral­ny barw­nik spo­żyw­czy ko­lo­ru ciem­no­czer­wo­ne­go do fio­le­to­we­go, otrzy­my­wa­ny z bu­ra­ka ćwi­kło­we­go. W za­sto­so­wa­niach spo­żyw­czych jest niesz­kod­li­wa (zo­sta­je cał­ko­wi­cie wy­da­lo­na z or­ga­niz­mu wraz z mo­czem).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Betanka

człon­ki­ni ka­to­lic­kie­go za­ko­nu żeń­skie­go: Zgro­ma­dze­nie Sióstr Ro­dzi­ny Be­tań­skiej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kośc. za­kon­ni­ca z ka­to­lic­kie­go Zgro­ma­dze­nia Sióstr Ro­dzi­ny Be­tań­skiej;

 (1.2) miesz­kan­ka Be­ta­nii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Betanki

człon­ki­ni ka­to­lic­kie­go za­ko­nu żeń­skie­go: Zgro­ma­dze­nie Sióstr Ro­dzi­ny Be­tań­skiej


Be­tan­ki, Zgro­ma­dze­nie Sióstr Ro­dzi­ny Be­tań­skiej ( Con­gre­ga­tio So­ro­rum Fa­mi­lae Be­ta­nen­sis, CSFB) – rzym­sko­ka­to­lic­kie żeń­skie zgro­ma­dze­nie za­kon­ne zat­wier­dzo­ne 25 stycz­nia 1992 roku przez pa­pie­ża Jana Pawła II.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Betapromieniotwórczy

emi­tu­ją­cy pro­mie­nie beta; be­ta­ak­tyw­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) fiz. wyt­wa­rza­ją­cy pro­mie­nio­wa­nie beta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Betaterapia

ra­dio­te­ra­pia wy­ko­rzy­stu­ją­ca pro­mie­nio­wa­nie beta


Źródła:

SJP.pl

Betatester

osoba te­stu­ją­ca ja­kość opro­gra­mo­wa­nia kom­pu­te­ro­we­go przed jego wy­da­niem; beta-te­ster, beta te­ster


Źródła:

SJP.pl

Betatron

ro­dzaj ak­ce­le­ra­to­ra cy­klicz­ne­go do przyś­pie­sza­nia elek­tro­nów


Be­ta­tron – ak­ce­le­ra­tor in­duk­cyj­ny, ro­dzaj ak­ce­le­ra­to­ra cy­klicz­ne­go, słu­żą­cy do przy­spie­sza­nia elek­tro­nów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Betatronowy

zwią­za­ny z be­ta­tro­nem


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z be­ta­tro­nem, do­ty­czą­cy be­ta­tro­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Betański

→ Be­ta­nia


Patrz:Betania

Źródła:

SJP.pl

Betel

1. krzew pnący kra­jów tro­pi­kal­nych; pieprz żuwny;
2. pod­nie­ca­ją­cy śro­dek do żucia wyt­wa­rza­ny m.in. z liści tej ro­śli­ny, po­pu­lar­ny na Wscho­dzie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. pot. ro­śli­na z ga­tun­ku nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Piper betle|L.|ref=tak. (pieprz żuwny) upra­wia­na dla liści o ostrym smaku;

 (1.2) po­pu­lar­na na Da­le­kim Wscho­dzie używ­ka do żucia z liści be­te­li (1.1);


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Betelgeza

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) astr. czer­wo­ny na­dol­brzym w Orio­nie;


Be­tel­ge­za ("Be­tel­ge­u­se", "Alfa Orio­nis") – czer­wo­ny na­dol­brzym w gwia­zdo­zbio­rze Orio­na, dzie­wią­ta pod wzglę­dem jas­no­ści gwia­zda na noc­nym nie­bie (+0,45m). Jest od­le­gła od Słoń­ca o około 640 lat świetl­nych, jed­nak od­le­głość jest wyz­na­czo­na z dużą nie­pew­no­ścią.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Betelowy

zwią­za­ny z be­te­lem


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z be­te­lem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Betesda

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) bibl. hist. nazwa an­tycz­nej sa­dzaw­ki zlo­ka­li­zo­wa­nej w pół­noc­nej czę­ści sta­rej Je­ro­zo­li­my;


Źródła:

Wiktionary

Betfage

Bet­fa­ge (aram. "Bēt Pāgē" – „dom zie­lo­nych fig”); sta­ro­żyt­na miej­sco­wość bi­blij­na, po­ło­żo­na na wschod­nim zbo­czu Góry Oliw­nej, nie­da­le­ko Be­ta­nii; sank­tu­a­rium fran­cisz­ka­nów Ku­sto­dii Ziemi Świę­tej, upa­mięt­nia­ją­ce po­czą­tek trium­fal­ne­go wja­zdu Je­zu­sa na osioł­ku do Je­ro­zo­li­my.


Źródła:

Wikipedia

Bethesda

Bet­hes­da – miej­sco­wość spi­so­wa (ob­szar nie­mu­ni­cy­pal­ny) w hrab­stwie Mont­go­me­ry w ame­ry­kań­skim sta­nie Ma­ry­land. Na­le­ży do ob­sza­ru me­tro­po­li­tal­ne­go Wa­szyng­to­nu. "CNNMoney" w 2012 roku uho­no­ro­wa­ło je ty­tu­łem „naj­le­piej za­ra­bia­ją­ce­go mia­sta” w Ame­ry­ce.

W miej­sco­wo­ści swoje ogól­noś­wia­to­we sie­dzi­by mają, mię­dzy in­ny­mi, ame­ry­kań­ski kon­cern zbro­je­nio­wy Lock­he­ed Mar­tin oraz mię­dzy­na­ro­do­wa sieć ho­te­li Mar­riott In­ter­na­tio­nal.


Źródła:

Wikipedia

Betis

Real Betis Balompié, hisz­pań­ski klub spor­to­wy ze sto­li­cy An­da­luz­ji, za­ło­żo­ny w 1907 roku


Źródła:

SJP.pl

Betka

1. po­tocz­nie: coś mało waż­ne­go; drob­nost­ka, dro­biazg, bła­host­ka;
2. po­tocz­nie: coś łat­we­go; łat­wiz­na, pryszcz, pest­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. gwara. lichy, drob­ny niesz­la­chet­ny grzyb ja­dal­ny

 (1.2) pot. przen. coś mało istot­ne­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Betleemski

przy­miot­nik

 (1.1) daw. bet­le­jem­ski


Źródła:

Wiktionary

Betlej

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Betlejem

mia­sto w Pa­le­sty­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w środ­ko­wej czę­ści Pa­le­sty­ny;


Bet­le­jem ( ‏בֵּית לֶחֶם‎, "Bêṯ Leḥem", do­słow­nie „dom chle­ba”; no­wo­he­braj­skie "Bet Le­chem"; ‏بيت لحم‎, "", „dom mięsa”) – mia­sto w mu­ha­fa­zie Bet­le­jem w Pa­le­sty­nie. Ważny oś­ro­dek pa­le­styń­skiej wła­dzy ad­mi­ni­stra­cyj­nej i cen­trum pa­le­styń­skiej kul­tu­ry. Miej­sce na­ro­dzin Je­zu­sa Chry­stu­sa oraz Króla Da­wi­da.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Betlejemczyk

miesz­ka­niec Bet­le­jem


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Bet­le­jem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Betlejemita

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Bet­le­jem


Źródła:

Wiktionary

Betlejemitka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Bet­le­jem


Źródła:

Wiktionary

Betlejemka

miesz­kan­ka Bet­le­jem


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Bet­le­jem


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Betlejemski

przy­miot­nik od: Bet­le­jem


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Bet­le­jem, zwią­za­ny z Bet­le­jem

 (1.2) od­no­szą­cy się do Bo­że­go Na­ro­dze­nia, zwią­za­ny z Bożym Na­ro­dze­niem

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) cha­rak­te­ry­stycz­ny dla Bet­le­jem lub bet­le­je­mi­tów, ma­ją­cy cechy lub wła­ści­wo­ści przy­pi­sy­wa­ne Bet­le­jem lub bet­le­je­mi­tom


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Betlejewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Betlejka

re­gio­nal­nie: szop­ka bo­żo­na­ro­dze­nio­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) reg. model sta­jen­ki bet­le­jem­skiej, zwy­kle ze żłob­kiem i fi­gur­ka­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Betlejym

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. szop­ka, ja­seł­ka


Źródła:

Wiktionary

Betlować

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wy­łu­dzać, cho­dzić po proś­bie


Źródła:

Wiktionary

Betlyjka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. rel. sta­jen­ka, szop­ka


Źródła:

Wiktionary

Beton

twar­dy ma­te­riał bu­dow­la­ny z ce­men­tu, kru­szy­wa i wody


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bud. ma­te­riał bu­dow­la­ny, pow­sta­ły ze zmie­sza­nia pia­sku, żwiru lub in­ne­go kru­szy­wa z rozt­wo­rem ma­te­ria­łów wią­żą­cych;

 (1.2) przen. iron. grupa kon­ser­wa­ty­stów lub nie­u­su­wal­nych no­ta­blów

 (1.3) środ. prze­stęp­cze chleb

 (1.4) drink za­wie­ra­ją­cy jako głów­ne skład­ni­ki be­che­row­kę i tonik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) przen. iron. kon­ser­wa­ty­sta lub nie­u­su­wal­ny no­tabl

 (2.2) przen. iron. czło­wiek słabo przys­wa­ja­ją­cy nowe wia­do­mo­ści


Beton – nie­jed­no­rod­ny i wie­lo­fa­zo­wy kom­po­zyt, pow­sta­ły głów­nie z ce­men­tu, kru­szy­wa i wody, które po wy­mie­sza­niu stają się cia­łem lep­ko­pla­stycz­no-sta­łym. Mie­szan­ka ta dzię­ki hy­dra­ta­cji ce­men­tu prze­cho­dzi w ciało stałe, które w cza­sie doj­rze­wa­nia wciąż zmie­nia swoje wła­ści­wo­ści. Jest jed­nym z naj­bar­dziej po­wszech­nych ma­te­ria­łów bu­dow­la­nych we współ­czes­nym bu­dow­nict­wie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Betoniak

po­tocz­nie: dom zbu­do­wa­ny z płyt be­to­no­wych i go­to­wych ele­men­tów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) dom zbu­do­wa­ny z go­to­wych ele­men­tów be­to­no­wych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Betoniara

zgru­bie­nie od: be­to­niar­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zgrub. od: be­to­niar­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Betoniareczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: be­to­niar­ka


Źródła:

Wiktionary

Betoniarka

1. ma­szy­na wy­ra­bia­ją­ca beton przez mie­sza­nie ce­men­tu, żwiru, wody i pia­sku;
2. cię­ża­rów­ka do prze­wo­że­nia go­to­we­go be­to­nu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bud. ma­szy­na do wy­ro­bu be­to­nu

 (1.2) mot. bud. sa­mo­chód cię­ża­ro­wy przy­sto­so­wa­ny do tran­spor­tu mie­szan­ki be­to­no­wej


Be­to­niar­ka – urzą­dze­nie bu­dow­la­ne słu­żą­ce do mie­sza­nia ce­men­tu, wody oraz pia­sku i żwiru (jako kru­szy­wa) w celu ut­wo­rze­nia jed­no­rod­nej masy (mie­szan­ki be­to­no­wej).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Betoniarnia

wyt­wór­nia wy­ro­bów be­to­no­wych, sto­so­wa­nych jako pre­fa­bry­ka­ty bu­dow­la­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bud. techn. wyt­wór­nia wy­ro­bów be­to­no­wych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Betoniarski

przy­miot­nik od: be­to­niarz


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z osobą lub za­wo­dem be­to­nia­rza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Betoniarz

osoba za­wo­do­wo zaj­mu­ją­ca się wyt­wa­rza­niem lub wy­le­wa­niem be­to­nu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ro­bot­nik wy­ra­bia­ją­cy beton i przed­mio­ty z be­to­nu lub za­trud­nio­ny przy be­to­no­wa­niu cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Betonik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od beton


Źródła:

Wiktionary

Betonit

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) płyta lub blo­czek be­to­no­wy


Źródła:

Wiktionary

Betonka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wy­be­to­no­wa­na część lot­ni­ska


Źródła:

Wiktionary

Betonomieszarka

urzą­dze­nie do mie­sza­nia be­to­nu


Źródła:

SJP.pl

Betonoskop

przy­rząd okre­śla­ją­cy ja­kość be­to­nu przez po­miar pręd­ko­ści roz­cho­dze­nia się fali ul­tradź­wię­ko­wej


Be­to­no­skop – ro­dzaj urzą­dze­nia, które służy do okre­śla­nia wła­ści­wo­ści be­to­nu przez po­miar pręd­ko­ści roz­cho­dze­nia się w nim fali ul­tradź­wię­ko­wej. Pod­czas badań wy­ko­rzy­stu­je się ul­tradź­wię­ki o czę­stot­li­wo­ściach np. 24 kHz, 37 kHz, 54 kHz (jako ty­po­wych), oraz 82 kHz i 150 kHz.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Betonowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) za­le­wa­nie lub po­kry­wa­nie cze­goś be­to­nem


Źródła:

Wiktionary

Betonować

1. za­le­wać be­to­nem lub bu­do­wać z be­to­nu;
2. w prze­no­śni: utr­wa­lać coś, czy­niąc twar­dym, moc­nym, niewz­ru­szo­nym, np. be­to­no­wać po­glą­dy, sta­no­wi­sko


cza­sow­nik

 (1.1) po­kry­wać coś be­to­nem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Betonownia

1. wyt­wór­nia wy­ro­bów be­to­no­wych i żel­be­to­no­wych sto­so­wa­nych jako pre­fa­bry­ka­ty bu­dow­la­ne;
2. ze­spół urzą­dzeń do pro­duk­cji masy be­to­no­wej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bud. techn. wyt­wór­nia masy be­to­no­wej


Be­to­now­nia – ze­spół urzą­dzeń przez­na­czo­ny do pro­duk­cji masy be­to­no­wej od etapu po­bra­nia kru­szy­wa, aż do wy­da­nia masy be­to­no­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Betonowo-Kamienny

zro­bio­ny z be­to­nu i ka­mie­nia (np. bu­dow­la be­to­no­wo-ka­mien­na)


Źródła:

SJP.pl

Betonowy

przy­miot­nik od: beton


przy­miot­nik

 (1.1) wy­ko­na­ny z be­to­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Betonowóz

cię­ża­ro­wy sa­mo­chód przy­sto­so­wa­ny do prze­wo­że­nia be­to­nu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mot. bud. po­jazd przy­sto­so­wa­ny do prze­wo­zu masy be­to­no­wej;


Be­to­no­wóz lub be­to­niar­ka-sa­mo­chód, po­tocz­nie grusz­ka do be­to­nu – sa­mo­chód cię­ża­ro­wy przez­na­czo­ny do prze­wo­zu mie­szan­ki be­to­no­wej. Mie­szar­ka bęb­no­wa za­po­bie­ga roz­war­stwie­niu znaj­du­ją­cej się w bęb­nie mie­szan­ki be­to­no­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Betonoza

po­gard­li­wie: nad­mier­ne sto­so­wa­nie be­to­nu, zwy­kle po­wią­za­ne z usu­wa­niem zie­le­ni


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pejor. nad­mier­ne wy­ko­rzy­sta­nie be­to­nu w ar­chi­tek­tu­rze prze­strze­ni pu­blicz­nych, czę­sto w po­łą­cze­niu z lik­wi­da­cją te­re­nów zie­lo­nych;


Be­to­no­za – okre­śle­nie sto­so­wa­ne wobec prze­strze­ni pu­blicz­nych, w któ­rych za­sto­so­wa­no beton i/lub wy­ro­by be­to­no­we w ilo­ściach nad­mia­ro­wych, co czę­sto wiąże się z lik­wi­da­cją miej­skiej zie­le­ni i tym samym jej zalet dla mia­sta (np. za­cie­nie­nie, ob­ni­że­nie tem­pe­ra­tu­ry).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Betonówka

przed­miot, ma­szy­na lub droga zwią­za­na z be­to­nem


Źródła:

SJP.pl

Betsabee

po­stać bi­blij­na


Źródła:

SJP.pl

Betsaida

Bet­sa­i­da ( ‏בֵּית צַידָאּ‎, "beth-tsa­i­da"; gr. Βηθσαϊδά, pol. "Dom ry­ba­ka", "Dom po­lo­wa­nia" lub "Dom po­lo­wa­nia/dzi­czyz­ny"), Li­wias, Ju­lias (być może Bet-Ramta(?)) – bi­blij­ne mia­sto, obok Je­ro­zo­li­my i Ka­far­na­um naj­czę­ściej wy­mie­nia­na miej­sco­wość w Ewan­ge­liach.


Źródła:

Wikipedia

Bettino

obce imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Betty

[czy­taj: beti] obce imię żeń­skie


Betty – an­giel­skie imię. Jest to zdrob­nie­nie od imie­nia Eli­za­beth (Elż­bie­ta).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Betula

krzew lub drze­wo z ro­dzi­ny brzo­zo­wa­tych, o cha­rak­te­ry­stycz­nej bia­łej lub sza­rej korze, wy­stę­pu­ją­ce w wielu ga­tun­kach głów­nie w stre­fie kli­ma­tu umiar­ko­wa­ne­go i zim­ne­go pół­ku­li pół­noc­nej; brzo­za


Źródła:

SJP.pl

Betulina

biały barw­nik za­war­ty w ko­mór­kach kory brzo­zo­wej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bio­chem. or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny z grupy trój­ter­pe­nów, me­ta­bo­lit ro­ślin­ny wy­stę­pu­ją­cy m.in. w brzo­zie;


Be­tu­li­na – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny z grupy trój­ter­pe­nów, pię­cio­cy­klicz­ny diol (dwu­hy­drok­sy­lo­wa po­chod­na lu­pe­nu) wy­stę­pu­ją­cy w znacz­nych ilo­ściach (do 30% w su­chej masie) w korze brzo­zy (łac. "Be­tu­la"), od któ­rej wziął swą nazwę.

Be­tu­li­nie przy­pi­su­je się cha­rak­te­ry­stycz­ny biały kolor kory brzo­zy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Betulinowy

kwas be­tu­li­no­wy - kwas or­ga­nicz­ny o dzia­ła­niu bak­te­rio­bój­czym


Źródła:

SJP.pl

Bety

wy­mię­ta po­ściel


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) pot. po­ściel

 (1.2) pot. rze­czy oso­bi­ste

 (1.3) reg. bu­kow­ski pow. sa­noc­ki: pi­ża­ma


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Betycki

→ Be­ty­ka (kra­i­na w Hisz­pa­nii)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Be­ty­ką, do­ty­czą­cy Be­ty­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Betyka

dawna kra­i­na w po­łud­nio­wej Hisz­pa­nii


Źródła:

SJP.pl

Betyl

ka­mien­ny słup w świą­ty­niach lub na ot­war­tej prze­strze­ni, czczo­ny przez ludy se­mic­kie jako sie­dzi­ba bó­stwa


Be­ty­le – duże, pio­no­wo usta­wio­ne ka­mie­nie, za poś­red­nict­wem któ­rych od­da­wa­no cześć bó­stwom w kul­tu­rze m.in. Su­me­rów, Ba­bi­loń­czy­ków, Na­ba­tej­czy­ków i Fe­ni­cjan. Wyraz "betyl" ma po­cho­dze­nie se­mic­kie i oz­na­cza "dom boga".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beveridge

Be­ve­rid­ge – mia­sto w Au­stra­lii, w sta­nie Wik­to­ria.


Źródła:

Wikipedia

Bewatron

cy­klicz­ny ak­ce­le­ra­tor czą­stek na­ła­do­wa­nych; kos­mo­tron; syn­chro­tron pro­to­no­wy


Źródła:

SJP.pl

Beyoncé

[czy­taj: bijonSI, bejonSE] obce imię żeń­skie


Beyoncé (wym. []) Gi­sel­le Know­les-Car­ter (ur. 4 wrze­śnia 1981 w Ho­u­ston) – ame­ry­kań­ska pio­sen­kar­ka mu­zy­ki pop i R&B, ak­tor­ka, au­tor­ka pio­se­nek, pro­du­cent­ka mu­zycz­na, tan­cer­ka, re­ży­ser­ka i bu­si­ness­wo­man.

Jako dziec­ko uczest­ni­czy­ła w kon­kur­sach wo­kal­no-ta­necz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bez

krzew ho­do­wa­ny jako ro­śli­na ozdob­na; lilak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. ro­śli­na krze­wia­sta z ro­dza­ju nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Sam­bu­cus|ref=tak.;

 (1.2) bot. pot. lilak, ozdob­na ro­śli­na krze­wia­sta z ro­dza­ju nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Sy­rin­ga|ref=tak., w szcze­gól­no­ści jej kwia­ty;

 (1.3) środ. uczn. ktoś, kto przyj­mu­je ste­ry­dy ana­bo­licz­ne

przy­i­mek

 (2.1) …słu­żą­cy do two­rze­nia kon­struk­cji, w któ­rych czyn­ność zo­sta­ła wy­ko­na­na po­mi­mo braku cze­goś, co opi­su­je wy­ra­że­nie za przy­im­kiem

 (2.2) …wcho­dzą­cy do wielu związ­ków fra­ze­o­lo­gicz­nych

 (2.3) gw-pl|Poz­nań, księ­stwo ło­wic­kie, Górny Śląsk. przez (o przy­czy­nie)

 (2.4) gw-pl|Bia­ły­stok, Bu­ko­wi­na, Górny Śląsk, księ­stwo ło­wic­kie. przez (o prze­strze­ni)

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=żeń­ski.

 (3.1) D. lm. od: beza


Bez, dziki bez, bzo­wi­na ("Sam­bu­cus" L.) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny piż­macz­ko­wa­tych. Daw­niej włą­cza­ny był do prze­wiert­nio­wa­tych ("Ca­pri­fo­lia­ce­ae") lub bzo­wa­tych. Obej­mu­je ponad 20 ga­tun­ków, wy­stę­pu­ją­cych głów­nie na pół­ku­li pół­noc­nej w kli­ma­cie od umiar­ko­wa­ne­go do podz­wrot­ni­ko­we­go, w stre­fie rów­ni­ko­wej ro­śli­ny te rosną w gó­rach, na pół­ku­li po­łud­nio­wej w Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej oraz wschod­niej Au­stra­lii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bez-

prze­dro­stek

 (1.1) …słu­żą­cy do two­rze­nia zło­żeń oz­na­cza­ją­cych brak cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Beza

ciast­ko z ubi­tej piany z bia­łek


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cuk. kulin. cia­sto lub ciast­ko z biał­ka ubi­te­go z cu­krem;


Beza – słod­ki wyrób cu­kier­ni­czy wy­ko­na­ny z masy z bia­łek jaj ku­rzych i cukru pudru (lub cukru krysz­ta­ło­we­go) upie­czo­nej w ni­skiej tem­pe­ra­tu­rze. Uży­wa­ne na ciast­ka oraz torty, wów­czas prze­kła­da­ne bądź ozda­bia­ne róż­ne­go ro­dza­ju kre­ma­mi. Bezy, jako ciast­ka, czę­sto po­da­wa­ne są bez do­dat­ków, wy­stę­pu­ją wów­czas naj­czę­ściej w po­sta­ci ma­łych, nie­re­gu­lar­nych stoż­ków. W za­leż­no­ści od tem­pe­ra­tu­ry pie­cze­nia, ilo­ści cukru oraz stop­nia ostu­dze­nia, bezy w środ­ku są kru­che (wy­so­ka temp.) bądź lekko cią­gli­we (niska).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezabonamentowy

po­zba­wio­ny abo­na­men­tu


Źródła:

SJP.pl

Bezacetonowy

taki, który nie ma ace­to­nu


przy­miot­nik

 (1.1) chem. nie­za­wie­ra­ją­cy ace­to­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezadresowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest be­za­dre­so­we; cecha tych, któ­rzy są be­za­dre­so­wi


Źródła:

Wiktionary

Bezadresowy

taki, który nie ma adre­su


przy­miot­nik

 (1.1) nie­ma­ją­cy od­bior­cy, adre­sa­ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezakcentowy

taki, który nie ma ak­cen­tu


przy­miot­nik

 (1.1) fonet. po­zba­wio­ny ak­cen­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezakcyzowy

zwol­nio­ny z ak­cy­zy, nie­ma­ją­cy ak­cy­zy


przy­miot­nik

 (1.1) taki, za który ak­cy­za nie zo­sta­ła za­pła­co­na, choć być po­win­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezalkoholowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest be­zal­ko­ho­lo­we; cecha tych, któ­rzy są be­zal­ko­ho­lo­wi


Źródła:

Wiktionary

Bezalkoholowy

nie­za­wie­ra­ją­cy al­ko­ho­lu


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) nie­za­wie­ra­ją­cy, po­zba­wio­ny al­ko­ho­lu

 (1.2) taki, w któ­rym nie sprze­da­je się al­ko­ho­lu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezalternatywność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sy­tu­a­cja, w któ­rej nie ma moż­li­wo­ści żad­ne­go wy­bo­ru


Źródła:

Wiktionary

Bezalternatywny

przy­miot­nik

 (1.1) je­dy­ny moż­li­wy, po­zba­wio­ny al­ter­na­ty­wy


Źródła:

Wiktionary

Bezan

ro­dzaj żagla


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) żegl. ża­giel na be­zan­masz­cie


Bezan – tylny ża­giel na jed­nost­ce ża­glo­wej, co najm­niej dwu­masz­to­wej, pod wa­run­kiem, że jest to oża­glo­wa­nie sko­śne (suche), np. na jolu, keczu, bar­ken­ty­nie, czy barku. Na bry­gan­ty­nie tylny maszt to zwy­kle grot­maszt, po­dob­nie na brygu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezanmaszt

po­ło­żo­ny naj­bli­żej rufy maszt ża­glow­ca, ze sko­śnym ża­glem


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) żegl. tylny maszt co najm­niej dwu­masz­tow­ca o oża­glo­wa­niu sko­śnym

 (1.2) żegl. tylny maszt stat­ku co najm­niej dwu­masz­to­we­go, nie­bę­dą­cy grot­masz­tem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezansztaksel

trój­kąt­ny ża­giel; apsel


Źródła:

SJP.pl

Bezapelacyjnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób osta­tecz­ny, ka­te­go­rycz­nie


Źródła:

Wiktionary

Bezapelacyjność

→ be­za­pe­la­cyj­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest be­za­pe­la­cyj­ne


Patrz:bezapelacyjny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezapelacyjny

nie­do­pu­szcza­ją­cy sprze­ci­wu; nie­od­wo­łal­ny; osta­tecz­ny


przy­miot­nik

 (1.1) książk. nie­bu­dzą­cy wąt­pli­wo­ści, nie­moż­li­wy do pod­wa­że­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezargumentowy

nie­za­wie­ra­ją­cy ar­gu­men­tów


Źródła:

SJP.pl

Bezatomowy

1. stre­fa be­za­to­mo­wa - ob­szar wolny od broni ją­dro­wej;
2. w ma­te­ma­ty­ce: miara be­za­to­mo­wa - ro­dzaj miary, przy któ­rej do­wol­ny zbiór miary do­dat­niej można po­dzie­lić na dwa zbio­ry rów­nież miary do­dat­niej


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) nie­po­sia­da­ją­cy broni ją­dro­wej

 (1.2) nie­po­sia­da­ją­cy elek­trow­ni ją­dro­wych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezatutowy

w kar­tach: bez uprzy­wi­le­jo­wa­ne­go ko­lo­ru


Źródła:

SJP.pl

Bezawaryjnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób po­zba­wio­ny awa­rii


Źródła:

Wiktionary

Bezawaryjność

→ be­za­wa­ryj­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co be­za­wa­ryj­ne


Patrz:bezawaryjny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezawaryjny

od­by­wa­ją­cy się, prze­bie­ga­ją­cy bez awa­rii


przy­miot­nik

 (1.1) techn. dzia­ła­ją­cy bez pro­ble­mów, awa­rii, uste­rek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezazbestowy

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie za­wie­ra azbe­stu


Źródła:

Wiktionary

Bezbakteryjny

po­zba­wio­ny bak­te­rii, wolny od bak­te­rii; ja­ło­wy


Źródła:

SJP.pl

Bezbalastowy

taki, który nie ma ba­la­stu


przy­miot­nik

 (1.1) żegl. nie­ma­ją­cy ba­la­stu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezbarwnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób be­zbarw­ny


Źródła:

Wiktionary

Bezbarwniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: be­zbarw­nie


Źródła:

SJP.pl

Bezbarwniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: be­zbarw­ny; bar­dziej be­zbarw­ny


Źródła:

SJP.pl

Bezbarwność

→ be­zbarw­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co be­zbarw­ne


Patrz:bezbarwny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezbarwny

1. przez­ro­czy­sty;
2. nie­ma­ją­cy barwy, wy­ra­zi­ste­go ko­lo­ru;
3. mało in­te­re­su­ją­cy, po­zba­wio­ny wy­ra­zi­sto­ści; ni­ja­ki, mdły


przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny barwy, ma­ją­cy kolor nie­o­kre­ślo­ny

 (1.2) przen. ni­czym się nie wy­róż­nia­ją­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezbateryjny

dzia­ła­ją­cy bez ba­te­rii


przy­miot­nik

 (1.1) mo­gą­cy dzia­łać bez ba­te­rii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezbek

mło­dzie­żo­wo: zu­peł­nie nie­śmiesz­na osoba, nie­ro­zu­mie­ją­ca żar­tów ani memów


Źródła:

SJP.pl

Bezbelkowy

taki, który nie ma belki


Źródła:

SJP.pl

Bezbiałkowy

taki, który nie ma biał­ka


przy­miot­nik

 (1.1) nie­za­wie­ra­ją­cy biał­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezbiegunowy

przy­miot­nik

 (1.1) nie­ma­ją­cy bie­gu­nów


Źródła:

Wiktionary

Bezbiletowy

1. nie wy­ma­ga­ją­cy po­sia­da­nia bi­le­tu, np. od­pra­wa be­zbi­le­to­wa;
2. bez bi­le­tu, nie­po­sia­da­ją­cy bi­le­tu


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie po­sia­da bi­le­tu; wy­ko­na­ny bez po­sia­da­nia bi­le­tu

 (1.2) taki, w któ­rym nie wy­ko­rzy­stu­je się bi­le­tów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezblaszkowiec

grzyb bez bla­szek, z klasy pod­staw­cza­ków (we­dług daw­nej tak­so­no­mii)


Źródła:

SJP.pl

Bezbolesność

→ be­zbo­les­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest be­zbo­les­ne


Patrz:bezbolesny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezbolesny

1. nie­wy­wo­łu­ją­cy bólu;
2. nie­spra­wia­ją­cy przy­kro­ści; ła­god­ny


przy­miot­nik

 (1.1) nie­po­wo­du­ją­cy, nie­spra­wia­ją­cy bólu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezboleśnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób be­zbo­les­ny


Źródła:

Wiktionary

Bezbożeństwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) przest. rel. be­zboż­nict­wo


Źródła:

Wiktionary

Bezbożnica

ko­bie­ta be­zboż­na, nie­wie­rzą­ca w ist­nie­nie Boga, sprze­ci­wia­ją­ca się dog­ma­tom lub innym pra­wom re­li­gij­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. dziś pot. lek­cew. lub obraź. ko­bie­ta ne­gu­ją­ca ist­nie­nie boga lub bogów, wy­stę­pu­ją­ca prze­ciw re­li­gii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezbożnictwo

wy­stę­po­wa­nie prze­ciw­ko bogu i re­li­gii; nie­wia­ra w ist­nie­nie boga


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) przest. po­sta­wa ne­gu­ją­ca ist­nie­nie Boga


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezbożnie

przy­słó­wek

 (1.1) przest. w spo­sób be­zboż­ny


Źródła:

Wiktionary

Bezbożniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: be­zboż­ny


Źródła:

SJP.pl

Bezbożnik

czło­wiek nie wie­rzą­cy w żad­ne­go Boga, bożka; ate­i­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. dziś pot. lek­cew. albo obraź. osoba ne­gu­ją­ca ist­nie­nie Boga


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezbożność

→ be­zboż­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pejor. rel. po­sta­wa ne­gu­ją­ca ist­nie­nie Boga

 (1.2) pejor. rel. rzecz, czyn bę­dą­cy prze­ja­wem be­zboż­no­ści (1.1)


Patrz:bezbożny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezbożny

prze­sta­rza­le:
1. nie­wie­rzą­cy w Boga lub bogów; nie­re­li­gij­ny, ate­i­stycz­ny;
2. wy­stę­pu­ją­cy prze­ciw re­li­gii, an­ty­re­li­gij­ny


przy­miot­nik

 (1.1) pejor. rel. ne­gu­ją­cy ist­nie­nie boga/Boga

 (1.2) pejor. rel. nie­mi­ły Bogu, sprzecz­ny z przy­ka­za­nia­mi Boga


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezbrakowy

taki, który nie ma braku


Źródła:

SJP.pl

Bezbramkowy

w spor­cie: cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się bra­kiem strze­lo­nych bra­mek


przy­miot­nik

 (1.1) sport. o meczu pił­kar­skim, o wy­ni­ku meczu pił­kar­skie­go: za­koń­czo­ny re­mi­sem 0:0, za­koń­czo­ny bez strze­le­nia żad­nej bram­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezbrewny

przy­miot­nik

 (1.1) rzad. po­zba­wio­ny brwi


Źródła:

Wiktionary

Bezbrewy

przy­miot­nik

 (1.1) rzad. taki, który nie ma brwi


Źródła:

Wiktionary

Bezbrody

1. nie­ma­ją­cy brody (za­ro­stu);
2. czu­bat­ka pol­ska bez­bro­da - rasa kury czu­ba­tej


przy­miot­nik

 (1.1) nie ma­ją­cy brody (jako za­ro­stu)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezbronnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) bez moż­li­wo­ści obro­ny; w spo­sób po­zba­wio­ny obro­ny


Źródła:

Wiktionary

Bezbronniejszy

dawny sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: bez­bron­ny; bar­dziej bez­bron­ny


Źródła:

SJP.pl

Bezbronność

→ bez­bron­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co bez­bron­ne; cecha tych, któ­rzy są bez­bron­ni


Patrz:bezbronny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezbronny

1. bez moż­li­wo­ści lub umie­jęt­no­ści obro­ny;
2. nie­u­mie­ją­cy sta­wić czoła prze­ciw­no­ściom; bez­rad­ny


przy­miot­nik

 (1.1) nie ma­ją­cy broni i moż­li­wo­ści obro­ny, obro­nie­nia się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezbrwiowy

przy­miot­nik

 (1.1) rzad. po­zba­wio­ny brwi


Źródła:

Wiktionary

Bezbrzeżnie

przy­słó­wek

 (1.1) o ob­sza­rze bez­gra­nicz­nie

 (1.2) o uczu­ciu bez­mier­nie, ogrom­nie


Źródła:

Wiktionary

Bezbrzeżność

→ bez­brzeż­ny


Patrz:bezbrzeżny

Źródła:

SJP.pl

Bezbrzeżny

ogrom­ny, bez­gra­nicz­ny; o bar­dzo dużym na­si­le­niu


przy­miot­nik

 (1.1) nie­ma­ją­cy brze­gów, krań­ców, nie­o­gra­ni­czo­ny

 (1.2) o wiel­kim na­tę­że­niu, na­si­le­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezbólowy

nie­po­wo­du­ją­cy bólu, prze­bie­ga­ją­cy bez bólu


Źródła:

SJP.pl

Bezbłyskowy

taki, który nie ma bły­sku


Źródła:

SJP.pl

Bezbłędnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób bez­błęd­ny, bez po­mył­ki

 (1.2) pot. w spo­sób bez­błęd­ny, bez za­rzu­tu, bu­dząc po­dziw lub uz­na­nie


Źródła:

Wiktionary

Bezbłędność

→ bez­błęd­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak błę­dów, cecha tego, co jest po­zba­wio­ne błę­dów


Patrz:bezbłędny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezbłędny

1. nie­za­wie­ra­ją­cy żad­nych błę­dów, w pełni po­praw­ny;
2. po­stę­pu­ją­cy bez za­rzu­tu, bu­dzą­cy po­dziw swą cel­no­ścią; do­sko­na­ły


przy­miot­nik

 (1.1) wolny od błędu

 (1.2) pot. po­stę­pu­ją­cy w spo­sób bu­dzą­cy po­dziw


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezcelowo

przy­słó­wek

 (1.1) bez usta­lo­ne­go celu

 (1.2) da­rem­nie, bez szans na po­wo­dze­nie


Źródła:

Wiktionary

Bezcelowość

→ bez­ce­lo­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co bez­ce­lo­we


Patrz:bezcelowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezcelowy

1. nie­ma­ją­cy okre­ślo­ne­go celu, niez­mie­rza­ją­cy do ja­kie­go­kol­wiek celu;
2. da­rem­ny, bez­sku­tecz­ny, zbęd­ny


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie ma kon­kret­ne­go celu, sensu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezcenniej

prze­sta­rza­ły sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: bez­cen­nie


Źródła:

SJP.pl

Bezcenność

war­tość wyż­sza od wszel­kiej moż­li­wej do okre­śle­nia ceny


Źródła:

SJP.pl

Bezcenny

ma­ją­cy wiel­ką war­tość


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy ogrom­ną war­tość


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezceremonialnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób bez­ce­re­mo­nial­ny


Źródła:

Wiktionary

Bezceremonialniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: bez­ce­re­mo­nial­nie


Źródła:

SJP.pl

Bezceremonialność

→ bez­ce­re­mo­nial­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bez­ce­re­mo­nial­ne; cecha tych, któ­rzy są bez­ce­re­mo­nial­ni


Patrz:bezceremonialny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezceremonialny

niez­wra­ca­ją­cy uwagi na ogól­nie przy­ję­te zwy­cza­je, formy to­wa­rzy­skie


przy­miot­nik

 (1.1) nie ro­bią­cy ce­re­mo­nii, nie zwra­ca­ją­cy uwagi na ogól­nie przy­ję­te zwy­cza­je lub formy to­wa­rzy­skie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezcharakterny

przy­miot­nik

 (1.1) rzad. bez cha­rak­te­ru, o sła­bym cha­rak­te­rze


Źródła:

Wiktionary

Bezchmurnie

przy­słó­wek

 (1.1) me­te­o­rol. uka­zu­jąc się bez chmur


Źródła:

Wiktionary

Bezchmurność

→ bezch­mur­ny


Patrz:bezchmurny

Źródła:

SJP.pl

Bezchmurny

jasny, po­god­ny, bez chmur


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się bra­kiem chmur


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezcholesterolowy

przy­miot­nik

 (1.1) nie­za­wie­ra­ją­cy cho­le­ste­ro­lu


Źródła:

Wiktionary

Bezchuć

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. med. utra­ta, brak po­pę­du płcio­we­go


Źródła:

Wiktionary

Bezcielesność

→ bez­cie­les­ny


Patrz:bezcielesny

Źródła:

SJP.pl

Bezcielesny

nie­ma­ją­cy ciała, nie­ist­nie­ją­cy fi­zycz­nie; nie­ma­te­rial­ny, aso­ma­tycz­ny


przy­miot­nik

 (1.1) nie­ma­ją­cy ciała, nie­ist­nie­ją­cy fi­zycz­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezcieniowy

taki, który nie ma cie­nia


Źródła:

SJP.pl

Bezciśnieniowy

niez­naj­du­ją­cy się pod ci­śnie­niem


Źródła:

SJP.pl

Bezcukrowy

nie­za­wie­ra­ją­cy cukru


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) nie­za­wie­ra­ją­cy cukru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezczas

coś, co jest poza cza­sem; bez­cza­so­wość


Bez­czas – druga płyta Szy­mo­na Wydry & Carpe Diem wy­da­na 14 li­sto­pa­da 2005 roku na­kła­dem wyt­wór­ni Uni­ver­sal Music Pol­ska.

Album do­tarł do 7. miej­sca pol­skiej listy prze­bo­jów – OLiS i uzy­skał sta­tus pla­ty­no­wej płyty.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bezczasowo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­pod­le­ga­ją­cy pra­wom czasu, niez­wią­za­ny z żad­nym kon­kret­nym mo­men­tem; bez wpły­wu czasu


Źródła:

Wiktionary

Bezczasowość

→ bez­cza­so­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak od­czu­wa­nia upły­wu czasu lub stan nie­za­leż­ny od ogra­ni­czeń cza­so­wych


Patrz:bezczasowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezczasowy

1. niez­wią­za­ny z kon­kret­nym cza­sem, ter­mi­nem, epoką;
2. ist­nie­ją­cy poza cza­sem


przy­miot­nik

 (1.1) niez­wią­za­ny z cza­sem, nie pod­le­ga­ją­cy upły­wo­wi czasu

 (1.2) poet. po­zba­wio­ny oznak czasu

 (1.3) gram. bez okre­ślo­ne­go czasu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezczaszkowce

grupa nie­wiel­kich zwie­rząt przy­brzeż­nej stre­fy cie­płych mórz, bez czasz­ki i mózgu, ze szkie­le­tem ogra­ni­czo­nym do stru­ny grzbie­to­wej


Bez­czasz­kow­ce (Lep­to­car­dii) – gro­ma­da nie­wiel­kich zwie­rząt mor­skich za­li­cza­nych do stru­now­ców (Chor­da­ta). Obej­mu­je 30 ga­tun­ków. Są zwie­rzę­ta­mi roz­dziel­nopł­cio­wy­mi o roz­wo­ju pro­stym. Naj­bar­dziej zna­nym bez­czasz­kow­cem jest wy­stę­pu­ją­cy w eu­ro­pej­skich mo­rzach lan­cet­nik ("Bran­chio­sto­ma lan­ce­o­la­tum"). Naj­star­sze bez­czasz­kow­ce (a za­ra­zem stru­now­ce) to "Cat­ha­y­my­rus" oraz młod­sza o 10 mln lat pi­ka­ia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bezczaszkowiec

przed­sta­wi­ciel grupy zwie­rząt na­le­żą­cych do stru­now­ców


Źródła:

SJP.pl

Bezczaszkowy

bez wyksz­tał­co­nej móz­go­czasz­ki


Źródła:

SJP.pl

Bezczel

po­tocz­nie: osoba bez­czel­na, im­per­ty­nent; bez­czel­nik


Bez­czel, wła­ści­wie Mi­chał An­drzej Ba­na­szek (ur. 18 stycz­nia 1984 w Bia­łym­sto­ku, zm. 21 wrze­śnia 2021 tamże) – pol­ski raper. Czło­nek bia­ło­stoc­kie­go ze­spo­łu hip-ho­po­we­go Fa­bu­ła.

Raper współ­pra­co­wał po­nad­to m.in. z ta­ki­mi wy­ko­naw­ca­mi jak: Peja, Kobra, Ten Typ Mes, Ero, Pa­luch, Lu­ka­sy­no, Chada, Hukos, Cira, VNM, Zeus, Kaen, Szpa­ku, Z.B.U.K.U oraz Py­ska­ty.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bezczelnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób bez­czel­ny


Źródła:

Wiktionary

Bezczelniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: bez­czel­nie


Źródła:

SJP.pl

Bezczelniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: bez­czel­ny


Źródła:

SJP.pl

Bezczelnik

prze­sta­rza­le: osoba bez­czel­na, im­per­ty­nent; bez­czel


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rzad. czło­wiek bez­czel­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezczelność

→ bez­czel­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nie­li­cze­nie się z nikim i ni­czym, zbyt­nia pew­ność sie­bie


Patrz:bezczelny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezczelny

świa­do­mie, obraź­li­wie ła­mią­cy przy­ję­te normy spo­łecz­ne; aro­ganc­ki, cham­ski


przy­miot­nik

 (1.1) ce­chu­ją­cy się bez­czel­no­ścią, zbyt­nią pew­no­ścią sie­bie, zu­chwa­ło­ścią

 (1.2) świad­czą­cy o bez­czel­no­ści, nad­mier­nej pew­no­ści sie­bie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezczesny

przy­miot­nik

 (1.1) daw. bez­cza­so­wy, bez­ter­mi­no­wy

 (1.2) daw. nie ma­ją­cy czci, be­zec­ny, ha­nieb­ny


Źródła:

Wiktionary

Bezczeszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) znie­wa­ża­nie cze­goś, po­zba­wia­nie czci


Źródła:

Wiktionary

Bezczeszczący

znie­wa­żać coś, pro­fa­no­wać, zwła­szcza obiekt kultu


Patrz:bezcześcić

Źródła:

SJP.pl

Bezcześcić

znie­wa­żać coś, pro­fa­no­wać, zwła­szcza obiekt kultu


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) znie­wa­żać coś, po­zba­wiać czci


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezcześć

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. hańba, nie­sła­wa

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 2. os. rozk. od: bez­cze­ścić


Źródła:

Wiktionary

Bezczopowy

nie­ma­ją­cy czopa


Źródła:

SJP.pl

Bezczujnikowy

taki, który nie ma czuj­ni­ka


Źródła:

SJP.pl

Bezczyn

po­e­tyc­ko: bez­czyn­ność, bier­ność


Źródła:

SJP.pl

Bezczynnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób bez­czyn­ny


Źródła:

Wiktionary

Bezczynność

→ bez­czyn­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak ak­tyw­no­ści


Patrz:bezczynny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezczynny

1. nic nie­ro­bią­cy, nie­ma­ją­cy żad­ne­go za­ję­cia;
2. nie­wy­peł­nio­ny ja­ki­mi­kol­wiek za­ję­cia­mi


przy­miot­nik

 (1.1) książk. nic nie­ro­bią­cy

 (1.2) książk. nie­wy­peł­nio­ny dzia­ła­niem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezczynszowy

nie­wy­ma­ga­ją­cy pła­ce­nia czyn­szu


Źródła:

SJP.pl

Bezczółenkowy

taki, który nie ma czó­łen­ka


Źródła:

SJP.pl

Bezczłonkowy

nie­ma­ją­cy człon­ków


Źródła:

SJP.pl

Bezcłowo

przy­słó­wek

 (1.1) zwal­nia­jąc z opłat cel­nych


Źródła:

Wiktionary

Bezcłowy

nie­wy­ma­ga­ją­cy cła; nie­za­wie­ra­ją­cy cła


przy­miot­nik

 (1.1) nie­ob­ję­ty cłem; o ze­ro­wej staw­ce cel­nej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezcłówka

po­tocz­nie:
1. sklep bezc­ło­wy;
2. stre­fa bezc­ło­wa


Źródła:

SJP.pl

Bezdachowy

po­zba­wio­ny dachu


Źródła:

SJP.pl

Bezdebitowy

o za­gra­nicz­nych cza­so­pis­mach i książ­kach - roz­pro­wa­dza­ny bez de­bi­tu (np. pisma be­zde­bi­to­we)


przy­miot­nik

 (1.1) o wy­daw­nict­wach: spro­wa­dza­ny lub roz­pro­wa­dza­ny bez zez­wo­le­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezdech

brak od­de­chu, za­trzy­ma­nie czyn­no­ści od­de­cho­wej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. cho­ro­bo­wy lub wy­wo­ła­ny ce­lo­wo zanik od­de­chu;


Be­zdech (gr. απνοια, ang. "apnea", łac. "apnoe") – zanik prze­pły­wu po­wie­trza przez drogi od­de­cho­we (wen­ty­la­cja płuc). Pod­czas be­zde­chu usta­je czyn­ność mię­śni od­de­cho­wych, a ob­ję­tość płuc po­zo­sta­je niez­mien­na. Jed­nak wy­mia­na ga­zo­wa ani od­dy­cha­nie na po­zio­mie tkan­ko­wym nie są za­bu­rzo­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezdechowy

→ be­zdech


Patrz:bezdech

Źródła:

SJP.pl

Bezdecyzyjność

→ be­zde­cy­zyj­ny


Patrz:bezdecyzyjny

Źródła:

SJP.pl

Bezdecyzyjny

1. nie­mo­gą­cy pod­jąć ja­kiej­kol­wiek de­cyz­ji;
2. nie­de­cy­du­ją­cy o czym­kol­wiek; nie­roz­strzy­ga­ją­cy


Źródła:

SJP.pl

Bezdenek

lekki ul drew­nia­ny, nie­ro­zbie­ral­ny i nie­ma­ją­cy dna, uży­wa­ny (głów­nie we wschod­niej Pol­sce) do po­ło­wy XIX wieku


Źródła:

SJP.pl

Bezdennie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób nie ma­ją­cy dna

 (1.2) przen. w spo­sób ogrom­ny, nie­o­gra­ni­czo­ny, niez­mie­rzo­ny


Źródła:

Wiktionary

Bezdenność

→ be­zden­ny


Patrz:bezdenny

Źródła:

SJP.pl

Bezdenny

1. niez­wy­kle głę­bo­ki;
2. w prze­no­śni: bez­gra­nicz­ny; ogrom­ny


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który wy­da­je się nie mieć dna

 (1.2) przen. o bar­dzo dużym na­tę­że­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezdenominacyjny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) rel. nie­po­wią­za­nych z żad­nym wyz­na­niem


Źródła:

Wiktionary

Bezdeseniowy

nie­ma­ją­cy ozdob­ne­go wzoru na tka­ni­nie, ta­pe­cie, po­sadz­ce itp.


Źródła:

SJP.pl

Bezdeszczowo

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) me­te­o­rol. bez opa­dów de­szczu


Źródła:

Wiktionary

Bezdeszczowy

przy­miot­nik

 (1.1) cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się bra­kiem de­szczu


Źródła:

Wiktionary

Bezdewizowy

przy­miot­nik

 (1.1) bez wy­mo­gu wy­pła­ca­nia dewiz, bez obro­tu de­wi­za­mi


Źródła:

Wiktionary

Bezdeń

coś, czego nie da się zmie­rzyć, ogar­nąć; ogrom, bez­miar, bezd­nia, bezd­no


Źródła:

SJP.pl

Bezdnia

coś, czego nie da się zmie­rzyć, ogar­nąć; ogrom, bez­miar, be­zdeń, bezd­no


Źródła:

SJP.pl

Bezdno

coś, czego nie da się zmie­rzyć, ogar­nąć; ogrom, bez­miar, bezd­nia, be­zdeń


Źródła:

SJP.pl

Bezdogmatowiec

czło­wiek nie­ma­ją­cy dog­ma­tów, nie­o­pie­ra­ją­cy się na dog­ma­tach


Źródła:

SJP.pl

Bezdogmatyczność

→ be­zdog­ma­tycz­ny


Patrz:bezdogmatyczny

Źródła:

SJP.pl

Bezdomka

po­tocz­nie: luźna czap­ka mło­dzie­żo­wa ma­low­ni­czo ster­czą­ca na gło­wie; be­a­nie


Źródła:

SJP.pl

Bezdomna

ko­bie­ta nie­ma­ją­ca miesz­ka­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta nie ma­ją­ca domu, bez sta­łe­go miej­sca za­miesz­ka­nia

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) ż. lp. od: be­zdom­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezdomniak

be­zdom­ny pies lub kot


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) slang. be­zdom­ny, bez­pań­ski pies lub kot


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezdomnie

przy­słó­wek

 (1.1) nie po­sia­da­jąc domu


Źródła:

Wiktionary

Bezdomność

→ be­zdom­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) so­cjol. pro­blem spo­łecz­ny, cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się bra­kiem miej­sca za­miesz­ka­nia;


Be­zdom­ność – w uję­ciu so­cjo­lo­gicz­nym pro­blem spo­łecz­ny (zja­wi­sko spo­łecz­ne), cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się bra­kiem miej­sca za­miesz­ka­nia (bra­kiem domu).

Be­zdom­ność w uję­ciu psy­cho­lo­gicz­nym to kry­zy­so­wy stan eg­zy­sten­cji osoby nie­po­sia­da­ją­cej fak­tycz­ne­go miej­sca za­miesz­ka­nia, po­zba­wio­nej środ­ków nie­zbęd­nych do za­spo­ko­je­nia ele­men­tar­nych po­trzeb, trwa­le wy­ko­rze­nio­nej ze śro­do­wi­ska w wy­ni­ku roz­pa­du więzi spo­łecz­nych i ak­cep­tu­ją­cej swoją rolę spo­łecz­ną.


Patrz:bezdomny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezdomny

nie­ma­ją­cy domu, miej­sca za­miesz­ka­nia


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który nie ma domu

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) osoba be­zdom­na (1.1), nie ma­ją­ca domu, bez sta­łe­go miej­sca za­miesz­ka­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezdomy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) daw. be­zdom­ny


Źródła:

Wiktionary

Bezdotykowość

→ be­zdo­ty­ko­wy


Patrz:bezdotykowy

Źródła:

SJP.pl

Bezdotykowy

1. nie­wy­ma­ga­ją­cy do­ty­ku;
2. myj­nia be­zdo­ty­ko­wa - sa­mo­ob­słu­go­wa myj­nia sa­mo­cho­do­wa, w któ­rej używa się myjki ci­śnie­nio­wej


przy­miot­nik

 (1.1) dzia­ła­ją­cy bez po­trze­by do­ty­ku, od­by­wa­ją­cy się bez do­ty­ka­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezdotykówka

po­tocz­nie: myj­nia be­zdo­ty­ko­wa


Źródła:

SJP.pl

Bezdowodowy

przy­miot­nik

 (1.1) nie­ma­ją­cy do­wo­du, nie­po­par­ty do­wo­dem


Źródła:

Wiktionary

Bezdrganiowy

dzia­ła­ją­cy, prze­bie­ga­ją­cy bez drgań


Źródła:

SJP.pl

Bezdroża

ma­now­ce;
1. teren bez dróg i dro­gow­ska­zów, trud­ny do przej­ścia;
2. nie­pew­na sy­tu­a­cja lub nio­są­ce ry­zy­ko dzia­ła­nia w niez­na­nych dzie­dzi­nach


Bez­dro­ża (ang. "Si­de­wa­ys") – ame­ry­kań­ski ko­me­dio­dra­mat z 2004 roku w re­ży­se­rii Ale­xan­dra Payne’a, zre­a­li­zo­wa­ny na pod­sta­wie po­wie­ści Rexa Pic­ket­ta.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bezdroże

ma­now­ce;
1. teren bez dróg i dro­gow­ska­zów, trud­ny do przej­ścia;
2. nie­pew­na sy­tu­a­cja lub nio­są­ce ry­zy­ko dzia­ła­nia w niez­na­nych dzie­dzi­nach


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) teren po­zba­wio­ny dróg


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezdrożność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bez­droż­ne


Źródła:

Wiktionary

Bezdrożny

po­zba­wio­ny dróg


Źródła:

SJP.pl

Bezdrucie

brak prze­wo­dów lub po­łą­czeń ka­blo­wych


Źródła:

SJP.pl

Bezdrzewność

→ bez­drzew­ny


Patrz:bezdrzewny

Źródła:

SJP.pl

Bezdrzewny

przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny drzew, cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się bra­kiem drzew

 (1.2) techn. nie­za­wie­ra­ją­cy drew­na, czę­ści drzew­nych


Źródła:

Wiktionary

Bezdurność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest be­zdur­ne; cecha tych, któ­rzy są be­zdur­ni


Źródła:

Wiktionary

Bezdurny

przy­ziem­ny, prze­cięt­ny, pro­za­icz­ny


Źródła:

SJP.pl

Bezdusznie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) bez serca; w spo­sób bezwz­ględ­ny dla in­nych


Źródła:

Wiktionary

Bezduszniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: be­zdusz­nie


Źródła:

SJP.pl

Bezduszniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: be­zdusz­ny


Źródła:

SJP.pl

Bezduszność

→ be­zdusz­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co be­zdusz­ne


Patrz:bezduszny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezduszny

bezwz­ględ­ny, nie­czu­ły


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy nie­czu­ły i bezwz­ględ­ny sto­su­nek do oto­cze­nia lub wy­ra­ża­ją­cy taki sto­su­nek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezdymnie

przy­słó­wek

 (1.1) nie wyt­wa­rza­jąc dymu

 (1.2) bez obec­no­ści dymu


Źródła:

Wiktionary

Bezdymny

nie­wy­dzie­la­ją­cy dymu; nie­wy­dzie­la­ją­cy dymu pod­czas spa­la­nia


przy­miot­nik

 (1.1) nie­wy­dzie­la­ją­cy dymu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezdyskowy

taki, który nie ma dysku


Źródła:

SJP.pl

Bezdyskusyjnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) bezs­przecz­nie, zde­cy­do­wa­nie, nie­za­prze­czal­nie


Źródła:

Wiktionary

Bezdyskusyjność

→ be­zdy­sku­syj­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest be­zdy­sku­syj­ne; cecha tych, któ­rzy są be­zdy­sku­syj­ni


Patrz:bezdyskusyjny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezdyskusyjny

nie­pod­le­ga­ją­cy dy­sku­sji; bez­spor­ny


przy­miot­nik

 (1.1) nie­pod­le­ga­ją­cy dy­sku­sji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezdziedziczny

przy­miot­nik

 (1.1) praw. nie­o­dzie­dzi­czo­ny przez ni­ko­go


Źródła:

Wiktionary

Bezdzietnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób wła­ści­wy bez­dziet­no­ści, oso­bom bez­dziet­nym; bez po­tom­stwa


Źródła:

Wiktionary

Bezdzietność

książ­ko­wo: nie­po­sia­da­nie dzie­ci, po­tom­stwa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nie­po­sia­da­nie po­tom­stwa;


Bez­dziet­ność, bez­po­tom­ność – brak po­tom­stwa da­ne­go osob­ni­ka, bę­dą­cy re­zul­ta­tem czyn­ni­ków bio­lo­gicz­nych lub ce­lo­wej re­zy­gna­cji z ro­dzi­ciel­stwa.

Po­wo­dy braku dzie­ci (u ludzi) by­wa­ją różne:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezdzietny

książ­ko­wo: nie­ma­ją­cy dzie­ci, po­tom­stwa


przy­miot­nik

 (1.1) nie­ma­ją­cy dzie­ci, po­tom­stwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezdętka

po­tocz­nie: opona be­zdęt­ko­wa


Źródła:

SJP.pl

Bezdętkowy

taki, który nie ma dętki


przy­miot­nik

 (1.1) techn. nie­za­wie­ra­ją­cy w swej kon­struk­cji dętki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezdźwięcznie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) nie wy­da­jąc dźwię­ku


Źródła:

Wiktionary

Bezdźwięczność

→ bezdź­więcz­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak dźwię­ku

 (1.2) fonet. brak drgań strun gło­so­wych pod­czas wy­mo­wy gło­ski


Patrz:bezdźwięczny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezdźwięczny

1. o ci­chym, przy­tłu­mio­nym brzmie­niu; głu­chy;
2. nie­bę­dą­cy źró­dłem żad­nych dźwię­ków; nie­sły­szal­ny, bezdź­wię­ko­wy;
3. w ję­zy­koz­naw­stwie: pow­sta­ją­cy bez drga­nia strun gło­so­wych, np. spół­gło­ska bezdź­więcz­na


przy­miot­nik

 (1.1) nie wy­da­ją­cy dźwię­ku (głosu)

 (1.2) nie da­ją­cy się usły­szeć

 (1.3) jęz. o spół­gło­skach: taka, przy wy­ma­wia­niu któ­rej nie drżą wię­za­dła gło­so­we


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezdźwiękowy

nie­wy­da­ją­cy żad­nych dźwię­ków; nie­sły­szal­ny, bezdź­więcz­ny


Źródła:

SJP.pl

Beze

przy­i­mek

 (1.1) forma obocz­na przy­im­ka bez


Źródła:

Wiktionary

Bezeceństwo

nie­go­dzi­wość, łaj­dact­wo


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) cecha tego, co be­zec­ne

 (1.2) coś odra­ża­ją­ce­go i ha­nieb­ne­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezechowy

prze­mi­ja­ją­cy bez echa; od­by­wa­ją­cy się bez dźwię­ku


przy­miot­nik

 (1.1) nie da­ją­cy echa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezecnica

→ be­zec­nik; ło­trzy­ca, łaj­dacz­ka, nik­czem­ni­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta bezw­styd­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezecnie

przy­słó­wek

 (1.1) w be­zec­ny spo­sób


Źródła:

Wiktionary

Bezecniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: be­zec­nie


Źródła:

SJP.pl

Bezecniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: be­zec­ny


Źródła:

SJP.pl

Bezecnik

hul­taj, łobuz, ur­wi­po­łeć, ziół­ko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba bezw­styd­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezecnić

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) daw. zob. bez­cze­ścić.

 (1.2) daw. czy­nić szpet­nym lub zde­for­mo­wa­nym

 (1.3) daw. gwał­cić


Źródła:

Wiktionary

Bezecność

→ be­zec­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. cecha tego, co be­zec­ne; cecha tych, któ­rzy są be­zec­ni


Patrz:bezecny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezecny

nie­czy­sty, nie­przyz­wo­i­ty, lu­bież­ny, nie­mo­ral­ny


przy­miot­nik

 (1.1) nie­przyz­wo­i­ty

 (1.2) daw. po­zba­wio­ny czci i ho­no­ru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezefektywnie

daw­niej: nie­e­fek­tyw­nie


Źródła:

SJP.pl

Bezemisyjność

→ be­ze­mi­syj­ny


Patrz:bezemisyjny

Źródła:

SJP.pl

Bezemisyjny

nie­po­wo­du­ją­cy emi­sji cze­goś, np. dwut­len­ku węgla


Źródła:

SJP.pl

Bezemocjonalny

po­zba­wio­ny emo­cji lub nie­wy­ra­ża­ją­cy uczuć


Źródła:

SJP.pl

Bezemszon

w hand­lu:
1. część to­wa­ru po­zo­sta­ją­ca na opa­ko­wa­niu na sku­tek przyl­gnię­cia, wsią­knię­cia itp.;
2. bo­ni­fi­ka­ta udzie­lo­na kup­co­wi za stra­tę na sku­tek przyl­gnię­cia czę­ści to­wa­ru do opa­ko­wa­nia itp.


Źródła:

SJP.pl

Bezerukowość

→ be­ze­ru­ko­wy


Patrz:bezerukowy

Źródła:

SJP.pl

Bezerukowy

o tłu­szczach, zwła­szcza oleju rze­pa­ko­wym: nie­za­wie­ra­ją­cy kwasu eru­ko­we­go


Źródła:

SJP.pl

Bezet

prze­sta­rza­le: osoba po­zba­wio­na ma­jąt­ku ziem­skie­go w wy­ni­ku re­for­my rol­nej w 1944 r. w Pol­sce; były zie­mia­nin


Źródła:

SJP.pl

Bezetyczny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) rzad. nie­sto­su­ją­cy się do żad­nych zasad etyki


Źródła:

Wiktionary

Bezeń

bez niego


forma ścią­gnię­ta

 (1.1) książk. bez niego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezfabularny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie ma fa­bu­ły


Źródła:

Wiktionary

Bezfazowy

po­zba­wio­ny fazy


Źródła:

SJP.pl

Bezfelcowy

taki, który nie ma felcu


Źródła:

SJP.pl

Bezfleksyjny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) jęz. o ję­zy­ku, który nie ma od­mia­ny wy­ra­zów, nie ma form flek­syj­nych


Źródła:

Wiktionary

Bezforemny

ma­ją­cy nie­re­gu­lar­ną, nie­wy­raź­ną formę; bezksz­tałt­ny


Źródła:

SJP.pl

Bezfugowy

nie­wy­ma­ga­ją­cy fug


Źródła:

SJP.pl

Bezgarażowy

po­zba­wio­ny ga­ra­żu


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie ma ga­ra­żu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezgarbny

o wiel­błą­dach: nie­ma­ją­cy wy­pu­kło­ści na grzbie­cie


Źródła:

SJP.pl

Bezgipsowy

nie­za­wie­ra­ją­cy gipsu


Źródła:

SJP.pl

Bezglebowy

taki, który nie ma gleby


Źródła:

SJP.pl

Bezglut

po­tocz­nie: dieta opar­ta na żyw­no­ści bez glu­te­nu; bez­glu­ten


Źródła:

SJP.pl

Bezgluten

po­tocz­nie:
1. żyw­ność nie­za­wie­ra­ją­ca glu­te­nu;
2. dieta opar­ta na żyw­no­ści bez glu­te­nu; bez­glut


Źródła:

SJP.pl

Bezglutenowiec

bez­glut; po­tocz­nie:
1. osoba nad­wraż­li­wa na glu­ten;
2. osoba bę­dą­ca na die­cie bez­glu­te­no­wej


Źródła:

SJP.pl

Bezglutenowość

→ bez­glu­te­no­wy


Patrz:bezglutenowy

Źródła:

SJP.pl

Bezglutenowy

nie­za­wie­ra­ją­cy glu­te­nu


przy­miot­nik

 (1.1) kulin. bio­chem. po­zba­wio­ny glu­te­nu, nie­za­wie­ra­ją­cy glu­te­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezgorączkowy

przy­miot­nik

 (1.1) med. taki, który ob­ja­wia się bez go­rącz­ki


Źródła:

Wiktionary

Bezgotówka

ogół tran­sak­cji fi­nan­so­wych prze­pro­wa­dza­nych bez uży­cia go­tów­ki


Źródła:

SJP.pl

Bezgotówkowiec

osoba, która woli pła­cić elek­tro­nicz­nie za­miast go­tów­ką


Źródła:

SJP.pl

Bezgotówkowo

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) bank. bez uży­cia fi­zycz­nej go­tów­ki; za po­mo­cą in­stru­men­tów płat­ni­czych elek­tro­nicz­nych lub ban­ko­wych


Źródła:

Wiktionary

Bezgotówkowość

→ bez­go­tów­ko­wy


Patrz:bezgotówkowy

Źródła:

SJP.pl

Bezgotówkowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) bank. księg. od­by­wa­ją­cy się bez udzia­łu go­tów­ki


Źródła:

Wiktionary

Bezgranicznie

przy­słó­wek

 (1.1) książk. w spo­sób bez­gra­nicz­ny, w naj­wyż­szym stop­niu


Źródła:

Wiktionary

Bezgraniczność

niez­mier­ność, bez­kres­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bez­gra­nicz­ne; cecha tych, któ­rzy są bez­gra­nicz­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezgraniczny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie ma gra­nic; nie jest ogra­ni­czo­ny czymś

 (1.2) taki, który jest pełny, ma duże na­si­le­nie


Bez­gra­nicz­ny ( Li­mit­less) – ame­ry­kań­ski se­rial te­le­wi­zyj­ny dra­mat kry­mi­nal­ny, thril­ler wy­pro­du­ko­wa­ny przez CBS Te­le­vi­sion Stu­dios, K/O Paper Pro­ducts oraz Re­la­ti­vi­ty Media. Se­rial jest opar­ty na fil­mie Je­stem Bo­giem z 2011 roku w re­ży­se­rii Neila Bur­ge­ra. Pre­mie­ro­wy od­ci­nek se­ria­lu zo­stał wy­e­mi­to­wa­ny 22 wrze­śnia 2015 roku przez CBS.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bezgruncie

daw­niej: grzą­skie bagno, ob­szar trwa­le pod­mo­kły, miej­sce, gdzie nie można do­trzeć do dna; bez­grunt


Źródła:

SJP.pl

Bezgrunt

daw­niej: grzą­skie bagno, ob­szar trwa­le pod­mo­kły, miej­sce, gdzie nie można do­trzeć do dna; bez­grun­cie


Źródła:

SJP.pl

Bezgrzebieniowce

ptak nie­zdol­ny do lotu, nie­ma­ją­cy na most­ku grze­bie­nia, który jest miej­scem przy­cze­pu mię­śni po­ru­sza­ją­cy­mi skrzy­dła­mi


Bez­grze­bie­niow­ce (Ra­ti­tae) – ter­min od­no­szą­cy się do grupy pta­ków ce­chu­ją­cych się bra­kiem grze­bie­nia na most­ku, obej­mu­ją­cych przed­sta­wi­cie­li na­drzę­du pa­le­o­gna­tycz­ne poza ku­sa­cza­mi. Za­prze­sta­no uży­wa­nia ter­mi­nu bez­grze­bie­niow­ce w sy­ste­ma­ty­ce z uwagi na to, że wiele in­nych pta­ków wtór­nie nie­zdol­nych do lotu, a bę­dą­cych bli­ski­mi krew­ny­mi pta­ków la­ta­ją­cych, rów­nież nie po­sia­da grze­bie­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bezgrzebieniowiec

ptak nie­zdol­ny do lotu, nie­ma­ją­cy na most­ku grze­bie­nia, który jest miej­scem przy­cze­pu mię­śni po­ru­sza­ją­cy­mi skrzy­dła­mi


Źródła:

SJP.pl

Bezgrzebieniowy

bez­grze­bie­nio­wy ptak - ptak nie­po­sia­da­ją­cy grze­bie­nia kost­ne­go na most­ku


Źródła:

SJP.pl

Bezgrzesznie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) rel. nie pod­da­jąc się grze­cho­wi


Źródła:

Wiktionary

Bezgrzeszność

→ bez­grzesz­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bez­grzesz­ne; cecha tych, któ­rzy są bez­grzesz­ni


Patrz:bezgrzeszny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezgrzeszny

przy­miot­nik

 (1.1) poet. bez grze­chu, wolny od grze­chu, nie­win­ny


Źródła:

Wiktionary

Bezgrzmotowy

bez grzmo­tu, bez pio­ru­na


Źródła:

SJP.pl

Bezgrzywy

nie­ma­ją­cy grzy­wy


Źródła:

SJP.pl

Bezgustowny

daw­niej: po­zba­wio­ny gustu, wy­ko­na­ny bez gustu; nie­e­le­ganc­ki, nie­szy­kow­ny, nie­gu­stow­ny


Źródła:

SJP.pl

Bezguście

po­tocz­nie: osoba nie­ma­ją­ca gustu, do­bre­go smaku


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­przym. brak smaku, brak gustu

 (1.2) od­przym. pot. o oso­bie nie­ma­ją­cej smaku, gustu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezgwiezdność

→ bezg­wiezd­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bezg­wiezd­ne


Patrz:bezgwiezdny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezgwiezdny

przy­miot­nik

 (1.1) nie ma­ją­cy gwiazd


Źródła:

Wiktionary

Bezgwieździsty

cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się bra­kiem gwiazd; bezg­wiezd­ny


Źródła:

SJP.pl

Bezgłaszczkowy

wszo­ły bez­głaszcz­ko­we - po­drząd owa­dów z rzędu wszo­łów


Źródła:

SJP.pl

Bezgłos

utra­ta dźwięcz­no­ści głosu wy­stę­pu­ją­ca naj­czę­ściej na sku­tek cho­rób krta­ni i strun gło­so­wych; afo­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. brak głosu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezgłosy

nie­wy­da­ją­cy głosu; niemy


Źródła:

SJP.pl

Bezgłowie

1. wada roz­wo­jo­wa płodu, po­le­ga­ją­ca na nie­wyksz­tał­ce­niu głowy lub wyksz­tał­ce­niu jej w for­mie szcząt­ko­wej; ace­fa­lia;
2. daw­niej rzad­ko: zamęt, be­zład, brak or­ga­ni­za­cji


Źródła:

SJP.pl

Bezgłowy

1. nie­ma­ją­cy głowy;
2. nie­ma­ją­cy za­koń­cze­nia w po­sta­ci głów­ki (np. bez­gło­wa śrub­ka)


przy­miot­nik

 (1.1) książk. taki, który nie ma głowy; po­zba­wio­ny głowy

 (1.2) przen. po­zba­wio­ny ro­zu­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezgłośnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) bez sły­szal­ne­go głosu; bez żad­ne­go dźwię­ku lub na gra­ni­cy sły­szal­no­ści


Źródła:

Wiktionary

Bezgłośność

→ bez­gło­śny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie daje się usły­szeć


Patrz:bezgłośny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezgłośny

przy­miot­nik

 (1.1) bar­dzo cichy lub wręcz nie­sły­szal­ny


Źródła:

Wiktionary

Bezhabitowy

przy­miot­nik

 (1.1) rel. taki, który nie ma spe­cjal­ne­go stro­ju za­kon­ne­go


Źródła:

Wiktionary

Bezherbowy

nie­ma­ją­cy włas­ne­go herbu


Źródła:

SJP.pl

Bezhołowie

po­tocz­nie:
1. brak po­rząd­ku, za­mie­sza­nie, be­zład;
2. brak rządu, za­rzą­du, kie­row­nict­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pot. brak or­ga­ni­za­cji, dy­scy­pli­ny, po­rząd­ku, spo­wo­do­wa­ne bra­kiem kie­row­nict­wa (głowy) lub bez­myśl­no­ścią


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezhukowy

mi­ni­ma­li­zu­ją­cy hałas


Źródła:

SJP.pl

Bezideowiec

czło­wiek nie­ma­ją­cy ide­o­lo­gii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pejor. osoba nie­kie­ru­ją­ca się żadną ideą, nie wyz­na­ją­ca żad­nej idei


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezideowo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób be­zi­de­o­wy


Źródła:

Wiktionary

Bezideowość

→ be­zi­de­o­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pejor. nie­kie­ro­wa­nie się żad­ny­mi ide­a­mi


Patrz:bezideowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezideowy

przy­miot­nik

 (1.1) książk. nie­ma­ją­cy ugrun­to­wa­nych prze­ko­nań, nie wyz­na­ją­cy żad­nej ide­o­lo­gii


Źródła:

Wiktionary

Bezigłowy

taki, który nie ma igły


Źródła:

SJP.pl

Bezik

1. mała beza;
2. mały bez (krzew);
3. gra w karty po­dob­na do ma­ria­sza


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) karc. gra kar­cia­na po­mię­dzy dwie­ma, trze­ma lub czte­re­ma oso­ba­mi;


Bezik – gra kar­cia­na po­mię­dzy dwie­ma, trze­ma lub czte­re­ma oso­ba­mi, za po­mo­cą po­łą­czo­nych kilku talii 32-kar­to­wych (pi­kie­to­wych, ska­to­wych). Gra­cze otrzy­mu­ją po 8 kart (lub wię­cej w za­leż­no­ści od wa­rian­tu), resz­ta sta­no­wi tzw. talon i służy do uzu­peł­nia­nia kart w ręku w trak­cie roz­gryw­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezikowy

→ bezik (cia­stecz­ko)


Źródła:

SJP.pl

Bezimiennie

przy­słó­wek

 (1.1) bez po­da­wa­nia imie­nia lub nazwy


Źródła:

Wiktionary

Bezimienność

→ be­zi­mien­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest be­zi­mien­ne; cecha tych, któ­rzy są be­zi­mien­ni


Patrz:bezimienny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezimienny

przy­miot­nik

 (1.1) nie ma­ją­cy imie­nia czy nazwy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bezindukcyjny

nie­po­wo­du­ją­cy pow­sta­nia pola ma­gne­tycz­ne­go przy prze­pły­wie prądu


Źródła:

SJP.pl

Bezinteresownie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób be­zin­te­re­sow­ny


Źródła:

Wiktionary

Bezinteresowniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: be­zin­te­re­sow­nie


Źródła:

SJP.pl

Bezinteresowniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: be­zin­te­re­sow­ny; bar­dziej be­zin­te­re­sow­ny


Źródła:

SJP.pl

Bezinteresowność

dzia­ła­nie ze szla­chet­nych po­bu­dek, bez szu­ka­nia dla sie­bie ko­rzy­ści, zwła­szcza ma­te­rial­nych; do­bro­czyn­ność, al­tru­izm, fi­lan­tro­pia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest be­zin­te­re­sow­ne; cecha tych, któ­rzy są be­zin­te­re­sow­ni


Be­zin­te­re­sow­ność (od in­te­res­se „ko­rzyść, in­te­res, do­chód”) – w etyce taka cecha dzia­ła­nia pod­mio­tu, przy któ­rej celem dzia­ła­nia nie jest ko­rzyść pod­mio­tu, ale dobro innej osoby. Be­zin­te­re­sow­ność jako cecha dzia­ła­nia pod­mio­tu łączy się z al­tru­iz­mem jako po­sta­wą etycz­ną, przy któ­rej czło­wiek dzia­ła dla dobra in­nych, nawet za cenę poś­wię­ce­nia dobra włas­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezinteresowny

dzia­ła­ją­cy ze szla­chet­nych po­bu­dek, bez szu­ka­nia dla sie­bie ko­rzy­ści, zwła­szcza ma­te­rial­nych; do­bro­czyn­ny, al­tru­i­stycz­ny, fi­lan­tro­pij­ny


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie ocze­ku­je ko­rzy­ści ze swo­ich szla­chet­nych dzia­łań, czy­nów, do­brych uczyn­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezinwazyjność

→ be­zin­wa­zyj­ny


Patrz:bezinwazyjny

Źródła:

SJP.pl

Bezinwazyjny

w me­dy­cy­nie: poz­wa­la­ją­cy na zba­da­nie na­rzą­dów bez sond i in­ter­wen­cji chi­rur­gicz­nej


Źródła:

SJP.pl

Bezinwestycyjność

→ be­zin­we­sty­cyj­ny


Patrz:bezinwestycyjny

Źródła:

SJP.pl

Bezinwestycyjny

przy­miot­nik

 (1.1) od­by­wa­ją­cy się bez in­we­sty­cji, nie wy­ma­ga­ją­cy po­dej­mo­wa­nia in­we­sty­cji


Źródła:

Wiktionary

Bezjajeczny

1. o je­dze­niu: nie­za­wie­ra­ją­cy jajek;
2. o męż­czyź­nie: po­zba­wio­ny cha­rak­te­ru; ni­ja­ki


przy­miot­nik

 (1.1) kulin. nie­za­wie­ra­ją­cy jaj


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezjamowce

grupa zwie­rząt po­zba­wio­nych jam ciała w sta­dium do­ro­słym


Źródła:

SJP.pl

Bezjądrowe

nie­ma­ją­cy jądra ko­mór­ko­we­go


Źródła:

SJP.pl

Bezjądrowiec

or­ga­nizm zbu­do­wa­ny z ko­mó­rek nie­za­wie­ra­ją­cych jądra ko­mór­ko­we­go; pro­to­ka­riont, pro­ka­riont, przed­ją­dro­wiec, pra­ją­dro­wiec, or­ga­nizm pro­ka­rio­tycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Bezjądrowy

nie­ma­ją­cy jądra ko­mór­ko­we­go


Źródła:

SJP.pl

Bezjądrzasty

ko­mór­ka bez­ją­drza­sta - ko­mór­ka, która utra­ci­ła jądro w pro­ce­sie spe­cja­li­za­cji


Źródła:

SJP.pl

Bezjęzyczny

przy­miot­nik

 (1.1) rzad. taki, który nie ma ję­zy­ka


Źródła:

Wiktionary

Bezjęzykowe

ro­dzi­na pła­zów be­zo­go­no­wych; grzbie­to­ro­dy, grzbie­to­ro­do­wa­te, żaby bez­ję­zycz­ne


Źródła:

SJP.pl

Bezkarnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób uni­ka­ją­cy przy­krych kon­sek­wen­cji, bez kary


Źródła:

Wiktionary

Bezkarniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: bez­kar­nie


Źródła:

SJP.pl

Bezkarniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: bez­kar­ny


Źródła:

SJP.pl

Bezkarność

→ bez­kar­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­zo­sta­wa­nie bez uka­ra­nia

 (1.2) ucho­dze­nie prze­wi­nień bez kary, brak obaw przed uka­ra­niem


Patrz:bezkarny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkarny

1. po­zo­sta­ją­cy bez kary;
2. taki, któ­re­mu winy ucho­dzą bez kary


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ucho­dzi bez kary


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkasowy

nie­za­wie­ra­ją­cy kasy, np. bez­ka­so­wy sklep


Źródła:

SJP.pl

Bezkastowość

→ bez­ka­sto­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bez­ka­sto­we; cecha tych, któ­rzy są bez­ka­sto­wi


Patrz:bezkastowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkastowy

przy­miot­nik

 (1.1) nie po­sia­da­ją­cy kast, nie po­dzie­lo­ny na kasty


Źródła:

Wiktionary

Bezkatalityczny

przy­miot­nik

 (1.1) chem. od­by­wa­ją­cy się bez ka­ta­li­za­to­ra


Źródła:

Wiktionary

Bezkazeinowy

przy­miot­nik

 (1.1) kulin. bio­chem. po­zba­wio­ny ka­ze­i­ny, nie­za­wie­ra­ją­cy ka­ze­i­ny


Źródła:

Wiktionary

Bezkidka

po­tocz­nie: ko­bie­ta, która nie ma dzie­ci


Źródła:

SJP.pl

Bezkielichowy

nie­ma­ją­cy kie­li­cha, np. rura bez­kie­li­cho­wa - rura nie­ma­ją­ca roz­sze­rzo­ne­go końca


Źródła:

SJP.pl

Bezkierunkowość

→ bez­kie­run­ko­wy


Patrz:bezkierunkowy

Źródła:

SJP.pl

Bezkierunkowy

nie­ma­ją­cy kie­run­ku


przy­miot­nik

 (1.1) nie ma­ją­cy kie­run­ku lub celu, nie­u­kie­run­ko­wa­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezklasowość

→ bez­kla­so­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bez­kla­so­we; cecha tych, któ­rzy są bez­kla­so­wi


Patrz:bezklasowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezklasowy

przy­miot­nik

 (1.1) so­cjol. nie ma­ją­cy klas, nie po­dzie­lo­ny na klasy, nie wy­róż­nia­ją­cy klas


Źródła:

Wiktionary

Bezklatkowy

po­zba­wio­ny klat­ki, nie­o­gra­ni­czo­ny klat­ką


Źródła:

SJP.pl

Bezklejowy

nie­wy­ma­ga­ją­cy uży­cia kleju


Źródła:

SJP.pl

Bezklozetowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) nie­wy­po­sa­żo­ny w klo­zet


Źródła:

Wiktionary

Bezkluczowy

dzia­ła­ją­cy bez fi­zycz­ne­go klu­cza


Źródła:

SJP.pl

Bezkluczykowy

nie­wy­ma­ga­ją­cy uży­cia klu­czy­ka


Źródła:

SJP.pl

Bezkofeinowy

nie­za­wie­ra­ją­cy ko­fe­i­ny


przy­miot­nik

 (1.1) nie­za­wie­ra­ją­cy ko­fe­i­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkolankowy

w bo­ta­ni­ce: nie­ma­ją­cy ko­la­nek; bezcz­łon­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Bezkolbowy

przy­miot­nik

 (1.1) wojsk. (o broni strze­lec­kiej) nie­ma­ją­cy kolby


Źródła:

Wiktionary

Bezkolcowy

nie­ma­ją­cy kol­ców


przy­miot­nik

 (1.1) nie ma­ją­cy kol­ców


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkolizyjnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) bez na­ra­że­nia na ko­liz­ję


Źródła:

Wiktionary

Bezkolizyjność

→ bez­ko­li­zyj­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bez­ko­li­zyj­ne


Patrz:bezkolizyjny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkolizyjny

od­por­ny na ko­liz­ję, umoż­li­wia­ją­cy ruch po­ja­zdów bez na­ra­że­nia na ko­liz­ję


przy­miot­nik

 (1.1) nie­na­ra­żo­ny na ko­liz­ję

 (1.2) umoż­li­wia­ją­cy ruch po­ja­zdów bez ko­liz­ji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkolorowy

nie­ma­ją­cy ko­lo­ru; be­zbarw­ny


Źródła:

SJP.pl

Bezkompromisowiec

po­tocz­nie: osoba nie­uz­na­ją­ca kom­pro­mi­sów


Źródła:

SJP.pl

Bezkompromisowo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób bez­kom­pro­mi­so­wy


Źródła:

Wiktionary

Bezkompromisowość

nie­u­stę­pli­wość


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co bez­kom­pro­mi­so­we


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkompromisowy

1. nie­uz­na­ją­cy sprze­ci­wu;
2. bezwz­ględ­ny


przy­miot­nik

 (1.1) nie­i­dą­cy na kom­pro­mi­sy, nie­uz­na­ją­cy kom­pro­mi­sów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkomórkowy

ce­chu­ją­cy się bra­kiem ko­mó­rek, nie­zbu­do­wa­ny z ko­mó­rek


Źródła:

SJP.pl

Bezkonduktorski

nie­wy­ma­ga­ją­cy obec­no­ści kon­duk­to­ra, np. ob­słu­ga bez­kon­duk­tor­ska


Źródła:

SJP.pl

Bezkonfliktowo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób bez­kon­flik­to­wy


Źródła:

Wiktionary

Bezkonfliktowość

→ bez­kon­flik­to­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak kon­flik­tów, niew­szczy­na­nie kon­flik­tów


Patrz:bezkonfliktowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkonfliktowy

nie za­wie­ra­ją­cy kon­flik­tów


przy­miot­nik

 (1.1) nie wy­wo­łu­ją­cy kon­flik­tów, stro­nią­cy od agre­sji, przy­jaz­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkonkurencyjnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w taki spo­sób, któ­re­mu nikt nie może do­rów­nać


Źródła:

Wiktionary

Bezkonkurencyjność

→ bez­kon­ku­ren­cyj­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co bez­kon­ku­ren­cyj­ne; cecha tego, kto jest bez­kon­ku­ren­cyj­ny


Patrz:bezkonkurencyjny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkonkurencyjny

taki, któ­re­mu nie można do­rów­nać; naj­lep­szy; nie­za­stą­pio­ny


przy­miot­nik

 (1.1) któ­re­mu nie można do­rów­nać, z któ­rym nie można kon­ku­ro­wać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkonny

nie­ma­ją­cy konia, po­zba­wio­ny konia


przy­miot­nik

 (1.1) bez koni; nie po­sia­da­ją­cy ani nie wy­ko­rzy­stu­ją­cy koni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkontaktowy

nie­wy­ma­ga­ją­cy kon­tak­tu


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) nie­wy­ma­ga­ją­cy kon­tak­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkorzeniowy

wol­fia bez­ko­rze­nio­wa - najm­niej­sza w Pol­sce ro­śli­na okry­to­na­sien­na z ro­dzi­ny obraz­ko­wa­tych; wolf­fia bez­ko­rze­nio­wa


Źródła:

SJP.pl

Bezkorzystność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bez­ko­rzyst­ne; cecha tych, któ­rzy są bez­ko­rzyst­ni


Źródła:

Wiktionary

Bezkosmkowate

ro­dzi­na ro­ślin bezk­wia­to­wych; Li­ce­a­ce­ae


Źródła:

SJP.pl

Bezkost

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) mit­słow. isto­ta pół­de­mo­nicz­na bę­dą­ca ro­dza­jem wam­pi­ra


Źródła:

Wiktionary

Bezkosztowość

cecha tego, co nie za­wie­ra kosz­tów; bez­płat­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co bez­kosz­to­we


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkosztowy

po­zba­wio­ny kosz­tów; bez­płat­ny


Źródła:

SJP.pl

Bezkołowy

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie ma kół


Źródła:

Wiktionary

Bezkońcówkowy

nie­za­wie­ra­ją­cy koń­có­wek


przy­miot­nik

 (1.1) jęz. nie ma­ją­cy koń­ców­ki flek­syj­nej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkrańcowy

rzad­ko: nie­ma­ją­cy krań­ców; bez­kres­ny, bez­gra­nicz­ny, bez­brzeż­ny


Źródła:

SJP.pl

Bezkres

pusta, ogrom­na prze­strzeń bez gra­nic


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) książk. roz­le­gła prze­strzeń spra­wia­ją­ca wra­że­nie braku gra­nic


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkresność

→ bez­kres­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bez­kres­ne; cecha tych, któ­rzy są bez­kres­ni


Patrz:bezkresny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkresny

taki, który nie ma końca; nie­skoń­czo­ny; roz­le­gły, ogrom­ny, niez­mie­rzo­ny


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie ma kresu (końca)

 (1.2) bar­dzo roz­le­gły; wy­da­ją­cy się po­zba­wio­nym gra­nic


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkrok

naj­szyb­sza tech­ni­ka po­ru­sza­nia się na bie­gów­kach w bie­gach nar­ciar­skich


Źródła:

SJP.pl

Bezkropkowy

taki, który nie ma kro­pek


Źródła:

SJP.pl

Bezkrwawo

przy­miot­nik

 (1.1) w spo­sób bezkr­wa­wy


Źródła:

Wiktionary

Bezkrwawość

→ bezkr­wa­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co bezkr­wa­we


Patrz:bezkrwawy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkrwawy

nie­wy­ma­ga­ją­cy roz­le­wu krwi; niekr­wa­wy


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który od­by­wa się bez roz­le­wu krwi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkrwistość

→ bezkr­wi­sty


Patrz:bezkrwisty

Źródła:

SJP.pl

Bezkrwisty

po­zba­wio­ny krwi; ane­micz­ny, blady


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie ma w sobie wy­ra­zi­sto­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkrytycyzm

brak kry­ty­cyz­mu; bez­kry­tycz­ność


Źródła:

SJP.pl

Bezkrytycznie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób bez­kry­tycz­ny, bez słowa kry­ty­ki


Źródła:

Wiktionary

Bezkrytyczniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: bez­kry­tycz­nie


Źródła:

SJP.pl

Bezkrytyczniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: bez­kry­tycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Bezkrytyczność

brak kry­ty­cyz­mu; bez­kry­ty­cyzm


Źródła:

SJP.pl

Bezkrytyczny

nie­u­mie­ją­cy oce­nić kry­tycz­nie cze­goś lub kogoś; łat­wo­wier­ny, na­iw­ny


przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny kry­ty­ki, cał­ko­wi­cie coś ak­cep­tu­ją­cy bez słowa sprze­ci­wu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkrólewie

czas mię­dzy ustą­pie­niem jed­ne­go króla a ob­ję­ciem wła­dzy przez ko­lej­ne­go; mię­dzy­kró­le­wie, in­ter­re­gnum


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) okres po­mię­dzy śmier­cią lub ab­dy­ka­cją króla a ko­ro­na­cją jego na­stęp­cy;

 (1.2) chaos, anar­chia spo­wo­do­wa­na bra­kiem osoby kie­ru­ją­cej, rzą­dzą­cej


Zo­bacz też: Bez­kró­le­wie, po­wieść Ka­ro­la Buns­cha.

Bez­kró­le­wie ( in­ter­re­gnum dosł. „mię­dzy­kró­le­wie”) – okres mię­dzy śmier­cią lub ab­dy­ka­cją da­ne­go króla, a wstą­pie­niem na tron (ko­ro­na­cją) jego na­stęp­cy.

Obu (pol­skie­go i ła­ciń­skie­go) ter­mi­nów używa się też cza­sem, mając na myśli kon­kret­ne okre­sy hi­sto­rycz­ne, np. sy­tu­a­cję w Pol­sce po śmier­ci Wła­dy­sła­wa III War­neń­czy­ka, por­tu­gal­ski kry­zys w la­tach 1383–1385 lub lata 1332–1340 w hi­sto­rii Danii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezkręgowce

grupa zwie­rząt wie­lo­ko­mór­ko­wych bez szkie­le­tu wew­nętrz­ne­go w po­sta­ci krę­go­słu­pa i czasz­ki; bez­krę­go­we


Bez­krę­gow­ce (łac. In­ver­te­bra­ta) – ze­spół wszyst­kich grup zwie­rzę­cych o roz­ma­i­tych pla­nach bu­do­wy i róż­nym po­cho­dze­niu, prze­ciw­sta­wia­ny po­tocz­nie krę­gow­com (Ver­te­bra­ta). Jest to sztucz­na jed­nost­ka sy­ste­ma­tycz­na gru­pu­ją­ca zwie­rzę­ta wie­lo­ko­mór­ko­we (Me­ta­zoa), wy­o­dręb­nia­ne na pod­sta­wie ne­ga­tyw­nej cechy dia­gno­stycz­nej – braku szkie­le­tu wew­nętrz­ne­go (osio­we­go) w po­sta­ci krę­go­słu­pa i czasz­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bezkręgowe

grupa zwie­rząt wie­lo­ko­mór­ko­wych bez szkie­le­tu wew­nętrz­ne­go w po­sta­ci krę­go­słu­pa i czasz­ki; bez­krę­gow­ce


Źródła:

SJP.pl

Bezkręgowiec

zwie­rzę nie ma­ją­ce krę­go­słu­pa; bez­krę­go­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. zwie­rzę nie ma­ją­ce szkie­le­tu;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkręgowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bez­krę­go­we


Źródła:

Wiktionary

Bezkręgowy

o zwie­rzę­tach: nie­ma­ją­cy kost­ne­go lub chrząst­ko­we­go szkie­le­tu


przy­miot­nik

 (1.1) zool. nie­po­sia­da­ją­cy szkie­le­tu

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) zool. zwie­rzę nie­po­sia­da­ją­ce szkie­le­tu chrząst­ko­we­go lub kost­ne­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezksiężycowy

przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny wi­do­ku księ­ży­ca, świa­tła księ­ży­co­we­go


Źródła:

Wiktionary

Bezkształt

coś bezksz­tałt­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Bezkształtność

→ bezksz­tałt­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak kształ­tu; cecha cze­goś, co nie ma okre­ślo­ne­go kształ­tu


Patrz:bezkształtny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkształtny

przy­miot­nik

 (1.1) o nie­wy­raź­nym, nie­re­gu­lar­nym kszatł­cie

 (1.2) nie­spre­cy­zo­wa­ny, nie­mal nie­u­chwyt­ny


Źródła:

Wiktionary

Bezkurkowy

nie­ma­ją­cy kurka


Źródła:

SJP.pl

Bezkwiatowy

taki, który nie ma kwia­tów


przy­miot­nik

 (1.1) bot. nie ma­ją­cy kwia­tów (czę­ści ro­ślin­nych)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkwietny

przy­miot­nik

 (1.1) nie ma­ją­cy kwia­tów (ro­ślin)


Źródła:

Wiktionary

Bezkłowy

nie­ma­ją­cy kłów


przy­miot­nik

 (1.1) techn. nie ma­ją­cy kłów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezlaktozowiec

po­tocz­nie: osoba bę­dą­ca na die­cie nie­za­wie­ra­ją­cej lak­to­zy


Źródła:

SJP.pl

Bezlaktozowy

nie­za­wie­ra­ją­cy lak­to­zy


przy­miot­nik

 (1.1) kulin. bio­chem. po­zba­wio­ny lak­to­zy, nie­za­wie­ra­ją­cy lak­to­zy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezleda

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. nie­wiel­ka rzeka w pół­noc­nej Pol­sce i w Rosji (obwód kró­le­wiec­ki)


Źródła:

Wiktionary

Bezleśny

cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się bra­kiem lasów


przy­miot­nik

 (1.1) cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się bra­kiem lasów, nie­za­le­sio­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezligaturowy

nie­ma­ją­cy li­ga­tur


Źródła:

SJP.pl

Bezlik

duża ilość cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wiel­ka ilość, licz­ba cze­goś


Bez­lik – skała na Wy­ży­nie Czę­sto­chow­skiej w obrę­bie Wy­ży­ny Kra­kow­sko-Czę­sto­chow­skiej. Znaj­du­je się w lesie po pół­noc­nej stro­nie za­bu­do­wa­ne­go ob­sza­ru Za­stud­nia (część wsi Su­li­szo­wi­ce), ad­mi­ni­stra­cyj­nie w obrę­bie wsi Sied­lec w po­wie­cie czę­sto­chow­skim, w gmi­nie Janów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezlimitowy

bez li­mi­tu, bez ogra­ni­cze­nia ilo­ści lub czasu


Źródła:

SJP.pl

Bezlist

mech z ro­dzi­ny bez­li­sto­wa­tych, ros­ną­cy w miej­scach ocie­nio­nych, nieco wil­got­nych i kwa­śnych


Bez­list ("Bux­ba­u­mia") – ro­dzaj mchów (prąt­ni­ków) z mo­no­ty­po­wej ro­dzi­ny bez­li­sto­wa­te "Bux­ba­u­mia­ce­a­ce" i rzędu bez­li­stow­ce "Bux­ba­u­mia­les". Obej­mu­je 12 ga­tun­ków. Ro­śli­ny te wy­stę­pu­ją w Eu­raz­ji i Ame­ry­ce Pół­noc­nej, w roz­pro­sze­niu w stre­fie tro­pi­kal­nej oraz w Au­stra­lii i na wy­spach Pa­cy­fi­ku, w tym Nowej Ze­lan­dii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bezlistne

nie­ma­ją­cy liści; bez­li­sty


Źródła:

SJP.pl

Bezlistny

nie­ma­ją­cy liści; bez­li­sty


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie ma liści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezlistowate

ro­dzi­na mchów li­ścia­stych; bez­li­ścio­wa­te


Źródła:

SJP.pl

Bezlisty

nie­ma­ją­cy liści; bez­list­ny


Źródła:

SJP.pl

Bezlisz

li­czeb­nik nie­o­kre­ślo­ny

 (1.1) stpol. śrpol. bar­dzo, zbyt, bez liku da­ta­def|1455|1535.


Źródła:

Wiktionary

Bezlitosność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, kto jest bez­li­tos­ny; cecha tego, co bez­li­tos­ne


Źródła:

Wiktionary

Bezlitosny

nie­ma­ją­cy li­to­ści


przy­miot­nik

 (1.1) okrut­ny; taki, który nie ma li­to­ści


Bez­li­tos­ny (han­gul: 불한당, MOCT: "Bul-han-dang") – po­łud­nio­wo­ko­re­ań­ski film kry­mi­nal­ny z 2017 roku w re­ży­se­rii Byun Sung-hyuna. W głów­nych ro­lach wy­stą­pi­li Sul Kyung-gu i Yim Si-wan.

Film miał swoją pre­mie­rę w Korei Po­łud­nio­wej 17 maja 2017 roku, a mię­dzy­na­ro­do­wą - w ra­mach sek­cji "Mid­night Scre­e­nings" na 70. MFF w Can­nes 24 maja 2017 roku. W Pol­sce film po raz pier­wszy zo­stał wyś­wiet­lo­ny 6 kwiet­nia 2018 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezlitośnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób bez­li­tos­ny


Źródła:

Wiktionary

Bezlitośniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: bez­li­to­śnie


Źródła:

SJP.pl

Bezlitośniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: bez­li­tos­ny


Źródła:

SJP.pl

Bezliściowate

ro­dzi­na mchów li­ścia­stych; bez­li­sto­wa­te


Źródła:

SJP.pl

Bezlotek

ptak o krót­kich no­gach i skrzy­dłach oraz czar­no-bia­łym upie­rze­niu, nie­la­ta­ją­cy, lecz świet­nie pły­wa­ją­cy, ży­ją­cy w wiel­kich ko­lo­niach, głów­nie na An­tark­ty­dzie; ping­win


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. ptak nie­lot­ny, o czar­no-bia­łym upie­rze­niu, przy­sto­so­wa­ny do życia w zim­nym kli­ma­cie, po­ru­sza­ją­cy się głów­nie pie­szo lub pły­wa­niem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezlotki

ptak o krót­kich no­gach i skrzy­dłach oraz czar­no-bia­łym upie­rze­niu, nie­la­ta­ją­cy, lecz świet­nie pły­wa­ją­cy, ży­ją­cy w wiel­kich ko­lo­niach, głów­nie na An­tark­ty­dzie; ping­win


Źródła:

SJP.pl

Bezludnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) tak, że nie ma ludzi


Źródła:

Wiktionary

Bezludność

cecha cze­goś nie­za­miesz­ka­ne­go przez ludzi


Źródła:

SJP.pl

Bezludny

cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się bra­kiem ludzi; wy­lud­nio­ny, pusty


przy­miot­nik

 (1.1) taki, gdzie nie ma ludzi; nie­za­miesz­ka­ły przez ludzi, nie­bę­dą­cy za­lud­nio­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezludzie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) miej­sce, gdzie nie ma ludzi


Źródła:

Wiktionary

Bezlusterkowiec

apa­rat fo­to­gra­ficz­ny bez lu­ster­ka za obiek­ty­wem, od­chy­la­ją­ce­go się w mo­men­cie ro­bie­nia zdję­cia, w któ­rym kadr ob­ser­wu­je się na wbu­do­wa­nym mo­ni­to­rze


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) fot. kom­pak­to­wy apa­rat fo­to­gra­ficz­ny z wy­mien­ną op­ty­ką


Apa­rat bez­lu­ster­ko­wy z wy­mien­ny­mi obiek­ty­wa­mi (MILC, Mir­ror­less In­ter­chan­ge­a­ble Lens Ca­me­ra), po­tocz­nie bez­lu­ster­ko­wiec ( mir­ror­less ca­me­ra), al­ter­na­tyw­nie EVIL ( Elec­tro­nic View­fin­der In­ter­chan­ge­a­ble Lens) – nazwa typu cy­fro­we­go apa­ra­tu fo­to­gra­ficz­ne­go, po­sia­da­ją­ce­go moż­li­wość wy­mia­ny obiek­ty­wów mon­to­wa­nych w kor­pu­sie, w któ­rym wy­e­li­mi­no­wa­no op­tycz­ny układ wiz­je­ra z lu­strem (stąd nazwa), ma­tów­ką i pryz­ma­tem pen­ta­go­nal­nym, a pod­gląd kadru wy­ko­nu­je się na wbu­do­wa­nym mo­ni­to­rze bądź ekra­nie wiz­je­ra.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezlusterkowo

→ bez­lu­ster­ko­wy


Patrz:bezlusterkowy

Źródła:

SJP.pl

Bezlusterkowy

apa­rat bez­lu­ster­ko­wy - apa­rat cy­fro­wy nie­po­sia­da­ją­cy lu­stra


Źródła:

SJP.pl

Bezma

par­ty­ku­ła oce­nia­ją­ca

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ponoć, praw­do­po­dob­nie


Źródła:

Wiktionary

Bezmajtkowy

1. nie­ma­ją­cy maj­tek;
2. raj­sto­py bez­majt­ko­we - raj­sto­py nie­ma­ją­ce wszy­tej czę­ści majt­ko­wej


Źródła:

SJP.pl

Bezmali

mo­du­lant

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. po­dob­no, ponoć


Źródła:

Wiktionary

Bezmaseczkowiec

po­tocz­nie: osoba nie­no­szą­ca ma­secz­ki ochron­nej pod­czas epi­de­mii wi­ru­sa; bez­ma­sko­wiec


Źródła:

SJP.pl

Bezmaskowiec

po­tocz­nie: osoba nie­no­szą­ca ma­secz­ki ochron­nej pod­czas epi­de­mii wi­ru­sa; bez­ma­secz­ko­wiec


Źródła:

SJP.pl

Bezmateczny

przy­miot­nik

 (1.1) pszcz. po­zba­wio­ny matki pszcze­lej, bez matki


Źródła:

Wiktionary

Bezmatek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pszcz. ro­dzi­na pszcze­la po­zba­wio­na matki pszcze­lej


Źródła:

Wiktionary

Bezmelodyjność

→ bez­me­lo­dyj­ny


Patrz:bezmelodyjny

Źródła:

SJP.pl

Bezmian

dawna pro­sta waga prze­suw­ni­ko­wa o sta­łym od­waż­ni­ku; waga rzym­ska, przez­mian


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) me­trol. hand. pro­sta waga dźwi­gnio­wa z prze­su­wa­nym cię­żar­kiem, słu­żą­ca do wa­że­nia to­wa­rów


Bez­mian, ina­czej przez­mian, waga rzym­ska, waga prze­suw­ni­ko­wa – waga skła­da­ją­ca się z ra­mie­nia (ro­dzaj dźwi­gni dwu­stron­nej) po­sia­da­ją­ce­go na jed­nym końcu ha­czyk do za­wie­sze­nia wa­żo­ne­go przed­mio­tu, a na dru­gim stały ob­ciąż­nik. Wa­że­nie po­le­ga­ło na takim umiej­sco­wie­niu punk­tu za­wie­sze­nia dźwi­gni, aby była ona w po­ło­że­niu po­zio­mym. Na ra­mie­niu zaz­na­czo­ne były punk­ty oz­na­cza­ją­ce masę wa­żo­ne­go przed­mio­tu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezmiar

ogrom­na prze­strzeń lub ilość


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) niez­mie­rzo­na, nie­o­gra­ni­czo­na prze­strzeń


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezmiejscowy

niez­wią­za­ny z żad­nym kon­kret­nym miej­scem


Źródła:

SJP.pl

Bezmierność

→ bez­mier­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bez­mier­ne


Patrz:bezmierny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezmierny

przy­miot­nik

 (1.1) ogrom­ny tak, że aż nie­moż­li­wy do zmie­rze­nia


Źródła:

Wiktionary

Bezmiesięczny

przy­miot­nik

 (1.1) poet. bezk­się­ży­co­wy


Źródła:

Wiktionary

Bezmieszkaniowiec

osoba nie ma­ją­ca włas­ne­go miesz­ka­nia


Źródła:

SJP.pl

Bezmięsny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) o je­dze­niu, die­cie: nie­za­wie­ra­ją­cy mięsa, po­zba­wio­ny mięsa

 (1.2) o dniu, ty­god­niu itp.: taki, w któ­rym nie je się mięsa, nie pro­wa­dzi się sprze­da­ży mięsa


Źródła:

Wiktionary

Bezmiłosierny

daw­niej: nie­mi­ło­sier­ny - nie­ma­ją­cy li­to­ści


Źródła:

SJP.pl

Bezmleczny

nie­za­wie­ra­ją­cy mleka


Źródła:

SJP.pl

Bezmocz

nie­wyt­wa­rza­nie się moczu na sku­tek scho­rze­nia nerek lub nie­moż­ność wy­da­la­nia go; anu­ria


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. brak wy­da­la­nia lub wyt­wa­rza­nia moczu;


Bez­mocz ( anu­ria) – do­bo­wa ilość moczu mniej­sza od 100 ml.

Bez­mocz jest nie­bez­piecz­nym dla zdro­wia i życia sta­nem pa­to­lo­gicz­nym, spo­wo­do­wa­nym np. przez usz­ko­dze­nie lub cho­ro­bę nerki, ucisk, zat­ka­nie ka­na­li­ków ner­ko­wych czy za­bu­rze­nie krą­że­nia ner­ko­we­go krwi. Bez­mocz, za­leż­nie od stanu, może być le­czo­ny far­ma­ko­lo­gicz­nie lub, w skraj­nych przy­pad­kach, może wy­ma­gać dia­li­zy zew­ną­trzu­stro­jo­wej lub prze­szcze­pu nerki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezmulisty

po­zba­wio­ny mułu


Źródła:

SJP.pl

Bezmuszlowy

nie­za­wie­ra­ją­cy musz­li


Źródła:

SJP.pl

Bezmysł

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. med. znie­do­łęż­nie­nie umy­sło­we

 (1.2) daw. stan nie­my­śle­nia


Źródła:

Wiktionary

Bezmyślnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób bez­myśl­ny, bez na­my­słu


Źródła:

Wiktionary

Bezmyślniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: bez­myśl­nie


Źródła:

SJP.pl

Bezmyślność

→ bez­myśl­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, kto jest bez­myśl­ny


Patrz:bezmyślny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezmyślny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nad ni­czym się nie za­sta­na­wia; także. świad­czą­cy o ta­kiej cesze

 (1.2) do­ko­na­ny bez udzia­łu świa­do­mo­ści


Źródła:

Wiktionary

Bezmózg

po­tocz­nie: osoba głu­pia, bez­myśl­na; bez­móz­go­wiec


Źródła:

SJP.pl

Bezmózgi

1. nie­ma­ją­cy mózgu;
2. bez­myśl­ny, głupi


przy­miot­nik

 (1.1) nie­ma­ją­cy mózgu

 (1.2) przen. po­zba­wio­ny ro­zu­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezmózgowie

wada wro­dzo­na, po­le­ga­ją­ca na nie­wyksz­tał­ce­niu się mózgu u płodu; anen­ce­fa­lia


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) med. wada roz­wo­jo­wa po­le­ga­ją­ca na nie­wyksz­tał­ce­niu się móz­go­wia;

 (1.2) pot. po­gard. brak my­śle­nia


Bez­móz­go­wie (łac. "anen­cep­ha­lia") – le­tal­na (śmier­tel­na) wada wro­dzo­na o cha­rak­te­rze mal­for­ma­cji, po­le­ga­ją­ca na braku lub na szcząt­ko­wym roz­wo­ju móz­go­wia, zwy­kle prze­bie­ga­ją­cym łącz­nie z bez­czasz­ko­wiem ("acra­nia") czyli nie­wyksz­tał­ce­niem struk­tur móz­go­czasz­ki. Na­le­ży do tzw. dys­ra­fii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezmózgowiec

1. po­tocz­nie: osoba głu­pia, bez­myśl­na; bez­mózg;
2. w me­dy­cy­nie: płód dot­knię­ty bez­móz­go­wiem


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) med. dziec­ko z bez­móz­go­wiem

 (1.2) pot. obraź. osoba, która za­cho­wu­je się nie­roz­sąd­nie, głu­pio lub bez­myśl­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beznabiałowy

nie­za­wie­ra­ją­cy na­bia­łu


Źródła:

SJP.pl

Beznaczyniowe

grupa ro­ślin rozm­na­ża­ją­cych się za po­mo­cą za­rod­ni­ków, nie­ma­ją­cych kwia­tów i praw­dzi­wych ko­rze­ni


Źródła:

SJP.pl

Beznadzieja

po­tocz­nie: bez­na­dziej­ny, bez­na­dziej­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stan de­spe­ra­cji, utra­ty na­dziei, roz­pacz

 (1.2) pot. coś kiep­skie­go, bez­na­dziej­ne­go, bez war­to­ści lub nie za­po­wia­da­ją­ce­go się do­brze


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beznadziejnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób nie­da­ją­cy na­dziei na po­pra­wę ani suk­ces

 (1.2) pot. bar­dzo źle, kiep­sko

 (1.3) bar­dzo mocno


Źródła:

Wiktionary

Beznadziejniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: bez­na­dziej­nie


Źródła:

SJP.pl

Beznadziejność

→ bez­na­dziej­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co bez­na­dziej­ne; stan bez­na­dziei


Patrz:beznadziejny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beznadziejny

1. taki, który się nie po­do­ba; okrop­ny, strasz­ny, pot­wor­ny;
2. nie­da­ją­cy szans na po­myśl­ny wynik; roz­pacz­li­wy


przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny wszel­kiej na­dziei

 (1.2) kiep­ski, bar­dzo słaby

 (1.3) iron. o znacz­nym na­si­le­niu ja­kiejś cechy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beznakładowy

nie­wy­ma­ga­ją­cy na­kła­dów pie­nię­dzy, pracy lub ener­gii


Źródła:

SJP.pl

Beznamiętnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób bez­na­mięt­ny, po­zba­wio­ny na­mięt­no­ści


Źródła:

Wiktionary

Beznamiętność

→ bez­na­mięt­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, kto lub co jest bez­na­mięt­ne; obo­jęt­ność, apa­tia


Patrz:beznamiętny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beznamiętny

bez emo­cji, nie­o­kre­ślo­ny, mdły


przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny emo­cji, emo­cjo­nal­ne­go za­an­ga­żo­wa­nia; obo­jęt­ny, chłod­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beznapisowy

nie­za­wie­ra­ją­cy żad­ne­go na­pi­su


Źródła:

SJP.pl

Beznarodowy

przy­miot­nik

 (1.1) rzad. nie ma­ją­cy na­ro­do­wo­ści, oder­wa­ny od ja­kie­go­kol­wiek na­ro­du


Źródła:

Wiktionary

Beznerwowate

ro­dzi­na ro­ślin z gro­ma­dy wą­tro­bow­ców


Źródła:

SJP.pl

Beznikotynowy

nie­za­wie­ra­ją­cy ni­ko­ty­ny


Źródła:

SJP.pl

Beznogi

nie­ma­ją­cy nóg lub jed­nej nogi; bez­noż­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) nie­ma­ją­cy nóg

 (1.2) nie­ma­ją­cy jed­nej nogi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beznormie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) stan, w któ­rym normy spo­łecz­ne nie są prze­strze­ga­ne


Źródła:

Wiktionary

Beznosy

nie­ma­ją­cy nosa


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) nie­ma­ją­cy nosa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beznożność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bez­noż­ne; cecha tych, któ­rzy są bez­noż­ni


Źródła:

Wiktionary

Beznożny

nie­ma­ją­cy nóg lub jed­nej nogi; bez­no­gi


przy­miot­nik

 (1.1) nie po­sia­da­ją­cy wcale nóg


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beznutowy

taki, który nie ma nut


Źródła:

SJP.pl

Beznóżkowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który nie ma nóżek


Źródła:

Wiktionary

Bezoar

ku­li­sty twór w żo­łąd­ku prze­żu­wa­czy (np. kóz, krów), pow­sta­ją­cy z nie­straw­nych czą­stek po­kar­mu oraz poł­knię­tej w cza­sie li­nie­nia sier­ści; w me­dy­cy­nie lu­do­wej przy­pi­sy­wa­no mu wła­ści­wo­ści ma­gicz­ne i lecz­ni­cze; strut


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wet. ku­li­sty twór pow­sta­ją­cy w żo­łąd­kach prze­żu­wa­czy z nie­stra­wio­nych resz­tek po­kar­mu, sier­ści oraz włó­kien ro­ślin­nych;

 (1.2) daw. od­trut­ka


Be­zo­ar (arab. "bāzahr", pers. "bād-zahr") – rze­ko­my ka­mień je­li­to­wy, na­gro­ma­dze­nie nie­stra­wio­nych sub­stan­cji w ukła­dzie po­kar­mo­wym zwie­rząt, w tym ludzi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezoarowy

przy­miot­nik od: be­zo­ar


Źródła:

SJP.pl

Bezobjawowiec

osoba bę­dą­ca no­si­cie­lem ja­kiejś cho­ro­by, ale nie­ma­ją­ca jej ob­ja­wów


Źródła:

SJP.pl

Bezobjawowo

przy­słó­wek

 (1.1) med. bez ob­ja­wów, symp­to­mów


Źródła:

Wiktionary

Bezobjawowość

→ be­zob­ja­wo­wy


Patrz:bezobjawowy

Źródła:

SJP.pl

Bezobjawowy

nie­da­ją­cy ob­ja­wów swo­jej obec­no­ści


przy­miot­nik

 (1.1) med. taki, który nie daje ob­ja­wów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezobsługowość

→ be­zob­słu­go­wy


Patrz:bezobsługowy

Źródła:

SJP.pl

Bezobsługowy

nie­wy­ma­ga­ją­cy ob­słu­gi; au­to­ma­tycz­ny, sa­mo­czyn­ny


Źródła:

SJP.pl

Bezoczny

przy­miot­nik

 (1.1) nie ma­ją­cy oczu


Źródła:

Wiktionary

Bezoczy

przy­miot­nik

 (1.1) daw. nie­ma­ją­cy oczu


Źródła:

Wiktionary

Bezodpadowy

w tech­ni­ce: nie­da­ją­cy, nie­wyt­wa­rza­ją­cy od­pa­dów


przy­miot­nik

 (1.1) nie wyt­wa­rza­ją­cy od­pa­dów, nie po­wo­du­ją­cy pow­sta­wa­nia od­pa­dów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezodpływowy

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie ma od­pły­wu, nie ucho­dzi z niego żadna rzeka


Źródła:

Wiktionary

Bezodrzutowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest be­zo­drzu­to­we


Źródła:

Wiktionary

Bezodrzutowy

przy­miot­nik

 (1.1) nie­po­wo­du­ją­cy odrzu­tu


Źródła:

Wiktionary

Bezodsetkowy

bez od­se­tek


Źródła:

SJP.pl

Bezogoniasty

nie­ma­ją­cy ogona; be­zo­go­no­wy


Źródła:

SJP.pl

Bezogonkowy

przy­miot­nik

 (1.1) bot. nie­ma­ją­cy ogon­ka, wy­ra­sta­ją­cy bez­poś­red­nio z ga­łąz­ki


Źródła:

Wiktionary

Bezogonowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest be­zo­go­no­we


Źródła:

Wiktionary

Bezogonowy

nie­ma­ją­cy ogona; be­zo­go­nia­sty


przy­miot­nik

 (1.1) książk. biol. nie­ma­ją­cy ogona, czyli koń­co­wej czę­ści tu­ło­wia

 (1.2) techn. nie­ma­ją­cy ogona, czyli koń­co­wej czę­ści kon­struk­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezok.

skrót od: be­zo­ko­licz­nik, be­zo­ko­licz­ni­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Bezokapowy

nie­ma­ją­cy okapu


Źródła:

SJP.pl

Bezoki

nie­ma­ją­cy oczu lub jed­ne­go oka


przy­miot­nik

 (1.1) nie­ma­ją­cy oczu

 (1.2) nie­ma­ją­cy oka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezokienny

nie­ma­ją­cy okien, np. be­zo­kien­ny strych


przy­miot­nik

 (1.1) nie ma­ją­cy wcale okien


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezokolicznik

w ję­zy­koz­naw­stwie: pod­sta­wo­wa forma cza­sow­ni­ka (np. robić, piec, ko­chać), która wy­ra­ża czyn­ność lub stan w spo­sób ab­strak­cyj­ny, bez okre­śle­nia osoby, ro­dza­ju, licz­by, czasu i trybu; in­fi­ni­ti­vus, in­fi­ni­ti­wus, in­fi­ni­tyw


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gram. forma cza­sow­ni­ka zaz­wy­czaj (za­leż­nie od ję­zy­ka) nie­o­kre­śla­ją­ca czasu, ro­dza­ju, licz­by, osoby, trybu, stro­ny ani aspek­tu;


Be­zo­ko­licz­nik ( in­fi­ni­ti­vus) – forma cza­sow­ni­ka, która wy­ra­ża czyn­ność lub stan w spo­sób ab­strak­cyj­ny, zaz­wy­czaj bez okre­śla­nia czasu, ro­dza­ju, licz­by, osoby, trybu, stro­ny i aspek­tu. W niek­tó­rych ję­zy­kach może jed­nak wy­ra­żać niek­tó­re z tych ka­te­go­rii, np. w ła­ci­nie ist­nie­ją be­zo­ko­licz­ni­ki wy­ra­ża­ją­ce czas i stro­nę, a w grece kla­sycz­nej do­dat­ko­wo także aspekt. Ist­nie­ją też ję­zy­ki (np. arab­ski, no­wo­grec­ki lub buł­gar­ski) po­zba­wio­ne form be­zo­ko­licz­ni­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezokolicznikowy

przy­miot­nik od: be­zo­ko­licz­nik


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) gram. zwią­za­ny z be­zo­ko­licz­ni­kem, do­ty­czą­cy be­zo­ko­licz­ni­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezokoliczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest be­zo­ko­licz­ne


Źródła:

Wiktionary

Bezolejowy

nie­za­wie­ra­ją­cy, nie­po­trze­bu­ją­cy oleju


Źródła:

SJP.pl

Bezoperacyjny

od­by­wa­ją­cy się bez ope­ra­cji


przy­miot­nik

 (1.1) med. taki, w któ­rym nie wy­ko­nu­je się ope­ra­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezoporny

nie­sta­wia­ją­cy oporu; be­zo­po­ro­wy


Źródła:

SJP.pl

Bezoporowy

nie­sta­wia­ją­cy oporu; be­zo­por­ny


Źródła:

SJP.pl

Bezopresyjny

po­zba­wio­ny opre­sji, za­gro­że­nia


Źródła:

SJP.pl

Bezosobisty

nie­do­ty­czą­cy żad­nej osoby


Źródła:

SJP.pl

Bezosobnik

cza­sow­nik w for­mie be­zo­so­bo­wej


Źródła:

SJP.pl

Bezosobowo

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) od: be­zo­so­bo­wy


Źródła:

Wiktionary

Bezosobowość

→ be­zo­so­bo­wy


Patrz:bezosobowy

Źródła:

SJP.pl

Bezosobowy

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest skie­ro­wa­ny do żad­nej osoby


Źródła:

Wiktionary

Bezostny

nie­ma­ją­cy ości (zwy­kle o ro­śli­nach, ry­bach)


przy­miot­nik

 (1.1) bot. (o ro­śli­nie) nie po­kry­ty ościa­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezowocnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób be­zo­woc­ny, ja­ło­wo


Źródła:

Wiktionary

Bezowocność

→ be­zo­woc­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co be­zo­woc­ne


Patrz:bezowocny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezowocny

nie­przy­no­szą­cy re­zul­ta­tów


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) książk. nie­przy­no­szą­cy po­myśl­nych re­zul­ta­tów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezowodniowce

krę­go­wiec (krą­gło­u­sty, ryba i płaz) nie­wyt­wa­rza­ją­cy błon pło­do­wych w roz­wo­ju za­rod­ko­wym


Be­zo­wod­niow­ce (Anam­nia) – grupa krę­gow­ców, które nie wyt­wa­rza­ją błon pło­do­wych w roz­wo­ju em­brio­nal­nym (w prze­ci­wień­stwie do owod­niow­ców), w związ­ku z czym ich roz­wój zwią­za­ny jest nie­ro­zer­wal­nie ze śro­do­wi­skiem wod­nym. W ich roz­wo­ju czę­sto wy­stę­pu­je sta­dium lar­wal­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bezowodniowiec

krę­go­wiec (krą­gło­u­sty, ryba i płaz) nie­wyt­wa­rza­ją­cy błon pło­do­wych w roz­wo­ju za­rod­ko­wym


Źródła:

SJP.pl

Bezowy

przy­miot­nik od: beza


przy­miot­nik

 (1.1) przym. od beza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezołowiowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest be­zo­ło­wio­we


Źródła:

Wiktionary

Bezołowiowy

nie­za­wie­ra­ją­cy oło­wiu


przy­miot­nik

 (1.1) nie­za­wie­ra­ją­cy oło­wiu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezościstość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest be­zo­ści­ste


Źródła:

Wiktionary

Bezościsty

psze­ni­ca be­zo­ści­sta - od­mia­na psze­ni­cy ozi­mej, któ­rej plew­ki nie są za­koń­czo­ne ością; gółka


Źródła:

SJP.pl

Bezpalcowy

zwy­kle o przed­mio­tach: nie­ma­ją­cy pal­ców


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który nie ma pal­ców


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpalcy

nie­ma­ją­cy palca, dwóch i wię­cej pal­ców lub w ogóle ich nie­ma­ją­cy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który nie ma pal­ców


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpaleniskowy

taki, który nie ma pa­le­ni­ska


Źródła:

SJP.pl

Bezparagonowy

nie­wy­ma­ga­ją­cy pa­ra­go­nu


Źródła:

SJP.pl

Bezparametrowy

in­form. nie­wy­ma­ga­ją­cy prze­ka­za­nia pa­ra­me­tru


Źródła:

SJP.pl

Bezpardonowość

→ bez­par­do­no­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co bez­par­do­no­we


Patrz:bezpardonowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpardonowy

nie­li­czą­cy się z ni­czym, po­zba­wio­ny skru­pu­łów


przy­miot­nik

 (1.1) przen. ostry, bru­tal­ny, bezwz­ględ­ny, po­zba­wio­ny skru­pu­łów

 (1.2) nie­da­ją­cy albo nie­bio­rą­cy par­do­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpartyjna

ko­bie­ta nie­na­le­żą­ca do żad­nej par­tii


Źródła:

SJP.pl

Bezpartyjność

→ bez­par­tyj­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co bez­par­tyj­ne; cecha tego, kto bez­par­tyj­ny


Bez­par­tyj­ność – brak przy­na­leż­no­ści do ja­kiej­kol­wiek par­tii po­li­tycz­nej.


Patrz:bezpartyjny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezpartyjny

nie­na­le­żą­cy do żad­nej par­tii po­li­tycz­nej; apar­tyj­ny


przy­miot­nik

 (1.1) polit. nie na­le­żą­cy do żad­ne­go ze stron­nictw albo par­tii po­li­tycz­nych

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) polit. ktoś nie bę­dą­cy zrze­szo­ny w par­tii (w kon­tek­ście hi­sto­rycz­nym ktoś spoza PZPR i jej sa­te­li­tów)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpasmowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który nie po­sia­da pasm


Źródła:

Wiktionary

Bezpaszportowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który nie wy­ma­ga po­sia­da­nia pasz­por­tu

 (1.2) taki, który nie po­sia­da pasz­por­tu


Źródła:

Wiktionary

Bezpauzowy

nie­za­wie­ra­ją­cy pauzy


Źródła:

SJP.pl

Bezpański

nie­ma­ją­cy wła­ści­cie­la


przy­miot­nik

 (1.1) książk. nie­na­le­żą­cy do ni­ko­go, nie­ma­ją­cy wła­ści­cie­la


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpańskość

→ bez­pań­sky


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bez­pań­skie; cecha tych, któ­rzy są bez­pań­sci


Patrz:bezpańsky

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpaństwowiec

osoba nie­po­sia­da­ją­ca oby­wa­tel­stwa żad­ne­go pań­stwa; apo­li­ta; apa­try­da


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba nie­po­sia­da­ją­ca oby­wa­tel­stwa żad­ne­go z państw


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpaństwowość

→ bez­pań­stwo­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bez­pań­stwo­we; cecha tych, któ­rzy są bez­pań­stwo­wi


Patrz:bezpaństwowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpaństwowy

nie­bę­dą­cy oby­wa­te­lem żad­ne­go pań­stwa


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) nie ma­ją­cy przy­na­leż­no­ści pań­stwo­wej; nie na­le­żą­cy do żad­ne­go z państw


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezperspektywność

brak per­spek­tyw


Źródła:

SJP.pl

Bezpestkowość

brak pe­stek


Źródła:

SJP.pl

Bezpestkowy

1. nie­za­wie­ra­ją­cy pe­stek;
2. o ko­bie­cie: dot­knię­ta ze­spo­łem MRKH (wro­dzo­ny brak lub nie­do­roz­wój ma­ci­cy i po­chwy)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) nie za­wie­ra­ją­cy pe­stek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpieczeństwo

1. stan braku za­gro­żeń;
2. po­tocz­nie: in­sty­tu­cja zaj­mu­ją­ca się spra­wa­mi bez­pie­czeń­stwa pu­blicz­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) stan braku za­gro­że­nia, obawy, po­wo­dów do stra­chu; bycie bez­piecz­nym


Bez­pie­czeń­stwo – stan da­ją­cy po­czu­cie pew­no­ści i gwa­ran­cję jego za­cho­wa­nia oraz szan­sę na do­sko­na­le­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezpieczniacki

przy­miot­nik od: bez­piecz­niak


przy­miot­nik

 (1.1) pot. do­ty­czyć służ­by bez­pie­czeń­stwa i jej funk­cjo­na­riu­szy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpieczniak

po­gard­li­wie: pra­cow­nik służb bez­pie­czeń­stwa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) po­gard. pot. funk­cjo­na­riusz apa­ra­tu bez­pie­czeń­stwa w PRL, agent służ­by bez­pie­czeń­stwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpiecznie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób bez­piecz­ny


Źródła:

Wiktionary

Bezpieczniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: bez­piecz­nie


Źródła:

SJP.pl

Bezpieczniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: bez­piecz­ny


Źródła:

SJP.pl

Bezpiecznik

urzą­dze­nie za­bez­pie­cza­ją­ce, np. przed skut­ka­mi nad­mier­ne­go ob­cią­że­nia in­sta­la­cji elek­trycz­nej albo nad­mier­ne­go ob­cią­że­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) po­dze­spół chro­nią­cy przed nie­pra­wi­dło­wym dzia­ła­niem urzą­dze­nia lub sieci (np. elek­trycz­nej, ga­zo­wej);

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) pot. funk­cjo­na­riusz służ­by bez­pie­czeń­stwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpiecznikowy

przy­miot­nik od: bez­piecz­nik


Źródła:

SJP.pl

Bezpieczność

→ bez­piecz­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. bez­tro­ska

 (1.2) stpol. śmia­łość


Patrz:bezpieczny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpieczny

1. taki, któ­re­mu nie grozi nie­bez­pie­czeń­stwo;
2. nie­za­gra­ża­ją­cy ni­ko­mu


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest za­gro­żo­ny, któ­re­mu nic nie grozi

 (1.2) taki, który nie stwa­rza za­gro­że­nia

 (1.3) stpol. od­waż­ny

 (1.4) stpol. bez­tro­ski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpieka

po­tocz­na nazwa or­ga­nów bez­pie­czeń­stwa pu­blicz­ne­go ist­nie­ją­cych w cza­sach PRL, ma­ją­cych na celu prze­de wszyst­kim utr­wa­le­nie ustro­ju ko­mu­ni­stycz­ne­go i zwal­cza­nie opo­zy­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. pejor. apa­rat bez­pie­czeń­stwa w PRL

 (1.2) pot. pejor. Mi­ni­ster­stwo Spraw Wew­nętrz­nych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezpieńka

sa­dzon­ka drze­wa li­ścia­ste­go


Źródła:

SJP.pl

Bezpilotowiec

bez­za­ło­go­wy sta­tek po­wietrz­ny; drona, dron, bez­za­ło­go­wiec


Źródła:

SJP.pl

Bezpilotowy

taki, który nie wy­ma­ga pi­lo­ta


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który dzia­ła lub po­ru­sza się bez pi­lo­ta; zdal­nie ste­ro­wa­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpióry

nie­ma­ją­cy piór; nie­o­pie­rzo­ny


przy­miot­nik

 (1.1) nie ma­ją­cy piór


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezplanowo

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób nie­prze­my­śla­ny, spon­ta­nicz­ny, bez usta­lo­ne­go planu


Źródła:

Wiktionary

Bezplanowość

→ bez­pla­no­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak pla­no­wa­nie­a­no­wa­nia; stan dzia­ła­nia bez planu


Patrz:bezplanowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezplanowy

przy­miot­nik

 (1.1) bez wcze­śniej usta­lo­ne­go planu


Źródła:

Wiktionary

Bezpodmiotowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bez­pod­mio­to­we; cecha tych, któ­rzy są bez­pod­mio­to­wi


Źródła:

Wiktionary

Bezpodmiotowy

nie­ma­ją­cy pod­mio­tu


przy­miot­nik

 (1.1) gram. taki, który nie za­wie­ra pod­mio­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpodstawnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób bez­pod­staw­ny


Źródła:

Wiktionary

Bezpodstawność

→ bez­pod­staw­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak pod­staw, brak uza­sad­nie­nia dla cze­goś


Patrz:bezpodstawny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpodstawny

nie­u­za­sad­nio­ny, bez pod­staw


przy­miot­nik

 (1.1) nie­u­za­sad­nio­ny, nie­słusz­ny, nie ma­ją­cy słusz­nych pod­staw


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpokutny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) rzad. nie­od­pra­wia­ją­cy po­ku­ty


Źródła:

Wiktionary

Bezpokładowy

przy­miot­nik

 (1.1) mors. nie ma­ją­cy po­kła­du


Źródła:

Wiktionary

Bezpopowiec

czło­nek odła­mu sta­ro­o­brzę­dow­ców w ro­syj­skiej cerk­wi pra­wo­sław­nej, która nie uz­na­wa­ła du­cho­wień­stwa (popów)


Źródła:

SJP.pl

Bezpostaciowość

brak upo­rząd­ko­wa­nej bu­do­wy; amor­fizm


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co bez­po­sta­cio­we


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezpostaciowy

amor­ficz­ny;
1. nie­po­sia­da­ją­cy okre­ślo­nych, usta­lo­nych kształ­tów;
2. w fi­zy­ce: nie­ma­ją­cy upo­rząd­ko­wa­nej struk­tu­ral­nie bu­do­wy wew­nętrz­nej


przy­miot­nik

 (1.1) nie ma­ją­cy, nie przyj­mu­ją­cy żad­nej po­sta­ci


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpotomnie

przy­słó­wek

 (1.1) przest. książk. nie mając po­tom­stwa


Źródła:

Wiktionary

Bezpotomność

→ bez­po­tom­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nie­po­sia­da­nie po­tom­stwa


Patrz:bezpotomny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpotomny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­ma­ją­cy po­tom­stwa, dzie­ci


Źródła:

Wiktionary

Bezpotrzebny

daw­niej: nie­po­trzeb­ny


Źródła:

SJP.pl

Bezpowodowy

nie­ma­ją­cy przy­czy­ny; bez­przy­czy­no­wy


Źródła:

SJP.pl

Bezpowrotnie

przy­słó­wek

 (1.1) nie­od­wo­łal­nie, nie­od­wra­cal­nie


„Bez­po­wrot­nie” – sin­gel Kasi Ko­wal­skiej z płyty "An­ti­do­tum".


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bezpowrotny

1. taki, który prze­mi­nął i nie po­wró­ci;
2. nie­da­ją­cy się za­stą­pić


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który jest bez moż­li­wo­ści po­wro­tu do stanu wcze­śniej­sze­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpołączeniowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) in­form. taki, który nie uwz­ględ­nia na­wią­za­nia po­łą­cze­nia mię­dzy urzą­dze­nia­mi


Źródła:

Wiktionary

Bezpośredni

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie ma poś­red­ni­ków ani ogniw poś­red­nich; taki, który tra­fia do kogoś lub cze­goś wprost

 (1.2) taki, który nie dzia­ła zgod­nie z kon­wen­cja­mi lub kon­we­nan­sa­mi; jest szcze­ry, na­tu­ral­ny

 (1.3) taki, który nie jest od­dzie­lo­ny, jest tuż obok cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Bezpośredniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: bez­poś­red­nio


Źródła:

SJP.pl

Bezpośredniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: bez­poś­red­ni


Źródła:

SJP.pl

Bezpośrednio

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób bez­poś­red­ni


Źródła:

Wiktionary

Bezpośredniość

→ bez­poś­red­ni


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, kto jest bez­poś­red­ni

 (1.2) cecha tego, co jest bez­poś­red­nie


Bez­poś­red­niość (nłac. "im­me­die­tas") – w sen­sie ogól­nym re­la­cja bez­poś­red­nia to taka re­la­cja, po­mię­dzy wy­róż­nio­ny­mi ar­gu­men­ta­mi któ­rej nie uwz­ględ­nia się czło­nu trze­cie­go (poś­red­nie­go).

W te­o­rii poz­na­nia wy­stę­pu­je po­ję­cie bez­poś­red­nio­ści poz­naw­czej.


Patrz:bezpośredni

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezpożytkowy

przy­miot­nik

 (1.1) pszcz. ubogi w po­ży­tek


Źródła:

Wiktionary

Bezprawie

1. stan, któ­re­go nie nor­mu­ją prawa;
2. czyn sprzecz­ny z pra­wem


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) polit. stan, w któ­rym nie są usta­no­wio­ne lub prze­strze­ga­ne normy praw­ne

 (1.2) praw. czyn bez­praw­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezprawnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób bez­praw­ny, niez­god­nie z pra­wem


Źródła:

Wiktionary

Bezprawność

→ bez­praw­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co bez­praw­ne

 (1.2) praw. przed­mio­to­wa cecha czynu spraw­cy, uj­mo­wa­na jako sprzecz­ność z obo­wią­zu­ją­cy­mi za­sa­da­mi po­rząd­ku praw­ne­go


Patrz:bezprawny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezprawny

1. niez­god­ny z pra­wem;
2. za­bro­nio­ny przez prawo


przy­miot­nik

 (1.1) praw. niez­god­ny z prze­pi­sa­mi prawa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezprecedensowość

→ bez­pre­ce­den­so­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bez­pre­ce­den­so­we


Patrz:bezprecedensowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezprecedensowy

bę­dą­cy bez pre­ce­den­su


przy­miot­nik

 (1.1) książk. bez pre­ce­den­su


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezprefiksalny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) gram. zob. bez­prze­drost­ko­wy.


Źródła:

Wiktionary

Bezpretensjonalność

→ bez­pre­ten­sjo­nal­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bez­pre­ten­sjo­nal­ne; cecha tych, któ­rzy są bez­pre­ten­sjo­nal­ni


Patrz:bezpretensjonalny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpretensjonalny

pro­sty, skrom­ny, na­tu­ral­ny


przy­miot­nik

 (1.1) pro­sty, swo­bod­ny i na­tu­ral­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezprizorna

→ bez­pri­zor­ny


Patrz:bezprizorny

Źródła:

SJP.pl

Bezprizorny

w Rosji po re­wo­lu­cji paź­dzier­ni­ko­wej: po­zba­wio­ne opie­ki, be­zdom­ne dziec­ko


Źródła:

SJP.pl

Bezproblematyczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bez­pro­ble­ma­tycz­ne; cecha tych, któ­rzy są bez­pro­ble­ma­tycz­ni


Źródła:

Wiktionary

Bezproblemowo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób bez­pro­ble­mo­wy


Źródła:

Wiktionary

Bezproblemowość

→ bez­pro­ble­mo­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bez­pro­ble­mo­we; cecha tych, któ­rzy są bez­pro­ble­mo­wi


Patrz:bezproblemowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezproblemowy

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie przy­spa­rza do­dat­ko­wych pro­ble­mów

 (1.2) taki, który nie od­no­si się do żad­ne­go waż­ne­go pro­ble­mu


Źródła:

Wiktionary

Bezprocentowy

nie­za­wie­ra­ją­cy pro­cen­tów


Źródła:

SJP.pl

Bezprodukcyjność

→ bez­pro­duk­cyj­ny


Patrz:bezprodukcyjny

Źródła:

SJP.pl

Bezprodukcyjny

nie­ma­ją­cy żad­nej war­to­ści pro­duk­cyj­nej; be­zo­woc­ny


Źródła:

SJP.pl

Bezproduktywność

→ bez­pro­duk­tyw­ny


Patrz:bezproduktywny

Źródła:

SJP.pl

Bezproduktywny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) nie­przy­no­szą­cy żad­nych efek­tów, ko­rzy­ści


Źródła:

Wiktionary

Bezprogowy

nie­ma­ją­cy progu


Źródła:

SJP.pl

Bezprogramowość

→ bez­pro­gra­mo­wy


Patrz:bezprogramowy

Źródła:

SJP.pl

Bezpromienny

nie­ma­ją­cy, nie­roz­ta­cza­ją­cy pro­mie­ni (świetl­nych smug)


Źródła:

SJP.pl

Bezprowizyjny

nie­ma­ją­cy pro­wiz­ji


Źródła:

SJP.pl

Bezpruderyjność

brak pru­de­rii, czyli uda­wa­nej, fał­szy­wej wstyd­li­wo­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bez­pru­de­ryj­ne; cecha tych, któ­rzy są bez­pru­de­ryj­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpruderyjny

bezw­styd­ny, bez za­ha­mo­wań mo­ral­nych, szcze­gól­nie w sfe­rze sek­su­al­no­ści


przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny pru­de­rii, bez oznak zaw­sty­dze­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezprym

imię mę­skie


(ur. 986 lub 987, zm. 1032) – naj­star­szy znany syn Bo­le­sła­wa I Chro­bre­go, ksią­żę Pol­ski od 1031 do 1032. Jego matką była niez­na­na z imie­nia ko­bie­ta po­cho­dze­nia wę­gier­skie­go, z którą Bo­le­sław po­zo­sta­wał w związ­ku przed mał­żeń­stwem z Em­nil­dą. Bez­prym uro­dził się praw­do­po­dob­nie około 987 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bezprymostwo

Bez­prym z mał­żon­ką; Bez­pry­mo­wie


Źródła:

SJP.pl

Bezprymowie

Bez­prym z mał­żon­ką; Bez­pry­mo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Bezprymowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Bez­pry­ma lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Bezpryncypialność

→ bez­pryn­cy­pial­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bez­pryn­cy­pial­ne; cecha tych, któ­rzy są bez­pryn­cy­pial­ni


Patrz:bezpryncypialny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezprzedmiotowo

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób po­zba­wio­ny uza­sad­nie­nia, celu, sensu lub związ­ku z isto­tą spra­wy


Źródła:

Wiktionary

Bezprzedmiotowość

→ bez­przed­mio­to­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co bez­przed­mio­to­we


Patrz:bezprzedmiotowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezprzedmiotowy

przy­miot­nik

 (1.1) nie­ma­ją­cy pod­sta­wy, przy­czy­ny


Źródła:

Wiktionary

Bezprzedrostkowy

przy­miot­nik

 (1.1) gram. nie ma­ją­cy prze­drost­ka


Źródła:

Wiktionary

Bezprzedziałowy

nie­ma­ją­cy prze­dzia­łów


Źródła:

SJP.pl

Bezprzemocowość

brak prze­mo­cy


Źródła:

SJP.pl

Bezprzemocowy

nie­sto­su­ją­cy prze­mo­cy


Źródła:

SJP.pl

Bezprzerwowy

nies­kła­da­ją­cy się z przerw


Źródła:

SJP.pl

Bezprzeszkodny

daw­niej: zwią­za­ny z bra­kiem przesz­kód


Źródła:

SJP.pl

Bezprzetargowy

od­by­wa­ją­cy się, prze­bie­ga­ją­cy bez prze­tar­gu


Źródła:

SJP.pl

Bezprzewodowo

przy­słó­wek

 (1.1) techn. nie wy­ko­rzy­stu­jąc prze­wo­dów elek­trycz­nych


Źródła:

Wiktionary

Bezprzewodowość

cecha cze­goś nie­za­wie­ra­ją­ce­go prze­wo­dów


Źródła:

SJP.pl

Bezprzewodowy

nie­ma­ją­cy prze­wo­du


przy­miot­nik

 (1.1) techn. taki, który obywa się bez prze­wo­dów elek­trycz­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezprzyciskowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) jęz. taki, który nie ma ak­cen­tu lub na który nie pada ak­cent

 (1.2) nie ma­ją­cy żad­nych przy­ci­sków


Źródła:

Wiktionary

Bezprzyczynowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha to, tego co nie ma przy­czy­ny


Źródła:

Wiktionary

Bezprzyczynowy

przy­miot­nik

 (1.1) nie ma­ją­cy przy­czy­ny


Źródła:

Wiktionary

Bezprzykładnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób nie ma­ją­cy przy­kła­du; nie do po­rów­na­nia


Źródła:

Wiktionary

Bezprzykładność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co bez­przy­kład­ne


Źródła:

Wiktionary

Bezprzykładny

przy­miot­nik

 (1.1) książk. nie­da­ją­cy się z ni­czym po­rów­nać


Źródła:

Wiktionary

Bezprzylgowy

taki, który nie ma przyl­gi


Źródła:

SJP.pl

Bezprzyrostkowo

→ bez­przy­rost­ko­wy


Patrz:bezprzyrostkowy

Źródła:

SJP.pl

Bezprzyrostkowy

przy­miot­nik

 (1.1) gram. nie ma­ją­cy przy­rost­ka


Źródła:

Wiktionary

Bezprzytomnie

→ bez­przy­tom­ny


Patrz:bezprzytomny

Źródła:

SJP.pl

Bezprzytomny

daw­niej: po­zba­wio­ny przy­tom­no­ści, nie­przy­tom­ny


Źródła:

SJP.pl

Bezprądowy

dzia­ła­ją­cy bez po­trze­by za­si­la­nia prą­dem elek­trycz­nym


Źródła:

SJP.pl

Bezpylny

nie­wyt­wa­rza­ją­cy pyłu; bez­py­ło­wy


przy­miot­nik

 (1.1) zob. bez­py­ło­wy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpyłowy

nie­wyt­wa­rza­ją­cy pyłu; bez­pyl­ny


przy­miot­nik

 (1.1) techn. nie po­wo­du­ją­cy py­le­nia, pow­sta­wa­nia pyłu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpłatnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób bez­płat­ny, bez opłat(y)


Źródła:

Wiktionary

Bezpłatność

→ bez­płat­ny; dar­mo­wość


Źródła:

SJP.pl

Bezpłatny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, za który nie po­bie­ra się opła­ty


Źródła:

Wiktionary

Bezpłciowiec

osob­nik po­zba­wio­ny płci, nie­ma­ją­cy cech fi­zycz­nych okre­ślo­nej płci


Źródła:

SJP.pl

Bezpłciowo

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób bezpł­cio­wy; bez wy­raź­nych cech płcio­wych

 (1.2) przen. bez wy­ra­zu; bez cha­rak­te­ry­stycz­nych wa­lo­rów


Źródła:

Wiktionary

Bezpłciowość

brak okre­ślo­nej płci


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co bezpł­cio­we


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpłciowy

1. nie­ma­ją­cy płci;
2. po­tocz­nie, prze­no­śnie: nie­ma­ją­cy cech cha­rak­te­ry­stycz­nych, wy­róż­nia­ją­cych; ni­ja­ki, be­zbarw­ny, nie­o­kre­ślo­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) biol. nie­wy­ka­zu­ją­cy cech płcio­wych; bez udzia­łu płci

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) pot. po­gard. nie­ma­ją­cy cha­rak­te­ru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpłetwiec

ga­tu­nek du­że­go ptaka z rzędu blasz­ko­dzio­bych; gęś ską­po­płet­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|An­se­ra­nas se­mi­pal­ma­ta|ref=tak., ga­tu­nek ptaka z rzędu blasz­ko­dzio­bych;


Bez­płet­wiec, gęś ską­po­płet­wa ("An­se­ra­nas se­mi­pal­ma­ta") – ga­tu­nek du­że­go ptaka, je­dy­ne­go przed­sta­wi­cie­la ro­dzi­ny bez­płetw­ców (An­se­ra­na­ti­dae). Za­miesz­ku­je bagna i łąki w te­ra­sach za­le­wo­wych tro­pi­kal­nych rzek w pół­noc­nej Au­stra­lii i po­łud­nio­wej Nowej Gwi­nei; re­in­tro­du­ko­wa­ny w sta­nie Wik­to­ria (po­łud­nio­wo-wschod­nia Au­stra­lia), gdzie daw­niej był sze­ro­ko roz­po­wszech­nio­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezpłetwy

morś­wi­nek bez­płet­wy - ga­tu­nek morś­wi­na; morś­win bez­płet­wy


Źródła:

SJP.pl

Bezpłodnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) biol. będąc nie­zdol­nym do wy­da­nia po­tom­stwa

 (1.2) przen. nie przy­no­sząc efek­tów


Źródła:

Wiktionary

Bezpłodność

1. brak zdol­no­ści doj­rza­łe­go osob­ni­ka do roz­ro­du;
2. be­zo­woc­ność, bez­sku­tecz­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) biol. med. nie­od­wra­cal­ny brak zdol­no­ści do roz­ro­du; cecha tego, kto bez­płod­ny, cecha tego, co bez­płod­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpłodny

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) biol. taki, który nie może rozm­na­żać się

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (2.1) przen. taki, który nie daje po­żą­da­nych wy­ni­ków


Źródła:

Wiktionary

Bezpłomienny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie wyt­wa­rza pło­mie­nia


Źródła:

Wiktionary

Bezpłytkowce

mały, mor­ski mię­czak po­zba­wio­ny musz­li; bez­tar­czo­wiec


Bez­płyt­kow­ce, bez­tar­czow­ce, bez­tar­czo­we (Apla­cop­ho­ra) – gro­ma­da ma­łych, mor­skich mię­cza­ków (Mol­lu­sca), po­zba­wio­nych musz­li. Na po­wierzch­ni ich ciała wy­stę­pu­ją spi­ku­le. Dłu­gość ich ciała mie­ści się w prze­dzia­le od 0,8 mm do 30 cm, zwy­kle po­ni­żej 5 cm. Bez­płyt­kow­ce po­cząt­ko­wo nie były włą­cza­ne do mię­cza­ków. Obec­ność tarki uz­na­no za cechę poz­wa­la­ją­cą je do nich za­li­czyć. Od 1987 roku kla­sy­fi­ko­wa­ne są w ran­dze odręb­nej gro­ma­dy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bezpłytkowiec

mały, mor­ski mię­czak po­zba­wio­ny musz­li; bez­tar­czo­wiec


Źródła:

SJP.pl

Bezrachunkowy

nie­wy­ma­ga­ją­cy ra­chun­ku


Źródła:

SJP.pl

Bezradnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób bez­rad­ny


Źródła:

Wiktionary

Bezradniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: bez­rad­nie


Źródła:

SJP.pl

Bezradniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: bez­rad­ny


Źródła:

SJP.pl

Bezradność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nie­moż­ność po­ra­dze­nia sobie, zwła­szcza w trud­nej sy­tu­a­cji;


Bez­rad­ność – stan psy­chicz­ny cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się bra­kiem po­my­słu na ak­cep­to­wal­ne wyj­ście z trud­nej sy­tu­a­cji oraz za­nie­cha­niem dzia­ła­nia lub dzia­ła­niem z góry ska­za­nym na nie­po­wo­dze­nie. Wy­stę­pu­je nie­za­leż­nie od stanu rze­czy­wi­stej lub po­zor­nej bez­sil­no­ści.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bezradny

1. nie­u­mie­ją­cy po­ra­dzić sobie w życiu lub w trud­nej sy­tu­a­cji;
2. wy­ra­ża­ją­cy bez­rad­ność, bez­sil­ność


przy­miot­nik

 (1.1) nie­mo­gą­cy lub nie­u­mie­ją­cy sobie po­ra­dzić w życiu lub w trud­nej sy­tu­a­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezradosny

przy­miot­nik

 (1.1) daw. smut­ny, po­zba­wio­ny ra­do­ści


Źródła:

Wiktionary

Bezradośnie

przy­słó­wek

 (1.1) daw. smut­no, w spo­sób po­zba­wio­ny ra­do­ści


Źródła:

Wiktionary

Bezramkowiec

po­tocz­nie: smart­fon lub ta­blet, któ­re­go ekran nie jest oto­czo­ny ram­ka­mi obu­do­wy


Źródła:

SJP.pl

Bezramkowy

nie­ma­ją­cy ramki lub ma­ją­cy bar­dzo wą­skie ramki, np. smart­fon bez­ram­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Bezramowy

po­zba­wio­ny ramy


Źródła:

SJP.pl

Bezrdzeniowy

przy­miot­nik

 (1.1) techn. zwła­szcza od­le­wa­nie me­ta­li: nie ma­ją­cy rdze­nia


Źródła:

Wiktionary

Bezreceptowy

do­stęp­ny bez re­cep­ty le­kar­skiej


Źródła:

SJP.pl

Bezrefleksyjnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób bez­re­flek­syj­ny


Źródła:

Wiktionary

Bezrefleksyjność

→ bez­re­flek­syj­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bez­re­flek­syj­ne; cecha tych, któ­rzy są bez­re­flek­syj­ni


Patrz:bezrefleksyjny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezrefleksyjny

przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny re­flek­sji


Źródła:

Wiktionary

Bezreligijność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przy­miot­ni­ko­wy od|bez­re­li­gij­ny.


Źródła:

Wiktionary

Bezreligijny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­za­wie­ra­ją­cy w sobie ele­men­tów żad­nej re­li­gii, nie­od­wo­łu­ją­cy się w żaden spo­sób do re­li­gii


Źródła:

Wiktionary

Bezrobocie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ekon. stan, w któ­rym część osób zdol­nych do pracy i chcą­cych ją pod­jąć nie może jej zna­leźć;


Bez­ro­bo­cie – zja­wi­sko spo­łecz­ne po­le­ga­ją­ce na tym, że część ludzi zdol­nych do pracy i pra­gną­cych ją pod­jąć nie znaj­du­je za­trud­nie­nia.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bezrobotna

ko­bie­ta bez sta­łe­go płat­ne­go za­ję­cia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta bez pracy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezrobotność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co bez­ro­bot­ne


Źródła:

Wiktionary

Bezrobotny

osoba nie­za­trud­nio­na


przy­miot­nik

 (1.1) bez pracy, bez za­ję­cia

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) osoba bez pracy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezrogi

nie­ma­ją­cy rogów; nie­ro­ga­ty, bez­roż­ny


przy­miot­nik

 (1.1) zool. nie ma­ją­cy rogów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezrogość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bez­ro­gie; cecha tych, któ­rzy są bez­ro­dzy


Źródła:

Wiktionary

Bezrok

przy­słó­wek

 (1.1) rzad. śrpol. (także. gwara.) przysz­ły rok


Źródła:

Wiktionary

Bezrolność

→ bez­rol­ny


Patrz:bezrolny

Źródła:

SJP.pl

Bezrolny

nie­po­sia­da­ją­cy włas­ne­go go­spo­dar­stwa rol­ne­go


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) nie po­sia­da­ją­cy włas­nej ziemi, go­spo­dar­stwa rol­ne­go

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) bez­rol­ny (1.1) chłop


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezrowkowy

nie­ma­ją­cy row­ków


Źródła:

SJP.pl

Bezrozumnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­prze­my­śla­ny


Źródła:

Wiktionary

Bezrozumność

→ bez­ro­zum­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co bez­ro­zum­ne


Patrz:bezrozumny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezrozumny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie ma zdol­no­ści ro­zu­mo­wa­nia; po­zba­wio­ny ro­zu­mu

 (1.2) taki, który świad­czy o braku ro­zu­mo­wa­nia; po­zba­wio­ny roz­sąd­ku


Źródła:

Wiktionary

Bezrożność

→ bez­roż­ny


Patrz:bezrożny

Źródła:

SJP.pl

Bezrożny

rzad­ko: nie­ma­ją­cy rogów; nie­ro­ga­ty, bez­ro­gi


Źródła:

SJP.pl

Bezrtęciowy

nie­za­wie­ra­ją­cy rtęci


przy­miot­nik

 (1.1) nie­za­wie­ra­ją­cy rtęci


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezruch

1. brak ruchu, zmian; nie­ru­cho­mość;
2. u zwie­rząt: znie­ru­cho­mie­nie bę­dą­ce re­ak­cją obron­ną; aki­ne­za, aki­nez­ja


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) brak ruchu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezryba

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kulin. we­gań­ski pół­pro­dukt lub po­tra­wa bę­dą­ca za­mien­ni­kiem ryby, przy­po­mi­na­ją­ca ją w smaku


Źródła:

Wiktionary

Bezrybie

miej­sce, w któ­rym nie ma ryb


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) miej­sce, gdzie nie ma ryb


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezrybny

cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się bra­kiem wy­stę­po­wa­nia ryb


przy­miot­nik

 (1.1) taki, w któ­rym nie ma ryb


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezrymowość

→ bez­ry­mo­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bez­ry­mo­we


Patrz:bezrymowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezrymowy

nie­za­wie­ra­ją­cy rymów


przy­miot­nik

 (1.1) liter. nie za­wie­ra­ją­cy rymów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezrząd

anar­chia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) polit. stan braku rządu, wła­dzy cen­tral­nej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezrządność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bez­rząd­ne; cecha tych, któ­rzy są bez­rząd­ni


Źródła:

Wiktionary

Bezrządzie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) brak rządu, anar­chia


Źródła:

Wiktionary

Bezrzęsny

nie­ma­ją­cy rzęs; bez­rzę­sy


Źródła:

SJP.pl

Bezrzęsy

nie­ma­ją­cy rzęs; bez­rzęs­ny


przy­miot­nik

 (1.1) nie ma­ją­cy rzęs


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezróżny

daw­niej: obo­jęt­ny


Źródła:

SJP.pl

Bezrąbek

1. mech z ro­dzi­ny skręt­ko­wa­tych, któ­re­go je­dy­nym przed­sta­wi­cie­lem jest ob­ję­ty ochro­ną w Pol­sce bez­rą­bek czte­ro­kan­cia­sty;
2. bez­rą­bek sa­do­wiec - plusk­wiak z po­drzę­du pie­wi­ków


Źródła:

SJP.pl

Bezrękawnik

ka­mi­zel­ka bez rę­ka­wów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. ele­ment stro­ju (ka­mi­zel­ka lub su­kien­ka) bez rę­ka­wów, no­szo­ny na bluz­kę lub swe­ter


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezrękawowy

przy­miot­nik

 (1.1) nie­ma­ją­cy rę­ka­wów


Źródła:

Wiktionary

Bezręki

nie­ma­ją­cy rąk lub jed­nej ręki


przy­miot­nik

 (1.1) nie­ma­ją­cy rąk

 (1.2) nie­ma­ją­cy jed­nej ręki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezsenne

forma przy­miot­ni­ka.

 (1.1) Ms., B., W. n. lp. i Ms., B., W. nmos. lm. od: bez­sen­ny


Źródła:

Wiktionary

Bezsennie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób bez­sen­ny, bez za­śnię­cia


Źródła:

Wiktionary

Bezsenność

za­bu­rze­nie snu cha­rak­te­ry­zu­ją­ce się utrud­nio­nym za­sy­pia­niem lub trwa­łym, przedw­czes­nym bu­dze­niem się


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fizj. nie­moż­ność za­śnię­cia;


Bez­sen­ność, agryp­nia ( in­som­nia) – za­kłó­ce­nie stanu zdro­wia, w któ­rym nie­wy­star­cza­ją­ca jest dłu­gość snu lub nie­za­do­wa­la­ją­ca jego ja­kość. Może po­le­gać na trud­no­ściach w za­sy­pia­niu, wczes­nym prze­bu­dza­niu się, wy­bu­dza­niu się w trak­cie snu lub na złej ja­ko­ści snu, czego na­stęp­stwa­mi w ciągu dnia są uczu­cie braku wy­po­czę­cia, gor­sze sa­mo­po­czu­cie, draż­li­wość, osła­bie­nie kon­cen­tra­cji i zdol­no­ści ucze­nia się. Bez­sen­ność może być ro­zu­mia­na albo jako objaw, albo jako odręb­na jed­nost­ka cho­ro­bo­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezsenny

spę­dzo­ny bez spa­nia


przy­miot­nik

 (1.1) spę­dzo­ny bez spa­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezsens

coś po­zba­wio­ne sensu, lo­gi­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) brak sensu, uza­sad­nie­nia w czymś

 (1.2) pot. coś po­zba­wio­ne sensu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezsensownie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób po­zba­wio­ny sensu


Źródła:

Wiktionary

Bezsensowniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: bez­sen­sow­nie


Źródła:

SJP.pl

Bezsensowniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: bez­sen­sow­ny


Źródła:

SJP.pl

Bezsensowność

brak lo­gi­ki, brak sensu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak sensu cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezsensowny

nie­ma­ją­cy sensu


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który jest po­zba­wio­ny sensu, uza­sad­nie­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezsensowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bez­sen­so­we; cecha tych, któ­rzy są bez­sen­so­wi


Źródła:

Wiktionary

Bezsensowy

daw­niej: bez­sen­sow­ny


przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny sensu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezserdeczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bez­ser­decz­ne; cecha tych, któ­rzy są bez­ser­decz­ni


Źródła:

Wiktionary

Bezsiarkowy

nie­za­wie­ra­ją­cy siar­ki


przy­miot­nik

 (1.1) chem. nie­za­wie­ra­ją­cy siar­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezsilnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób bez­sil­ny


Źródła:

Wiktionary

Bezsilniej

sta­wać się bez­sil­nym, bez­rad­nym; bez­rad­nieć, bez­wład­nieć


Źródła:

SJP.pl

Bezsilniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: bez­sil­ny


Źródła:

SJP.pl

Bezsilnieć

sta­wać się bez­sil­nym, bez­rad­nym; bez­rad­nieć, bez­wład­nieć


Źródła:

SJP.pl

Bezsilnikowy

nie­za­wie­ra­ją­cy sil­ni­ka


przy­miot­nik

 (1.1) nie­ma­ją­cy sil­ni­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezsilność

brak moż­li­wo­ści po­ra­dze­nia sobie; nie­moc


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co bez­sil­ne; cecha osoby bez­sil­nej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezsilny

1. nie­ma­ją­cy siły;
2. bez­rad­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który nie po­tra­fi z czymś się zma­gać

 (1.2) bez sił, nie­zdol­ny do walki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezsiła

brak ener­gii, po­czu­cie zre­zy­gno­wa­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stan braku siły; uczu­cie nie­mo­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezskalowy

1. taki, dla któ­re­go nie ma skali;
2. sieć bez­ska­lo­wa - sieć o włas­no­ściach frak­tal­nych, np. In­ter­net, sieć spo­łecz­na


Źródła:

SJP.pl

Bezskorupowy

nie­ma­ją­cy sko­ru­py


Źródła:

SJP.pl

Bezskrzydlak

bezs­krzyd­lak pie­szy - owad z ro­dzi­ny sza­rań­czo­wa­tych


Bezs­krzyd­lak ("Po­dis­ma") – ro­dzaj owa­dów pro­stos­krzy­dłych z ro­dzi­ny sza­rań­czo­wa­tych.

Przed­ple­cze tych owa­dów cha­rak­te­ry­zu­je się pro­zo­ną do pół­to­ra raza dłuż­szą od me­ta­zo­ny, obec­no­ścią trzech wy­raź­nych bruzd po­przecz­nych, bra­kiem li­ste­wek bocz­nych, wy­raź­ną li­stew­ką środ­ko­wą oraz bra­kiem wcię­cia na tyl­nym brze­gu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bezskrzydły

nie­ma­ją­cy skrzy­deł


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie ma skrzy­deł


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezskutecznie

przy­słó­wek

 (1.1) bez osią­gnię­cia ocze­ki­wa­ne­go skut­ku


Źródła:

Wiktionary

Bezskuteczność

→ bez­sku­tecz­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co bez­sku­tecz­ne


Patrz:bezskuteczny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezskuteczny

nie­da­ją­cy wy­ni­ków, nie­przy­no­szą­cy re­zul­ta­tów; da­rem­ny, na­da­rem­ny, próż­ny


przy­miot­nik

 (1.1) nie­przy­no­szą­cy żad­ne­go z ocze­ki­wa­nych skut­ków

 (1.2) praw. o czyn­no­ści praw­nej taki, który po­zo­sta­jąc co do za­sa­dy ważny, tym­cza­so­wo nie ma skut­ków praw­nych do czasu uzy­ska­nia zgody osób trze­cich albo będąc waż­nym, ogra­ni­czo­ny jest tak by nie łamać praw osób trze­cich


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezskutkowy

w pra­wie kar­nym: typ prze­stęp­stwa, któ­re­go do­ko­na­nie na­stę­pu­je bez ko­niecz­no­ści wy­stą­pie­nia okre­ślo­ne­go skut­ku


Źródła:

SJP.pl

Bezsmakowy

o po­kar­mie: nie ma­ją­cy smaku


Źródła:

SJP.pl

Bezsmarowy

przy­miot­nik

 (1.1) techn. nie wy­ma­ga­ją­cy sma­ro­wa­nia, uży­cia sma­rów


Źródła:

Wiktionary

Bezsmugowy

taki, który nie po­zo­sta­wia smug


Źródła:

SJP.pl

Bezsoczewkowy

przy­miot­nik

 (1.1) nie ma­ją­cy so­cze­wek


Źródła:

Wiktionary

Bezsoczność

stan nie­wy­dzie­la­nia soku żo­łąd­ko­we­go przez za­ni­kłą lub usz­ko­dzo­ną błonę ślu­zo­wą żo­łąd­ka; achy­lia


Bez­socz­ność ( achy­lia) – nie­wy­dzie­la­nie soku żo­łąd­ko­we­go z po­wo­du za­bu­rzeń w funk­cjo­no­wa­niu błony ślu­zo­wej żo­łąd­ka. Także nie­wy­dzie­la­nie en­zy­mów trzust­ko­wych przez trzust­kę.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bezsojowy

nie­za­wie­ra­ją­cy soi


Źródła:

SJP.pl

Bezsolny

nie­za­wie­ra­ją­cy soli


przy­miot­nik

 (1.1) nie za­wie­ra­ją­cy soli, po­zba­wio­ny soli


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezspadkowo

→ bez­spad­ko­wy


Patrz:bezspadkowy

Źródła:

SJP.pl

Bezspadkowy

po­zba­wio­ny spad­ku


Źródła:

SJP.pl

Bezspornie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w taki spo­sób, który nie wzbu­dza kon­tro­wer­sji, spo­rów


Źródła:

Wiktionary

Bezsporność

→ bez­spor­ny


Patrz:bezsporny

Źródła:

SJP.pl

Bezsporny

nie­bu­dzą­cy wąt­pli­wo­ści


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie budzi wąt­pli­wo­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezsprzecznie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) od: bezs­przecz­ny


Źródła:

Wiktionary

Bezsprzeczny

nie­da­ją­cy się za­prze­czyć


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie budzi sprze­ci­wu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezsprzęgłowy

nie­ma­ją­cy sprzę­gła


Źródła:

SJP.pl

Bezspójnikowy

w ję­zy­koz­naw­stwie: po­łą­czo­ny bez uży­cia spój­ni­ka; asyn­de­tycz­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) gram. nie za­wie­ra­ją­cy spój­ni­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezstanowo

→ bez­sta­no­wy


Patrz:bezstanowy

Źródła:

SJP.pl

Bezstanowość

nie­prze­cho­wy­wa­nie in­for­ma­cji o sta­nie klien­ta


Źródła:

SJP.pl

Bezstanowy

w in­for­ma­ty­ce - dzia­ła­ją­cy bez za­pa­mię­ty­wa­nia wcze­śniej­szych da­nych i dzia­łań


Źródła:

SJP.pl

Bezstekowiec

ssak, któ­re­go układ po­kar­mo­wy, wy­dal­ni­czy i roz­rod­czy nie ma wspól­ne­go uj­ścia w steku


Źródła:

SJP.pl

Bezsterowy

nie­ma­ją­cy steru


Źródła:

SJP.pl

Bezstopniowo

→ bez­stop­nio­wy


Patrz:bezstopniowy

Źródła:

SJP.pl

Bezstratność

nie­tra­ce­nie cze­goś, np. ja­ko­ści, da­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co bez­strat­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezstratny

nie­po­wo­du­ją­cy strat


Źródła:

SJP.pl

Bezstrefowy

nie­ma­ją­cy stref


Źródła:

SJP.pl

Bezstresowiec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) iron. roz­ra­bia­ją­ce dziec­ko „wy­cho­wy­wa­ne bez stre­so­wa­nia”, zwła­szcza gdy roz­ra­bia w obec­no­ści ro­dzi­ców


Źródła:

Wiktionary

Bezstresowość

→ bez­stre­so­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bez­stre­so­we; cecha tych, któ­rzy są bez­stre­so­wi


Patrz:bezstresowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezstresowy

nie­wy­wo­łu­ją­cy stre­su


przy­miot­nik

 (1.1) nie po­wo­du­ją­cy stre­su, nie stre­su­ją­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezstroikowy

przy­miot­nik

 (1.1) muz. nie ma­ją­cy stro­i­ku


Źródła:

Wiktionary

Bezstronnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób bez­stron­ny, obiek­tyw­nie


Źródła:

Wiktionary

Bezstronniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: bez­stron­nie


Źródła:

SJP.pl

Bezstronność

brak stron­ni­czo­ści, brak uprze­dzeń


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest bez­stron­ne, kto jest bez­stron­ny


Bez­stron­ność – dy­rek­ty­wa spra­wied­li­wo­ści, w myśl któ­rej de­cyz­ja po­win­na być po­dej­mo­wa­na na pod­sta­wie obiek­tyw­nych kry­te­riów, a nie oso­bi­stych prze­ko­nań, uprze­dzeń, pre­fe­ren­cji lub w wy­ni­ku wpły­wu in­nych osób. Jest to brak de­za­pro­ba­ty, pewne przyz­wo­le­nie, brak sprze­ci­wu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezstronny

obiek­tyw­ny


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie opo­wia­da się po żad­nej ze stron (np. kon­flik­tu)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezstykowo

→ bez­sty­ko­wy


Patrz:bezstykowy

Źródła:

SJP.pl

Bezstykowy

przy­miot­nik

 (1.1) techn. nie ma­ją­cy sty­ków, punk­tów styku; od­by­wa­ją­cy się bez zet­knię­cia ele­men­tów, po­wierzch­ni


Źródła:

Wiktionary

Bezstylowość

→ bez­sty­lo­wy


Patrz:bezstylowy

Źródła:

SJP.pl

Bezstylowy

nie­ma­ją­cy stylu, nie­u­trzy­ma­ny w żad­nym stylu


przy­miot­nik

 (1.1) książk. nie ma­ją­cy stylu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezsufiksalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bez­su­fik­sal­ne


Źródła:

Wiktionary

Bezsufiksalny

przy­miot­nik

 (1.1) gram. zob. bez­przy­rost­ko­wy.


Źródła:

Wiktionary

Bezszczotkowo

→ bez­szczot­ko­wy


Patrz:bezszczotkowy

Źródła:

SJP.pl

Bezszczotkowy

sil­nik bez­szczot­ko­wy - ro­dzaj sil­ni­ka elek­trycz­ne­go z elek­trycz­nie ste­ro­wa­nym ko­mu­ta­to­rem; sil­nik BLDC


Źródła:

SJP.pl

Bezszczękowce

nad­gro­ma­da naj­pry­mi­tyw­niej­szych krę­gow­ców wod­nych; bez­żu­chwow­ce


Źródła:

SJP.pl

Bezszczękowiec

przed­sta­wi­ciel nad­gro­ma­dy krę­gow­ców wod­nych, cha­rak­te­ry­zu­ją­cych się bra­kiem kości szczę­ki; bez­żu­chwo­wiec


Źródła:

SJP.pl

Bezszelestnie

przy­słó­wek

 (1.1) nie sze­le­szcząc, nie wy­da­jąc dźwię­ku


Źródła:

Wiktionary

Bezszelestność

→ bez­sze­lest­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bez­sze­lest­ne; cecha tych, któ­rzy są bez­sze­lest­ni


Patrz:bezszelestny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezszelestny

cichy


przy­miot­nik

 (1.1) nie po­wo­du­ją­cy sze­le­szcze­nia, sze­le­stów

 (1.2) przen. bez sły­szal­nych uchem ludz­kim dźwię­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezszeryfowy

przy­miot­nik

 (1.1) ty­pogr. o kro­jach pisma: nie ma­ją­cy sze­ry­fów, czyli ozdob­nych za­koń­czeń zna­ków


Źródła:

Wiktionary

Bezszkieletowy

nie­ma­ją­cy szkie­le­tu


Źródła:

SJP.pl

Bezszkodowość

nie­po­wo­do­wa­nie szkód


Źródła:

SJP.pl

Bezszkodowy

przy­miot­nik

 (1.1) nie po­wo­du­ją­cy szkód, strat ma­te­rial­nych


Źródła:

Wiktionary

Bezszkolny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­ma­ją­cy szko­ły


Źródła:

Wiktionary

Bezszmerowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bezsz­me­ro­we; cecha tych, któ­rzy są bezsz­me­ro­wi


Źródła:

Wiktionary

Bezsznurowy

przy­miot­nik

 (1.1) te­le­kom. techn. nie wy­ma­ga­ją­cy kabla do dzia­ła­nia, bez­prze­wo­do­wy


Źródła:

Wiktionary

Bezszpon

ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny ku­ro­wa­tych; ku­ro­pat­wa ko­ro­nia­sta


Bezsz­pon ("Rol­lu­lus ro­u­lo­ul") – ga­tu­nek śred­niej wiel­ko­ści ptaka z ro­dzi­ny ku­ro­wa­tych (Pha­sia­ni­dae). Je­dy­ny przed­sta­wi­ciel ro­dza­ju Rol­lu­lus. W na­tu­rze za­miesz­ku­je lasy bam­bu­so­we i pal­mo­we Pół­wy­spu Ma­laj­skie­go, Su­ma­try i Bor­neo. Nie wia­do­mo dla­cze­go jego nazwa pol­ska to „bezsz­pon”, gdyż jak każdy ku­ro­wa­ty po­sia­da ostro­gi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bezszumność

→ bez­szum­ny


Patrz:bezszumny

Źródła:

SJP.pl

Bezszumny

nie­po­wo­du­ją­cy szumu


przy­miot­nik

 (1.1) techn. nie­wy­wo­łu­ją­cy szu­mów; dzia­ła­ją­cy bez wyt­wa­rza­nia nie­po­żą­da­nych dźwię­ków lub za­kłó­ceń

 (1.2) przen. po­zba­wio­ny nie­po­trzeb­nych kon­tek­stów, za­kłó­ceń, przesz­kód


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezszumowy

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie wy­da­je szu­mów; nie­ge­ne­ru­ją­cy ha­ła­sów


Źródła:

Wiktionary

Bezszwowo

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) włók. bez uży­cia szwów

 (1.2) biol. bez wi­docz­nych zro­śli w struk­tu­rze


Źródła:

Wiktionary

Bezszwowy

nie­ma­ją­cy szwów


przy­miot­nik

 (1.1) nie ma­ją­cy szwów, wy­ko­na­ny bez uży­cia szwów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezszybny

przy­miot­nik

 (1.1) rzad. taki, który nie ma szyb


Źródła:

Wiktionary

Bezszynowy

o środ­ku lo­ko­mo­cji: nie­po­ru­sza­ją­cy się po szy­nach, nie­wy­ma­ga­ją­cy in­fra­struk­tu­ry szy­no­wej do prze­mie­szcza­nia się


przy­miot­nik

 (1.1) nie­wy­ko­rzy­stu­ją­cy szyn do po­ru­sza­nia się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezszypułkowy

przy­miot­nik

 (1.1) bot. nie­ma­ją­cy szy­pu­łek


Źródła:

Wiktionary

Bezsęczny

nie­ma­ją­cy sęków; bez­sę­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Bezsękowy

nie­ma­ją­cy sęków; bez­sęcz­ny


Źródła:

SJP.pl

Bezsłoneczny

przy­miot­nik

 (1.1) bez słoń­ca; po­zba­wio­ny do­stę­pu do słoń­ca


Źródła:

Wiktionary

Bezsłownie

przy­słó­wek

 (1.1) nie uży­wa­jąc słów


Źródła:

Wiktionary

Bezsłowny

nie­wy­ra­żo­ny sło­wa­mi


przy­miot­nik

 (1.1) wy­ra­żo­ny lub od­by­wa­ją­cy się bez uży­cia słów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beztalencie

1. czło­wiek nie­ma­ją­cy ta­len­tu;
2. brak ta­len­tu;
3. rzecz wy­ko­na­na bez ta­len­tu


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) po­gard. czło­wiek bez ta­len­tu

 (1.2) po­gard. brak ta­len­tu

 (1.3) po­gard. rzecz zro­bio­na bez ta­len­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beztalentny

przy­miot­nik

 (1.1) rzad. po­zba­wio­ny ta­len­tu


Źródła:

Wiktionary

Beztarczowce

gro­ma­da ma­łych mię­cza­ków bez musz­li; bez­płyt­kow­ce, bez­tar­czo­we


Źródła:

SJP.pl

Beztarczowe

gro­ma­da ma­łych mię­cza­ków bez musz­li; bez­płyt­kow­ce, bez­tar­czow­ce


Źródła:

SJP.pl

Beztekstylny

nie­tek­styl­ny;
1. taki, w któ­rym na­le­ży prze­by­wać bez ubra­nia;
2. nie­ma­ją­cy na sobie ubra­nia


Źródła:

SJP.pl

Bezterminowo

przy­słó­wek czasu

 (1.1) bez okre­ślo­ne­go ter­mi­nu; na czas nie­o­kre­ślo­ny lub nie­o­gra­ni­czo­ny; bez usta­lo­ne­go końca


Źródła:

Wiktionary

Bezterminowość

→ bez­ter­mi­no­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bez­ter­mi­no­we; cecha tych, któ­rzy są bez­ter­mi­no­wi


Patrz:bezterminowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezterminowy

nie­ma­ją­cy okre­ślo­ne­go ter­mi­nu


przy­miot­nik

 (1.1) nie­ma­ją­cy wyz­na­czo­nej daty za­koń­cze­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beztestamentowy

nie­o­pie­ra­ją­cy się na te­sta­men­cie


Źródła:

SJP.pl

Beztkankowiec

przed­sta­wi­ciel pod­kró­le­stwa zwie­rząt, który nie wyksz­tał­cił wła­ści­wych tka­nek i or­ga­nów; niet­kan­ko­wiec, przedt­kan­ko­wiec, ni­byt­kan­ko­wiec


Źródła:

SJP.pl

Beztlenowce

grupa or­ga­niz­mów roz­wi­ja­ją­cych się w wa­run­kach bezt­le­no­wych lub w obec­no­ści zni­ko­mych ilo­ści tlenu; ana­e­ro­by, ana­e­ro­bion­ty, anok­sy­bion­ty


Źródła:

SJP.pl

Beztlenowiec

or­ga­nizm roz­wi­ja­ją­cy się w śro­do­wi­sku cza­so­wo lub trwa­le po­zba­wio­nym wol­ne­go tlenu; ana­e­rob, ana­e­ro­biont, anok­sy­biont


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) biol. or­ga­nizm nie­po­trze­bu­ją­cy tlenu do życia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beztlenowo

przy­słó­wek

 (1.1) bez wy­ko­rzy­sta­nia lub obec­no­ści tlenu


Źródła:

Wiktionary

Beztlenowy

1. nie­za­wie­ra­ją­cy tlenu (np. ko­mo­ra bezt­le­no­wa);
2. za­cho­dzą­cy bez udzia­łu tlenu (np. fer­men­ta­cja bezt­le­no­wa);
3. roz­wi­ja­ją­cy się w śro­do­wi­sku cza­so­wo lub trwa­le po­zba­wio­nym wol­ne­go tlenu (np. bak­te­rie bezt­le­no­we)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który nie za­wie­ra tlenu

 (1.2) taki, który obywa się bez tlenu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezto

spój­nik

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. z tego po­wo­du, dla­te­go


Źródła:

Wiktionary

Beztreściowość

→ bez­tre­ścio­wy


Patrz:beztreściowy

Źródła:

SJP.pl

Beztreściwy

1. nie­ma­ją­cy głęb­szej tre­ści; błahy, bez­tre­ścio­wy;
2. o po­kar­mie, spo­so­bie ży­wie­nia lub odży­wia­nia się: nie­do­star­cza­ją­cy war­to­ścio­wych skład­ni­ków odżyw­czych


Źródła:

SJP.pl

Beztroska

1. po­god­na at­mos­fe­ra, we­so­łość;
2. nie­przej­mo­wa­nie się ni­czym


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak trosk, zmart­wień

 (1.2) nie­przej­mo­wa­nie się ni­czym, brak dba­ło­ści o coś

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) ż. lp. od: bez­tro­ski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beztroski

1. nie­ma­ją­cy trosk, kło­po­tów; ra­dos­ny, we­so­ły;
2. świad­czą­cy o braku trosk, kło­po­tów, np. bez­tro­ska za­ba­wa;
3. nies­kłon­ny do mart­wie­nia się, nie­przej­mu­ją­cy się ni­czym


przy­miot­nik

 (1.1) nie ma­ją­cy trosk, zmart­wień

 (1.2) świad­czą­cy o braku pro­ble­mów, zmart­wień


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beztrosko

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób bez­tro­ski


Źródła:

Wiktionary

Beztroskość

→ bez­tro­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bez­tro­skie; cecha tych, któ­rzy są bez­tro­scy


Patrz:beztroski

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beztrwożnie

→ beztr­woż­ny


Patrz:beztrwożny

Źródła:

SJP.pl

Beztrwożność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest beztr­woż­ne; cecha tych, któ­rzy są beztr­woż­ni


Źródła:

Wiktionary

Beztrwożny

niez­na­ją­cy trwo­gi, lęku


Źródła:

SJP.pl

Beztwarzowość

brak wy­ra­zi­stych cech


Źródła:

SJP.pl

Beztydziyń

przy­słó­wek

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. w ciągu ty­god­nia


Źródła:

Wiktionary

Beztytoniowy

taki, który nie za­wie­ra ty­to­niu


Źródła:

SJP.pl

Beztytułowy

nie­ma­ją­cy ty­tu­łu


przy­miot­nik

 (1.1) rzad. taki, który nie ma ty­tu­łu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beztłuszczowy

nie­za­wie­ra­ją­cy tłu­szczu


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie za­wie­ra tłu­szczu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezuch

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. od­wie­dzi­ny, wi­zy­ta


Źródła:

Wiktionary

Bezuchwytowy

po­zba­wio­ny uchwy­tów


Źródła:

SJP.pl

Bezuchy

nie­ma­ją­cy uszu, uch lub jed­ne­go ucha


przy­miot­nik

 (1.1) nie­ma­ją­cy ucha lub uszu - na­rzą­du słu­chu

 (1.2) nie­ma­ją­cy ucha lub uch - uchwy­tów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezuczuciowość

→ be­zu­czu­cio­wy


Patrz:bezuczuciowy

Źródła:

SJP.pl

Bezuczuciowy

nie­ma­ją­cy uczuć


Źródła:

SJP.pl

Bezudarowy

wier­tar­ka be­zu­da­ro­wa - wier­tar­ka nie­wy­po­sa­żo­na w funk­cję udaru


Źródła:

SJP.pl

Bezudziałowy

o współ­włas­no­ści: bez ści­śle okre­ślo­nych udzia­łów współ­wła­ści­cie­li


Źródła:

SJP.pl

Bezumność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest be­zum­ne; cecha tych, któ­rzy są be­zum­ni


Źródła:

Wiktionary

Bezumowny

nie pot­wier­dzo­ny żadną umową


Źródła:

SJP.pl

Bezurazowy

taki, który nie po­wo­du­je ura­zów lub od­by­wa się bez usz­ko­dzeń ciała


Źródła:

SJP.pl

Bezustannie

przy­słó­wek

 (1.1) bez przer­wy, cią­gle, nie­przer­wa­nie


Źródła:

Wiktionary

Bezustanność

nie­przer­wa­ność, cią­głość, usta­wicz­ność; per­ma­nent­ność, trwa­łość


Źródła:

SJP.pl

Bezustanny

trwa­ją­cy cią­gle


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który trwa cią­gle, bez przer­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezustawny

daw­niej: nie­u­stan­ny


Źródła:

SJP.pl

Bezusterkowość

→ be­zu­ster­ko­wy


Patrz:bezusterkowy

Źródła:

SJP.pl

Bezusterkowy

nie­ma­ją­cy uste­rek


Źródła:

SJP.pl

Bezustnikowy

nie­ma­ją­cy ust­ni­ka


przy­miot­nik

 (1.1) muz. nie­ma­ją­cy ust­ni­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezuszny

w od­nie­sie­niu do przed­mio­tów: nie­ma­ją­cy ucha; be­zu­chy


Źródła:

SJP.pl

Bezużytecznie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób po­zba­wio­ny uży­tecz­no­ści, bez prak­tycz­ne­go sensu lub efek­tu


Źródła:

Wiktionary

Bezużyteczność

→ be­zu­ży­tecz­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co be­zu­ży­tecz­ne


Patrz:bezużyteczny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezużyteczny

do ni­cze­go nie­przy­dat­ny


przy­miot­nik

 (1.1) taki, z któ­re­go nie ma żad­ne­go użyt­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwartościowość

→ bez­war­to­ścio­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bez­war­to­ścio­we; cecha tych, któ­rzy są bez­war­to­ścio­wi


Patrz:bezwartościowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwartościowy

1. nic nie wart, nie­ma­ją­cy war­to­ści;
2. bę­dą­cy kiep­skiej ja­ko­ści;
3. o czło­wie­ku: wy­róż­nia­ją­cy się ujem­ny­mi ce­cha­mi cha­rak­te­ru


przy­miot­nik

 (1.1) nie­po­sia­da­ją­cy żad­nej war­to­ści

 (1.2) złej ja­ko­ści

 (1.3) o oso­bie ma­ją­cy zły, słaby cha­rak­ter, nie­ma­ją­cy żad­nych zalet


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwarunkowo

przy­słó­wek

 (1.1) bez wzglę­du na co­kol­wiek, bez sta­wia­nia wa­run­ków

 (1.2) ko­niecz­nie, bezwz­ględ­nie, ab­so­lut­nie


Źródła:

Wiktionary

Bezwarunkowość

→ bez­wa­run­ko­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bez­wa­run­ko­we; cecha tych, któ­rzy są bez­wa­run­ko­wi


Patrz:bezwarunkowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwarunkowy

nie­o­gra­ni­czo­ny żad­ny­mi wa­run­ka­mi


przy­miot­nik

 (1.1) nie­o­gra­ni­czo­ny wa­run­ka­mi, nie­za­leż­ny od żad­nych wa­run­ków; cał­ko­wi­ty, ab­so­lut­ny, zu­peł­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwentylowy

nie­ma­ją­cy wen­ty­li


Źródła:

SJP.pl

Bezwiednie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) bez udzia­łu świa­do­mo­ści


Źródła:

Wiktionary

Bezwiedność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bez­wied­ne


Źródła:

Wiktionary

Bezwiedny

wy­ko­ny­wa­ny, od­by­wa­ją­cy się bez udzia­łu świa­do­mo­ści


przy­miot­nik

 (1.1) wy­ko­na­ny bez udzia­łu świa­do­mo­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwietrznie

przy­słó­wek

 (1.1) bez wia­tru


Źródła:

Wiktionary

Bezwietrzność

→ bez­wietrz­ny


Patrz:bezwietrzny

Źródła:

SJP.pl

Bezwietrzny

bez wia­tru


przy­miot­nik

 (1.1) cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się bra­kiem wia­tru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwieżowy

nie­ma­ją­cy wież


Źródła:

SJP.pl

Bezwinny

przy­miot­nik

 (1.1) przest. nie­win­ny


Źródła:

Wiktionary

Bezwirowość

cecha płynu nie­ma­ją­ce­go w żad­nym punk­cie wy­pad­ko­wej pręd­ko­ści ką­to­wej


Źródła:

SJP.pl

Bezwirowy

o prze­pły­wie płynu: nie­ma­ją­cy w żad­nym punk­cie wy­pad­ko­wej pręd­ko­ści ką­to­wej


Źródła:

SJP.pl

Bezwitaminowy

nie­za­wie­ra­ją­cy wi­ta­min


Źródła:

SJP.pl

Bezwizowy

nie­wy­ma­ga­ją­cy wiz


przy­miot­nik

 (1.1) nie­wy­ma­ga­ją­cy uzy­ska­nia wizy

 (1.2) nie­ma­ją­cy wizy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwiórowy

przy­miot­nik

 (1.1) techn. nie­po­wo­du­ją­cy pow­sta­wa­nia wió­rów


Źródła:

Wiktionary

Bezwiństwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) stpol. nie­win­ność


Źródła:

Wiktionary

Bezwodnik

1. bez­wod­nik kwa­so­wy - tle­nek, który łą­cząc się z wodą, two­rzy kwas nie­or­ga­nicz­ny;
2. bez­wod­nik kwa­sów or­ga­nicz­nych - zwią­zek che­micz­ny otrzy­my­wa­ny przez od­wod­nie­nie kwa­sów kar­bok­sy­lo­wych;
3. bez­wod­nik za­sa­do­wy - tle­nek, który łą­cząc się z wodą, two­rzy za­sa­do­we wo­do­rot­len­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. tle­nek nie­me­ta­lu two­rzą­cy kwas lub za­sa­dę w po­łą­cze­niu z wodą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwodność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bez­wod­ne


Źródła:

Wiktionary

Bezwodny

1. nie­ma­ją­cy rzek, je­zior itp.;
2. o związ­ku che­micz­nym: nie­za­wie­ra­ją­cy wody;
3. o urzą­dze­niu: dzia­ła­ją­ce bez uży­cia wody


przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny wody, wil­go­ci

 (1.2) chem. nie­za­wie­ra­ją­cy wody w swej struk­tu­rze kry­sta­licz­nej

 (1.3) techn. nie­po­trze­bu­ją­cy wody do dzia­ła­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwodzie

1. brak płynu owod­nio­we­go;
2. daw­niej: teren po­zba­wio­ny wody


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) med. pa­to­lo­gicz­ny brak płynu owod­nio­we­go w prze­bie­gu ciąży;

 (1.2) przest. stan braku wody


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwolnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób bez­wol­ny


Źródła:

Wiktionary

Bezwolność

→ bez­wol­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bez­wol­ne; cecha tych, któ­rzy są bez­wol­ni


Patrz:bezwolny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwolny

da­ją­cy sobą kie­ro­wać


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie ma włas­nej woli

 (1.2) o sła­bej woli, nie­po­tra­fią­cy się sprze­ci­wić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwonność

→ bez­won­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bez­won­ne; cecha tych, któ­rzy są bez­won­ni


Patrz:bezwonny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwonny

nie­ma­ją­cy woni; bez­za­pa­cho­wy


przy­miot­nik

 (1.1) nie­ma­ją­cy za­pa­chu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezworkowy

nie­ma­ją­cy worka, np. od­ku­rzacz bez­wor­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Bezwoskowy

taki, który nie za­wie­ra wosku


Źródła:

SJP.pl

Bezwstyd

nie­skrom­ność, nie­przyz­wo­i­tość


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) nie­skrom­ność w po­stę­po­wa­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwstydnica

ko­bie­ta nie­ma­ją­ca wsty­du, skrom­no­ści, po­zba­wio­na skru­pu­łów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta za­cho­wu­ją­ca się nie­skrom­nie lub wręcz roz­pust­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwstydnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób bezw­styd­ny


Źródła:

Wiktionary

Bezwstydniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: bezw­styd­nie


Źródła:

SJP.pl

Bezwstydniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: bezw­styd­ny; bar­dziej bezw­styd­ny


Źródła:

SJP.pl

Bezwstydnik

czło­wiek nie­ma­ją­cy wsty­du, skrom­no­ści, po­zba­wio­ny skru­pu­łów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba za­cho­wu­ją­ca się nie­skrom­nie lub wręcz roz­pust­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwstydność

brak wsty­du, skru­pu­łów, skrom­no­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bezw­styd­ne; cecha tych, któ­rzy są bezw­styd­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwstydny

po­zba­wio­ny wsty­du, nie­przyz­wo­i­ty, bez­czel­ny; zbe­reź­ny, spro­śny, lu­bież­ny


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie od­czu­wa wsty­du; bez skru­pu­łów

 (1.2) taki, który świad­czy o braku skrom­no­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwyjątkowość

→ bez­wy­jąt­ko­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co bez­wy­jąt­ko­we


Patrz:bezwyjątkowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwyjątkowy

nie­do­pu­szcza­ją­cy wy­jąt­ków


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie ma wy­jąt­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwyjściowość

→ bez­wyj­ścio­wy


Patrz:bezwyjściowy

Źródła:

SJP.pl

Bezwykopowy

o pra­cach, pro­jek­cie itp.: bez prze­pro­wa­dza­nia wy­ko­pów


Źródła:

SJP.pl

Bezwymiarowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bez­wy­mia­ro­we


Źródła:

Wiktionary

Bezwymiarowy

przy­miot­nik

 (1.1) nie ma­ją­cy wy­mia­rów

 (1.2) fiz. nie po­sia­da­ją­cy jed­nost­ki miary


Źródła:

Wiktionary

Bezwypadkowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co bez­wy­pad­ko­we; cecha tych, któ­rzy są bez­wy­pad­ko­wi


Źródła:

Wiktionary

Bezwypadkowy

taki, w któ­rym nie dosz­ło do wy­pad­ku


Źródła:

SJP.pl

Bezwysiłkowość

brak wy­sił­ku, nie­wy­ma­ga­nie wy­sił­ku


Źródła:

SJP.pl

Bezwysiłkowy

nie­wy­ma­ga­ją­cy wy­sił­ku; lekki, łatwy


przy­miot­nik

 (1.1) nie­wy­ma­ga­ją­cy wy­sił­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwyznaniowiec

osoba nie­na­le­żą­ca do żad­ne­go wyz­na­nia re­li­gij­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ktoś nie iden­ty­fi­ku­ją­cy się z żad­nym wyz­na­niem re­li­gij­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwyznaniowość

→ bez­wyz­na­nio­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bez­wyz­na­nio­we; cecha tych, któ­rzy są bez­wyz­na­nio­wi


Patrz:bezwyznaniowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwyznaniowy

niez­wią­za­ny z żad­nym wyz­na­niem re­li­gij­nym


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie wyz­na­je lub nie uz­na­je żad­nej re­li­gii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwzględnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób su­ro­wy, okrut­ny

 (1.2) w spo­sób cał­ko­wi­ty, zu­peł­nie

 (1.3) w spo­sób bez­wa­run­ko­wy i bez wzglę­du na co­kol­wiek


Źródła:

Wiktionary

Bezwzględniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: bezwz­ględ­nie


Źródła:

SJP.pl

Bezwzględniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: bezwz­ględ­ny


Źródła:

SJP.pl

Bezwzględność

→ bezwz­ględ­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przy­miot­ni­ko­wy od|bezwz­ględ­ny.


Patrz:bezwzględny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwzględny

1. bez­wa­run­ko­wy, ko­niecz­ny;
2. su­ro­wy, okrut­ny, bez skru­pu­łów


przy­miot­nik

 (1.1) okrut­ny, po­zba­wio­ny współ­czu­cia

 (1.2) ści­śle wy­ma­ga­ny, nie­do­pu­szcza­ją­cy wy­jąt­ków

 (1.3) nie­za­leż­ny od oko­licz­no­ści, nie­u­wa­run­ko­wa­ny

 (1.4) mat. po­zba­wio­ny znaku, bę­dą­cy wy­ni­kiem war­to­ści bezwz­ględ­nej

 (1.5) me­trol. wy­ra­żo­ny w tych sa­mych jed­nost­kach, co mie­rzo­na wiel­kość


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwzrokowy

od­by­wa­ją­cy się bez udzia­łu wzro­ku


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się, wy­ko­ny­wa­ny bez udzia­łu wzro­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwąsy

nie­ma­ją­cy wąsów


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który nie ma wąsów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwątpliwość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bez­wąt­pli­we


Źródła:

Wiktionary

Bezwątpliwy

daw­niej: nie­wąt­pli­wy


Źródła:

SJP.pl

Bezwęzełkowy

nie­ma­ją­cy wę­zeł­ków, wy­ko­na­ny bez wę­zeł­ków, np. siat­ki bez­wę­zeł­ko­wo­we


Źródła:

SJP.pl

Bezwęzłowy

nie­ma­ją­cy wę­złów, np. sieć ry­bac­ka bez­wę­zło­wa


Źródła:

SJP.pl

Bezwład

1. nie­chęć lub nie­zdol­ność do czynu, po­ru­sza­nia się; iner­cja
2. nie­moż­ność wy­ko­ny­wa­nia ja­kich­kol­wiek ru­chów po­ra­żo­ną czę­ścią ciała; po­ra­że­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) stan braku dzia­ła­nia, pa­syw­no­ści, nie­sku­tecz­no­ści

 (1.2) med. brak moż­li­wo­ści po­ru­sza­nia czę­ścią ciała na sku­tek usz­ko­dze­nia ukła­du ner­wo­we­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwładnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób bez­wład­ny


Bez­wład­nie – trze­ci sin­gel pro­mo­cyj­ny i trze­ci z kolei utwór na pły­cie "Matka i żony" ze­spo­łu Mi­kro­mu­sic z go­ścin­nym udzia­łem Sku­ba­sa. Sin­gel tra­fił do pro­mo­cji ra­dio­wej 28 wrze­śnia 2015, wy­da­ny przez War­ner Music Po­land. Na­gra­nie pow­sta­ło na po­trze­by ścież­ki dźwię­ko­wej do filmu „Che­mia” w re­ży­se­rii Bart­ka Pro­ko­po­wi­cza. Te­le­dysk, który miał pre­mie­rę 29 wrze­śnia 2015, zo­stał wy­re­ży­se­ro­wa­ny przez Katię Pri­wie­zien­cew (sce­na­riusz - Katia Pri­wie­zien­cew i Grze­gorz Hart­fiel, zdję­cia - Grze­gorz Hart­fiel).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bezwładniej

sta­wać się bez­sil­nym, bez­rad­nym; bez­sil­nieć, bez­rad­nieć


Źródła:

SJP.pl

Bezwładnieć

sta­wać się bez­sil­nym, bez­rad­nym; bez­sil­nieć, bez­rad­nieć


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) rzad. sta­wać się bez­wład­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwładnościowy

opar­ty na bez­wła­dzie; bez­wład­ny


przy­miot­nik

 (1.1) fiz. zwią­za­ny z bez­wład­no­ścią, wy­ko­rzy­stu­ją­cy siły bez­wład­no­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwładność

1. cecha ciała po­le­ga­ją­ca na dą­że­niu do za­cho­wa­nia stanu, w któ­rym się to ciało znaj­du­je;
2. nie­zdol­ność po­ru­sza­nia się


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co bez­wład­ne

 (1.2) cecha tych, któ­rzy są bez­wład­ni

 (1.3) fiz. opór ciała ma­te­rial­ne­go przy przy­spie­sza­niu


Bez­wład­ność, iner­cja – wła­ści­wość wszyst­kich ciał ma­te­rial­nych o masie spo­czyn­ko­wej więk­szej od zera, po­le­ga­ją­ca na tym, że w iner­cjal­nym ukła­dzie od­nie­sie­nia, jeśli na ciało nie dzia­ła siła lub dzia­ła­ją­ce siły rów­no­wa­żą się, to po­ru­sza się ono ru­chem jed­no­staj­nym lub po­zo­sta­je w spo­czyn­ku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezwładny

1. nie­ma­ją­cy zdol­no­ści po­ru­sza­nia się;
2. w fi­zy­ce: do­ty­czą­cy bez­wład­no­ści ciał fi­zycz­nych


przy­miot­nik

 (1.1) nie­ru­cho­my z po­wo­du braku sił wi­tal­nych, ułom­no­ści lub usz­ko­dze­nia

 (1.2) przen. nie po­dej­mu­ją­cy ak­tyw­no­ści z po­wo­du braku re­al­nej wła­dzy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwłasnowolność

→ bez­włas­no­wol­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bez­włas­no­wol­ne; cecha tych, któ­rzy są bez­włas­no­wol­ni


Patrz:bezwłasnowolny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwłasnościowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bez­włas­no­ścio­we


Źródła:

Wiktionary

Bezwłasnościowy

nie opar­ty na pra­wie włas­no­ści; bę­dą­cy bez włas­no­ści


Źródła:

SJP.pl

Bezwłosowy

nie­po­sia­da­ją­cy wło­sów


Źródła:

SJP.pl

Bezwłosy

nie­ma­ją­cy wło­sów; łysy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) nie­ma­ją­cy wło­sów, bę­dą­cy bez wło­sów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezzadziorowy

nie­ma­ją­cy za­dzio­ra


Źródła:

SJP.pl

Bezzapachowo

przy­słó­wek

 (1.1) rzad. w spo­sób bez­za­pa­cho­wy


Źródła:

Wiktionary

Bezzapachowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co bez­za­pa­cho­we


Źródła:

Wiktionary

Bezzapachowy

nie­ma­ją­cy za­pa­chu; bez­won­ny


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie ma za­pa­chu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezzarodkowe

grupa ro­ślin nie­wyt­wa­rza­ją­cych kwia­tów, rozm­na­ża­ją­cych się głów­nie przez za­rod­ni­ki; kryp­to­ga­my, skry­topł­cio­we


Źródła:

SJP.pl

Bezzasadnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) bez pod­staw; nie mając racji

 (1.2) bez uza­sad­nie­nia, bez po­wo­du


Źródła:

Wiktionary

Bezzasadność

→ bez­za­sad­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bez­za­sad­ne


Patrz:bezzasadny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezzasadny

nie­ma­ją­cy pod­sta­wy; bez­pod­staw­ny, nie­u­za­sad­nio­ny


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie ma racji bytu; nie­u­za­sad­nio­ny, bez­pod­staw­ny, nie­u­spra­wied­li­wio­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezzawodny

daw­niej: nie­za­wod­ny


Źródła:

SJP.pl

Bezzałogowiec

bez­za­ło­go­wy sta­tek po­wietrz­ny; drona, dron, bez­pi­lo­to­wiec


Źródła:

SJP.pl

Bezzałogowy

1. nie­ma­ją­cy za­ło­gi;
2. od­by­wa­ją­cy się bez udzia­łu za­ło­gi


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) lotn. astro­na­ut. taki, który nie ma za­ło­gi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezzbiornikowy

nie­ma­ją­cy lub nie­wy­ma­ga­ją­cy zbior­ni­ka


Źródła:

SJP.pl

Bezzboczny

daw­niej: nie­od­bie­ga­ją­cy od te­ma­tu


Źródła:

SJP.pl

Bezziarnisty

nie­za­wie­ra­ją­cy zia­ren


Źródła:

SJP.pl

Bezzieleniowy

nie za­wie­ra­ją­cy cia­łek zie­le­ni


Źródła:

SJP.pl

Bezzielny

przy­miot­nik

 (1.1) bot. taki, który nie ma zie­lo­nych, fo­to­syn­te­ty­zu­ją­cych czę­ści


Źródła:

Wiktionary

Bezzwrotność

→ bezz­wrot­ny


Patrz:bezzwrotny

Źródła:

SJP.pl

Bezzwrotny

nie­pod­le­ga­ją­cy zwro­to­wi, nie­pod­le­ga­ją­cy spła­cie


przy­miot­nik

 (1.1) nie­ob­ję­ty obo­wiąz­kiem zwro­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezzwłocznie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób bezz­włocz­ny, na­tych­miast


Źródła:

Wiktionary

Bezzwłoczność

→ bezz­włocz­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bezz­włocz­ne


Patrz:bezzwłoczny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezzwłoczny

na­tych­mia­sto­wy


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy na­stą­pić na­tych­miast, bez zwło­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezzębie

cał­ko­wi­ty brak zębów spo­wo­do­wa­ny nie­le­czo­ną próch­ni­cą, cho­ro­ba­mi przy­zę­bia lub ura­zem


Bez­zę­bie – stan cał­ko­wi­te­go braku na­tu­ral­nych zębów. Może pro­wa­dzić do wielu za­bu­rzeń funk­cjo­no­wa­nia or­ga­niz­mu, jak na przy­kład zwięk­szo­ne­go ry­zy­ka ser­co­wo-na­czy­nio­we­go, cu­krzy­cy typu II i przew­le­kłej cho­ro­by nerek.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bezzębne

rząd ssa­ków, któ­rych zęby nie mają ko­rze­ni i ema­lii; Eden­ta­ta


Źródła:

SJP.pl

Bezzębność

→ bez­zęb­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak zębów


Patrz:bezzębny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezzębny

1. nie­ma­ją­cy zębów; bez­zę­by;
2. śro­do­wi­sko­wo: słaby, bez­rad­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który nie ma zębów; po­zba­wio­ny zębów

 (1.2) przen. słaby, bez­rad­ny i nie­groź­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezzęby

nie ma­ją­cy zębów; bez­zęb­ny


przy­miot­nik

 (1.1) przest. taki, który nie ma zębów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezład

brak or­ga­ni­za­cji, nie­po­rzą­dek, ba­ła­gan


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) stan braku ładu, po­rząd­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezładniak

przed­sta­wi­ciel pod­kla­sy grzy­bów z klasy wor­kow­ców wła­ści­wych


Źródła:

SJP.pl

Bezładniaki

pod­kla­sa grzy­bów z klasy wor­kow­ców wła­ści­wych


Źródła:

SJP.pl

Bezładnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) bez ładu; w ba­ła­ga­nie; bez or­ga­ni­za­cji


Źródła:

Wiktionary

Bezładniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: be­zład­nie


Źródła:

SJP.pl

Bezładnik

daw­niej: osoba nie­po­rząd­na, nie­zor­ga­ni­zo­wa­na


Źródła:

SJP.pl

Bezładność

stan be­zła­du; cha­o­tycz­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest be­zład­ne; cecha tych, któ­rzy są be­zład­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezładny

cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się bra­kiem ładu; nie­u­po­rząd­ko­wa­ny, cha­o­tycz­ny


przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny ładu, po­rząd­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezłodygowy

nie­po­sia­da­ją­cy ło­dy­gi


przy­miot­nik

 (1.1) bot. taki, który nie po­sia­da ło­dy­gi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezłożyskowce

tak­son obej­mu­ją­cy ssaki z rzędu ste­kow­ców i na­drzę­du tor­ba­czy


Źródła:

SJP.pl

Bezłożyskowiec

ssak ce­chu­ją­cy się pry­mi­tyw­nym ło­ży­skiem lub jego bra­kiem


Źródła:

SJP.pl

Bezłuski

nie­po­kry­ty łu­ska­mi, np. mu­re­na be­złu­ska


przy­miot­nik

 (1.1) zool. nie ma­ją­cy łusek, nie po­kry­ty łu­ska­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezłuskowy

nie­ma­ją­cy łusek


przy­miot­nik

 (1.1) wojsk. o po­ci­sku, amu­ni­cji: nie ma­ją­cy łuski; o broni: wy­ko­rzy­stu­ją­cy takie po­ci­ski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezściełowy

o cho­wie: nie­u­ży­wa­ją­cy tra­dy­cyj­nej ściół­ki; bez­ściół­ko­wy, bez­ścio­ło­wy


Źródła:

SJP.pl

Bezściółkowy

o cho­wie: nie­u­ży­wa­ją­cy tra­dy­cyj­nej ściół­ki; bez­ście­ło­wy, bez­ścio­ło­wy


Źródła:

SJP.pl

Bezśladowo

→ bez­śla­do­wy


Patrz:bezśladowy

Źródła:

SJP.pl

Bezśladowy

nie­po­zo­sta­wia­ją­cy śla­dów


przy­miot­nik

 (1.1) nie­zo­sta­wia­ją­cy śla­dów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezśnieżny

ce­chu­ją­cy się bra­kiem śnie­gu


przy­miot­nik

 (1.1) cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się bra­kiem śnie­gu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezświerkowy

nies­kła­da­ją­cy się z świer­ków


Źródła:

SJP.pl

Bezświetlność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bezś­wietl­ne


Źródła:

Wiktionary

Bezżenność

→ bez­żen­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bez­żen­ne; cecha tych, któ­rzy są bez­żen­ni


Patrz:bezżenny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezżenny

1. nie­ma­ją­cy żony;
2. taki, któ­re­go cha­rak­te­ry­stycz­ną cechą jest brak żony


przy­miot­nik

 (1.1) zwy­kle o męż­czyź­nie: nie ma­ją­cy żony, bę­dą­cy ka­wa­le­rem; nie bę­dą­cy mężem, mał­żon­kiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezżeństwo

niew­cho­dze­nie w zwią­zek mał­żeń­ski; bez­żen­ność, aga­mia


Źródła:

SJP.pl

Bezżuchwowce

nad­gro­ma­da naj­pry­mi­tyw­niej­szych krę­gow­ców wod­nych; bez­szczę­kow­ce


Bez­żu­chwow­ce, bez­szczę­kow­ce (Agnat­ha, czyt. "agna­ta") – tak­son pry­mi­tyw­nych, po­zba­wio­nych szczęk krę­gow­ców wod­nych, do któ­rych na­le­żą mi­no­goksz­tałt­ne i ślu­zi­coksz­tałt­ne oraz wy­mar­łe kost­no­pan­cer­ne, He­te­ro­stra­ci i The­lo­don­ti. W za­leż­no­ści od przy­ję­tej sy­ste­ma­ty­ki kla­sy­fi­ko­wa­ny jest w ran­dze nad­gro­ma­dy, su­per­gro­ma­dy lub in­fra­ty­pu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bezżuchwowiec

przed­sta­wi­ciel nad­gro­ma­dy krę­gow­ców wod­nych, cha­rak­te­ry­zu­ją­cych się bra­kiem kości szczę­ki; bez­szczę­ko­wiec


Źródła:

SJP.pl

Bezżużlowy

po­zba­wio­ny żużlu


Źródła:

SJP.pl

Bezżyłka

bez­żył­ka pla­mi­sta - ga­tu­nek ka­ra­cza­na


Źródła:

SJP.pl

Bezżądłowe

1. nie­ma­ją­cy żądła;
2. o ce­chach bez­żą­dło­wych (ple­mię pszczół)


Źródła:

SJP.pl

Bezżądłowy

1. nie­ma­ją­cy żądła;
2. o ce­chach bez­żą­dło­wych (ple­mię pszczół)


Źródła:

SJP.pl

Bezżądły

nie­ma­ją­cy żądła


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie ma żądła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bełchatowianin

miesz­ka­niec Beł­cha­to­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Beł­cha­to­wa

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z Beł­cha­to­wa, uro­dzo­na w Beł­cha­to­wie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bełchatowianka

miesz­kan­ka Beł­cha­to­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Beł­cha­to­wa

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z Beł­cha­to­wa, uro­dzo­na w Beł­cha­to­wie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bełchatowski

przy­miot­nik od: Beł­cha­tów


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Beł­cha­to­wa, zwią­za­ny z Beł­cha­to­wem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bełchatów

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Beł­cha­tów – mia­sto po­wia­to­we w wo­je­wództ­wie łódz­kim, sie­dzi­ba po­wia­tu beł­cha­tow­skie­go i gminy wiej­skiej Beł­cha­tów. Po­ło­żo­ne na Wznie­sie­niach Po­łud­nio­wo­ma­zo­wiec­kich, w me­zo­re­gio­nie Wy­so­czyz­na Beł­cha­tow­ska nad rzeką Ra­ków­ką, ok. 50 km na po­łud­nie od Łodzi i ok. 25 km na za­chód od Piotr­ko­wa Try­bu­nal­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bełchów

wieś w wo­je­wództ­wie łódz­kim


Beł­chów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie ło­wic­kim, w gmi­nie Nie­bo­rów.

Wieś ar­cy­bi­skup­stwa gnieź­nień­skie­go w ziemi raw­skiej wo­je­wództ­wa raw­skie­go w 1792 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bełcik

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od bełt


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bełczyna

wieś w Pol­sce


Beł­czy­na – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie lwó­wec­kim, w gmi­nie Wleń, na Po­gó­rzu Ka­czaw­skim w Su­de­tach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bełdany

je­zio­ro w Pol­sce


Beł­da­ny – je­zio­ro po­lo­dow­co­we, ryn­no­we znaj­du­ją­ce się w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie pi­skim, w gmi­nie Ru­cia­ne-Nida, w ca­ło­ści na te­re­nie Ma­zur­skie­go Parku Kra­jo­bra­zo­we­go, oto­czo­ne sos­no­wo - świer­ko­wy­mi la­sa­mi Pu­szczy Pi­skiej.

Zbior­nik usy­tu­o­wa­ny jest na wy­so­ko­ści 116 m n.p.m., obec­nie po­wierzch­nia to 944 ha i z bie­giem lat staje się coraz mniej­sza.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bełdański

przy­miot­nik od: Beł­da­ny (je­zio­ro w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Bełdów

wieś w wo­je­wództ­wie łódz­kim


Beł­dów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie zgier­skim, w gmi­nie Alek­san­drów Łódz­ki.

Obec­nie znaj­du­je się tu sie­dzi­ba so­łect­wa i szko­ła pod­sta­wo­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bełk

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) daw. ryb. za­głę­bie­nie w dnie morza, to­piel wodna, głę­bia

 (1.2) gw-pl|Ma­zo­wsze. brzuch


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bełkaczek

ro­dzaj sko­ru­pia­ków z rzędu obu­no­gów


Źródła:

SJP.pl

Bełkocik

zdrob­nie­nie od: beł­kot


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od beł­kot


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bełkot

1. niez­ro­zu­mia­ła, nie­wy­raź­na mowa lub nie­ar­ty­ku­ło­wa­ne dźwię­ki;
2. po­zba­wio­na sensu wy­po­wiedź


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) nie­wy­raź­na mowa, beł­ko­ta­nie

 (1.2) pot. wy­po­wiedź nie ma­ją­ca sensu, z któ­rej nic kon­kret­ne­go nie wy­ni­ka; mowa trawa, pu­sto­sło­wie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bełkotanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) mó­wie­nie w spo­sób nie­wy­raź­ny, niez­ro­zu­mia­ły

 (1.2) przen. wy­ra­ża­nie się w spo­sób nie­lo­gicz­ny, nie­zbor­ny i za­wi­ły


Beł­ko­ta­nie – cięż­ka po­stać dys­la­lii po­le­ga­ją­ca na nie­moż­no­ści pra­wi­dło­we­go wy­ma­wia­nia dźwię­ków. Do beł­ko­ta­nia za­li­cza się re­ra­nie (nie­pra­wi­dło­we wy­ma­wia­nie gło­ski „r” np.: rower = lowel); se­ple­nie­nie i sze­ple­nie­nie (nie­pra­wi­dło­we wy­ma­wia­nie gło­sek „s” i „sz” np.: sta­cja = szta­cja, posz­ła = posła); znieksz­tał­ce­niom może ule­gać wy­mo­wa in­nych gło­sek np.: „k”, „l”, „p” i in.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bełkotać

mówić be­zład­nie lub od rze­czy


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. za­beł­ko­tać)

 (1.1) wy­po­wia­dać słowa w spo­sób bar­dzo nie­wy­raź­ny, trud­ny do zro­zu­mie­nia

 (1.2) for­mu­ło­wać wnio­ski bar­dzo nie­jas­no


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bełkotka

urzą­dze­nie słu­żą­ce do wpro­wa­dza­nia gazu lub pary pod po­wierzch­nię cie­czy; bar­bo­ter


Beł­kot­ka − naj­star­sze i naj­słyn­niej­sze źró­dło w Iwo­ni­czu-Zdro­ju, po­ło­żo­ne w zam­knię­ciu do­lin­ki wci­na­ją­cej się od wscho­du po­mię­dzy Górę Wi­niar­ską (na pół­no­cy) a Prze­dziw­ną (na po­łud­niu). Leży na wy­so­ko­ści ok. 445 m n.p.m., u po­łud­nio­wych pod­nó­ży Góry Wi­niar­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bełkotliwie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób beł­kot­li­wy


Źródła:

Wiktionary

Bełkotliwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: beł­kot­li­wie


Źródła:

SJP.pl

Bełkotliwość

→ beł­kot­li­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest beł­kot­li­we; cecha tych, któ­rzy są beł­kot­li­wi


Patrz:bełkotliwy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bełkotliwy

po­dob­ny do beł­ko­tu


przy­miot­nik

 (1.1) brzmią­cy jak beł­kot; wy­po­wia­da­ny beł­ko­tem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bełski

przy­miot­nik od: Bełz, mia­sto na Ukra­i­nie


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Beł­zem, do­ty­czą­cy Bełza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bełsznica

wieś w wo­je­wództ­wie ślą­skim


Bełsz­ni­ca ( Belsch­nitz) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie wo­dzi­sław­skim, w gmi­nie Go­rzy­ce. W la­tach 1945–1954 sie­dzi­ba gminy Bełsz­ni­ca.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bełt

1. beł­ta­nie się wody; plusk;
2. na­sa­da strza­ły z trze­ma od­po­wied­nio wy­kro­jo­ny­mi pió­ra­mi;
3. strza­ła, po­cisk do kuszy;
4. cie­śni­na mor­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hist. wojsk. po­cisk kuszy;

 (1.2) lotka, na­sa­da strza­ły z pió­ra­mi

 (1.3) ryb. drąg słu­żą­cy ry­ba­kom do mą­ce­nia wody i na­ga­nia­nia ryb w sieci

 (1.4) geogr. wąski przes­myk, cie­śni­na

 (1.5) książk. szum, plusk wody

 (1.6) pot. wy­mio­ci­ny

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) pot. tanie wino ni­skiej ja­ko­ści lub mie­szan­ka wódki z innym wy­ro­bem al­ko­ho­lo­wym

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (3.1) mit­słow. demon polny wa­bią­cy po­dróż­nych na bez­dro­ża;


Bełt – po­cisk przez­na­czo­ny do wy­strze­li­wa­nia z kuszy. W po­rów­na­niu ze strza­łą sto­so­wa­ną w łu­kach, jest od niej krót­szy, cięż­szy i grub­szy.

Po­dob­nie jak w strza­le, ca­łość bełtu two­rzą: grot, pro­mień i nie­kie­dy lotka. Jego za­sięg i pręd­kość lotu uza­leż­nio­na jest za­rów­no od kuszy i jej siły na­cią­gu, jak i od dłu­go­ści oraz masy sa­me­go bełtu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bełtanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|beł­tać.


Źródła:

Wiktionary

Bełtać

po­tocz­nie: mie­szać, mącić ciecz


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zbeł­tać)

 (1.1) pot. mącić ciecz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bełtowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Bełtwa

bełt­wa fe­sto­no­wa - ga­tu­nek krąż­ko­pła­wa wy­stę­pu­ją­cy w Oce­a­nie At­lan­tyc­kim i Morzu Pół­noc­nym


Źródła:

SJP.pl

Bełty

po­tocz­nie: kiep­skie, tanie wino; al­pa­ga, móz­go­trzep, jabol, pryta, siara, wiń­sko


Bełty ("Bełcz, Bolc") – pol­ski herb szla­chec­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bełwin

Beł­win (nazwa obocz­na: Bet­win, Бовино) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie prze­my­skim, w gmi­nie Prze­myśl. Ma sta­tus so­łect­wa.


Źródła:

Wikipedia

Bełz

mia­sto na Ukra­i­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Ukra­i­nie, w ob­wo­dzie lwow­skim, w re­jo­nie so­kal­skim, nad So­ło­ki­ją i Rze­czy­cą, do 1951 roku znaj­do­wa­ło się w gra­ni­cach Pol­ski;


Bełz ( Белз, ‏בעלז‎) – mia­sto na Ukra­i­nie, w ob­wo­dzie lwow­skim, w re­jo­nie czer­wo­no­grodz­kim, po­ło­żo­ne nad rze­ka­mi So­ło­ki­ją i Rze­czy­cą, 4 km w linii pro­stej od gra­ni­cy z Pol­ską. Sie­dzi­ba hro­ma­dy Bełz.

W mie­ście jest sta­cja ko­le­jo­wa Bełz. W gra­ni­cach mia­sta znaj­du­je się dawna wieś Wit­ków. Daw­niej do Bełza na­le­ża­ło Za­bło­cie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bełza

naz­wi­sko, m.in. Józef Bełza (1805-1888) - pol­ski che­mik; Igor Bełza (1904-1994) - ro­syj­ski mu­zy­ko­log i kom­po­zy­tor po­cho­dze­nia pol­skie­go


Bełza – pol­ski herb szla­chec­ki, od­mia­na herbu Ja­strzę­biec, z no­bi­li­ta­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bełzianin

miesz­ka­niec Bełza


Źródła:

SJP.pl

Bełzianka

miesz­kan­ka Bełza


Źródła:

SJP.pl

Bełżanin

miesz­ka­niec Bełż­ca


Źródła:

SJP.pl

Bełżanka

miesz­kan­ka Bełż­ca


Źródła:

SJP.pl

Bełżec

wieś w Pol­sce


Beł­żec (nazwa hi­sto­rycz­na: Świę­cie, do 29 maja 1953 "Beł­zec") – wieś (daw­niej mia­sto) w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie to­ma­szow­skim. Sie­dzi­ba gminy Beł­żec. Leży przy dro­dze kra­jo­wej nr 17

Beł­żec uzy­skał lo­ka­cję miej­ską w 1607 r., zde­gra­do­wa­ny przed 1676 r. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa za­moj­skie­go. W la­tach 1973–1991 w gmi­nie To­ma­szów Lu­bel­ski.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bełżecki

przy­miot­nik od: Beł­żec


Źródła:

SJP.pl

Bełżyce

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Beł­ży­ce (jid. בעלזשיצע) – mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie lu­bel­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Beł­ży­ce. Po­ło­żo­ne na Rów­ni­nie Beł­życ­kiej.

Pry­wat­ne mia­sto szla­chec­kie lo­ko­wa­ne w 1417 roku, po­ło­żo­ne było w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie lu­bel­skim w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bełżycki

przy­miot­nik od: Beł­ży­ce


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z Beł­ży­ca­mi, do­ty­czą­cy Beł­życ


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bełżyczanin

miesz­ka­niec Beł­życ


Źródła:

SJP.pl

Bełżyczanka

miesz­kan­ka Beł­życ


Źródła:

SJP.pl

Beśka

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Beż

kolor lub jakaś rzecz ma­ją­ca ten kolor


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kolor po­dob­ny do ko­lo­ru kawy z mle­kiem

 (1.2) część odzie­ży w ko­lo­rze beżu (1.1)

przy­miot­nik

 (2.1) ma­ją­cy kolor kawy z mle­kiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beżowawy

przy­po­mi­na­ją­cy kolor be­żo­wy


Źródła:

SJP.pl

Beżowiuchny

zdrob­nie­nie od: be­żo­wy


Źródła:

SJP.pl

Beżowo

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) od­przym. → be­żo­wy


Źródła:

Wiktionary

Beżowobrązowy

brą­zo­wy o be­żo­wym od­cie­niu


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) brą­zo­wy z od­cie­niem be­żo­wym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beżowomiodowy

mio­do­wy o od­cie­niu be­żo­wym


przy­miot­nik

 (1.1) mio­do­wy z od­cie­niem be­żo­wym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beżowoszary

szary o od­cie­niu be­żo­wym


przy­miot­nik

 (1.1) szary z od­cie­niem be­żo­wym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beżowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest be­żo­we; cecha tych, któ­rzy są be­żo­wi


Źródła:

Wiktionary

Beżowy

ma­ją­cy kolor kawy z mle­kiem, pia­sko­wy; beż (w uży­ciu przy­miot­ni­ko­wym)


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) ma­ją­cy kolor kawy z mle­kiem lub pia­sku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary