# Im

wyraz występujący jedynie w wyrażeniu "im... tym..." (najczęściej w połączeniu ze stopniem wyższym lub najwyższym przymiotnika), np. "im jest większy, tym jest cięższy"; "w jakim stopniu... w takim..."; "o ile... tym..."

spójnik

(1.1) im… tym – wskazuje zwiększanie się jednej cechy wraz ze wzrostem drugiej lub proporcjonalną zależność jednej zmiany względem drugiej

forma zaimka.

(2.1) C. od oni lub one

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Im.

1. skrót od: imienia;
2. skrót od: imiesłów; imiesł.

skrót

(1.1) = imienia

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Imac

seria komputerów firmy Apple

czasownik niedokonany (dk. pojmać)

(1.1) daw. chwytać

czasownik zwrotny niedokonany imać się

(2.1) książk. chwytać się

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Imacz

uchwyt tarczy rycerskiej, wykonany najczęściej ze skóry lub powrozów (rzadziej z materiału)

#### Źródła:

SJP.pl

# Imadełko

zdrobnienie od: imadło

#### Źródła:

SJP.pl

# Imadło

1. przyrząd do przytrzymywania przedmiotów podczas obróbki;
2. kleszcze chirurgiczne

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) techn. przyrząd, który służy do mocowania przedmiotów poddawanych obróbce lub w trakcie montażu;

(1.2) część przedmiotu służąca do chwytania jej dłonią w celu przenoszenia tego przedmiotu

(1.3) med. kleszcze chirurgiczne

Imadło – przyrząd służący do mocowania przedmiotów poddawanych obróbce ręcznej lub mechanicznej.

Imadło (rys. A) zbudowane jest z dwóch szczęk (3) zaciskanych przy pomocy śruby (2) napędzanej pokrętłem (1). Większe imadła oraz imadła maszynowe i specjalistyczne posiadają bardziej złożoną budowę: korpus (4), elementy mocujące do stołu warsztatowego lub obrabiarki (5), obrotnice lub przeguby, które mogą być wyposażone w podziałkę kątową.

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Imadłowy

→ imadło

Patrz:imadło

#### Źródła:

SJP.pl

# Image

[czytaj: imidż albo imAŻ] oblicze, wizerunek jakiejś osoby, np. aktora, stworzony w oparciu o jego dokonania, cechy charakteru; imaż

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) wykreowany wizerunek, którym jakaś osoba, organizacja itp. jest postrzegana

- image (wym. imaż, imidż) – wizerunek, sposób postrzegania danej osoby lub organizacji
- Image – amerykańskie czasopismo

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Imaginacja

1. zdolność wyobrażania rzeczy nieistniejących lub niewidzianych; wyobraźnia, fantazja;
2. wytwór wyobraźni, rzecz wymyślona; urojenie

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wytwór wyobraźni, przedstawienie sobie czegoś

(1.2) zdolność do tworzenia obrazów za pomocą wyobraźni; fantazjowanie

Wyobraźnia – zdolność do przywoływania i tworzenia w myślach wyobrażeń.

Źródłem przechowywanych w pamięci wyobrażeń są zmysły. Część odpowiadająca za wyobraźnię jest umiejscowiona w prawej półkuli mózgu. Często odróżnienie tych wrażeń od wyobrażeń jest trudne, gdyż w ciągłym strumieniu świadomości, z jakim mamy do czynienia w praktyce, występują one jednocześnie obok siebie. Dobrym dowodem na to są marzenia senne, podczas których powstają wyobrażenia odizolowane od wrażeń zmysłowych. Działaniu wyobraźni, w porównaniu do efektów pracy zmysłów, przypisuje się większą aktywność i mniejszą złożoność oraz intensywność (np. E. Husserl).

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Imaginacyjny

dotyczący imaginacji

#### Źródła:

SJP.pl

# Imaginarium

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) nierzeczywisty, wyimaginowany świat – czyjejś wyobraźni lub pewnego ogólnego zbioru poglądów

#### Źródła:

Wiktionary

# Imaginatywny

rzadko: odnoszący się do wyobraźni; imaginacyjny

#### Źródła:

SJP.pl

# Imagineskopia

Imagineskopia – fikcyjna nauka o poszerzaniu wyobraźni, wymyślona przez autora wydanej w 1977 roku nakładem Wydawnictwa Literackiego książki Stanisława Moskala Wstęp do imagineskopii. Autor, ukrywający się pod pseudonimem Śledź Otrembus-Podgrobelski, przedstawił naukowym językiem, wspieranym licznymi przypisami i bibliografią, wprowadzenie do fikcyjnej nauki o poszerzaniu wyobraźni, której twórcą miał być Jeremiasz Apollon Hytz. Podany jest rys historyczny nauki, jej rozwój, cele, metody badawcze, instrumenty. Najważniejszy przyrząd do badania i poszerzania wyobraźni autor nazwał imagineskopem, a opis, budowę i działania wsparł rysunkami technicznymi. Książka opatrzona jest, jak przystało na naukową publikację, obszerną bibliografią i streszczeniami w kilku językach.

#### Źródła:

Wikipedia

# Imaginista

reprezentant, zwolennik imagizmu; imagista

#### Źródła:

SJP.pl

# Imaginistka

→ imaginista; imagistka

#### Źródła:

SJP.pl

# Imaginistyczny

związany z imaginizmem w literaturze; obrazowy, imagistyczny

#### Źródła:

SJP.pl

# Imaginizm

kierunek w poezji angielskiego obszaru językowego, który postulował swobodę języka i dowolność w wyborze tematu; imagizm

Imagizm (imaginizm od łac. imago „obraz”) – ruch poetycki w poezji angielskiej i amerykańskiej w latach 1910–1918. Kierunek ten przeciwstawiał się romantyzmowi oraz idealizmowi jak również kierunkom współczesnym. Najważniejszy dla imagistów był obraz poetycki – charakteryzujący się jasnością i dokładnością detali – opierający się na metaforze. Wielu twórców wzorowało się na dalekowschodniej poezji (japońskiej i chińskiej).

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Imaginować

książkowo: wymyślać, wyobrażać sobie coś zgodnie z własną wolą, z własnym pragnieniem; fantazjować, roić

#### Źródła:

SJP.pl

# Imagista

reprezentant, zwolennik imagizmu; imaginista

#### Źródła:

SJP.pl

# Imagistka

→ imagista; imaginistka

#### Źródła:

SJP.pl

# Imagistyczny

związany z imagizmem w literaturze; obrazowy, imaginistyczny

#### Źródła:

SJP.pl

# Imagizm

kierunek w poezji angielskiego obszaru językowego, który postulował swobodę języka i dowolność w wyborze tematu; imaginizm

Imagizm (imaginizm od łac. imago „obraz”) – ruch poetycki w poezji angielskiej i amerykańskiej w latach 1910–1918. Kierunek ten przeciwstawiał się romantyzmowi oraz idealizmowi jak również kierunkom współczesnym. Najważniejszy dla imagistów był obraz poetycki – charakteryzujący się jasnością i dokładnością detali – opierający się na metaforze. Wielu twórców wzorowało się na dalekowschodniej poezji (japońskiej i chińskiej).

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Imago

1. dojrzałe stadium owada; owad w tym stadium;
2. w psychologii: wyobrażenie jakiejś osoby powstałe w dzieciństwie, przekładające się na późniejsze postrzeganie innych osób

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) ent. owad dorosły, ostateczna postać owada;

(1.2) psych. idealny obraz określonej osoby wytworzony we wczesnym dzieciństwie, projektowany później na inne osoby z otoczenia

Imago (łac. imago – obraz; l.mn. – imagines lub imaga), owad dorosły, owad doskonały – ostateczne stadium w rozwoju osobniczym owadów przechodzących proces przeobrażenia. Imago nie przechodzi już linień. U większości gatunków jest osobnikiem zdolnym do rozrodu, często niepobierającym pokarmu lub pobierającym go jedynie w minimalnych ilościach.

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Imak

uchwyt do zamocowania narzędzi skrawających, np. w obrabiarce

- Imak (zegarmistrzostwo) – przyrząd zegarmistrzowski do przytrzymywania elementów walcowych.
- Imak – element obrabiarki no mocowania narzędzi skrawających.

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Imam

1. przełożony w meczecie;
2. szyicki następca Alego;
3. teolog sunnicki

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) uczony duchowny muzułmański, przywódca religijny;

forma czasownika.

(2.1) 1. os. lp. ter. od: imać

Imam (arab. إمام, dosł. „przywódca”) – muzułmański przywódca religijny; w tradycyjnym znaczeniu – przewodniczący rytualnej modlitwy muzułmańskiej, czyli salatu. W ogólności może to być osoba świecka bądź przełożony meczetu. Władca kraju również może być nazywany imamem.

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Imamici

wyznawca imamizmu, odłamu szyizmu uznającego pierwszych 12 imamów; dwunastowiec

Imamizm – główny nurt szyizmu, uznający dwunastu imamów.

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Imamita

wyznawca imamizmu, odłamu szyizmu uznającego pierwszych 12 imamów; dwunastowiec

#### Źródła:

SJP.pl

# Imamitka

→ imamita

Patrz:imamita

#### Źródła:

SJP.pl

# Imamizm

muzułmańska doktryna szyitów

Imamizm – główny nurt szyizmu, uznający dwunastu imamów.

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Imamka

rzadko: muzułmańska przywódczyni religijna

#### Źródła:

SJP.pl

# Imanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|imać.

#### Źródła:

Wiktionary

# Imax

[czytaj: ajmaks] system kinowy z zastosowaniem największego kadru w kinematografii; IMAX

IMAX – jeden z alternatywnych systemów kinowych używanych w przemyśle filmowym. Taśma filmowa IMAX znacznie różni się od tradycyjnej – powierzchnia użytkowa ma szerokość 48,5 mm i wysokość 70 mm, stąd obraz ma proporcje 1,44:1. Kadr jest ustawiony poziomo, a nie pionowo, jak na taśmie filmowej 35 mm.

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Imaż

oblicze, wizerunek jakiejś osoby, np. aktora, stworzony w oparciu o jego dokonania, cechy charakteru; image

#### Źródła:

SJP.pl

# Imazalil

organiczny związek chemiczny, substancja aktywna środków ochrony roślin oraz środków wykorzystywanych do zabezpieczania owoców po zbiorze

Enilkonazol, imazalil – organiczny związek chemiczny, substancja aktywna środków ochrony roślin (fungicydów) oraz środków wykorzystywanych do pozbiorczego zabezpieczania owoców. Stosowany także w weterynarii jako środek przeciwgrzybiczy do stosowania miejscowego.

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Imażinizm

kierunek w poezji rosyjskiej uformowany pod wpływem imagizmu; imażynizm

#### Źródła:

SJP.pl

# Imażynista

zwolennik, reprezentant imażynizmu

#### Źródła:

SJP.pl

# Imażynistka

→ imażynista

Patrz:imażynista

#### Źródła:

SJP.pl

# Imażynistyczny

dotyczący imażynizmu

#### Źródła:

SJP.pl

# Imażynizm

kierunek w poezji rosyjskiej uformowany pod wpływem imagizmu; imażinizm

Imażynizm - kierunek w poezji rosyjskiej w latach 20. XX wieku, wywodzący się z futuryzmu i nawiązujący do angielskiego i amerykańskiego imagizmu. Imażynizm głosił postulaty obrazowości i intuicyjności w sztuce, za podstawę poezji uznawał tzw. czysty obraz.

Najwybitniejsi imażyniści to Siergiej Jesienin i Anatolij Marienhof.

Wśród autorów polskich wpływy imażynizmu można zauważyć m.in. w twórczości Grzegorza Timofiejewa.

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Imbecyl

1. pogardliwie o głupim człowieku;
2. osoba niedorozwinięta umysłowo

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) med. ktoś z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym

(1.2) pot. obraź. głupek

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Imbecylek

zdrobnienie od: imbecyl

Patrz:imbecyl

#### Źródła:

SJP.pl

# Imbecylizm

nieporadność umysłowa;oligofrenia

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Imbecylka

zdrobnienie od: imbecyl

Patrz:imbecyl

#### Źródła:

SJP.pl

# Imbecylowaty

podobny do imbecyla, właściwy imbecylowi

#### Źródła:

SJP.pl

# Imbibicja

1. zjawisko przepajania i przeobrażania skał przez roztwory pochodzenia magmowego;
2. proces pęcznienia koloidów występujący np. w nasionach

Imbibicja (od łac. imbibo "wypijać, nasiąkać") – proces pęcznienia koloidów. Polega on na przyłączaniu coraz większej ilości cząsteczek wody wiązaniami wodorowymi do cząsteczek płaszcza wodnego otaczającego cząsteczkę koloidu hydrofilnego, a tym samym na zwiększaniu odległości między kolejnymi micellami koloidowymi. Występuje m.in. w początkowej fazie kiełkowania nasion – pęcznieniu, w której zwiększają swoją objętość i masę po zanurzeniu w wodzie lub otoczeniu wilgotnego środowiska.

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Imbierczak

nazwisko

#### Źródła:

SJP.pl

# Imbir

1. jadalna bylina o silnie rozwiniętych kłączach i krótkich łodygach naziemnych;
2. przyprawa korzenna uzyskiwana z kłączy rośliny o tej samej nazwie

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) bot. nazwa systematyczna|Zingiber|Boehm.|ref=tak., rodzaj roślin wieloletnich, pochodzących z Azji i Australii;

(1.2) kulin. przyprawa z imbiru lekarskiego, Zingiber officinale Rosc., w formie świeżego kłącza lub proszku

(1.3) kulin. jarzyna z kłącza imbiru japońskiego, Zingiber mioga (Thunb.) Roscoe

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Imbirowate

rodzina roślin jednoliściennych, występujących w okolicach podzwrotnikowych, obejmujących takie gatunki jak imbir i kardamon

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Imbirowaty

o cechach imbirowatych (rodzina roślin)

#### Źródła:

SJP.pl

# Imbirowce

rząd roślin zielnych z kladu jednoliściennych

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Zingiberales|Griseb.|ref=tak., rząd roślin zielnych należący do jednoliściennych;

Imbirowce (Zingiberales Griseb.) – rząd roślin zielnych należący do jednoliściennych. Rośliny tu zaliczane wyewoluowały ok. 80 milionów lat temu. W obrębie rzędu wyróżnia się 8 rodzin, 92 rodzaje i blisko 2,2 tys. gatunków. Należy tu wiele popularnych roślin użytkowych (np. banan, imbir, kardamon) i ozdobnych (paciorecznik, strelicja, maranta).

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Imbirowiec

przedstawiciel rzędu roślin zielnych z kladu jednoliściennych

#### Źródła:

SJP.pl

# Imbirówka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) spoż. nalewka na imbirze

(1.2) pot. butelka imbirówki (1.1)

#### Źródła:

Wiktionary

# Imbirowy

związany z imbirem

przymiotnik

(1.1) zrobiony z imbiru lub dotyczący imbiru

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Imbramowice

W Polsce

- Imbramowice – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. świdnickim, w gminie Żarów
- Imbramowice – wieś w woj. małopolskim, w pow. olkuskim, w gminie Trzyciąż

- Imbramowice – gromada
- Imbramowice – dawna gmina
- Imbramowice – stacja kolejowa w Imbramowicach, w województwie dolnośląskim

#### Źródła:

Wikipedia

# Imbramowicki

przymiotnik od: Imbramowice

przymiotnik relacyjny

(1.1) dotyczący Imbramowic

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Imbramowiczanin

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mieszkaniec Imbramowic

#### Źródła:

Wiktionary

# Imbramowiczanka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mieszkanka Imbramowic

#### Źródła:

Wiktionary

# Imbroglio

[czytaj: imbrolio] scena operowa wyrażająca środkami muzycznymi wielorakość równocześnie przebiegających wątków akcji

#### Źródła:

SJP.pl

# Imbryczek

zdrobnienie od: imbryk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) imbryk małych rozmiarów służący zazwyczaj do zaparzania herbaty

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Imbryk

naczynie kuchenne służące do gotowania wody; czajnik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) kulin. przest. naczynie z pokrywką i z dodatkową rurką zakończoną dzióbkiem służące do gotowania wody

Czajnik, imbryk – naczynie kuchenne służące zazwyczaj do gotowania wody.

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Imbrykowy

przymiotnik

(1.1) związany z imbrykiem, dotyczący imbryka, właściwy imbrykowi

#### Źródła:

Wiktionary

# Imbus

rodzaj klucza o przekroju sześciokąta foremnego; klucz ampulowy, klucz imbusowy, klucz inbusowy, inbus

Klucz imbusowy, imbus (pierwotnie: klucz inbusowy, inbus; rzadziej: klucz ampulowy) – klucz trzpieniowy o przekroju sześciokąta foremnego. Ma on postać pręta wygiętego w kształt litery L (rzadziej Z) lub stanowi wymienną końcówkę (tzw. bit) do wkrętaków ręcznych i automatycznych.

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Imbusowy

klucz imbusowy - rodzaj wkrętaka o przekroju sześciokąta foremnego; klucz ampulowy, klucz inbusowy, imbus, inbus

#### Źródła:

SJP.pl

# Imć

dawne wyrażenie grzecznościowe przeważnie przed nazwiskiem lub tytułem

rzeczownik, rodzaj męski lub żeński

(1.1) przest. zwrot grzecznościowy zwykle używany przed nazwiskiem, tytułem lub innym określeniem osoby (mężczyzny lub kobiety), rzadko samodzielnie

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Imćpan

staropolski tytuł grzecznościowy dodawany do nazwiska lub tytułu; skrót zwrotu: jego miłość pan, jegomość pan

#### Źródła:

SJP.pl

# Imelman

figura akrobacji lotniczej, półpętla z przewrotem; immelman

#### Źródła:

SJP.pl

# Iment

tylko w wyrażeniu: do imentu - całkowicie, zupełnie, do cna

(1.1) tylko w wyrażeniu do imentu

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Imerecki

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Imeretią, dotyczący Imeretii

#### Źródła:

Wiktionary

# Imeretia

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. hist. kraina historyczna w zachodniej Gruzji

(1.2) geogr. adm. jeden z regionów administracyjnych w zachodniej Gruzji;

Imeretia (gruz. იმერეთის მხარე Imereti Mchare) – region w zachodniej Gruzji, leżący w górnym dorzeczu rzeki Rioni. 800 tys. Imeretian posługuje się dialektem języka gruzińskiego, stanowiąc jednocześnie grupę etniczną o silnej tożsamości kulturowej.

#### Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

# Imeretyński

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Imeretią, dotyczący Imeretii

#### Źródła:

Wiktionary

# Imersja

wypełnienie przezroczystą cieczą przestrzeni między oglądanym przedmiotem a pierwszą soczewką obiektywu mikroskopu, w celu zwiększenia jasności obrazu i zdolności rozdzielczej mikroskopu; immersja

- Imersja w fizyce
- Immersyjność
- Immersja (matematyka)
- Immersja językowa

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Imersyjny

→ imersja; immersyjny

#### Źródła:

SJP.pl

# Imf

skrót od: International Monetary Fund, Międzynarodowy Fundusz Walutowy; międzynarodowa instytucja finansowa powołana jako agenda ONZ w 1946 roku, stawiająca sobie za cele stabilizację międzynarodowego systemu monetarnego, kontrolowanie parytetu wymiany państw członkowskich oraz pomoc w sytuacji okresowych kłopotów finansowych

#### Źródła:

SJP.pl

# Imgw

Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej

skrótowiec, rzeczownik

(1.1) = meteorol. Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej;

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Imho

imho; slangowo:
1. akronim od: in my humble opinion - moim skromnym zdaniem;
2. akronim od: in my honest opinion - w mojej szczerej opinii

#### Źródła:

SJP.pl

# Imhof

dawny rodzaj szamba; studnia Imhoffa

- Daniel Imhof
- Eduard Imhof

Zobacz też:

- Imhoff

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Imhotep

wysoki dostojnik egipski, żyjący w czasach III dynastii

Imhotep (czasami wymawiane jako A.mhotep lub Ii-em-Hotep, egip. ii-m-ḥtp) – pierwszy architekt i lekarz znany z imienia z pisanych źródeł historycznych, wezyr faraona Dżesera, który panował w latach 2690–2670 p.n.e. lub 2720–2700 p.n.e.

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Imid

organiczny związek chemiczny, pochodna aminy

Imidy – grupa organicznych związków chemicznych, pochodnych amin, w których do atomu azotu przyłączone są bezpośrednio dwie grupy acylowe (natomiast amidy zawierają jedną grupę acylową).

Imidy można otrzymywać w wyniku reakcji bezwodników kwasów karboksylowych z amoniakiem. Użycie w tej reakcji kwasów dikarboksylowych prowadzi do otrzymania imidów cyklicznych. Imidy otrzymuje się też w reakcji kwasów karboksylowych z aminami pierwszorzędowymi i amoniakiem.

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Imidazol

słaba zasada o własnościach aromatycznych, stosowana do syntez organicznych; glioksalina

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Imidazolowy

→ imidazol

Patrz:imidazol

#### Źródła:

SJP.pl

# Imidowy

→ imid

Patrz:imid

#### Źródła:

SJP.pl

# Imidy

grupa związków organicznych o cząsteczkach pierścieniowych, otrzymywanych np. w wyniku reakcji bezwodników kwasów karboksylowych z amoniakiem

Imidy – grupa organicznych związków chemicznych, pochodnych amin, w których do atomu azotu przyłączone są bezpośrednio dwie grupy acylowe (natomiast amidy zawierają jedną grupę acylową).

Imidy można otrzymywać w wyniku reakcji bezwodników kwasów karboksylowych z amoniakiem. Użycie w tej reakcji kwasów dikarboksylowych prowadzi do otrzymania imidów cyklicznych. Imidy otrzymuje się też w reakcji kwasów karboksylowych z aminami pierwszorzędowymi i amoniakiem.

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Imię

1. osobiste, nierodowe miano człowieka używane obok nazwiska;
2. nazwa; nazwisko;
3. przenośnie: sława, rozgłos, honor, reputacja;
4. w językoznawstwie: każdy wyraz odmieniający się przez przypadki

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) indywidualna nazwa osoby i stworzeń wyższych (anioła, boga, diabła itd.), zwierzęcia, rośliny itp.;

(1.2) imię (1.1) i nazwisko

(1.3) przest. rzeczownik (imię rzeczowne), przymiotnik (imię przymiotne), liczebnik (imię liczbowe), zaimek lub imiesłów;

(1.4) wartość przypisana człowiekowi; szacunek

Imię (łac. nomen) – osobista nazwa nadawana osobie przez grupę, do której należy. Wraz z ewentualnym drugim i następnymi imionami oraz z nazwiskiem, czasem imieniem odojcowskim, a rzadziej przydomkiem, stanowi u większości ludów podstawowe określenie danej osoby.

Prawo do posiadania imienia zapewnia Konwencja o prawach dziecka w art. 7.

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Imieć

czasownik

(1.1) stpol. począć

#### Źródła:

Wiktionary

# Imiela

nazwisko

Osoby o tym nazwisku:

- Emanuel Konstanty Imiela – śląski pisarz, działacz oświatowy i plebiscytowy
- Jacek Imiela – polski nefrolog i internista
- Konrad Imiela – polski aktor teatralny, telewizyjny i filmowy, kompozytor, autor tekstów piosenek i reżyser teatralny

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Imieleński

przymiotnik od: Imielno

przymiotnik relacyjny

(1.1) dotyczący Imielna

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Imielin

1. miasto w Polsce;
2. część Ursynowa

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Polsce;

Imielin – miasto w południowej Polsce, w województwie śląskim, w powiecie bieruńsko-lędzińskim.

Według danych z 31 grudnia 2023 miasto miało 9 097 mieszkańców.

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Imielinianin

mieszkaniec Imielina (miasta w Polsce)

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mieszkaniec Imielina

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Imielinianka

mieszkanka Imielina (miasta w Polsce)

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mieszkanka Imielina

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Imieliński

przymiotnik od: Imielin

przymiotnik relacyjny

(1.1) dotyczący Imielina

- Kazimierz Imieliński – polski seksuolog
- Tomasz Imieliński – polski informatyk

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Imielnianin

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mieszkaniec Imielna

#### Źródła:

Wiktionary

# Imielnianka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mieszkanka Imielna

#### Źródła:

Wiktionary

# Imielno

nazwa kilku wsi w Polsce

W Polsce

- Imielno – wieś w woj. łódzkim, w pow. kutnowskim, w gminie Nowe Ostrowy
- Imielno – wieś w woj. świętokrzyskim, w pow. jędrzejowskim, w gminie Imielno
- Imielno – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. gnieźnieńskim, w gminie Łubowo
- Imielno – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. słupeckim, w gminie Zagórów

- Imielno – gmina
- Imielno – gromada

- Imielno – jezioro na Pojezierzu Lubuskim, w gminie Górzyca

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Imielski

nazwisko

#### Źródła:

SJP.pl

# Imieninki

zdrobnienie od: imieniny

#### Źródła:

SJP.pl

# Imieninować

potocznie:
1. obchodzić imieniny;
2. bawić się na przyjęciu z okazji imienin

#### Źródła:

SJP.pl

# Imieninowy

związany z imieninami

przymiotnik relacyjny

(1.1) dotyczący imienin

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Imieniny

1. doroczne święto z okazji dnia patrona danego imienia;
2. przyjęcie z okazji tego święta

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) dzień patrona określonego imienia; dzień, który jest świętem dla osób o danym imieniu;

(1.2) przyjęcie z okazji czyjegoś święta imieninowego

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Imiennictwo

1. dział językoznawstwa zajmujący się imionami osób;
2. zbiór imion osobowych

#### Źródła:

SJP.pl

# Imienniczka

kobieta nosząca to samo imię, co ktoś inny

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta lub dziewczyna mająca takie samo imię lub nazwisko, jak inna osoba

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Imiennie

przysłówek sposobu

(1.1) określając kogoś z imienia (i nazwiska)

#### Źródła:

Wiktionary

# Imiennik

mężczyzna, chłopiec noszący to samo imię bądź nazwisko, co ktoś inny

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ktoś, kto ma takie samo imię, jak dana osoba

(1.2) ktoś niespokrewniony, kto nosi takie samo nazwisko, jak dana osoba

- imiennik – osoba nosząca to samo imię
- Imiennik – powieść Jhumpy Lahiri
- Imiennik – indyjsko-amerykański film z 2016 w reżyserii Miry Nair, ekranizacja

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Imienny

1. określający z imienia i nazwiska;
2. zawierający spis nazwisk;
3. w językoznawstwie: dotyczący imienia jako części mowy

przymiotnik

(1.1) związany z imieniem i nazwiskiem; wskazujący kogoś z imienia i nazwiska; zawierający nazwisko

(1.2) jęz. dotyczący części mowy odmieniającej się przez przypadki

(1.3) liter. publ. opatrzony nazwiskiem autora

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Imiesł.

skrót od: imiesłów (czytany jako cały, odmienny wyraz)

#### Źródła:

SJP.pl

# Imiesłów

forma czasownika, która ma cechy przymiotnika (i. przymiotnikowy, np. chodzący) bądź przysłówka (i. przysłówkowy, np. wszedłszy)

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gram. forma czasownika używana jako przymiotnik lub przysłówek;

Imiesłów (łac. participium) – nieosobowa forma czasownika mająca cechy składniowe i fleksyjne przymiotnika. W języku polskim istnieją również imiesłowy o funkcji zbliżonej do przysłówka (imiesłowy przysłówkowe). Imiesłów jest przykładem kategorii gramatycznej, która znajduje się na granicy fleksji i derywacji.

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Imiesłowowy

związany z imiesłowem

#### Źródła:

SJP.pl

# Imigracja

1. przybywanie osobników z innej populacji tego samego gatunku;
2. przybywanie obywateli innego państwa

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) napływ cudzoziemców do jakiegoś kraju w celu osiedlenia się w nim

(1.2) ogół cudzoziemców przybyłych do jakiegoś kraju w celu osiedlenia się w nim

Imigracja (łac. immigrare – wprowadzić się) – przyjazd z zagranicy na pobyt czasowy lub w celu zamieszkania na stałe.

Imigracja jest przeciwieństwem emigracji. Jej przyczyny mogą być polityczne, religijne, gospodarcze lub prywatne.

W ramach imigracji występuje też reemigracja (migracja powrotna) oraz repatriacja, czyli migracja powrotna organizowana i wspierana przez instytucje państwowe.

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Imigracyjny

dotyczący imigracji

przymiotnik

(1.1) związany z imigracją, należący do niej

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Imigrancki

odnoszący się do imigranta lub imigracji, właściwy imigrantom

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z imigrantami, dotyczący imigrantów

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Imigrant

osoba, która przybyła zza granicy do innego kraju w celu osiedlenia się

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba przybywająca do jakiegoś kraju w celu osiedlenia się w nim

Imigracja (łac. immigrare – wprowadzić się) – przyjazd z zagranicy na pobyt czasowy lub w celu zamieszkania na stałe.

Imigracja jest przeciwieństwem emigracji. Jej przyczyny mogą być polityczne, religijne, gospodarcze lub prywatne.

W ramach imigracji występuje też reemigracja (migracja powrotna) oraz repatriacja, czyli migracja powrotna organizowana i wspierana przez instytucje państwowe.

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Imigrantka

→ imigrant

Patrz:imigrant

#### Źródła:

SJP.pl

# Imigrować

urzędowo: przybyć, przybywać do obcego kraju, aby się w nim osiedlić

czasownik nieprzechodni niedokonany (brak dk.)

(1.1) przybywać do obcego kraju w celu osiedlenia

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Imigw

Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej

skrótowiec

(1.1) = meteorol. Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Imikwimod

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) biochem. med. związek organiczny, lek przeciwnowotworowy, przeciwwirusowy i immunomodulujący;

Imikwimod – organiczny związek chemiczny z grupy aminochinolin, modulator odpowiedzi immunologicznej, lek stosowany w leczeniu niektórych chorób skóry. Wprowadzony na rynek przez firmę 3M w 1997 roku i zaakceptowany przez FDA. Wykazuje działanie przeciwnowotworowe i skuteczność w leczeniu wirusowych chorób skóry.

#### Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

# Imina

organiczny związek chemiczny zawierający ugrupowanie C=N

Iminy – organiczne związki chemiczne zawierające ugrupowanie iminowe –C=N–. Powstają w wyniku kondensacji cząsteczki związku karbonylowego (aldehydu lub ketonu) z cząsteczką aminy pierwszorzędowej (RNH2) lub amoniaku.

Trwałe iminy z aromatycznymi lub sterycznie rozbudowanymi podstawnikami alkilowymi nazywa się zasadami Schiffa.

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Iminowy

→ imina, np. grupa iminowa

#### Źródła:

SJP.pl

# Imiona

1. osobiste, nierodowe miano człowieka używane obok nazwiska;
2. nazwa; nazwisko;
3. przenośnie: sława, rozgłos, honor, reputacja;
4. w językoznawstwie: każdy wyraz odmieniający się przez przypadki

Imię (łac. nomen) – osobista nazwa nadawana osobie przez grupę, do której należy. Wraz z ewentualnym drugim i następnymi imionami oraz z nazwiskiem, czasem imieniem odojcowskim, a rzadziej przydomkiem, stanowi u większości ludów podstawowe określenie danej osoby.

Prawo do posiadania imienia zapewnia Konwencja o prawach dziecka w art. 7.

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Imionko

zdrobnienie od: imię

#### Źródła:

SJP.pl

# Imionnik

dawniej: rodzaj pamiętnika, oprawny zeszyt, do którego wpisywano teksty okolicznościowe, wierszyki, aforyzmy itp.; album, imiennik, sztambuch

#### Źródła:

SJP.pl

# Imiołczyk

nazwisko

#### Źródła:

SJP.pl

# Imiołek

nazwisko

#### Źródła:

SJP.pl

# Imipenem

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) biochem. med. związek organiczny z grupy karbapenemów, antybiotyk beta-laktamowy o działaniu bakteriobójczym;

Imipenem (łac. Imipenemum) – organiczny związek chemiczny, antybiotyk beta-laktamowy o działaniu bakteriobójczym, należący do grupy karbapenemów.

Antybiotyk ten podlega intensywnej hydrolizie w nerkach przez enzym dehydropeptydazę I, co powoduje jego inaktywację. Z tego względu konieczne jest podawanie go łączne z cylastatyną (selektywnym i odwracalnym inhibitorem tego enzymu).

#### Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

# Imisja

ilość zanieczyszczeń (pyłów lub gazów) w jednostce objętości powietrza

#### Źródła:

SJP.pl

# Imisyjny

→ imisja

Patrz:imisja

#### Źródła:

SJP.pl

# Imisław

imię męskie

Imisław, Jimisław, Himisław – staropolskie imię męskie, po raz pierwszy odnotowane w 1212 roku. Składa się z członów: Imi-, pochodzącego od prasł. *jęti, w trybie rozkazującym *jьmi („jąć”, „rozpocząć”) i -sław („sława”). Nie ma odpowiedników w innych językach słowiańskich. Mogło oznaczać „ten, który zapoczątkowuje sławę”. Jako Himisław (z H-protetycznym) wystąpiło w XV wieku (1409)

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Imisława

imię żeńskie

Imisława – staropolskie imię żeńskie. Składa się z członu Imi- („jąć”, „rozpocząć”) i -sława („sława”). Mogło oznaczać „ta, która zapoczątkowuje sławę”. W źródłach polskich poświadczone w XIV wieku (1398 rok).

Imisława imieniny obchodzi 25 maja i 12 lipca.

Męskie odpowiedniki: Imisław, Jimisław, Himisław.

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Imisławiny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Imisławy lub z nią związany

#### Źródła:

SJP.pl

# Imisławka

zdrobnienie od: Imisława (imię żeńskie)

#### Źródła:

SJP.pl

# Imisławostwo

Imisław z małżonką; Imisławowie

#### Źródła:

SJP.pl

# Imisławowie

imię męskie

#### Źródła:

SJP.pl

# Imisławowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Imisława lub z nim związany

#### Źródła:

SJP.pl

# Imitacja

1. przedmiot nieoryginalny, powtarzający cechy wzorca, wykonany na ogół z materiału tańszego lub gorszej jakości; duplikat, falsyfikat, kopia, podróbka;
2. odtwórcze działanie mające na celu dokładne powtórzenie cech wzorca; imitowanie, imitatorstwo, naśladownictwo;
3. w muzyce: środek techniki polifonicznej, polegający na powtórzeniu odcinka melodii wprowadzonego przez jeden głos przez drugi lub kolejne głosy

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rzecz udająca, naśladująca inną rzecz

(1.2) czynność polegająca na udawaniu, naśladowaniu czegoś; naśladowanie

(1.3) muz. technika polifoniczna polegająca na powtórzeniu melodii z jednego głosu przez inny;

Imitacja (z łac. oznacza naśladowanie) – najstarsza technika polifoniczna polegająca na powtórzeniu melodii z jednego głosu w innym.

Rodzaje imitacji:

- ze względu na liczbę głosów i struktur (teoretycznie liczba głosów jest nieograniczona, najczęściej występują imitacje 2-5 głosowe, imitowane mogą być jednocześnie 2, 3 lub 4 struktury (imitacje podwójne, potrójne, poczwórne)
- ze względu na stosunek interwałowy głosów (w praktyce od unisono do oktawy)
- ze względu na stosunek rytmiczny
- kierunek interwałów
- ruch melodii

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Imitacyjny

dotyczący imitacji

#### Źródła:

SJP.pl

# Imitatio

uznanie naśladownictwa za podstawową właściwość i cel sztuki; łaciński odpowiednik greckiej mimesis

Mimesis (stgr. μίμησις – przedstawienie, imitacja, podobieństwo, reprezentacja, łac. imitatio) – termin wywodzący się z filozofii starożytnej, oznaczający rodzaj relacji podobieństwa czy działania opartego na naśladownictwie.

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Imitator

osoba naśladująca coś; naśladowca

#### Źródła:

SJP.pl

# Imitatorka

kobieta naśladująca kogoś lub coś; naśladowczyni

#### Źródła:

SJP.pl

# Imitatorski

→ imitator

Patrz:imitator

#### Źródła:

SJP.pl

# Imitatywność

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co jest imitatywne

#### Źródła:

Wiktionary

# Imitatywny

przymiotnik

(1.1) naśladowczy, naśladujący

#### Źródła:

Wiktionary

# Imitować

1. naśladować, brać wzór z kogoś lub czegoś, np. imitować ruch, głos, zachowanie;
2. zastępować jakąś rzecz inną, bardzo podobną, np. imitować złoto, obraz

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) naśladować coś lub kogoś

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Imitowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) wierne naśladowanie kogoś lub czegoś

#### Źródła:

Wiktionary

# Immanencja

pozostawanie wewnątrz czegoś lub niezależność bytowa od czynnika zewnętrznego, istnienie przedmiotu poznania w podmiocie poznającym lub bytu absolutnego wewnątrz świata, przeciwieństwo transcendencji

Immanencja (z łac. immanens – pozostający w czymś, od immanere – pozostawać wewnątrz) – przeciwieństwo transcendencji, (nieodłączne) zawieranie się czegoś w czymś. W szczególności immanentne są treści życia wewnętrznego poznającego podmiotu wobec niego samego.

Zarazem immanentne i transcendentne wobec rzeczywistości są idee platońskie. Na ich podobieństwo w filozofii chrześcijańskiej mówi się o immanencji i transcendencji Boga.

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Immanentność

cecha tego, co jest wewnętrzne w stosunku do innych bytów, właściwe czemuś z natury niezależnie od czynników zewnętrznych; wewnętrzność

#### Źródła:

SJP.pl

# Immanentny

właściwy czemuś z natury, nieodłącznie z czymś związany, niewynikający z działania czynnika zewnętrznego, np. immanentna cecha, immanentne prawo

przymiotnik

(1.1) książk. taki, który nie wynika z działań zewnętrznych, tkwiący w naturze czegoś; zawarty w czymś

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Immanentyzm

Immanentyzm (z łac. immanens dpn. immanentis imiesłów od immanēre 'pozostawać na miejscu; zamieszkiwać') – filoz. przeświadczenie, że wszelkie doświadczenia to tylko przeżycia wewnętrzne, a nie zmysłowe (realne). Pogląd ten odrzuca i neguje doznania rzeczywiste.

#### Źródła:

Wikipedia

# Immanuel

imię męskie

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Immanuelostwo

Immanuel z małżonką; Immanuelowie

#### Źródła:

SJP.pl

# Immanuelowie

imię męskie

#### Źródła:

SJP.pl

# Immanuelowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Immanuela lub z nim związany

#### Źródła:

SJP.pl

# Immaterializm

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) filoz. teoria, według której materia nie istnieje, a wszystko, co odbieramy zmysłowo, odbieramy w wyniku działań Boga, a nie cząsteczek materii;

#### Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

# Immatrykulacja

1. zaliczenie kogoś w poczet studentów wyższej uczelni;
2. uroczystość przyjęcia nowych studentów na pierwszy rok studiów;
3. dawniej: umieszczenie na oficjalnej liście, np. rejestrze sądowym, spisie szlachty

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) eduk. stud. wpisanie kogoś w poczet studentów uczelni wyższej

(1.2) uroczystość przyjęcia studentów na pierwszy rok studiów

Immatrykulacja (łac. immatriculatio „wpisanie, zaliczenie”, od łac. immatriculare „wciągnąć do spisu”) – akt przyjęcia w poczet studentów uczelni; także uroczystość przyjęcia nowych studentów na I rok studiów.

Termin ten oznacza także wniesienie do spisu szlachty w danym kraju lub prowincji.

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Immatrykulacyjny

→ immatrykulacja

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z immatrykulacją, dotyczący immatrykulacji

Patrz:immatrykulacja

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Immatrykulować

zapisać lub zapisywać w poczet studentów szkoły wyższej

#### Źródła:

SJP.pl

# Immediowany

przymiotnik

(1.1) bezpośrednio podległy jakiemuś zwierzchnictwu, bez pośredników

#### Źródła:

Wiktionary

# Immelman

figura akrobacji lotniczej, półpętla z przewrotem; imelman

#### Źródła:

SJP.pl

# Immelmann

[czytaj: imelman] nazwisko

- Max Immelmann (1890-1916) – niemiecki lotnik, as myśliwski
- immelmann – figura w akrobacji lotniczej
- immelmann – rodzaj inwersji w kolejkach górskich

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Immersja

wypełnienie przezroczystą cieczą przestrzeni między oglądanym przedmiotem a pierwszą soczewką obiektywu mikroskopu, w celu zwiększenia jasności obrazu i zdolności rozdzielczej mikroskopu; imersja

- Imersja w fizyce
- Immersyjność
- Immersja (matematyka)
- Immersja językowa

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Immersyjnie

→ immersyjny

Patrz:immersyjny

#### Źródła:

SJP.pl

# Immersyjny

→ immersja; imersyjny

#### Źródła:

SJP.pl

# Immisja

działanie właściciela nieruchomości na własnym gruncie, którego skutki odczuwalne są na gruncie sąsiedzkim

Immisja – działanie właściciela nieruchomości na własnym gruncie, którego skutki odczuwalne są na gruncie sąsiedzkim. Wyróżnia się:

- immisję pośrednią (dźwięk, cień), materialną (zapach, dźwięk) i niematerialną (wpływają na odczucia sąsiada, np. gromadzenie materiałów wybuchowych)
- immisję bezpośrednią (np. porzucenie nieczystości).

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Immitancja

wspólne określenie dla impedancji i admitancji dwójnika elektrycznego

#### Źródła:

SJP.pl

# Immobiliser

[czytaj: immobilajzer lub immobilizer] urządzenie w samochodzie uniemożliwiające uruchomienie silnika przez niepowołane osoby (rozłączające pewne elementy w układzie elektrycznym), np. w przypadku próby kradzieży; immobilizer

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Immobilizacja

1. metoda leczenia urazów przez unieruchomienie kończyny;
2. w ekonomii: zmiana majątku ruchomego na nieruchomy

#### Źródła:

SJP.pl

# Immobilizer

[czytaj: immobilajzer lub immobilizer] urządzenie w samochodzie uniemożliwiające uruchomienie silnika przez niepowołane osoby (rozłączające pewne elementy w układzie elektrycznym), np. w przypadku próby kradzieży; immobiliser

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Immobilizm

Immobilizm (łac. immobilis -e – nieruchomy, niewzruszony, niezmienny) – pojęcie politologiczne oznaczające paraliż polityczny jako efekt słabej władzy wykonawczej oraz podziałów parlamentarnych i społecznych.

#### Źródła:

Wikipedia

# Immobilizować

w ekonomii: zmienić, zmieniać majątek ruchomy na nieruchomy

#### Źródła:

SJP.pl

# Immobilny

1. mało ruchliwy lub nieruchomy;
2. mało aktywny, bierny

#### Źródła:

SJP.pl

# Immoralista

1. osoba niemoralna, odrzucająca ogólnie akceptowane zasady etyczne;
2. w filozofii: zwolennik immoralizmu, stanowiska odrzucającego moralność jako kryterium oceny

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mężczyzna nie uznający norm moralnych

(1.2) filoz. zwolennik immoralizmu

Immoralista (L'Immoraliste) – opowiadanie André Gide'a z 1902 roku. Polski przekład Izabelli Rogozińskiej ukazał się w 1984 roku. Utwór jest uzupełnieniem opowiadania Ciasna brama.

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Immoralistka

→ immoralista

Patrz:immoralista

#### Źródła:

SJP.pl

# Immoralistyczny

→ immoralizm

Patrz:immoralizm

#### Źródła:

SJP.pl

# Immoralizm

1. nieuznawanie jakichkolwiek norm moralnych, kwestionowanie wszelkich zasad etycznych;
2. w filozofii: stanowisko etyczne, zgodnie z którym oceny moralne powinny być zastąpione przez inne kryteria

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) nieuznawanie norm moralnych

(1.2) filoz. pogląd filozoficzny dopuszczający jedynie kryteria pozamoralne jako podstawę wszelkich ocen, kwestionujący istniejące systemy etyczne i wzorce moralne

Immoralizm – stanowisko filozoficzne uważające za podstawę wszelkich ocen jedynie kryteria pozamoralne. Pogląd kwestionujący istniejące systemy etyczne i wzorce moralne, czasami wiążący się z zadaniem unieważnienia wszelkich wartości i postulatem stworzenia nowej etyki w miejsce starej. W wersji skrajnej (jako amoralizm) immoralizm domaga się w ogóle zniesienia wszelakiej etyki i moralnych ograniczeń jednostki.

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Immoralny

sprzeczny z normami moralnymi; niemoralny, nieuczciwy

przymiotnik

(1.1) niepowiązany z jakimikolwiek normami moralnymi lub niezgodny z nimi

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Immortalizm

pogląd, według którego egzystencja człowieka nie kończy się wraz z jego śmiercią

Nieśmiertelność (łac. immortalitas) – życie, które nigdy się nie kończy, nieuleganie śmierci. W innych znaczeniach nieśmiertelność może oznaczać też posiadanie nieprzemijalnej wartości lub wieczną obecność i nieuleganie zmianom.

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Immortelia

rzadko: zdania wyrażające myśli, idee o nieprzemijającej wartości, np. porzekadła, aforyzmy, maksymy

#### Źródła:

SJP.pl

# Immunitecik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od immunitet

#### Źródła:

Wiktionary

# Immunitet

zwolnienie od odpowiedzialności; przywilej nietykalności

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) praw. przywilej wyłączenia spod prawa ogólnego, który do czasu uchylenia blokuje odpowiedzialność karną; udzielany bywa zwykle ważnym urzędnikom państwowym, sędziom, dyplomatom, parlamentarzystom

(1.2) hist. przekazanie władzy sądowniczej nad ludnością obszaru w ręce posiadacza tych dóbr

(1.3) hist. zwolnienie dóbr feudała ze świadczeń na rzecz panującego.

Immunitet (łac. immunitas „uwolnienie od obciążeń”) – instytucja prawna, mocą której osoba z niej korzystająca nie podlega określonym przepisom, do przestrzegania których inne osoby są zobowiązane. Immunitet może też oznaczać ograniczenie odpowiedzialności prawnej danej osoby z tytułu pełnienia przez nią określonej funkcji. Istotą immunitetu jest więc wyłączenie spod określonego obowiązku.

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Immunitetowy

→ immunitet

Patrz:immunitet

#### Źródła:

SJP.pl

# Immunizacja

uodpornienie, zwiększenie odporności immunologicznej organizmu na działanie czynników chorobotwórczych, uzyskane sztucznie w wyniku szczepień lub wstrzyknięcia surowicy odpornościowej

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) med. uzyskiwanie odporności na chorobotwórczy patogen poprzez pobudzanie mechanizmów odpornościowych organizmu;

Immunizacja, uodpornienie – pobudzanie mechanizmów odpornościowych organizmu do wywołania odpowiedzi immunologicznej, w wyniku działania danego antygenu, prowadząc do powstania odporności immunologicznej na ten antygen. Istnieją dwa typu immunizacji:

- bierna – uzyskiwana poprzez podanie surowicy odpornościowej,
- czynna – uzyskiwana poprzez podanie szczepionki.

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Immunizacyjny

dotyczący immunizacji, uodpornienia organizmu na działanie czynników chorobotwórczych (np. bariera immunizacyjna); uodporniający, odpornościowy

#### Źródła:

SJP.pl

# Immunizator

substancja chemiczna (np. środek grzybobójczy) powodująca większą odporność roślin na określone czynniki chorobotwórcze

#### Źródła:

SJP.pl

# Immunizować

uodporniać, zwiększać odporność immunologiczną organizmu na działanie czynników chorobotwórczych

#### Źródła:

SJP.pl

# Immuno-

temat słowotwórczy

(1.1) biol. med. pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z odpornością

#### Źródła:

Wiktionary

# Immunobiolog

specjalista w dziedzinie immunobiologii, zajmujący się sposobami uodpornienia organizmów na zarazki

#### Źródła:

SJP.pl

# Immunochemia

1. dział biochemii i immunologii zajmujący się chemicznym aspektem odporności
2. potoczna nazwa działu badań laboratoryjnych zajmującego się oznaczaniem antygenów i przeciwciał

Immunochemia – gałąź immunologii, która zajmuje się przede wszystkim chemiczną strukturą antygenów, przeciwciał i innych elementów zjawisk immunologicznych (np. dopełniacza, interferonów itp.), a także fizykochemiczną stroną reakcji immunologicznych.

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Immunodepresja

hamowanie procesu wytwarzania przeciwciał i komórek chorobotwórczych w celu osłabienia naturalnej odporności organizmu, stosowane m.in. w terapii stanów alergicznych i transplantologii; immunosupresja

#### Źródła:

SJP.pl

# Immunodepresyjny

hamujący odpowiedź immunologiczną organizmu (np. lek immunodepresyjny); immunosupresyjny

#### Źródła:

SJP.pl

# Immunoelektroforeza

metoda rozdziału i identyfikacji białek na podstawie ich właściwości immunologicznych i elektroforetycznych

#### Źródła:

SJP.pl

# Immunofluorescencja

metoda badania reakcji antygen-przeciwciało, stosowana w immunopatologii

#### Źródła:

SJP.pl

# Immunogenetyczny

dotyczący immunogenetyki, działu genetyki zajmującej się badaniem genetycznych mechanizmów odpornościowych organizmu (np. badania immunogenetyczne)

#### Źródła:

SJP.pl

# Immunogenetyka

dział genetyki zajmujący się badaniem genetycznych mechanizmów odpornościowych organizmu

Immunogenetyka – gałąź immunologii zajmująca się genetycznymi zagadnieniami odporności na choroby zakaźne (np. malarię), choroby autoimmunologiczne (np. reumatoidalne zapalenie stawów) oraz rolą genetyki w przeszczepianiu tkanek (np. zdolnością do przeszczepu narządów). Termin został po raz pierwszy zastosowany w 1936 r. w pracy naukowej Irwina i Cole'a.

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Immunogenność

zdolność antygenu do wywoływania reakcji odpornościowej

Immunogenność – zdolność substancji do wywołania przeciwko sobie swoistej odpowiedzi odpornościowej.

Jeśli dany antygen silnie aktywuje układ odpornościowy, mówimy, że jest silnie immunogenny, w przypadku słabego działania określamy go jako słabo immunogenny. Niektóre antygeny w ogóle mogą nie wywoływać odpowiedzi odpornościowej - określamy je jako nieimmunogenne.

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Immunogenny

posiadający zdolność do wywoływania reakcji odpornościowej organizmu, np. wirus immunogenny

#### Źródła:

SJP.pl

# Immunoglobina

białko osocza wytwarzane przez limfocyty, broniące organizm przed atakującymi drobnoustrojami chorobotwórczymi; przeciwciało, immunoglobulina

Przeciwciało, antyciało (określenie bliskoznaczne: immunoglobulina) – rodzaj białka wydzielanego przez komórki plazmatyczne (czyli pobudzone limfocyty B) w przebiegu odpowiedzi odpornościowej typu humoralnego. Charakteryzuje się ono zdolnością do swoistego wiązania antygenów.

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Immunoglobulina

białko osocza wytwarzane przez limfocyty, broniące organizm przed atakującymi drobnoustrojami chorobotwórczymi; przeciwciało

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) białkoi produkowane przez komórki układu odpornościowego w kontakcie z różnymi związkami chemicznymi

Przeciwciało, antyciało (określenie bliskoznaczne: immunoglobulina) – rodzaj białka wydzielanego przez komórki plazmatyczne (czyli pobudzone limfocyty B) w przebiegu odpowiedzi odpornościowej typu humoralnego. Charakteryzuje się ono zdolnością do swoistego wiązania antygenów.

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Immunogram

wykres graficzny odporności organizmu żywego

#### Źródła:

SJP.pl

# Immunohematologia

dział hematologii zajmujący się immunologią

#### Źródła:

SJP.pl

# Immunolog

specjalista w zakresie nauki zajmującej się odpornością organizmu oraz jego reakcjami na działanie czynników chorobotwórczych

Immunologia – dziedzina nauki z pogranicza biologii i medycyny zajmująca się biologicznymi i biochemicznymi podstawami reakcji odpornościowo-obronnej ustroju na patogen lub inne obce organizmowi substancje i ciała jak np. toksyny lub transplantaty. Ponadto bada ona prawidłowość tejże reakcji i ewentualne jej zaburzenia.

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Immunologia

nauka zajmująca się odpornością organizmu oraz jego reakcjami na działanie czynników chorobotwórczych

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) med. biol. nauka o mechanizmach odpornościowych organizmu;

Immunologia – dziedzina nauki z pogranicza biologii i medycyny zajmująca się biologicznymi i biochemicznymi podstawami reakcji odpornościowo-obronnej ustroju na patogen lub inne obce organizmowi substancje i ciała jak np. toksyny lub transplantaty. Ponadto bada ona prawidłowość tejże reakcji i ewentualne jej zaburzenia.

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Immunologiczny

1. związany z immunologią, nauką o reakcjach organizmu na czynniki chorobotwórcze;
2. związany z taką reakcją organizmu

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z immunologią, dotyczący immunologii

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Immunolożka

→ immunolog

Patrz:immunolog

#### Źródła:

SJP.pl

# Immunomodulacyjny

przymiotnik jakościowy

(1.1) taki, który reguluje pracę układu odpornościowego (immunologicznego)

#### Źródła:

Wiktionary

# Immunomodulator

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) med. środek stosowany w procesie immunomodulacji, który aktywizuje mechanizmy odporności nieswoistej i prowadzi do regulacji odpowiedzi zapalnej organizmu, a w konsekwencji do spadku liczby infekcji

#### Źródła:

Wiktionary

# Immunopatolog

lekarz zajmujący się chorobami układu odpornościowego

#### Źródła:

SJP.pl

# Immunopatologia

dział immunologii zajmujący się nieprawidłowościami w funkcjonowaniu układu odpornościowego organizmu

Immunopatologia – dział nauk biomedycznych zajmujący się nieprawidłowościami w zakresie odporności organizmów na działanie czynników chorobotwórczych oraz substancji obcych (np. alergia, odrzucanie przeszczepu).

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Immunoreaktywność

zdolność do wywoływania reakcji immunologicznej organizmu

#### Źródła:

SJP.pl

# Immunoregulacyjny

regulujący immunologiczną odpowiedź organizmu i oddziaływanie między limfocytami i makrofagami

#### Źródła:

SJP.pl

# Immunostymulacja

pobudzanie procesu wytwarzania przeciwciał i komórek odpornościowych w celu wzmocnienia układu odpornościowego organizmu

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) biol. med. pobudzanie układu odpornościowego do walki z patogenami;

Immunostymulacja – działanie substancji czynnej leku polegające na pobudzaniu układu odpornościowego organizmu.

Przykładem substancji o takim działaniu są: czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów i makrofagów, interferony, albo lizaty bakterii, w tym autoszczepionki.

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Immunostymulacyjny

przymiotnik od: immunostymulacja; wzmacniający naturalną odporność organizmu (np. lek immunostymulacyjny, czynniki immunostymulacyjne)

#### Źródła:

SJP.pl

# Immunostymulator

preparat naturalny, głównie pochodzenia roślinnego, pobudzający system odpornościowy organizmu

Immunostymulacja – działanie substancji czynnej leku polegające na pobudzaniu układu odpornościowego organizmu.

Przykładem substancji o takim działaniu są: czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów i makrofagów, interferony, albo lizaty bakterii, w tym autoszczepionki.

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Immunostymulująco

przysłówek sposobu

(1.1) farm. med. pobudzając układ odpornościowy do walki z patogenami

#### Źródła:

Wiktionary

# Immunostymulujący

→ immunostymulacja

Patrz:immunostymulacja

#### Źródła:

SJP.pl

# Immunosupresja

hamowanie procesu wytwarzania przeciwciał i komórek chorobotwórczych w celu osłabienia naturalnej odporności organizmu, stosowane m.in. w terapii stanów alergicznych i transplantologii; immunodepresja

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) med. spowalnianie procesu, podczas którego wytwarzane są przeciwciała i komórki odpornościowe, najczęściej farmakologicznie, za pomocą leków immunosupresyjnych;

Immunosupresja – hamowanie procesu wytwarzania przeciwciał i komórek odpornościowych przez różne czynniki zwane immunosupresorami, najczęściej farmakologicznie przez leki immunosupresyjne (w przeszłości przez promieniowanie rentgenowskie).

Nieswoista immunosupresja ma na celu zmniejszenie reaktywności immunologicznej w stanach, w których reakcje immunologiczne organizmu są dla niego samego szkodliwe (np. odrzucanie przeszczepu, autoimmunizacja). Okres działania i głębokość immunosupresji zależna jest od wielu czynników, m.in. wrażliwości gatunkowej i osobniczej, a także dojrzałości immunologicznej, rodzaju i ilości antygenu, dawki środka immunosupresyjnego i okresu, kiedy go zastosowano oraz rodzaju odpowiedzi immunologicznej, tzn. typu humoralnego zależnego od obecności przeciwciał, lub komórkowego warunkowanego obecnością limfocytów T.

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Immunosupresyjny

hamujący odpowiedź immunologiczną organizmu (np. lek immunosupresyjny); immunodepresyjny

przymiotnik

(1.1) związany z immunosupresją

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Immunosympatyktomia

obumarcie neuronów współczulnych

#### Źródła:

SJP.pl

# Immunoterapeutyczny

→ immunoterapia, np. leki immunoterapeutyczne

#### Źródła:

SJP.pl

# Immunoterapia

metoda leczenia polegająca na pobudzaniu lub hamowaniu czynności układu odpornościowego

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) med. leczenie mające na celu podniesienie lub osłabienie naturalnej odporności organizmu;

Immunoterapia – zbiór metod polegających na modyfikacji czynności układu odpornościowego. Obejmuje:

- immunosupresję
- immunorekonstrukcję
- immunostymulację

Stosuje się je między innymi w leczeniu nowotworów, chorób autoimmunologicznych i transplantologii.

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Imnsho

skrót od: In My Not So Humble Opinion - moim nie tak skromnym zdaniem; imnsho

#### Źródła:

SJP.pl

# Imo

akronim od: in my opinion - moim zdaniem, według mnie; imo

- Międzynarodowa Organizacja Morska (ang. International Maritime Organisation)
- Międzynarodowa Organizacja Meteorologiczna (ang. International Meteorological Organization)
- Międzynarodowa Olimpiada Matematyczna (ang. International Mathematical Olympiad)
- International Meteor Organization (pol. Międzynarodowa Organizacja Meteorowa)
- Imo – stan w Nigerii
- Irish Medical Organisation (pol. Irlandzka Organizacja Medyczna)
- IMO (in my opinion) – w slangu internetowym oznacza „moim zdaniem”
- Numer IMO – unikalny numer identyfikacyjny statku

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Imogena

Imogena (oryg. ang. Imogen) – postać fikcyjna, występująca w komedii Williama Shakespeare’a pt. Cymbelin. Imogena jest uznawana za kobietę idealną, praktycznie pozbawioną wad; jest córką Cunobelinusa.

Według badaczy z Uniwersytetu w Oksfordzie prawidłowa pisownia jej imienia to Innogen, zaś zamiana dwóch liter n na m nastąpiła na skutek błędu edytorskiego w jednym ze wczesnych wydań tego utworu.

#### Źródła:

Wikipedia

# Imp

[czytaj: aj-empi lub imp] akronim od angielskiego: international match point, międzynarodowy punkt meczowy; rodzaj punktacji w brydżu sportowym, stosowanej zwłaszcza w meczach między drużynami

- Imp (folkor)
- Imp (serial telewizyjny)

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Imp.

skrót od:
1. imperatiwus (imperativus, imperatyw);
2. imprimatur; impr.

#### Źródła:

SJP.pl

# Impakcja

1. zderzenie dwóch ciał niebieskich; impakt;
2. zderzanie się cząstek materiału skalnego powodujące ich pękanie;
3. zderzenie nasion z gładką powierzchnią powodujące pęknięcie okryw nasiennych

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) geol. astr. upadek meteorytu lub innego ciała niebieskiego na Ziemię lub inne ciało niebieskie

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Impakcyjny

powstały w wyniku zderzenia dwóch ciał niebieskich; impaktowy

#### Źródła:

SJP.pl

# Impakt

zderzenie dwóch ciał niebieskich; impakcja; w znaczeniu: wpływ, efekt (z angielskiego: impact), np. impakt słów, krytyki, uważane za niepoprawne

#### Źródła:

SJP.pl

# Impaktor

przyrząd służący do rozkładu aerozolowych składników stałych na frakcje wielkościowe

#### Źródła:

SJP.pl

# Impaktowy

powstały w wyniku zderzenia dwóch ciał niebieskich; impakcyjny

#### Źródła:

SJP.pl

# Impaktoza

środowiskowo: nadmierne przywiązywanie wagi do wpływu, jaki mają na naukę czasopisma o wysokim wskaźniku impact factor, dążenie do publikowania w tych czasopismach

#### Źródła:

SJP.pl

# Impaktyt

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) geol. skała, która powstała lub została poważnie zmieniona pod wpływem uderzenia meteorytu, w wyniku czego stopieniu ze sobą uległy fragmenty meteorytu i skały, w którą uderzył;

Impaktyt (od ang. impact 'uderzenie, wstrząs' z łac. impactus) – nieformalna nazwa określająca typ skały, która powstała lub została poważnie zmieniona pod wpływem uderzenia meteorytu. Nazwa ta opisuje zarówno skały, które zostały zmienione bezpośrednio od uderzenia meteorytu, pod wpływem temperatury czy siły uderzenia, jak i skały osadowe zawierające domieszki materiałów pochodzenia pozaziemskiego.

#### Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

# Impaktytowy

związany z impaktytem

przymiotnik

(1.1) przym. od impaktyt

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Impala

1. gatunek antylopy zamieszkujący sawanny i busz w południowo-wschodniej Afryce;
2. samochód typu Chevrolet Impala

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zool. nazwa systematyczna|Aepyceros melampus|ref=tak., gatunek afrykańskiej antylopy;

(1.2) zool. antylopa z gatunku impali (1.1)

(1.3) mot. samochód marki Chevrolet;

Impala zwyczajna (Aepyceros melampus) – gatunek ssaka z podrodziny antylop (Antilopinae) w obrębie rodziny wołowatych (Bovidae), licznie występujący w południowej Afryce.

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Impanacja

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) teol. hist. teoria o obecności Ciała Chrystusa w chlebie i winie po konsekracji;

Impanacja (łac. impanatio 'wchlebienie' od im- 'w-' i panis 'chleb') – pogląd dotyczący związku pomiędzy ciałem Chrystusa a chlebem w Eucharystii. Stanowisko to oparte jest na analogii do teorii unii hipostatycznej: na tej samej zasadzie, jak Bóg stał się ciałem w osobie Jezusa Chrystusa, tak staje się on chlebem w Eucharystii. Kościół katolicki uznał impanację za herezję, zaś Kościoły luterańskie odrzuciły ją w ramach przyjęcia Formuły Zgody.

#### Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

# Imparcjalność

dawniej: bezstronność

#### Źródła:

SJP.pl

# Imparcjalny

przestarzałe: bezstronny

#### Źródła:

SJP.pl

# Impas

1. sytuacja bez wyjścia; zastój;
2. bicie młodszą z posiadanych kart w przewidywaniu, że przeciwnik nie ma czym jej przebić

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zastój, matnia

(1.2) karc. wymuszenie na przeciwniku zagrania niższą kartą, by ją następnie przebić wyższą

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Impasik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od impas

#### Źródła:

Wiktionary

# Impasowy

związany z impasem

#### Źródła:

SJP.pl

# Impast

wypukłe nałożenie farby na płótno

Impast (wł. impasto – ugniatam) – technika stosowana w malarstwie olejnym lub akrylowym (rzadziej temperowym), polegająca na nakładaniu farby grubą, wypukłą warstwą przy pomocy pędzla lub szpachli.

W XVI i XVII wieku w malarstwie holenderskim, flamandzkim i włoskim, a w XVIII wieku także angielskim, technika impastu służyła do zaakcentowania efektów światła. Początki stosowania tej techniki można zaobserwować w twórczości renesansowych malarzy weneckich – Tycjana i Tintoretta, potem także w malarstwie barokowym, np. u Rubensa. W drugiej połowie XIX wieku impresjoniści pokrywali impastem większe partie obrazu dla uzyskania bardziej urozmaiconej faktury. Nakładając impast na całej powierzchni obrazu lub też w dużych jego partiach, uzyskuje się szorstką, niby rzeźbioną fakturę zwaną „pastoso”.

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Impastowy

związany z impastem

#### Źródła:

SJP.pl

# Impeachment

rzeczownik

(1.1) polit. praw. procedura formalnego oskarżenia o przestępstwo osoby mającej immunitet i zajmującej wysokie stanowisko państwowe;

(1.2) polit. praw. usunięcie takiej osoby z zajmowanego stanowiska

Impeachment (/ɪmˈpitʃ mənt/, dosł. ang. „postawienie w stan oskarżenia”) – procedura pochodząca z anglosaskiej tradycji parlamentarnej, służąca realizacji odpowiedzialności konstytucyjnej prezydenta, wiceprezydenta i funkcjonariuszy cywilnych m.in. w USA. Procedura wszczynana jest przez parlament lub inne ciała legislacyjne państwa.

#### Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

# Impedancja

opór pozorny układów elektrycznych, akustycznych i mechanicznych

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) elektr. fiz. wielkość charakteryzująca przeciwstawianie się przepływowi prądu zmiennego w obwodzie elektrycznym;

Impedancja, impedancja zespolona, Z (od łac. impedimentum, przeszkoda) – wielkość fizyczna charakteryzująca zależność między natężeniem prądu i napięciem w obwodach prądu przemiennego (sinusoidalnie zmiennego).

Impedancja jest uogólnieniem oporu elektrycznego, charakteryzującego tę zależność w obwodach prądu stałego. Impedancja jest wielkością zespoloną. Część rzeczywista impedancji opisuje opór związany z prądem płynącym w fazie zgodnej z przyłożonym napięciem, część urojona – z prądem przesuniętym w fazie, który wyprzedza przyłożone napięcie lub jest opóźniony względem niego.

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Impedancyjny

→ impedancja

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z impedancją, dotyczący impedancji

Patrz:impedancja

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Impedimenta

w prawie: przeszkody niepozwalające na zawarcie związku małżeńskiego lub unieważniające małżeństwo; impedymenta

Przeszkody małżeńskie (łac. impedimenta matrimonii) – w Kościele katolickim pewne określone cechy osobiste i okoliczności rzeczowe, które nie pozwalają osobom nimi obarczonym na ważne zawarcie sakramentu małżeństwa. Czasem mniej ściśle używa się tego określenia również opisując okoliczności, które powodują, że dane małżeństwo zostało zawarte niegodziwie. Przeszkody dzieli się na:

- przeszkody z prawa Bożego (np. impotencja, pokrewieństwo w pierwszym stopniu linii prostej (rodzic-dziecko) i drugim stopniu linii bocznej (brat-siostra), istniejący węzeł małżeński) i z prawa kościelnego (pozostałe przeszkody wymienione w kodeksie prawa kanonicznego);
- przeszkody absolutne (nie pozwalają na zawarcie małżeństwa z kimkolwiek, np. w wypadku święceń) i względne (nie pozwalają na zawarcie małżeństwa z określonymi osobami).

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Impedyment

dawniej: przeszkoda, zawada

#### Źródła:

SJP.pl

# Impedymenta

w prawie: przeszkody niepozwalające na zawarcie związku małżeńskiego lub unieważniające małżeństwo; impedimenta

#### Źródła:

SJP.pl

# Imperata

imperata cylindryczna - azjatycki gatunek ozdobnej trawy

#### Źródła:

SJP.pl

# Imperativus

imperatiwus, imperatyw; w językoznawstwie:
1. tryb rozkazujący czasownika;
2. czasownik w trybie rozkazującym

#### Źródła:

SJP.pl

# Imperatiwus

imperativus, imperatyw; w językoznawstwie:
1. tryb rozkazujący czasownika;
2. czasownik w trybie rozkazującym

#### Źródła:

SJP.pl

# Imperator

1. tytuł nadawany zwycięskiemu wodzowi w starożytnym Rzymie w okresie republiki;
2. tytuł cesarza rzymskiego w starożytnym Rzymie od czasów Augusta;
3. dziedziczny tytuł panującego w niektórych monarchiach

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) hist. w starożytnym Rzymie: dowódca wojskowy

(1.2) hist. w starożytnym Rzymie w okresie republiki: zwycięski wódz, tytuł cesarza

(1.3) hist. polit. tytuł władcy w niektórych monarchiach

Imperator (łac. 'rozkazodawca' od imperium od czasownika imperare 'rozkazywać; rządzić' i końcówki -tor oznaczającej sprawcę czynności) – tytuł, który w czasach republiki żołnierze przyznawali w Rzymie zwycięskim wodzom, którzy samodzielnie prowadzili (suis auspiicis) i zwycięsko zakończyli wojnę, w której zabito minimum 5000 wrogów. Przyznanie tytułu oznaczało, że wódz wykazał w boju, iż jest godnym władzy pochodzącej od bogów, jaką powierzył mu lud, oraz że bogowie mu sprzyjają. Senat przyznawał nabożeństwa dziękczynne na cześć wodza (supplicationes). Najwyższym uznaniem ze strony senatu było przyznanie triumfu, którego ważność obowiązywała wtedy, gdy wódz złożył przed senatem sprawozdanie z wojny przed wejściem do miasta. Gdyby przedtem wszedł do miasta, utraciłby prawo do tego zaszczytu.

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Imperatorka

władczyni wielkiego państwa obejmującego wiele krajów i ludów; imperatorowa

#### Źródła:

SJP.pl

# Imperatorowa

1. tytuł cesarzowej rosyjskiej; caryca, carowa;
2. władczyni wielkiego państwa obejmującego wiele krajów i ludów; imperatorka

Imperatorowa (The Scarlet Empress) – amerykański melodramat historyczny z 1934 roku, wyreżyserowany przez Josefa von Sternberga.

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Imperatorowy

→ imperator (dawniej); imperatorski

#### Źródła:

SJP.pl

# Imperatorski

właściwy wielkiemu władcy, imperatorowi, cesarzowi lub należący do niego

przymiotnik relacyjny

(1.1) hist. związany z imperatorem, dotyczący imperatora (np. imperatora Rosji)

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Imperatyw

1. w etyce: naczelna norma moralna, obowiązująca w sposób powszechny, bezwarunkowy i bezwzględny;
2. reguła, nakaz dotyczący dziedzin życia duchowego i społecznego;
3. imperativus, imperatiwus; w językoznawstwie:
a) tryb rozkazujący czasownika;
b) czasownik w trybie rozkazującym

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) nakaz, zwłaszcza moralny

Imperatyw (łac. imperativus – rozkazujący) – nakaz, reguła, zasada, która nie podlega dyskusji i którą można bezpośrednio wywieść z założeń teoretycznych. Imperatyw może mieć charakter zasady moralnej, artystycznej lub ideowej.

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Imperatywność

siła nakazu, nieodparta konieczność

#### Źródła:

SJP.pl

# Imperatywny

1. stanowiący konieczność;
2. nakazujący

#### Źródła:

SJP.pl

# Imperf.

skrót od: imperfektum (w językoznawstwie: czas przeszły niedokonany)

#### Źródła:

SJP.pl

# Imperfecta

w językoznawstwie: czas przeszły niedokonany; imperfektum

#### Źródła:

SJP.pl

# Imperfectum

w językoznawstwie: czas przeszły niedokonany; imperfektum

Imperfekt – czas przeszły prosty (niedokonany). Mówi o sytuacjach z przeszłości, które nie zostały jeszcze zakończone, lecz w przeciwieństwie do czasu Perfect nie odnosi się do teraźniejszości.

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Imperfektum

w językoznawstwie: czas przeszły niedokonany; imperfectum

#### Źródła:

SJP.pl

# Imperial

miękki ser podpuszczkowy z krowiego mleka

Miejscowości w Stanach Zjednoczonych

- Imperial – miasto w stanie Kalifornia, w hrabstwie Imperial
- Imperial – jednostka osadnicza w stanie Missouri, w hrabstwie Jefferson
- Imperial – miasto w stanie Nebraska, w hrabstwie Chase
- Imperial – jednostka osadnicza w stanie Teksas, w hrabstwie Pecos

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Imperialista

zwolennik imperializmu

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) polit. zwolennik imperializmu

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Imperialistka

zwolenniczka imperializmu

#### Źródła:

SJP.pl

# Imperialistyczny

dotyczący imperializmu, związany z imperializmem

przymiotnik relacyjny

(1.1) dotyczący imperializmu albo imperialistów; będący wyrazem działań mających na celu podporządkowanie świata

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Imperializm

1. polityka zagraniczna państwa polegająca na podbojach kolonialnych lub dążeniu do podporządkowania sobie innych krajów;
2. w teorii marksistowskiej: ostatnia faza formacji kapitalistycznej, charakteryzująca się koncentracją kapitału, eskalacją konfliktów o strefy wpływów i zaostrzeniem antagonizmów klasowych, co nieuchronnie prowadzi do rewolucji komunistycznej

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) polit. polityka zagraniczna oparta na militaryzmie, dążenie do podporządkowania sobie innych krajów, stania się imperium

(1.2) polit. w marksizmie: ostatnie stadium kapitalizmu, cechujące się koncentracją produkcji i kapitału, a także nieobecnością wolnej konkurencji, a zamiast niej panowaniem monopoli

Imperializm (od łac. imperium) – polityka państw mocarstwowych, polegająca na podbojach kolonialnych lub dążeniu do podporządkowania sobie innych krajów; mianem imperializmu jest również nazywany okres historyczny zapoczątkowany w ostatniej ćwierci XIX wieku, odznaczający się światową dominacją kilku wielkich mocarstw.

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Imperialnie

przysłówek

(1.1) na sposób imperialny

#### Źródła:

Wiktionary

# Imperialność

→ imperialny

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest imperialne; cecha tych, którzy są imperialni

Patrz:imperialny

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Imperialny

przymiotnik od: imperium

przymiotnik

(1.1) dotyczący imperium, charakterystyczny dla imperium

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Imperiał

1. złota moneta bita w latach 1755-1897 w carskiej Rosji, o wartości 15 lub 10 rubli (na ziemiach polskich także pięciorublowa);
2. bity talar niemiecki z czasów Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego;
3. format papieru 63 x 95 cm;
4. górna część pojazdu konnego z miejscami do siedzenia

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) daw. numizm. złota moneta w Rosji carskiej, wartości 10-15 rubli srebrnych, będąca w obiegu w latach 1755–1917;

(1.2) daw. wierzch dyliżansu pocztowego lub omnibusu konnego z miejscami pasażerskimi

Imperiał (ros. империал) – wielorublowa złota moneta rosyjska wprowadzona do obiegu w 1755 i emitowana do 1917 r. Nazwa będąca pochodną od łac. imperialis (cesarski).

Wprowadzony za panowania cesarzowej Elżbiety imperiał był monetą 10-rublową zawierającą 11,61 g złota o próbie 916 (za Pawła I i Aleksandra I wynosiła ona 987). W obiegu znajdował się także 5-rublowy półimperiał o wadze 5,85 g. Po reformie walutowej Kankrina (1838) wartość imperiała ustalono na 10 rubli 30 kopiejek.

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Imperium

wielkie, potężne państwo podporządkowujące sobie inne kraje

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) wielkie i potężne państwo, które podporządkowuje sobie inne kraje

(1.2) przen. wielkie przedsiębiorstwo lub organizacja mająca placówkaacówki w wielu miejscach na dużym obszarze

(1.3) hist. w starożytnym Rzymie najwyższa władza państwowa (zarówno cywilna jak i wojskowa), należąca do konsulów, a później cesarzy

(1.4) praw. określony prawem zakres władzy decyzyjnej organów państwowych

Imperium (od łac. imperium) – struktura polityczna, władająca na wielkim obszarze terytorialnym. Pochodzi od łac. słowa imperium oznaczającego zakres władzy rzymskich najwyższych urzędników.

Imperium zorganizowane jest najczęściej wokół państwa, które jest mocarstwem, a jego władza polityczna, gospodarcza i kulturowa wykracza poza własne granice i rozciąga się na inne, podporządkowane jednostki polityczne. Imperium ma charakter ekspansjonistyczny. Powstaje na skutek podbojów i stanowią one ważną część jego potęgi (imperializm). Wewnątrz imperium wytwarza się natomiast pewien porządek społeczny, w ramach którego pokojowo funkcjonuje wiele różnych ludów i bytów politycznych poddanych jednej władzy zwierzchniej. Przykładem takiego porządku może być Pax Romana. Wewnętrzny porządek imperium ma charakter hierarchiczny i opiera się na przeciwstawieniu centrum (mocarstwo) i peryferii (państwa czy terytoria zależne, kolonie, ludy).

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Impersonalny

książkowo: nieosobowy, bezosobowy

#### Źródła:

SJP.pl

# Impertynencja

niestosowne, bezczelne, obraźliwe zachowanie się wobec kogoś

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) obraźliwe, aroganckie lub niekulturalne słowa czy zachowanie skierowane wobec kogoś

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Impertynencje

niestosowne, bezczelne, obraźliwe zachowanie się wobec kogoś

#### Źródła:

SJP.pl

# Impertynencki

taki, który odznacza się obraźliwym, bezczelnym zachowaniem; arogancki, bezczelny, butny, zuchwały

przymiotnik

(1.1) arogancki, bezczelny

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Impertynencko

przysłówek sposobu

(1.1) arogancko, bezczelnie

#### Źródła:

Wiktionary

# Impertynent

osoba zachowująca się niegrzecznie, arogancko, obraźliwie

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba zachowująca się niegrzecznie, arogancko, obraźliwie lub bezczelnie

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Impertynentka

kobieta arogancka, zuchwała, znieważająca innych

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta zachowująca się niegrzecznie, arogancko, obraźliwie lub bezczelnie

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Impet

siła rozpędu, rozmachu

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) siła rozpędu

(1.2) szybki ruch

(1.3) stpol. atak, uderzenie

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Impetuoso

określenie wykonawcze: gwałtownie, porywczo

„Impetuoso” – nazwa noszona na przestrzeni dziejów przez okręty Regia Marina i Marina Militare:

- „Impetuoso” – niszczyciel typu Indomito z czasów I wojny światowej i okresu międzywojennego
- „Impetuoso” – torpedowiec typu Ciclone z okresu II wojny światowej
- „Impetuoso” (D558) – niszczyciel typu Impetuoso z lat 50. XX wieku

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Impetycja

dawniej: dochodzenie swoich praw

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) hist. praw. dochodzenie własnych praw

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Impetyczka

→ impetyk; raptuska, choleryczka, gwałtownica

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta porywcza, gwałtowna, wybuchowa

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Impetyczność

przestarzale: porywczość, gwałtowność, wybuchowość

#### Źródła:

SJP.pl

# Impetyczny

przestarzale: silnie i gwałtownie reagujący; popędliwy, wybuchowy

#### Źródła:

SJP.pl

# Impetyk

osoba wybuchowa, gwałtowna; raptus, pasjonat

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) człowiek porywczy, gwałtowny, wybuchowy

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Impexmetal

Impexmetal Spółka Akcyjna – polskie przedsiębiorstwo przemysłu metalowego, działające głównie na rynku metali kolorowych oraz stali, w sektorze półfabrykatów metalowych oraz łożysk.

#### Źródła:

Wikipedia

# Implant

tkanka, narząd bądź proteza wszczepiane do organizmu w celu zastąpienia usuniętych, uszkodzonych lub nieczynnych tkanek lub narządów; wszczep

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) ciało obce wszczepiane do organizmu w celu odtworzenia naturalnej funkcji lub estetyki uszkodzonego organu;

Implant (z łac. im 'w' i plantare 'sadzić'), wszczep – ciało obce wszczepiane do organizmu w celu odtworzenia naturalnej funkcji lub estetyki uszkodzonego organu. Najczęściej stosowane są implanty zastępujące tkanki twarde.

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Implantacja

1. zabieg chirurgiczny polegający na wprowadzeniu na stałe do organizmu jakiegoś ciała obcego;
2. przesadzanie roślin z jednego miejsca w drugie;
3. zagnieżdżenie się zapłodnionego jaja ssaka w nabłonku macicy

- implantacja (zagnieżdżenie, nidacja) – pierwszy etap rozwijającej się ciąży u ssaków
- implantacja (wszczepienie) – chirurgiczne wprowadzenie do organizmu obcych tkanek lub przedmiotów (implantów)
- implantacja jonów – wprowadzenie obcych jonów do kryształu

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Implantacyjny

→ implantacja

Patrz:implantacja

#### Źródła:

SJP.pl

# Implantolog

lekarz specjalizujący się we wszczepianiu implantów

#### Źródła:

SJP.pl

# Implantologia

dział medycyny zajmujący się wszczepianiem implantów

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Implantologiczny

→ implantologia

Patrz:implantologia

#### Źródła:

SJP.pl

# Implantoprotetyka

dziedzina stomatologii zajmująca się odbudową protetyczną na implantach

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Implantować

1. osadzać coś, wszczepiać, np. obce ciało lub obce komórki w organizmie;
2. przesadzać rośliny z jednego miejsca na drugie;
3. implantować się - zagnieżdżać się gdzieś, wszczepiać się w coś

#### Źródła:

SJP.pl

# Implantowy

→ implant

Patrz:implant

#### Źródła:

SJP.pl

# Implementacja

1. wersja programu, języka programowania lub systemu operacyjnego przystosowana do pracy na danym typie komputera
2. adaptacja programu, języka programowania lub systemu operacyjnego do pracy na danym typie komputera

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) publ. urz. wdrożenie czegoś w życie;

Implementacja (ang. implementation) – inaczej wdrożenie, przystosowanie, np.:

- implementacja (informatyka) – pojęcie związane z procesem informatycznym,
- implementacja (teoria decyzji) – pojęcie z zakresu teorii decyzji (matematyka, psychologia, zarządzanie, politologia),
- implementacja (prawo) – mechanizm kontrolny stosowany głównie w prawie międzynarodowym,
- implementacja, wdrożenie systemu,
- wdrażanie technologii.

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Implementacyjny

→ implementacja

Patrz:implementacja

#### Źródła:

SJP.pl

# Implementować

opracować lub opracowywać implementację

#### Źródła:

SJP.pl

# Implementowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|implementować.

#### Źródła:

Wiktionary

# Implicite

[czytaj: imPLIc-ite] z łaciny:
1. do wywnioskowania z kontekstu, domyślnie (w przeciwieństwie do explicite);
2. włącznie, włączając

#### Źródła:

SJP.pl

# Implicytny

taki, którego trzeba się domyślić, wnioskowany z kontekstu; domyślny

#### Źródła:

SJP.pl

# Implikacja

1. konsekwencja, następstwo;
2. zdanie złożone zbudowane według schematu: jeżeli..., to...; zdanie warunkowe

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) następstwo, konsekwencja

(1.2) log. stosunek wynikania zachodzący między dwoma zdaniami

- implikacja materialna
- implikacja logiczna
- implikacja ścisła

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Implikacje

1. konsekwencja, następstwo;
2. zdanie złożone zbudowane według schematu: jeżeli..., to...; zdanie warunkowe

#### Źródła:

SJP.pl

# Implikacyjny

dotyczący implikacji

#### Źródła:

SJP.pl

# Implikant

w matematyce: taki iloczyn literałów, że dla wszystkich wektorów binarnych, dla których jest on równy jedności, funkcja f jest równa jedności

#### Źródła:

SJP.pl

# Implikatura

figura retoryczna lub manipulacja językowa sugerująca jakąś treść, ale nie wyrażająca jej wprost

Implikatura konwersacyjna („znaczenie implikowane”) – termin Paula Grice'a oznaczający sens niedosłowny i niekonwencjonalny pewnych wypowiedzi. Implikatury różnią się zarówno od takich znaczeń wypowiedzi, które są generowane i rozumiane w ramach kodu językowego, jak i takich, które są jedynie presuponowane. Sygnałem pojawienia się implikatury jest m.in. ostentacyjne naruszenie przez jednego z uczestników komunikacji reguły konwersacyjnej. Wypowiedź wyłamująca się z reguł konwersacji, jeśli jest taka intencjonalnie (a nie jest wynikiem pomyłki bądź nieporozumienia), niesie ze sobą szczególne, aluzyjne znaczenie (właśnie implikaturę), które odbiorca powinien potrafić rozszyfrować. Na przykład w wymianie zdań: – Chciałbym wyjechać na Teneryfę. – A ja chciałbym dostać Nagrodę Nobla., drugie zdanie zawiera implikowane znaczenie 'twój wyjazd na Teneryfę jest marzeniem, którego nie da się zrealizować'.

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Implikować

1. przypisywać coś komuś; imputować;
2. przekazywać coś nie wprost; sugerować;
3. stawać się podstawą do sformułowania określonego wniosku; wskazywać;
4. prowadzić do jakiegoś skutku;
5. implikować się:
a) być wnioskiem czegoś;
b) być skutkiem czegoś

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) pociągać za sobą

(1.2) przypisywać coś komuś

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Implodować

w fizyce: wybuchnąć, wybuchać do wewnątrz

#### Źródła:

SJP.pl

# Implozja

1. gwałtowne zapadnięcie się, skoncentrowanie się materii, np. spowodowane zewnętrznym ciśnieniem;
2. początkowy moment artykulacji spółgłosek zwartych (w języku polskim: p, k, t)

- implozja (fizyka)
- implozja (językoznawstwo)

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Implozyjny

→ implozja

Patrz:implozja

#### Źródła:

SJP.pl

# Impluvium

czworokątny basen w posadzce atrium w domach etruskich i rzymskich; impluwium

Impluvium – w domu rzymskim prostokątny basen w posadzce atrium, zbierający wodę deszczową spływającą z dachu przez otwór compluvium.

Zajmował centralne miejsce i był najważniejszym elementem architektonicznym tego pomieszczenia. Wykładano go mozaiką, marmurem. W późniejszych czasach wyposażano go w fontannę. Wodę z impluvium często odprowadzano rurami do cysterny w podziemiach domu i wykorzystywano np. do celów higienicznych.

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Impluwium

czworokątny basen w posadzce atrium w domach etruskich i rzymskich; impluvium

Impluvium – w domu rzymskim prostokątny basen w posadzce atrium, zbierający wodę deszczową spływającą z dachu przez otwór compluvium.

Zajmował centralne miejsce i był najważniejszym elementem architektonicznym tego pomieszczenia. Wykładano go mozaiką, marmurem. W późniejszych czasach wyposażano go w fontannę. Wodę z impluvium często odprowadzano rurami do cysterny w podziemiach domu i wykorzystywano np. do celów higienicznych.

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Imponderabilia

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) coś, czego nie da się zmierzyć (np. uczucie), ale co ma istotny wpływ na sytuację oraz przebieg wydarzeń

#### Źródła:

Wiktionary

# Imponderabilium

rzecz nieuchwytna, niematerialna i niemierzalna, jednak o realnym wpływie

#### Źródła:

SJP.pl

# Imponować

wzbudzać podziw, uznanie; podobać się komuś, olśniewać

czasownik

(1.1) wzbudzać w kimś uznanie, podziw

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Imponowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|imponować.

#### Źródła:

Wiktionary

# Imponująco

przysłówek

(1.1) w sposób, który komuś imponuje

#### Źródła:

Wiktionary

# Imponujący

budzący podziw, zachwycający, olśniewający, wspaniały

przymiotnik

(1.1) wzbudzający uznanie i zachwyt

(1.2) godny podziwu z powodu rozmiarów

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Imporcik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od import

#### Źródła:

Wiktionary

# Import

1. towary przywiezione z zagranicy;
2. odpłatny przywóz towarów z zagranicy lub odpłatne świadczenie usług przez kontrahenta zagranicznego;
3. umieszczenie w danej aplikacji tekstu, rysunku itp., stworzonego przy pomocy innej aplikacji

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) hand. ekon. przywóz towarów, usług lub kapitału z zagranicy w celu wykorzystania ich na rynku wewnętrznym;

(1.2) zaimportowane towary

Import (z łac. in „do” + portare „nieść”) – zakup towarów lub usług za granicą w celu wykorzystania ich na rynku wewnętrznym (krajowym).

Zgodnie z przepisami prawa podatkowego w Polsce importem można określić zakup towarów lub usług w krajach spoza Unii Europejskiej (np. Stany Zjednoczone, Chiny) oraz przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju. W przypadku zakupu towarów lub usług w krajach Unii Europejskiej należy mówić o zakupie wewnątrzwspólnotowym. Mianem importu kapitału określa się również napływ kapitału do kraju z zagranicy.

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Importacja

1. w logice: włączenie do poprzednika implikacji jednego z członów następnika;
2. książkowo: sprowadzenie, import

#### Źródła:

SJP.pl

# Importer

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ekon. osoba lub podmiot gospodarczy, który sprowadza towary z zagranicy

Import (z łac. in „do” + portare „nieść”) – zakup towarów lub usług za granicą w celu wykorzystania ich na rynku wewnętrznym (krajowym).

Zgodnie z przepisami prawa podatkowego w Polsce importem można określić zakup towarów lub usług w krajach spoza Unii Europejskiej (np. Stany Zjednoczone, Chiny) oraz przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju. W przypadku zakupu towarów lub usług w krajach Unii Europejskiej należy mówić o zakupie wewnątrzwspólnotowym. Mianem importu kapitału określa się również napływ kapitału do kraju z zagranicy.

#### Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

# Importerka

→ importer

Patrz:importer

#### Źródła:

SJP.pl

# Importerski

→ import

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z importerem lub importerami, dotyczący importerów

Patrz:import

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Importochłonność

→ importochłonny

Patrz:importochłonny

#### Źródła:

SJP.pl

# Importochłonny

przymiotnik jakościowy

(1.1) ekon. zużywający dużo importowanych środków

#### Źródła:

Wiktionary

# Importować

1. w ekonomii: sprowadzić, sprowadzać towary z zagranicy, aby wykorzystywać je (sprzedawać) na rynku własnego kraju;
2. wczytać, wczytywać dokument do programu komputerowego po jego uprzedniej konwersji

czasownik przechodni niedokonany (dk. zaimportować)

(1.1) hand. sprowadzać towary z innych krajów

(1.2) inform. umieszczać w danym programie coś utworzonego w innym programie

(1.3) daw. wnosić opłatę

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Importowy

związany z importem

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z importem, dotyczący importu

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Importun

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) śrpol. natręt, ktoś naprzykrzający się

#### Źródła:

Wiktionary

# Impost

kamienny blok między głowicą kolumny a sklepieniem lub arkadą, typowe dla architektury bizantyjskiej; nasadnik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) archit. kamienna płyta lub blok stanowiące podporę dla łuku, arkady lub żebra sklepienia

Impost, nasadnik – w architekturze, element w formie płyty lub bloku, stanowiący przejście między głowicą podpory a dźwiganym przez nią elementem (np. łukiem arkady). Impost mógł przybrać formę głowicy i podpora w efekcie otrzymywała podwójną głowicę (tzn. na jedną głowicę nasadzona była druga, zwana nasadnikową).

Impost znany był od starożytnego Rzymu, popularny w architekturze bizantyjskiej, rozpowszechniony w czasach renesansu, baroku i klasycyzmu.

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Impostacja

impostacja głosu:
a) prawidłowe postawienie głosu
b) w nauce śpiewu: usprawnianie funkcji narządów uczestniczących w emisji głosu

#### Źródła:

SJP.pl

# Imposter

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) daw. człowiek podszywający się pod czyjś tytuł lub godność

#### Źródła:

Wiktionary

# Impostor

dawniej: osoba przywłaszczająca sobie cudze nazwisko, godność itp.; szalbierz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) daw. człowiek podszywający się pod czyjś tytuł lub godność

- Impostor: Test na człowieczeństwo – film z 2002 roku
- Impostor – film z 2019 roku

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Imposybilizm

niemożność, niezdolność do zrobienia czegoś

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) niemożność zrobienia, dokonania czegoś, mimo że jest to konieczne

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Impotencja

1. niezdolność mężczyzny do odbycia stosunku płciowego; niemoc płciowa;
2. przestarzałe: niezdolność do działania; niemoc, bezsilność

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) med. niezdolność mężczyzny do odbycia stosunku płciowego;

(1.2) przen. niezdolność do działania

Impotencja, niemoc płciowa, zaburzenia erekcji – dysfunkcja seksualna występująca u mężczyzn, objawiająca się brakiem erekcji lub ejakulacji mimo podniecenia i satysfakcjonującej gry wstępnej. Występuje najczęściej u mężczyzn powyżej 50. roku życia, ale zdarza się też wcześniej. Impotencję można podzielić na pierwotną i wtórną (występującą po okresie prawidłowego funkcjonowania seksualnego).

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Impotencki

→ impotent

Patrz:impotent

#### Źródła:

SJP.pl

# Impotent

1. mężczyzna cierpiący na impotencję;
2. przenośnie: człowiek bezsilny, niezdolny do działania

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ktoś cierpiący na impotencję

(1.2) ktoś niezdolny do działania

Impotencja, niemoc płciowa, zaburzenia erekcji – dysfunkcja seksualna występująca u mężczyzn, objawiająca się brakiem erekcji lub ejakulacji mimo podniecenia i satysfakcjonującej gry wstępnej. Występuje najczęściej u mężczyzn powyżej 50. roku życia, ale zdarza się też wcześniej. Impotencję można podzielić na pierwotną i wtórną (występującą po okresie prawidłowego funkcjonowania seksualnego).

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Impotentka

→ impotent

Patrz:impotent

#### Źródła:

SJP.pl

# Impotentny

niezdolny do działania, pozbawiony mocy; gnuśny, inercyjny

#### Źródła:

SJP.pl

# Impozycja

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) druk. rozkład stron publikacji na arkuszu drukarskim;

#### Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

# Impozycyjny

→ impozycja

Patrz:impozycja

#### Źródła:

SJP.pl

# Impr.

skrót od: imprimatur; imp.

#### Źródła:

SJP.pl

# Impra

potocznie: zabawa, spotkanie towarzyskie; inba, impreza, jubel, balanga, party

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) środ. impreza

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Impregnacik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od impregnat

#### Źródła:

Wiktionary

# Impregnacja

1. nasycenie materiału odpowiednimi substancjami w celu konserwacji lub nadania określonych właściwości
2. przenikanie jakiejś substancji do porów i kanalików innej substancji

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) techn. nasycanie materiału innym środkiem, by zmienić jego właściwości fizyczne lub chemiczne, np. w celu zabezpieczenia

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Impregnacyjny

służący do impregnacji; impregnujący

#### Źródła:

SJP.pl

# Impregnarka

urządzenie do nasycania nasiąkliwych materiałów cieczami impregnującymi; nasycarka

#### Źródła:

SJP.pl

# Impregnat

substancja zabezpieczająca materiał przed szkodliwymi czynnikami; impregnator

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) substancja impregnująca

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Impregnator

substancja zabezpieczająca materiał przed szkodliwymi czynnikami; impregnat

#### Źródła:

SJP.pl

# Impregnować

1. nasycać materiał impregnatem w celu konserwacji albo nadania określonych właściwości
2. o substancji: przenikać do innej substancji, wypełniać jej pory, kanaliki

#### Źródła:

SJP.pl

# Impregnowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) techn. bud. nasączanie jakiegoś materiału płynem, najczęściej w celu konserwacji

#### Źródła:

Wiktionary

# Imprekacja

przestarzale:
a) zaklęcie, zaklinanie
b) przekleństwo, złorzeczenie

#### Źródła:

SJP.pl

# Impres

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) daw. sztuka drukarska, druk

(1.2) daw. wpływ

#### Źródła:

Wiktionary

# Impresa

1. dewiza na godle;
2. motto, sentencja, maksyma

#### Źródła:

SJP.pl

# Impresariat

1. organizowanie imprez artystycznych lub podróży, występów, spotkań artysty albo sportowca;
2. instytucja zajmująca się takim organizowaniem

#### Źródła:

SJP.pl

# Impresario

osoba organizująca imprezy (np. koncerty, przedstawienia, widowiska) o charakterze niestałym

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) książk. osoba, która organizuje imprezy artystyczne, odpowiada za spotkania, konferencje, podróże itp. artysty, sportowca lub grupy;

Impresario (z wł. impresa „przedsiębiorca”) – osoba organizująca, a często również finansująca, koncerty, spektakle teatralne i operowe; analogicznie do producenta filmowego w przemyśle filmowym i telewizyjnym oraz aniołów biznesu w biznesie. Impresario odpowiada również za spotkania, konferencje, podróże itp. artysty, sportowca lub grupy.

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Impresaryjny

1. zajmujący się organizowaniem imprez artystycznych lub artysty albo sportowca;
2. teatr impresaryjny - teatr bez własnego stałego zespołu aktorskiego, wystawiający spektakle przygotowane gdzie indziej; scena impresaryjna

#### Źródła:

SJP.pl

# Impresja

1. wrażenie, doznanie, subiektywne odczucie;
2. nastrojowy obraz, opis literacki lub utwór muzyczny

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ulotne wrażenie

(1.2) szt. liter. muz. film. utwór, obraz lub film o charakterze subiektywnym i nastrojowym

(1.3) przest. wywieranie wrażenia

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Impresjonista

malarz malujący w nurcie impresjonizmu

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) szt. liter. muz. film. przedstawiciel impresjonizmu, osoba tworząca w duchu impresjonizmu, tj. utrwalająca w swoich utworach własne, subiektywne oraz często ulotne wrażenia

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Impresjonistka

→ impresjonista

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) szt. liter. muz. film. przedstawicielka impresjonizmu, kobieta tworząca w duchu impresjonizmu, tj. utrwalająca w swoich utworach własne, subiektywne oraz często ulotne wrażenia

Patrz:impresjonista

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Impresjonistycznie

przysłówek

(1.1) w sposób właściwy dla impresjonizmu

#### Źródła:

Wiktionary

# Impresjonistyczność

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest impresjonistyczne; cecha tych, którzy są impresjonistyczni

#### Źródła:

Wiktionary

# Impresjonistyczny

→ impresjonizm

przymiotnik relacyjny

(1.1) szt. liter. muz. film. związany z impresjonizmem, dotyczący impresjonizmu

przymiotnik jakościowy

(2.1) szt. liter. muz. film. charakterystyczny dla impresjonizmu

Patrz:impresjonizm

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Impresjonizm

nurt w sztuce powstały w XIX wieku, w którym artyści starali się oddać swoje subiektywne, ulotne wrażenia i odczucia

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) liter. szt. nurt w sztuce europejskiej i amerykańskiej drugiej połowy XIX wieku;

Impresjonizm (fr. impressionisme, łac. impressio „odbicie, wrażenie”) – kierunek w kulturze europejskiej, później także w amerykańskiej, zapoczątkowany przez paryskich malarzy i trwający kilka dekad na przełomie XIX i XX wieku.

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Impresor

dawniej: drukarz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) daw. drukarz

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Impresyjność

→ impresyjny

Patrz:impresyjny

#### Źródła:

SJP.pl

# Impresyjny

odnoszący się do wrażeń, impresywny

#### Źródła:

SJP.pl

# Impresywność

1. cecha czegoś opartego na subiektywnych myślach lub odczuciach; impresyjność;
2. cecha czegoś nakłaniającego do jakiegoś przekonania lub jakiejś czynności

#### Źródła:

SJP.pl

# Impresywny

1. impresyjny, wrażeniowy;
2. w odniesieniu do funkcji mowy ludzkiej: polegający na oddziaływaniu na rozmówcę za pomocą znaków językowych

przymiotnik

(1.1) książk. impresyjny, wrażeniowy

(1.2) jęz. w odniesieniu do funkcji mowy ludzkiej: polegający na oddziaływaniu na rozmówcę za pomocą znaków językowych

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Impreza

1. widowisko (np. koncert, zawody sportowe) organizowane w celach rozrywkowych, propagandowych;
2. potocznie:
a) zamiar podjęcia jakichś działań;
b) zabawa, przyjęcie;
3. samochód typu Subaru Impreza

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. zabawa, przyjęcie

(1.2) wydarzenie kulturalne lub sportowe

(1.3) daw. przedsięwzięcie

(1.4) stpol. zamysł, chęć

Impreza – wydarzenie kulturalne o różnorodnej treści i formie, przeznaczone dla publiczności.

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Imprezka

zdrobnienie od: impreza (zabawa, przyjęcie)

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn. od: impreza

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Imprezować

potocznie: bawić się, uczestniczyć w zabawach, przyjęciach itp.; balangować, baletować

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

(1.1) pot. spędzać czas na imprezach, spotkaniach towarzyskich, zwykle z alkoholem i tańcami

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Imprezowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) pot. uczestniczenie w zabawach towarzyskich, potańcówkach, zakrapianych spotkaniach

#### Źródła:

Wiktionary

# Imprezowicz

żartobliwie: uczestnik imprez

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pot. osoba często uczestnicząca w imprezach

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Imprezowiczka

potocznie: kobieta, która często uczestniczy w imprezach

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. kobieta często uczestnicząca w imprezach

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Imprezownia

potocznie: lokal przeznaczony do imprez

#### Źródła:

SJP.pl

# Imprezowy

związany z imprezą

przymiotnik relacyjny

(1.1) przeznaczony na imprezy; związany z imprezą, dotyczący imprezy

przymiotnik jakościowy

(2.1) charakterystyczny dla imprez

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Imprimatur

zezwolenie autora lub redakcji na druk dzieła po wprowadzeniu ostatecznych korekt; w publikacjach religijnych oznacza zgodę władz Kościoła katolickiego

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) kośc. adm. kościelne pozwolenie na druk;

Imprimatur (łac. „niech będzie odbite”) – w publikacjach kościelnych pozwolenie na druk książki, oficjalna aprobata władz kościelnych, wydawana zazwyczaj przez miejscowego biskupa (ordynariusza) lub generała/prowincjała zakonu.

Dawniej formuła ta była umieszczana i na innych dziełach, których poprawność merytoryczna i typograficzna była sprawą wielkiej wagi, np. na farmakopeach.

Imprimatur umieszcza się na odwrocie strony tytułowej dzieła lub za przedmową.

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Imprimis

nade wszystko, przede wszystkim

#### Źródła:

SJP.pl

# Imprint

marka wydawnicza tworzona w celu publikacji wydawnictw określonego rodzaju

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) bibliot. specjalna marka wydawnicza, pod którą wydawca publikuje określony rodzaj książek;

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) zool. ptak uwarunkowany od człowieka, poddany imprintingowi podczas hodowli

Imprint – marka wydawnicza, pod którą wydawca publikuje określony rodzaj wydawnictw. Podmiot wydawniczy jako przedsiębiorca ma tylko jedną firmę (czyli nazwę, pod którą prowadzi działalność gospodarczą), jednak w celu rozróżnienia charakteru różnych publikacji może posługiwać się więcej niż jedną marką wydawniczą.

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Imprinter

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) bank. mechaniczne urządzenie służące do ręcznej akceptacji transakcji dokonywanych za pomocą wypukłych kart płatniczych;

Imprinter – urządzenie służące do ręcznej akceptacji tłoczonych (embosowanych) kart bankowych. Zwane są również żelazkami bądź ręcznymi powielaczami. Obecnie prawie całkiem zastąpione przez nowocześniejsze urządzenia elektroniczne, wykorzystywane w sytuacjach awaryjnych.

#### Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

# Imprinting

- imprinting (psychologia)
- imprinting (genetyka)

#### Źródła:

Wikipedia

# Impro

potocznie: zabawa, spotkanie towarzyskie; inba, impreza, jubel, balanga, party

Teatr improwizowany (znany także jako impro) – forma teatru, w którym aktorzy grają spontanicznie, bez scenariusza. Współczesny teatr improwizacyjny miał swój początek na zajęciach prowadzonych przez Violę Spolin (szkoła amerykańska) i Keitha Johnstone’a (szkoła angielska) w latach 50. XX wieku. Viola Spolin – autorka książki „Improvisation for the theatre” – stworzyła reżyserskie techniki pracy z aktorami, które pomagają rozwijać spontaniczność i bardziej koncentrować się na chwili obecnej. Tworząc ćwiczenia i gry improwizacyjne, chciała pomóc aktorom odblokować potencjał twórczej ekspresji i rozwinąć kreatywność. Techniki improwizacji stworzone przez Violę Spolin używane są obecnie przez reżyserów, aktorów teatralnych i filmowych, komików oraz pisarzy.

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

# Improduktywizm

poczucie niemocy twórczej

#### Źródła:

SJP.pl

# Impromptu

[czytaj: ęprąpti]
1. utwór dramatyczny o charakterze rewii, komedio-balet wystawiany z muzyką na scenie dworskiej;
2. utwór improwizowany, powstały bez przygotowania

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) muz. utwór muzyczny składający się z trzech części o nastroju lirycznym i improwizacyjnym

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Improperia

Improperia (łac. skargi, wyrzuty, narzekania) – antyfony śpiewane podczas liturgii Wielkiego Piątku we wszystkich historycznych kościołach chrześcijańskich, m.in. katolickim i luterańskim. W Kościele katolickim wykonywane są podczas Adoracji Krzyża w Wielki Piątek.

#### Źródła:

Wikipedia

# Improwizacja

1. spontaniczne działanie bez przygotowanego z góry planu;
2. efekt takiego działania;
3. tworzenie utworu muzycznego, wiersza lub przemowy ad hoc, bez przygotowania;
4. utwór powstały w ten sposób

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) komponowanie muzyki, pisanie utworów, wygłaszanie przemówień pod wpływem chwili i bez przygotowania

(1.2) wynik działania będącego improwizacją (1.1)

(1.3) działanie pod wpływem chwili, nieprzygotowane zawczasu

- improwizacja (literatura)
- improwizacja (muzyka)
- improwizacja (taniec)
- improwizacja (teatr)
- Wielka improwizacja

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Improwizacyjność

→ improwizacyjny

Patrz:improwizacyjny

#### Źródła:

SJP.pl

# Improwizacyjny

dotyczący improwizacji

#### Źródła:

SJP.pl

# Improwizator

autor improwizacji, wykonujący coś (np. utwór muzyczny) bez przygotowania

#### Źródła:

SJP.pl

# Improwizatorka

autorka improwizacji, wykonująca coś (np. utwór muzyczny) bez przygotowania

#### Źródła:

SJP.pl

# Improwizatorski

→ improwizacja

Patrz:improwizacja

#### Źródła:

SJP.pl

# Improwizować

wykonywać coś, działać bez przygotowania

czasownik przechodni niedokonany (dk. zaimprowizować)

(1.1) prezentować, wykonywać coś bez przygotowania

(1.2) przen. wykonywać z jakichkolwiek dostępnych materiałów

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Improwizowany

wykonywać coś, działać bez przygotowania

#### Źródła:

SJP.pl

# Imprymować

czasownik

(1.1) stpol. drukować

#### Źródła:

Wiktionary

# Imprymowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|imprymować.

#### Źródła:

Wiktionary

# Impuls

1. coś, co pobudza, zachęca do działania; bodziec;
2. krótkotrwały stan czynny przewodzony wzdłuż włókna mięśniowego lub nerwowego;
3. przebieg zmian wielkości fizycznej (np. napięcia elektrycznego) różniącej się od zera (lub wartości stałej) w ciągu bardzo krótkiego czasu

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) fizj. krótki stan przewodzony poprzez włókno mięśniowe albo nerwowe

(1.2) fiz. zmiana wielkości trwająca w bardzo krótkim czasie

(1.3) przen. podnieta, pobudka do działania

(1.4) telekom. jednostka naliczania połączenia głosowego

- Impuls – w teorii sygnałów
- Impuls nerwowy – przekazywanie informacji od receptora przez układ nerwowy do efektora
- Impuls telefoniczny – potoczna nazwa jednostki taryfikacyjnej
- Newag Impuls – pociąg produkowany przez polską firmę Newag
- Impuls 5 – informatyczny system wspomagający zarządzanie
- Impuls falowy – krótkotrwała fala biegnąca
- Impuls elektromagnetyczny – powstawanie i rozprzestrzenianie się promieniowania elektromagnetycznego
- Piorunowy impuls elektromagnetyczny – elektromagnetyczne skutki prądu piorunowego
- Impuls świetlny wybuchu jądrowego
- Impuls właściwy – parametr silnika rakietowego w napędzie statków kosmicznych
- Impuls – w jeździectwie
- Oficyna Wydawnicza Impuls – wydawnictwo książkowe
- Impuls – zespół grający muzykę disco polo
- Radio Impuls (ujednoznacznienie)
- Impuls Arena – stadion piłkarski w Augsburgu, w Niemczech
- Impuls Kamieniec Podolski – ukraiński klub piłkarski z siedzibą w Kamieńcu Podolskim, w obwodzie chmielnickim
- Impuls Diliżan – ormiański klub piłkarski z siedzibą w mieście Diliżan
- Impulsowy tryb wybierania numeru telefonicznego

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Impulsacja

w fizjologii: wysyłanie impulsów nerwowych

#### Źródła:

SJP.pl

# Impulsograf

urządzenie zapisujące przebieg impulsów elektrycznych

#### Źródła:

SJP.pl

# Impulsowy

1. → impuls;
2. lody impulsowe - lody kupowane pod wpływem impulsu (nagłej i spontanicznej chęci zrobienia czegoś) i najczęściej zjadane od razu, np. rożki, wafle, lody na patyku

#### Źródła:

SJP.pl

# Impulsywnie

przysłówek

(1.1) w sposób impulsywny

#### Źródła:

Wiktionary

# Impulsywniej

stopień wyższy od przysłówka: impulsywnie

#### Źródła:

SJP.pl

# Impulsywniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: impulsywny

#### Źródła:

SJP.pl

# Impulsywność

popędliwość, emocjonalność

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest impulsywne; cecha tych, którzy są impulsywni

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Impulsywny

1.
a) działający pod wpływem bodźca, bez większego namysłu, reagujący natychmiast; popędliwy, porywczy, gwałtowny;
b) świadczący o takich cechach, np. impulsywna odpowiedź; popędliwy, porywczy, gwałtowny;
2. zachodzący pod wpływem chwili, impulsu; odruchowy

przymiotnik

(1.1) taki, który szybko i wyraziście reaguje na bodźce; taki, który jest porywczy

(1.2) taki, który jest wynikiem działania impulsu

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Imputacja

przypisanie komuś złych intencji; posądzenie

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) posądzenie, przypisanie komuś złych intencji

(1.2) mat. uzupełnienie brakujących danych przez wartości sztucznie skonstruowane, np. przez średnią danej zmiennej, w celu zastosowania metod statystycznych wymagających pełnych danych;

Imputacja – sztuczne wstawienie pewnych wartości do tabeli danych. Na ogół imputacja jest wykonywana w celu usunięcia tzw. braków danych, czyli wartości nieznanych. Wiele metod statystycznych nie akceptuje bowiem obserwacji z brakami danych.

Istnieje wiele różnych metod uzupełniania braków danych (ang. missing data imputation), najprostszą jest zastąpienie braków danych średnią ze wszystkich wartości danej zmiennej w próbce.

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

# Imputować

przypisywać komuś złe intencje; obmawiać

czasownik

(1.1) przypisywać komuś coś (zwykle coś ujemnego), dopatrywać się w czyimś postępowaniu złych intencji

#### Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

# Imputowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|imputować.

#### Źródła:

Wiktionary

# Imre

węgierskie imię męskie

Emeryk, Amalaryk, Amalryk – imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się ze starogermańskiego imienia Amalaryk, oznaczającego „władca Amalów” (Amalowie według gockiej legendy to ród królewski pochodzenia boskiego). Człon amal może także oznaczać „gorliwy” lub „dzielny, aktywny”. Emeryk może wywodzić się również z saksońskiego Emmerich, oznaczającego „zawsze bogaty”.

#### Źródła:

SJP.pl
Wikipedia