Ać

spój­nik

 (1.1) stpol. aby

par­ty­ku­ła

 (2.1) stpol. niech, oby


Źródła:

Wiktionary

Aćarja

mistrz, na­u­czy­ciel w hin­du­iz­mie; acza­ria


Aćar­ja (de­wa­na­ga­ri आचार्य, trans­li­te­ra­cja "ācārya", ang. "acha­rya", jap. "ajari"; tyb. "Lob­pyn") – mistrz, pro­fe­sor. Tytuł na­da­wa­ny w Azji Środ­ko­wej w re­li­giach dhar­micz­nych wiel­kim du­cho­wym na­u­czy­cie­lom (sa­na­ta­nad­har­my) i wy­bit­nie wyksz­tał­co­nym uczo­nym.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Aćpan

daw­niej: tytuł grzecz­no­ścio­wy, skrót od wy­ra­że­nia "wasz­mość pan", zwy­kle jako zwrot kie­ro­wa­ny wprost do roz­mów­cy, od­po­wia­da­ją­cy dzi­siej­sze­mu "pan", "wy" (zwy­kle z od­cie­niem lek­ce­wa­że­nia); acpan, aspan, wać­pan, wac­pan, wa­span, asan, acan


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. zob. wasz­mość pan.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Aćpani

sta­ro­pol­ski tytuł grzecz­no­ścio­wy kie­ro­wa­ny do ko­bie­ty, skrót zwro­tu: wasz­mość pani; ac­pa­ni


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. zob. wasz­mość pani.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary